‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎หวัดดี
‎ชอบจัง
‎หวัดดี
‎แอ่งน้ำนี้เต็มไปด้วยเพื่อนใหม่
‎เราคุยกันเรื่องนี้แล้วนะ มันเป็นเสียงสะท้อน
‎สวัสดีเสียงสะท้อน ฉันชื่อเดอร์เพิลตัน
‎และมันไม่ใช่แอ่งน้ำ มันเป็นหลุม ‎และถนนสายรุ้งก็พุ่งลงไปในนั้น
‎ฉันว่าเราคงต้องลงไป
‎มันเหมือนความฝันของฉันเลย
‎พุงพอร์ทัลของฉันตั้งท้อง ‎เป็นของทุกอย่างที่ฉันเคยขโมย
‎เด็กน้อย
‎ครั้งสุดท้ายที่เราออกจากถนนสายรุ้ง ‎และลงไปในหลุม
‎เราเจอแบร์ทอร์ที่เกือบทำให้เรากลายเป็นหุ่น
‎แต่นี่มันไม่เหมือนกัน เราจะยังอยู่บนถนนสายรุ้ง ‎และลงไปในหลุม
‎วัมมาวิงก์ เธอคิดว่าไง
‎วัมมาวิงก์
‎อ้อใช่ เพลงบอกว่า
‎(ไปตามถนน)
‎(คุยกับเหล่าจอมเวทย์)
‎- และถนนก็นำไปสู่หลุม ‎- ได้ยินแล้วนะ
‎นี่คือทางไปสู่ชิ้นส่วนต่อไปของกุญแจ ‎และวิธีกำจัดสิ่งนี้
‎อะไร ผมเธอเหรอ
‎หรือผมเธออาจ... คงอยู่แบบนั้น
‎- ฉันชอบ ‎- ว่าไงนะ
‎ไม่รู้สิ ฉันออกจะชอบมัน แค่บอกเฉยๆ น่ะ
‎ดูดีนี่ ขอฉันเอามันออกไปจากหน้าเธอหน่อย ‎เธออาจจะชอบก็ได้
‎จะลงไปในหลุมก็ได้นะ ‎เดอร์เพิลตันมีเพื่อนอยู่ในนั้น
‎- บอกแล้วว่ามันคือเสียงสะท้อน ‎- และเขามีหัวที่ยาวมากด้วย
‎บอกแล้วว่านั่นคือคอเขา
‎อะไรก็เหอะ ปีนลงไปในหลุมสักที
‎บอกแล้วไงว่านั่นคือหลุมท้อง
‎- หลุม! ‎- หลุม!
‎(ทุกหลุมโพรงนั้นเต็มไปด้วยเด็กๆ)
‎(ปีนเข้าไปเพื่อตามหาเพื่อนใหม่)
‎ทุกคนโอเคไหม
‎- ทำไมข้างล่างมันมืดจัง ‎- มันเป็นรูนะยัยโง่
‎เดอร์เพิลตัน เธอช่วยใช้สายตาวิบวับ...
‎โทษนะ ใครจับ...
‎- นี่ หยุดได้ไหม ‎- เธอนั่นแหละหยุด!
‎- วัมมาวิงก์ ‎- เกลนเดล
‎เดี๋ยว นั่นฮอร์สเหรอ ไม่!
‎เดอร์เพิลตัน
‎(ในโลกเซนทอร์)
‎เราอยู่ที่ไหนเนี่ย
‎เกิดอะไรขึ้น
‎อะไรกัน
‎ที่นี่ที่ไหน
‎ก็คุกน่ะสิ ยัยโง่
‎เราอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
‎สิบวินาที
‎(โอ)
‎(ฉันขโมยน้ำผึ้งจากบีทอร์ ‎ขโมยกิ่งไม้จากแพลนท์ทอร์)
‎(แม้แต่กีตาร์นี้ฉันก็ขโมยมา ‎เพื่อที่ฉันจะได้เล่นเพลงเศร้า)
‎(โอ ฉันขโมย)
‎(ใช่แล้ว ฉันขโมย)
‎(ฉันขโมยเพื่อจะได้รู้สึกดี)
‎(ฉันขโมย ฉันขโมย ฉันขโมย ฉันขโมย)
‎(ฉันจะได้รู้สึก...)
‎โอเค แค่นั้นก็พอแล้ว ขอบใจนะเกลนเดล
‎ใช่ ฉันเห็นด้วย พอได้แล้ว
‎ใครพูดน่ะ
‎นักโทษจะพูดได้ก็ต่อเมื่อมีคนพูดด้วย
‎ฉันก็คือดั๊กผู้รักสบาย
‎ดั๊ก นายเป็นอะไร
‎ผู้รักสบาย
‎ดั๊ก นั่นคือชื่อที่คนเรียกฉัน
‎และฉันเป็นตัวแทนของศาลโมลทอร์ ‎และผู้พิพากษาแจ็คเก็ตผู้มีเกียรติตัดสินคดี
‎ที่นี่
‎เดี๋ยวนะ ดั้กผู้รักสบาย แล้วนายขังเราไว้ทำไม
‎เพราะพวกเธออยู่ในคุก
‎แต่เราไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยนะ
‎- แล้วนายออกไปจากที่นี่ได้ยังไง ‎- เดี๋ยวนะ นั่นเค้กเหรอ
‎- นายไปเอาเค้กมาจากไหน ‎- ฉันแลกมันมาจากแกรี่
‎ใครคือแกรี่ แล้วนายเอาอะไรไปแลกมา
‎ขอเดานะ นายเอาฉันไปแลก
‎อีกแล้ว
‎เราไม่ได้ทำอะไรผิด ‎นายขังเราไว้ที่นี่ไม่ได้
‎ฉันไม่แน่ใจว่ากฎหมาย ‎ในที่ที่เธอจากมาเป็นยังไงนะสาวน้อย
‎แต่สำหรับข้างล่างนี่ เธอถูกจับ ‎และจากนั้นเธอต้องลงไปในหลุม
‎- มันคือกฎ ‎- เราอยู่ในหลุมอยู่แล้วนะ ดั๊กผู้รักสบาย
‎มันยังมีอีกหลายหลุม
‎นายพูดถึงผู้พิพากษา ‎แปลว่าเราต้องแก้ต่างให้ตัวเองเหรอ
‎แน่นอน
‎การได้ยืนต่อหน้าศาลที่เคารพ ‎จะเป็นเกียรติอย่างยิ่งของพวกเธอ
‎มันคือเกียรติยศสูงส่ง
‎ทุกคนได้รับเกียรติ
‎เราจะได้ขึ้นศาลเหรอ ดีจัง
‎อย่าตื่นเต้นเกินไปเลย
‎ทุกคนจะได้ไปบอกผู้พิพากษาด้วยตัวเอง!
‎แต่อัตราการตัดสินว่าผิดก็คือ 100 เปอร์เซ็นต์
‎แมรี่จะช่วยฉันยืนยันคำกล่าวนี้
‎ใช่ไหมแมรี่
‎ใช่เสมอแหละ ดั๊กผู้รักสบาย ‎ตาจิ๋วๆ ของเราเห็นตรงกันทุกเรื่อง
‎เดี๋ยวผู้พิพากษาจะมาเจอกับพวกเธอ
‎ลจกน.
‎นี่คือคำย่อ
‎ฉันไม่รู้ความหมายของมันหรอก ‎แต่มีคนเคยพูดมันทีนึง
‎แล้วฉันบังเอิญได้ยินมันเข้า ‎ตอนนี้ฉันเลยมาย้ำให้พวกเธอฟัง
‎เราต้องออกไปจากที่นี่
‎ไม่ได้ผลหรอก ยัยโง่
‎เชด ทำไมนายยังอยู่ในห้องขัง
‎- เปล่านะ ฉันอยู่ในกรงของแกรี่ ‎- ฉันไม่สนหรอกนะ
‎ทำไมนายไม่บินผ่านลูกกรงไปหากุญแจ
‎ทำไม่ได้ กล้ามแน่นๆ ของฉัน ‎ผ่านช่องเล็กๆ นั่นไม่ได้หรอก
‎ดูนะ
‎น่าประทับใจมากเชด! ทีนี้ ให้ฉันลองดูหน่อย
‎ฉันจะเตะตัวเองในเวอร์ชั่นจิ๋วเข้าไปในนั้น ‎แล้วให้เธอปลดล็อกมัน
‎ไงจ๊ะหนูน้อย ไหนๆ เธอก็เข้าไปอยู่ในนั้นแล้ว
‎ช่วยเปิดสลักให้หน่อยสิ เราจะได้...
‎ไปเลย เจ้าหนู!
‎ดูเหมือนพวกเธอจะไม่อยากออกไปนะ
‎พวกเธอมีความสุขกับเค้กในคุกและแกรี่
‎ได้ข่าวว่าเขาคือโครงกระดูกนะ เชด
‎จริงเหรอ แกรี่
‎เห็นไหม นี่แหละที่ฉันพูดถึง
‎ดูเหมือนพวกเธอ ‎จะไม่อยากออกไป แต่ฉันอยาก
‎ฉันอยู่ในโลกเซนทอร์นานไปแล้ว
‎ดูฉันสิ ฉันเริ่มจะดูเหมือนพวกเธอแล้ว
‎กล้าดียังไง
‎เธอพูดอย่างกับว่ามันเป็นเรื่องแย่
‎มันไม่แย่สำหรับเธอ แต่มันไม่โอเคสำหรับฉัน
‎ม้าศึกไม่เอาอาวุธยางมาใช้งานแบบนี้
‎มันคือยางรัดผม
‎ฟังนะ ฉันไม่รู้ว่าฉันกลายเป็นอะไรไปแล้ว ‎และมันทำให้ฉันเศร้ามาก
‎มีคนพูดว่าเศร้าเหรอ
‎- ไม่ ‎- ไม่
‎- อะไรเอ่ยมีสีดำ ขาวและแดงทั่วไปหมด ‎- อะไร
‎การโต้เถียงแย่ๆ ที่จบลงด้วยการแทงกัน
‎- แทง ฉันรู้เรื่องพวกนั้น ‎- ใช่!
‎มุกตลกของเธอใช้ได้เลยนะ ฮอร์ส
‎ใครพูดกันล่ะ
‎ก๊อกๆ
‎ใครน่ะ
‎เทลจอมขัดจังหวะ
‎- เทลจอมขัดจังหวะ ‎- ใครเป็นคนพูด
‎ดูเหมือนจะมีคนชอบขัดคอ
‎นี่มันงานของฉัน ฉันไม่ได้มายุ่งกับงานของเธอ
‎เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของฉัน
‎ผู้พิพากษาพูดอะไรกับคนคุกที่ชอบบ่นพึมพำ
‎อะไรเหรอ
‎"พูดให้จบ!"
‎เข้าใจไหม เข้าใจใช่ไหม เชด
‎ใช่ ฉันเข้าใจอยู่แล้ว ‎มันเป็นมุกตลกในแบบของฉันเลย
‎มันเป็นตัวฉันมากๆ ฉันชอบหมอนี่
‎เอาละทุกคน ถึงเวลาแล้ว
‎ฉันจะอยู่ที่นี่ทั้งอาทิตย์ ‎ไปตลอดชีวิตของเธอ
‎ลาก่อน
‎ฮอร์ส ไม่อยากจะเชื่อเลย ‎มันเป็นช่วงเวลาที่วิเศษจริงๆ
‎เวทมนตร์แรกของเธอ
‎เวทมนตร์เป็นอย่างนี้เองเหรอ
‎ใช่แล้วจ้ะสาวน้อย ‎นั่นเป็นเวทมนตร์แรกของเธอ
‎ทีนี้เราต้องฉลองให้กับเวทย์!
‎โอ้โฮ ดีจัง
‎อะไร ไม่ ไม่นะ นี่ไม่ใช่สิ่งที่น่ายินดี
‎ฮอร์ส ฉันเข้าใจ วันนี้เป็นวันสำคัญ ‎และเธออยากให้เจ้านายอยู่ที่นี่ด้วย
‎คิดว่าฉันอยากให้ใครเห็นแบบนี้เหรอ
‎เธอไม่ชอบเหรอเวลาเธอใส่ไหล่...
‎เธอจะคิดว่าฉันกลายเป็นตัวตลกน่ะสิ
‎ที่รัก นั่นคือสิ่งที่เธอคิดเหรอ
‎เจ้านายจะไม่คิดว่าเธอเป็นตัวตลก ‎แค่เพราะทรงผมของเธอหรอก
‎เธอไม่เข้าใจ
‎ไม่มีใครเข้าใจ
‎แล้วตอนนี้น้ำตาฉันก็กลายเป็นสายรุ้งไปอีก
‎ฉันรู้ว่าเธอไม่พอใจ แต่มันก็มีด้านดีนะ
‎จะมีปาร์ตี้สำหรับเวทมนตร์แรกไง
‎ใช่ ไม่มีปาร์ตี้ไหนเจ๋งเหมือนปาร์ตี้ในคุก ‎เพราะปาร์ตี้ในคุกมีปิญญาตาเชด
‎และน้ำพันช์ลูกเกดจากส้วม ‎มีใครอยากดื่มอะไรไหม
‎มันอร่อยเพราะมันมาจากส้วมไง!
‎ทุกคนควรภูมิใจในร่างกายที่แสนวิเศษของตัวเอง
‎(โอ เธอนั้นช่างสวยสดงดงาม)
‎(เธอมีใบหน้าอีกใบที่หาง)
‎(ชีวิตเป็นเรื่องอัศจรรย์ แต่ชีวิตก็มีอะไรแปลกๆ)
‎(ก็คงมีสักวันที่ร่างกายเรานั้นจะแปรเปลี่ยน)
‎(เธอจะมีขนงอกในที่แปลกๆ)
‎(และบางครั้งก็มีกลิ้นแปลกๆ)
‎(แต่เป็นเรื่องน่าปลาบปลื้ม ‎ที่เด็กน้อยเริ่มมีมนตรา)
‎(โอ้ย ร่างกายนั้นน่าสนใจ ‎เราไม่มีทางรู้ว่าข้างในมันมีอะไร)
‎(บางทีก็มีพลังแปลกๆ ‎ด้วยฮอร์โมนและรากเหง้าอันเก่าแก่)
‎(เราจะปวดท้องและอารมณ์แปรปรวน)
‎(บางทีจิตก็ไม่นิ่งและมีสิวด้วย)
‎(เธอมีเวทมนตร์ครั้งแรก)
‎(เวทมนตร์ เวทมนตร์ เวทมนตร์ ‎ร่างกายของเธอคือสิ่งอัศจรรย์)
‎(เธอมีมนตรา)
‎(เวทมนตร์ เวทมนตร์)
‎(เธอมี‎...)
‎(มนตรา)
‎ทุกคน ขอบคุณนะที่ช่วยให้กำลังใจฉัน
‎แต่รู้ไหมว่าอะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
‎กลับไปหาเจ้านายให้ได้ ‎ก่อนที่ฉันจะกลายร่างเป็นอมยิ้มพูดได้
‎ปิญญาตา!
‎เกลนเดล นั่นฟันเหรอ
‎เอาล่ะ เลิกสนุกกันได้แล้ว ‎ห้ามปาร์ตี้ในคุก
‎- มันคือคุกนะ ‎- ดูหมอนี่สิ
‎ใครก็ได้โทรหาหมอที ‎เราต้องผ่าตัดเอาไฝออก
‎ไฝ!
‎มันตลกเพราะมันเป็นมุกตลก
‎เก็บไว้บอกผู้พิพากษาเหอะ!
‎เธอพร้อมแล้ว
‎ลงไปในรูนี้ทีละคนนะ
‎ฉันจะไม่ไปจนกว่าจะมีเสียงค้อนทุบ ‎ฉันชดใช้กรรมไปแล้ว
‎นายพาฉันไปก่อนก็ได้
‎ฉันไม่สนหรอกว่าใครจะลงไปก่อน
‎ตราบใดที่พวกนายลงไปในหลุม
‎ฉันต้องขอยืมยางมัดผมหน่อย
‎ฉันจะไม่ยอมเสี่ยงหรอก
‎ว่าไปสิ
‎คุณต้องจ้างเจ้าพนักงานศาล ‎เราขาดคนหนักมาก
‎ทุกคนยืนขึ้นทำความเคารพ ‎ผู้พิพากษาแจ็คเก็ตให้เกียรติเป็นประธาน
‎(- เราไม่สนใจผู้บุกรุกหรอก ‎- เราเป็นโมลทอร์)
‎(- เราไม่ชอบให้ใครมาอยู่ในแดนของเรา ‎- เราไม่มีตา)
‎(ฉันเกลียดคนนอกและคนนอกก็เกลียดฉัน)
‎(ผิวหนัง)
‎อย่าแตะต้องตัวฉันนะ
‎(ฉันจะไม่ทนพวกคนเลวที่อยู่ข้างบน)
‎(- เราดูเธออยู่ ‎- พวกเขาลงมา)
‎(และฉันจะจองจำพวกเขา ‎เพราะนี่คือศาลของฉัน)
‎(และฉันจะยัดเยียดความผิดให้เธอ ‎เท่าที่ฉันพอใจ)
‎- มันไม่ยุติธรรมเลย ‎- มันยุติธรรม
‎(เพราะเมื่อเธอเธอร่วงหล่นลงมา)
‎(มันคือความตกต่ำที่แสนยาวนาน ‎และเธอต้องเผชิญกับ...)
‎(โลกใต้ดิน)
‎(เพราะกฎเกณฑ์ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว ‎และโลนี้ต้องมีกฎ)
‎(ในความมืด เราจะไม่ทนกับพวกโง่)
‎(ถึงฉันจะดูเผด็จการ แต่โปรดเข้าใจด้วย)
‎(ฉันขอสั่่งให้เธอขึ้นไปยืนบนแท่นและรับผิด)
‎(- เธอจะตัดสินว่าเธอผิด ‎- อย่าว่าผู้พิพากษาผู้นี้เลย )
‎(นี่คือระบบใต้ดินของเรา)
‎ฉันไม่ค่อยมั่นใจอนาคตของเรา ‎หลังจากฟังเพลงนั้น
‎รู้สึกเหมือนกัน แต่จังหวะมันเพราะดีนะ
‎งั้นหรอกเหรอ
‎พวกเธอ เราทุกคนจะต้องติดคุกนะ
‎อีกรอบ
‎วัมมาวิงก์
‎ไม่เอาน่า ต้องมีเวทมนตร์ที่เราทำได้ ‎เพื่อออกไปจากที่นี่สิ
‎หุบปากนะ
‎ผู้ที่ใช้เวทมนตร์ในห้องพิจารณาคดีของฉัน
‎จะถูกลงโทษติดคุกตลอดชีวิตสามครั้ง
‎รู้ไหมว่าใครเคยใช้เวทมนตร์ ‎ในห้องพิจารณาคดีของฉัน
‎- แกรี่ไง ‎- ฉันเคยรู้จักแกรี่
‎แต่อาจไม่ใช่คนเดียวกัน ‎เพราะชายคนนั้น... เดี๋ยวนะ...
‎คดีหมายเลข 2,481,922 ‎เหมือนกับทุกคดีเลย
‎คนนอกกับโมลทอร์
‎ระบุความผิดมา
‎ก็นี่ไง ศาลที่เคารพ ไม่มีความผิดเกิดขึ้น
‎- เราไม่ได้ทำอะไรผิด ‎- เข้าใจแล้ว
‎งั้นเธอก็เป็นสายลับ
‎ไม่ใช่เลย เราไม่มีอะไรต้องปิดบัง ‎ ฉันสาบานได้ ศาลที่เคารพ
‎เราก็แค่...
‎ตามถนนสายรุ้งมาเพื่อหาจอมเวทย์รายต่อไป
‎จอมเวทย์รายต่อไปเหรอ
‎น่าสนใจดีนี่!
‎และเราก็แค่หลงเข้ามาใน...
‎อย่าถือสาเลยนะ ‎ในหลุมที่อาจนำพาเราให้ไปเจอ...
‎โว้ เฮ้!
‎(ใครก็ได้ส่งไมค์ให้ที)
‎อย่านะ
‎(ขอเวทีให้ฉันด้วย)
‎ให้ตายสิ
‎(ฉันมาเพื่อทำให้พวกเธอหัวเราะกัน)
‎(ดีใจจังที่ยอมให้ฉันได้แสดงฝีมือ)
‎หัวเราะจนฟันร่วงแล้ว
‎(ให้เราสร้างความบันเทิงเถอะ)
‎ฉันไม่อยาก
‎(ฉันเนี่ยตลกขั้นเทพ)
‎ไม่ใช่สักหน่อย
‎(ฉันไม่อยากมีส่วนร่วม ให้ตายสิ น่าอายจังเลย)
‎(โอ้ สวัสดี เขินจัง ผมชื่อเทล)
‎(คุณอาจคิดว่าเราเป็นตลกบั้นท้าย)
‎น่ารักตายล่ะ
‎(แต่จะบอกให้นะ มุกของฉันไม่เคยแป๊ก)
‎(แสงไฟไม่น่ากลัวหรอก ‎ถ้าพวกคุณไม่มีตาและขนบนหัว )
‎ว่าไงนะ
‎(ฉันนี่แหละจุดสนใจ หัวเราะไปกับฉันสิพวก)
‎ฉันมีมุกตลก ‎เกี่ยวกับกระดาษที่ฉีกขาดจนจะแย่
‎แย่จังเลย
‎ฉันมีมุกตลกอีกเรื่องเกี่ยวกับผ้าขนหนู ‎แต่มันฝืดไปหน่อยนะ
‎เอาล่ะ ฉันจะตัดนายทิ้ง แล้วฉันจะ...
‎บอกมาสิว่าเธอขังโครงกระดูกไว้ที่ไหน
‎ในกรงซี่โครงซินะ
‎- มุกสำหรับคนคุก ‎- โอเค รู้อะไรไหม
‎พอได้แล้ว หยุด หยุดนะ
‎อาหารเครื่องบินใช่ไหม
‎มันเกี่ยวอะไรกับ... มันไม่มีเหตุผล...
‎- นี่นายกัดฉันเหรอ ‎- ก็อาจจะ
‎- เธอคิดว่าไงล่ะ ‎- ใครก็ได้เอากรรไกรมาให้ที
‎(เห็นหรือยัง)
‎(ฉันไม่เคยแคร์ที่เป็นแค่ตลกบั้นท้าย)
‎(งานของฉันคือยั่ว ให้พวกคุณหัวเราะจนฟันร่วง)
‎(เพราะฉันคือ)
‎(ตลกบั้นท้าย)
‎ขอบคุณมากนะทุกคน ‎ฉันจะอยู่ที่นี่ทั้งคืน
‎สามารถตามหาฉันได้ที่ก้นของม้าตัวนี้
‎นายอยู่ได้อีกไม่นานหรอก มานี่เลย หยุดนะ
‎นายต้องเลิกพูดมุกตลกโง่ๆ นั่นได้แล้ว
‎เดี๋ยวนะ พวกนี้ชอบมุกตลกนี่นา
‎นี่เทล นายเคยได้ยินเรื่อง...
‎ฉันได้ยินมาหมดแหละ ‎เธอเคยได้ยินเรื่องเขาวงกตในหลุมใต้ดินไหมล่ะ
‎มันคือนรกเลยล่ะ
‎ใช่ มันคือรักแร้
‎มันก็เป็นเหมือนรักแร้ด้วย
‎ศาลที่เคารพ ผมขอเวลาคุยกับลูกความหน่อย
‎- เธอทำอะไรน่ะ ‎- ก็ปล่อยมุกตลกไง
‎นั่นไม่ใช่มุกตลก ถ้าใช่ก็ต้องมีเสียงหัวเราะสิ
‎ก็ได้ งั้นสอนฉันปล่อยมุกตลกเร็วๆ เลย
‎ขอมากไป ก่อนอื่นเธอต้องมีคำเกริ่นและหมัดเด็ด
‎หมัดเหรอ ฉันรู้ว่าหมัดคืออะไร
‎ไม่ใช่แบบนั้น มันคือความเจ็บปวด ‎และความจริงใจ
‎มันต้องมาจากจุดที่เปราะบางที่สุด
‎- ไม่อย่างนั้นเธอจะดู... ‎- ต่อยตอนไหน
‎- เข้าใจแล้ว ห้ามต่อย ‎- ผู้พิพากษาแจ็คเก็ตจะอ่านคำตัดสินแล้ว
‎เดี๋ยว ฉันมีมุกตลกอีกเรื่อง
‎คำเกริ่น หมัดเด็ด
‎ความเปราะบาง
‎นี่
‎คุณเคยได้ยินเรื่องม้าที่ต้องรวบรวมชิ้นส่วน
‎ของกุญแจวิเศษเพื่อที่เธอจะได้เปิดรอยแยก
‎และออกจากโลกเซนทอร์เพื่อไปหาเจ้านาย
‎ที่เธอคิดถึงเหมือนเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายไหม
‎ไม่นะฮอร์ส ฉันยังไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย
‎แต่มันจบยังไง
‎มันเป็นนรก
‎เดี๋ยว ฉันไม่เข้าใจ นั่นไม่ใช่มุกตลกนะ
‎ฉันพูดชัดแล้วว่าไม่อนุญาต ‎ให้ใช้เวทมนตร์ในห้องพิจารณาคดีนี่
‎ใช่ครับ
‎ชัดแจ๋วเหมือนคริสตัลชวารอฟสกี้เลยครับท่าน
‎เผื่อท่านไม่รู้ว่ามันคืออะไร ‎มันคือคริสตัลที่ดีและแพงมาก
‎ขอบคุณ คำตัดสินของฉันมีดังต่อไปนี้
‎ถ้าเราห้ามใช้เวทมนตร์ ‎เธอจะไม่มีโอกาสได้รับความยุติธรรม
‎เพราะเธอคือผู้วิเศษ
‎ดีจัง นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการมาตลอดเลย
‎ไม่มีโลกไหนที่จะพรากเวทมนตร์ไปจากเธอได้
‎ฉันบอกไม่ได้เลยว่าใครเป็นนักแปลงเสียง ‎และใครเป็นดัมมี่
‎ฉันรู้ว่าคนไหนเป็นดัมมี่
‎ฉันขอตัดสินว่าพวกเธอไม่มีความผิด
‎ด้วยเหตุเพราะความฮา
‎ความฮาของเวทมนตร์
‎ฉันอยากโดนลงโทษมากกว่า
‎ขอบคุณนะ นี่คือการพิจารณาคดี ‎ที่สนุกที่สุดของเรา
‎ตั้งแต่คดีหมายเลข 702 ‎เมื่อจำเลยสะดุดล้มหน้าคะมำใส่เค้กวันเกิด
‎ก่อนที่จะได้เข้าคุกตลอดกาล
‎ฮอร์ส ฉันมีบางอย่าง ‎ที่อยากจะให้เธอเป็นการตอบแทนนะ
‎- นี่คือ... ‎- ชิ้นส่วนกุญแจของฉัน ใช้ให้ดีล่ะ
‎- ฉันไม่เข้าใจ ‎- ฉันไม่เข้าใจ
‎- เธอ... ‎- พวกเรา
‎เธอเป็นจอมเวทย์แน่ๆ เลย
‎เจ้าหัวยาวพูดถูกแล้ว เลิกศาล!
‎เอาล่ะ ปีนกลับขึ้นไปกันเถอะ
‎วัมมาวิงก์ ‎เธอรู้ไหมว่าผู้พิพากษาเป็นจอมเวทย์
‎ฉันก็งงอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ฉันดีใจที่เหล่าเด็กน้อยของฉันปลอดภัย
‎ทุก...
‎อากาศบริสุทธิ์
‎ข้างล่างนั่นน่ากลัวชะมัดเลย
‎ไง ทุกคน
‎เกลนเดล!
‎แน่นอนว่าเราจดจำ ‎และคิดถึงเธออยู่ตลอดเวลาเลยล่ะ
‎ทุกคน เราไม่ได้จดจำ ‎และคิดถึงเธออยู่ตลอดเวลา
‎เป็นความผิดของเรา
‎เราจะเก็บมันเป็นความลับไปจนวันตาย
‎เกลนเดล
‎ถ้าฮอร์สควบคุมเวทมนตร์นั้นของเธอได้
‎มุกตลกของเธอก็พูดกับตดของฉันได้
‎และนั่นจะทำให้เราเป็นครอบครัว
‎- นี่ เทล ‎- ไง!
‎นายอยู่กับฉันมาตลอดชีวิต ‎นายต้องบอกความจริงกับฉันนะ
‎นายคิดว่าเจ้านายจะจำฉันได้ไหม
‎- ขอพูดแบบจริงจังหน่อยได้ไหม ‎- ได้สิ
‎นี่เป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้น
‎หมายความว่ายังไง เดี๋ยว
‎- หมายความว่าไง ‎- นี่ ฮอร์ส
‎เธอจะเอาแต่พูดกับก้นตัวเอง
‎หรือจะไปตามหาชิ้นส่วนกุญแจสองชิ้นสุดท้าย
‎ลาก่อน
‎ตอนนี้ดั๊กผู้รักสบายได้บอกลาแล้ว
‎(คำบรรยายโดย เบญจพร กวินทร์)