‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ฉันจะเล่าสถานการณ์ ‎การผจญภัยล่าสุดของฉันให้ฟัง
‎ตอนเจอกันครั้งสุดท้าย ‎ฉันกำลังตามหาชิ้นส่วนของกุญแจ
‎ฉันหาเจอจนครบแล้วก็เจอเจ้านายฉันด้วย
‎เรากลับบ้านไปด้วยกัน ‎แต่ติดอยู่ในสุญมิติระหว่างพอร์ทัล
‎เราต้องฉลองที่ฮอร์สกับเจ้านายได้พบกัน
‎โอเค ฉันยังมีเรื่องจะพูดอีก
‎ขอพูดให้จบก่อน
‎ตอนอยู่ในรอยแยก ราชาไร้บัลลังก์จ้องมอง
‎เฝ้ารอให้คนช่วย ซึ่งฉันก็ปล่อยเขาโดยไม่ตั้งใจ
‎อุ๊ยตาย! ปัญหาก็คือ
‎เขากำลังมาพร้อมกับกองทัพ ‎เราเลยต้องพร้อมตั้งรับ
‎ฉันถึงกลับมาโลกเซนทอร์เพื่อชวนให้ทุกคนร่วมรบ
‎ปัญหาเธอไม่เกี่ยวกับโลกบาดาล
‎แล้วฉันก็ไม่ชอบใจที่เธอมาขัดจังหวะ
‎- ช่าย ‎- เธอช่างไม่ดูตาม้าตาเรือ
‎เพราะถ้าดูให้ดี
‎ก็จะรู้ว่าเธอกำลังบุกรุกงานแต่งงานโมลทอร์
‎แย่สุดๆ
‎โอเค ใช่เลย พวกเรา นี่เป็นงานแต่งงาน
‎- อะไรนะ ‎- ใช่เลย เห็นชัดแจ๋ว
‎- ให้ตายสิ เราขอโทษนะ ‎- ใส่ชุดแต่งงานกันด้วย
‎แต่ยังไงก็เถอะ ไหนๆ ฉันก็อยู่นี่แล้ว…
‎ฉันเลยอยากชวนให้ทุกคนสู้ศึกสงคราม
‎- สงครามไหน ‎- สงคราม
‎ที่มีกองทัพพร้อมดาบไง มิโนทอร์จะเผาผลาญที่นี่
‎งั้นเราก็ปิ้งสมอร์ได้
‎ไม่ใช่! ไม่ใช่ไฟแบบนั้น ไฟที่ฆ่าและทำลาย
‎ฉันเคยเห็นในโลกของฉันมาแล้วหลายครั้ง ‎เราต้องเตรียมกองทัพ
‎ฉันถึงได้
‎อยากชวนทุกคนให้ร่วมมือสู้
‎เพราะถ้าไม่ทำ ทุกคนก็อาจจะตาย
‎แม้ว่ายังไงก็ต้องตาย
‎- ฉันเหรอ ‎- ตัวเล็ก
‎- เขาพูดกับเธอ ‎- ไม่ใช่ คนนั้น
‎อาจจะทั้งสองคนเลย ถ้าให้พูดตามตรง
‎- ยอดมากเลย ฮอร์ส ‎- อย่าบ่นได้มั้ย
‎เธอทำให้ทุกคนกลัวจนหัวหด แปลกใจซะไม่มี
‎- เธอพาเรากลับมาแบร์ทอร์ ‎- เราจะมัวเลือกไม่ได้
‎- เราต้องชวนให้หมด ‎- ฉันไม่เข้า
‎- ฉันก็ไม่เข้า ‎- ฉันไม่เข้าไปหรอก
‎นี่เรื่องของเธอ เธอเข้าไป ฉันไม่เข้า
‎ฉันกลายเป็นของสะสมของเขาแน่
‎ครั้งสุดท้ายที่มา ‎พวกเธอเตะและขโมยของของเรา
‎พวกเธอเตะต้นไม้และขโมยของของเรา
‎เธอพูดถูก ฉันขอโทษ
‎เตะต้นไม้รู้สึกยังไง
‎เราไม่รู้หรอกเพราะเราเป็นต้นไม้ ‎และเราก็ไม่เตะกันเอง
‎ฉันขอโทษ
‎- ฉันเตือนแล้วเชียวว่าอย่าทำ ‎- เปล่าซะหน่อย เธอก็เตะเหมือนกัน
‎เราไม่ขโมยของกันและกัน
‎เรื่องนั้นฉันไม่เกี่ยว ฮอร์สรับไปคนเดียว
‎ฉันน่าจะเตะเธอนะ
‎ถ้าเธอมาขอความช่วยเหลือ เราก็ขอตอบว่าไม่
‎- ไม่เหรอ ‎- ไม่
‎- ไม่
‎ก็ได้ ขอบคุณที่สละเวลาคุยด้วยนะ
‎ในโลกเซนทอร์
‎ไม่มีใครอยากสู้เพื่อปกป้องโลกเซนทอร์เลยเหรอ
‎ไม่มีเลยเหรอ
‎เธอทำดีที่สุดแล้ว ฮอร์ส
‎มองในแง่ดี เราทำงานแต่งงาน ‎พังพินาศ เจ๋งสุดๆ ไปเลย
‎- มันเป็นอุบัติเหตุ ‎- เธอชักชวนใครไม่ได้เลย ฮอร์ส
‎- ไม่ได้เลย ‎- ฉันรู้ เช้ด
‎นี่ขนาดถึงกับร้องเพลงชักชวนแล้วนะ ฮอร์ส
‎ฉันรู้ เช้ด
‎ฉันมีคำติชมแบบสร้างสรรค์…
‎คืองี้นะ ฉันชอบเพลง ชอบจริงๆ
‎แต่ที่ไม่ชอบคือเนื้อร้อง
‎เธอร้องเกี่ยวกับสิ่งที่น่ากลัวเยอะแยะไปหมด ‎แล้วตอนนี้ฉันก็เป็นพ่อแล้ว
‎คิดว่ามีคนร้องเพลงให้ฉันฟัง ‎ตอนต้องออกศึกในโลกของฉันเหรอ ไม่มีเลย
‎พวกเขาโยนอานม้าไว้บนหลังฉัน ‎ผูกถุงอาหารที่หัวฉัน
‎แล้วก็ควบฉันเข้าไปสู่ความโกลาหล
‎แล้วเดาสิว่าไง ฉันปลอดภัย รู้มั้ยทำไม
‎เพราะเราคือม้า เราเข้าใจ
‎เดี๋ยวก่อน ทุกคน มีใครมีฮอร์สทอร์ที่นี่รึเปล่า
‎- มีสิ ‎- พวกนั้นอีกแล้ว
‎เธอหมายถึงเซนทอร์ ทีเอ็มเหรอ ขอร้องเถอะ
‎ทีเอ็มเหรอ
‎ฮอร์สทอร์ฟ้องร้องคนทั่วไปหมด
‎เพราะเขาได้ลิขสิทธิ์ ‎เครื่องหมายการค้าเซนทอร์ทีเอ็ม
‎- เพราะพวกเขาแย่ที่สุด ‎- ทำไมเราไม่คิดเรื่องนี้มาก่อน
‎- เพราะพวกเขาแย่ที่สุด ‎- เธอคิดแบบนั้นสินะ เช้ด
‎พวกเขาเหมือนฉันมั้ย
‎ฉันหมายถึงพวกเขาดูเหมือนฉัน ‎ตอนที่ฉันมาถึงที่นี่ตอนแรกมั้ย
‎รู้นะ ขากำยำ
‎ไขมันหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ‎กล้ามเนื้อข้างคออูมเป็นรูปสามเหลี่ยม
‎ตั้งแต่หัวไหล่มาจนถึงหู
‎ก็คงงั้นนะ แต่พวกเขาหลงตัวเองสุดๆ
‎ไม่ได้ทำตัวน่ารักเหมือนรูปร่างเลย
‎เข้าใจแล้ว
‎ฮอร์สทอร์เป็นพวกที่…
‎ท้าทายมาก
‎เหมือนเธอตอนที่มาถึงครั้งแรกน่ะ
‎ใช่ พวกเขาลํ่าบึ้ก
‎ฟังนะ ถ้าเธอจะไปหาพวกเขา ‎ฉันก็ไม่ไปด้วยหรอก
‎ง้นก็ใช้แผนนี้เลย ไปกันเถอะ
‎เชอะ
‎สร้างกำแพงซะใหญ่โตเชียว ‎ไม่มีใครอยากเข้าซะหน่อย ฮอร์สทอร์
‎นี่สิที่เขาเรียกว่าป้อมปราการ
‎มันเป็นเครื่องป้องกันน่ะ พวกเขาคิดเหมือนนักรบ
‎เธอพูดเรื่องนักรบ ความตาย ‎แล้วก็การล้างผลาญอยู่เรื่อย
‎มันทำให้สแต็บบี้นอนไม่ค่อยหลับ
‎ใครคือสแต็บบี้
‎สแต็บบี้ เด็กน้อยของฉันนี่ไง
‎เพราะฉะนั้นพูดเรื่องน่ากลัวให้น้อยลงหน่อยนะ
‎โอเค ได้เลย
‎สวัสดี เซนทอร์ทีเอ็ม
‎ฉันคือฮอร์ส แต่ไม่ได้มาจากที่นี่
‎ข้ามาเพื่อขอให้ท่านเป็นผู้นำ
‎บอกแล้วไง แต่ไม่มีใครฟังเช้ด เสียเวลาเปล่าๆ
‎จะคิดยังงั้นก็ตามใจ
‎นี่แก แกนั่นแหละ
‎ต้องเข้าให้ได้ ขออีกอันละกันนะ
‎ขอแก้วแวววาวอีกเม็ดนะ
‎เย้ ได้แล้ว!
‎จับฉันเป็นๆ ไม่ได้หรอก
‎ใช่!
‎อกผาย!
‎- ไหล่ผึ่ง ‎- ใหญ่ยักษ์
‎หุ่นทรงตัววี
‎นี่คือสิ่งที่เรา…
‎ไม่นะ
‎สวัสดี
‎เรากับพรรคพวกมาเพื่อ…
‎ชื่อ
‎ฮอร์ส
‎ไม่เห็นมีฮอร์สเลยนะ
‎ฉันยังพูดไม่จบน่ะ ‎ใช้ชื่องี่เง่าๆ ของโลกเซนทอร์อะไรดีนะ
‎ฮอร์สเซเชีย วิกแฮร์
‎หา
‎นามสกุลล่ะ
‎เดี๋ยว นามสกุลเหรอ
‎หลงกลเราเหรอเนี่ย
‎โอเค ได้เวลาเสี่ยง
‎บีนส์
‎ขอดูก่อนนะ สะกดด้วยตัวเอสหรือแซ่ด
‎ทั้งสองตัว
‎หาก่อนนะ
‎อยู่นี่เอง
‎ขอต้อนรับ คุณบีนส์
‎ฮอร์สเซเชีย วิกแฮร์ บีนส์ สุดยอดเลย
‎ฉันเก่งจัง
‎เจ้าหน้าที่จะยก…
‎สัมภาระให้
‎อย่ามาลักพาตัวฉันนะ
‎โทษที เราไม่ใช่สัมภาระซะหน่อย
‎ฉันไม่มีปัญหา
‎ไหล่ผึ่งจัง
‎ฉันมาถูกที่แล้ว
‎นี่คือขุนนางฮอร์สเซเชีย วิกแฮร์ บีนส์
‎แห่งตระกูลแชตเตอร์ลี่ออนวิสท์ ‎ฮอร์สเซเชีย วิกแฮร์ บีนส์
‎ยินดีต้อนรับนะ เคยได้ยินว่าถั่ววิสท์ ‎อร่อยมากช่วงฤดูนี้ของปี
‎นํ้าอุ่นมาก
‎ใช่ อุ่น หัวหน้าท่านอยู่ไหนเหรอ
‎เดี๋ยวฉันจะพาไปนั่งที่โต๊ะนะ มาดาม
‎ขอบใจนะ พิลพ์ทอเรีย
‎ใจเย็นๆ
‎ทำไมถึงตื่นเต้นนักล่ะ
‎เพราะเสียงเคาะนั่นเหรอ
‎ใช่สิ ต้องเสียงเคาะนั่นแน่ๆ
‎สาวน้อยที่นั่งตรงนั้นขาสั่นน่ะ
‎ไม่ต้องห่วงนะ เธอแค่ตื่นเต้น
‎รู้อะไรมั้ย อย่ายุ่งเรื่องคนอื่นดีกว่านะ พ่อคุณ
‎พวกคนดูแลม้างี่เง่าเหมือนกันหมดเลยนะ
‎เธอพูดถูก ฉันขอโทษนะ
‎ฟังนะ ฉันเข้าใจ ฉันเองก็เคยเป็นคนดูแลม้า
‎นายทะเยอทะยาน ‎อยากให้คนรู้จัก อยากเป็นทหาร
‎แต่ต้องรู้จักสายงานบังคับบัญชานะ
‎เธอพูดถูก ฉันขอบใจที่แนะนำ
‎ไม่เป็นไร ถักได้สวยดีนะ
‎เจ้าตัวนี้ดูคล้ายๆ ม้าของฉันเลย
‎งั้นเหรอ
‎แปลกนะ เพราะในจดหมายของเธอ
‎เธอเขียนว่าม้าของเธอเหมือน
‎"ลูกของลูกบอลชายหาดสองลูก"
‎ตายละ
‎ท่านคือนายพล ใช่สินะ
‎ใช่เลย เธอเขียนเยอะเลยนะในนี้
‎มีอะไรให้อ่านเยอะเลย
‎นี่มัน…
‎ฉันไม่เคยเจอท่านมาก่อน
‎จริงๆ แล้ว… จริงๆ แล้วเคยเจอ…
‎เอาล่ะ ใจเย็นๆ เธอไม่ได้ตกที่นั่งลำบาก
‎ปกติจะไม่มีใครจำฉันได้ถ้าไม่ได้ใส่หมวกนายพล
‎แต่ตอนนี้มันใช้การไม่ได้ ต้องให้ช่างซ่อม
‎ดูเหมือนเราต้องสู้ศึก ‎ทั้งในโลกของเราและโลกเซนทอร์นะ
‎ให้ตายสิ ท่านเชื่อฉันเหรอ
‎เราบางคนเชื่อมาตลอดว่า ‎ครั้งนึงก่อนมีสงคราม
‎โลกของเราเชื่อมอยู่กับอีกโลกนึง
‎ความหวังว่าจะมีมนตร์วิเศษในจักรวาล
‎คือหนึ่งในไม่กี่สิ่งที่ผลักดัน ‎ให้เหล่านักรบรุ่นเก่าอย่างเราเดินหน้าต่อไป
‎แต่ฉันต้องมีทหารฝีมือดีที่สุด ‎และพวกเขาก็ต้องมีม้าที่ดีที่สุด
‎และเธอก็จะได้เบ็กกี้
‎อะไรนะ จริงเหรอ ‎ท่านยกม้าของท่านให้ฉันเหรอ
‎นั่นไม่ใช่ม้าฉันหรอก มันเป็นม้าของแกรี่
‎แต่เราไม่เห็นเขามาพักนึงแล้ว
‎ขอบใจนะ
‎อย่าเพิ่งขอบใจ ม้าตัวนั้นบังคับยาก
‎ฮอร์ส
‎- สาวน้อย ‎- อ้อ เธอนี่เอง
‎- ฮอร์ส ‎- ฉันรู้ สวัสดี
‎เธอไปอยู่ไหนมา
‎เราไปอยู่ข้างหลังกับพวกสัมภาระ
‎น่าแปลกใจนะที่ที่นี่ไม่ค่อยมีการคุ้มกันเข้มงวด
‎- ไม่ต้องกระซิบก็ได้ ‎- ในนั้นมันสกปรกกว่าที่เธอคิดด้วยนะ
‎ชู่ว์!
‎สแต็บบี้รู้สึกอึดอัดมาก
‎สแต็บบี้เหรอ
‎ฉันชื่อฟิลลิป โบนครันช์
‎แต่นายโดนแทง ฉันเลยตั้งชื่อนายว่าสแต็บบี้
‎เรียกฉันว่าแดดเดิลตั้นก็ได้นะ
‎ช่างเถอะ ฮอร์สทอร์กำลังจะแสดงแสนยานุภาพ
‎- ดัชเชส ‎- ดัชเชส
‎ขอเชิญท่านดัชเชส
‎เลดี้บารอนเนส ท่านผู้หญิง
‎มาดามแลมบ์สบูรีแห่งเซนทอร์ทีเอ็ม
‎ต้องเป็นท่านผู้นำแน่ๆ
‎ดูไหล่ลํ่าบึ้กของทหารสองนายนั่นสิ
‎หัวเล็กกว่าตัวเยอะเลย
‎อะไรนะ อ๋อ มีการประกาศเรื่องใหญ่ ใช่สิ
‎ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมดื่มชายามบ่าย
‎ใครเป็นใครกันล่ะเนี่ย
‎ใช่สินะ ไม่มีใครสนชากัน ‎เรารู้ดีว่าทุกคนมากันทำไม
‎เกือบถึงเวลาที่จะดูหนุ่มลํ่าบึ้กลุยกันแล้ว
‎พวกเรา อนาคตเพื่อนร่วมศึกของเรา ‎กำลังจะโชว์แสนยานุภาพ
‎พนักงานทานํ้ามัน เริ่มทาได้เลย
‎ฉันจะทำหน้าที่นั่นได้ยังไง
‎เยี่ยม
‎ตั้งการ์ด
‎เยี่ยม! อ้าว อะไรเนี่ย
‎ตั้งการ์ด
‎ปรบเท้า!
‎แล้วก็ปรบมือ
‎ปรบทั้งมือทั้งเท้า
‎ไม่นะ เขาทำพลาด
‎- แย่ละ ทหารลํ่า ‎- พลาดซะแล้ว
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎คิดว่ายังไงล่ะ เขาพลาดไปเหยียบต้นทิวลิป
‎อย่างที่รู้กัน และชื่อเกมก็ไม่ได้บอกใบ้อะไรนัก
‎แต่คนที่เหยียบต้นทิวลิปก่อน
‎เป็นผู้แพ้
‎ลาก่อนนะ พ่ออกตัน
‎ขอฉันลองหน่อย
‎สแต็บบี้ ฉันอยากบอกให้รู้ไว้นะ ‎ว่านี่ไม่ใช่เรื่องปกติ
‎จัดยกที่สองของจำนวน 3,032 ยก
‎อะไรนะ ต้องไปลงอ่างอาบนํ้าป๋อมแป๋มแล้วเหรอ
‎เพิ่งรู้นะเนี่ย ไปก่อนละนะ
‎โชว์บ้าบอดีจัง
‎ฟังนะ เช้ด ถึงพวกเขาจะทำแบบนั้น ‎แต่ก็ไม่ได้แปลว่าพวกเขาไม่ใช่นักรบที่ดี
‎ฉันต้องลองไปคุยด้วยหน่อย
‎เจ้าหน้าที่ บอกแล้วไงว่าให้เอาสัมภาระ ‎ของเลดี้วิกแฮร์ บีนส์
‎ไปไว้ในห้องเก็บสัมภาระ
‎ไม่นะ อย่าเอาเราไปเก็บไว้ในห้องนั้น ‎กับทรัพย์สมบัติของคนอื่นๆ อีกเลย
‎ฉันไม่ชอบ
‎เช้ด เธอมาทำไมเนี่ย
‎ฉันรู้จักพวกนี้
‎จะเรียกว่าเคยมีอดีตกันก็ได้
‎เธออาจจะต้องให้ฉันช่วย
‎อดีตเหรอ
‎โอเค ช่างเถอะ แล้วเราไว้คุยกัน
‎เธอ ฉัน มื้อสายๆ บลัดดี้แมรี่แบบไม่ใส่เหล้า
‎มื้อสายๆ อะไร ‎เราไม่เคยกินมื้อสายๆ ด้วยกันเลย
‎สวัสดี ขอโทษ…
‎ฉันกำลังปะแป้งอยู่
‎ใช่ ขอโทษด้วยที่รบกวน ‎ท่าน… ท่านผู้หญิงเซนทอร์…
‎ขอร้องนะ ขอร้องล่ะ
‎วิกแฮร์ บีนส์ร่วมดื่มชามาช้านานแล้ว
‎เรียกชื่อต้นฉันสิ
‎ได้เลย ตกลง
‎ต้องคิดชื่อโลกเซนทอร์งี่เง่าอีกชื่อ
‎มาแลนเจลลา
‎อะไรนะ นั่นแหละชื่อฉัน
‎ใช่เลย มาแลนเจลลา
‎เยี่ยม วันนี้เรามาแรงเลย
‎ฉันรู้จักเจ้าตัวนั้น มาม๊า!
‎เขาพูดกับเธอเหรอ
‎- มาแลนดรูว์! ‎- ไม่นะ
‎มาแลนดรูว์!
‎ครับ คุณย่า
‎ปีศาจ
‎ดูสิ เช้ดเดอริกไง
‎ย่าหมายถึงเช้ดเดอริก เช้ดเวิร์ด ‎เช้ดลิงตัน เช้ดดิสัน เช้ดบอย
‎- อะไรเนี่ย ‎- ขอต้อนรับการกลับมานะ เพื่อนรัก
‎อุ๊ย ลื่นหลุดมือเลย
‎เพื่อน เธอจับตัวฉันด้วย
‎เพื่อนฝูง เราต้องให้พวกเขาช่วย
‎อย่าโวยวายสิ
‎โลกเซนทอร์ต้องการท่าน ‎ไม่มีใครที่มีกำแพงแบบนี้ไว้ป้องกันตัว
‎หมายถึงพวกคนจนๆ เหรอ ไม่มีอยู่แล้ว
‎เพราะพวกเขาจน เราถึงเรียกพวกเขาแบบนั้น
‎เราไม่เรียกใครต่อใครแบบเรื่อยเปื่อย
‎ดูสิ รูปภาพ
‎ขยับได้ด้วย
‎ทุกคนที่นี่ลั๋าบึ้ก
‎แล้วก็มีอาวุธเยอะแยะ แถมมีป้อมปราการด้วย
‎ท่านมีโอกาสได้ใช้ของพวกนี้ ‎เพื่อช่วยโลกเซนทอร์
‎มีคำที่ใช้เรียกนะ คำว่าอภิสิทธิ์ไง
‎แต่ว่าฉันมีโอกาสจริงๆ เหรอ
‎ใช่ ถ้าท่านไม่ช่วย ‎ทุกคนในโลกเซนทอร์จะตาย
‎โอเค นี่กำลังบอกว่าถ้าฉันไม่ใช้อภิสิทธิ์ของฉัน
‎เราจะมีคนชั้นล่างน้อยลงเหรอ
‎ใช่
‎ได้เลย
‎เห็นมั้ย แย่สุดๆ
‎ใครช่วยดูหมวกฉันหน่อย
‎เคยได้ยินว่าเมื่อมีอภิสิทธิ์มาก ‎ก็มีอำนาจมากด้วย
‎ซึ่งก็จริง แต่ชีวิตที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย
‎โอเคมั้ย
‎อาจจะคิดว่า
‎เราเอาแต่จัดงานเลี้ยงอยู่หลังกำแพง
‎เราทำนะ
‎แต่อภิสิทธิ์ก็เป็นภาระด้วย
‎แม้กำแพงที่สูงเสียดฟ้าของท่าน ‎ก็ป้องกันศึกที่หน้าประตูไม่ได้
‎พวกท่านเป็นม้า ต้องทำหน้าที่และร่วมศึก
‎เสียเวลาเปล่า ฟังนะ
‎ท่านจะกินเลี้ยงใหญ่โต ‎ใส่ชุดรัดทรงและหมวกหรูหรา
‎- ชุดสุ่มฟู่ฟ่า สวมวิกปะแป้งก็ตามใจ ‎- กล้าดีนัก
‎อีกไม่กี่นาที มิโนทอร์ก็จะทำลาย ‎สิ่งของสัพเพเหระพวกนี้
‎แล้วย่างท่านเหมือนหมูเสียบไม้
‎- เช้ด! ‎- ว่าไง
‎เรามาเพื่อขอความช่วยเหลือ ‎แต่เธอกลับคิดถึงแต่ตัวเอง
‎ปล่อยให้กินเลี้ยงอยู่หลังกำแพงกันไป
‎ไหนจะเต้นต้นทิวลิปบ้าบอ
‎ชนแก้วแชมเปญกันไม่หยุดหย่อน
‎แถมกินมื้อคํ่า ดื่มค็อกเทล แต่งตัวกันหรูหรา
‎ทำตัวเหมือนอยู่คันทรี่คลับ ‎ขอให้มิโนทอร์มาเตะ…
‎โอ้ ดูเวลาสิ
‎เพลงเพราะดีนะ แต่ได้เวลากลับกันแล้ว
‎ต้องขอขอบใจที่ได้ต้อนรับ
‎ตกลงคำตอบคือจะช่วยหรือว่า…
‎- อ่านใจไม่ออกอ้ะ ‎- อะไรนะ อ๋อ ขอโทษที
‎พอดีกำลังเคลิ้มเลย
‎คำตอบคือไม่
‎ขอบคุณที่ทำให้เสียเวลา
‎นี่ มาแลนดรูว์ ฉันรู้นะ ‎ว่าแอบอยู่หลังฉากนั่น เจ้าหน้าโง่
‎ฉันแค่อยากบอกว่าฉันเอาอมยิ้มนายมาอม
‎แล้วก็จะเอากลับไปด้วย ‎เพราะแก้แค้นได้แล้วสะใจ มาแลนดรูว์
‎รู้ใช่มั้ยว่าเขาอายุเท่าฉัน พวกไม่รู้จักโต
‎เจ้าหน้าที่เอาสัมภาระมาให้แล้ว นายหญิง
‎โทรหาด้วยนะ
‎ไม่ได้เรื่องได้ราวเลย
‎ฉันรู้ว่าทุกคนเตือนไว้แล้ว ไม่ต้องมาซํ้าเติมกันล่ะ
‎ไม่ไร้ผลซะทีเดียวนะ
‎ดูสิว่าใครหลับ
‎น่าจะมีใครทายาฆ่าเชื้อให้เขาหน่อยนะ
‎จริงนะ ทำไมมีดยังปักคาหลังแบบนั้น
‎เห็นมั้ย พูดแต่เรื่องสงครามไม่หยุดหย่อน
‎แต่พอเขาไม่ได้ยินเรื่องพวกนั้น เขาก็หลับปุ๋ยเลย
‎บอกเลยนะ เห็นแล้วรู้เลยว่าอักเสบแน่ ‎ดูแย่สุดๆ เลย
‎ดูจากภายนอก อาจดูเหมือนว่า
‎เราต่างกันอย่างสิ้นเชิง
‎แต่ถ้านายเหมือนฉัน ซึ่งก็เป็นไปได้
‎นายก็คงไม่กลัวที่จะร่วมต่อสู้
‎นายคงจะคุ้นเคยกับชีวิตสงคราม
‎นานมาแล้วที่ฉันลืมเลือนว่าต่อสู้เพื่ออะไร
‎และเกราะของนายก็ช่วยปกป้อง ‎ความกลัวที่อยู่ในใจไม่ได้
‎และสงครามก็กำลังจะเกิดขึ้น ‎ไม่มีที่ไหนจะหลบเลี่ยง
‎แต่นายจะไม่เป็นไร
‎นายจะปลอดภัย
‎ฉันจะไม่มีวันหนีห่าง
‎ไปจากข้างกาย
‎ฉันจะอยู่
‎กับเจ้าตัวเล็กของฉัน
‎อยู่กับนาย
‎เจ้าตัวเล็กของฉัน
‎บัดนี้ลูกได้กลายเป็นพ่อแล้ว
‎ขอบใจนะ
‎มีคนจับตาดูเราอยู่
‎พวกฮอร์สเทอร์สอดแนมจากปราสาทนั่น
‎ว้าว ใจเย็นๆ ก่อน
‎ฉันขู่ฝ้อๆ ไปยังงั้นเอง มันเป็น…
‎แค่แสดงออกถึงการขัดขืน
‎ฉันควบคุมมันไม่ได้ ‎เรามาอย่างสันติเพื่อร่วมทำศึก
‎โทษที
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจ อย่าถือสานะ
‎อะไรเหรอ
‎เราได้ยินที่พวกนายพูดเรื่องปกป้องโลกเซนทอร์
‎เราเอาด้วย
‎- ลุยเลย ทำสงครามเลย ‎- ใครอยากสู้บ้าง
‎โอเค มากันเยอะเลยนะ เริ่มต้นได้ดี
‎แล้วก็ยังมีโรคของพวกเราอีก
‎โอเค นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิดจะทำเลยนะ แต่ว่า
‎ขอต้อนรับสู่กองทัพ
‎มืดจังเลยนะ ฮอร์เซชิโอ
‎คิดว่าเราจะไปทันดื่มชากับเกมเหยียบต้นทิวลิปมั้ย
‎เราไปทันแน่นอน ฮอร์สเซเชีย
‎เราไม่ได้เดินทางมาเนิ่นนาน ‎จากแชตเตอร์ลี่ออนวิสต์บีนส์
‎ไม่งั้นคงไม่ได้ชื่อว่า ‎ขุนนางฮอร์สเซชิโอ วิกแฮร์ บีนส์
‎ที่สะกดด้วยตัวเอสและตัวแซ่ดหรอก
‎จบ
‎คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ