‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ใครกันนะมีฝูงที่น่าทึ่ง ฉันมีฝูงที่น่าทึ่ง
‎ใครบอกนะ วอเทอร์เบบี้ไง
‎แปลกที่เธอไม่บอกว่าจอมเวทย์อยู่ที่ไหนบ้าง
‎ฉันรู้ว่าจอมเวทย์ส่วนใหญ่อยู่ที่ไหน
‎และปากขี้บ่นของเธอ ‎จะขอบคุณเมื่อรู้ว่าจอมเวทย์ตนต่อไป
‎อยู่หลังเนินเขานี้...
‎วัมมาวิงก์
‎เดี๋ยวนะ ทำไมฉันถึงเดินมาทางนี้ ‎ขอฉันลอง...
‎แปลกจังนะ
‎เธอพูดประมาณว่าปากขี้บ่นของฉัน ‎ต้องไปทางนั้น
‎ใช่แล้ว
‎จุดแวะแรกคือจอมเวทย์ต้นไม้คู่แฝด ‎แห่งป่าลอสท์ฟอเรสต์!
‎เดี๋ยวนะ เราต้องเข้าไปในนั้นลึกแค่ไหน
‎มันเริ่มมืดแล้วและเดอร์เพิลตันกลัวความมืด
‎เชด นายกลัวความมืดมากกว่าฉันอีกนะ
‎วันก่อนนายกลัวจนร้องไห้เลย
‎เราน่าจะตั้งแคมป์กันที่นี่
‎ซูเลียสก็ทำกิจวัตรตอนกลางคืนแล้วด้วย
‎เธอมีหุ่นกับความคิดที่เพียบพร้อม
‎เหงื่อเป็นเพียงกากเพชรธรรมชาติ
‎มันทำให้เธอเปล่งประกายมากขึ้นกว่าที่เคย
‎โอเค ฉันไม่กลัวความมืดหรอก
‎ช่วยบอกทีว่าจอมเวทย์ต้นไม้ ‎ดูเป็นยังไงแล้วฉันจะไปหาเอง
‎ได้สิ ก็นะ พวกเขาเป็นต้นไม้
‎ต้นไม้ในป่า เยี่ยม
‎แล้วมีอะไรโดดเด่นที่ฉันควรรู้ไหม
‎- พวกเขาวิ่งไปมาเหมือนเจ๊บบรีย์ไหม ‎- ไม่มีใครวิ่งไปทั่วเหมือนเจ๊บบรีย์
‎หนาวจัง!
‎โอ เจ๊บบรีย์ ขาของเขาช่างเรียวสวย
‎คงไม่ได้เข้าไปแล้วสินะ
‎ยังไงซะ เราก็ไม่คิดว่าควรเข้าไปในนั้น ‎ตอนที่มันมืดอยู่แล้ว
‎สาวน้อย
‎ยังไม่หลับเหรอ
‎เธอพูดกับฉันเหรอ
‎- ใช่ สาวน้อย ‎- อย่าเรียกฉันแบบนั้น เรียกฉันว่าฮอร์ส
‎คุยแบบกระซิบได้ไหม ‎ฉันไม่อยากให้พวกเขาได้ยิน
‎โอเค ได้
‎เธอต้องการอะไร
‎เธอเคยรู้สึกตัวชาไปทั้งตัวไหม
‎ทุกส่วนของเธอ...
‎และสมองของเธอ...
‎และเธอเอาแต่จ้องไปในความว่างเปล่า
‎ไม่ ไม่เคยหรอก
‎ฉันว่าฉันต้องการ...
‎บางอย่าง
‎ใช่ นอนไง
‎อืม ก็ได้
‎นั่นเป็นเพลงปลุกเวอร์ชั่นที่แย่สุดๆ ของเราเลย
‎วันนี้ไม่มีเวลาสำหรับเพลงปลุก ‎เราต้องไปแล้ว
‎(ในโลกเซนทอร์)
‎(และนั่นคือท่อนที่ 12 ของเพลงปลุก)
‎ขอโทษครับคุณพ่อ อย่าโกรธเลย
‎เราอยากได้คำอธิบายเรื่องนั้นไหม หรือว่า...
‎แล้ว...
‎เราจะเข้าไปไหม หรือว่าไงดี
‎วัมมาวิงก์
‎เกิดอะไรขึ้น ฉันนึกว่าเธอจะเป็นผู้นำทาง
‎ฉันทำอยู่นี่ไง นำทาง
‎ไม่เอาน่า นี่เป็นเรื่องสำคัญนะ
‎ฉันอยากให้เธอเลิกทำตัวงี่เง่าเหมือนเคย ‎แล้วพาฉันไปหาจอมเวทย์
‎ฉันไปด้วยได้ไหม
‎เห็นได้ชัดว่านั่นไม่ใช่ตัวตนที่งี่เง่าของเธอ
‎มีบางอย่างผิดปกติตามแบบฉบับม้า ‎ฉันหมายถึงโรคจิตมากเลยเหรอ
‎- ยัยนี่ ‎- เชด นายมีปัญหาอะไรกับม้า
‎ฮอร์ส แล้วเธอมีปัญหาอะไร ‎กับคนที่มีปัญหากับม้า
‎ทุกคน เธอสบายดี ไปกันเถอะ
‎วัมมาวิงก์ เธอคือผู้เชี่ยวชาญด้านจอมเวทย์นี่ ‎นั่นใช่จอมเวทย์ไหม
‎25 เปอร์เซนต์ของจอมเวทย์ถนัดขวา
‎งั้นแปลว่าไม่ใช่สินะ
‎นี่ แล้วตนนี้ล่ะ
‎- ดูเขาสิ ‎- ฉันไม่อยากมีปัญหา
‎32 เปอร์เซ็นต์ไม่มีมือ
‎งั้นก็ได้ ไม่เสียหายอะไรหรอก
‎ฉันมีครอบครัวนะ!
‎14 เปอร์เซนต์มีขาที่ไม่เด่นสามขา
‎จอมเวทย์ 100 เปอร์เซ็นต์เป็นจอมเวทย์
‎ฉันถือชิ้นส่วนกุญแจไว้กี่ชิ้น
‎หนึ่ง
‎ใช่ แต่มันจำเป็นต้องมีหกชิ้น
‎และฉันต้องการให้เธอช่วยหาอีกห้าชิ้น
‎- ฉันคงต้องหาทางเองแล้วล่ะ ‎- ฮอร์ส มันไม่ใช่เรื่องของฉันเสมอไปนะ
‎- ฉันหมายถึงเรื่องของเธอ ‎- พวกโง่ ดูสิ
‎จอมเวทย์ ห้ามเข้า กลับไป ‎พวกเขาห่วยแตก พวกเขาทำลายชีวิตฉัน
‎มีป้ายบอก! เยี่ยม! เรามาถูกที่แล้ว
‎ใบไม้ปูทาง เธอมาถูกที่แล้ว
‎สวัสดีจอมเวทย์ ฉัน...
‎เรามาที่นี่เพื่อขอรับชิ้นส่วนกุญแจ
‎ไม่ใช่ต้นไม้นี้ น่าอายชะมัด
‎เธอต้องหันมาทางนี้
‎เธอก็รู้นี่
‎สวัสดี จอมเวทย์ต้นไม้
‎ฉันคือฮอร์ส
‎วอเทอร์เบบี้ส่งฉันมา ‎เพื่อรวบรวมชิ้นส่วนของสิ่งนี้
‎และฉัน... โอ้ โอเค
‎(รากของเราทอดยาวลง กิ่งก้านสาขาชูขึ้น)
‎(จากฟ้าสู่ดิน)
‎(ดวงตาไม้ของเราจ้องมองไปยัง ‎ความปรารถนา ความหวังและความโลภ)
‎(แต่ต้นไม้ต้องขอปฎิเสธ ‎ทุกจิตวิญญาณที่เดินมาทางนี้)
‎(เราจะไม่ให้สิ่งที่เธอต้องการ ‎แต่จะให้สิ่งที่เธอจะเป็นต้องใช้)
‎(ความเขียวขจีจะเห็นถึงเหตุผล ‎และความสอดคล้องเสมอ)
‎(แต่เราไม่เชื่อในสิ่งอื่นใดนอกจากเวลา ‎เพราะเราเกิดมาจากเมล็ด)
‎(และเธออาจเชื่อว่าเธอรู้ความจริง ‎แต่ความจริงมักเป็นเรื่องโกหก)
‎(เธออาจจะประหลาดใจ ‎เมื่อรู้ว่าสิ่งใดที่เธอจำเป็นต้องใช้)
‎(สิ่งใดที่เธอจำเป็นต้องใช้)
‎(เธออาจจะประหลาดใจ ‎เมื่อรู้ว่าสิ่งใดที่เธอจำเป็นต้องใช้)
‎(สิ่งใดที่เธอจำเป็นต้องใช้)
‎(เธออาจจะประหลาดใจ)
‎(เมื่อรู้ว่าสิ่งใดที่เธอจำเป็นต้องใช้)
‎เอ่อ ตกลงคุณจะให้ชิ้นส่วนกุญแจเราใช่ไหม
‎แน่นอน อะไรก็ได้ที่เธอจำเป็นต้องใช้
‎ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่เธอต้องการ
‎ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหน
‎ก้าวขึ้นไปบนแท่นบูชาและหาคำตอบสิ
‎นี่ เธอจะไปไหนจ้ะ ‎ฉันต้องการให้เธออยู่ตรงนี้
‎ฉันจำเป็นต้องใช้ชิ้นส่วนกุญแจชิ้นต่อไป ‎เพราะฉันอยากกลับบ้าน
‎แต่ฉันก็ต้องการชิ้นส่วนต่อไป ‎เพราะฉันต้องกลับบ้าน
‎อะไรเนี่ย
‎อย่าใช้สมองม้าของเธอมากเกินไปสิ
‎ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านต้นไม้ ‎ปราดเปรื่องเลยล่ะ
‎ฉันจัดการเอง ดูนะ
‎อะไรทำให้นายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านต้นไม้
‎อะไรทำให้ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านต้นไม้เหรอ ‎ฉันเคยอยู่บนต้นไม้ไง
‎ยัยนี่ เธอไม่รู้จักต้นไม้หรอก ‎ถ้ามันตกลงมาบนกะโหลกม้าหนาๆ ของเธอ
‎หยุดคิดให้ดีก่อน
‎มันจะยากสักแค่ไหนกัน ‎เธอก็แค่ขึ้นไปบนสิ่งนั้น
‎แล้วก็ขอพรซะ ไปเถอะ มันง่ายๆ เอง
‎ที่นี่ไม่มีอะไรง่ายขนาดนั้น
‎มันต้องมีอะไร พวกเขาร้องเพลงเกี่ยวกับ ‎ความต้องการและความจำเป็น
‎แล้วถ้าสิ่งที่เธอต้องการ ‎และสิ่งที่จำเป็นต้องใช้คือสิ่งเดียวกันล่ะ
‎เหมือนฉันและตดที่พูดได้ไง
‎ถ้างั้น...
‎ว่าไงนะ นายอยากให้ตดคุยกับนายเหรอ
‎พวกเขาคุยกับฉันแล้ว ‎ฉันแค่อยากให้พวกเขาพูดดีๆกับฉัน
‎เราไม่อยาก... ไม่มีใครอยากฟังหรอก
‎(เขาไม่เคยดีๆ เมื่อฉันกินอาหารที่ฉันชอบ)
‎(เขาบอกแต่ว่า…)
‎(และ... และบางครั้งก็...)
‎ไม่ใช่ตอนนี้ เดอร์เพิลตัน นายเป็นอะไรเนี่ย
‎ฉันรู้สึกว่านายมีปัญหากับฉันเพราะฉันเป็นม้า
‎ฮอร์ส ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าม้าคืออะไร
‎ฉันรู้ว่าม้าเซนทอร์คืออะไร ‎และฉันเกลียดพวกเขา
‎และพวกเขาเป็นแค่คนครึ่งม้า
‎แต่ในความคิดของฉัน ‎เธอแย่กว่าพวกเขาสองเท่า
‎ประทานพร
‎ฉันภูมิใจในตัวนาย
‎ความปรารถนาของฉันเป็นจริง
‎เชื่อแล้วว่านายพูดจริง
‎เอาล่ะ ทีนี้ตาเชด มาดูกัน นี่เป็น...
‎ใช่แล้ว เปลือกไม้มาตรฐาน
‎ใช่ เปลือกเนื้อแน่น
‎เอาล่ะ ตรวจสอบแล้ว
‎ฮอร์ส ฉันจะสอนวิธีจัดการ ‎กับต้นไม้สมปรารถนาให้นะ
‎พวกเขาไม่ได้พูดถึงความปรารถนานะ
‎ปรารถนา ต้องการ ต้องใช้ ‎ต่างกันตรงไหน
‎ประทานพร
‎เดี๋ยว อะไรกัน ‎ประทานพรอะไร ฉันยังไม่ได้ขอ
‎อะไรเนี่ย
‎- โทษที ‎- อะไร
‎ขำอะไรนักหนา
‎นี่ฉัน... นายทำอะไรฉัน ไอ้ต้นไม้ตัวเหม็น
‎ไม่นะ
‎เข่าหลัง!
‎อะไรเนี่ย
‎เห็นมั้ย ไม่เห็นเข้าท่าเลย
‎นายคิดว่าเชดอยากเป็นม้าจริงๆ เหรอ
‎ไม่อยากเชื่อเลย
‎ไม่ ดูนั่นสิ
‎สู้กับฉันสิ ไอ้พวกขี้ขลาด เร็วเข้า
‎จัดมาเลย สู้กับฉัน
‎เว้นแต่เชดจำเป็นต้องเป็นม้า ‎เพราะเขาเกลียดม้ามาก
‎เพราะเธอเลย ฮอร์ส
‎นี่คือความปรารถนาของเธอไม่ใช่เหรอ ‎เธอแซงคิวของฉัน
‎ให้ตายสิ หุบปากสักเดี๋ยวได้ไหม
‎นี่คือการทำซ้ำของพวกคุณสินะ
‎ฉันคิดว่าฉันเข้าใจ แต่ฉันจะทำพลาดไม่ได้ ‎เราเลยต้องทดสอบ
‎ซูเลียส ต่อไปตานาย
‎ฉันไม่ต้องการอะไร
‎ฉันสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว
‎ฉันอยากให้วัมมาวิงก์พูดอะไรสักอย่าง...
‎อะไรก็ได้เกี่ยวกับทั้งหมดนี้
‎แต่ฉันก็คงจำเป็นต้องเลิกขโมยเหมือนกัน
‎- ล่องลอยดั่งก้อนเมฆ ‎- มาหมุนตัวกันเถอะ
‎และไม่มีทางที่ฉันจะยอมแพ้
‎รู้สึกเหมือนอยู่บนเรือ
‎ไม่เอาน่า เอ บี ซี ดี ไม่นะ
‎ถ้าเกิดอะไรผิดปกติกับวัมมาวิงก์
‎ต้นไม้ก็ต้องแก้ไขได้ ‎เพราะวัมมาวิงก์จำเป็นต้องดีขึ้นถูกมั้ย
‎สองขาแรกคือหนึ่ง สองขาหลังคือสอง
‎มันไม่ได้ผล เธอทำได้ยังไง
‎มันช่วยฉันจากตดที่โหดร้ายและผิดปกตินะ
‎ฉันเห็นด้วย
‎ประทานพร
‎เธอต้องการนอนนี่เอง
‎และฉันต้องการชิ้นส่วนกุญแจ ‎ชิ้นต่อไปเพื่อกลับบ้าน
‎ประทานพร
‎ไอ้ต้นไม้โง่นี่ ‎นั่นคือความต้องการของฉัน ให้เธอหายไป
‎- ทำไมนายต้องทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ‎- เดี๋ยว เธอจากไปตลอดกาลเหรอ
‎หนุ่มน้อย นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการนี่
‎ใช่ นายพูดถูก
‎เดี๋ยวนะ
‎ความตาย ไฟ
‎ความสิ้นหวัง
‎บ้าน พวกเขาส่งฉันกลับมาที่บ้าน!
‎เจ้านาย!
‎ฉันยังพูดได้นี่
‎เจ้านาย!
‎ดูเหมือนเราจะติดอยู่ที่นี่สักพักแล้ว ดังนั้น...
‎เรื่องตดนั่น มันเรื่องอะไรกัน
‎ใช่ เล่าเรื่องตูดใจร้ายให้ฉันฟังที ‎ก่อนอาการตื่นตระหนกของฉันจะกำเริบ
‎(เขาไม่เคยพูดดีๆ กับฉัน ‎เมื่อฉันกินอาหารที่ฉันชอบ)
‎(สิ่งที่เขาพูดคือ…)
‎(และ... และบางครั้งก็…)
‎(แต่ตอนนี้เขาพูดอะไรดีๆ ได้)
‎(ฉันรู้ว่าเขาจะชมฉัน)
‎(อย่างเช่น "นายเป็นลูกที่ดีที่สุด ‎และนายทั้งหล่อและฉลาด)
‎(ช่วยพูดอะไรจากใจหน่อย)
‎พ่อหนุ่มน้อย
‎เจ้านาย!
‎นี่มันดูไม่เหมือน...
‎ฉันยังติดอยู่ในโลกเซนทอร์!
‎สวัสดี
‎มีใครอยู่ไหม
‎วัมมาวิงก์!
‎เธอตัวเล็กจัง ‎ต้นไม้ทำให้เธอกลับมาเป็นเด็กเหรอ
‎วัมมาวิงก์
‎เธอโอเคไหม
‎มันก็แค่ฝันร้าย ‎พอฉันตื่น พวกเขาจะกลับมา
‎เธอเมินฉันหรือว่าฉันล่องหนเนี่ย
‎ล่องหน เข้าใจแล้ว
‎หวัดดี
‎ดูเหมือนเธอกับฉันจะเป็นผู้รอดที่หลงเหลือ
‎ตราบใดที่เรายังมีกันและกัน เรา...
‎จอมเวทย์ต้นไม้ ช่วยนำฝูงฉันกลับมาได้ไหม
‎ป่าลอสท์ฟอเรสต์คือหมู่บ้านของเธอ
‎ขอร้องล่ะ
‎เรารู้ว่านี่คือสิ่งที่เธอต้องการ
‎แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอจำเป็นต้องมี
‎หา
‎โอเค ขอบคุณที่แบ่งปัน ‎ความร่มเย็นให้หมู่บ้านของเรา
‎ฉันจะไปหาที่อื่นอยู่
‎ล้อเล่นเหรอ เธอกำลังทุกข์ทรมาน ‎และคุณน่าจะช่วยเธอได้
‎ทำไมคุณถึงไม่สนใจเธอ
‎เธอคิดถึงแต่ผู้อื่นและใจดี
‎เธอแทบไม่รู้จักฉัน ‎แล้วเธอก็พาฉันมาที่ที่เธอสูญเสียทุกอย่าง
‎แต่เธอก็ยังมาเพราะไม่อยาก ‎ให้ฉันเจ็บปวดขนาดนี้
‎ถ้าคุณไม่เอาหมู่บ้านของเธอกลับมา ‎อย่างน้อยก็น่าจะช่วยปลอบใจเธอ
‎อย่าคิดว่าเราหายกันนะ ‎คุณยังไม่ได้เห็นฤทธิ์เดชของฉัน
‎วัมมาวิงก์
‎ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ยินฉัน แต่...
‎มันจะดีขึ้น
‎เธอจะเติบโตขึ้นและเจอ ‎พวกเซนทอร์สุดเพี้ยนที่ร้องเพลง
‎และหัวเราะและได้ทำอะไรติ๊งต๊อง
‎และพวกเขารักเธอ ‎และเธอก็รักพวกเขา และ...
‎ฉันอยากพูดแบบนี้กับเธอ ‎และอยากให้เธอได้ยินฉันจริงๆ
‎(ไม่เป็นไรนะ)
‎(ฉันจะไม่มีวันทิ้งเธอไป)
‎(ฉันจะอยู่)
‎(และฉันจะสู้)
‎(กับเธอ)
‎เธอกลับมาแล้ว!
‎กอดนะ
‎ใช่ ฉันมีเรื่องที่ยังไม่ได้สะสาง
‎เชด ฮอร์สกลับมาสู้กับนาย
‎ฉันเกลียดที่เธอกลับมานะ
‎แต่ฉันดีใจที่มีม้าอีกตัวให้เกลียด ‎นอกจากตัวฉันเอง
‎ถ้านายไม่ชอบฉันก็ไม่เป็นไร ‎แต่นายชอบเธอใช่ไหม
‎ใคร วัมมาวิงก์เหรอ ใช่ ‎หล่อนดีกว่าเธอเป็นพันเท่า
‎ลุกขึ้น
‎เราจะสู้กันจริงๆ เหรอ นี่จะสู้กันจริงๆ ใช่ไหม
‎ไม่ ตอนนี้นายเป็นม้าแล้ว นายต้องหัดเตะซะบ้าง
‎บอกแล้วว่าฉันจะกลับมา
‎เห็นมั้ย
‎- ใจเย็นๆ ‎- แบบนี้ไง
‎วัมมาวิงก์ ตื่นสิ
‎ฮอร์สบ้าไปแล้ว
‎นายรับมือกับวิกฤตนี้ได้ดีมาก
‎ขอบคุณครับ พ่อ
‎ฮอร์ส ฉันไม่คิดว่าพวกเขา ‎จะให้ชิ้นส่วนกุญแจเธอนะ
‎ถ้าเธอทำแบบนั้นต่อไป
‎ดูฉันนะเชด เอนหน้าและกระดกหลัง!
‎นี่ เราเป็นแค่ต้นไม้นะ
‎ก็ได้
‎เอนหน้าและ...
‎อย่างนั้นแหละ
‎งดงาม
‎พวกเขาผูกพันกัน ‎เพราะความเกลียดชังที่มีต่อต้นไม้
‎ฉันจะให้สิ่งที่คุณจำเป็นต้องโดน
‎โอ๊ะโอ จะล้มแล้ว!
‎เธอทำได้
‎เธอทำสำเร็จแล้ว
‎เราทำอะไรลงไป
‎เชด นายไม่ใช่ม้าแล้ว
‎เจ๋ง
‎ฉันกลับมาแล้ว ที่รัก
‎เกิดอะไร...
‎- ฉันคิดถึงเธอมาก! ‎- ฉันหายใจไม่ออก
‎เกิดอะไรขึ้น
‎โอเค หวัดดี
‎ฉันขอโทษที่ไม่เข้าใจเธอ
‎ฉันไม่รู้
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่า ‎เธอจะกลับมาที่ป่าแย่ๆ นี้เพื่อฉัน
‎ไม่เป็นไร ฉันว่าฉันจำเป็นต้องทำมัน
‎เราได้กุญแจมาหรือยัง ‎ภารกิจสำเร็จหรือยัง
‎- เกิดอะไรขึ้นกับต้นไม้ ‎- เอ่อ คือว่า...
‎ฉันกับเชดพากันเตะต้นไม้
‎เราเตะหนักมาก แล้วเขาก็...
‎อ๋อ ฉันเข้าใจเธอแล้ว
‎ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันเริ่มเข้าใจ ‎สิ่งที่เธอพยายามจะสื่อแล้ว
‎มันเหมือนเพลงที่วอเทอร์เบบี้ร้อง
‎ซ่อนอยู่ในทะเล...
‎ต้นไม้
‎เดี๋ยว ไม่ใช่สิ
‎ว้าว ฮอร์ส การกำจัดต้นไม้ ‎เป็นแผนของเธอมาตลอดสินะ
‎เธอฉลาดมาก
‎ใช่ ฉันรู้อยู่แล้วว่าชิ้นส่วนกุญแจอยู่ที่ไหน
‎พวกเธอยืนรออะไรกัน ได้เวลาไปต่อแล้ว
‎ฉันรู้สึกว่าสมองเบาขึ้น
‎แต่รู้สึกเหมือนกีบเท้าของฉัน ‎ทำมาจากหินหนักล้านปอนด์
‎งั้นให้ฉันแบ่งเบาภาระเธอนะ
‎สาวน้อย
‎ไม่มีใครอุ้มฉันแบบนี้ตั้งแต่ฉันยังเล็ก
‎ใครคือผู้น่ารักของฉัน มานี่สิ!
‎ดูเหมือนฉันต้องรักษาคำชมของเขาไว้
‎เดี๋ยว เดี๋ยวก่อนนะ ‎นี่เรากำลังแจกของไปง่ายๆ เหรอ
‎เราให้สิ่งที่เธอคิดว่าเธอจำเป็นต้องมี
‎แต่สิ่งที่ตามมาอาจไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ
‎(เงียบเดี๋ยวนี้)
‎(ซ่อนตัวซะ พวกตัวจ้อย)
‎(รีบเลย)
‎(ณ ที่แห่งใดแห่งหนึ่ง)
‎(เสียงเพลงและเสียงหัวเราะจะจางหาย)
‎ดูหน้าฉันสิ
‎(การนอนหลับที่ไร้ความฝันตามมาด้วยมัจุราช)
‎(เมื่อโลกหน้ามาถึง ความมืดมิดก็ย่างกรายมา)
‎ฉันว่าฉันรู้จักเพลงนี้นะ
‎(ความเงียบ)
‎(คืบคลานเข้ามา)
‎(ความสงบ ความรู้สึกลึกๆ)
‎(ความเกลียดชังอันน่ากลัวที่พุ่งขึ้นถึงขีดสุด)
‎(เธอจะนำความสุขมาให้มัจุราช)
‎(เมื่อเขาเห็นแสงจากตาของเธอ)
‎(คำบรรยายโดย เบญจพร กวินทร์)