NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kto ma cudne stado? Ja mam cudne stado.
Kto tak twierdzi? Wodna Buba!
- Mogła wspomnieć, gdzie są szamani. - Ja wiem. Przeważnie.
Doceń więc, marudo, że następny szaman
jest za tym wzgórzem w…
Wammawink?
Dlaczego idę w tę stronę? Muszę tylko…
Dziwne.
Mówiłaś coś o tym, że ta maruda musi kierować się tam.
Właśnie. Pierwszy przystanek
to bliźniacy szamani drzewni Zaginionego Lasu!
Chwileczkę. Jak daleko w głąb musimy wejść?
Ściemnia się.
- Durpleton nie lubi ciemności. - Prędzej ty.
- Parę dni temu się popłakałeś. - Może rozbijmy obóz?
Zulius już się szykuje na noc.
Masz formę i boskie podejście.
Pot to tylko brokat natury.
Sprawia, że świecisz bardziej niż zwykle.
Dobra. Nie boję się ciemności.
Opisz mi szamanów drzewnych, a sama ich znajdę.
Jasne. Są drzewami.
Drzewa w lesie. Bosko. Jakieś cechy charakterystyczne?
- Biegają w kółko jak Gebbrey? - Nikt nie biega jak Gebbrey.
Ale zimno!
Ach, ten Gebbrey. Ma takie galante giry.
Nic z tego, prawda?
I tak nie ma sensu wchodzić tam po ciemku.
Maleńka.
Nie śpisz?
Mówisz do mnie?
- Tak, maleńka. - Nie mów tak. Mów mi Koń.
Możesz szeptać? Żeby nie usłyszeli.
Jasne.
Czego chcesz?
Miałaś kiedyś takie wrażenie, że całe twoje ciało zamarzło?
Jesteś nieco…
A mózg jest taki…
I wciąż gapisz się w pustkę?
Nie, nigdy.
Chyba potrzebuję…
czegoś.
Tak, snu.
No dobra.
Kiepściutkie wykonanie naszej piosenki na pobudkę.
Nie ma czasu na śpiewanie. Idziemy.
W Świecie Centaurów
A to była dwunasta zwrotka Piosenki na pobudkę
Wybacz, ojcze. Proszę, nie gniewaj się.
Chcemy o tym pogadać? Czy wolimy nie?
Więc…
wchodzimy czy jak?
Wammawink? Co się stało? Przecież miałaś tu dowodzić.
To właśnie robię. Wodzę. Do wody.
Dalej, to ważne.
Bądź mniej gapowata niż zazwyczaj i chodźmy do szamanów.
Mogę też iść?
Zazwyczaj jest inaczej gapowata. Coś nie gra. Typowy koń.
Taki z lekka socjopatyczny.
- Co za koleś. - Masz problem z końmi?
Koniu, masz problem z kimś, kto ma problemy z końmi? Koniu!
Nic jej nie jest. Chodźmy.
Wammawink, jako ekspertka od szamanów: To szamanka?
Aż 25% szamanów jest praworęcznych?
Czyli nie?
A może to drzewo?
- Spójrzcie. - Nie szukam kłopotów.
A 32% nie ma rąk.
- Fajno. Nikomu nie stała się krzywda. - Mam rodzinę!
I 14% ma trzy niedominujące nogi.
Sto procent szamanów to szamani.
Ile części klucza trzymam w ręku?
Jedną.
Tak, ale potrzebuję sześciu.
Potrzebuję twojej pomocy, by zdobyć pięć.
- Matmę też umiem. - Koniu, nie zawsze chodzi o mnie.
- To znaczy o ciebie. - Głąby!
Szamani. Nie wchodzić. Są do bani. Zepsuli mi życie.
Znaki! Jesteśmy we właściwym miejscu.
Liście ekspozycyjne. To właściwe miejsce.
Witaj, szamanie. Przyszłam…
Przyszliśmy tu po część klucza.
Nie to drzewo. Ale wstyd.
Spójrzcie w tę stronę.
Wiecie, że tego chcecie.
Witajcie, szamani drzewni.
Jestem Koń.
Wodna Buba przysłała mnie tutaj, żeby zabrać część tego cosia.
No dobra.
Korzenie sięgają w głąb Gałęzie wzwyż
Od nieba do ziemi
Nasze drewniane oczy oglądały Chciwość, nadzieję i żądzę
Każdej duszy, którą do nas los wiedzie Mówimy to drzew ostrzeżenie
Nie dajemy tego, co chcecie Tylko czego potrzebujecie
Bo zieleń zawsze rozumie ład i skład
Już jako ziarnom niestraszny był nam czas
Może i w swoją prawdę ufasz Ale ona często kłamstwem jest
Możesz być zaskoczony tym Czego potrzebujesz
Możesz być zaskoczony tym
Czego potrzebujesz
- Czyli tak? Dacie nam część klucza? - Owszem. Cokolwiek potrzebujesz.
- I może być tym, czego chcesz. - Nie widzę różnicy.
Wejdź na ołtarz i się przekonaj.
Dokąd to, koleżanko? Potrzebuję cię tutaj.
Potrzebuję część klucza, bo chcę wrócić do domu.
Ale chcę też kolejną część, bo potrzebuję wrócić do domu.
Co?
Nie przeciążaj końskiego móżdżku.
Jestem ekspertem od drzew. Uczonym.
Zajmę się tym. Patrz.
Co ciebie czyni ekspertem od drzew?
Co czyni mnie ekspertem? Mieszkałem na drzewie! Co za typiara!
Nie rozpoznałabyś drzewa, gdyby cię łupnęło w twardy, koński łeb.
Nie róbcie z chrupki widły! Wchodzisz na cosio od życzeń
i mówisz życzenie. Proste.
Nigdy nie jest. Zawsze jest haczyk.
Śpiewali o chceniu i potrzebowaniu.
A jeśli to, czego chcesz i czego potrzebujesz, są tym samym?
- Jak ja i gadające bąki. - Więc…
Chcesz, by bąki z tobą gadały?
Już to robią. Ale chcę, żeby były dla mnie miłe.
Nikt nie chce tego słuchać.
Nigdy nie mówi nic miłego Gdy jem coś, co uwielbiam
Mówi tylko…
I… A czasami…
Nie teraz! O co ci biega? Masz ze mną problem, bo jestem koniem?
Nawet nie wiem, co to jest koń.
Wiem, czym jest koński centaur. Nie znoszę ich, a są pół końmi!
Co czyni ciebie dwa razy gorszą.
Spełnione.
Jestem z ciebie dumny.
Spełniło się moje życzenie!
Wierzę ci na słowo.
Kolej Cheda. Sprawdźmy tu…
Tak, typowa kora.
Koreczki jak się patrzy.
Wszystko gra. Oto prawidłowa obsługa drzewa życzeń, Koniu.
- Nie było mowy o życzeniach. - Życzyć. Chcieć. Potrzebować. Wsio rawno.
Spełniono.
Zaraz, co spełniono? Nic nie mówiłem.
Co?
- Wybacz. - Co?
Co to za śmichy-chichy?
Jestem… Co mi zrobiliście, wy podłe dziwadła?
O nie!
- Kolana tył do przodu! - Co?
Widzisz? To bez sensu.
Myślicie, że skrycie Ched chciał być koniem?
Nie wierzę.
No nie. Spójrz tylko.
Walczcie ze mną, wy tchórze!
Dawajcie! Walczcie!
Chyba że Ched potrzebował zostać koniem,
- bo tak ich nie cierpi… - Ty mi to zrobiłaś, Koniu.
To było twoje życzenie! Wcięłaś się do kolejki życzeń!
- Rany, bądź cicho. - Tak się rozmnażacie, co?
Chyba łapię, ale żeby nie nawalić, zróbmy test.
- Zuliusie, twoja kolej. - Nic nie potrzebuję.
Perfekcji nie poprawisz.
Chcę, żeby Wammawink wyrwała się z tego…
Z tego czegoś.
Ale pewnie potrzebuję przestać kraść.
- Unosimy się jak w chmurze. - Zakręćmy się.
W życiu tego nie porzucę.
Jakbym był na łodzi.
No dalej. A, B, C, D. Nie! Dobra.
Jeśli coś dolega Wammawink,
drzewa ją wyleczą, bo potrzebuje wyzdrowieć.
Przednie to jeden, tylne dwa. Do kitu. Jak to działa?
Wyleczyło mnie z okrutnych, dziwnych pierdów.
Więc do dzieła!
Spełniono.
Potrzebowała snu! A ja części klucza, by wrócić do domu.
Spełniono.
Durne drzewa! Tego potrzebowałem. Żeby sobie poszła.
- A wy mnie skoniliście! - Odeszła na zawsze?
Och, drogi chłopcze. Mówiła, że tego chce.
Tak, masz rację.
Chwileczkę.
Śmierć? Ogień?
Beznadzieja?
Dom! Odesłali mnie prosto do domu!
Wojowniczko!
Nadal mogę mówić. Wojowniczko!
Chyba utknęliśmy tu na jakiś czas, więc…
O co lata z tymi pierdami?
Opowiedz o swoim wrednym zadku, zanim dostanę ataku paniki.
Nigdy nie mówił nic miłego Gdy jadłem coś, co uwielbiam
Mówił wciąż tylko…
I… A czasem…
Ale teraz potrafi powiedzieć coś miłego
Mam pewność, że mnie pochwali
Na przykład:
„Jesteś najlepszym synem I jesteś przystojny i mądry”.
Ale proszę mów z głębi serca
Mój drogi chłopcze.
Wojowniczko!
To nie wygląda…
Wciąż jestem w Świecie Centaurów.
Halo?
Jest tu kto?
Wammawink! Ale jesteś mała. Drzewa zmieniły cię w dzidziusia?
Wammawink?
Wszystko dobrze?
To tylko zły sen. Obudzę się i wszyscy tam będą.
Ignorujesz mnie czy jestem niewidzialna?
Niewidzialna.
Cześć!
Chyba tylko my przeżyliśmy.
Dopóki mamy siebie…
Szamani, przywrócicie moje stado?
Zaginiony Las był twoją wioską.
Proszę.
Wiemy, że tego chcesz, ale nie tego potrzebujesz.
Co?
Dzięki, że zacienialiście naszą wioskę.
Znajdę sobie jakiś inny dom.
To jakieś kpiny.
Cierpiała i mogliście jej pomóc. Czemu ją zignorowaliście?
Jest bezinteresowna i uczynna. Ledwo mnie zna i poszła ze mną tam,
gdzie straciła wszystko.
Przybyła tu i tak, by zaoszczędzić mi tego bólu.
Skoro nie przywróciliście wioski, mogliście ją pocieszyć.
To nie koniec. Jeszcze się spotkamy.
Wammawink?
Wiem, że mnie nie słyszysz…
Będzie lepiej.
Dorośniesz i spotkasz odjechane centaury, które śpiewają,
śmieją się i robią różne szurnięte rzeczy.
Pokochają cię, a ty ich. No i…
Chciałabym móc ci to powiedzieć tak, żebyś mnie usłyszała.
Wszystko gra
Będzie dobrze
Nigdy cię nie opuszczę
Tu pozostanę
I walczyć będę
Wraz z tobą
Wróciłaś!
Przytulamy cię.
Tak, muszę coś dokończyć.
Ched! Koń wrócił, by się z tobą bić.
Kijowo, że wróciłaś,
ale dobrze, że jest inny koń, którego mogę nie cierpieć.
Mnie możesz nie lubić, ale ją lubisz.
Jest okej. Tysiąc razy lepsza od ciebie.
Wstawaj!
Naprawdę będziemy walczyć? Tego właśnie chcesz?
Nie. Jesteś koniem. Naucz się kopać.
Mówiłam, że wrócę.
Widzisz?
- Uspokój się! - A masz.
Wammawink, obudź się. Koń ześwirowała.
Świetnie sobie radzisz z tym kryzysem.
Dzięki, tatku.
Koniu, chyba nie dadzą ci części, jeśli dalej będziesz tak robić.
Patrz, Ched. Do przodu i do tyłu!
- Stary, jesteśmy tylko drzewami. - Dobra. Do przodu i…
To was nauczy.
Jakie to piękne.
- Połączyła ich nienawiść do drzew. - Oto czego potrzebujesz.
Spadam!
Zabiła je!
Teraz to się doigrałaś.
Co zrobiliśmy?
Ched, nie jesteś już koniem.
Tak!
Wróciłem, kochani!
Co się…?
- Ale tęskniłam. - Nie mogę oddychać.
Co się stało?
No dobra. Hej!
Wybacz, że nie byłam przy tobie. Nie wiedziałam.
Wróciłaś do tego okropnego lasu dla mnie.
Już dobrze. Chyba tego potrzebowałam.
Mamy część klucza? Misja zakończona?
- Co się stało z drzewem? - Cóż…
Ched i ja kopnęliśmy drzewo.
Więcej niż raz. Dużo więcej. No i…
Już czaję, maleńka.
Ty rzucasz, ja chwytam twe myśli w locie.
Tak jak śpiewała Wodna Buba.
Ukryte w morzach…
…w drzewach!
Zaraz. Nie.
Rany, od początku planowałaś powalić drzewo.
Jesteś taka mądra.
Tak, cały czas wiedziałam, gdzie jest ukryta część.
Co tak stoicie? Czas ruszać.
Umysł mam lżejszy,
ale kopyta są niczym z kilotonowych kamieni.
Pozwól mi zmniejszyć twoje brzemię, maleńka.
Nikt mnie tak nie nosił, odkąd byłam mała.
Kim jest ten słodziak? Chodź tu!
Nie zabrano mi pochwalnych pierdów.
Chwila moment? Teraz rozdajemy rzeczy?
Dostała to, co myślała, że potrzebuje. Czeka ją to, czego wcale może nie chcieć.
Cichuteńko Ukryjcie się, malusieńcy moi
Szybciuteńko
W samym pustkowia środeczku
Gdzie śpiew i śmiech skonają
Spójrz na moją twarz!
Sen pozbawiony marzeń Podąża za Królem Nicości
Gdy nadejdzie królestwo jego Mrok powita cię
Chyba znam tę piosenkę.
Cichuteńko
Wpełznij pomiędzy
Ostrożniuteńko
Tajemnicze uczucie
Straszliwej nienawiści sięga niebios
Przybycie gości Wielce uraduje Króla Nicości
Gdy ujrzy, że znika z waszych oczu błysk
Napisy: Przemysław Stępień