NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Zostałem zgnieciony.
Spójrzcie na mnie. Jestem wielka Wammawink.
O, Koniu!
Zobacz, jak dziwnie wygląda twoje odbicie w domu luster.
Po co? W każdym lustrze tak wyglądam.
Ktoś ewidentnie wsadził za dużo ostaurów
do swojego sprężynowego materaca.
Z pianki z pamięcią kształtu.
W Świecie Centaurów
Dotarliśmy do Miasteczka Syrstworzeń!
Domu szamanki wielotaurzycy, znanej jako Ostatni Szaman.
Nie rozumiem czemu. Ale oto jesteśmy.
Nikogo tu nie ma. Dosłownie.
Chyba chciałeś powiedzieć, że w przenośni nikogo nie ma, bo wiecie…
czy my…
tu nie jesteśmy?
Tylko wydaje się, że nikogo tu nie ma, bo to kraina syrmenów.
Pewnie są pod wodą, czeszą swoje lśniące włosy na klacie…
napinają boskie skrzela…
składają jaja syrmenów, ale w seksowny sposób.
Duszę się tu na dole!
To ostatnie, czego mi teraz trzeba.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej,
polecam edukacyjne czasopismo, które znalazłam.
Wammawink, sama je stworzyłaś!
Pomogłam ci! Groziłaś mi zabraniem śmiechoplacków.
- Och, Glendale. - To nie jedyny numer!
- Tyle ich było. - Dobre ujęcie.
Niektórzy noszą stroje kąpielowe. Inni makijaż.
- Kazałaś mi narysować tyle jaj syrmenów… - No wiecie…
Było wydanie wrześniowe. Ze strażakami.
Wydanie świąteczne. Wydanie z piratami.
Wydanie sportowe. Było tyle wydań!
Kazałaś mi pisać quizy i horoskopy. Nie lubię horoskopów! Nie wierzę w nie.
Kazałaś też uszyć poduszkę.
- Narysowałam na niej faceta, syrmena. - Już dobrze!
Chodzi o to, że powinni tu być syrmeni.
Syrmeni?
Tacy jak ja?
Zaraz…
Witaj.
To znaczy…
Ty jesteś syrmenem?
Tak, we własnej osobie.
Jesteś pewien?
Zwykle mają lśniące włosy na klacie,
boskie skrzela…
Tak składają jaja.
Nie, jajka pochodzą stąd.
Przepraszam, dotknąłem twojej ręki. Jesteś świetną artystką.
Dzięki.
Gdzie reszta syrmenów?
W tym mieście
wchodzi w grę tylko Słoneczny Syrgość.
Poza tamtymi kolesiami.
Na pewno nie przybyliście aż tutaj…
Aby usiąść i oglądać zachód słońca
- Prawda? - Przyszliśmy do szamanki i…
Pozwól, że ci przerwę
Znam już wszelkie opowieści
Każdy, kto na wybrzeżu gości
- Dzieli te same boleści - Wybacz, nie ma czasu
Za długo tkwię w tej krainie I w takim jestem stanie
Nie traćmy już czasu na śpiewanie
Musisz wybaczyć mojej przyjaciółce.
Bywa nieco emocjonalna. Jak masz na imię?
- Słoneczny Syrgość? - Słoneczny Syrgość.
To nie jest moje prawdziwe imię, tylko…
Trudne do wymówienia, więc wołają na mnie Słoneczny Syrgość.
Jestem Wammawink. Miło cię poznać.
- Rozejść się! Co? - Durpletonie!
Nikogo nie obchodzi twoje imię. Nie słyszeliście go? Ma gry!
Żebyś wiedział. Mnóstwo gier.
Ach tak? Jakie?
Mam zbijaka, pierścienie Piłkę, klauna moczenie
Graj do woli Śmiało, lenie
Mleko, kaczy staw, darty w balony
Karykatury Nagród wielkie plony
Chcesz odwiedzić szamankę
- Na czekanie szykuj się - To potrwa
Całe szczęście Słoneczny Syrgość bez kolejek wpuści cię
Nikogo tu nie ma!
Drabina, rzut do celu Groszy do butów
Delfiny, hot dog Koszykówka, ale masz łupów
Znów hot dog, fontanna soku Łatki, złoto
Dużo waty, zostaw miejsce
Chcesz odwiedzić szamankę Na czekanie szykuj się
Całe szczęście Słoneczny Syrgość bez kolejek wpuści cię
Bo nikogo tu nie ma!
Tyle gier ma ta zatoka Gdy na szamankę się czeka
Róbcie, co chcecie
Chcę spotkać szamankę.
Wszystko poza tym
Jest nawet taka możliwość
Że spotkacie dziś szamankę I odwiedzi waszą grupkę
Tu na wyspie tej
Stawiam, że potrwa to dłużej
Kiedy przybędzie szamanka? Po południu? Po zachodzie?
Może przypłynąć po południu.
Raczej obstawiam, że nie zobaczysz jej dzisiaj.
Czy w tym tygodniu. Darmowe żetony?
Ani trochę nie ufam temu gościowi.
- Chyba czegoś chce. - Chyba chce…
spędzić razem czas.
- Co myślisz, Koniu? - Że szamanki tu nie ma.
I wyglądam jak dziecko pary piłek plażowych.
Pójdę na spacer, zanim się załamię.
O rany.
Dokąd idziesz?
Raczej nie do domu.
Dobra. Zarezerwuję ci kolejkę. Mówiłeś coś, co mnie nagle zafascynowało?
Wiem, co poprawi Koniowi humor.
- Gry! - Sobie poprawisz humor. Nie.
Właśnie.
Wygląda na przygnębioną.
Może ukradniemy… Wygramy jej nagrodę.
Poczuję się… Koń poczuje się lepiej.
Gry!
Wyglądasz okropnie.
Tak? Ty też!
Wiem. Mówiłam do swojego odbicia.
Jesteś surowa dla siebie. Dobrze wyglądasz.
Barnusie? Nie wiem, jak to coś wygląda. Opiszesz mi?
Jak dziwne dziecko pary piłek plażowych.
- Sam nie wiem, co widzę. - Może zapytaj to?
No tak. Czym ty jesteś?
Słyszałam. Sama już nie wiem, czym jestem.
Chyba to uraziliśmy.
Jesteś szamanką?
Tak.
Syrgość mówił, że nie wrócisz szybko.
Doprawdy? Jak widać, to nieprawda, bo tu jestem.
Twoja łza mnie przywołała.
Halo, halo Miło cię poznać
Przyszłam cię przywitać
A nie… Czy możemy o zatoce porozmawiać?
Moja zatoka Jej fale zielone i przezroczyste
Pod tobą wody takie czyste Gdzie syrmeni pływają i bawią się
A jeśli smucisz się Mam miejsce dla ciebie
We mnie Obiecuję, że cały twój ból wchłonę
Z daleka smutek wyczuwam
Ale już jestem Więc te uczucia zabiorę
Halo, halo Ciekawi cię, że wiecznie płaczę
Niełatwa jest praca moja
Ale wciąż czuję Że wzdychającym pomóc mogę
Zgorzkniałych pocieszę, utulę
Pomogę im… Przejdźmy dalej
Gdy życie smuci cię I wręcz dobija cię
Mogę wchłonąć twój żal I ten ból w pełni ukoić
Rozkoszuj się błogim spokojem
Mogę ci cichy, radosny Ostatni dzień zapewnić
Chcę pomóc cierpiącym istotom
Które wszędzie widuję
I tą życzliwością podzielić się mogę
Więc
Powiedz, co ci dolega, dziecko
Od czego zacząć?
Nigdy nie pozowałem do karykatury.
Nie rysuję karykatur.
To dziennikarstwo.
Zaufaj mi.
Rysunek będzie bardzo pochlebny.
Liczę na to.
Potrzebna ci moja część klucza?
Zwykle szukają mnie osoby chcące uciec z tego świata.
W gruncie rzeczy ty też, ale do innego świata.
Nie tego w moim brzuchu.
Na tym polega problem. Jeśli wrócę do Wojowniczki,
nie będę Koniem, którego znała. Czy chociaż mnie rozpozna?
- Będzie wciąż potrzebowała? - A nie miałaby?
Sama siebie nie poznaję. Śpiewam, tańczę, ogon głupio żartuje.
Hejka!
- Jestem dwoma piłkami plażowymi. - Kto ich nie lubi?
Najgorsze jest to…
Nawet nie mówiłam o tym Wammawink, ale nie wiem, czy rozpoznam Wojowniczkę.
Odkąd zaczęły się te zmiany, jej twarz zaczęła mi ulatywać z pamięci.
Zamykam oczy, a ból jej utraty jest najsilniejszym wspomnieniem.
- Wammawink! - Wammawink!
Patrz! Widzisz to? Wammawink!
Wammawink! Poważnie!
Już kumam. Gość nie chce pokręcić się z nami.
Chce Wammawink.
Co ty robisz?
Dlaczego ty robisz?
Nie jest moim tatą. Nie nazwę cię tatą!
Spokojnie. Pokażcie, co macie dla Konia.
Dmuchany wielotaur? Skąd to macie?
Wygraliśmy.
W pełni etycznie. Prawda?
Idealne, by pocieszyć Konia.
Chyba nie musisz.
Mówiłeś, że minie trochę czasu, zanim pojawi się szamanka.
Chyba zaśpiewa!
Wszystko jej się układa.
Pomóż mi
Chyba już za późno dla mnie
Nie rozpoznaję siebie
Gdy patrzę w swe odbicie
Tak blisko
Ale wciąż w miejscu trwam
Nie zasługuję na ciebie
Skoro twej twarzy nie pamiętam
Kim ona jest?
To duch dziewczyny, którą znałam
Kim ona jest?
To echo, którego szukam
Kim ona jest?
Przysięgałam, że jej nie opuszczę
Teraz tę, której kurczowo trzymałam się Z pamięci wymazuję
To wymaga nieco odwagi
A także odrobiny magii
Sama wyruszałam Samotną się stałam
Jestem zagubiona i spanikowana
Myślę, że powinnam wkroczyć w nieznane
Więc pożegnaj się
Ze starym
Co za zachód słońca.
Kocham tę porę dnia.
Przyjaciółka wskoczyła w wielotaura, ty psycholu!
Drogie panie. Nie wiedziałyście, że połknie waszą przyjaciółkę?
- Nie! - Niby skąd?
Zarezerwowałaś jej kolejkę.
„Płyń Szamanką Wielotaurem.
Zeromilowa podróż zaczyna się od jednego kroku”.
- „Tylko dla tak przygnębionych”. - Hej!
Dmuchany wielotaur jest pełen małych centaurów!
Czemu ktoś chciałby to wybrać?
Staram się zapewniać zabawę, fajne gry i przejażdżki.
Ale każdy wybiera wieloryba i już nigdy nie wraca.
O nie. Ona wróci.
Niech wszyscy wielotaurowo powitają nowego przyjaciela, Konia.
Wszyscy?
Nikogo tu nie ma.
Gdzie jestem?
To tylko ty, Gebbrey.
Co tutaj robisz?
Chyba czegoś szukałem.
Nie pamiętam.
O rany. Muzyka jest świetna, co?
Podpłyńcie jak najbliżej.
Zablokuję jej drogę!
Nie umiesz pływać.
Nie pływam. Stoję!
Na czym?
Na…
tym, co jest na dole…
Barnusie, opisz mi to.
O rety. Ten będzie trudny.
- Zuliusie, lina z Kształtnej grzywy. - Po co?
- Zejdę przez dziurę… - Dziury!
Znajdę Konia, pociągnę za linę i nas wyciągniesz.
Dobrze, ale nie zmocz jej.
- Conga… - Conga…
Conga…
Koniu, chodź! Musimy stąd uciekać.
Masz rację. Zaraz zaczyna się turniej piłkarzyków.
Koniu, to ja. Wammawink.
Wammawink przybyła. Byłoby miło, gdyby weszła jak reszta,
ale skoro już tu jest, powitajmy wielotaurowo nową przyjaciółkę.
Wielotaurowo się pożegnaj, bo idziemy stąd.
Tak, na turniej piłkarzyków.
Co jej zrobiłaś?
Wchłonęłam jej ból.
Wszyscy tutaj wybrali mnie jako miejsce spoczynku ich smutku.
Czuję ich ból bardziej niż ktokolwiek inny.
Conga…
Cześć wam. Popatrzcie na mnie.
Ból jest kijowy. Wiem o tym.
Też cierpię.
Pamięć sprawia ból, ale musi boleć.
Musisz pamiętać o mnie. O stadzie.
Musisz pamiętać o Wojowniczce.
Wojowniczka?
Musisz iść dalej. Nie jesteś sama.
Bo kruche z nas stworzenia Miękkie i malutkie
I wiem Że życie jest pełne cierpienia i bólu
Ale
Każdy w biedzie Nadzieję znajdzie
W zaskakujących miejscach
Miłość nas odnajdzie Rodzina odnajdzie
Choć zapominamy o ich twarzach
Nawet osierocona maleńka dziewczynka
Własne oddane stado może znaleźć
I żołnierz z innego świata
Tak daleko od domu miłość może znaleźć
Halo, halo Miło cię poznać
Myślałam, że wszyscy przybywają do mnie, bo nie mają innego wyjścia.
Gdybym wiedziała, że można inaczej dodać im otuchy…
Nie jest za późno.
Co to było?
Wszyscy idą? Muszę… Chwila.
Ale zimno!
Myślałam, że pomagam.
Ale pozbawiałam ich życia, jego piękna, jak i ostrych kantów.
Bierz.
Dokończ misję. Nie wiem, co znajdziesz po drugiej stronie ryftu.
Ale po tej są osoby, które zawsze będą ci oparciem.
Nieważne co.
Dziękuję. I dzięki, Wammawink.
Koniu, mamy dla ciebie prezent pożegnalny. Ten ważny szalik.
Piękny.
Masz. Narysowałam to.
Dziękuję?
Ten jest mój. Do dziennikarstwa.
Ten jest dla ciebie.
Idealny.
Mogę wziąć ten fajny rysunek? Jeffice się spodoba.
- Kim jest Jeffica? - Moją dziewczyną.
Twoją dziewczyną. O tak.
Jasne. Tak, dla Jeffiki.
Klawo. Dzięki! Od razu oprawię w ramę.
Narka, koleżanko.
I tak się kończy lubienie kogoś za jego osobowość.
Żałuję, że spędziłam ostatnie dni z wami sparaliżowana własnym smutkiem.
Żartujesz? Koniu, wolno ci być smutną.
- Jest cacy. - Dzięki, Wammawink.
Koń nie ucieknie ze strefy tuli-tuli pa-pa.
Pożegnamy się dopiero przy ryfcie.
Chodźmy już.
Ale nie chcemy.
Durpletonie?
Gdzie reszta ciebie?
To jest…
O, już wiem!
Coś jak…
- Tak? - Nieważne! Poszło sobie.
Napisy: Przemysław Stępień