ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Στον Κόσμο των Κενταύρων
Σταματήστε!
Ελευθερία!
Ευχαριστούμε.
Ευχαριστώ που εμπιστευτήκατε ότι δεν θα χωνέψω τις αναμνήσεις σας.
Ποια είπαμε ότι είσαι;
-Πλάκα κάνω. -Ο Τσεντ είπε αστείο.
Τι του έκανες;
-Θες βοήθεια να μπεις στο νερό; -Δεν χρειάζεται.
Απλώς φύγετε. Είναι πιο εύκολο όταν δεν με κοιτάει κανείς.
Λοιπόν, φτάσαμε.
Ας σκεφτούμε πόσο μακριά…
Τα κατάφερα! Είμαι καλά, παιδιά.
-Ας σκεφτούμε… -Πού 'ναι η Νεροθεά;
Είπε ότι θα μας δώσει το τελευταίο κομμάτι.
Όντως τώρα; Κάποιος θα ξέρει πώς να της πει ότι φτάσαμε.
Το κλείνεις, ρε φίλε;
Τα μπαλάκια μου!
Αυτό θα το δει σίγουρα η Νεροθεά.
Εντάξει. Και τώρα τι;
Περιμένουμε. Περιμένουμε τη Νεροθέα
και απολαμβάνουμε τον λίγο χρόνο που μας μένει μαζί σου… Άλογο!
Κοιμάται; Πώς μπορεί να κοιμάται τώρα;
Ναι. Είναι πολύ κουρασμένη. Και σκέψου το ταξίδι,
τα τραγούδια κι όσα έχουμε κάνει.
Άλλαξε και το σώμα της. Τρελό!
Θα θέλει να ξεκουραστεί, πριν ξαναδεί την κολλητή της.
Πρέπει να νιώθεις χάλια. Εγώ έτσι θα ένιωθα,
αν η φίλη μου για πολλές τρέλες έμπαινε στο ρήγμα
και γύριζε στην παλιά της ζωή. Και δεν ξανάβλεπα
τα τέλεια μαλλιά της πιασμένα με κοκαλάκια.
Περίμενε. Εγώ…
Ποτέ ξανά.
Όλη σου τη ζωή! Μέχρι να πεθάνεις.
Και αφού πεθάνεις.
Επίσης.
Είσαι σπουδαία φίλη.
Άλογο! Σήκω!
Σύμφωνα με τους κανόνες του κόσμου μας που 'ναι γραμμένοι εδώ,
έχουμε πολλά να κάνουμε πριν φύγεις.
-Τι; -Νούμερο ένα. Σκέψεις.
Σκεφτόμαστε τον χρόνο μας μαζί.
Με τίποτα.
Θέλω να απαγγείλω ένα σύντομο ποίημα για την Άλογο.
Κάποτε ήταν ένας Κένταυρος, ο Τσούνης
Ντέρπλτον, τέλος χρόνου. Τσεντ, θες να πεις μετά;
Κάποτε, εμφανίστηκε ένα άλογο. Βρομούσε πολύ.
Ο Τσεντ είχε ωραίες ιδέες, αλλά όλοι είχαν χαζέψει από τη βρόμα του αλόγου.
Πήγαμε να πεθάνουμε, αλλά ήταν αυτή εκεί. Καλό αυτό.
Η Άλογο ήταν αηδιαστική, άθλια και κακή σε όλα.
Τέλος πάντων. Ήταν καλή φίλη.
Και ηρωίδα. Κι ένας φάρος ακεραιότητας.
-Μισώ αυτό το παιχνίδι! -Ευχαριστώ, Τσεντ. Ήταν υπέροχο.
Ο επόμενος;
Εγώ.
Ετοίμασα μια παρουσίαση για αυτήν τη στιγμή.
Δεν έχουμε χρόνο. Να δούμε την παρουσιασούλα σου αφού φύγει η Άλογο;
"Την παρουσιασούλα μου";
Πώς τολμάς;
Μοχίτο χωρίς αλκοόλ.
Φεύγω!
-Γύρισα. Δεν μπορώ να σας αφήσω. -Εντάξει.
Πολύ ταιριαστό, Ζούλιους.
Γκλέντεϊλ;
Θα συνοψίσω χρονολογικά το ταξίδι μας με τα πράγματα στην κοιλιά μου.
Θέλω να σας δείξω τη συλλογή μου
Τα γυαλιστερά πράγματα που έκλεψα
Ούτε λέξη.
Μπιχλιμπίδια από παντού
Τα έκλεψα Και τα έβαλα στην τρύπα στην κοιλιά μου
Ξέρετε τι άλλο έκλεψα;
Αυτό το τραγούδι! Ναι, το έκλεψα από τον αρκούδαυρο.
Μπισκότο τύχης!
"Ένας στενός φίλος θα γίνει πατέρας".
Θα γίνω μωρό!
-Χωράει από εκεί το πλοίο της Νεροθεάς; -Σειρά μου!
Θα τραγουδούσα, αλλά δεν πειράζει.
Έπρεπε να έχω εφεδρικό. Όχι, δύο τραγούδια είναι καλά.
Το δικό μου διαφέρει.
Αντίο, Αλογούλα. Σου έγραψα ένα τραγούδι.
Αυτή είναι η ιστορία του Άνετου Νταγκ,
ήρωα της ζωής και των στίχων του.
Και τώρα μιλάει για τον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο.
Εμπρός, δώστε αγάπη στον Άνετο Νταγκ.
Εγώ είμαι.
Όταν σκέφτομαι την ιστορία της ζωής μου
-Ζωή -Βλέπω ότι δεν είμαι ήρωας
-Είμαι ο καλύτερος δευτεραγωνιστής -Δευτεραγωνιστής
-Δεν βρήκα ποτέ σύζυγο -Σύζυγο
Δεν βρήκα τίποτα να αγαπήσω Ή κάτι να κυνηγήσω
Να κυνηγήσω
Η ζωή μου δεν ήταν παραμύθι Ως νυχτοφύλακας στη φυλακή
Φυλακή
Αλλά μετά βγήκα στην επιφάνεια
-Να νιώσω τον ήλιο -Λαμπερός
Και κέρδισα Τον Διαγωνισμό Πρωτιάς του Τζόνι Τσαγερού
Πρώτη θέση
-Δεν γυρίζω στη φυλακή και τα σκουλήκια -Απαίσια
Είμαι ο ήρωας της ιστορίας μου Ο Άνετος Νταγκ
Είμαι ο Άνετος Νταγκ
Άνετος Νταγκ
Είμαι ο Άνετος Νταγκ
Άνετος Νταγκ
Είμαι ο Άνετος Νταγκ
Ναι
Ξέρετε, πάντα με έλεγαν Άνετο Νταγκ.
Γιατί
έτσι με λένε.
Αλλά πρόσφατα έγινα Άνετος Νταγκ.
Και θέλω να πω σε όλους εσάς
ότι κι εσείς μπορείτε να είστε άνετοι.
Ρωτήστε τις Γκλιτερόγατες.
-Ναι; -Είστε άνετες;
Ναι, είμαστε άνετες.
Τι κάνουν αυτές εδώ;
Θέλουμε να μείνουμε μόνοι με την Άλογο πριν…
Ή ρωτήστε τον Περκο-γοργόνο. Περκο-γοργόνε;
-Ναι; -Είσαι άνετος;
Ναι. Αρκετά. Ευχαριστώ.
Ή ρωτήστε τον Γκέμπρι. Γκέμπρι.
Ξέρω ότι η ζωή είναι δύσκολη ως λαχανικό. Αλλά είσαι άνετος;
Δέντρο είμαι, όχι λαχανικό.
Και δεν είμαι άνετος. Κρυώνω.
Αν είχες μπουφάν, θα ήσουν;
Κοίτα. Μη μου πεις λεπτομέρειες.
Θέλω να πω, κανείς μας δεν είναι άνετος
μέχρι να είμαστε όλοι άνετοι. Κι εγώ είμαι…
Ο Άνετος Νταγκ
-Είμαι -Ο Άνετος Νταγκ
Είμαι ο Άνετος Νταγκ Ναι
Είσαι κάποιου είδους θεός;
Όχι, δεν είμαι, κλανιολαίμη.
Είμαι εγώ;
Να είσαι άνετη.
Ξέρετε τι είναι πολύ άνετο;
Οι πιτζάμες!
Που θα πλέξουμε μαζί για την Άλογο.
Έτσι, θα μας θυμάται όποτε κοιμάται.
Δεν είναι και πολύ πρακτικές στον πόλεμο.
Έκλεισε, λοιπόν! Αγέλη, μαζευτείτε!
Θα το κάνουμε όντως;
Το πλέξιμο είναι σαν τη φιλία.
Τα λάθη διορθώνονται.
Τρυπάς διάφορα μέχρι να 'σαι καλά. Αν το κάνεις σωστά, σου μένει.
Γεια σας!
Συγγνώμη που άργησα.
Νεροθεά!
Δενόμασταν παγιδεύοντας… ράβοντας πιτζάμες στην Άλογο.
-Θα βοηθήσεις; -Όχι.
Δεν έχουμε χρόνο. Το κοριτσάκι πρέπει να περάσει το ρήγμα.
Μόνο εγώ τη λέω έτσι.
Εντάξει. Άλογο.
Δώσ' το μου. Δεν έχουμε χρόνο.
Καλά. Αν δεν προλαβαίνουμε τις πιτζάμες, ας πούμε το τραγούδι αποχαιρετισμού.
Είναι υποχρεωτικό όταν αποχαιρετάμε κάποιον.
-Δεν θυμάμαι αυτό το τραγούδι. -Κανείς δεν μας έχει αφήσει!
Θα πάρει ένα λεπτό Ένα δευτερόλεπτο από τον χρόνο σου
Βλέπω ότι φεύγεις, αλλά να σου θυμίσω Ότι δεν έχουμε πει αντίο ακόμα
Περίμενε λιγάκι Πρέπει να τηρήσουμε τους κανόνες
Να κάνουμε μαγικά με τσαγιέρες Γιατί όλοι χρειάζονται τσαγιέρες
Γι' αυτό, πριν φύγεις
Χρωστάς λίγο ποιοτικό χρόνο με φίλους Που μάλλον δεν θα σε ξαναδούν
Μα εγώ…
Να ξέρεις, πριν φύγεις
Υπάρχουν κάποιες παραδόσεις Και πραγματάκια, όπως…
-Όπως; -Ναι!
Ναι. Όπως…
Αποχαιρετιστήριες προπόσεις
Να πιάνεις ψαρόταυρους
Δεν συμφώνησα.
Να κάνεις χορούς με τους φίλους σου
Να ράβεις μικρά σκουφάκια
-Πρέπει να φύγω. -Μα έχει κι άλλα.
Διακόσμηση χαχανοκέικ Λίμνη από ζελέ
Κάτι, ό,τι να 'ναι
Κάνουμε θυσίες στον Τρέμπορ
-Ποιος είναι αυτός; -Φίλος.
Μετά πετάμε μικρά αντίγραφά μας Από τις οπλές μας
Θα πάω από δω.
Κι έτσι
Πριν φύγεις Απλώς σκέφτηκα ότι πρέπει να ξέρεις
Ότι κάποιοι από μας δεν το έχουν δεχτεί Και δεν είναι έτοιμοι να θρηνήσουν
Θα μου λείψεις πάρα πολύ, Άλογο.
Το ξέρω.
Κι εμένα.
Όλοι σας.
Δεν θα έφτανα εδώ χωρίς αυτήν την αγέλη. Ευχαριστώ για όσα κάνατε για μένα.
-Ειδικά εσένα. -Δεν ήταν τίποτα.
Όχι, ήταν πολύ.
-Εδώ συμφωνώ με τον Τσεντ. -Επιτέλους.
Ομαδική αγκαλιά!
Μακάρι να κρατούσε για πάντα η στιγμή.
Χωριστείτε! Ώρα η Άλογο να ολοκληρώσει το ταξίδι της.
Κάντε λίγο πίσω. Μπορεί να γίνουν παράξενα πράγματα.
Ακολούθησε τον δρόμο
Έλα σε επαφή με τους σαμάνους Πείσε τους για το τι πρέπει να γίνει
Κάθε θραύσμα που φυλάνε θα γίνει δικό σου
Τα κομμάτια που χρειάζονται Για να ανοίξουν πύλες για άλλες διαστάσεις
Στο ρήγμα ανάμεσα στους κόσμους Θα σε συναντήσω
Και θα δημιουργήσουμε
Το κλειδί
Έτοιμη;
Να μας ενημερώσεις ότι έφτασες ακέραιη!
Όχι! Θα φτάσει στην άλλη πλευρά εντελώς γυμνή!
Γυμνός πισινός αλόγου.
Ακούει κανείς;
Καβαλάρισσα!
Καβαλάρισσα;
Καβαλάρισσα!
Εγώ είμαι.
Είσαι καλά
Είσαι μια χαρά
Δεν θα σε αφήσω ποτέ
Θα μείνω
Θα πολεμήσω
Μ' εσένα
Είσαι όντως εσύ
Δεν μπορώ να το πιστέψω Θέλω τόσα να πω
Πολλά… Παρεμπιπτόντως
Τώρα μιλάω, είναι νέο
Θα το συζητήσουμε αργότερα Αλλά πρώτα
Θέλω να απολαύσω τη στιγμή
Συναντιόμαστε στη μέση
Είσαι όντως εσύ
Θα σε αναγνώριζα παρά τις αλλαγές
Η φωνή, το πρόσωπο, τα μαλλιά διαφέρουν
Αλλά είσαι ακόμα εσύ Και θέλω να σε κρατήσω κοντά μου ξανά
Ταξίδεψα από τόσο μακριά Για να σε συναντήσω στη μέση
Γιατί σε έψαχνα
Και φοβόμουν ότι θα έχανα τη θέση μου
Οι αναμνήσεις μας θα ξεθώριαζαν Ή θα προχωρούσες
Και θα έχανα Την πιο κοντινή μου οικογένεια
-Έψαχνα -Έψαχνα
Και ήξερα ότι κι εσύ με έψαχνες
Αναρωτιόμουν Κι αν ξεχάσω το πρόσωπό σου;
Ξέρω
Κι αν εσύ προχωρήσεις χωρίς εμένα;
Κι αν κατάφερνα να γυρίσω
Αλλά δεν ήσουν εκεί;
-Είσαι εσύ -Είσαι όντως εσύ
Είναι σαν όνειρο Αλλά επιτέλους είσαι εδώ
Δεν θέλω να σε ξαναδώ να εξαφανίζεσαι Τώρα που είσαι κοντά μου
Υπόσχομαι ότι δεν θα σε αφήσω ποτέ
Άλογο, δεν το πιστεύω! Έχω άπειρες ερωτήσεις.
Κι έχεις πολλά τέτοια… Τόσο πολλά.
-Τι είναι αυτά; -Θα σου εξηγήσω τα πάντα.
Σωστά, ναι.
Πάμε σπίτι.
Πώς βρήκες αυτό το μέρος;
Οι Μινώταυροι με κρατούσαν σε ένα στρατόπεδο εδώ κοντά.
Δραπέτευσα, τους σκότωσα και κυνήγησα τον τελευταίο στην πύλη.
Και σε βρήκα.
Σαν να μας ένωσε ξανά η μοίρα.
Ξέχασα πόσο άσχημα είναι εδώ.
Τόση καταστροφή.
Τώρα που γύρισες, πάμε το Πέταλο στον Στρατηγό.
Είναι στον Κόσμο των Κενταύρων.
Στον Κόσμο των Κενταύρων;
Όχι! Έπρεπε να πω στην Ουάμαουινκ ότι έφτασα!
Ουάμα-τι;
Υποσχέθηκα στους φίλους μου ότι θα τους έλεγα ότι πέρασα.
-Στους φίλους σου; -Θα σου εξηγήσω.
Όχι, θα έχουν ανησυχήσει πολύ.
Καλά είναι, πάμε. Έχω μασάζ. Η Τζέφικα θα μου βγάλει τους κόμπους.
Όχι. Θα περιμένουμε την Άλογο να μας πει ότι πέρασε.
Τζέφικα είπες;
Πώς ξέρεις αν ένα πουλί έχει ωραίο πρόσωπο;
Ο Τσεντ είναι πουλόταυρος. Είχε ανθρώπινο πρόσωπο.
-Ξεκάθαρο δεν είναι; -Καθόλου.
Μην ανησυχείς, γλύκα. Στο τέλος θα καταλάβεις.
Δεν ξέρω γιατί το έκανα αυτό.
Μιλάει κι η ουρά μου. Δεν λέει ό,τι σκέφτομαι, μόνο αστεία.
-Πάμε πίσω. -Δεν τους είπα ότι είμαι καλά.
Δεν θα κλείδωναν, αν δεν έτρεχε κάτι.
Έκλεισες τη μοναδική πισινόπορτα για τη χάλια διάσταση;
Έκανα ό,τι έπρεπε.
-Η μαγεία μου δεν πιάνει. -Πάρε το κλειδί.
Θέλουν να βεβαιωθούν για τη φίλη τους. Άνοιξε.
-Πού είναι; -Άλογο, έκλεισε κι η άλλη.
Τι;
Άνοιξε την πόρτα.
Καταλαβαίνεις τι προτείνεις;
-Άκουσέ με. -Ξέρεις τι είναι κλειδωμένο εκεί.
Ναι, η Άλογο.
Ένα ανείπωτο κακό.
Ναι, η Άλογο. Θέλουμε να μάθουμε αν είναι καλά. Αυτοί, δηλαδή. Πες μας.
-Κι αν δεν πέρασε; -Ένα άλογο είναι μικρό τίμημα.
Εκείνος θα ησυχάσει όταν καταστραφούν κι οι δύο κόσμοι.
Λυπάμαι.
Παγιδευτήκαμε.
Τι είναι αυτό;
Σωπάστε τώρα Κρυφτείτε, μικρούληδες
Πηγαίνετε γρήγορα
Στη μέση του πουθενά Το τραγούδι και το γέλιο θα πεθάνουν
Ύπνος χωρίς όνειρα Ακολουθεί τον Βασιλιά του Πουθενά
Όταν έρθει η βασιλεία του Το σκοτάδι είναι σιμά
Ησυχία
Συρθείτε ενδιάμεσα
Σιωπηλό, μυστικοπαθές συναίσθημα
Τρομαχτικού μίσους που φτάνει στον ουρανό
Θα φέρετε χαρά στον Βασιλιά του Πουθενά
Όταν δει το φως
Να φεύγει από τα μάτια σας
Εσύ…
Υποτιτλισμός: Άκης Παπαβασιλείου