NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jeden ostrożny krok za krokiem
Podążajcie dalej z rozwagą
Lepiej dmuchać na zimne
Tych stron nie znamy Ostrożnie kroczmy tą drogą
Bo kruche z nas stworzenia Miękkie i malutkie
I nigdy tu jeszcze nie byliśmy
Ten świat może was skrzywdzić, odrzucić
Trzymajcie się mnie Bym mogła was ochronić
Nie lękałam się nigdy wojennych salw
Miażdżyłam czaszki i chcę więcej
Gdzieś po kątach ukrywacie się
A ja ruszę w bój i zemsty smak poczuję
- Wy też możecie być nieustraszeni - Być nieustraszeni
Sami możecie walczyć Na siebie możecie liczyć
Bo wiecie, że nikt inny was nie ochroni
Nie!
- Kruche z nas stworzenia - Też możecie być nieustraszeni
Miękkie i malutkie
- Nigdy tu nie byliśmy - Możecie walczyć
- Świat może was skrzywdzić - Na siebie liczyć
- Bo nikt inny was nie ochroni - Trzymajcie się mnie, a ochronię was
- Was. - Was.
I dlatego właśnie powinnam tu dowodzić
- Ochronię was - Wzmocnię was
Dość! To ona się myli
- Uwierzcie mi, gdy mówię - Uwierzcie mi, gdy mówię
- Kruche z nas stworzenia - Też możecie być nieustraszeni
Miękkie i malutkie
- Nigdy tu nie byliście - Możecie walczyć
- Świat może was skrzywdzić - Na siebie liczyć
Ale trzymajcie się blisko mnie
Nie lękałam się nigdy wojennych salw
Miażdżyłam czaszki i chcę tego więcej
W Świecie Centaurów
Chyba nikt nie zauważył.
- No dobra. - Właśnie o tym mówiłam.
Musicie być ostrożni. Nie wdepnijcie w…
Ale zabawa.
Łąki łajna.
Trzymajcie się z dala od ostaurów!
Ktoś w ogóle słuchał mojej piosenki?
Twojej piosenki?
To był duet. A jej zwrotka była bardziej wciągająca.
Kreowała sugestywniejsze obrazy. Z nutą figi i… chwila…
Tak, mordu.
Skup się.
To nie spacerek. Musimy dotrzeć do…
szamana!
Chodźmy.
- Coś się stało, Glendale? - Muszę psipsi.
Słucham?
Musi skorzystać ze strefy dżdżystego kapu-kapu.
- Z drogi. Muszę lecieć! - Ktoś jeszcze?
Nie wierzę, że uważasz, że poszedłbym…
Tu jest lustro.
- Zaraz wracam. - Mają też miętówki!
Nie dodałaś gumijagód do porannych płatków?
Nie jadam śniadań…
Należy jeść śniadania.
Nie muszę jeść.
Jestem na misji.
Cześć, Namisi. Miło cię poznać.
To nie moje imię.
A Lanabelle?
- Nie. - Psipsi?
Jak robić siku? Nie!
Bamanda? Jonathan Zieleninka? Banter?
- Klemens Cyna? - Koń! Już wam mówiłam.
Mówcie mi Koń.
Koń. Nudne i banalne. Pasuje jak ulał.
Masz ze mną jakiś problem?
- W sumie tak. - Ruszajmy już.
Idź już.
Szamani na pewno mogą mnie odesłać?
Jasne! Nie ma bardziej magicznych istot w Świecie Centaurów.
Wiem, bo łączy nas przeszłość.
Zna ich ze szkoły szamanów.
Była ich najlepszą uczennicą.
Nie wiem, czy najlepszą, ale na pewno z podium.
Skoro tam chodziłaś, czemu nie jesteś szamanką?
Co?
Rzecz jasna była to nauka dla nauki.
Zaraz.
- Nie idźmy tędy. - Czemu nie?
Mam złe przeczucia co do tego miejsca.
Wyczuwam niebezpieczeństwo.
Zawróćmy.
Zawrócić? Gadasz od rzeczy.
Mam moc jasnowidzenia.
- Czasami. Zulius! - Westchnienie.
Pamiętasz, jak przewidziałam pryszcza na powiece? I tak było!
Nie był to zwykły pryszcz. Tylko taki bardzo paskudny.
- Nic nie wiem. - Daj spokój.
- Tak było. Zachowałam strupa. - Nazwałem go Banter.
Stąd fajnie, że to nie twoje imię. Myliłoby się nam.
Hej, mogę dostać jakieś pieniądze?
Dobra, dziękuję za wszystko…
Będę trzymać się drogi. Sama dam radę znaleźć szamana.
Nadawajcie imiona strupom w swojej kopule
- i udawajcie, że macie moc wieszczenia. - Nie udaję!
- Do widzenia. Do… - Chwila.
Zaczekajcie. Nie możemy zostawić jej samej.
Obiecaliśmy zaprowadzić ją do szamana.
No i?
Jak powiada Banter:
„Centaur zawsze dotrzymuje obietnic”.
To nie brzmi jak Banter. Nie, żebym miał kiedyś pryszcza.
Dalej jest niebezpiecznie.
- Należało zostać w dolinie. - No bez przesady.
- Nie chcę gnieść się w kopule radości. - A ja wciąż wąchać te same kwiaty.
Albo kraść te same kwiaty.
Znaczy pożyczać. Tylko pożyczamy.
No i nasza strefa dżdżystego kapu-kapu była raczej łąką łajna.
Co chcecie powiedzieć?
Chcecie z nią pójść?
Może zazdrościsz Koniowi, a może w nas nie wierzysz,
ale dotrzymajmy obietnicy.
Dalej, w brzusiu wciąż mam dużo miejsca, które trzeba wypełnić.
Nie wierzę, że to robię.
No dobrze. Chodźmy.
- Zaczekaj! - Myślałam, że zawracacie.
Przez złe przeczucie Wammawink.
Chcieliśmy poczuć wiatr w grzywach!
Widzicie to? Zaraz sięgnie ziemi.
Zakład, że tu zmierza?
Przypomina mi chaos domu!
A nie mówiłam? Musimy się gdzieś schronić!
Dobra, Wammawink. Pytanko.
Którędy do szamana?
Tak właściwie to…
tamtędy.
Dokładnie. Tamtędy.
Idę tamtędy.
Zresztą to tylko tornado.
Wiecie, wiatr w swoim żywiole.
Koniu, zostawiłaś te swoje cosie na nogi.
Przepraszam. Już idę!
Co ty robisz?
Koń się myli! To nie tornado.
To centaurnado!
Przyjdźcie do nas
Nie lękałam się nigdy wojennych salw
Będziecie nasi
Stoczyłam już wiele straszliwszych bitew
- W niebie - Teraz wiem, jak wiele ta przelana krew
- Na zawsze - Nauczyła mnie
Nie damy wam odejść
- Trzymajcie się mnie, a będzie dobrze - Nie opuszczajcie nas
Nikt wam więcej nie przekaże
- Jak się ukryjecie? - O szybkości, sile i odwadze
A także
Jak przeżyć
Nie uciekniecie przed nami
Talizman! Nie!
Jesteście stworzeni dla nas
Poddajcie się
Lśniące cacko!
- Glendale, nie! - Będziesz ze mną bezpieczna.
Guma do żucia. Dżinsy. Dłużej nie dam rady walczyć. Koniu!
Teraz jestem twoja
Czekaj! Nie!
Zamieszkam w niebie
Trzymaj się!
Na zawsze i zawsze
Jesteś teraz jedną z tysięcy naszych dusz
Które uniosły się i wstąpiły w nas
Jesteś częścią nas
A my częścią ciebie
Nie uciekniecie od nas
Jesteście stworzeni dla nas
Poddajcie się Ulegnijcie nam
Należycie teraz do nas
Poddajcie już się nam
- Niezła jazda, co? - Czemu kopnęłaś nas w centaurnado?
Uczciwe pytanie, ale, cóż, zadziałało. Wydostaliście się.
Glendale, oddaj mi mój dinks.
- Zimno. - Czad. Mamy to za sobą.
- To śmigamy. - Nie!
- Co? - Nie zapytasz, jak się czują?
Narazili życie dla ciebie.
- Glendale rzuciła się w centaurnado. - Hejka.
Ja? Nazwijmy rzeczy po imieniu.
Rzuciła się po to, bo jest lśniące.
Daj mi skończyć.
Nie znasz jej i nie zależy ci na niej.
Spójrz, trzęsie się jak chihuahuataur po zimnej kąpieli.
I nawet nie zauważyłaś.
Czy zależy ci na kimkolwiek?
Wybacz, że nie matkuję każdemu obsesyjnie i nie próbuję kontrolować ich życia.
Końskie przeprosiny jak się patrzy.
Chodźcie stąd.
Wystarczy nam przygód na resztę życia.
- Bezpiecznej podróży. - Miłej zabawy w waszej kopule!
Lepiej mi bez nich.
Czas wrócić na drogę. Jestem koniem. Wiem, co robię.
Konie znajdują rzeczy. Są z tego znane.
Teraz… No tak!
A to bobki.
Myliłam się. Konie są kiepskie w tropieniu.
A może to były psy?
Świnie truflowe? Nie wiem.
Jakiś koleś! Pewnie wie, co jest grane. Ma torebkę. Hejka!
Wiesz może, gdzie znajdę Tęczową Drogę?
Tęczowa Droga, powiadasz?
Znałem kiedyś Tęczową Drogę.
Kradł torebki od mein dziadka.
Masz wielki tupet mówić o nim w tych okolicach.
Wielki…
Wielki tupet. Nie bierz mein torebki.
Nie chcę twojej głupiej torebki!
Ściemnia się.
Nie wiem, gdzie jestem. Nie wrócę do domu, co?
Morderczyni!
O rany!
- Już dobrze. - Wybacz. Nie…
Chciałabyś, żebym zadusiła twoje dziecko?
Musiałabym sobie wyobrazić, że mam dziecko,
a potem… Pewnie byłoby kiepsko.
Następnym razem myśl nie tylko o sobie.
Ależ właśnie myślę o kimś innym.
Wraz z tobą
I pewnie już nigdy jej nie zobaczę.
Nie!
Wszystko gra
Będzie dobrze
Nigdy cię nie opuszczę
Nie myśl
Po prostu zaufaj, zachowaj spokój Zostań ze mną, tak mówiła
Oczy otwarte
Głęboki oddech Jeden zły ruch i śmierć nas spotka
Jak mam trwać, jeśli do siebie nie wrócimy
I tamto życie na zawsze odeszło?
Czy w pamięci zostanie to, co przeminęło?
A co, jeśli twą twarz zapomnę?
A co, jeśli będziesz żyć dalej beze mnie?
A co, jeśli drzwi powrotnych nie znajdę?
A co, jeśli jednak uda mi się
Ale nie rozpoznam cię?
A co, jeśli o wiele za długo to zajmie
A niebezpieczeństwo cię dosięgnie?
A co, jeśli spóźnię się? Przed przeznaczeniem nie ocalę cię
A ty przeze mnie przepadniesz na zawsze?
Obiecuję, że sposób znajdę
I z pomocą tobie przyjdę
Jeden ostrożny krok za krokiem
Bo ty i ja
Jesteśmy kruchymi stworzeniami
Wraz z tobą
Nie!
Koniu.
Co się dzieje? Co wy…
Co to za smak?
To śmiechoplacki.
Naprawdę pyszne.
Ewidentnie nie przywykłaś do śniadania.
Ale co wy tu robicie? Poza wpychaniem mi jedzenia do buzi.
Stado jest dla mnie najważniejsze. Przeraża mnie myśl, że je stracę.
Przepraszam cię.
A dla ciebie najważniejsza jest Wojowniczka.
Pozwól, że nasze stado pomoże ci znaleźć twoje.
- Dziękuję. - Ale od teraz robimy wszystko po mojemu.
Zrozumiano.
Spójrz tam.
Że co? Chwila, właśnie to jadłam.
Niehigieniczne.
Koniu?
- Słyszę. Czego? - Co to jest wojowniczka?
Dziękuję. Nareszcie. Co to jest wojowniczka?
- Czy Wojowniczka lubi pożartować? - Na swój sposób.
- To psiapsiółka? - Cóż…
Czy psotopsiapsiółka?
Nie wiesz, co to znaczy, więc ci powiem. Psiapsióła do wymyślnych psot.
Ona walczy. Razem toczymy boje.
- Wchodzi mi na plecy… - Stoi na tobie. Ale durnota.
Zwykle siedzi. Jeśli mam pójść w jakimś kierunku,
ciągnie mnie za lejce.
Moje lejce. Moja…
Moja zbroja. Moje lejce! Zniknęły!
Jestem całkiem naga.
Każdy z nas jest nagi.
Wojowniczka umie sprawić, że leje deszcz?
Myślałem, że twój świat nie ma magii.
Nie, że leje jak deszcz. Lejce! Zakłada się je przez głowę…
No nie. To bardziej skomplikowane, ale…
- Halo? - Ciekawi mnie ta historia.
- No i? - Nie każ czekać.
Wojowniczka!
- Co robi? - Wojowniczko!
- Niegrzecznie. - Za nią!
Ostrożnie!
Idźcie za nią ostrożnie!
Napisy: Przemysław Stępień