‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ในโลกเซนทอร์
‎ไม่เป็นไรนะ ฮอร์ส
‎เธอไม่ติดอยู่ในนี้หรอก เธอไม่เป็นไรนะ
‎เดี๋ยวพวกเราจะช่วยเอง ทุกอย่างจะเรียบร้อย
‎รู้อะไรมั้ย ทิ้งฉันไว้ในนี้เถอะ
‎(เกมโปรดของชาวแก๊ง)
‎โอเค
‎เราจะทำยังไงกันดี เราจะช่วยเธอออกมายังไง
‎ฉันภูมิใจพวกเราจริงๆ
‎ทำได้ดีมากเลย ทุกคน
‎ฉันไม่ได้ดูเลย ‎ช่วยฮอร์สออกจากหลุมได้ยังไงเหรอ
‎อันดับแรก ซันฟิชเมอร์กาย ‎บอกให้จอมเวทย์เวลทอร์สำรอกนํ้า
‎ลงไปในหลุมเพื่อให้ฮอร์สลอยนํ้าขึ้นมา
‎แต่ฮอร์สบอกว่า "ฉันจะจมนํ้าแล้ว"
‎ฉันก็เลยใช้พุงพอร์ทัลคว้าเชือก
‎แต่ก็คิดว่า "ไม่ดีกว่า แฟนซีเกิน"
‎เลยจะใช้บันได แต่ก็คิดว่า "ชัดเจนเกินไป"
‎แล้วก็จะใช้ ฮ. ‎แต่ก็คิดว่า "เป็น ฮ.มากไปหน่อย"
‎เสร็จแล้วก็เจอหลอด
‎เราก็เลยโยนหลอดให้ฮอร์สเพื่อใช้หายใจ
‎แล้วเราก็แช่แข็งเธอในก้อนนํ้าแข็ง
‎นี่ครั้งที่สามแล้วนะที่แช่แข็งฉันโดยไม่มีเหตุผล
‎ปล่อยฉันไว้ในหลุมซะก็ดี
‎นี่มันเกี่ยวกับเรื่องเทศกาลบานเบิกรึเปล่า
‎ฉันไม่เคยคิดจะเป็นเจฟฟิก้าของเธอเลยนะ ‎อย่าโกรธฉันสิ
‎ฉันไม่ได้โกรธ เธอเป็นคนเกณฑ์พวกโฮลทอร์
‎เทศกาลบานเบิกเป็นความคิดที่ดี ‎เธอเก่งเรื่องแบบนี้ แต่ฉันไม่เก่ง
‎ฉันเป็นแค่ม้าที่ไม่ได้เรื่องที่เซนทอร์เวิลด์
‎เธอคิดว่าเทศกาลบานเบิก ‎เป็นความคิดที่ดีจริงๆ เหรอ
‎มันเป็นเทคนิคการเกณฑ์ที่ดี
‎ฮอร์ส เธอเสียงเหมาะกับการร้องเพลงนะ ‎เธอร้องเพลงที่เทศกาลบานเบิกสิ
‎ไม่ใช่ร้องเดี่ยวนะ แต่ร้องคู่
‎เอาล่ะ ฉันรู้สึกว่าเราหลงประเด็นกันแล้ว
‎เรามีเทศกาลบานเบิกที่จะต้องวางแผนงาน ‎แล้วสิ่งแรกที่เราต้องทำก็คือ…
‎การฝึกสร้างทีม
‎ฉันไม่ค่อยมั่นใจเลยนะ ‎เธอคิดอะไรไว้ในใจเหรอ
‎ใครอยากเล่นเกมโปรดของชาวแก๊ง
‎เกมโปรดของชาวแก๊ง!
‎นี่อะไรเนี่ย
‎- รู้อะไรมั้ย ไม่ต้องบอกก็ได้ ‎- เดี๋ยวก่อน จะไปไหนเหรอ ฮอร์ส
‎ฉันต้องขอสัดส่วนของเธอ ‎แล้วก็หมายเลขประกันสังคมด้วย
‎เล่นเกมงี่เง่ากันไปเถอะ ‎พวกเธอไม่รู้หรอกว่าฉันรู้สึกยังไง
‎เพื่อนรัก เรากำลังจะเริ่ม ‎สครันช์รันแห่งสนิฟสเนิร์กแล้วนะ
‎แล้วเธอก็รู้ดีว่าเราต้องมี ‎สครันช์มาสเตอร์เพื่อจะสเนิร์ก
‎- เธอมีอยู่คนนึงแล้วไม่ใช่เหรอ ‎- แต่เรามีสองคนได้
‎วัมมาวิงก์ ไม่เห็นเหรอว่าฉันอยากอยู่คนเดียว
‎ฉันขอโทษนะ ฉันรู้ว่าทุกคนกำลังสนุก
‎กับเทศกาลบานเบิกแล้วก็สครันช์รัน
‎แต่เธอก็รู้ดีว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น วัมมาวิงก์ ‎เธอก็เห็นมาแล้วกับตา
‎หมายความว่ายังไง
‎ฉันหมายความว่าเธอเองก็เคยเห็นแล้ว ‎ว่ามิโนทอร์ทำอะไรได้
‎เธอสูญเสียครอบครัวไป
‎หมู่บ้านเธอทั้งหมู่บ้านถูกไฟเผา ฉันเห็นมากับตา
‎สุดท้ายเหลืออยู่แค่เธอกับเลดี้บั๊กทอร์
‎ฉันไม่เคยเล่าเรื่องนั้นให้ใครฟังมาก่อนเลย
‎แม้แต่เพื่อนๆ ในกลุ่ม
‎โทษทีที่ฉันพูดถึงเรื่องนี้
‎มันคงเจ็บปวดมากแน่ๆ วัมมาวิงก์
‎ฉันเห็นมันตอนที่จอมเวทย์ ‎ใส่ฉันเข้าไปในความฝันของเธอ
‎อะไรนะ นั่นไม่ใช่ความฝันนะ
‎ความฝันเต็มไปด้วยพวกเมอร์แมน ช่องเหงือก
‎ไข่
‎เดี๋ยวก่อน ฮอร์ส!
‎เธออยู่ในช่วงปูมหลังของฉัน ‎จอมเวทย์ต้นไม้ไม่ได้ส่งเธอไปไหน
‎พวกเขาแค่โชว์เวทมนตร์ที่เธอมีอยู่แล้ว
‎ยอดไปเลยนะ
‎- เวทมนตร์อันทรงพลัง อย่างหางฉันสินะ ‎- ยืน
‎แม้แต่วอเทอร์เบบี้ก็ยังไม่มีเวทมนตร์ปูมหลังเลย
‎แต่เธอเคยบอกฉันเรื่องนั้นแล้ว ‎ใช่ ฉันจำได้ว่าเธอเล่าถึง…
‎อ๋อ ใช่สิ
‎- วิ่งชนฉันสิ ‎- ว่าไงนะ
‎ถอยหลังไป 40 ก้าว ‎แล้วก็พุ่งมาหาฉันอย่างเร็วที่สุด
‎ไม่เอา
‎ฉันไม่เจ็บหรอก ‎เธอจะเข้าไปในสมองฉัน คิดว่านะ
‎ฉันไม่ทำแบบนั้นหรอก เธอตายแน่
‎ฉันพร้อมแล้ว เธอแค่… วิ่งมาสุดแรงเลยนะ
‎พุ่งมาหาฉันเลย
‎ไม่! ดูเธอสิ กลัวจนลนลานแล้ว
‎ถ้าเธอทำไม่ถูกวิธี ฉันก็อาจจะอาการหนักได้
‎แต่เธอจะไม่ทำฉันเจ็บหนัก
‎เพราะเธอจะกระโดดเข้าไปใน ‎ปูมหลังฉันอย่างถูกวิธี
‎- ไม่เอา ‎- ทำสิ! ทำเดี๋ยวนี้เลย
‎ก็ได้
‎- ไกลพอรึยัง ‎- ไกลอีก
‎โอเค
‎พอรึยัง
‎โอเค เยี่ยมเลย
‎- แต่ฉันต้องทำ… ‎- ลงมือเลย! วิ่งเข้ามาในนี้!
‎ก็ได้!
‎วิ่งเลย เพื่อนรัก! วิ่งสุดแรงเกิด!
‎โอเค ไม่มีใครเห็นเรา ‎กฎเหมือนคราวที่แล้วสินะ
‎ค่อยยังชั่ว
‎เพราะเราเป็นแค่สิ่งเปราะบาง
‎นุ่มนิ่มและเล็กและ…
‎นี่ จะไปไหนเหรอ
‎กลับมานะ ข้างนอกนั่นอันตราย
‎ฉันปกป้องเธอได้ ฉันแค่ต้องฝึกอีกนิด
‎ฉันทำได้แล้ว
‎เดี๋ยวก่อน
‎ตอนนี้ฉันก็ทำให้เธอได้ด้วย
‎ครั้งแรกที่เธอแสดงความห่วงใย ‎ที่ไร้ทิศทางอย่างเกินเหตุ
‎ฉันจะฝึกไปเรื่อยๆ นะ
‎วัมมาวิงก์ ฉันนึกว่าเธอไปเอาชีสพูฟส์
‎กับแว่นมาเล่นเกมสนิฟสเนิร์ก
‎นี่ ฮอร์สอยู่ไหนเหรอ
‎อ้าว อยู่นี่เอง
‎วัมมาวิงก์! ถูกของเธอนะ มันได้ผล
‎นี่มันเรื่องเหลวไหลอะไรกันเนี่ย
‎วัมมาวิงก์!
‎มันได้ผลรึเปล่า
‎ได้ผล! ฉันเข้าไปอยู่ในสมองเธอ
‎เย้ เธอ!
‎เวทมนตร์ เธอมีเวทมนตร์
‎เวทมนตร์ครั้งที่สองของเธอ
‎นี่มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎ว่าแต่ว่า เกลนเดล ‎ถึงตาเธอสเปลิร์ฟดอร์ฟสฟลูแล้ว
‎แต่เราไม่มีเศษเปลือกไม้แล้วนะ
‎ไม่มีเหรอ
‎งั้นไม่ล่ะ ขอบใจ
‎ไพ่กระโดด! ไม่ใช่ฉัน!
‎สฟลูรอได้ เจ๊บบรีย์
‎ฮอร์สกระโดดเข้าไปดูปูมหลังได้แล้ว
‎ดีเลย เวทมนตร์ไร้ประโยชน์ ‎อีกหนึ่งอย่างที่ฮอร์สทำได้
‎เช้ด!
‎พอกันที เธอคือรายต่อไป
‎ทำอะไรเหรอ ฮอร์ส
‎ช้าก่อน
‎เธอจะพุ่งเข้าไปในสมองเพื่อนๆ เธอไม่ได้นะ
‎ต้องขอก่อน
‎ฉันไม่มีทางให้ฮอร์สเข้าสมองฉันหรอก
‎ฉันรู้ว่าเธอจะทำอะไร เธอจะตดใช่มั้ยล่ะ
‎ปล่อยตดม้าจนเหม็นคลุ้งไปหมด
‎ฮอร์ส! ไม่นะ!
‎ใครอยากจะเล่นเกมโปรดของชาวแก๊ง
‎สฟลู!
‎ไม่นะ สฟลูแตก ฉันแพ้เกมนี้แล้ว
‎เหมือนกับที่ฉันทำแจ็คเก็ตหายเลย
‎พยายามจะจับฉัน แต่ก็จับไม่ได้
‎ฮอร์ส! ไม่นะ!
‎บ้าไปแล้ว
‎สวัสดี
‎เธอทำนี่ตก
‎นี่!
‎ลาก่อนหลักฐาน อย่ามายุ่งกับฉัน
‎รอก่อน!
‎เธอไม่มีหลักฐานอะไร ฉันไม่มีของผิดกฎหมาย
‎ฉันไม่รู้นะว่าเธอพูดเรื่องอะไร
‎ฉันวิ่งตามมาเพราะเธอทำของตกเรี่ยราด
‎ฉันก็เลยตามมาคืน
‎ตกลงเธอไม่ใช่ จนท.อาชญากรรมเหรอ
‎ไม่ใช่
‎เธอต้องการความช่วยเหลือมั้ย
‎ดูเหมือนเธอกำลังมีปัญหานะ
‎โอ้โห ดูเหมือนที่เก็บของที่สนุกและสะดวกเลยนะ
‎เชื่อฉันสิ เธอไม่อยากมาเกี่ยวกับเรื่องนี้หรอก
‎ไปซะเถอะ ใครๆ ก็ไปกันหมดแล้ว ‎มันเป็นแบบนี้เพราะ…
‎มันไม่ได้ทำให้ฉันกลัวเลยนะ
‎น่าจะกลัวนะ
‎มันทำให้ฉันขโมยของ เพราะฉะนั้นไปซะ
‎ไม่งั้นฉันจะขโมยของทุกอย่างที่เธอมี
‎นั่นอาจจะเป็นข่าวดีนะ ฉันเป็นพวกบ้าสะสมของ
‎ฉันเตือนแล้วนะ
‎อาจดูเหมือนฉันอยู่เพียงลำพัง
‎ฉันไม่คบหาใคร ไม่มีพ่อหรือแม่
‎แต่ก่อนอาจจะเคยมี
‎แต่ฉันไม่เคยอยู่ตัวคนเดียว
‎มีใครคนนึงอยู่กับฉันเสมอ ‎เธอบอกว่าต้องคอยช่วยฉัน
‎ฉันจะได้ไม่สติแตก
‎เธอบอกฉันทุกอย่าง และทุกคนต้องเข้าไปข้างใน
‎เมื่อพุงพอร์ทัลของฉันหิวก็ไม่มีใครหนีรอด
‎ฉันประหม่าเวลาขโมย ‎แต่พอขโมยแล้วก็รู้สึกโล่งโปร่งสบาย
‎ชีวิตแสนลำบากสำหรับพุงพอร์ทัลและฉัน
‎ฉันไม่คิดว่าเวทมนตร์ของเธอเป็นภาระนะ
‎ไม่เหรอ
‎งั้นเธอก็ไม่ว่าอะไรที่ฉันขโมย ‎ของชำร่วยพวกนี้เหรอ
‎ตามสบายเลย
‎- ฉันมีที่มัดผมเป็นกะตั๊กเลย ‎- เธอมีเยอะจริง
‎งั้นฉันขอไปด้วยนะ
‎ได้สิ ฉันชอบเลย
‎ฟังทางนี้ให้ดี
‎นี่คือฉัน ราชาแห่งใบไม้
‎และวันนี้ก็เป็นวันเกิดฉัน
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย อย่าเอาฉันไปใส่ในนั้น
‎- เห็นแก่ต้นไม้ใบหญ้าเถอะ ‎- โอ้โห เพชรเต็มเลย
‎นี่ เธออยากเห็น ฮ.ของฉันมั้ย
‎ฉันมีใบขับขี่เครื่องบินนะ
‎รอด้วย เพื่อนรักคนใหม่ของฉัน
‎จับฉันไม่ได้ ซูลิอัสเลยต้องจูบฉัน ‎ถ้าเขาอยากจูบ
‎คงจะดีเลยนะ จะเป็นยังงั้นจริงๆ มั้ยเนี่ย
‎จะเกิดขึ้นจริงๆ เหรอเนี่ย
‎ฉันอยู่ไหนเนี่ย
‎- แล้วก็หนึ่ง แล้วก็สอง แล้วก็สาม ‎- นี่รังของเช้ดเหรอ
‎โอ้เย้
‎ได้เวลาเล่นเกมเหยียบต้นทิวลิปกันแล้ว
‎อีกสองนาทีได้เวลานับถอยหลัง ‎เริ่มเกมเหยียบต้นทิวลิป
‎เดี๋ยวก่อน
‎เช้ดโตในป้อมปราการของฮอร์สทอร์เหรอเนี่ย
‎นี่คือเวลาสุดโปรดของฉัน
‎ยกเว้นตอนนอนกอดมิสเตอร์คัดเดิ้ลคินส์
‎ได้เวลาให้เพื่อนตัวนุ่มนิ่มของฉันนอน
‎แล้วก็ถึงเวลาใส่ชุดนักรบและขัดทวนให้เงาวับ
‎ดูเท่จัง
‎ตัวก็ลํ่าบึ้ก
‎อยากเป็นนักเหยียบต้นทิวลิปจังแต่…
‎ฉันไม่รู้จะเริ่มตรงไหน ‎ได้แต่มองผ่านหน้าต่างบานนี้
‎ฉันเป็นแชมป์เหยียบต้นทิวลิป ‎แค่ในห้องนอนของฉันเหรอ
‎น่าสงสารจัง
‎แต่ก็น่ารักด้วยนะ
‎ฉันต้องเลิกคิดแง่ลบ ฉันไม่ใช่ฮอร์สทอร์แต่ว่า…
‎แต่ฉันก็ทำได้
‎ฉันอาจจะตัวไม่ลํ่าเท่าพวกเขา ‎และไม่แข็งแรงเท่า
‎แต่ถ้าฉันอยากเป็นแชมป์เหยียบต้นทิวลิป
‎ทำไมฉัน
‎จะเป็นบ้างไม่ได้
‎โอเค ฉันพร้อมแล้ว ใช่ เช้ดดิงตั้นพร้อมแล้ว
‎เย้!
‎ใช่เลย! ต้องยืดแข้งยืดขาก่อน
‎พวกนายชนะแน่
‎พวกนายคือฮีโร่ของฉัน
‎พวกตัวตลกพวกนี้อีกแล้ว
‎นี่! มองทางนี้กันหน่อยสิ
‎จอมดาบจอร์แดน แม็ควิสท์บีนซ์มองฉันเหรอ
‎สเปลิร์ฟดอร์ฟสฟลูของฉัน
‎นั่นใช่คนที่ฉันคิดรึเปล่า
‎เดี๋ยวก่อน มาแลนเจลลามองเห็นเราได้เหรอ
‎ไม่ใช่แฮะ! ฉันมองไม่เห็น
‎รออะไรกันอยู่ล่ะ หนุ่มๆ ลํ่าบึ้ก
‎เดี๋ยวก่อน!
‎เดินเล่นเย็นใจ
‎มาแลนดรูว์!
‎เจ้าหนูน้อยผู้สง่างาม! ‎ทำไมถึงไปยืนอยู่ในสนามแข่งเหยียบต้นทิวลิปล่ะ
‎- เข้ามาข้างในก่อนที่จะเป็นไข้หวัดนะ ‎- แต่ย่าฮะ ผมอยากได้ลูกบอล
‎ลูกบอลที่ไหน
‎ย่าเห็นแต่หนุ่มลํ่าบึ้ก ‎หนุ่มลํ่าบึ้กสุดลูกหูลูกตาเลย
‎ไม่ใช่ฮะย่า
‎ลูกบอล
‎นั่นเหรอ นั่นไม่ใช่ลูกบอล
‎นั่นแช้ดวิค เช้ดเดอริค เช้ดวอร์ด ‎เช้ดลิงตั้น เช้ดดิสัน เช้ดบอย
‎ถ้าอยากได้ลูกบอล ย่าก็หาให้ได้ไม่ว่าจะสีอะไร
‎สีฟ้าพราวตา ชมพูอ่อน สีนํ้าตาลอ่อน ‎รู้นะว่าต้องทำยังไง
‎สีแชมเปญเข้ม สีแชมเปญอ่อน
‎สีขยะ สีคลื่นพายุร้อน สีแจ๊สเบอรี่ ‎สีวัยกลางคน หรือสีอื่นๆ
‎มาแลนดรูว์ เขามีแต่สีเทาไล่โทน
‎ย่าฮะ ผมตัดสินใจแล้ว ผมอยากได้บอลลูกนี้
‎ฉันไม่ใช่ลูกบอลนะ
‎ฉันคือฟินช์ทอร์ผู้แข็งแกร่ง
‎แล้วก็เป็นนักเหยียบต้นทิวลิปด้วย ดูสิ!
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะพูดแบบนี้ ‎แต่อดทึ่งไม่ได้เลยนะเนี่ย
‎ฉันไม่เคยคิดเลย
‎ล้อเล่นน่ะ นั่นลูกบอลชัดๆ
‎อะไรนะ
‎เล่นลูกบอลนั่นให้สนุกนะ
‎โอเค ฉันเห็นมาพอแล้ว
‎เหวอ
‎ไม่ไหวแล้วนะ นึกแล้วว่าเธอห่วยแตก ‎แต่นี่ที่สุดของที่สุดแล้ว
‎เหมือนเชอรี่เน่าบนไอติมซันเดย์สุดอร่อย
‎เห็นอะไรมั่งล่ะ เจอมิสเตอร์คัดเดิ้ลคินส์รึเปล่า
‎เขาไม่ใช่เป็นแค่ตุ๊กตาหมีนะ รู้ไว้ด้วย
‎- อย่ามาพูดเชียวนะ ‎- เช้ด ใจเย็นๆ
‎เธอสิใจเย็นๆ
‎ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นอกจาก "ลาก่อน เช้ด"
‎"ฉันลาลับแล้ว เช้ด ‎แล้วนายก็พูดถูกทุกเรื่องด้วย เช้ด!"
‎ฉันเห็นแล้วว่าพวกฮอร์สทอร์ทำกับนายยังไง ‎ฉันไม่มีวันทำกับนายแบบนั้นแน่ๆ
‎แล้วรู้อะไรมั้ย ‎นายเป็นนักเหยียบต้นทิวลิปที่เก่งนะ
‎ฉันให้บีลบเลย
‎ให้ฉันแค่บีลบเนี่ยนะ
‎เวทมนตร์นี้สุดยอดไปเลย ‎ฉันว่าฉันเริ่มจะเชี่ยวชาญแล้วนะ
‎ฉันย้อนไปดูปูมหลังมาสามรายแล้ว
‎สามเลยนะ วัมมาวิงก์! ‎เอาล่ะ ใครจะเป็นรายต่อไป
‎ฉันแอ่นอกรอแล้ว
‎- ลองซูลิอัสสิ เขาอนุญาตแล้ว ‎- ใช่!
‎เดอร์เพิลตัน!
‎ฮอร์ส เธอยังไม่ได้ถามเขา
‎นายเป็นมายังไงเหรอเพื่อน
‎ฮอร์สเซเชีย วิกแฮร์ บีนส์ ไม่นะ!
‎เร็วสิ เด็กน้อย ฉันมั่นใจในตัวแกนะ
‎"ขอโทษฮะ คุณเดอร์เพิลตัน ‎ผมต้องขอพักสายตาหน่อย"
‎เรียกฉันว่าเดอร์เพิลตันก็พอ ‎คุณเดอร์เพิลตันคือพ่อของฉัน
‎เดอร์เพิลตัน เดอร์เพิลตัน
‎นายชื่อเดอร์เพิลตัน เดอร์เพิลตัน เหรอ
‎เบาๆ หน่อย
‎แม่แก เกอร์เปิล เดอร์เพิลตัน ‎กับฉัน โทนี่ เดอร์เพิลตัน
‎พยายามจะอ่าน ดิ เอ็คโคโนโมสต์ ‎หนังสือพิมพ์โปรดของเรา
‎ใช่ อ่านหนังสือ
‎ฉันชอบดูคำต่อกันไปเรื่อยๆ
‎เหมือนเลมมิงทอร์ตกหน้าผา
‎แล้วก็เงียบสงบ
‎แล้วนั่นก็เป็นสิ่งที่เราต้องการจากลูกนะ ‎เดอร์เพิลตัน เดอร์เพิลตัน
‎เงียบซะ!
‎- แดดเดิลตันฮะ ผม… ‎- เห็นมั้ย
‎บอกไปตั้งไม่รู้กี่ครั้งแล้ว
‎ว่าให้เรียกว่าคุณพ่อ ท่านพ่อ ‎หรือโทนี่ เดอร์เพิลตัน
‎ชื่อเล่นเป็นทางลัดไปสู่ความไม่เอาถ่าน
‎ขอโทษครับ คุณพ่อ…
‎ไม่ใช่ตอนนี้
‎นะครับท่านพ่อ
‎- ไม่เอาน่า บอกไปตั้งกี่ครั้งแล้ว ‎- นะครับท่านพ่อ
‎เดอร์เพิลตัน
‎นะครับท่านพ่อ นะครับท่านพ่อ นะครับท่านพ่อ
‎- ขอร้องนะลูก ‎- นะครับท่านพ่อ
‎- ไม่เห็นเหรอว่าพ่ออ่านหนังสือ ‎- ผมไม่อยากโง่ดักดาน
‎- อยากได้อะไรอีกล่ะ ‎- ผมแค่อยากให้พ่อภูมิใจ
‎- พ่ออยากให้ ‎- อยากให้พ่อพูดเต็มปาก
‎- ลูกเป็นเด็กฉลาด ‎- ผมเป็นลูกที่ฉลาด
‎น่านะ คุณพ่อ เรามาเล่นกัน ‎ผมจะโชว์ของเล่นที่ผมทำให้ดู
‎- ไปทำการบ้าน ‎- ผมรู้ว่าพ่อไม่ชอบ
‎เวลาผมทำเสียงดัง
‎แต่หวังว่าสักวัน ผมกับพ่อจะพร้อมเปิดอกคุยกัน
‎เมื่อผมเรียนรู้ที่จะควบคุมการผาย…
‎เดอร์เพิลตัน!
‎น่ารังเกียจจริงๆ ลูกของฉันต้องไม่…
‎ดูแลตัวเองดีๆ นะลูก
‎เดอร์เพิลตัน ไม่นะ!
‎พ่อจะไม่พูดดีๆ ด้วย
‎จนกว่าลูกจะทำสิ่งที่พ่ออยาก
‎ให้ลูกทำ
‎ผมยังรักพ่อ
‎พ่อคือพ่อที่ดีที่สุด
‎แล้วพ่อก็หล่อและฉลาด
‎(ลูกคือลูกที่ดีที่สุด)
‎พูดอะไรสักอย่าง
‎จากหัวใจ
‎- พ่อแม่นายทำแบบนั้นได้ยังไงนะ ‎- ทุกคนงี่เง่ากันหมด
‎ไม่ใช่!
‎ทุกคนงี่เง่ากันหมด ยกเว้นนาย
‎นายโอเค แต่คนอื่นๆ งี่เง่าหมด
‎ไม่เอาน่าเพื่อน หายใจลึกๆ
‎ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว
‎เยี่ยมฉันเก่งเรื่องนี้ ใช่มั้ย
‎นายจะทำอะไรน่ะ
‎นายสมควรได้กอดเดอร์เพิล
‎ไม่เอา ฉันไม่ชอบกอด ‎ขอโทษด้วย เช้ดไม่ชอบกอด
‎ฉันทำเพื่อนายนะ แค่…
‎อุ่นดีนะเนี่ย
‎ดูเหมือนนายสองคนจะต้องการเพื่อนกลุ่มใหม่นะ
‎- เพื่อนฝูง ‎- เพื่อนฝูง
‎สำหรับเด็กกำพร้าทุกคนที่ถูกทอดทิ้ง ‎เราหาครอบครัวใหม่ให้พวกเขา
‎แม่เฮลิคอปเตอร์บินอยู่เหนือหัว
‎เราคือลูกคนใหม่ของคุณ คุณจะหลงรักเรา
‎เดี๋ยวก่อน นั่นซูลิอัสเหรอ
‎ฮะ
‎เธอออกมาจากสมองฉันแล้วเหรอ
‎สแต็บบี้ นายเป็นเจ้าเด็กตัวน้อยที่หล่อที่สุดเลย
‎เดอร์เพิลตัน พ่อแม่นายงี่เง่าสุดๆ เลยนะ
‎ส่วนนายก็น่ารัก แล้วก็มีความคิดสร้างสรรค์ด้วย
‎นายทำเดิร์ฟในกล่อง ‎ที่เจ๋งที่สุดที่ฉันเคยเห็นเลย
‎เรื่องนี้บ้าบอมากนะ ฮอร์ส ‎บ้าบอที่นายเข้าไปในสมองพวกเราได้
‎ทั้งประหลาดและงี่เง่า เวทมนตร์นายก็งี่เง่า
‎เพราะเธองี่เง่า ไร้ประโยชน์แล้วก็บ้องตื้น!
‎โว้ว เช้ด
‎ไม่นะ เช้ดพูดถูกแล้ว
‎สิ่งที่ฉันทำมันประหลาด
‎ไม่เลยนะ
‎ฟังนะ ฉันเห็นแก่ตัวมาตลอด
‎ฉันเอาแต่รู้สึกสงสารตัวเอง
‎แต่ตอนนี้ฉันเห็นแล้ว ‎ว่าเราทุกคนต่างก็เจออะไรๆ กันมา
‎เพื่อนรัก เธอพูดถูกแล้ว เรา…
‎"เราเจออะไรๆ กันมา" แน่อยู่แล้ว ฮอร์ส
‎ฉันดีใจนะที่เรามีส่วนช่วย ‎การเดินทางของเธอได้ ฮอร์ส
‎แต่ไม่ใช่เราทุกคนนะ
‎เร็วสิ!
‎เธอจะต้องไม่เชื่อว่ามีอะไรรออยู่ในนี้ ‎เข้าไปสิ เดี๋ยวนี้เลย
‎ขอร้องนะ
‎ฮอร์สซี เพื่อนรัก
‎ตกลงเธอจะร่วมเทศกาลบานเบิกด้วยใช่มั้ย
‎ใช่
‎มันสายเกินไปที่ฉันจะเป็นสครันช์มาสเตอร์รึเปล่า
‎ไม่สายเลย
‎เดอร์เพิลตัน เธอช่วยหาสฟลูใหม่ให้หน่อยสิ
‎ได้เศษเปลือกไม้มาเพิ่มแล้ว!
‎สฟลูยังแตกกระจายอยู่เลย ไม่เห็นเหรอ
‎บ้าจริงๆ เลย
‎โอเค ฉันจะเล่าให้ฟังก็ได้
‎ฉันมีปูมหลังที่สะเทือนใจมาก นึกภาพสิ
‎ฉัน เด็กกว่านี้
‎มีซอยเล็กๆ แล้วก็หมวกทรงสูง
‎มีไข่มุกบานตะไท
‎คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ