ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Το μυαλό του Βασιλιά του Πουθενά είναι;
Περίμενα… όχι αυτό.
Έχω σώμα…
φυσιολογικό;
Πάει η τρεμουλιαστή σιλουέτα μου!
Στον Κόσμο των Κενταύρων
Τι εννοείς μπήκε στο μυαλό του;
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ
Δεν θέλω να γίνω βλάκας, αλλά είναι έτσι ακριβώς.
Η Άλογο πήδηξε σαν ιπτάμενος δίσκος, χρησιμοποιώντας τη μαγεία της.
Και έκανε όλους τους κακούς πολεμιστές να παγώσουν. Βλέπετε;
Γιατί να το κάνει;
Έρχεται ο Στρατηγός.
Αλλά δεν ήρθε ακόμα.
Η μάχη θα ξεκινούσε χωρίς αυτόν.
Θυσίασε τον εαυτό της για να κερδίσουμε τον πόλεμο.
Δεν με συμβουλεύτηκε! Πρέπει να συμβουλεύεσαι την κολλητή σου
πριν από μια ηρωική αποστολή.
Προφανώς είμαι πολύ ταραγμένη και κρύβω τη λύπη και τον πόνο,
μονολογώντας και πλαντάζοντας στο κλάμα.
Άλογο! Η μικρή μου Άλογο!
Τόσο γενναία! Τόσο εμβληματική!
Κλαίω δραματικά τώρα!
Κι εγώ μαζί σου.
Όχι. Μου έρχεται.
Κι εγώ έχω δάκρυα, γιατί λατρεύω την Άλογο.
Εντάξει. Θέλω…
Θέλω να σταματήσετε το κλάμα.
Δεν μπορώ!
Τι λυπηρό!
Βγάλ' τη με τη μαγεία σου.
Εντάξει. Αλλά να ξέρεις κάτι,
στην οικογένεια πρώτη εγώ πήγα σε σχολή σαμάνων.
Οπότε, ήμουν υπό πίεση και…
Άκου. Έχεις ή όχι τη μαγεία για να βγάλεις την Άλογο;
Λοιπόν, θα νόμιζες… Η μέρα που…
Ώρα φανταστικής ιδέας!
Ας κόψουμε το κεφάλι του Βασιλιά.
Και θα βγει από τον λαιμό.
Ναι!
Όχι! Δεν θα πέθαινε και η Άλογο μαζί;
Που να πάρει.
Μόνο εκείνη μπορεί να βγει από εκεί.
Αδύνατο να τη βρούμε.
Λυπάμαι.
Αν πέθανε, η θυσία της να έχει νόημα.
Να το σχέδιο. Έχουμε το πλεονέκτημα.
Θα σκοτώσουμε κάθε Μινώταυρο.
Στάσου. Μην κρυβόμαστε πίσω από τον ελεφάνταυρο.
Είπα άσχημα λόγια στην Άλογο, και τώρα που λείπει
και δεν ακούει λέξη θα 'θελα να 'μαι ξεκάθαρος.
Άλογο, αν με ακούς, συγγνώμη για τα κάτωθι.
Πρώτον: θυμάσαι που νόμιζες ότι έβγαλες φαλάκρα λόγω γονιδίων;
Λοιπόν, νιώθω λίγο περήφανος,
έτρωγα τα μαλλιά σου στον ύπνο σου.
Με πιρούνι, όχι με το ράμφος μου.
Σαν μακαρόνια. Είμαι πολιτισμένος.
Εντάξει. Δεύτερον: εγώ…
Λυπάμαι.
Λυπάμαι, Καβαλάρισσα…
για τον τρόπο που έφυγα.
Αν ήξερες τι θα έκανα, θα με σταματούσες.
Τουλάχιστον είστε ασφαλείς.
Τελείωσε.
Αναρωτιέμαι τι σκέφτεστε όλοι.
Τι λέτε για μένα τώρα που έφυγα;
Τώρα που έφυγα
Να η Άλογο Απ' τον κόσμο αυτόν έφυγε
Κι απ' τους δύο, βασικά
Τους φίλους δεν αποχαιρέτησε Δεν πρόλαβε
Και φυσικά μετάνιωσε Που έφυγε βιαστικά
Μα τον χρόνο αν γύριζε Το ίδιο πάλι θα έκανε
Ήταν στρατιώτης
Ορφανή Και δυνατή
Τόσο καιρό πολύ
Στους άλλους ανοίχτηκε Δύναμη για να βρει
Πήρε τον Ουράνιο Δρόμο
Μες από φωτιά, κρύο Και κάθε λογής γκρεμό
Ποια ήταν;
Μάλλον δεν έχει σημασία
Αγαπήθηκε πολύ
Αντίο, Καβαλάρισσα.
Που να πάρει.
Η σύζυγος είπε "CD-Rom; Θέλω διαζύγιο".
Τι μπόχα! Χειρότερα απ' την περιοδεία μου '78 με '83.
Βρομοκοπάει!
Και ανάποδα!
Είσαι ανάμνηση;
Επειδή νιώθω ότι με βλέπεις.
Σε βλέπω.
Σε ακούω.
Σε μυρίζω.
Θα το σβήσεις αυτό;
Θα κλάσεις ξανά;
Δεν… το έκανα εγώ.
Ίσως το έκανα εγώ.
Συνήθισα να είμαι μόνος.
Μάλλον άφησα μια καλή.
Κανένας δεν με βλέπει όταν κάνω μαγικά.
Βασικά, είμαι ο κανένας.
Οπότε, βγάζει νόημα.
Ποια είσαι;
Ένα άλογο πολέμου που μόλις τελείωσε την αποστολή της.
Συγχαρητήρια.
Θα φάμε τούρτα;
Έφερες τούρτα;
Όχι. Συγγνώμη, δεν έχω.
Να το γιορτάσουμε ούτως ή άλλως. Τι γιορτάζουμε;
Προστάτευσα τους φίλους μου από έναν πόλεμο που δεν θα επιβίωναν.
Έτσι ελπίζω δηλαδή.
Οπότε, τι θα γίνει τώρα;
Δεν ξέρω. Θα έβλεπα το παρελθόν του Βασιλιά του Πουθενά,
αλλά μάλλον έμεινα μαζί σου, όποιος κι αν είσαι.
Εγώ;
Είμαι ένα μέρος του Βασιλιά.
Τι; Εσύ; Όχι.
Ο Βασιλιάς είναι ένα τρομερό τέρας.
Εσύ φαίνεσαι μια χαρά παιδί.
Όλοι έχουμε καλό και κακό.
Όχι. Ο Βασιλιάς έχει μόνο κακό.
Κι όμως, εσύ κι εγώ μοιάζουμε πολύ.
Πολύ αμφιβάλλω.
Μάλιστα.
Τρομακτικό δάσος. Ομίχλη.
Αυτό θυμίζει πιο πολύ παρελθόν του Βασιλιά.
Πού είμαστε;
Παγιδεύτηκες και φοβάσαι
Και κάποιοι σου λείπουν
Ξέρω πώς είναι
Η γυναίκα από το Ρήγμα.
Κοίτα πόσα προκάλεσες
Την πόρτα αυτήν γιατί πέρασες;
Τι έκανες; Τι έκανες;
Τι έκανα; Τι έκανα; Εσένα περίμενα;
-Να έρθω δεν έπρεπε -Να με ελευθερώσεις ήρθες
-Πάντα ήξερα ότι θα γυρνούσες -Πυρσοί, βήματα
Οι στρατιώτες θα 'ρθουν Εσένα να βρουν
-Να σε καταδιώξουν -Ας έρθουν λοιπόν
Ξέρεις τι θα σου κάνουν μετά
Πολύ καλά
Μακριά Να φύγεις πρέπει τώρα
Μη με περιμένεις
Από πού την ξέρεις;
Φίλε, τι σου συνέβη;
Και πού είμαστε;
Είναι ανάμνηση τροφής.
Ναι. Θυμάμαι αυτό το σάντουιτς.
Βασιλικός.
Δεν θέλω να βλέπω.
Πού είναι; Έπρεπε να πάρω ψεύτικο βράχο.
Αστειεύεσαι; Ήρθαμε στο κάστρο σου
και δεν έχεις κλειδί; Πολύ λογικό.
Έχασες το κλειδί του σπιτιού; Όχι, το εφεδρικό.
Είναι δυνατόν;
Έχει ως σκοπό να είναι καβάτζα.
Είναι σπηλιά. Δεν υπάρχει πόρτα.
Τι θα έλεγες;
Αφού δεν ξέρεις από κλειδιά. Σέρνεσαι ανάποδα
στο ταβάνι, γρατζουνίζοντάς το με τα νύχια σου.
Εσύ κόβεις καρύδες με ματσέτα
τη νύχτα.
Τουλάχιστον δεν σπάω αυγά με τα δόντια και τα τρώω ωμά.
Τι αηδία.
Μάντεψε ποια είμαι.
"Άνοιξε. Είμαι γυναίκα. Δεν έχω κλειδί.
Ξέρεις τι έχω; Βρόμικα πόδια.
Πάντα ξέρεις πού ήμουν, λόγω της βρομιάς!"
Βρόμικα πόδια.
Εικοστό έκτο: Συγγνώμη για το μόνιμο "Ώπα".
Δεν εξεπλάγην με κάτι, απλώς το έλεγα
γιατί ήταν αστείο που σταματούσες κάθε φορά.
Το ξαναζώ αυτήν τη στιγμή. Ξεκαρδιστικό. "Ώπα!"
-Εικοστό έβδομο: -Λοιπόν.
Θα διαλέξουμε σειρά. Πρώτα θα κόψετε τα κεφάλια.
Θεούλη μου.
Μετά θα πιάσετε και θα κόψετε τα άκρα. Εντάξει;
Κόβετε χέρια, πόδια, τα πάντα.
Μετά κουβαλάτε τα κομμάτια σε λάκκο για να καούν.
Παρεμπιπτόντως, θα χρειαστούμε λάκκο. Ποιος θα σκάψει έναν;
Ντέρπλτον, δικέ μου;
Εντάξει, έχω κάποιες παρατηρήσεις.
Όπως να μην κόψουμε τίποτα.
Είναι λάθος να Σ-Κ-Ο-Τ-Ω-Σ-Ο-Υ-Μ-Ε τους Μινώταυρους,
δεν κάνουν κάτι κακό τώρα.
Το παιδί-αγοράκι μου ήταν παιδί-μαχητής σαν αυτούς.
Κι αν σκοτώναμε αυτόν;
Προσπάθησα.
Δεν πειράζει, μπαμπούλη. Έκοβα κεφάλια συνέχεια.
Έριχνα και φιλικά πυρά. Σκότωσα πολλούς δικούς μου.
Αμάν.
Έχω ανυπολόγιστα πτώματα στη συνείδησή μου.
Μπιμπερό;
Ας μην κάνουμε εγκλήματα πολέμου. Θα υπάρχει άλλος τρόπος.
Τι προτείνεις;
Θα πει η Γκλέντεϊλ.
Όχι. Απλώς θέλω πιπί
και δεν βλέπω τσισο-γωνιά.
Τσισο… Τουαλέτα εννοείς;
Βρες θάμνο, Γκλέντεϊλ.
Εντάξει.
Ξέρει κανείς τι να κάνουμε με τους Μινώταυρους;
Τσεντ, σήκωσες χέρι;
Τι; Όχι, είχα φαγούρα. Αυτό είναι.
Εντάξει, έφαγες και τούρτα κάποτε.
Περίμενε.
Πρόσεχε. Είναι το αγαπημένο μου σημείο.
Έλα τώρα. Μη μου πεις… Εντάξει.
Φίλε, είναι η έβδομη ανάμνηση τροφής.
Περίμενε. Να τη πάλι η γυναίκα.
Ποιον παντρεύεται;
Τον Στρατηγό σου.
Τον Στρατηγό μου; Τον γνωστό Στρατηγό;
Κάποτε χώρια, τώρα μαζί
Κάποτε μαζί, τώρα ενωμένοι
Κάποτε ενωμένοι, τώρα αιώνια
Ορκίζομαι Δεν θα σταματήσω ποτέ να σε σκέφτομαι
Να με ελευθερώσεις ήρθες
-Η αγάπη είναι σπίθα -Κι αν με πληγώσεις
-Πάντα θα σε συγχωρώ -Ένας άσβηστος πόθος
-Σε μένα ανήκεις -Δεν θα χωρίσω ποτέ από σένα
-Κάποτε χώρια, τώρα μαζί -Ήταν γραφτό να την έχω
Κάποτε μαζί, τώρα ενωμένοι
-Την αγαπάω αιώνια -Κάποτε ενωμένοι, τώρα αιώνια
-Με το δαχτυλίδι αυτό, ορκίζομαι -Με το δαχτυλίδι, αγάπη μου, ορκίζομαι
Απ' το πλευρό σου δεν φεύγω
Σε δυσκολίες Σκοτάδι και πόνο
Από σένα δεν θα κρυφτώ
Κάποτε χώρια, τώρα μαζί
Κάποτε μαζί, τώρα ενωμένοι
Κάποτε ενωμένοι
Τώρα αιώνια
Λυπάμαι.
Δεν θα έβλεπες την ανάμνηση αν δεν ήμουν εδώ.
Αν σε κάνει να νιώθεις καλύτερα, ναι, έχουμε κάτι κοινό.
Δεν έχω νιώσει μεγαλύτερο πόνο από τον αποχωρισμό με τον άνθρωπό μου.
Πρέπει να ήταν οδυνηρό και για σένα.
Αλλά εκεί τελειώνουν οι ομοιότητές μας.
Ίσως ναι.
Ίσως και όχι.
Τι;
Οι αναμνήσεις τροφής! Είναι φοβερές.
Έχεις δοκιμάσει μπενιέ;
Τι εννοείς;
Εντάξει, είναι σαν ντόνατ, αλλά και πολλά περισσότερα!
Όχι άλλη κουβέντα για φαγητό! Πώς με συγκρίνεις με σένα,
τον Βασιλιά του Πουθενά; Εξηγήσου.
Δεν έχω τον έλεγχο όσων βλέπεις εδώ.
Ακόμα κι αν τον είχα, με πονάει πολύ να ξαναβλέπω τα ίδια.
Μιλάς για πόνο;
Εγώ τα παράτησα όλα για να σε σταματήσω.
Λες ότι μοιάζουμε, μα δεν θυμάμαι
να έχω γίνει τέρας.
Εσύ πώς έγινες όλο αυτό;
Δεν ξέρω πώς να απαντήσω.
Δεν ξέρω καν πού είναι η αρχή και το τέλος.
Κόλλησα εδώ, οπότε έχεις χρόνο να το βρεις.
Ξεκίνα.
Μπορώ να προσπαθήσω.
Παιδιά, να δοκιμάσουμε το κόψιμο;
Έχει αποτέλεσμα.
Αυτό ήταν.
Εγκλήματα πολέμου. Στάσου. Θα υπάρχει άλλος τρόπος.
Περίμενε!
Έχω μια ιδέα!
Μη νιώθεις άσχημα.
Σκάβοντας λάκκο με τους φίλους σου, αποφεύγεις τον φόνο.
Δεν βγάζει νόημα.
Μινώταυροι ακίνητοι Μέσα σε λάκκο βαθύ
Τρύπαυροι σκάβουν Και ξυπνούν σε κελί
Να μην κόψω το κεφάλι;
-Θα τον θάψετε ζωντανό; -Ναι!
Σκάβουμε και τους θάβουμε Τη συνείδηση καθαρίζουμε
Μέσα σε κοίλο, βρόμικο κελί
Θάβουμε Μινώταυρους στο πι και φι
Σκάβουμε και τους θάβουμε Τρύπες!
Αυτό ήταν το σχέδιο;
Ολόκληρο. Το τραγουδήσαμε.
-Τρύπες! -Τρύπες!
Καλά. Είμαι μειοψηφία, οπότε, ας κάνουμε…
Ένα λεπτό. Τι συνέβη;
Αυτό που συνέβη είναι ότι σε έσωσα.
Και το έκανα με αυτό το μαχαίρι.
Είναι αυτό που με μαχαίρωσες.
Και σου το επιστρέφω.
-Ως σύμβολο… -Όχι, σ' το χαρίζω.
Αφήστε με να κάνω εγκλήματα πολέμου.
Οι Μινώταυροι ξυπνούν.
Δεν καταλαβαίνω. Γιατί κινούνται;
Πού είναι η Άλογο; Βγήκε;
Είναι ακόμα μέσα.
-Πώς κινείται; -Είναι ο Βασιλιάς του Πουθενά!
Δεν ξέραμε αν θα τον συγκρατούσε η μαγεία της.
Αυτό είναι
έξω από το Ρήγμα στον Κόσμο των Κενταύρων;
Δες πόσο πιο πολυσύχναστα και χαρούμενα ήταν.
Πού είσαι;
Μ' αρέσει το κιέσο.
Αυτό λέω. Η λέξη "κιέσο" σημαίνει τυρί.
Άρα, μέσα στο κιέσο έχει τυρί.
-Να με. -Έτσι λες.
-Κένταυρος είναι. -Ναι.
Τώρα είμαι τάρανδος.
Όμως, ήμουν Κένταυρος.
-Ένας ταράνδαυρος. -Τι;
Αλλά δεν το ήθελα.
Σίγουρα δεν θέλεις;
Όχι, ευχαριστώ.
Απλώς δεν εμπιστεύομαι τους Κενταύρους. Σε ποια μέση φοράνε το τσαντάκι;
Όταν με κοιτούν
Σιγά μη με κοιτούσαν.
Αλλά αν το έκαναν
Λες να έβλεπαν Τι σκέφτομαι τώρα αληθινά;
Άραγε πώς είναι να 'σαι άνθρωπος;
Να χορεύεις σε αίθουσες Ως το βράδυ αργά;
Πώς είναι να σε παίρνουν στα σοβαρά;
Να περπατάς στην παραλία
Αφήνοντας τη δική σου Πατημασιά
Υπέροχη φωνή.
Αν ήξερα ότι θα τραγουδούσες,
θα έφερνα το μπάντζο μου.
Τι θέλεις, Γάσκιν;
Να κάνεις τη δουλειά σου. Στο Ρήγμα υπάρχει πρόβλημα.
Μάλιστα, κύριε.
Μου φαίνεσαι λίγο ειρωνικός.
Πηγαίνω, κύριε. Θα το διορθώσω. Αυτό θα κάνω.
Καλημέρα, κυρία. Τι συμβαίνει;
Έφερα γογγύλιαυρους από το Ρήγμα
και έγιναν περίεργοι.
Ενδιαφέρον.
Λυπάμαι που σας συνέβη αυτό.
Πάω να ρίξω μια ματιά.
Λατρεύουν τη μαγεία Εκτός όταν δεν πιάνει
Απ' την πύλη περνούν Παρόλο που δεν κάνει
Κι οι δύο κόσμοι Πλέον επικοινωνούν
Μα σπάνια συμφωνούν Ούτε την πύλη δεν κοιτούν
Στο Ρήγμα έχει πάντοτε δουλειά
Μες στο λιοπύρι δουλεύουμε σκληρά
Μοχθούμε τους κόσμους Να 'χουμε ανοιχτά
Κόσμος των Κενταύρων και ανθρωπότητα
Φτιάχτηκε;
Μπορώ να ξαναπεράσω; Έχω δουλειές εκεί.
Είναι μια χαρά τώρα.
Δεν θα έφερνα κάτι ζωντανό, αν με πιάνετε.
Εγώ είμαι ζωντανός, έτσι;
Πράγματι, κύριε. Ήταν αστείο.
Να κάτι που δεν αντέχω στους Κενταύρους,
το χιούμορ τους.
Σωστά. Συμφωνώ μαζί σας και είμαι Κένταυρος, οπότε…
Και τη μυρωδιά.
-Συγγνώμη. Του Κενταύρου. -Ναι. Καλό ταξίδι, κύριε.
Στο Ρήγμα έχει πάντοτε δουλειά
Μες στο λιοπύρι δουλεύουμε σκληρά
Μοχθούμε τους κόσμους Να 'χουμε ανοιχτά
Κόσμος των Κενταύρων και ανθρωπότητα
Εσύ.
-Σίγουρα είναι ασφαλές; -Ναι.
Απόλυτα;
Αν της συμβεί κάτι, θα μπω φυλακή.
Περίεργη σπηλιά,
αλλά ωραίο το τραγούδι πως τη φοβούνται.
Δεν θα έκανα κάτι που θα την έθετε σε κίνδυνο.
Ωραία. Υψηλοτάτη, φεύγουμε.
Ο πατέρας σας θα ανησυχεί.
Θα του πούμε γιατί καθυστερήσαμε.
Και γιατί μπορέσαμε να επιστρέψουμε.
Ευχαριστώ. Ήθελα πολύ να δω αυτόν τον κόσμο.
Πιο ενδιαφέρων από τον δικό μου. Δεν συμφωνείς;
Δεν ξέρω, Υψηλοτάτη.
Δεν έχω περάσει πολύ χρόνο στην άλλη πλευρά.
Δεν χάνεις και τίποτα.
Αλλά ζείτε εσείς εκεί, και είστε υπέροχη.
Ωραίος.
Ποιος; Εγώ; Μπα.
Υψηλοτάτη, παρακαλώ.
Ευχαριστώ. Ο πατέρας μου θα μάθει ότι μας εξασφάλισες ασφαλή διέλευση.
Ο πατέρας σας. Τέλεια.
Τότε, πείτε στον πατέρα σας ότι είπα "Γεια".
Τι;
Κράτησε τον λόγο της.
Ποιος θέλει τούρτα;
Γκάρι! Γύρισε το άλογό σου.
Την αφήνεις στο τραπέζι; Επιστρέφω.
Τι κάνεις;
Ο Γκάρι ζήτησε να την κρατάω.
Η γιορτή είναι για σένα.
Η τούρτα δεν είναι δουλειά σου. Εσύ την τρως. Στάσου.
ΡΗΓΜΑ ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ!
Πού πήγαν τα…
Έπεσαν.
Είναι κάτι εποχιακό.
Τα έβρισκα χαριτωμένα.
Καλό και το καπέλο.
Οι τούρτες του Γκάρι δεν παίζονται.
Αν δεν φορούσα πολύ ακριβή τουαλέτα,
θα την τσάκιζα. Οι τούρτες του Γκάρι δεν παίζονται.
Αν θεωρείς την τούρτα τόσο καλή, τσέκαρε αυτά.
Είναι ασφαλή;
Σκέφτηκα να δεις πώς δουλεύουν.
Αυτό φτιάχτηκε με υλικά από τον κόσμο σου
κι αυτό με υλικά από τον δικό μου.
Μάλλον υπάρχει ακτινοβολία.
Εντάξει. Θα τα πάρω αυτά.
Πώς το έκανες;
Σου είπα. Έμεινα πολύ στον Κόσμο των Κενταύρων
κι έμαθα κάποια πράγματα,
όπως να προσέχεις τη μαγεία.
Να σέβεσαι την ισορροπία εκατέρωθεν.
Κυρία, σας ζητεί ο πατέρας σας.
Μείνε εδώ. Θα γυρίσω.
Αυτός… Εσύ ήσουν πολύ ερωτευμένος μαζί της;
Ένιωσα ότι ήταν αδύνατο να με αγαπήσει.
Όχι με τη μορφή μου.
Αυτό το συναίσθημα
Ήρθε
Πάλι ξανά Και ξανά
Ένα συναίσθημα τόσο δυνατό
Προσπάθησα πολύ να μη το νιώσω εγώ
Μα το φάντασμα δεν φεύγει
Όταν είσαι εσύ Το στοιχειωμένο σπίτι
Και το φάντασμα δεν φεύγει
Όταν είσαι εσύ
…μπάλα παραλίας.
Αυτός που το έβαλε μέσα
Και μετά τι έγινε;
Ήμουν απελπισμένος.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Ήταν το εργαστήριό μου.
Σωστά. Θλιμμένος κι ερωτευμένος. Αυτή άνθρωπος, εσύ Κένταυρος.
Έπνιξες τον πόνο σου στη δουλειά.
Έτσι, φίλε; Έξυπνο.
Όχι ακριβώς.
Με το κλειδί αυτό Το Ρήγμα ασφαλές θα είναι
Και τι μ' αυτό Αν μαζί της δεν είμαι;
Δύναμη πολλή εδώ Υπάρχει άγνωστη
Σίγουρα θα βρεθεί Τρόπος με τη μαγεία αυτή
Να γίνω κάποιος που μπορεί να δει
Μην κινείσαι Δεν υπάρχει πόνος
Θεωρητικά μιλάω Δεν το δοκίμασα μόνος
Ναι!
Εντάξει. Ηρέμησε.
Σε ξανακάνω όπως πριν.
Να αποβάλω το τέρας
Από μέσα μου
Ας βρει τον δρόμο του
Σπίτι δεν είναι πια το σώμα μου
Περίμενε. Δεν θα…
Με τον Στρατηγό ήσασταν το ίδιο άτομο;
Πέσε κάτω, κουφιοκέφαλε!
Ντερπλ-μπαμ!
-Θες βοήθεια; -Τα καταφέρνω. Πού είναι το σώμα σου;
Καλή ερώτηση.
Σταματήστε! Όχι στα συκώτια μου!
Να τα.
Τα σήματα πόνου έφτασαν στο μυαλό.
Αφήστε τον Μπαμπάλτον! Εκτός αν θέλετε να…
πεθάνελτον.
Μου έσωσες όλη τη ζωή!
Το δεύτερο καλύτερο δώρο που πήρα.
Το πρώτο είσαι εσύ.
Φύγε! Είναι ώρα Μπαμπάλτον και γιός-αλτον!
Στα μάτια!
Φυσικά. Κι αυτό κάνει.
Τρέξτε να σωθείτε!
Επιτέλους.
Σαν να κράτησε πολύ το πάρτι μετά το πανηγυράκι.
ΛαΚρόιβ! Κρουά-σόν! Λαρούμπ! Στα όπλα!
Αυτά ψάχνεις;
Λοιπόν, πώς ήταν η Άλογο όταν ήταν μικρή;
Τι είναι αυτό;
Εγώ θα το έριχνα.
Σούπερ! Δεν ήξερα ότι θα το έκανε αυτό!
Περίμενα να πάρουν φωτιά τα μαλλιά σου.
Με ενοχλεί το καμένο μαλλί.
Προς τα δω έρχεστε;
-Μπείτε. -Τι;
Σας σώζω, δεύτερη κοπελιά.
Εντάξει.
-Λοιπόν. Ανεβαίνω και… -Ναι.
Και μετά…
-Όχι έτσι. -Αυτό ήταν… Εντάξει.
-Είπα να αγγίξεις; -Πού να πιαστώ;
-Λοιπόν, τι να… -Μήπως μπορείς…
Εντάξει. Ναι.
Ορίστε.
Εντάξει, Ζούλιους! Ελεύθερα!
Ρίξτε τις πέτρες σας! Αλλά με στυλ!
Μα μόλις έφτασα.
Ο Άνετος Νταγκ;
Όχι. Ο πόλεμος δεν είναι άνετος.
Γι' αυτό, όταν είμαι στο πεδίο της μάχης,
με λένε…
Άβολο Νταγκ;
Άσπονδο Ντάλας.
Τι;
Τι ήρωα Η ιστορία σου ζητεί;
Μυστήριο καουμπόι κι άλογο μαζί;
Μονότονη φωνή Γεμάτος κακία, τι άντρας
Οι εχθροί τον φωνάζουν Τυφλοπόνταυρο Άσπονδο Ντάλας
Ο θρύλος Ο θρύλος του Άσπονδου Ντάλας
Άιντε!
Έχει προσόντα; Ούτε λόγος γι' αυτό
Γιατί είναι ο αναβάτης Και το άλογο
Ο θρύλος Ο θρύλος του Άσπονδου Ντάλας
Τίποτα δεν νιώθει Κι ούτε μάτια έχει
-Μα είναι ο πρωταθλητής των μικρών -Τόσο μικρά
Τι θρύλος που είσαι Άσπονδε, Άσπονδε, Άσπονδε Ντάλας
-Άσπονδος, Άσπονδος, Άσπονδος -Τέξας
Βγάζω μικρά αντίγραφά μου Μικροί Άσπονδοι Ντάλας
Τουαλέτα, γερή γροθιά
Σκάβει τρομερά Σε δικαστήριο τριγυρνά
Υγρός σαν τη βροχή, μα στεγνός Μηνύματα λέει
Παρακαλώ, φέρτε ένα μήνυμα ελπίδας
Άσπονδος, Άσπονδος Ντάλας
Ναι
Καταμεσήμερο.
Ώστε εκεί καταλήγουν τα μικρά αντίγραφα.
Χαίρομαι που δώσαμε μια καλή εξήγηση.
Τι στο…
Μα τη χήνα! Άσε με! Σίγουρα ο Στοματάρας είπε
ότι η συνάντηση είναι την άλλη βδομάδα. Ποιος είσαι εσύ;
Ο δικός σας!
Μπέιντεν, αν με ακούς,
τι λες για τα τρία τελευταία Κράντι-γκραμ;
Λάικ.
Είναι ακόμα εκεί μέσα!
Αυτός κουνιέται πάλι!
Και με κυνηγούν!
Παιδικό δωμάτιο.
Εκπληκτική οικογενειακή ομοιότητα.
Ακούσατε! Εγώ είμαι, ο Βασιλιάς των Φύλλων.
Και ξανά, είναι τα γενέθλιά μου!
Χρόνια σου πολλά
Χρόνια σου πολλά, Βασιλιά των Φύλλων
Το μπουφάν μου!
Άκρη!
Το μπουφάν μου!
Βρήκα το…
Βρήκα το μπουφάν μου.
Τόσο ζεστό.
Επιτέλους…
Μια στιγμή.
Είχες το μπουφάν τόσα χρόνια;
Σοβαρά; Τι;
Η υπηρέτρια πειράζει πράγματα. Δεν ξέρω.
Τόσο ζεστό.
Πολύ ζεστό.
Υπερβολικά ζεστό;
Όχι πάλι!
Τόσο ζεστό!
Όχι. Γκέμπρι.
Μη, είμαστε κοριτσάκια!
Αυτό είναι κακό.
Αλλά θα γίνει καλύτερο.
Γεια, μικρή.
Εσύ!
-Ναι, εσύ! -Συγγνώμη που αργήσαμε.
-Έφερα και φίλους. -Κύριε! Ήρθατε.
ΜακΚάρπι, Μπίζι, κι εσύ, βοηθήστε τους Κενταύρους.
Εμείς πάμε στον Βασιλιά. Τα λέμε στην άλλη πλευρά.
-Μάλιστα. -Μικρή, εσύ μαζί μου.
Αλήθεια; Μάλιστα!
Θεέ μου.
-Εγώ τι να κάνω; -Παλεύεις;
-Ναι! -Τότε, έλα κι εσύ.
-Ναι. -Πάμε.
Ενωμένοι Θα κερδίσουμε τον πόλεμο
Ο στρατός μου Σφάζει κάθε Μινώταυρο
Μη σκεφτείς Με ένστικτο
Μην αργείς Το σπαθί κοφτερό
-Έτσι; -Ναι, πρόσεχε μικρή
Να προστατεύσουμε εμάς Και τους κόσμους αυτούς
Αν είμαστε στο χώμα δεν γίνεται αυτό
Γεννημένοι είμαστε Για μεγάλα πράγματα
Γι' αυτό διαλέγουμε Έναν δρόμο πιο δύσκολο
Εσύ διάλεξες
Το κάνω πολύ καιρό, μικρή Δεν μάχομαι πρώτη φορά με το κακό
Θα σου μάθω ό,τι μπορώ Μαζί για να σώσουμε τον λαό
Ο Βασιλιάς τον πόλεμο θα λήξει Άντρες, προσοχή
Φέρτε το τέρας ζωντανό Το περιμένει σπαθί
Την καλύτερη μέθοδο έχω Δεν θα σωθεί
Γεια, μαύρε καθρέφτη
Εχθρέ μου πιο παλιέ
Έλα. Δεν πειράζει.
Έκανες κάτι καλό.
Ο Στρατηγός είναι ήρωας. Δημιούργησες καλό άνθρωπο.
Ας αφήσουμε λίγο τα θλιβερά.
Κοίτα. Εκεί είσαι.
Θα πίνεις νερό για να κατέβει το κουλούρι.
Ώπα!
Εσύ με κάλεσες. Ήρθα. Τι ήθελες;
Νομίζω ότι κάναμε λάθος.
Όντως. Έπρεπε να σε καλέσω στον γάμο. Συγγνώμη.
Κάναμε ένα λάθος. Πρέπει να αναιρεθεί. Δεν καταλαβαίνεις πώς είναι.
Δεν ανήκω πουθενά. Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι.
Όχι. Ό,τι έγινε, έγινε.
Δεν χάνω αυτό που με τόσο κόπο απόκτησα.
Ίσως μας αγαπούσε με την αρχική μορφή. Δεν προσπαθήσαμε.
Όχι. Εμένα αγαπάει.
Πόσο θα σ' αγαπήσει όταν μάθει την αλήθεια;
Μα τι κάνει;
Ανόητε.
Δεν με σκοτώνεις.
Αν πεθάνει ένας από μας,
πεθαίνει κι ο άλλος.
Εδώ. Πιάστε το ζωντανό!
Δεν θα ξεφύγεις.
Βάλτε το στο πιο βαθύ μπουντρούμι.
Με έβαλε σε ένα κελί χωρίς παράθυρα, τόσο μικρό που δεν μπορούσα να σταθώ
για δέκα οδυνηρά χρόνια.
Όχι. Δεν μπορεί.
Τόσο καιρό παλεύαμε για ένα ψέμα.
-Πού είναι η πόρτα; -Τι εννοείς "πόρτα";
Το έχω ξανακάνει. Στο μυαλό των φίλων μου
εμφανιζόταν μια πόρτα όταν ήθελα να φύγω.
Γιατί με έφερες στο Ρήγμα;
Πού…
Πού είμαι;
Οι πρώτοι Μινώταυροι.
Σκέφτηκα να δημιουργήσω τη δική μου οικογένεια.
Τα κορίτσια τυφλοπόνταυροι θα σε αποτρελάνουν
Τι; Τι κάνει αυτός ο τάρανδος στο Ρήγμα μου;
Δεν ανήκεις εδώ.
Δεν ανήκω πουθενά.
Ο Γάσκιν ο Γεώμαυρος. Δείτε πώς δουλεύει.
Αν και κινείται πολύ πιο γρήγορα απ' ό,τι περίμενα.
Σταματήστε!
Στάσου. Τι κάνεις;
Άσ' το κάτω! Τρελάθηκες;
Κοίτα τι έκανε σ' αυτόν η μαγεία του.
Τον έριξες στα μπουντρούμια. Λες να μην επηρεαζόταν;
Ναι, μάλλον. Αλλά κοίτα τον.
-Τι; -Αηδία.
Όχι.
Ξέρω την αλήθεια.
Ξέρω τι έκανες.
Και ξέρω τι πρέπει να γίνει τώρα.
Τι έκανες;
Θα σε λυπόμουν αν δεν προκαλούσες τόσα βάσανα και πόνο.
Ξέρει ότι είσαι εδώ.
Τι εννοείς ότι το ξέρει;
Εσύ.
Δεν υπάρχει διαφυγή.
Δεν ανήκεις πουθενά, όπως εγώ.
Ψέματα!
Ανήκω με την Καβαλάρισσα. Ανήκω με το κοπάδι μου.
Ανήκω με τους φίλους μου!
Άλογο.
Τελείωσε ό,τι δεν μπόρεσα εγώ.
Έλα τώρα!
Κοπελιά!
-Βγήκε! -Να την πάρουμε από εκεί.
Άλογο!
Άλογο! Ανησύχησα πολύ.
-Πρέπει να φύγω. -Για πού;
Να βρω την Καβαλάρισσα!
Ουάμαουινκ, λίγη βοήθεια;
Άλογο!
Είσαι καλά.
Είμαι καλά.
Άκου, πρέπει να σου πω κάτι που θα ακουστεί τρελό.
Εμπιστεύσου με. Σε παρακαλώ.
Καβαλάρισσα,
ο πόλεμος κρατάει πολύ καιρό.
Θα τελειώσει αν σκοτώσουμε τον Στρατηγό.
Τι;
Στάσου. Γιατί το σκέφτηκες αυτό; Δεν είναι λογικό.
Ο Στρατηγός δεν μπορεί να σκοτώσει τον Βασιλιά.
Είναι το ίδιο ον και συγκρούονται σε μια αιώνια μάχη.
Ξέρω, δεν βγάζει νόημα, εύχομαι να μην ήταν έτσι.
Μόνο αν σκοτώσουμε τον Στρατηγό θα κερδίσουμε.
Όχι.
Όχι. Δεν ξέρεις τι λες.
Ακούγεται τρελό, αλλά πρέπει να με πιστέψεις.
Εμπιστεύσου με, ξέρω τι χρειάζεται.
Πώς μπορείς να ξέρεις;
Ένα άλογο είσαι.
Ναι.
Έχεις δίκιο.
Είμαι.
Στάσου, Άλογο. Δεν το εννοούσα.
Έφαγες γερή τούμπα.
-Είσαι καλά, αλογάκι; -Τι; Τι μου είπες…
Τον Βασιλιά πρέπει να σκοτώσουμε. Είναι ο εχθρός.
Μικρή, μείνε μακριά από αυτό.
Γκλέντεϊλ, δώσε το ζαχαρωτό.
Εννοείς το αφράτο, καυτό ραβδί; Ορίστε.
Τώρα σε πέτυχα.
Δεν μπορώ να σ' αφήσω.
Λυπάμαι, μικρή.
Καβαλάρισσα!
Καβαλάρισσα;
Ο Στρατηγός, αυτός…
Όλοι είστε ατρόμητοι
Παλέψτε για σας Είστε καλά μόνοι σας
Γιατί ξέρετε
Μόνο εσείς μπορείτε να προστατέψετε
Εσάς
-Όλοι -Είμαστε
-Είστε ατρόμητοι -Ευάλωτοι
-Μικροί, απαλοί -Παλέψτε για σας
-Πρώτη μας φορά -Είστε καλά μόνοι σας
-Γιατί ξέρετε -Αλλά μείνε κοντά μου κι εγώ
-Μπορώ να προστατέψω εσάς -Θα προστατεύσω εσένα
-Όλοι -Ανάσες σε σακούλα, ανάσες σε σακούλα
-Είστε ατρόμητοι -Εισπνοή, εκπνοή
-Με λένε Γκλέντεϊλ -Ευάλωτοι…
-Παλέψτε για σας… -Ανάσες σε σακούλα
Ανάσες σε σακούλα Εισπνοή, εκπνοή
-Με λένε Γκλέντεϊλ -Μείνε κοντά μου κι εγώ
-Ανάσες σε σακούλα -Θα προστατέψω εσένα
Εισπνοή, εκπνοή Με λένε Γκλέντεϊλ
-Παρακαλώ, κύριε -Όλοι
-Είμαι περίεργος, κύριε -Είστε ατρόμητοι…
Γιατί δεν μου μιλάς Για λίγο;
Χαζούλης ας μη γίνω
Δεν ξέρω, δεν ξέρω Δεν ξέρω, δεν τον ξέρω
Τουλιπατητής αν θέλω
Πρωταθλητής
Γιατί να μην μπορώ να γίνω;
Παλέψτε για σας Είστε καλά μόνοι σας
-Γιατί ξέρετε -Αλλά μείνε κοντά μου
-Μόνο εσείς μπορείτε να προστατέψετε -Κι εγώ θα προστατέψω
-Εσάς -Εσένα
Εντάξει.
Και τώρα τι;
Τώρα περισσότερα βάσανα.
Είναι ό,τι μας έχει απομείνει.
Είσαι ζωντανή.
Πάντα ήλπιζα ότι θα ζούσες.
Δεν σ' αγαπάει.
Δεν είναι έτσι η αγάπη.
Ξέρω πώς φαίνεται.
Έπρεπε να το κάνω για να σε ξαναδώ, να σου πω ότι σ' αγαπώ.
Όχι!
Αυτός ο τύπος.
Συγγνώμη.
Δεν χρειάζεται.
Δεν ήσουν απλώς ένα άλογο.
Είσαι η καλύτερή μου φίλη.
Να δω την αληθινή μορφή.
Μια τελευταία φορά.
Το θέαμα λύπη μου προκαλεί
Αναπαύσου, βασανισμένη ψυχή
Δεν ξέρεις Ότι θα σ' αγαπούσα όπως ήσουν
Στην αρχή
Λοιπόν
Σώπα τώρα
Για πάντα θα χαθείς
Τελευταία πόρτα θα διαβείς
-Θα βοηθήσω να γυρίσεις το κλειδί -Θα βοηθήσεις να γυρίσω το κλειδί
Όταν φύγεις
-Επιτέλους θα ησυχάσω -Επιτέλους θα ησυχάσω
-Κι ο κόσμος μας θα ελευθερωθεί -Αγάπη μου, έχεις ελευθερωθεί
Σιωπή
Θα αποβάλω στη στιγμή
Το δηλητήριο που μου 'δωσες
Νόμιζες θα 'μενα τυφλή
Θα πεθάνεις εσύ
Με κάθε σου ψέμα μαζί
Όταν το φως από τα μάτια σου βγει
Είσαι εντάξει
Είσαι καλά
Δύναμη κράτα Δεν πολεμάμε πια, ορκίζομαι
Τελείωσε Τον πόλεμο κερδίσαμε
Επιτέλους θα είμαστε μαζί
Αν δίπλα μου μείνεις
Θα ησυχάσω Γιατί είμαι σπίτι πια
Σε βρήκα Μόνη δεν είμαι τελικά
Γύρισες Μόνο αυτό έχει σημασία
Και τώρα θα 'μαστε μαζί
Εγώ κι εσύ
Εσύ κι εγώ
Ο στρατός να σταθεί
Οι αδερφές να ξαναβγούν στη ζωή
Καβαλάρισσα;
Καβαλάρισσα…
Σε έψαχνα
Και φοβόμουν πολύ
Καθαρίστε Καθαρίστε συντρίμμια και σκόνη
Τα χέρια απλώστε Δεν είστε μόνοι
Βοηθήστε ο ένας τον άλλον
Ελευθερώθηκαν δυο κόσμοι διαλυμένοι
Μα χρόνο για θρήνο θέλει
Να επουλωθούν οι πληγές όλων
Να κάνουμε μια νέα αρχή;
Όταν το κεφάλαιο τελειώσει;
Και με τη νέα αυτή αρχή
Ποιος τις πληγές μας θα γιατρεύσει;
Όχι άλλα τραγούδια. Βρήκαμε κι άλλον. Ελάτε!
Παρακαλώ, κύριε
Κατεβάστε το όπλο σας, κύριε
Μην παλεύεις Δεν μπορείς
Ο Μπαμπάλτον θα σου μάθει Να 'σαι καλό αγόρι
Πόσο αγαπώ Τον Μπαμπάλτον μου
-Και το κοπάδι μου -Επιτέλους θα κάνουμε μια νέα αρχή
Μπορείτε να κάνετε λίγη ησυχία;
Κάποιοι παραλίγο να πεθάνουμε.
Ναι. Μας απέσπασαν την προσοχή.
Τώρα που Κένταυροι και άνθρωποι θα περνούν χρόνο μαζί,
θέλουμε κάποια με εξειδίκευση στους δύο κόσμους για να τους ελέγχει.
Κάποια με ισχυρή μαγεία, και τολμώ να πω με υπέροχη φωνή.
Τι λες, Άλογο;
Τι; Νόμιζα ότι ήρθαμε να φάμε Γκαριτούρτα.
Κάποιοι τρώμε.
Τι νόστιμη.
Κοίτα, Γκάρι.
Δεν νιώθεις ωραία; Όλοι απολαμβάνουν την…
Θα γίνω μπαμπάς!
Κι εσύ! Δικό σου θα είναι.
Συνέβη!
-Πες ότι θα γίνεις σαμάνος, Άλογο! -Εγώ;
-Δεν πήγα σε σχολή σαμάνων. -Έκαναν μια εξαίρεση!
Και δεν με πειράζει καθόλου. Αλήθεια.
Θα έχεις και πλωτό σπίτι.
Ναι.
Ναι!
Έβγαλα μικρά αντίγραφά μου από τις οπλές;
Άλογο! Χυμώδης νικήτρια!
Πω πω, σαμάνος!
Θα το κάνω μόνο αν είσαι μαζί μου.
Φυσικά. Πάντα ήθελα να ζήσω σε πλωτό σπίτι.
Είμαστε τρεις κολλητές που παιδιαρίζουν
και πάνε σε περιπέτειες μεταξύ κόσμων.
Μας έφτιαξα ασορτί λαστιχάκια.
Τόσο στρογγυλά! Τόσο τρεμουλιαστά!
Τόσο Κόσμος των Κενταύρων!
Μια στιγμή. Τι;
Ωραία μαλλιά.
Έτοιμη είμαι πια
Για ό,τι κι αν με περιμένει
Αντέχω τα πάντα
Αρκεί στο πλευρό μου να μείνεις
Δοκιμάστηκα
Πιέστηκα
Μεταμορφώθηκα πέρα για πέρα
Μα δεν θα 'φτανα ως εδώ
Χωρίς εσένα
Δυναμώνω, την οικογένεια σαν εμπιστεύομαι
Σε σένα στηρίζομαι
Και σε μένα εσύ
Όπου κι αν είσαι Θα 'μαι κι εγώ εκεί
Χρειάζεται λίγη τόλμη
Και λίγη μαγεία Ναι, αντέχεται
Γεια σου, Ουράνιε Δρόμε Πάμε
Το κοπάδι σου 'ρχεται
Δύσκολος μπορεί να 'ναι ο δρόμος
Μα η εμπιστοσύνη μετράει
Με καλούς ταξιδιώτες Η αγάπη θα νικάει
Η αγάπη μάς δίνει σκοπό Μας τιμά, μας φυλά απ' το κακό
Όταν νιώθεις κρύο Ή πολύ ζεστό
Φάνμποϊ εσύ Ή πρωταγωνιστής
Λάικ.
Την αγάπη των φίλων Δεν θα στερηθείς
Μα τη χήνα! Με άγγιξε ο Άνετος Νταγκ!
Ποια είναι;
Είναι στρατιώτης, ορφανή
Ποια είναι;
Είναι η κολλητή μου
Ποια είναι;
Ένα χαζό άλογο
Έτρωγα τα μαλλιά της για έναν χρόνο
Ελαττώματα έχει Μαθαίνει
Παράξενη είναι Παλεύει να γίνει καλύτερη
Οι φίλοι την κάνουν καλύτερη
Δυναμώνω, την οικογένεια σαν εμπιστεύομαι
Σε σένα στηρίζομαι Και σε μένα εσύ
Όπου κι αν είσαι Θα 'μαι κι εγώ εκεί
Θα μείνω Θα παλέψω
Μακριά σας δεν φεύγω
Γιατί όλα τα έχω
Στον Κόσμο των Κενταύρων
ΤΕΛΟΣ
Γεια σας.
Εγώ είμαι, ο Άνετος Νταγκ.
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που παρακολουθήσατε τη σειρά,
που όπως γνωρίζετε είναι ένα σόου για την ιστορία της δικής μου ζωής,
του Άνετου Νταγκ.
Το αγαπημένο μου. Περιμένετε.
Βγήκα από το έδαφος για να νιώσω τον ήλιο
Κέρδισα την κορδέλα Στον Διαγωνισμό Πρωτιάς του Τζόνι Τσαγερού
Στη φυλακή δεν επιστρέφω Με σκουλήκια κι έντομα
Είμαι ο ήρωας της ιστορίας μου Εγώ, ο Άνετος Νταγκ
Τέλος πάντων, καταλάβατε.
Λοιπόν, τι έλεγα; Είστε ακόμα εδώ.
Τέλεια. Σας ευχαριστώ που παρακολουθήσατε
τον Κόσμο των Κενταύρων ως το τέλος,
κι επίσης που απολαμβάνετε
μαζί μου τους τίτλους τέλους, που κατάλαβα ότι κανείς δεν βλέπει.
Αλλά αυτό αλλάζει σήμερα,
γιατί τους βλέπουμε μαζί, εσείς κι εγώ.
Φάτε ποπ κορν και ευχαριστήστε τον Τζον,
που ήταν στο σόου.
Βασικά, δεν μου είπαν ότι διαρκούν τόσο πολύ.
Δεν έχω να πω περισσότερα,
αλλά θα συνεχίσω με λέξ…
Υποτιτλισμός: Δημήτριος Θωμαΐδης
Αντίο.