NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W Świecie Centaurów
Przestańcie!
Wolność!
Dzięki za podwózkę.
Dzięki za wiarę, że nie przetrawię waszych wspomnień.
Zaraz. Kim ty jesteś?
- Żartowałem. - Ched powiedział coś zabawnego.
Co mu zrobiłaś?
- Pomóc ci wrócić do wody? - Nie trzeba.
Ale, proszę, idźcie. Wolę, gdy nikt nie patrzy.
Dotarliśmy.
Doceńmy przez chwilę, jak daleko…
Doceńmy, jak daleko…
Udało się! Wszystko gra.
- Doceńmy, jak daleko… - Gdzie Wodna Buda?
Miała nam dać ostatnią część. Gdzie jest?
Żartujecie?
Nie mówcie, że nie wiecie, jak jej dać znać?
Możesz to wyłączyć?
Moje nuggetsy!
To powinno zwrócić uwagę Wodnej Buby.
No i co teraz?
Cóż, czekamy.
Na Wodną Bubę
i cieszymy się tymi nielicznymi chwilami, które nam zostały razem… Koniu!
Śpi? Jak może spać w takim momencie?
No, była mega zmęczona.
Tyle było podróżowania, śpiewania i innych wariactw.
No i ta przemiana ciała. Obłęd.
Pewnie chce wypocząć, nim spotka najlepszą przyjaciółkę.
Ale musi ci być kijowo.
Byłabym w rozsypce,
gdyby psiapisóła od wymyślnych psot wracała przez ryft do dawnego życia
i już nie zobaczyłabym jej cudnej grzywy związanej gumkami.
Chwila…
Już nigdy, przenigdy.
Przez resztę twojego życia!
Aż do śmierci.
I nawet po śmierci.
Także.
Dobra z ciebie przyjaciółka.
Pobudka!
Według zasad Świata Centaurów, spisanych w tym pradawnym rękopisie,
- mamy sporo pracy, zanim odejdziesz. - Że co?
Numer jeden. Wspominki.
Powspominamy wspólne przygody.
Spasuję.
Mam krótki wiersz, który chciałbym wyrecytować dla Konia.
Był kiedyś centaur o imieniu Wienis
Durpletonie, wystarczy. Chedzie, twoja kolej?
Pewnego dnia pojawił się koń wraz z końskim smrodem.
Inni olewali super pomysły Cheda, bo opary odurzyły im mózgi.
Nieraz byśmy zginęli, gdyby nie Koń. Chyba fajnie.
Jest obleśna, kiepska i nic nie potrafi. Jak to koń.
I co z tego? Była super przyjaciółką. Bohaterką. Symbolem niezłomnej uczciwości.
- Okropna gra! - Dziękuję, Chedzie. To było piękne.
Kto teraz?
Ja.
Przygotowałem prezentację na tę chwilę.
Jest mało czasu. Może obejrzymy twój mały pokaz, gdy Koń odejdzie?
„Mój mały pokaz”?
Jak śmiesz?
Virgin mojito.
Odchodzę!
Wróciłem. Nie zostawię was. Hejka!
Dobra. Wyszło naturalnie, Zuliusie.
Glendale?
Podsumowałabym podróż chronologicznie za pomocą rzeczy z brzusia.
Pokażę wam moją kolekcję
Te lśniące rzeczy niejako ukradzione
Cicho sza.
Bibeloty ze wszystkich stron
Ukradłam i włożyłam do brzusioportala
Wiecie, co jeszcze ukradłam? Tę piosenkę!
- Tak, ukradłam ją miśtaurowi! - Chińskie ciasteczko.
„Bliski przyjaciel wkrótce zostanie ojcem”.
Zostanę dzieckiem!
Łódź Wodnej Buby zmieści się tam?
Moja kolej. Dobra.
Miałam też zaśpiewać, ale luz.
Należało mieć coś w odwodzie… Nie! Dwie piosenki są okej. Moja będzie inna.
Żegnaj, Koniu. Oto moja piosenka. Dla ciebie.
Oto historia Przyjaznego Douga, bohatera własnego życia i własnych rymów.
A teraz może mówić o sobie w trzeciej osobie.
Przybywajcie i obdarujcie miłością Przyjaznego Douga.
Czyli mnie.
Kiedy podsumowuję historię swego życia
- Życia - Nie jestem bohaterem
Tylko najlepszym drugoplanowym aktorem
Aktorem
- Nigdy nie miałem męża ani żony - Żony
Miłości nie zaznałem Ani za niczym nie goniłem
Goniłem
Niełatwo mi było w życiu Jako strażnik w kretaurów więzieniu
Więzieniu
Ale wyszedłem na powierzchnię
- By czuć słońce - Ale jasne
Wygrałem szarfę za bycie najlepszą wersją mnie
- Pierwszy - Nie wrócę do lochów
- Dżdżownic i robaków - Ohyda
Jestem bohaterem mej historii Jestem Przyjazny Doug
Przyjazny Doug
Jestem Przyjazny, Przyjazny Przyjazny Doug
Jestem Przyjazny Doug
Przyjazny Doug
Jestem Przyjazny, Przyjazny Przyjazny Doug
Tak
Zawsze nazywano mnie Przyjazny Doug.
Bo tak mam na imię.
Ale ostatnio stałem się Przyjaznym Dougiem.
I chcę się tym z wami podzielić,
że też możecie być przyjaźni.
- Zapytajcie Brokacięta. Brokacięta? - Tak?
- Jesteście przyjazne? - Tak, jesteśmy.
Co one tu robią?
Doug, chcemy spędzić trochę czasu z Koniem, zanim…
Albo Słonecznego Syrgościa.
- Syrgościu? - Tak?
- Jesteś przyjazny? - Tak. Całkiem przyjazny.
Albo Gebbreya. Gebbrey?
Wiem, że życie warzywa jest trudne. Ale czy czujesz się przyjaźnie?
Jestem drzewem, nie warzywem.
- I nie czuję się przyjaźnie. Zimno mi. - A gdybyś miał kurtkę?
Nie psuj tego pierdołami.
Chodzi o to, że nikt nie jest przyjazny, dopóki każdy z nas jest. A ja jestem…
Przyjazny, Przyjazny, Przyjazny Doug
Jestem Przyjazny Doug Przyjazny Doug
Jestem Przyjazny, Przyjazny
Przyjazny Doug Tak
Jesteś jakimś bogiem?
Nie, pierdząca szyjo.
A ja?
Bądź przyjazna.
Wiecie, co jest naprawdę przyjazne? Śpioszki!
Zrobimy je razem na drutach dla Konia. Będzie o nas pamiętać w czasie snu.
No, śpioszki nie są praktyczne na wojnie.
Wszystko ustalone! Stado, razem!
Naprawdę to robimy?
Robienie na drutach jest jak przyjaźń. Każdy błąd da się naprawić.
Wciskasz druty, aż cię to uszczęśliwi. Zrobisz to dobrze i cię nie opuści.
Witajcie!
Wybaczcie spóźnienie.
Wodna Buba!
Właśnie wspólnie więziliśmy… Ubieraliśmy Konia w tę piżamę.
Pomożesz?
No nie. Słonko, nie ma czasu. Musimy maleńką przerzucić przez ryft.
Tylko ja tak ją nazywam.
No dobrze. Koniu.
Daj mi to cosio. Nie mamy czasu.
Skoro nie zdążymy skończyć śpioszków,
zaśpiewajmy naszą tradycyjną piosenkę na rozstanie.
Jest obowiązkowa, gdy się z kimś żegnamy.
Nie pamiętam tej piosenki.
Nikt nas wcześniej nie opuścił!
To zajmie tylko chwilę Poświęć czasu swego sekundę
Wyruszasz w dal, ale przypominam Trzeba wciąż pożegnać się
Poczekaj chwilę W Świecie Centaurów obowiązują zasady
Odejść bez nich nie da rady
Jak wyczarowanie tycich czajników Kto ich nie potrzebuje?
Więc nim odejdziesz
Winna nam jesteś
Trochę swego czasu Bo raczej już cię nie spotkamy
Więc nim odejdziesz
Trzeba parę tradycji, drobiazgów I uprzejmości dopełnić jak…
- Jak? - Tak!
Tak, jak potajemne pożegnalne toasty Gdy robimy małe miny
- Na Cheda rybtaurów łowienie - Mówię nie.
Przyjaźni tańce Dzierganie, harce
Szycie czapeczek Dzienniki snów
- Muszę iść. - Ale to nie wszystko…
Dekorowanie placków Jeziora z żelków
Coś tam… Nieważne
Składamy ofiarę Trebborowi
- Kto? - Jakby kumpel
Potem strzelamy minimną z kopyt
Ja już pójdę.
Tak więc
Zanim odejdziesz Dobrze, jeśli się dowiesz
Nie każdy się pogodził z tą stratą
I nie wie, jak radzić sobie z goryczą
Strasznie będę za tobą tęsknić.
Wiem.
Też będę tęsknić.
Wszyscy.
Nie udałoby mi się, gdyby nie stado.
Dziękuję za wszystko. Szczególnie tobie.
Pestka, maleńka.
Nie, zrobiła dużo. Ogrom.
- Zgadzam się z Chedem. - Nareszcie.
Grupowy uścisk!
Gdyby ta chwila mogła trwać wiecznie.
Dobra, rozejść się.
Koń musi ukończyć swoją podróż.
Cofnijcie się parę metrów. Może być dziko.
Podążaj drogą
Pomów z szamanami Przekonaj ich do tego, co zrobić trzeba
Każdy strzeżony odłamek weź w posiadanie
Fragmenty otworzą Drzwi między wymiarami na twe żądanie
Przy ryfcie między światami spotkam cię
I stworzymy
Klucz
Gotowa?
Nie zapomnij dać nam znać, że dotarłaś cała.
O nie! Wyląduje po drugiej stronie zupełnie goła!
Goła. Nagi koński zad.
Halo?
Wojowniczko!
Wojowniczko?
Wojowniczko!
Wojowniczko, to ja.
Wszystko gra
Będzie dobrze
Nigdy cię nie opuszczę.
Tu pozostanę
I walczyć będę
Wraz z tobą
To ty To naprawdę ty
Nie wierzę
Tyle ci opowiedzieć chcę Dużo… Tym się podzielę
Teraz umiem mówić Coś nowego
Do tego później dojdziemy Ale najpierw
Będę cieszyć się tą chwilą
Na tym spotkaniu tu pośrodku
To ty To naprawdę ty
Mimo zmian Poznałabym cię wszędzie
Głos, twarz, włosy Może i wielkie zmiany
Ale wciąż jesteś sobą I chcę cię tylko przytulić
Przybyłam z tak daleka Aby spotkać cię pośrodku
Bo tak długo szukałam cię
Bałam się, że swe miejsce stracę
Nasze wspomnienia znikną Lub zostawisz mnie
I straciłabym najbliższą rodzinę swą
- Szukałam - Szukałam
Wiedziałam, że ty też szukasz mnie
Martwiłam się A co, jeśli zapomnę twą twarz?
Wiem A co, jeśli będziesz żyć dalej beze mnie?
A co, jeśli znajdę drogę powrotną
Ale ciebie tam nie będzie?
- To ty - To naprawdę ty
Jakbym śniła Ale w końcu jesteś
Już nigdy mi nie znikniesz Bo teraz jesteś blisko mnie
Obiecuję, że nigdy cię nie puszczę
Koniu, nie wierzę! O rajuśku, mam milion pytań.
A ty masz tak wiele tych… Tak wiele.
- Co to jest? - Wyjaśnię. Wszystko wyjaśnię.
Racja. Chodźmy do domu.
Jak znalazłaś to miejsce?
Złapały mnie minotaury
i uwięziły w pobliskim obozie. Uciekłam, załatwiłam strażników
i dorwałam ostatniego w portalu. Tam byłaś ty.
Jakby los nas znów połączył.
Zapomniałam, jak tu jest źle.
Tyle zniszczenia.
Wróciłaś i możemy zanieść Talizman Generałowi.
- Nie mam go. Jest w Świecie Centaurów. - Świecie Centaurów?
O nie! Miałam dać znać Wammawink, że dotarłam!
Wamma co?
Obiecałam przyjaciołom, że wystawię głowę przez ryft.
Przyjaciołom?
Wyjaśnię po drodze.
O nie. Pewnie się martwią.
Jest okej. Chodźmy. Za pół godziny Jeffica rozmasuje mi zbite mięśnie.
Nie, czekamy, aż Koń nam powie, że przeszła.
Mówiłeś coś o Jeffice?
- Skąd wiesz, że ptasia twarz jest ładna? - Nie. Ched to ptaktaur.
- O ładnej ludzkiej twarzy. To jest jasne? - Nic a nic.
Bez obaw, skarbie. Na końcu wszystko ma sens.
Nie wiem, czemu to zrobiłem.
Mój ogon teraz mówi. Ale nie mówi, co myślę. Opowiada żarty.
Może zawróćmy?
Miałam im dać znać. Nie zamknęliby, chyba że coś nie gra.
Zamknęłaś jedyną klapę tego świata do strefy rozkroku?
Zrobiłam to, co musiałam.
- Moja magia nie działa. - Weź klucz.
Chcą wiedzieć, czy Koń jest cała. Otwórz drzwi.
- Gdzie są? - Drugie też są zamknięte.
Co?
Otwórz drzwi.
Jak możesz tak mówić? A reperkusje?
Proszę, posłuchaj.
Wiesz, co tam uwięziono.
Tak, Konia.
Niesłychane zło.
Tak, Koń. Chcemy wiedzieć, że jest cała. Nie żeby mnie to obchodziło.
- A jeśli nie przeszła na drugą stronę? - To niska cena.
Uwolniony, nie spocznie, aż nie zgładzi obu światów. Przykro mi.
- Jesteśmy uwięzione! - Co to jest?
Cichuteńko Ukryjcie się, malusieńcy moi
Szybciuteńko W samym pustkowia środeczku
Gdzie śpiew i śmiech skonają
Sen pozbawiony marzeń Podąża za Królem Nicości
Gdy nadejdzie królestwo jego Mrok powita cię
Cichuteńko Wpełznij pomiędzy
Ostrożniuteńko Tajemnicze uczucie straszliwej nienawiści
Sięga niebios
Przybycie gości Wielce uraduje Króla Nicości
Gdy ujrzy, że znika
Z waszych oczu błysk
Ty…
Napisy: Przemysław Stępień