Отворете ја страница 44 во учебниците.
Подготвени сте?
Господине Јокота,
извинете што пак доцнам.
Катајама, што ти е на грбот?
Да. Почна да ми натекува од некоја причина.
Така...
Што е тоа? Изгледа како куќичка на полжав.
- Морничаво. - Одвратно.
Спирала.
УЗУМАКИ: СПИРАЛА НА УЖАСОТ
Го слушна ли тоа?
Змии!
Испреплетени се.
Чудно и морничаво. Во судир се, нели?
Како нашите родители. Жестоко се караат.
Не се борат. Тие се парат.
Слушнав дека се уште не знаат каде е Азами.
Сигурно ти е тешко, Кирие.
- Те испита полицијата? - Да.
Знаеш што? Пак почнаа да закопуваат луѓе.
Место кремирање.
Ги знаеш оние спирали над крематориумот? -Да.
Велат дека било необичен инцидент.
Комбинација од неисправен оџак и чудни временски услови.
И во другите градови се појавуваа спирали над крематориумите.
Но, само кога кремираат луѓе од Курузу. Лудо!
Сега ги закопуваат за чадот да не обликува спирала.
Но, застрашувачки е да одиш покрај мртвите до училиштето.
Ме лазат морници.
Да продолжиме.
Кирие, јас те сакам! -Не можеш така да плашиш луѓе, Јамагучи.
Дали ве преплашив?
Зошто си го губиш времето? Кирие веќе има момче.
Знам, но сакам таква убавица да ми биде девојка.
Сите ќе се шокираат.
Прибери се. Затоа сите ѕе викаат Федер, чудаку.
Сакам да плашам луѓе.
Не сакам да имам врска со тебе и твоите шеги. Те молам, не додевај ми.
Да одиме, Шихо.
Кирие! Добро, но нема да се откажам.
Запомни го ова! Ќе паднеш на мене како круша!
- Глупаку! - Подалеку од неа, те предупредивме!
Дојди, Јорико!
- Не! Пушти ме, тато! - Јорико!
- Детиште! - Казунори.
- Одиме! - Не! Казунори!
Дали си добро?
Боже, Казунори.
- Толку се изопачени. - Кој?
Се сеќаваш? Моите се доселија овде додека бев во основно училиште.
Се вселија во онаа напуштена куќа во низата. Ја викаат сиромашната.
Знам. Со Шуичи тогаш доаѓавме таму.
Семејството на Јорико се наши соседи.
Но, сите се мразиме.
Како што реков, изопачени сме.
Мислам дека е зашто не можат да си ја прифатат сиромаштијата.
Затоа извртуваат се живо.
Тоа е начин да се заштитат од реалноста.
Кога изопачени вкрстуваат копја...
Влегуваат во магепсан круг. Невозможно е да се ослободат.
Толку се изопачени?
Но, ти не си изопачен, Казунори.
Фала, Кирие.
Сакам да мислам дека Јорико и јас се уште не сме како нив.
Планираме да избегаме заедно.
- Молам? - Со воз. Задутре.
- Вети ми дека нема да кажеш никому. - Ветувам.
Се надевам дека Јорико и Казунори ќе најдат среќа.
Не ме чуди што нивните фамилии се мразат.
Проклетството на спиралата. Го чувствувам над таа куќа.
Како мислиш? -Од спиралата се изопачени. Им ги расипува душите.
Можеби грешам, но клетвата таму е посебно силна.
Спиралата полека го шири своето влијание врз целиот град.
Види.
Кога ќе ги допре спиралата,
која има моќ да привлекува се во својот центар,
се трудат да привлечат внимание од сите и од се.
Кирие, се чини дека косата ти пораснала.
Што?
Кога ќе размислам подобро, косата навистина ми е подолга.
- Кирие, што ти е со косата? - Што?
Немам поим од каде ми се тие кадрици.
Сплети си плетенки. Можам да ти помогнам. -Фала, Кјоко.
Структурата на ДНК обично се опишува како двојна спирала.
Замислете си два паралелни синџири кои формираат скалило и се завртуваат.
Секој синџир има посебен столб,
од шеќери и фосфати со бази АТ, ЦГ... -Ама ајде!
Базите се поврзуваат кон внатре, прицвстени на средина на спиралата.
- Кој ѓавол е тоа? - Одвратно!
- Тоа е Катијама. - Невозможно!
- Сериозно? - Се шегуваш?
Тоа е Катијама. Погледнете му го лицето!
Очите му искокнале!
Пресечете ја. Сакам кратка.
Сигурна си?
Морничаво е, не ми се допаѓа.
Добро, ќе сечам.
Ти си чудовиште!
Што е тоа? Да ја одведеме во болница!
- Не, сестро! - Кирие!
- Да викнеме доктор! - Не можам да дишам!
Косата се лути! Затоа ја задушува.
Зашто сака да ја пресече! Не сака да оди во болница.
Престани, смешен си. Таа не се задушува самата!
Душо, Митсуо можеби има право.
Што е со сите вас?
Кирие, како...
Ти таму! Што ти е со косата?
Кирие, само почекај, јас ќе привлечам уште повеќе внимание.
Нема да ти се верува што јадеше Полжавот за појадок.
Трева од кокошарникот!
"Полжавот"? -Тоа е пресурово дури и за тебе, Тсумура.
Го мразам ова.
Не бил дома неколку дена, а вие ми велите дека е цело време овде?
Ова е вашиот син.
Бесмислица! Како може да речете дека ова е нашиот син? Ова е болна шега?
- Дојди, си одиме. - Да.
Кутриот Катајама.
Чекајте ме мене!
Шуичи...
Кирие, знак на мојата љубов.
Жал ми е, не можам да го прифатам.
- Барем отвори го и погледни. - Не. Јас имам некого.
Мораш да престанеш.
Што да направам за да ја почувствуваш мојата љубов кон тебе?
Знам! Види го ова, Кирие!
Моќта на мојата љубов ќе го сопре тој автомобил. -Јамагучи!
Те сакам...
Слушнав дека Федер го изгазила кола. -Замисли си.
Телото се завиткало околу тркалото, станало каша.
Не! Не пак!
Катајама излегол од оградата!
Чекајте малку. Невозможно! Тоа е...
Тсумура!
Кирие!
Што велиш? Дали сега полесно ќе ме забележуваат?
Не сакам да бидам втора.
Јас сум подобра.
Да те видиме, Кирие!
Кјоко, те молам.
Не сакам да се натпреварувам со тебе.
Само една од нас може да е центар на внимание!
Од самиот поглед на тебе ми се повраќа!
Кирие!
Кирие, држи се. Ќе ја пресечам.
Сега сум навистина центар на вниманието!
Погледнете ме! Добро погледнете ме!
Толку сум уморна...
Но, ми треба уште повеќе внимание...
Повеќе внимание...
Кирие!
Шуичи?
Ова е лошо! Катајама и Тсумура се ослободиле!
Ако не ги најдеме и не ги средиме брзо, ќе предизвикаат паника!
Г. Јокота! Ве молам немојте да ги убиете!
Тоа е јајцата што ги снеле по парењето.
Што? Парење? Но, двајцата се машки.
Полжавите се двополови. Хермафродити.
Ако се изведат, ќе го фрлат градот во хаос.
- Немојте, ве молам! - Немам избор!
Тие веќе не се луѓе. Тие се "хомо-гастропода". Луѓе-полжави.
- Ова е лудо. - Чекај! Казунори...
Каде одиш? Уште не си закрепнала.
На станицата! Казунори и Јорико ќе избегаат. -Сега?
Да. Заминуваат од градов, Сакам барем тие да избегаат.
Паметно е што ќе избегаат, но сигурна си дека ќе дојдат?
Би требало да стигнат секој миг. Со возот во 18:30.
Што е? Од што бегате?
Забележаа дека се искрадовме од дома. Нашите татковци не гонат!
Ја чуваат станицата.
Како да помогнеме? -Одиме преку плажата. Ќе ви помогнеме.
Благодарам, Шуичи.
Ене ги! Наваму!
Казунори! Доста беа глупости.
- Веднаш си одиме дома. - Не, тато! Тргни ни се!
Таму се!
Казунори, бегајте!
Вратете се овде! Казунори!
Застанете!
Не можам веќе да трчам...
Јорико, мала глупачке!
Како да ти набијам малку разум во тебе?
Казунори, пак ќе не разделат.
Нема. Никогаш повеќе нема да се разделиме.
Ќе се испреплетиме. Вака!
Јорико!
- Јорико! Дај ми ја раката! - Казунори!
Кој ѓавол се случува?
Јорико! Држи се, ќе те извлечам!
Премногу е цврсто! Како челична сајла!
Престани, тато. Остави не на мир.
Не можеш да ја скршиш нашата љубов. Нема веќе да се разделиме.
Заедно. Засекогаш.
Се е во ред, госпоѓо?
Зошто мислиш дека не е? Тргнав дома.
Необично е што одам и одам, но не се доближувам.
Преземете нешто! Не можам да одам право!
Слушнавте дека црниот светилник сношти се запалил?
Со години е расипан. Се прашувам кога го поправиле.
Велат дека ако погледнеш во светлото ќе се шекнеш.
Навистина? Морничаво.
Г. Јокота!
Не ми се верува, и тој се претворил во човек-полжав.
Сестричке, тука си! Дојди брзо!
Што е сега, Митсуо?
Сигурно сношти се насукал.
Но, морето беше мирно, а светилникот работеше.
Јас слушнав дека по хаваријата
тројца морнари оделе во круг по палубата.
Потоа паднале в море.
Едниот го спасиле, а двајца се водат како исчезнати.
Кога сме кај исчезнатите,
сношти испратија пет експерти кај светилникот.
Од нив сега нема ни трага ни глас.
Митсуо?
Митсуо!
Веднаш симнувај се!
- Овие скали се закон! - Да одиме до врвот, Митсуо! -Да.
Морам да одам горе.
Ова нема смисла.
Се качувам, а не стигнувам до врвот.
Како да одам во бескраен круг.
И тој мирис, како нешто да гори...
И чудно ми е во главата.
- Помош! - Митсуо!
Митсуо и неговиот пријател продолжија. Сакаа уште да истражат.
Ќе одам по нив. Вие симнете се.
Брзо, не застанувајте!
Сестричке, не можеме да се поместиме. Спиралата зјапа во нас.
Ова е леќата на светилникот.
Френеловата леќа обично се состои од концентрични кругови.
Се прашувам што се случило овде.
Како се да е искривено.
А тие тела...
Не!
Морате да се симнете! Веднаш! Воздухот на самрак ќе се запали!
Мораме да се симнема пред да се активира!
Како мислиш?
Светлината е премногу жешка и ќе го стопи стаклото.
И толку жешка да... Побрзајте! Мораме да се симнеме!
Што се случува? Што ќе се случи со нас?
Ќе ви објаснам! Само трчајте!
Доаѓа! Жештината доаѓа!
Не застанувајте! Трчајте!
Не!
"Зракот од светилникот
кој се разбуди од спокојната дремка
полека се ширеше
преплавувајќи не,
додека спиралата не проголтуваше.
Правејќи го нашиот град беспомошен да и се спротивстави.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС