NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Halo?
Cudowne.
Halo?
- Ta kałuża jest pełna nowych przyjaciół. - Już ci mówiłam. To echo.
Cześć, Echo! Mam na imię Durpleton!
Nie kałuża, tylko dziura. Tęczowa Droga prowadzi do niej.
Więc wchodzimy.
To przypomina ten sen, w którym brzusioportal
był w ciąży ze wszystkim, co ukradłem.
Dzieci.
Gdy ostatnio zeszliśmy z drogi do dziury,
miśtaur prawie zrobił z nas eksponaty.
Ale to co innego. Trzymamy się drogi, by wejść do dziury.
Co sądzisz, Wammawink?
Wammawink?
No tak. Piosenka mówiła…
Podążaj drogą
Pomów z szamanami
- A droga prowadzi do dziury. - Słyszycie?
Tędy do kolejnej części i pozbycia się tego.
Włosów?
Mogłabyś też, no wiesz, zostawić je.
- Są fajne. - Co?
Podobają mi się. Tak tylko mówię.
Pasują ci. Odsłonię ci oczy. Może tak polubisz.
Dobrze więc, że Durpleton ma kumpli w dziurze.
Znów: To było echo.
- I ma długą głowę. - Znów: To jego szyja.
- Wsio ryba. Zejdźmy już w dół. - Znów: To ciążowa dziura.
- Dziury! - Dziury!
W dziurze dzieci zatrzęsienie
Zaprzyjaźnimy się I wejdziemy w jaskinie
- Wszyscy cali? - Czemu jest tak ciemno?
- To dziura, głuptasko. - Durpletonie, poświecisz oczę…
Przepraszam, kto dotyka moich…
- Przestańcie! - Ty przestań!
-Wammawink? -Glendale?
Czy to był Koń? Nie!
Durpleton?
W Świecie Centaurów
Gdzie jesteśmy?
Co się stało?
Co?
Co to za miejsce?
Więzienie, jasna sprawa. Głuptaska.
Jak długo tu jesteśmy?
Dziesięć długich sekund.
Cóż
Kradłam miód od pszczółtaurów Kradłam gałęzie od roślinotaurów
Ukradłam nawet tę gitarę
Aby zagrać ten więzienny blues
O, kradnę
O tak, właśnie
Kradnę, żeby coś poczuć
Kradnę, kradnę, kradnę, kradnę, kradnę
Żeby coś po…
Dobra, wystarczy. Dziękuję, Glendale.
- Tak, zgadzam się. Dość tego. - Kto to powiedział?
Więźniowie nie odezwą się bez pytania, tako rzecze ja, Przyjazny Doug.
Doug, czym ty jesteś?
Przyjaznym.
Dougiem. Tak na mnie mówią.
Reprezentuję Dwór Kretaurów i czcigodną sędzinę Żakiet.
Wysoki Sąd.
Tutaj.
Przyjazny Dougu, a dlaczego nas zamknęliście?
- Bo jesteście w więzieniu. - Nie zrobiliśmy nic złego.
Jak się stąd wydostaniemy?
To ciasto?
- Skąd je masz? - Wymieniłem się z Garym.
Kim jest Gary? I czym się wymieniłeś?
Niech zgadnę. Wymieniłeś mnie.
Znowu.
Jesteśmy niewinni. Nie możecie nas więzić.
Przyznaję, że nie wiem, jak działa wasze prawo, młoda damo,
ale tu na dole złapani trafiają do dziury.
- Takie są zasady. - Już jesteśmy w dziurze.
Zawsze jest więcej dziur.
Wspominałeś o sędzinie. Będzie można się bronić?
Ależ oczywiście.
To największy honor stanąć przed Wysokim Sądem.
To honorowy krąg honoru. Honor dla wszystkich.
Czeka nas proces? Bosko.
Radzę się uspokoić.
Każdy dostanie szansę powiedzieć to sędzinie!
Ale jej wskaźnik skazań wynosi 100%.
Mary może to potwierdzić.
Mary?
Pewnie. Zawsze dzielimy ten sam punkcik widzenia.
Sędzina wkrótce się z wami spotka.
DOZO!
To akronim.
Nie wiem, co znaczy, ale ktoś to powiedział
i usłyszałem, jak wychodzili. Więc powtarzam wam.
Musimy uciec.
To nie pomoże, głupolu.
- Chedzie, czemu tkwisz w swojej celi? - To cela Gary'ego.
Nieważne czyja. Leć przez kraty i znajdź klucz.
Co ty? Te muskuły nie przecisną się przez tę szparkę…
Sama zobacz.
Imponujące, Ched! Mogę spróbować?
Strzelę minimną do zamka, żeby nas uwolniła.
Cześć, mikrusia ja! Skoro już tam jesteś,
czy możesz obrócić zatrzask i nas…
O tak!
Nie chcecie się wydostać?
Wystarczy wam ciasto więzienne i Gary. Który jest szkieletem, Chedzie.
To prawda, Gary?
Właśnie o tym mówię. Jakby wam nie zależało na wyjściu.
Mnie zależy.
Za długo tkwię w Świecie Centaurów. Nawet zaczynam wyglądać tak jak wy!
Jak śmiesz?
Mówisz, jakby to było coś złego.
Nie dla was. Do mnie to nie pasuje.
Koń bojowy nie nosi broni we włosach.
- To gumki do włosów. - Nie wiem, w co się zamieniam.
Łapię przez to doła.
Ktoś powiedział „dół”?
- Nie. - Nie.
- Co jest czarne, białe i czerwone? - Co?
Bocian zadźgany w bójce.
- Zadźgany. Znam to. - Tak!
Udany kawał, Koniu.
Kto to powiedział?
Puk, puk.
- Kto tam? - Rzep końskiego ogona.
- Rzep końskiego ogona… - Kto to mówi?
No to mamy żartownisia.
To moja praca. Nie przychodzę do twojej i nie…
Co się dzieje z moim ciałem?
- Co sędzia powiedział więźniowi jąkale? - Co?
„Wyrok nie zdanie: Zaczeka!”
Czaicie? Co, Chedzie?
Jasne. Mamy identyczne poczucie humoru.
Istny Ched. Uwielbiam tego gościa.
Cóż, koniec na dziś.
Będę tu przez resztę tygodnia i całego twego życia. Narka!
Koniu, nie do wiary. Cóż za znamienita chwila.
Twoje pierwsze zaklęcie!
To było zaklęcie?
Z ręką na sercu. To był twój pierwszy czar.
Czar to uczcić!
Rety, dobre!
Co? Nie! Żaden czar to uczcić.
Wiem. To wielki dzień i chciałabyś, by Wojowniczka tu była.
- Nie chcę, by mnie taką widziała. - Też nie lubisz, gdy pagony…
Uzna mnie za jakiegoś klauna!
Rany, tym się zadręczasz?
Nie uzna cię za klauna, bo zrobiłaś sobie fryz.
Nie rozumiesz! Nikt nie rozumie!
Teraz moje łzy są tęczowe?
Jesteś zła, ale myśl pozytywnie.
Urządzimy ci imprezę pierwszoczarową.
Tak! A nic nie pobije więziennej imprezy, bo na niej są piniaty Cheda.
No i poncz z kiblowymi rodzynkami. Kto chce się napić?
Musi być pyszny, bo wzięto go z ubikacji!
Należy być dumnym ze swojego magicznego ciała.
O, jest piękna Jest gracją
Ma ogon ze śmieszną facjatą
Życie jest cudem Choć trochę dziwne bywa
I tak już jest z czasem Że na ciele zmian przybywa
W dziwnych miejscach pióra rosną A te i owe sprawy nieładnie pachną
Ale w tym cała magia Pierwszego zaklęcia dziecka
O, ciała są ciekawe Nigdy nie wiadomo, co nas czeka
Można zyskać dziwne moce Przez pradawne rytuały i hormony
Ma się skurcze brzusia i wahania nastroju Czasami parapsychiczne moce
- A do tego pryszcze - To pierwsze zaklęcie dziecka
- Magia, magia, magiczna ty - Twoje ciało to cud
Pierwsze zaklęcie dziecka
Magia, magiczna ty
Pierwsze zaklęcie
- Dziecka - Dziecka
Doceniam próbę pocieszenia. Ale wiecie, co by mi pomogło?
Powrót do Wojowniczki, nim stanę się gadającą watą.
Piniata!
Glendale, czy to są zęby?
Dobra, dość tego!
W więzieniu nie ma imprez.
- To więzienie. - Co za koleś!
Wezwijcie hydraulika. Przeczyści rury kretem!
Kretem!
Zabawne, bo to żart!
Powiedzcie to sędzini!
Może was już przyjąć.
Pojedynczo przez tę dziurę. Tę dokładnie tutaj.
Nie dam się żadnej todze. Odsiedziałam już swoje.
Weź mnie pierwszego.
Po prostu wejdźcie do dziury. Kolejność mnie nie obchodzi.
Pożycz mi gumki do włosów.
Nie będę ryzykować.
Zrób to coś.
Potrzebny woźny. Są braki kadrowe.
Proszę wstać dla czcigodnej sędziny Żakiet.
- Nie lubimy zadawać się z intruzami - Jesteśmy kretaurami
- Ani dzielić nory z głupcami - Ledwo widzimy
Nie lubię obcych Obcy nie cierpią mnie
- Skóra - Proszę, nie dotykajcie mnie.
Brak mi nerwów Dla samolubów naziemnych
- Za wami - Tu na dole
Zrobię z nich osadzonych Bo to jest mój sąd
I na pewno uznam was za winnych
- To nie jest fair. - Jest.
Gdy w mą niełaskę wpadniecie
Pochłonie was ziemia Surowe zasady poznacie
- Podziemia - Podziemia
Prawo jest ustawione Bo świat zasad potrzebuje
- W mroku głupców się nie toleruje - Wilgotno
Może i jestem surowa Ale tak musi być
Mam młotek, stos kartotek Musicie winni być
Winni być
Nie wińcie starej sędziny I naszej podziemnej biurokracji
Kiepsko widzę przyszłość po tym utworze.
Ja też. Ale miał niezły beat.
Aby na pewno?
Wszyscy trafimy do więzienia.
Ponownie.
Wammawink?
Musi być jakaś magia, by się stąd wydostać.
Zamknij się.
Próba użycia magii na sali sądowej skutkuje potrójną karą dożywocia.
Wiecie, kto chciał tu rzucać czary?
- Gary! - Znałem Gary'ego.
Ale pewnie chodzi o innego, bo tamten był… Chwila moment!
Sprawa numer 2 481 922. Tak jak w każdej innej:
Obcy przeciwko kretaurom. Wasze przestępstwo?
W tym rzecz, Wysoki Sądzie. Nie było żadnego.
Rozumiem.
Zatem jesteście szpiegami!
Nic nie ukrywamy. Przysięgam, Wasza Czcigodna Wilgotność. Szliśmy…
- Tęczową Drogą do kolejnego szamana. - Kolejnego szamana?
A to ciekawe!
I rzuciliśmy się w tę dziwną – bez obrazy – dziurę,
w nadziei, że zbliży nas do…
Hejka!
- Niech mi ktoś da mikrofon - Błagam.
- Niech ktoś wpuści na scenę - O rany.
Przybyłem, żebyście pękali ze śmiechu
- Więc dzięki za tę arenę - Tak, cała pękam.
- Pozwólcie, że was rozbawię - Pas.
Jestem komedii świętym Graalem
Wcale nie!
Ale wtopa z racji ogona Rany, jestem taka zawstydzona
Witajże, Taka Zawstydzona Mam na imię Ogon
Możecie uważać mnie za koński żart
Urocze.
Tu na górze pokażę, ile jestem wart
Reflektory niestraszne Gdy lico bezokie, wiotkie i kosmate
- Co? - Rzyć nie umierać! Czaicie? Pośmiejmy się
Znam żart o papierze, który was nieco rozerwie!
Beznadzieja.
Mam inny o ręcznikach, ale jest trochę suchy.
- Dobra, odetnę cię i… - Gdzie ukrywacie wszystkie szkielety?
- Nie… - W klatce piersiowej!
- Żart dla więźniów. - Dobra, wystarczy. Dość już!
- Żarcie pokładowe, co? - Jaki to ma związek… Bez sensu… Auć!
- Ugryzłeś mnie? - Może.
- Odwróciłem konia ogonem. - Dajcie nożyczki.
Teraz już wiecie
- Uznajcie mnie za koński żart - Takie już będzie moje życie
Ale jestem dowcipny czort Ze śmiechu umrzeć to fart
Bo ze mnie jest
Koński żart
Dziękuję wszystkim. Będę tu całą noc,
przymocowany do tego końskiego zadu.
Już niedługo. Chodź tu! Przestań!
Przestań mówić te durne żarty.
Chwila, oni lubią żarty.
Hej, Ogonie, słyszałeś ten kawał o…
Słyszałem wszystkie! Znasz ten o labiryncie podziemnych dziur?
Co za dół!
Tak, dół pachowy.
Tym też był. Dołem pachowym.
Wysoki Sądzie, muszę pomówić z klientem.
- Co ty robisz? - No, komedię.
Nie. Komedia wymaga śmiechu.
Naucz mnie wszystkiego. Teraz.
Duże wymogi. Po wstępie robisz puentę.
Jasne, umiem spuentować.
Nie tak. W komedii liczy się ból i szczerość.
Ujawnij wrażliwą stronę.
Bo wyjdziesz na osła…
Kiedy mam puentować? Jasne. Nie puentować.
- Sędzina Żakiet odczyta werdykt. - Chwila! Mam kolejny żart.
Wstęp, potem puenta.
Wrażliwość.
Hej! Znacie żart o koniu, który musi zebrać części zaklętego klucza,
by opuścić Świat Centaurów przez ryft i wrócić do Wojowniczki,
- za którą tęskni jak za fantomową nogą? - Nie. Tego żartu nie znam.
Jak się kończy?
To był dół!
Zaraz, nie łapię. To nie był żart.
Chyba jasno się wyraziłam, że nie pozwalam na magię na sali sądowej.
Tak jasno jak Kryształ Shlavarskiego, Wysoki Sądzie.
Drogocenny kryształ, gdybyś miała wątpliwości lub pytania.
Dziękuję. Mój werdykt brzmi następująco.
Zakazanie magii odbiera wam szansę na sprawiedliwość,
bo jesteście magiczni.
Cudownie. To, o czym marzyłam.
Nie ma świata, w którym można was oddzielić od magii.
Nie wiedziałam, kto był brzuchomówcą, a kto pacynką.
- Wiem, kto był pacynką. - Uznaję was za niewinnych
z powodu prześmieszności.
Magicznej prześmieszności.
Już wolę być winna.
Dziękuję, że zapewniłaś nam najwięcej frajdy
od czasu sprawy 702, gdy oskarżona wpadła na tort urodzinowy
w drodze do dożywotniej celi.
W zamian chciałabym coś ci dać, Koniu.
- Czy to… - Moja część. Niech ci służy.
- Chyba nie rozumiem. - Ja na pewno nie.
- Czy ona… - Hej!
To znaczy, że ona jest szamanką.
- No ba! - Ten z długą głową ma rację.
Koniec rozprawy!
No to bierzmy się za wspinaczkę.
Wiedziałaś, że sędzina była szamanką?
W ogóle nie ogarniam, co się stało.
Cieszy mnie, że moje dzieci są bezpieczne. Co do…
Świeże powietrze!
Ale tam na dole był pieprznik.
Cześć wam.
Glendale!
Zawsze o tobie pamiętaliśmy i tęskniliśmy.
Nie pamiętaliśmy o niej zawsze i nie tęskniliśmy.
- Każdy z nas jest winny. - Zabierzemy to do grobu.
Glendale!
Jeśli Koń opanuje czar, jej dowcipy będą gadać z moimi pierdami.
Tak się tworzy rodzinę.
Ogonie?
- Hejka! - Byłeś ze mną przez całe życie.
Powiedz prawdę. Czy Wojowniczka mnie rozpozna?
- Mogę być na chwilę poważny? - Tak.
To dopiero początek.
- Co to miało znaczyć? Ogonie! - Hej, Koniu.
Będziesz gadać do zadu
czy śmigamy po dwie ostatnie części klucza?
Do widzenia!
Przyjazny Douglas się pożegnał. Już.
Napisy: Przemysław Stępień