NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Sophie?
Kai jest z tobą?
- Nie, a co? - Zniknął.
Nie wiem, gdzie może być. Obdzwoniłam już wszystkich.
Już jadę.
Masz coś?
- Wyłączył śledzenie. - Dlaczego?
Dokąd mógł pójść?
AL_2005: CO POWIEDZIAŁA POLICJA?
WIEM, GDZIE ON MIESZKA
12281 HOLT PLACE, OAKLAND CO ZROBISZ?
Mamo, chyba wiem, dokąd poszedł.
DZWONI ETHAN
ODRZUĆ / ODBIERZ
ETHAN: WRACAJ! ON JEST NIEBEZPIECZNY!
MAMA:NIEODEBRANE CIOCIA PIA: NIEODEBRANE
ETHAN STARY, NIE BĄDŹ GŁUPI!
DZWONEK WYCISZONY
r">
RYSIE Z OAKLAND
DWA LATA WCZEŚNIEJ
To kompleksowy obiekt ze wszystkimi bajerami.
I znów będziemy razem pracować.
- Mam do ciebie mówić szefie? - A jak.
Trenerze, spóźnienie.
I lecą punkty karne.
Zaraz przyjdę, cierpliwości.
UNIWERSYTET W OAKLAND
To Linda Freeman, koordynatorka.
Linda, to Nick Brewer, nowy fizjo.
- Bardzo mi miło. - Mnie również.
A to Dawn Gleed,
główna administratorka i dyżurna jędza.
Dawn, Nick Brewer.
- Cześć. - Bardzo mi miło.
Nie słuchaj go. Jestem słodka.
ODPOWIEDŹ
Cześć!
Kai?
Co tu robisz?
Co z twoim okiem?
Nic. Biłem się.
O co chodzi? Co tu robisz w nocy?
Brat ze mnie zażartował.
Ethan też tu jest?
Dawn? Kto to? Wiesz, która godzina?
To Ed, mój mąż.
Ed, to Kai Brewer.
Wiesz, syn Nicka Brewera.
Opowiedz, o co chodzi, i Ed cię odwiezie.
Chodź.
DZWONI PIA
- Daleko jeszcze? - Kwadrans.
Roshan też tam jedzie.
Sophie, wszystko będzie dobrze...
Kurwa.
I tu cię wysłali?
Tak.
Nie znamy się na catfishach.
Nie mamy dobrej ręki do rybek.
Zdechły.
Lepiej już pójdę. Mama bedzie zła.
Wie, że tu jesteś?
Tak. Oboje wiedzą, gdzie jestem.
To trzeba cię odwieźć.
Wezmę kluczyki.
Pójdę po sweter.
Już pewnie wezwali policję.
Wiem.
- Co chcesz z tym zrobić? - Ty i te twoje gierki.
Ty nas w to wplątałaś.
A ja nas wyciągnę.
Tu masz login i hasło.
Zaloguj się i od razu zmień.
Załatwisz to? Jestem w tym kiepski.
- Tak będzie prędzej. - Dzięki.
Ile masz dzieci?
Dwóch synów.
Hasło?
Butch Brewer, mój chomik.
Masz urocze dzieci.
Ale przy takich rodzicach...
Zsynchronizować z telefonem?
Świetny pomysł.
Jak zwykle słaba bateria.
A ty masz dzieci?
Nie, jesteśmy z Edem sami.
Staraliśmy się...
i staraliśmy.
- Ale, jak to mówią, najlepsze plany... - Przykro mi.
Daj spokój.
Mamy ciekawe życie.
- Idź na spotkanie, skończę. - Dobrze.
Dzięki za pomoc. Naprawdę jesteś słodka.
- Hej. - Hej.
- Jestem Tara. - Już wiem.
- Tak? - Jenny. Miło mi.
Wzajemnie. Dobrze wreszcie poznać gwiazdy.
KOPIA ZAPASOWA TELEFONU CZEKAJ, AŻ KOPIA...
D8R / TERAZ MASZ NOWĄ WIADOMOŚĆ
MANDY HARRISON NICK, DOSTAŁEŚ ZDJĘCIA?
TAK! SUPER WYGLĄDASZ W KOSTIUMIE
CHĘTNIE POKAŻĘ CI WIĘCEJ
NIE ODZYWASZ SIĘ…? CO SIĘ DZIEJE?
- Hej, skarbie! - Hej!
Jak minął dzień?
420 ma już dźwięk.
Teraz muszę tylko wybrać obudowę.
Brzmi całkiem nieźle.
- Zrobię obiad. - Jasne.
Może pojedźmy na działkę w weekend.
Jasne. Dzień na wsi dobrze nam zrobi.
Wracam do pracy.
Nie siedź za długo.
Nie musisz na mnie czekać.
POŁĄCZ/ SZUKAJ ZNAJOMYCH ZNAJDŹ IDEALNĄ PARĘ
POZNAJ NOWYCH LUDZI
ZALOGUJ SIĘ WŁĄCZ FILTRY
TYLKO DLA UŻYTKOWNIKÓW STRONY
LOGIN: NICK CHABOT
HASŁO: BUTCHBREWER ZALOGUJ
MÓJ PROFIL
O mój Boże.
NICK CHABOT / 37 / BAY AREA ZAWÓD: ARCHITEKT
NIE ODZYWASZ SIĘ...? CO SIĘ DZIEJE?
CZEŚĆ! WYŚLIJ
MANDY WRÓCIŁEŚ!
MYŚLAŁAM, ŻE CIĘ SPŁOSZYŁAM
NICK WRÓCIŁEM
Sophie!
Roshan kazał czekać!
To Kaia.
Kai!
O Boże.
Kai!
Sophie!
Odsuń się!
- Kai? - Kai?
Sophie!
To Dawn. Pracuje z… Nickiem.
- Policja! - Policja!
Pusto!
Dobrze jedziemy?
To skrót.
ZADZWOŃ MAMA
Hej! Oddawaj, to moje!
Chcę do domu! Zawieźcie mnie!
Zatrzymajcie się!
Dokąd mnie zabieracie?
Dlaczego to robicie?
CZAR PAR DANNY WALTERS, 37, BAY AREA
Elegancko, Danny Walters.
Ośrodek sportu Merritta. Mówi Dawn Gleed.
Cześć, Dawn. Tu Sophie.
Szukam Nicka. Jest tam gdzieś?
Zobaczę. Jeśli tak, poproszę, by oddzwonił.
Bardzo ci dziękuję.
Jasne.
EMMA BEESLY: KIEDY SIĘ SPOTKAMY?
JAK MINĄŁ TYDZIEŃ? CHCESZ COŚ ZOBACZYĆ?
UNIWERSYTET W OAKLAND
Hej.
Dawny, co tu robisz w święto?
Zawsze jest coś do zrobienia. Sophie cię poszukuje.
Pijesz za dnia?
Daj spokój.
Chyba nie jest aż tak źle?
Chciałbym...
być lepszym człowiekiem.
Takim, który umie pójść dalej, wybaczyć i zapomnieć.
Próbowałem.
Ale...
nie mogę.
Nie umiem tak.
Jesteś dobrym człowiekiem, Nick.
Pamiętaj o tym.
Sophie miała romans.
Tak mi przykro.
To koniec... romansu. Tak twierdzi.
Ale sam nie wiem, co o tym myśleć.
Żałuję, że w ogóle się dowiedziałem.
Pewnie.
Więc...
wybacz, że cię obciążam.
Nie żartuj.
Doktor Dawn zawsze cię wysłucha. Po to tu jestem.
Wiem.
Dzięki.
Nie myśl, że nie zauważyłem.
Ale czego?
Jaka jesteś dobra.
Każdy to widzi.
Wysiadaj.
Nigdzie nie idę.
Wysiądź z wozu.
Do środka.
W lewo i do końca.
Co chcesz zrobić?
Nie pójdę siedzieć.
Dawn Gleed. 63 lata.
Bezdzietna. 23 lata w ośrodku Merritta.
Mąż: Edward Gleed, kierownik w Costco.
Dziś z nią rozmawiałam.
W biurze Matta...
Mogła mu podrzucić zdjęcia?
Wszystko możliwe.
Mam dość ciągle tych samych pytań.
- Co robicie, by ich odnaleźć? - List gończy na samóchod.
Szuka ich pół miasta. Musisz się trzymać.
Znajdźcie ich. Mają mojego syna.
Sophie.
To moja mama.
Cześć. Jeszcze ich nie znaleźliśmy.
Wybacz, że nie wierzyłem.
Ethan się trzyma?
Ja też się myliłam.
Powiedz mu, że go kocham.
Tak.
Ethan w porządku?
Nie. Obwinia się, ale jest z nim babcia.
Widziano ich wóz przy stajniach Montalvo.
Mają tam działkę. Jedziemy.
- Słyszeliście! - Ruchy!
- Dobra! - Jedziemy!
Wycofać!
Nie rozumiem.
Nie chciałam nikogo skrzywdzić.
Robiłam to...
by się czymś zająć.
Serio.
Czy ty...
kochałaś te kobiety?
Nie.
Nie, ja tylko...
byłam samotna.
Chciałam zobaczyć, jakie to uczucie...
być kimś...
kimś takim jak Nick.
JAK BĘDĄ WYGLĄDAĆ NASZE DZIECI?
OBY JAK TY!
Kimś...
kogo inni pragną.
DOBRZE, ŻE CIĘ POZNAŁAM
NAWZAJEM
I kogo widzą.
NIGDY NIE BYŁEM TAK SZCZĘŚLIWY, PYSIU
KOCHAM CIĘ
JA CIEBIE TEŻ, DANNY
MAM DOŁA. SPRÓBUJ MNIE JAKOŚ POCIESZYĆ
ZADZWOŃ MUSIMY POROZMAWIAĆ
PROSZĘ
CZEKAM NA CIEBIE, DANNY
MODULATOR GŁOSU
DAMSKI/ MĘSKI MODULUJ
- Emma. - Chciałam usłyszeć twój głos.
Jesteś słodka.
Kiedy się spotkamy? Bardzo tego pragnę.
Szaleję za tobą, wiesz?
BARDZO CIĘ POTRZEBUJĘ ODRZUĆ
Danny, jesteś tam?
Gdy tylko Kai skończy szkołę, będę tylko twój.
Obiecuję.
To znaczy… cały mój?
Całkowicie.
To zaczekam.
Kocham cię, Emmo.
Naprawdę cię kocham.
- Muszę kończyć. - To twoja żona?
Tak.
- Z kim rozmawiasz? - Z Lindą z pracy.
Już późno.
Zbliża nam się audyt.
- Idziesz do łóżka? - Zaraz przyjdę.
Dobra.
Ostatnio masz sporo energii.
Pewnie coś jest w wodzie.
Bardzo ładnie wyglądasz.
Ależ dziękuję panu.
- Co robisz? - A jak myślisz?
Hej, pysiaczku.
HISTORIA DRUGIEJ WOJNY ŚWIATOWEJ
Chcesz wody?
- Czytasz mi w myślach. - Dobrze.
Ed?
Co to jest?
Co to ma być? Kim są Danny i Emma?
To tylko gra komputerowa.
NIGDY NIE BYŁEM TAK SZCZĘŚLIWY, PYSIACZKU
Ty to napisałaś?
Zostaw to.
To nic nie znaczy.
To chore.
Pojebane! Jesteś chora!
Dokąd idziesz?
Proszę, nie idź.
UNIKASZ MNIE. DLACZEGO JESTEŚ ZŁY?
NIE CHCĘ BYĆ TWOIM TELEFONEM ZAUFANIA
KOCHAŁEŚ MNIE
TO KONIEC. NIE ODZYWAJ SIĘ DO MNIE.
NIE MÓW TAK. POWIEDZIAŁAM CI, CO ZROBIĘ.
GROZISZ MI?
TO COŚ WIĘCEJ.
MAM TO ZROBIĆ? TAK?
ŚMIAŁO. ZRÓB TO. MAM TO GDZIEŚ!!!
Musimy jechać.
- Dobrze. - Znajdą nas tu.
Nigdzie nie jedziemy.
Przyznam się.
Do kradzieży tożsamości Nicka.
- Skażą cię. - Nie.
Dobry prawnik załatwi mi prace społeczne.
Będziemy mieć to z głowy. Sprzedamy dom i wyjedziemy.
Zaczniemy od nowa.
Dawn…
Nick Brewer nie żyje.
Zapłacimy za to.
Nikt nie musi wiedzieć.
Nikt nie widział, gdy Nick tu przyszedł. Nikt nic nie wie.
Wypucowałam dom od podłogi do sufitu.
Wezmę za to odpowiedzialność.
To jedyne wyjście.
A co z chłopcem?
- Stój! - Nie!
Sąsiedzi.
TEREN PRYWATNY
Kai?
Kai!
Kai?
Kai, spokojnie!
- Kai, chodź tu! - Nie skrzywdzimy cię!
Kai?
- Wyjdź! - Kai?
Wiemy, że tu jesteś.
Kai?
Oddamy się w ręce policji.
Oboje.
Nie zrobimy ci krzywdy.
Kai, nie bój się.
Jesteś bezpieczny.
Ed, nie.
Przyszedł nas odwiedzić... i nie wiemy, co się z nim stało.
Powiedz to.
Przyszedł w odwiedziny i wyszedł.
Nie mamy pojęcia, dokąd poszedł.
Kai!
Stój!
Zostańcie tu.
- Idziemy! - Pilnujcie ich!
- Sprawdźcie z tyłu! - Policja!
Musi pani zaczekać.
Zabezpieczyć teren!
Wchodzimy.
- Pusto. - Pusto.
Gdzie on jest?
Macie coś?
Gdzie on jest?
Gdzieś tu się kręcą. Trzymaj się.
Ten wóz zepchnął z drogi Emmę Beesly.
Jasne.
Kai!
- Kai! - Rozejść się!
Kai!
- Mama? - Słyszysz mnie?
- Kai! - Mamo!
Kai!
Ed?
Policja!
Mama?
Tu cię mam.
Stać! Policja!
- Zatrzymać się! - Rzucić broń!
- Stać! - Stój!
Natychmiast rzuć broń!
Proszę, pani Gleek.
To koniec. Proszę rzucić latarkę.
Proszę wziąć ręce do góry i uklęknąć.
Ręce z przodu i na ziemię.
- Gdzie mój syn? - Skuć ją.
- Mój mąż go ma. - Gdzie?
- Co mu zrobiliście? - Sophie! Sophie!
Co zrobiliście?
Podejrzany przemieszcza się na wschód do drogi.
- 50 metrów od przyczepy. - Zaprowadzę was.
Pójdę z wami. Mnie posłucha.
Idziemy. Dziecko jest z nim?
Potwierdzam. Jest uzbrojony.
Sophie, pozwól mi iść. Dla dobra Kaia!
Nie wymawiaj jego imienia! Kurwa, nie wymawiaj go!
Pilnujcie ich i nie podchodźcie. Zaraz będziemy.
- Jesteś potworem! - Przepraszam.
Brewera nadal nie odnaleziono, a film na już ponad pięć milionów odsłon.
Wszyscy zaczynają się zastanawiać,
czy porywacze spełnili swoją groźbę?
I czy Nick Brewer nie żyje?
Czekamy na oficjalne oświadczenie policji,
którego spodziewamy się rano.
Tu Ben Par...
To twoja sprawka?
Gdzie tam.
Miałaś przestać.
Przestałaś?
- Musisz się tego pozbyć. - Wiem.
Zdjęć, wiadomości i telefonów, z których je wysyłałaś.
Wszystkich brudów!
RATUJMY SAN LEANDRO
KOSZ
PRZENIEŚ DO KOSZA
Już.
RATUJMY SAN LEANDRO
Otworzę.
Idę!
Nick?
Co ty…?
Nick?
Mój Boże, co się stało?
Jesteś cały? Kto ci to zrobił?
Widziałaś?
- Widziałaś ten film? - Tak, ale czułam, że to kłamstwo.
- Wiesz, kto go nagrał? - Nie.
Brat kobiety, która się zabiła. Sary Burton.
Maggie Oxley?
- Znasz ją, prawda? - Nie.
To nie ty udawałaś mnie?
Nigdy!
Tylko ty miałaś dostęp do moich zdjęć.
Tylko ty wiedziałaś o romansie mojej żony i sprawach rodzinnych.
Ufałem ci jak przyjaciółce, a zrobiłaś ze mnie potwora!
Przecież mnie znasz.
- Idziemy na policję. - Nie, proszę cię.
Przyznasz się do wszystkiego, co mi zrobiłaś...
- Nic nie zrobiłam. - …i Sarze.
Przysięgam, nic nie zrobiłam!
- Kłamiesz, kurwa! - Nie!
Jezu!
Dobra, chodź.
Już.
Zabiłeś mojego tatę.
Nie chciałem.
Nie krzywdź mnie.
Ed?
Dawny?
Ed, nie ruszaj się.
Nie uciekaj.
Ed… wybacz mi, proszę.
Myliłam się.
- Cały czas się myliłam. - Kai!
- To koniec. - Skrzywdzili cię?
Nie.
Puszczą cię?
- Proszę, Ed. - Nie krzywdź go.
Puść go.
Wystarczająco ich skrzywdziliśmy.
Proszę cię.
Puść go.
Leć, mały.
Już!
Chodź tu, Kai.
- Kai! - Czekaj!
- Mamo! - Sophie, nie!
- Na ziemię! - Stój!
Nie ruszaj się!
- Spójrz na mnie i odłóż broń. - Dajcie mi z nim porozmawiać!
- Dawny… - Ed!
- Rób, co każe! - Odłóż broń! Już!
Ed, rzuć broń!
Odłóż broń!
Odłóż ten pistolet!
Proszę cię, rzuć broń.
Odłóż broń.
- Wybacz mi! Nie mogę! - Nie!
Nie!
- Ed! - Brać go!
Ed!
Nie, nie!
Ed!
Nie!
- Ed! - Już!
Ed!
Kocham cię.
Wiem, już późno.
Nie moja wina.
Nie, moja.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Nie byłam pewna, czy dam radę.
Ja też nie.
Cześć, babciu.
Moi dzielni chłopcy.
Cześć.
Hej.
Nie przeszkadza ci moja obecność?
Dziękuję, że przyszedłeś.
Przepraszam.
Pomyślałem, że ci powiem.
Tara Wilson wniosła skargę na Matta Aldina.
Słyszałam. To świetnie.
Tak.
- Pogadamy potem? - Jasne.
Dobrze.
Chyba musimy wejść.
Tak.
Sophie?
Naprawdę odszedł.
Ale ja jestem.
Dziękuję.
Wciąż jesteśmy rodziną, prawda?
Tak.
I po to jest rodzina.
Gotowa?
Nie.
A ty?
Nie.
Chodź tu.
Napisy: Karolina L. Potocka