‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎นี่เราอยู่ในสมองของราชาไร้บัลลังก์แล้วเหรอ
‎ไม่คิดเลย… ว่าจะเป็นแบบนี้
‎ร่างกายเราดู…
‎ปกติ
‎ร่างกายที่สั่นเทาของเรา
‎ในโลกเซนทอร์
‎หมายความว่ายังไง ฮอร์สอยู่ในสมองเขา
‎นี่ฉันไม่ได้อยากจะพูดจาหาเรื่องนะ
‎แต่มันเป็นอย่างที่บอกนั่นแหละ
‎ฮอร์สกระโดดเหมือนจานบินกอบกู้ยามราตรี ‎แล้วก็ใช้เวทมนตร์ปูมหลัง
‎แล้วก็ทำให้นักรบเกราะเหล็ก ‎ตัวใหญ่ยักษ์พวกนี้แข็งทื่อ เห็นมั้ย
‎เขาทำยังงั้นทำไมเหรอ
‎นายพลกำลังเดินทางมาแล้ว
‎แต่เขายังมาไม่ถึง
‎สงครามจะเริ่มขึ้นโดยไม่มีเขา
‎เธอเลยยอมเสียสละเพื่อชนะสงคราม
‎เธอไม่ได้ปรึกษาเรื่องนี้กับฉันเลย ‎คนเราต้องปรึกษาเพื่อนสนิท
‎ก่อนที่จะเสียสละอะไรที่ยิ่งใหญ่แบบนั้น
‎ฉันรู้สึกว้าวุ่นใจสุดๆ เลย ‎แต่ก็พยายามปกปิดความโศกเศร้าเอาไว้
‎แล้วก็จะพูดพล่ามอยู่แบบนี้ ‎จนกระทั่งนํ้าตาไหลนองไปหมด
‎โธ่ ฮอร์ส! ฮอร์สเพื่อนรักของฉัน!
‎ช่างกล้าหาญยิ่งนัก! ปูชนียบุคคลของแท้เลย!
‎ฉันร้องแบบละครนํ้าเน่ามั่งแล้วนะ
‎ได้เลย ฉันร่วมวงด้วย
‎ไม่นะ เราก็กลั้นไปอยู่แล้ว
‎ฉันก็นํ้าตาไหลเหมือนกันเพราะฉันรักฮอร์ส
‎เอาล่ะ โอเค ฉัน…
‎ฉันต้องขอให้ทุกคนหยุดร้องไห้นะ
‎ฉันหยุดไม่ได้หรอก
‎เศร้าสุดๆ เลย!
‎โอเค ใช้เวทมนตร์เพื่อช่วยเขาออกมาหน่อย
‎โอเค แต่เธอต้องเข้าใจนะ
‎ว่าฉันเป็นคนแรกของครอบครัว ‎ซึ่งเรียนที่โรงเรียนจอมเวทย์
‎ฉันเลยรู้สึกกดดันอย่างมาก…
‎มองหน้าฉัน ตกลงเธอมีเวทมนตร์ ‎ที่จะช่วยฮอร์สออกมาได้รึเปล่า
‎แล้วเธอคิดว่า… นี่คือ… วันที่…
‎ฉันคิดออกแล้ว
‎เราเลื่อยหัวของราชาไร้บัลลังก์กันเลยดีกว่า
‎เธอจะได้ไหลออกมาทางคอ
‎เย้!
‎ไม่ได้นะ! แบบนั้นฮอร์สไม่ตายไปด้วยเหรอ
‎บ้าจริงเลย
‎ฮอร์สคือคนเดียวที่จะพาตัวเองออกมาได้
‎เราไม่มีทางที่จะเข้าถึงตัวเธอได้
‎ฉันเสียใจด้วยนะ
‎ถ้าเขาเป็นอะไรไป ‎เราต้องไม่ให้เขาเสียสละอย่างสูญเปล่า
‎ใช้แผนแบบนี้นะ ตอนนี้เราได้เปรียบ
‎เราจะจัดการกับพวกมิโนทอร์ให้สิ้นซาก
‎เก็บความคิดนั้นไว้ก่อนได้มั้ย ‎ฉันจะขอเคลียร์เรื่องคาใจก่อน
‎ฉันเคยพูดจาไม่ดีกับฮอร์สไว้เยอะ ‎แล้วตอนนี้เธอก็ไม่อยู่ที่นี่
‎ฟังฉันพูดไม่ได้ยิน ‎ก็เลยเป็นโอกาสเหมาะที่จะปรับความเข้าใจกัน
‎ฮอร์ส ถ้าได้ยินฉันพูด ฉันก็ขอโทษเรื่องต่อไปนี้นะ
‎เรื่องแรก จำได้มั้ยที่เธอคิดว่า ‎ตัวเองหัวล้านอยู่หย่อมนึง
‎เธอกังวลว่ามันอาจจะเกี่ยวกับกรรมพันธุ์
‎ฉันไม่ค่อยจะภูมิใจกับเรื่องนี้หรอกนะ
‎ฉันอาจจะกินผมของเธอตอนที่เธอนอนหลับ
‎ใช้ส้อมนะ ไม่ใช่ใช้ปากงับ
‎เอาส้อมม้วนเหมือนสปาเก็ตตี้
‎ฉันไม่ได้ป่าเถื่อน
‎เรื่องที่สอง ฉัน…
‎ฉันขอโทษนะ
‎ขอโทษด้วย เจ้านาย
‎ขอโทษที่ฉันผลุนผลันมา
‎ถ้าเธอรู้ว่าฉันจะทำอะไร เธอก็คงพยายามห้าม
‎แต่อย่างน้อยตอนนี้ทุกคนก็ปลอดภัย
‎มันจบแล้ว
‎สงสัยจังว่าทุกคนคิดอะไรกันอยู่
‎พูดเรื่องฉันยังไงกันบ้างเมื่อฉันจากไปแล้ว
‎บัดนี้ฉันจากไปแล้ว
‎ฮอร์สอยู่นี่ เธอไม่อยู่ในโลกนี้แล้ว
‎โลกทั้งสองโลกเลย
‎และเธอก็แทบจะไม่ได้บอกลาเหล่าเพื่อนพ้อง
‎แน่นอนว่าเธอเสียใจที่ต้องจากไปอย่างรีบร้อน
‎แต่แม้เธอจะย้อนเวลาได้ ‎เธอก็คงทำเหมือนเดิมอีก
‎เธอคือทหารหาญ
‎และลูกกำพร้า เธอเข้มแข็ง
‎มานานแสนนาน
‎แต่เธอต้องเปิดตัวเองกับคนอื่น ‎เพื่อจะได้เข้มแข็งอย่างแท้จริง
‎เธอเดินไปบนถนนสายรุ้ง
‎ผ่านหุบเขาและอากาศหนาวเหน็บ ‎หน้าผาสูงชันอยู่เบื้องหน้า
‎เธอคือใคร
‎แต่ก็คงไม่สำคัญ
‎เพราะเธอเป็นที่รัก
‎ลาก่อนนะ เจ้านาย
‎บ้าจริงเลย
‎เมียฉันบอกว่า "ซีดีรอมอะไรกัน ‎ไปเจอกันที่ศาลหย่าน่ะสิ"
‎แล้วนี่กลิ่นอะไรเนี่ย ‎เหม็นกว่าตอนทัวร์มหา'ลัยช่วงปี 78-83 อีก
‎เหม็นสุดๆ เลย
‎มือถือรุ่นฝาพับ
‎นายเป็นความทรงจำรึเปล่าเนี่ย
‎เพราะดูเหมือนนายจะมองเห็นฉันนะ
‎ฉันมองเห็นเธอ
‎ฉันได้ยินเธอพูด
‎ฉันได้กลิ่นเธอด้วย
‎แล้วจะดับไม้ขีดรึเปล่า
‎เธอจะตดอีกรึเปล่าล่ะ
‎นั่น…ไม่ใช่ฝีมือฉัน
‎อาจจะเป็นฉันก็ได้นะ
‎ฉันอยู่ตัวคนเดียวจนชิน
‎สงสัยเผลอปล่อยปู้ดออกมา
‎ปกติจะไม่มีใครเห็นฉันเวลาใช้เวทมนตร์ปูมหลัง
‎ฉันนี่แหละไม่ใช่ใครที่ไหน
‎ก็ถูกแล้วไง
‎เธอเป็นใครเหรอ
‎ฉันเป็นม้าศึกที่เพิ่งออกศึกครั้งสุดท้ายเสร็จ
‎ยินดีด้วยนะ
‎เรากินเค้กกันดีมั้ย
‎เอาเค้กมาด้วยรึเปล่า
‎ไม่ได้เอามา โทษทีนะ
‎แต่ยังไงเราก็น่าจะฉลองนะ
‎จะฉลองอะไรกันดี
‎ฉันเสียสละเพื่อเพื่อนๆ จะได้ไม่ต้อง ‎สู้ในสงครามที่พวกเขาอาจจะตายกันได้
‎ฉันคิดว่าฉันทำแบบนั้นนะ
‎แล้วยังไงต่อล่ะ
‎ไม่รู้สิ ฉันนึกว่าจะเห็นปูมหลังของราชาไร้บัลลังก์
‎แต่กลับมาติดแหงกอยู่กับนาย ‎ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่านายคือใครด้วยซํ้า
‎ฉันเหรอ
‎ฉันก็เป็นส่วนนึงของราชาไร้บัลลังก์นะ
‎อะไรนะ นายเหรอ ไม่ใช่แล้ว
‎ราชาไร้บัลลังก์เป็นปีศาจร้ายน่าเกลียดน่ากลัว
‎แต่นายดูนิสัยดีออก
‎เราทุกคนมีทั้งด้านดีและด้านเลว
‎ไม่ใช่ ราชาไร้บัลลังก์เลวล้วนๆ เลย
‎แต่เราก็คล้ายกันมาก
‎ฉันไม่คิดยังงั้นนะ
‎โอเค
‎ป่าน่าขนหัวลุก หมอก
‎แบบนี้ค่อยดูเหมือนปูมหลัง ‎ของราชาไร้บัลลังก์หน่อย
‎นี่ ที่นี่คือที่ไหนเหรอ
‎เธอติดอยู่ที่นี่และเธอก็กลัว
‎แล้วเธอก็คิดถึงใครบางคน
‎ฉันรู้ดีว่ามันเป็นยังไง
‎นั่นผู้หญิงจากรอยแยกนี่
‎โอ้ ดูปัญหาที่เธอสร้างสิ
‎เธอไม่น่าเดินผ่านประตูนี้มา
‎เธอทำอะไรลงไป เธอทำอะไร
‎ฉันทำอะไร ฉันทำอะไรเหรอ ฉันก็รอเธอไง
‎- ฉันไม่ควรมาอยู่ตรงนี้ ‎- แล้วเธอก็มาปลดปล่อยฉัน
‎- ฉันรู้ดีว่าเธอจะกลับมาช่วย ‎- แสงไฟจากคบเพลิง เสียงคนเดิน
‎ทหารกำลังมา พวกเขามาตามหาเธอ
‎- พวกเขามาล่าตัวเธอ ‎- ก็ปล่อยให้พวกเขามาสิ
‎เธอก็รู้ดีว่าพวกเขาจะทำอะไรกับเธอ
‎ฉันรู้ดี
‎เธอรู้ ก็รีบหนีไปเสียสิ
‎ไม่ต้องรอฉัน
‎นายรู้จักผู้หญิงคนนั้นได้ยังไง
‎เกิดอะไรขึ้นกับนายเหรอ
‎นี่เราอยู่ที่ไหนเนี่ย
‎มันเป็นความทรงจำเรื่องอาหาร
‎ใช่ ฉันจำแซนด์วิชนั่นได้
‎โหระพา
‎ฉันไม่อยากดูเลย
‎อยู่ไหนนะ ว่าจะเอาหินปลอมมาด้วยแล้วเชียว
‎ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย เราถ่อมาถึงปราสาทของเธอ
‎แต่กลับไม่มีกุญแจเหรอ เยี่ยมไปเลยนะ
‎เธอทำกุญแจปราสาทตัวเองหาย ‎ไม่สิ เธอทำกุญแจสำรองหาย
‎เธอทำกุญแจสำรองหายไม่ได้
‎มันมีไว้ป้องกันความผิดพลาด
‎มันเป็นถํ้า ไม่มีประตู
‎ใช่สิ เธอคิดยังงั้น
‎เธอไม่เคยใช้มัน เพราะปกติ ‎เธอหงายท้องคลานเข้าไป
‎บนเพดานโดยใช้เล็บยาวๆ เกาแกรกๆ ของเธอ
‎ส่วนนายก็หั่นมะพร้าวด้วยมีดพร้า
‎ตอนกลางคืน
‎อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้ตอกไข่ด้วยฟัน ‎แล้วก็กินแบบดิบๆ
‎ขยะแขยงสุดๆ
‎เดาซิว่าฉันเป็นใคร
‎"ขอเข้าหน่อย ฉันเป็นผู้หญิง ฉันไม่มีกุญแจ"
‎"รู้มั้ยว่าฉันมีอะไร เท้าเลอะดิน"
‎"ฉันเดินไปไหนคนก็รู้เพราะมันเลอะเดิน"
‎เท้าเลอะดิน
‎ยี่สิบหก ฉันขอโทษที่พูดว่า "โว้ว" อยู่ตลอด
‎ฉันไม่ได้พูดเพราะว่าฉันแปลกใจหรอกนะ ‎แต่จริงๆ แล้วพูด
‎เพราะว่ามันตลกดีที่เธอต้องหยุดทุกครั้งเลย
‎นี่ฉันยังจำได้อยู่เลยนะ ตลกสุดๆ "โว้ว!"
‎- แล้วก็เรื่องที่ 27 ‎- เอาล่ะ
‎เดี๋ยวเราจัดการเป็นแถวๆ ไปเลยละกัน ‎อันดับแรกก็เจี๋ยนหัวให้หลุดก่อน
‎ให้ตายสิ
‎เสร็จแล้วก็ดึงแขนขาให้กางออก ‎แล้วก็เจี๋ยนทิ้งให้หมด โอเคนะ
‎เจี๋ยนแขน เจี๋ยนขา เจี๋ยนให้หมด
‎เสร็จแล้วก็แบกชิ้นส่วนเอาไปที่หลุมเผา
‎ว่าแต่ว่าเราต้องใช้หลุมเผานะ ‎มีใครอยากจะช่วยขุดหลุมเผามั้ย
‎ว่าไง เดอร์เพิลตัน เพื่อนยาก
‎โอเค ขอแสดงความคิดเห็นหน่อยนะ
‎บางทีเราอาจจะไม่จำเป็นต้องเจี๋ยน
‎รู้สึกผิดจังที่ต้อง ฆ-อา-ไม้เอก มิโนทอร์พวกนี้
‎ทั้งๆ ที่ตอนนี้พวกเขาไม่ได้ทำอะไรผิด
‎ลูกชายในร่างเด็กน้อยของฉัน ‎ก็เคยเป็นเด็กกรำศึกเหมือนพวกเขา
‎ถ้าเกิดเราฆ่าเขาล่ะ
‎ฉันเคยพยายามแล้ว
‎สบายมากแด๊ดดี้ ไม่มีปัญหา ‎ผมเคยเจี๋ยนหัวมาเยอะแล้ว
‎ตอนนั้นกำลังนิยมทำร้ายฝ่ายเดียวกัน
‎ผมฆ่าเพื่อนร่วมรบไปหลายรายเลย
‎ไอ้หยา
‎รู้สึกผิดจังเลยที่ฆ่ามาแล้วจนนับไม่ถ้วน
‎ขอขวดดูดหน่อยสิฮะ
‎เจ้านาย เราก่ออาชญากรรมสงครามไม่ได้นะ ‎ต้องมีทางอื่นสิ
‎งั้นมีคำแนะนำอะไรล่ะ
‎เกลนเดลมีไอเดีย
‎ไม่มีนะ ฉันแค่ต้องชิ้งฉ่อง
‎แล้วก็ไม่รู้ว่าพื้นที่ยิงปืนฉีดนํ้าอยู่ตรงไหน
‎พื้นที่ยิง… นี่หมายถึงห้องสุขาเหรอ
‎ไปหาพุ่มไม้เลย เกลนเกล
‎เอาล่ะ
‎มีใครที่มีไอเดีย ‎ว่าเราควรจะจัดการกับมิโนทอร์ยังไงมั้ย
‎เช้ด นายยกมือใช่มั้ย
‎อะไรนะ เปล่า แค่คันน่ะ เพลินจังเลย
‎โอเค ตกลงนายก็เคยกินเค้กครั้งนึง
‎เดี๋ยวก่อน
‎ดูให้ดี ฉันชอบตรงนี้
‎ไม่เอาน่า นายคงจะไม่… โอเคเลย
‎นี่มันความทรงจำเกี่ยวกับอาหาร ‎เรื่องที่เจ็ดแล้วนะ
‎เดี๋ยวก่อน นั่นผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว
‎เธอจะแต่งงานกับใครนะ
‎ท่านนายพลของเธอไง
‎ท่านนายพลเหรอ ท่านนายพลของฉันเนี่ยนะ
‎เคยแตกสลาย แต่กลับมาเป็นหนึ่ง
‎เป็นหนึ่งเพราะได้พบเจอกันอีก
‎พบเจอกัน รักคงอยู่ตลอดไป
‎ฉันขอสาบานว่าจะไม่หยุดคิดถึงเธอ
‎เธอมาปลดปล่อยฉันให้เป็นอิสระ
‎- รักคือประกายไฟ ‎- ถ้าเธอทำฉันเจ็บ
‎- ฉันจะให้อภัยเสมอ ‎- รักคือไฟที่ลุกโชติช่วง
‎- เธอคือส่วนนึงของฉัน ‎- ฉันจะไม่มีวันห่างจากเธอ
‎- เคยแตกสลาย แต่กลับมาเป็นหนึ่ง ‎- ฟ้าสร้างเธอคู่กับฉัน
‎เป็นหนึ่งเพราะได้พบเจอกันอีก
‎- และรักที่ฉันมีให้เธอจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์ ‎- พบเจอกัน รักคงอยู่ตลอดไป
‎- ด้วยแหวนวงนี้ ฉันสาบาน ‎- และด้วยแหวนวงนี้ ที่รัก ฉันสาบาน
‎ว่าจะไม่ยอมห่างกายเธอ
‎แม้จะพบเจอความยากลำบาก ‎ความมืดและความเจ็บปวด
‎ฉันจะไม่หายไปไหน
‎เคยแตกสลาย แต่กลับมาเป็นหนึ่ง
‎เป็นหนึ่งเพราะได้พบเจอกันอีก
‎พบเจอกัน
‎รักคงอยู่ตลอดไป
‎ฉันขอโทษนะ
‎นายคงไม่ต้องหวนระลึกถึงเรื่องนั้น ‎ถ้าฉันไม่ได้มาที่นี่
‎ถ้าพอจะเป็นการปลอบใจได้ นายก็พูดถูกนะ ‎เรามีบางอย่างที่เหมือนกัน
‎การต้องพลัดพรากจากเจ้านายของฉัน ‎เป็นสิ่งที่เจ็บปวดที่สุดของฉันเลย
‎เห็นได้ชัดว่ามันก็เป็น ‎สิ่งที่เจ็บปวดสำหรับนายเช่นกัน
‎แต่เราก็เหมือนกันเพียงแค่นั้น
‎อาจจะใช่
‎หรืออาจจะไม่ใช่
‎ว่าไงนะ
‎ต้องเจอความทรงจำเรื่องอาหาร ‎แล้วมาเจอเรื่องนี้อีก
‎เธอเคยลองกินเบ็นเยรึเปล่า
‎เดี๋ยว หมายความว่ายังไง
‎ใช่เลย มันคล้ายๆ กับโดนัท ‎แต่ก็อร่อยลึกลํ้ากว่า
‎ฉันไม่อยากคุยเรื่องอาหาร ‎นายจะเอาฉันไปเทียบกับนายไม่ได้นะ
‎ราชาไร้บัลลังก์ ‎นายต้องอธิบายว่าหมายความว่ายังไง
‎ฉันบังคับสิ่งที่ฉันเห็นในนี้ไม่ได้
‎แต่ถึงจะบังคับได้ ‎มันก็เจ็บปวดมากที่เห็นเรื่องพวกนี้อีก
‎ความเจ็บปวดเหรอ
‎ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่จะเข้ามาในนี้ ‎เพื่อขัดขวางนาย
‎นายบอกว่าเราคล้ายกัน แต่ครั้งสุดท้ายที่ฉันเช็ก
‎ฉันไม่เคยเป็นปีศาจร้ายนะ
‎นายกลายมาเป็นสิ่งนี้ได้ยังไงเหรอ
‎ฉันไม่รู้จะตอบยังไง
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ‎จุดเริ่มต้นและจุดจบอยู่ตรงไหน
‎ผมติดอยู่ในนี้แล้ว ‎นายมีเวลาเหลือเฟือที่จะคิดให้ออก
‎เริ่มตรงไหนก็ได้
‎ฉันจะลองดู
‎ทุกคน เราลองเจี๋ยนกันเถอะนะ
‎วิธีนี้ได้ผล
‎เริ่มเลยละกัน
‎อาชญากรรมสงคราม
‎เจ้านาย เดี๋ยว มันต้องมีทางที่ดีกว่านี้
‎ช้าก่อน!
‎คิดออกแล้ว!
‎ไม่ต้องรู้สึกแย่หรอกนะ เจ้านาย
‎ตอนที่เธอขุดหลุมกับเพื่อนๆ ‎มันเป็นการหลีกเลี่ยงการฆ่าฟัน
‎เดอร์เพิลตัน ฉันไม่เข้าใจ
‎สำหรับมิโนทอร์ที่ยืนแข็งทื่อ ‎เราขุดหลุมใหม่เพื่อโยนพวกเขาลงไป
‎บอกให้โฮลทอร์สหายเราขุดเพิ่ม ‎พอพวกนี้ฟื้นคืนชีพก็จะติดแหงกอยู่ในคุก
‎งั้นฉันก็ไม่ต้องเจี๋ยนหัวแล้ว
‎- แต่ใช้วิธีฝังมันทั้งเป็นเหรอ ‎- ถูกเผง!
‎เราขุดๆ ๆ เพื่อฝังพวกวายร้าย ‎จิตใต้สำนึกเราก็รู้สึกผิดน้อยลง
‎ห้องใต้ดิน ข้างล่างทั้งกว้างและกลม
‎โยนมิโนทอร์ลงไปใต้ดิน
‎เราขุดๆ ๆ เพื่อกลบร่างพวกวายร้าย หลุม!
‎โอเค แผนมีอยู่แค่นั้นเหรอ
‎ใช่ มีอยู่แค่นั้น แล้วเราก็ร้องเพลงหลุมกัน
‎- หลุม! ‎- หลุม!
‎ก็ได้ ทุกคนเห็นด้วยกันหมด งั้นก็ลอง…
‎เดี๋ยวก่อน เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือฉันเพิ่งช่วยชีวิตเธอไว้
‎ซึ่งฉันทำด้วยมีดเล่มนี้
‎นี่คือมีดที่เธอใช้แทงฉัน
‎และฉันก็จะขอมอบคืนให้เธอ
‎- เพื่อเป็นสัญลักษณ์… ‎- ฉันไม่เอา เก็บไว้ได้เลย
‎ทำไมทุกคนถึงไม่ยอมให้ฉัน ‎ก่ออาชญากรรมสงครามล่ะ
‎พวกมิโนทอร์เริ่มฟื้นแล้ว
‎ไม่เข้าใจเลย ทำไมขยับตัวกันได้ล่ะ
‎แล้วฮอร์สไปไหน เธอออกมาแล้วเหรอ
‎เธอยังอยู่ในนั้น
‎งั้นเขาขยับตัวได้ยังไง
‎เขาคือราชาไร้บัลลังก์
‎แม้แต่เวทมนตร์ของฮอร์ส ‎ก็อาจจะสะกดเขาไว้ตลอดไปไม่ได้
‎นี่คือ
‎ด้านนอกของรอยแยกในโลกเซนทอร์เหรอ
‎แต่ก่อนผู้คนเยอะแยะ ‎แล้วก็ดูมีความสุขกว่าเยอะเลย
‎นายอยู่ไหนล่ะ
‎ฉันชอบเคโซ
‎ใช่ นั่นแหละที่ฉันบอก คำว่าเคโซแปลว่าชีส
‎เพราะฉะนั้นเคโซก็ต้องใส่ชีสด้วย
‎- นั่นไงฉัน ‎- นั่นความคิดเห็นนาย
‎นั่นเซนทอร์
‎ใช่ ตอนนี้ฉันเป็นเอลก์
‎แต่ฉันเคยเป็นเซนทอร์
‎- เอลก์ทอร์ ‎- อะไรนะ
‎แต่ฉันไม่ได้อยากเป็นหรอกนะ
‎แน่ใจนะว่าไม่ลองดูหน่อย
‎ฉันไม่เอา ขอบใจ
‎ไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบเซนทอร์ ฉันแค่ไม่ไว้ใจ
‎คิดดูสิว่าถ้าพวกเซนทอร์คาดกระเป๋าที่เอว ‎พวกเขาคาดที่เอวไหน
‎เวลาพวกเขามองฉัน
‎แม้พวกเขาจะไม่เคยมองฉันเลย
‎แต่ถ้าพวกเขามอง
‎คิดว่าพวกเขาจะเห็น ‎ความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัวฉันมั้ย
‎อย่างเช่นเป็นยังไงถ้าได้เป็นมนุษย์
‎เต้นบอลรูมกันอย่างเพลินใจจนดึกดื่น
‎เป็นยังไงถ้าใครๆ ให้ความสำคัญ
‎การได้เดินบนหาด
‎แล้วมีรอยเท้าบนทรายเพียงแค่คู่เดียว
‎ร้องเสียงเพราะมากเลยนะ
‎ถ้าฉันรู้ว่านายจะร้องเพลงแนวอะคูสติก
‎ฉันก็จะได้หิ้วแบนโจมาด้วย
‎กัสกิน มีอะไรเหรอ
‎มีอะไรเหรอ ฉันอยากให้นายทำตามหน้าที่ไง ‎รอยแยกวุ่นวายไปหมดอีกแล้ว
‎ได้เลยครับผม
‎ทำไมเหมือนพูดประชดประชัน
‎ผมกำลังไปแล้วครับ ‎แก้ไขให้เรียบร้อย นั่นแหละหน้าที่ผม
‎สวัสดีครับคุณป้า มีปัญหาอะไรเหรอครับ
‎ฉันเอาหัวผักกาดมาด้วยตอนผ่านเข้ารอยแยก
‎แต่ตอนนี้มันดูแปลกๆ
‎น่าสนใจ
‎ผมเสียใจที่มีปัญหานะครับ
‎ผมจะลองเช็กดู
‎ทุกคนชอบเวทมนตร์ นอกจากตอนมันทำผิดพลาด
‎พวกเขาเดินทางผ่านพอร์ทัล แต่ไม่ควรจะไว้ใจ
‎โลกเซนทอร์กับมนุษย์เชื่อมโยงกันชั่วนิรันดร
‎แม้พวกเขามักจะเห็นต่าง ‎แต่ใครบางคนต้องซ่อมประตู
‎งานของคนงานรอยแยกไม่มีวันเสร็จ
‎เราโหมทำงานกลางแดดแผดเผา
‎คนงานรอยแยกทำงานเพื่อให้โลกเชื่อมต่อ
‎โลกเซนทอร์กับโลกของมนุษย์
‎ซ่อมเสร็จรึยัง
‎ผ่านกลับไปได้รึยังล่ะ ‎วันนี้ฉันต้องไปทำธุระที่ฝั่งโน้น
‎ตอนนี้น่าจะใช้ได้ดีแล้ว
‎แต่ผมคงไม่เอาอะไรที่มีชีวิตไปด้วย ‎เข้าใจที่ผมพูดนะ
‎เดี๋ยวนะ แต่ฉันก็มีชีวิตไม่ใช่เหรอ
‎ใช่ครับ ผมแค่เล่นมุกน่ะ
‎อย่างนึงที่ฉันไม่เคยเข้าใจเกี่ยวกับชาวเซนทอร์
‎ก็เรื่องอารมณ์ขันนี่แหละ
‎ครับ ผมเห็นด้วยกับคุณนะ แล้วผมก็เป็นเซนทอร์
‎เหม็นสุดๆ เลย
‎- โทษทีนะ กลิ่นเซนทอร์นั่น ‎- ได้เลยครับ เดินทางปลอดภัยนะครับ
‎งานของคนงานรอยแยกไม่มีวันเสร็จ
‎เราโหมทำงานกลางแดดแผดเผา
‎คนงานรอยแยกทำงานเพื่อให้โลกเชื่อมต่อ
‎โลกเซนทอร์กับโลกของมนุษย์
‎นี่
‎- แน่ใจนะว่าเดินผ่านได้แล้ว ‎- แน่ใจ
‎แน่ใจเต็มร้อยเลยนะ
‎ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับองค์หญิง ฉันติดคุกแน่
‎ฉันก็ไม่รู้นะว่าในถํ้ามีอะไร
‎แต่ฉันชอบฟังทุกคนร้องเพลง ‎บรรยายว่าต้องคอยหลบคนที่อยู่ในนั้น
‎ผมไม่มีวันทำให้เธอตกอยู่ในอันตรายแน่ๆ
‎ดีมากเลย องค์หญิง เรากลับกันเถอะ
‎ไม่งั้นพระองค์ท่านจะสงสัยว่าทำไมกลับช้า
‎เราก็จะบอกเหตุผลว่าทำไมเราถึงกลับช้า
‎ซึ่งเหตุผลที่ทำไมเราถึงกลับไปได้
‎ขอบใจนะ ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงเลยนะ ‎ถ้าไม่ได้มาเห็นโลกนี้
‎น่าสนใจกว่าโลกของฉันเยอะเลย
‎เห็นด้วยกับฉันมั้ย
‎ผมไม่ทราบครับ องค์หญิง
‎ผมไม่ค่อยมีโอกาสได้ใช้เวลาที่ฝั่งโน้น
‎เชื่อฉันสิ ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจหรอก
‎แต่องค์หญิงอยู่ที่นั่น แล้วองค์หญิงก็เยี่ยมมากเลย
‎ลื่นมากเลยนะ
‎ใคร ฉันเหรอ ไม่หรอก
‎องค์หญิง ไปกันเถอะครับ
‎ขอบใจอีกครั้งนะ ฉันจะบอกพ่อว่าเธอเป็นคนช่วย
‎ทำให้ฉันผ่านรอยแยกได้อย่างปลอดภัย
‎พระองค์ท่าน เยี่ยมเลย
‎บอกพระองค์ท่านด้วยล่ะว่าผมทักทาย
‎พูดอะไรเนี่ย
‎ซึ่งเธอก็ทำตามสัญญา
‎ใครอยากกินเค้กบ้าง
‎แกรี่ ม้าของนายกลับมาแล้ว
‎ช่วยเอาไปที่โต๊ะให้หน่อยนะ เดี๋ยวฉันมา
‎ทำอะไรอยู่เหรอ
‎แกรี่ขอให้กระผมถือเอาไว้
‎งานฉลองนี่จัดให้เธอนะ
‎ทำไมเธอต้องมาดูแลเรื่องเค้กด้วย ‎เธอต้องเป็นคนกินมันสิ เดี๋ยวก่อน
‎(คนงานรอยแยกแห่งปี)
‎เกิดอะไรขึ้นกับ…
‎พวกหลุดไปแล้ว
‎มันเป็นไปตามฤดูกาลน่ะครับ
‎อ้อ ฉันแค่คิดว่ามันน่ารักดีน่ะ
‎แต่หมวกก็ดูดีนะ
‎รู้ใช่มั้ยว่าเค้กของแกรี่อร่อยมาก
‎ถ้าฉันไม่ได้ใส่ชุดราตรีราคาแพงอยู่ละก็
‎ฉันคงกินต่อแน่ๆ เค้กของแกรี่อร่อยจริงๆ
‎ถ้าคิดว่าเค้กนั่นอร่อย ก็ต้องลองนี่ดู
‎มันมีอันตรายรึเปล่า
‎ผมแค่คิดว่าองค์หญิง ‎อาจจะอยากรู้ว่าต้องทำยังไง
‎เพราะอันนี้ทำมาจากโลกขององค์หญิง
‎แล้วอันนี้ก็ทำมาจากโลกของกระผม
‎แล้วก็อาจจะมีรังสีอยู่นิดหน่อยด้วย
‎โอเค งั้นก็ต้องลองดูหน่อย
‎องค์หญิงทำได้ยังไงน่ะ
‎ก็บอกแล้วไงว่าฉันใช้เวลา ‎อยู่ในโลกเซนทอร์เยอะ
‎ก็เลยได้เรียนรู้จากโลกนั้นมาบ้าง
‎อย่างเช่นต้องระมัดระวังการใช้เวทมนตร์
‎เราต้องรักษาสมดุลระหว่างโลกทั้งสอง
‎องค์หญิง พระองค์ท่านอยากให้ไปพบ ‎ในห้องบอลรูมครับ
‎รออยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันกลับมา
‎เขา… นายหลงรักเธอมากสินะ ใช่มั้ย
‎ฉันไม่รู้สึกว่ามีทางเป็นไปได้ ‎ที่ฉันจะได้ความรักจากเธอ
‎ไม่ใช่ในสภาพของฉันตอนนั้น
‎โอ้ ความรู้สึกนี้
‎มันกลับมา
‎ครั้งแล้วครั้งเล่า
‎ความรู้สึกที่มีอยู่ทุกอณูใต้ผิวหนัง
‎แม้จะพยายามปิดกั้นมันไว้
‎แต่กันผีไม่ให้เข้ามาไม่ได้
‎เมื่อตัวเราเป็นบ้านผีสิงซะเอง
‎ยังไงก็คงไล่ผีออกไปไม่ได้
‎เมื่อตัวเราเอง…
‎ลูกบอลชายหาด
‎ที่ปล่อยให้มันเข้ามา
‎แล้วยังไงต่อเหรอ
‎ฉันเริ่มจะสิ้นคิด
‎นี่มันที่ไหนเหรอ
‎เวิร์กช้อปเก่าของฉันน่ะ
‎เข้าใจละ นายรู้สึกแย่ นายมีความรัก ‎แต่เธอเป็นมนุษย์ แล้วนายก็เป็นเซนทอร์
‎แทนที่จะมัวเสียอกเสียใจ ‎นายก็ทุ่มเททำงานเต็มที่
‎ใช่มั้ย เพื่อนยาก ฉลาดไม่เบาเลยนะ
‎ไม่ใช่ซะทีเดียว
‎ด้วยกุญแจดอกนี้ รอยแยกก็แน่นหนาแล้ว
‎แต่จะต่างกันตรงไหน ถ้าฉันไม่ได้อยู่กับเธอ
‎แต่ที่นี่มีพลังมากกว่าที่ฉันรู้
‎แล้วก็ต้องมีทางใช้เวทมนตร์นี้
‎เพื่อแปลงร่างเป็นคนที่เธอมองเห็น
‎อยู่นิ่งๆ ไว้ จะไม่รู้สึกเจ็บ
‎อย่างน้อยก็ตามทฤษฎี แม้ว่าฉันยังไม่เคยลอง
‎เยี่ยม!
‎เอาล่ะ ใจเย็นๆ
‎ฉันจะเปลี่ยนกลับให้เอง
‎ดึงเอาส่วนที่เป็นสัตว์ร้าย
‎ออกมาจากฉัน
‎ปล่อยให้มันเร่ร่อนตามทางของมัน
‎ร่างกายฉันจะไม่เป็นที่อยู่ของมันอีกต่อไป
‎เดี๋ยวก่อน นายคงจะไม่…
‎นายกับท่านนายพลเคยเป็นคนคนเดียวกันเหรอ
‎ล้มซะทีสิ เจ้าหน้าโง่…
‎เดอร์เพิลดิ่ง!
‎- ต้องช่วยมั้ย ‎- ไม่ต้อง แล้วตัวนายไปไหนล่ะ
‎เออ จริงสิ
‎นี่ หยุดนะ ไตฉันอยู่ในนั้น
‎รู้สึกแล้ว
‎สัญญาณความเจ็บปวดไปถึงสมองแล้ว
‎อย่ายุ่งกับแด๊ดเดิลตันของฉัน
‎นอกจากว่าอยากจะเป็น
‎เด๊ด-เดิลตันกัน
‎ลูกช่วยชีวิตพ่อไว้
‎มันคือของขวัญที่ดีที่สุดเป็นอันดับสองเลยนะ
‎ของขวัญที่ดีที่สุดคือลูก
‎ไปไกลๆ นะ นี่เป็นเวลาของแด๊ดดี้กับลูกเขา
‎พุ่งไปที่ตาเลยนะ
‎ได้เลย แบบนั้นก็ใช้การได้
‎ได้เวลาซ่อนแล้ว!
‎มากันซะที
‎หรือว่างานเลี้ยงหลังเทศกาลบานเบิก ‎ยืดเยื้อเกินไปหน่อย
‎ลาครอย! ควาสซอน! ลารูบ! เอาอาวุธไป
‎หานี่อยู่เหรอ
‎ตกลงฮอร์สเป็นยังไงตอนยังเล็กๆ อยู่เหรอ
‎นี่อะไรเหรอ
‎ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันก็จะยิงนะ
‎โอ้โหเฮะ ไม่รู้เลยว่าจะเป็นแบบนั้น
‎ฉันแค่กลัวว่ามันจะทำผมเธอไหม้น่ะ
‎ฉันไม่ชอบกลิ่นผมไหม้
‎นี่จะไปทางเดียวกันรึเปล่า
‎- ขึ้นมาเลย ‎- ว่าไงนะ
‎จะพาเธอไปจากที่นี่ไง เพื่อนรักเบอร์สอง
‎โอเคเลย
‎- ก็ได้ ตกลงฉันขึ้นคร่อมเลยนะ ‎- ใช่
‎เสร็จแล้วก็…
‎- แบบนั้นไม่ได้… ‎- โอเค
‎- ไม่ได้บอกว่าให้จับตรงนั้น ‎- แล้วต้องจับตรงไหน
‎- ตกลงเอาไง… โอเค ‎- ฉันว่า… เธอช่วย…
‎แบบนี้นะ
‎แบบนี้แหละ
‎เอาล่ะ ซูลิอัส! พร้อมแล้ว!
‎ทิ้งหินได้ ทำแบบเท่ๆ ด้วยล่ะ
‎แต่ฉันเพิ่งมาถึงเองนะ
‎ดั๊กผู้รักสบาย
‎ไม่สบายเลย สงครามไม่เคยทำให้ใครสบาย
‎เพราะเหตุผลนี้ เวลาอยู่ในสนามรบ
‎ฉันจะใช้ชื่อว่า…
‎ดั๊กผู้ไม่รู้สึกสบายเหรอ
‎แฟลตดัลลัส
‎อะไรนะ
‎อยากได้ฮีโร่แบบไหนบอกมาหน่อย
‎ชายลึกลับที่เป็นทั้งคาวบอยและม้าเหรอ
‎พูดเสียงราบเรียบ แต่โหดเหี้ยมแบบสุดติ่ง
‎จนเหล่าศัตรูขนานนามโมลทอร์คนนั้น ‎ว่าแฟลตดัลลัส
‎เขาคือตำนาน ตำนานของแฟลตดัลลัส
‎อย่าแตกกลุ่มกันสิ ขอร้องนะ
‎เขามีคุณสมบัติครบถ้วนมั้ย แน่นอนอยู่แล้ว
‎เพราะเขาเป็นทั้งคนขี่และเป็นม้าของเขาเอง
‎เขาคือตำนาน ตำนานของแฟลตดัลลัส
‎เขาไม่แสดงอารมณ์ แล้วก็ไม่มีดวงตา
‎- แต่เขาคือแชมป์ของคนตัวเล็ก ‎- ตัวเล็กจัง!
‎ตำนานที่แท้จริง แฟลตๆ ๆ ๆ ๆ แฟลตดัลลัส
‎- แฟลตๆ ๆ ‎- เท็กซัส
‎ฉันยิงตัวเองไซส์มินิได้ ‎นี่แหละแฟลตๆ แฟลตดัลลัส
‎ยกฝาโถส้วมได้อย่างว่องไว
‎ขุดก็เก่ง แถมทำงานหากินในศาล
‎ชุ่มฉํ่ากว่าสายฝน แต่แห้งสนิทตอนส่งสาร
‎ช่วยส่งสารแห่งความหวังกันด้วย
‎แฟลต แฟลตดัลลัส
‎เย้
‎เจอกันตอนเที่ยงวัน
‎ถึงว่าพวกไซส์มินิหายกันไปไหนหมด
‎สุดท้ายก็ผูกเรื่องราวได้ซะที
‎อะไรเนี่ย
‎ให้ตายเถอะ ปล่อยฉันนะ ‎ฉันแน่ใจว่าเมาท์พีซบอกทุกคนแล้ว
‎ว่างานนัดเจอแฟนๆ จะมีอาทิตย์หน้า ‎ว่าแต่ว่านายเป็นใครเนี่ย
‎เพื่อนซี้ไง
‎เบย์เดน ถ้าได้ยินฉันพูดนะ
‎คิดยังไงกับสามโพสต์สุดท้าย ‎เรื่องแครนดี้แกรมของฉัน
‎ไลก์
‎ยังเป็นเขาคนเดิมอยู่นะ ทุกคน
‎หมอนี่ขยับตัวได้อีกแล้ว
‎แถมยังมาวิ่งไล่ฉันด้วย
‎ห้องนอนเด็ก
‎ครอบครัวนี้หน้าตาเหมือนกันจัง
‎ฟังฉันนะ
‎นี่คือราชาแห่งใบไม้
‎แล้ววันนี้ก็เป็นวันเกิดฉันอีกแล้ว
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์ เดียร์ราชาแห่งใบไม้
‎ฉันเจอแจ็คเก็ตฉันแล้ว
‎หลีกทางหน่อย
‎แจ็คเก็ตฉัน
‎ฉันเจอแจ็คเก็ตฉันแล้ว
‎ฉันเจอ…
‎ฉันเจอแจ็คเก็ตฉันแล้ว
‎อุ่นจังเลย
‎ในที่สุดฉันก็…
‎เฮ้ย เดี๋ยวก่อน
‎แจ็คเก็ตของฉันอยู่กับนายมาตลอดเลยเหรอ
‎งั้นเหรอ อะไรนะ
‎แม่บ้านฉันเก็บของสะเปะสะปะ ฉันไม่รู้หรอก
‎โอ้โห อุ่นดีจัง
‎อุ่นมาก
‎อุ่นเกินไปเหรอ
‎เอาอีกแล้ว!
‎อุ่นจัด!
‎ไม่นะ เจ๊บบรีย์
‎ไม่เอาดีกว่า ขอบใจ
‎แย่แล้วสิ
‎แต่กำลังจะดีขึ้นแล้ว
‎ไง เจ้าหนู
‎แก
‎- ใช่เลย มาแล้ว ‎- โทษทีที่มาช้าไปนิด
‎- พอดีต้องแวะชวนเพื่อน ‎- ท่านมาถึงแล้ว
‎แม็คคาร์พี บิซิ… คนนั้นน่ะ ‎นำกองกำลังไปช่วยเซนทอร์
‎ระหว่างที่เราลุยไปให้ถึงตัวราชาไร้บัลลังก์ ‎เดี๋ยวเจอกันที่อีกฝั่งของรอยแยก
‎- รับทราบ ‎- ส่วนเธอ ตามฉันมา
‎จริงเหรอ ได้เลยค่ะ
‎สุดยอดเลย
‎- แล้วให้ฉันช่วยอะไร ‎- สู้เป็นรึเปล่า
‎- เป็นสิ ‎- งั้นก็ตามมาเลย
‎ลุยกันเลย
‎เพราะถ้าเราพร้อมใจกัน เราก็ชนะศึกได้
‎กองทัพฉันอยู่นี่แล้ว เราถนัดฟาดฟันมิโนทอร์
‎ไม่ต้องคิด ใช้สัญชาตญาณ
‎อย่ากะพริบตา ใช้มีดแทงพวกมันให้สิ้น
‎- แบบนี้เหรอ ‎- ใช่เลย ระวังข้างหลัง
‎เราต้องปกป้องตัวเอง ‎เพื่อมุ่งหน้าปกป้องโลกของเรา
‎แต่ถ้าตายไปก็ไร้หนทาง
‎ฟ้าลิขิตให้เราบางคนก้าวหน้าสู่สิ่งยิ่งใหญ่
‎แต่เราต้องไม่กลัวที่จะฝ่าฟันขวากหนาม
‎ฉันรู้ว่าเธอทำมาแล้ว
‎และฉันก็กรำศึกมามากมาย ‎นี่ไม่ใช่ศึกแรกกับเหล่ามารร้าย
‎ฉันจะแสดงให้เห็นว่าฉันทำได้ ‎ร่วมใจกัน เราต่อสู้เพื่อช่วยคนของเราได้
‎ราชาไร้บัลลังก์มาเพื่อชนะสงคราม ‎ทุกคนจงเฝ้าระวัง
‎เอาเจ้าปีศาจร้ายมาแบบเป็นๆ ‎แล้วฉันจะจัดการมันด้วยตัวเอง
‎วิธีของฉันใช้ได้ผลชะงัด ‎ฉันรู้ทางที่จะเอาชนะเขาได้
‎สวัสดี เจ้ากระจกดำ
‎ศัตรูตัวฉกาจของฉัน
‎นี่ ไม่เป็นไรนะ
‎นายทำสิ่งที่ดี
‎นายคือฮีโร่ของท่านนายพล ‎นายช่วยสร้างสรรคนดี
‎เราพักเรื่องหนักๆ กันก่อนดีกว่านะ
‎อ้าว ดูสิ นายอยู่นั่น
‎คงต้องดื่มนํ้าเพราะกินเบเกิลฝืดคอสินะ
‎นี่ ใจเย็นก่อน
‎นายเป็นคนนัดให้ฉันมาเจอ ฉันก็มาแล้ว ‎อยากคุยเรื่องอะไรเหรอ
‎ฉันคิดว่าเราทำพลาดไปแล้ว
‎นายพูดถูก ฉันน่าจะเชิญนาย ‎ไปร่วมงานแต่ง ฉันขอโทษ
‎เราทำพลาดไปแล้ว เราต้องแก้ไข ‎นายไม่เข้าใจหรอกว่ามันเป็นยังไง
‎ฉันไม่มีที่จะไป ฉันมีชีวิตแบบนี้ไม่ได้แล้ว
‎ไม่ได้ สิ่งที่จบแล้วก็ต้องจบไป
‎ฉันไม่ยอมสูญเสียสิ่งที่พยายามไขว่คว้ามาหรอกนะ
‎เธออาจจะรักเราอย่างที่เราเคยเป็นก็ได้
‎เรายังไม่ได้ลองด้วยซํ้า
‎ไม่ เธอรักฉัน
‎แต่จะรักแค่ไหนล่ะ ถ้าเธอได้รู้ความจริง
‎เขาทำอะไรน่ะ
‎เจ้าคนโง่
‎นายฆ่าฉันไม่ได้
‎นายฆ่าเราคนนึง…
‎อีกคนก็ตาย
‎มันอยู่นี่ จับแบบเป็นๆ นะ
‎ไปไหนไม่รอดหรอก
‎เอาไปขังไว้ในคุกชั้นในสุดของปราสาท
‎เขาเอาฉันไปขังไว้ในคุกเล็กๆ ไร้หน้าต่าง ‎ฉันแทบจะไม่มีที่ยืน
‎ทรมานอยู่แบบนั้นนานสิบปี
‎ไม่นะ เป็นไปไม่ได้
‎จุดหมายของการต่อสู้เป็นแค่สิ่งหลอกลวง
‎ประตูอยู่ไหนเนี่ย
‎หมายความว่าไง "ประตู"
‎ฉันเคยทำมาแล้ว ‎เวลาฉันเข้าไปในสมองของเพื่อน
‎พอฉันอยากกลับก็จะมีประตู
‎พาฉันกลับไปที่รอยแยกทำไมเนี่ย
‎นี่…
‎ฉันอยู่ที่ไหน
‎มิโนทอร์รุ่นแรก
‎ฉันคิดว่าต้องสร้างครอบครัวตัวเองขึ้นมา
‎สาวมิโนทอร์พวกนั้นจะทำให้ลำบาก
‎อะไรเนี่ย กวางเอลก์มาทำอะไรในรอยแยก
‎นายมาอยู่ที่นี่ไม่ได้นะ
‎ไม่มีที่ไหนต้อนรับฉัน
‎กัสกิน โกเฟอร์ทอร์ ดูเขาเผ่นสิ
‎จะว่าไป เขาวิ่งเร็วกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะ
‎หยุด!
‎เดี๋ยวก่อน
‎วางมันลงซะ บ้ารึเปล่า
‎ดูสิว่าวุ่นวายกับกุญแจนั่นแล้วทำให้เขาเป็นยังไง
‎แกขังเขาไว้ในคุกใต้ดิน ‎แล้วคิดว่ามันจะไม่มีผลร้ายกับเขาเหรอ
‎คงงั้นมั้ง แต่ดูสภาพเขาสิ
‎- อะไรนะ ‎- แหยงสุดๆ
‎ไม่นะ
‎ฉันรู้ความจริง
‎ฉันรู้ว่าแกทำอะไรลงไป
‎แล้วก็รู้ว่าตอนนี้ต้องทำอะไร
‎เธอทำอะไรเนี่ย
‎เธอทำอะไร
‎ฉันก็จะเสียใจกับนายด้วยนะ
‎ถ้านายไม่ได้ทำให้เกิดความทุกข์ ‎และความเจ็บปวดมากมาย
‎เขารู้แล้วว่าเธออยู่ที่นี่
‎หมายความว่ายังไงเขารู้แล้ว
‎แก
‎ไม่มีทางหนีรอดหรอก
‎ไม่มีใครต้อนรับแกเหมือนกัน
‎ไม่จริง
‎ฉันเป็นของเจ้านาย
‎ฉันมีพวกพ้องของฉัน
‎ฉันมีเพื่อนๆ ที่ต้อนรับฉัน
‎ฮอร์ส
‎สานต่อสิ่งที่ฉันทำไม่สำเร็จนะ
‎พับผ่าสิ!
‎เพื่อนรัก!
‎- เธอออกมาแล้ว ‎- เราต้องช่วยเธอออกมา
‎ฮอร์ส!
‎โอ้ ฮอร์ส ฉันเป็นห่วงแทบตายแน่ะ
‎- ฉันต้องไปแล้ว ‎- ไปไหนเหรอ
‎ฉันต้องไปหาเจ้านาย
‎วัมมาวิงก์ มาช่วยกันหน่อยสิ
‎ฮอร์ส!
‎เธอปลอดภัย
‎ฉันปลอดภัยดี
‎ฟังนะ ฉันต้องบอกอะไรเธอบางอย่าง ‎ที่อาจจะฟังแล้วบ้าบอ
‎แต่เธอต้องเชื่อฉันนะ ขอร้อง
‎เจ้านาย
‎เราต่อสู้สงครามนี้มานานแสนนาน
‎แต่ทางเดียวที่จะทำให้มันจบก็คือฆ่าท่านนายพล
‎อะไรนะ
‎เดี๋ยวก่อน ทำไมเธอถึงคิดแบบนั้น ‎มันฟังไร้เหตุผลที่สุด
‎ท่านนายพลจะไม่มีวันฆ่าราชาไร้บัลลังก์ ‎เขาฆ่าไม่ได้
‎พวกเขาคือคนคนเดียวกัน ‎จะต่อสู้กันไปจนชั่วนิรันดร์
‎ฉันรู้ว่ามันฟังดูไร้เหตุผล ‎แล้วฉันก็ไม่อยากให้เรื่องนี้เป็นแบบนี้
‎แต่ถ้าเราอยากชนะศึกนี้ เราต้องฆ่าท่านนายพล
‎ไม่นะ
‎ไม่ได้ เธอไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่
‎ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้าบอแต่เธอต้องเชื่อฉัน
‎เธอต้องเชื่อว่าฉันรู้ว่าเราต้องทำยังไง
‎เธอจะรู้ได้ยังไงว่าต้องทำอะไร
‎เธอเป็นแค่ม้านะ
‎ถูกของเธอ
‎ฉันเป็นแค่ม้า
‎เดี๋ยวก่อน ฮอร์ส ฉันไม่ได้หมายความยังงั้น
‎ล้มหน้าคะมำเลยนะ
‎- โอเครึเปล่า เจ้าม้าตัวน้อย ‎- ว่าไงนะ พูดอะไรนะ ฉัน…
‎ราชาไร้บัลลังก์คือศัตรูของเรา ‎เขาคือคนที่เราต้องฆ่าให้ได้
‎เจ้าหนู อย่าไปยุ่งกับมัน
‎เกลนเดล มาร์ชเมลโล่ฉันหน่อย
‎หมายถึงลูกศรปลายนุ่มนิ่มลนไฟเหรอ เอาไปเลย
‎แกเสร็จฉันแน่
‎ฉันปล่อยให้เธอทำแบบนั้นไม่ได้
‎โทษทีนะ เจ้าหนู
‎เจ้านาย!
‎เจ้านาย
‎ท่านนายพล เขา…
‎เธอก็กล้าหาญได้
‎กล้าสู้เพื่อตัวเอง กล้าสู้อย่างโดดเดี่ยว
‎เพราะเธอรู้ดี
‎ว่ามีเธอเท่านั้นที่จะปกป้อง
‎เธอ
‎- เธอก็ ‎- เราเป็นแค่เพียง
‎- กล้าหาญได้ ‎- สิ่งเปราะบาง
‎- อ่อนแอและเล็กกระจ้อยร่อย ‎- กล้าสู้เพื่อตัวเอง
‎- ยังไม่เคยมาที่นี่ ‎- กล้าสู้อย่างโดดเดี่ยว
‎- เพราะเธอรู้ดีว่ามีเธอเท่านั้น ‎- อยู่ข้างๆ ฉัน แล้วฉัน
‎- ที่จะปกป้องเธอ ‎- จะปกป้องเธอ
‎- เธอก็ ‎- หายใจใส่ถุง หายใจใส่ถุง
‎- กล้าหาญได้ ‎- หายใจเข้า หายใจออก
‎- ฉันชื่อเกลนเดล ‎- สิ่งเปราะบาง
‎- กล้าสู้เพื่อตัวเอง ‎- หายใจใส่ถุง
‎หายใจใส่ถุง หายใจเข้า หายใจออก
‎- ฉันชื่อเกลนเดล ‎- อยู่ข้างๆ ฉัน แล้วฉัน
‎- หายใจใส่ถุง ‎- จะปกป้องเธอ
‎หายใจเข้า หายใจออก ฉันชื่อเกลนเดล
‎- ขอร้องนะ ‎- เธอก็
‎- ผมอยากรู้จริงๆ ‎- กล้าหาญได้
‎จะหยุดคุยกับผมสักหน่อยได้มั้ย
‎ช่วยสอนให้ผมเป็นเด็กที่ฉลาดขึ้นได้มั้ย
‎ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้จักเขา
‎แล้วถ้าฉันอยากแข่งเหยียบต้นทิวลิป
‎จนเป็นแชมป์
‎ทำไมฉันจะเป็นมั่งไม่ได้
‎กล้าสู้เพื่อตัวเอง กล้าสู้อย่างโดดเดี่ยว
‎- เพราะเธอรู้ดี ‎- อยู่ข้างๆ ฉัน
‎- ว่ามีเธอเท่านั้นที่จะปกป้อง ‎- แล้วฉันจะปกป้อง
‎- เธอ ‎- เธอ
‎เอาล่ะ
‎แล้วยังไงต่อล่ะ
‎สร้างความทุกข์ทรมานต่อไป
‎มีเหลืออยู่แค่นั้น
‎เธอยังไม่ตาย
‎ฉันหวังมาตลอดว่าเธอยังมีชีวิตอยู่
‎เขาไม่ได้รักเธอ
‎ความรักต้องไม่เป็นแบบนั้น
‎ฉันรู้ว่ามันดูเป็นยังไง
‎แต่ฉันต้องทำเพื่อจะได้มีชีวิตอยู่ดูเธอ
‎เพื่อฉันจะได้บอกว่ารักเธอ
‎ไม่นะ!
‎ไอ้หมอนี่
‎ฉันขอโทษนะ
‎ไม่มีอะไรจะต้องขอโทษหรอก
‎เธอไม่ได้เป็นแค่ม้า
‎เธอคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
‎ขอดูตัวตนของเธอ
‎เป็นครั้งสุดท้ายนะ
‎ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก
‎พักผ่อนเถอะนะ หัวใจที่บอบชํ้า
‎ไม่รู้หรือไรว่าถึงอยู่ในร่างนี้ฉันก็จะรัก
‎ทั้งใจ
‎แต่
‎ไม่ต้องพูดอะไร
‎ได้เวลาจากกันอย่างไม่มีวันพบเจอ
‎เพื่อเปิดประตูบานสุดท้าย
‎- ฉันจะอยู่เพื่อช่วยไขกุญแจ ‎- เธอจะอยู่เพื่อช่วยไขกุญแจ
‎เมื่อเธอจากไปแล้ว
‎- ฉันจะได้มีใจสงบสุข ‎- ฉันจะได้มีใจสงบสุข
‎- และโลกของเราก็จะเป็นอิสระ ‎- ที่รัก เธอจะเป็นอิสระ
‎เงียบเถอะ
‎ฉันพร้อมแล้วที่จะอยู่กับความเงียบ
‎ยาพิษที่เธอคอยป้อนฉัน
‎คิดว่าฉันจะไม่มีวันรู้
‎เธอจะตาย
‎ไปพร้อมๆ กับคำโกหกมากมาย
‎เมื่อฉันเห็นแสงหายไปจากดวงตาของเธอ
‎เธอไม่เป็นไร
‎เธอจะไม่เป็นอะไร
‎เก็บแรงไว้ เพราะเราไม่ต้องสู้อีกต่อไป
‎มันจบแล้ว เราชนะศึก
‎และเราก็จะได้อยู่ด้วยกัน
‎ถ้าเธออยู่ข้างกายฉัน
‎ฉันก็สุขใจ เพราะฉันรู้ว่าฉันมีที่พักพิง
‎ฉันพบเธอ ฉันไม่เดียวดาย
‎เธอกลับมาแล้ว นั่นแหละที่สำคัญ
‎ต่อจากนี้ไปเราก็จะมีแค่
‎ฉันกับเธอ
‎และเธอกับฉัน
‎ทหารจะได้พักผ่อน
‎เราสองคนจะได้เริ่มชีวิตกันอีกครั้ง
‎เจ้านาย
‎เจ้านาย…
‎ฉันเฝ้าตามหาเธอ
‎แล้วฉันก็กลัวนักหนา
‎ปัดกวาด ปัดกวาดฝุ่นและสิ่งสกปรก
‎ยื่นมือออกไปแล้วดูว่า
‎เราช่วยกันและกันได้ยังไง
‎โลกที่แตกร้าวสองใบต่างได้รับอิสระ
‎แต่ต้องใช้เวลาทำใจให้หายเศร้า
‎และรักษาแผลของกันและกัน
‎เรามาเริ่มต้นใหม่กันได้มั้ย
‎หลังจากบทสุดท้ายได้ปิดฉากลง
‎เมื่อเราเริ่มต้นใหม่
‎รอยแผลเป็นจะเริ่มเลือนหายไป
‎นี่ หยุดร้องเพลงกันก่อน ‎เราเจออีกตัวนึงแล้ว มาดูสิ
‎ขอร้องนะ
‎ช่วยวางอาวุธก่อนจะได้มั้ย
‎อย่าขัดขืนไปเลย เราล้อมไว้หมดแล้ว
‎เดี๋ยวแด๊ดเดิลตันจะสอนให้เป็นเด็กดี
‎ให้ตายสิ ฉันรักแด๊ดเดิลตันของฉันจัง
‎- แล้วก็รักเพื่อนๆ ของฉันด้วย ‎- ทีนี้เราก็เริ่มต้นใหม่ได้สักที
‎นี่ ช่วยร้องกันเบาๆ หน่อยได้มั้ย
‎มีคนพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บเจียนตายอยู่
‎ใช่สินะ ลืมตัวไปหน่อย
‎ตอนนี้ชาวเซนทอร์กับมนุษย์ ‎ก็จะต้องใช้เวลาด้วยกันมากขึ้นแล้ว
‎เราต้องแต่งตั้งใครบางคน ‎ที่มีประสบการณ์กับทั้งสองโลก
‎เพื่อช่วยสอดส่องดูแลเรื่องต่างๆ
‎ใครบางคนที่มีเวทมนตร์
‎แถมยังร้องเพลงได้เพราะสุดๆ ด้วย
‎เธอจะว่ายังไง ฮอร์ส
‎เดี๋ยวก่อน อะไรนะ ‎ฉันคิดว่าเราแค่มากินเค้กแกรี่กัน
‎แค่บางคนน่ะ
‎อร่อยจริงๆ
‎ดูสิ แกรี่
‎รู้สึกดีสินะ ใช่มั้ย ใครๆ ก็ชอบเค้ก…
‎ฉันกำลังจะเป็นพ่อแล้ว
‎นายก็เหมือนกันนะ ฉันว่านี่ไข่ของนายนะ
‎อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้
‎- ตกลงสิ บอกว่าเธอจะเป็นจอมเวทย์ ‎- ฉันเหรอ จอมเวทย์เหรอ
‎- แต่ฉันไม่เคยเรียนหลักสูตรจอมเวทย์ด้วยซํ้า ‎- เธอเป็นข้อยกเว้น
‎ซึ่งฉันไม่มีปัญหานะ ไม่มีเลย
‎มีเรือบ้านประจำตำแหน่งด้วยนะ
‎ได้
‎ได้เลย!
‎นี่ฉันเพิ่งยิงตัวเองแบบไซส์มินิ ‎ออกจากกีบเท้าเหรอ
‎ฮอร์ส! เอานํ้าผลไม้มา!
‎ว้าว จอมเวทย์!
‎ฉันจะรับหน้าที่นี้ถ้าเธออยู่ข้างๆ ฉันนะ
‎แน่นอน ฉันอยู่กับเธอแน่ๆ ‎ฉันอยากอยู่เรือบ้านมานานแล้ว
‎เพื่อนรักสามคนกอดกันกลมเกลียว
‎เดินทางไปมาระหว่างสองโลก ‎ร่วมผจญภัยด้วยกัน
‎ฉันทำที่มัดผมแบบเดียวกันไว้แล้วนะ
‎กลมจัง ฟูฟ่องเลยด้วย
‎แบบโลกเซนทอร์เลย
‎เดี๋ยว อะไรเหรอ
‎ผมเธอดูดีเลยแหละ
‎ฉันพร้อมแล้ว
‎ไม่ว่าจะต้องเผชิญกับอะไรต่อไป
‎ฉันรับมือได้ทุกอย่าง
‎ตราบใดที่เธออยู่เคียงข้างฉันตรงนี้
‎เพราะฉันผ่านการทดสอบ
‎ผ่านความท้าทาย
‎เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากมาย
‎แต่ฉันคงมาถึงจุดนี้ไม่ได้
‎ถ้าไม่มีเธอ
‎ฉันแข็งแกร่งขึ้นเมื่อเชื่อมั่นในครอบครัว
‎เมื่อฉันพึ่งพาเธอ
‎และให้เธอพึ่งพาฉัน
‎ไม่ว่าเธออยู่ไหน ฉันก็จะอยู่ที่นั่น
‎เพียงแค่ต้องใช้ความกล้านิดหน่อย
‎แล้วก็เวทมนตร์สักนิด เพื่อจะผ่านพ้นไป
‎สวัสดี ถนนสายรุ้ง มุ่งหน้ากันเลย
‎พวกเราพร้อมเดินหน้ากันแล้ว
‎หนทางอาจจะยากลำบาก
‎แต่ความไว้ใจกันคือกุญแจ
‎หาเพื่อนร่วมทางที่ดีแล้วความรักจะปลดปล่อยเรา
‎ความรักทำให้เรามีจุดหมาย ‎มีศักดิ์ศรี ปกป้องเราจากภยันตราย
‎ไม่ว่าจะยามหนาวหรือยามร้อน
‎ไม่ว่าจะเป็นแฟนพันธุ์แท้หรือเป็นคนดัง
‎ไลก์
‎เพื่อนๆ ก็ยังรักเธอในแบบที่เธอเป็น
‎ให้ตายสิ ดั๊กผู้รักสบายแตะตัวฉันด้วย
‎เธอคือใคร
‎เธอคือทหารหาญ ลูกกำพร้า
‎เธอคือใคร
‎เธอคือเพื่อนรักของฉัน
‎เธอคือใคร
‎เธอคือม้างี่เง่า
‎ที่ฉันกินขนของเธออยู่หนึ่งปีเต็มๆ
‎เธอไม่ได้ดีพร้อม เธอยังต้องเรียนรู้
‎เธอแปลก แต่ก็พร้อมจะเรียนรู้ ‎เพื่อปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น
‎และเพื่อนๆ ของเธอก็ทำให้เธอดีขึ้น
‎ฉันแข็งแกร่งขึ้นเมื่อเชื่อมั่นในครอบครัว
‎เมื่อฉันพึ่งพาเธอและให้เธอพึ่งพาฉัน
‎ไม่ว่าเธออยู่ไหน ฉันก็จะอยู่ที่นั่น
‎ฉันจะอยู่ ฉันจะสู้
‎จะไม่อยู่ห่างสายตา
‎เพราะเธอทำให้ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี
‎ในโลกเซนทอร์
‎(จบ)
‎สวัสดี
‎นี่ผมเอง ดั๊กผู้รักสบาย
‎ผมอยากขอบคุณทุกคนที่ดูโลกเซนทอร์จนจบ
‎ซึ่งอย่างที่รู้ๆ กันว่ามันคือเรื่องราวของชีวิตผม
‎ดั๊กผู้รักสบาย
‎นี่เป็นช่วงโปรดของผม รอเดี๋ยวนะ
‎แล้วผมก็โผล่ขึ้นมาจากพื้นดินเพื่อรับแสงแดด
‎และชนะสายสะพาย ‎ในการแข่งขันสุดยอดจอห์นนี่ ทีไทม์
‎ผมกลับไปใช้ชีวิตในคุกกับไส้เดือน ‎และแมลงหลากชนิดอีกไม่ได้แล้ว
‎ตอนนี้ผมเป็นฮีโร่ของเรื่องนี้ ผมคือดั๊กผู้รักสบาย
‎ทุกคนคงเข้าใจแล้ว
‎แล้วนี่ไปไหนกัน อ๋อ ยังอยู่กันเหรอ
‎ดีเลย ขอบคุณที่ดูโลกเซนทอร์ ‎จนจบครบถ้วนกระบวนความ
‎และยังอุตส่าห์ดู
‎ช่วงเครดิตกับผมซึ่งผมเพิ่งรู้ว่าปกติแล้วไม่มีใครดู
‎แต่วันนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว
‎เพราะดูสิ เรากำลังดูเครดิตด้วยกัน
‎หยิบป๊อปคอร์นมากินแล้วก็ขอบคุณจอห์น
‎ซึ่งร่วมงานในโชว์นี้ด้วย
‎พูดตามตรง พวกเขาไม่เคยบอกผม ‎ว่าผมต้องพูดนานแค่ไหน
‎ผมก็ไม่ได้เตรียมตัวจะพูดนานกว่านี้นะ
‎แต่ก็คงต้องพูดไปเรื่อยๆ จน…
‎คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ
‎บ๊ายบาย!