‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ตัวฉันบิดเบี้ยว
‎ดูฉันสิ ฉันคือวัมมาวิงก์จ้ำม่ำ
‎ฮอร์ส
‎มาดูสิว่าเงาสะท้อนของเธอ ‎ดูแปลกแค่ไหนในกระจกบ้านแสนสนุก
‎ไม่จำเป็น ฉันดูแปลกในกระจกทุกบานนั่นแหละ
‎มีใครเอาบัมเบิลบีทอร์มาใส่
‎ในที่นอนสปริงมากไปหน่อย
‎ที่ทำจากเมมโมรี่โฟม
‎(ในโลกเซนทอร์)
‎เอาล่ะทุกคน ‎เรามาถึงเมืองเมอร์โฟล์กแล้ว
‎มันคือบ้านของจอมเวทย์เวลทอร์ ‎หรืออีกชื่อในนามจอมเวทย์ตนสุดท้าย
‎ไม่รู้ว่าทำไมถึงเรียกเธอแบบนั้น ‎แต่เรามาถึงแล้ว
‎แต่ที่นี่ไม่มีใครเลย
‎นายคงเปรียบเปรยว่าที่นี่ไม่มีใครสินะ
‎แบบว่า...
‎หรือว่าเรา
‎ไม่ได้อยู่ที่นี่
‎ดูเหมือนจะไม่มีใครอยู่ ‎เพราะที่นี่คือดินแดนแห่งเมอร์ดูดส์
‎ตอนนี้พวกเขาอาจจะอยู่ใต้น้ำ ‎หวีขนอกที่เงางาม...
‎กระเพื่อมเหงือกอยู่
‎กกไข่ของชาวเมอร์แมนในแบบเร่าร้อน
‎ฉันหายใจไม่ออกเลย
‎ตอนนี้ฉันไม่อยากรู้เรื่องนี้หรอก
‎เอ่อ ถ้าเธออยากรู้เพิ่มเติม
‎ก็อ่านได้จากนิตยสารที่ฉัน... ที่พวกเขาเจอ
‎วัมมาวิงก์ เธอทำนิตยสารเล่มนั้นขึ้นมาเอง
‎ฉันช่วยเธอไง
‎เธอบอกว่าถ้าฉันไม่ช่วย ฉันจะไม่ได้เค้กคิกคัก
‎- โอเค เกลนเดล ‎- นั่นไม่ใช่เล่มเดียวนะ
‎- มีอีกเยอะเลย ‎- มุมดีแฮะ
‎บางคนก็ใส่ชุดว่ายน้ำ ‎บางคนก็แต่งหน้า
‎เธอให้ฉันวาดไข่เมอร์แมนอีกเพียบด้วย
‎ก็นะ คือแบบ...
‎มีทั้งฉบับเดือนกันยายน ‎มีทั้งฉบับพนักงานดับเพลิง
‎มีทั้งฉบับวันหยุด ฉบับโจรสลัด
‎มีฉบับนักกีฬาด้วย มันมีหลายฉบับมากๆ
‎เธอให้ฉันเขียนคำถามและการดูดวงทั้งหมด
‎ฉันไม่ชอบดูดวง ‎ฉันไม่เชื่อเรื่องพวกนั้น
‎และมีหมอนใบนี้ที่เธอให้ฉันเย็บ
‎และเธอให้ฉันวาดรูปเมอร์แมนลงไปอีก
‎โอเค เกลนเดล โอเค
‎ประเด็นคือควรจะมีเมอร์ดูดส์ที่นี่
‎เมอร์ดูดส์
‎เหมือนฉันเหรอ
‎เดี๋ยวนะ ฉัน...
‎หวัดดี
‎คือว่า...
‎นายคือเมอร์ดูดส์เหรอ
‎ใช่ ตัวเป็นๆ เลยล่ะ
‎นายแน่ใจนะ
‎ปกติเมอร์ดูดส์จะมีขนหน้าอกเงางาม
‎เหงือกกระเพื่อม...
‎พวกเขาวางไข่แบบนี้
‎ไม่ ที่จริงแล้วไข่มาจากตรงนี้
‎ขอโทษที่นะที่จับมือเธอ ‎เธอเป็นศิลปินที่ยอดเยี่ยมนะ
‎ขอบคุณ
‎แล้วเมอร์ดูดส์ตนอื่นๆ อยู่ไหนกัน
‎เมื่อพูดถึงเมอร์ดูดส์
‎ฉันคือซันฟิชเมอร์กายเพียงคนเดียวที่นี่
‎ไม่นับเจ้าพวกนั้นนะ
‎ฉันมั่นใจว่าพวกเธอไม่ได้มาถึงเมืองเมอร์โฟล์ก
‎(แค่มานั่งดูตะวันตกดิน)
‎- ใช่ไหมล่ะ ‎- ไม่ เรามาหาจอมเวทย์และ...
‎(ฉันขอหยุดพวกเธอเอาไว้)
‎(ฉันเคยได้ยินมาแล้ว)
‎(เมื่อมาถึงริมฝั่งน้ำ ‎ทุกคนล้วนต้องการแบบเดียวกัน)
‎(นี่ โทษนะ ฉันไม่มีเวลาแล้ว)
‎(ฉันอยู่ในโลกนี้มานานเกินไป ‎จนฉันกลายเป็นสิ่งอื่นไปแล้ว)
‎(ฉันไม่อาจหยุดร้องเพลงได้เลย)
‎โทษนะ อย่าถือสาเพื่อนของฉันเลย ‎บางครั้งเธอก็มีอารมณ์อ่อนไหว
‎- นายชื่ออะไรนะ ‎- ซันฟิชเมอร์กาย
‎- มันไม่ใช่ชื่อจริงของฉันหรอก
‎ชื่อจริงฉันคือ...
‎แต่มันออกเสียงยากไปหน่อย ‎ฉันเลยใช้ชื่อซันฟิชเมอร์กาย
‎ฉันชื่อวัมมาวิงก์ ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‎เอาล่ะ จบแยก
‎- เดอร์เพิลตัน ‎- อะไร
‎ไม่มีใครสนชื่อเธอหรอกวัมมาวิงก์
‎ได้ยินเขาพูดไหม เขาบอกว่าเขามีเกม
‎ใช่ ใช่แล้ว ฉันมีเกมเยอะมาก
‎งั้นเหรอ เช่นอะไร
‎(ฉันมีเกมตีตุ่น โยนห่วง ‎โยนบอล สาวน้อยตกน้ำ)
‎(อยากเล่นอะไรก็เล่นสิ)
‎(ขวดนม บ่อเป็ด ปาลูกโป่ง)
‎(วาดภาพเหมือน สะสมรางวัลกองพะเนิน)
‎(ถ้าเธอมาพบจอมเวทย์)
‎(- ก็ต้องรอสักพัก ‎- อาจจะพักใหญ่)
‎(โชคดีนะที่เจอซันฟิชเมอร์กาย ‎เธอไม่ต้องยืนรอคิว)
‎(เพราะไม่มีใครรอหรอก!)
‎บันไดเชือก ยิงเป้า โยนเหรียญ
‎(เลี้ยงโลมา กินฮอทด็อก ‎ชู้ตบอล ชิงรางวัล)
‎(กินไส้กรอก น้ำอัดลม โจรสลัด)
‎(กินสายไหมและอีกมากมาย!)
‎(ถ้าจะเจอจอมเวทย์คงต้องรอสักพักใหญ่)
‎(โชคดีนะที่เจอซันฟิชเมอร์กาย ‎เธอไม่ต้องยืนรอคิว)
‎(เพราะไม่มีใครอยู่ที่นี่!)
‎(มีเกมมากมายให้เธอเล่น ‎ในระหว่างรออยู่ที่อ่าว)
‎(อยากเล่นอะไรก็เชิญ)
‎ฉันอยากเจอจอมเวทย์
‎(เว้นก็แค่เรื่องนั้น)
‎(ที่จริงก็อาจเจอได้นะ)
‎(กลุ่มของพวกเธอจะได้เจอจอมเวทย์ที่นี่)
‎(ณ ตรงนี้)
‎(แต่ฉันคิดว่าสักพักใหญ่เลยล่ะ)
‎จอมเวทย์จะมาถึงเมื่อไหร่ ‎บ่ายนี้เหรอ หรือหลังพระอาทิตย์ตก
‎ใช่ น่าจะเป็นบ่ายวันนี้
‎แต่เป็นไปได้สูงว่าเธอจะไม่ได้เจอกันวันนี้
‎หรืออาทิตย์นี้ อยากได้เหรียญฟรีไหม
‎เอาล่ะทุกคน ‎ฉันไม่ไว้ใจหมอนี่เลยสักนิด
‎- ฉันว่าเขาต้องการบางอย่าง ‎ - ฉันว่า...
‎เขาแค่อยากสนุกกับเรา
‎- คิดว่าไง ฮอร์ส ‎- ฉันว่าจอมเวทย์ไม่อยู่ที่นี่
‎ฉันว่าฉันดูเหมือนลูกหน้าตาแปลกๆ ‎ของลูกบอลชายหาด
‎ฉันว่าฉันจะไปเดินเล่นก่อนที่จะเป็นบ้าดีกว่า
‎ตายจริง
‎เธอจะไปไหน
‎ไม่ใช่บ้านอยู่แล้วล่ะ
‎โอเค ฉันจะต่อคิวรออยู่นี่นะ
‎นายพูดอะไรที่ฉันว่ามันมีเสน่ห์ดี
‎ฉันรู้ว่าเราต้องทำยังไงให้ฮอร์สร่าเริงได้
‎- เล่นเกม ‎- ไม่ นายต่างหากที่จะร่าเริง
‎ก็จริง
‎เธอดูเศร้ามากนะ
‎บางทีเราอาจขโมย... หารางวัลให้เธอ
‎นั่นอาจทำให้ฉัน... หรือฮอร์สรู้สึกดีขึ้น
‎เกมไง
‎เธอดูแย่มากเลย
‎ใช่ เธอก็เหมือนกัน
‎ฉันรู้ ฉันคุยกับเงาสะท้อนของฉันอยู่
‎ไม่เอาน่า อย่ากดดันตัวเองนักเลย เธอดูปกติดีนี่
‎นี่บาร์นัส ฉันไม่เห็นว่าเธอดูเป็นยังไง ‎อธิบายให้ฟังที
‎เธอเหมือนลูกหน้าตาแปลก ‎ของบอลชายหาดสองลูก
‎- ฉันไม่รู้ว่าฉันกำลังมองอะไรอยู่ ‎- ทำไมไม่ถามเธอล่ะ
‎จริงสิ นี่ เธอเป็นตัวอะไร
‎ฉันได้ยินแล้ว
‎ฉันไม่รู้แล้วว่าฉันเป็นอะไร
‎ฉันว่าเราทำร้ายจิตใจเธอนะฌอน
‎คุณคือจอมเวทย์ใช่ไหม
‎ใช่
‎แต่ซันฟิชเมอร์กายบอกว่า ‎อีกสักพักกว่าคุณจะกลับมา
‎งั้นเหรอ มันไม่จริงเลย เพราะฉันอยู่ที่นี่
‎น้ำตาของเธอเรียกฉันออกมา
‎(สวัสดี สวัสดี ดีใจที่ได้เจอนะ)
‎(ฉันมาที่นี่เพื่อทักทายเธอ)
‎(และไม่ต้อง... เรามาคุยเรื่องอ่าวกันดีกว่า)
‎(อ่าวของฉันนั้นมีคลื่นสีเขียวและน้ำใสมาก)
‎(ที่เบื้องล่างนี้)
‎(ชาวเมอร์โฟลก์ว่ายน้ำกันอย่างสุขสันต์)
‎(และถ้าเธอรู้สึกเศร้า ฉันมีที่สำหรับเธอ)
‎(ฉันสัญญาว่าจะดูดกลืนความเจ็บปวดของเธอ)
‎(ฉันรู้ว่าเธอเศร้า)
‎(ฉันอยู่ที่นี่แล้ว อย่ารู้สึกแบบนั้นอีกเลย)
‎(สวัสดี สวัสดี ฉันเห็นเธอซึมเศร้า)
‎(สิ่งที่ฉันทำนั้นไม่ง่ายเลย)
‎(แต่ฉันต้องมองหาความเศร้าต่อไป)
‎(ผู้เศร้าที่ตั้งคำถามกับชีวิต)
‎(ฉันจะช่วยให้พวกเขาก้าวเดินไปข้างหน้า)
‎(เมื่อเธอเศร้าเหงาหงอย เมื่อชีวิตมันแย่)
‎(ฉันจะดูดซับเอาความโศกนั้นและโยนมันทิ้งไป)
‎(เธอจะได้มีความสุข)
‎(และมีวันดีๆ ที่สงบสุขและแสนสบาย)
‎(ฉันอยากช่วยผู้ที่ทุกข์ทรมาน)
‎(ฉันเอาแต่เฝ้ามองหา)
‎(นี่คือความเอื้ออาทรที่ฉันให้ได้)
‎(ดังนั้น)
‎(บอกมาสิว่าเธอทุกข์เรื่องใด)
‎ฉันจะเริ่มจากตรงไหนดี
‎ฉันไม่เคยนั่งเป็นแบบวาดรูปล้อเลียนมาก่อน
‎ฉันไม่ได้วาดรูปล้อเลียน
‎นี่สำหรับนิตยสารน่ะ
‎เชื่อฉันสิ
‎มันจะน่าดูมาก
‎แล้วฉันจะรอดูนะ
‎เธอแค่ต้องการชิ้นส่วนกุญแจของฉันเหรอ
‎ปกติเวลามีคนมาหาฉัน ‎พวกเขาจะอยากหนีจากโลกนี้
‎ซึ่งอันที่จริง เธอก็เหมือนกัน ‎แต่เธออยากไปอีกโลกหนึ่ง
‎ไม่ใช่โลกที่อยู่ในท้องฉัน
‎นั่นแหละคือปัญหา ต่อให้ฉันกลับโลก
‎ไปหาเจ้านายได้ ฉันก็จะไม่ใช่ฮอร์สที่เธอเคยมี
‎เธอจะจำฉันได้ไหมก็ไม่รู้
‎เธอจะยังต้องการฉันไหม
‎ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ
‎ฉันยังจำตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ฉันร้องเพลง ฉันเต้น หางของฉันปล่อยมุกตลกได้
‎โว้ เฮ้
‎ตอนนี้ฉันเป็นลูกบอลชายหาดไปแล้ว
‎ใครกันที่ไม่ชอบลูกบอลชายหาด
‎สิ่งที่แย่ที่สุดและฉันยังไม่สารภาพมัน ‎กับวัมมาวิงก์เลยก็คือ
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะจำเจ้านายได้ไหม
‎นับตั้งแต่เริ่มมีการกลายร่าง
‎หน้าของเธอก็เริ่มเลือนหายไป ‎จากความทรงจำของฉัน
‎ฉันหลับตาลงและความทรงจำที่เด่นชัดที่สุด ‎คือความเจ็บปวดจากการสูญเสียเจ้านาย
‎- วัมมาวิงก์! ‎- วัมมาวิงก์!
‎ดูนี่สิ เห็นมั้ย วัมมาวิงก์!
‎- วัมมาวิงก์! ‎- วัมมาวิงก์!
‎วัมมาวิงก์! จริงๆ นะ
‎ฉันเข้าใจแล้ว ‎หมอนี่ไม่ได้อยากสนุกกับเรา
‎เขาต้องการวัมมาวิงก์
‎ทำอะไรน่ะ
‎ทำไมถึงทำแบบนั้น
‎เขาไม่ใช่พ่อฉันนะ
‎- ฉันจะไม่เรียกนายว่าพ่อ ‎- เย็นก่อน
‎ดูซิว่าพวกเธอมีอะไรให้ฮอร์ส
‎ห่วงยางเวลทอร์เหรอ ไปเอามาจากไหน
‎เราชนะมันมา
‎ได้มาอย่างถูกต้อง ใช่ไหมทุกคน
‎นี่คือสิ่งที่จะทำให้ฮอร์สร่าเริงขึ้น
‎ไม่จำเป็นต้องให้กำลังใจเธอแล้วล่ะ
‎นายบอกว่าต้องใช้เวลาสักพัก ‎กว่าจอมเวทย์เวลทอร์จะโผล่มานี่นา
‎เหมือนเธอกำลังจะร้องเพลงนะ
‎ทุกอย่างเริ่มดีขึ้นแล้ว
‎(ช่วยฉันที ฉันคิดว่าฉันถลำมาไกลเกินไปแล้ว)
‎(และเงาสะท้อนของฉัน ‎ได้กลายเป็นภาพของคนอื่น)
‎(แค่เอื้อม แต่ฉันคิดว่าฉันติดอยู่กับที่)
‎(ฉันไม่คู่ควรกับเธอ ฉันลืมหน้าเธอไปแล้ว)
‎(เธอคือใคร)
‎(เธอคือวิญญาณที่ฉันเคยรู้จัก)
‎(เธอคือใคร)
‎(เธอคือเสียงสะท้อนที่ฉันไล่ตาม)
‎(เธอคือใคร)
‎(ฉันเคยสาบานว่าจะไม่ยอมให้เธอหลุดลอยไป)
‎(และตอนนี้ฉันกำลังลืมเลือนคนที่ฉันรักมากสุดใจ)
‎(ต้องใช้ความกล้าหาญ)
‎(และเวทมนตร์)
‎(ฉันฝ่าไปแต่ตอนนี้กลับโดดเดี่ยว)
‎(ฉันหลงทางและตื่นตระหนก)
‎(ฉันคิดว่าฉันควรจากไปตลอดกาลซะ)
‎(งั้นขอลาก่อน)
‎(โลกนี้)
‎ดูพระอาทิตย์ตกนั่นสิ
‎ชอบช่วงเวลานี้มากเลย
‎เพื่อนของเราเพิ่งโดน ‎เวลทอร์งาบไปนะไอ้โรคจิต
‎โอ้สาวๆ ไม่รู้เหรอว่าเวลทอร์จะกินเพื่อนเธอ
‎- ไม่รู้ ‎- เราจะไปรู้ได้ยังไง
‎แต่พวกเธอเป็นคนต่อคิวให้เธอเอง
‎"ไปกับจอมเวทย์เวลทอร์
‎การเดินทางหมื่นลี้ เริ่มต้นเพียงก้าวเดียว"
‎คุณต้องเป็นคนสิ้นหวังถึงจะไปได้
‎ทุกคน
‎ห่วงยางเวลทอร์นี้ ‎เต็มไปด้วยเซนทอร์ตัวจิ๋ว
‎ทำไมถึงมีผู้เลือกทำแบบนั้น
‎ฉันพยายามให้คนอื่นทำอะไรสนุกๆ ‎ฉันมีเกมและเครื่องเล่นเจ๋งๆ พวกนี้ไว้ให้
‎แต่ทุกคนเลือกเวลทอร์เสมอ ‎และพวกเขาก็ไม่ออกมาอีกเลย
‎ฮอร์สจะกลับออกมาแน่
‎เอาล่ะ ทุกคน
‎มาต้อนรับฮอร์สเพื่อนใหม่ของเรากันเถอะ
‎ทุกคนเหรอ
‎ไม่เห็นมีใครเลยนี่
‎ฉันอยู่ที่ไหน
‎นายนี่เอง เจ๊บบรีย์
‎นายมาทำอะไรที่นี่
‎ฉันคิดว่าฉันกำลังหาบางอย่างอยู่
‎แต่ฉันจำไม่ได้
‎ให้ตายสิ เพลงเพราะมากเลยว่าไหม
‎พาฉันไปใกล้ให้มากที่สุด
‎ฉันจะขวางทางเธอเอง
‎นายว่ายน้ำไม่เป็นนะเดอร์เพิลตัน
‎ไม่ต้องว่ายก็ได้ ฉันแค่ยืนอยู่เฉยๆ
‎ยืนบนอะไรล่ะ
‎อยู่บน...
‎ข้างล่างเนี่ย
‎บาร์นัส ช่วยอธิบายมาทีสิ
‎ให้ตายสิ มันพูดยากนะ
‎ซูเลียสส่งเชือกจากแผงคอมาให้ฉันที
‎เพื่ออะไรเหรอ
‎- ฉันจะลงไปในรู ‎- รู!
‎ไปหาฮอร์ส กระตุกเชือก ‎แล้วเธอก็ดึงเราออกมาได้
‎ก็ได้ แต่อย่าให้มันเปียกนะ
‎- คองกา... ‎- คองกา...
‎คองกา
‎ฮอร์ส! มาเถอะ เราต้องออกไปจากที่นี่
‎เธอพูดถูก การแข่งขันชัฟเฟิลบอร์ดจะเริ่มแล้ว
‎ฮอร์ส นี่ฉันเอง วัมมาวิงก์ไง
‎เอาล่ะทุกคน วัมมาวิงก์มาแล้ว ‎คงจะดีถ้าเธอเข้ามา
‎เหมือนคนอื่นๆ แต่ไหนๆ เธอก็มาแล้ว ‎มาต้อนรับ
‎เพื่อนใหม่ของเรากันเถอะ
‎บอกลาฉันได้เลยเพราะเราจะไปแล้ว
‎ใช่ เราจะไปแข่งชัฟเฟิลบอร์ดกัน
‎คุณทำอะไรกับเธอ
‎ฉันดูดซับความเจ็บปวดของเธอ
‎คนพวกนี้เลือกฉันเป็นที่พักพิงสุดท้าย
‎และฉันรู้สึกถึงความเจ็บปวด ‎ของพวกเขามากกว่าใคร
‎คองกา
‎นี่ทุกคน มองบนนี้สิ ใช่ดูฉันสิ
‎ความเจ็บปวดมันทรมาน ฉันเข้าใจ
‎ฉันก็เจ็บปวดเหมือนกัน
‎ฉันรู้ว่าความทรงจำมันเจ็บปวด แต่เราต้องจำ
‎เธอต้องจำฉัน ‎เธอต้องจำเพื่อนๆ ของเธอ
‎เธอต้องจำเจ้านายให้ได้
‎เจ้านายเหรอ
‎เธอต้องไปต่อ ‎เธอไม่ได้อยู่โดดเดี่ยวในโลกนี้
‎(เพราะพวกเราต่างแสนเบาบางเล็กจ้อย)
‎(ฉันรู้ว่าชีวิตนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดทรมาน)
‎(แต่)
‎(แม้จิตใจแตกสลายก็ยังหวังได้)
‎(ในที่ๆ เราไม่คาดคิด)
‎(ก็ยังมีความรักและครอบครัวให้เรา)
‎(แม้เราจะจดจำหน้าตาของพวกเขาไม่ได้)
‎(แม้แต่เด็กสาวที่หลงทาง)
‎(ยังเจอพวกพ้องของเธอได้เลย)
‎(แม้เป็นนักรบจากโลกอื่น)
‎(ก็อาจเจอรัก ณ ดินแดนแสนไกลได้)
‎(สวัสดี สวัสดี ยินดีที่ได้พบเธอนะ)
‎ฉันคิดว่าทุกคนที่มาหาฉัน
‎ยังอยู่ที่นี่เพราะพวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น
‎ถ้าฉันรู้ว่ามีทางอื่น ‎ที่จะยกระดับจิตใจของพวกเขาได้
‎มันยังไม่สายไปหรอก
‎อะไรน่ะ
‎ทุกคนออกมาหรือยัง ฉันต้อง...
‎หนาวจัง
‎ฉันคิดว่าฉันช่วยทุกคน
‎แต่ฉันพรากชีวิตพวกเขาไป
‎รับไปสิ
‎ทำภารกิจให้เสร็จซะ
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอจะเจออะไรในอีกฝั่งของรอยแยก
‎แต่ฉันรู้ว่ามีคนที่อยู่ฝั่งนี้ ‎ที่จะอยู่เคียงข้างเธอ
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎ขอบคุณ ขอบคุณนะวัมมาวิงก์
‎ฮอร์ส เรามีผ้าพันคอผืนสำคัญนี้ให้เธอแหละ
‎ฉันชอบมันมาก
‎นี่ ฉันวาดเอง
‎ขอบคุณ
‎อันนั้นของฉัน สำหรับนิตยสารน่ะ
‎นี่ต่างหากของเธอ
‎มันยอดเยี่ยมมาก
‎ฉันขอภาพที่เธอวาดให้ฉันได้ไหม ‎เจฟฟิกาต้องชอบแน่
‎เจฟฟิกาคือใครเหรอ
‎แฟนฉันเอง
‎แฟนนายเหรอ
‎ได้สิ นี่สำหรับเจฟฟิกา
‎น่ารักมาก ขอบคุณ จะเอาไปใส่กรอบให้ไว
‎แล้วเจอกันนะเพื่อน
‎นี่คือสิ่งที่ได้จากการที่ฉันชอบใครจากภายนอก
‎ฉันไม่อยากใช้ช่วงเวลาสุดท้ายกับพวกเธอ
‎ทั้งๆ ที่เศร้าแบบนี้เลย
‎ล้อเล่นหรือเปล่า เธอเศร้าได้นะฮอร์ส
‎ไม่เป็นไร
‎ขอบใจนะวัมมาวิงก์
‎ฮอร์สไม่สามารถหนีจากการกอดลานี้ไปได้
‎เราจะไม่บอกลากันจนกว่าจะถึงรอยแยก
‎มาเถอะทุกคน ไปลุยกัน
‎แต่เราไม่อยากไปเลย
‎เดอร์เพิลตัน
‎ส่วนที่เหลือของนายอยู่ไหน
‎มัน...
‎อ๋อ ฉันรู้แล้ว
‎มันเหมือน...
‎เหรอ
‎ช่างเถอะ มันไปแล้ว
‎(คำบรรยายโดยเบญจพร กวินทร์)