Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ROK 1981LOS ANGELES, KALIFORNIA
- Pierwszy raz?- Tak.
Dobra.
Znam cię skądś.
Bywałem tu i tam.
Jak tam?
Sporo dziś emocji.
- Cheryl?- Tak.
- Jak tam?- Dobrze.
Gotowa na poród?
Mam nadzieję.
- Bryce?- Bryce Dallas.
Witaj na świecie, Bryce.
Bryce.
Witaj, Bryce.
Tato?
- Fajnie, co?- O tak.
- Robisz zdjęcie?- Tak. Czemu nie?
- Jesteś dumny?- Zawsze!
Oto uroki bycia tatą.
- Tak. Tatą być.- Tatą być.
- Jesteś tatą?- Owszem.
Świetnie.
- Pogadamy o tym.- Okej.
DWÓJKA DZIECI
Dokończ zdanie: „Ojciec to...”.
Kto wie?
Jeśli mam tu robić za eksperta,nic z tego nie będzie.
Ufam, że macie kogoś lepszego.
Pamiętam, że mam czwórkę dzieci.
CZWÓRKA DZIECI
27-letnia córka o imieniu...Źle się zaczyna.
Jesteś przeziębiony?
Przynajmniej mam grubszy głos.
- Idealnie.- Jak twardziel.
DWÓJKA DZIECI
- Dzięki za zaproszenie.- Nie żartuj!
- To my dziękujemy.- Miło mi.
Możesz się odrobinę cofnąć?
DWÓJKA DZIECI
- Pewnie.- Świetnie.
JEDNO DZIECKO
Z iloma ojcami rozmawiacie?
Moje dzieciństwo?
W Filadelfii pierwsze kroki.
TRÓJKA DZIECI
Głównie boisk poznając uroki.
JEDNO DZIECKO
Jestem po Willu Smicie? No nie!
Nie stresujcie mnie tak.
- Stój swobodnie.- O tak?
To moja poza wyjściowa.
DWÓJKA DZIECI
Ojciec to... Kurczę.
DWÓJKA DZIECI
To wstyd, jak nie mam odpowiedzi?
Rola współczesnego ojca,
- w dzisiejszych czasach...- Tak?
- ...jest nieokreślona.- Absolutnie.
Społeczeństwo spychało ojcówna drugi plan.
Im szybciej się to zmieni, tym lepiej.
Mamy tam małą dziewczynkę.
Mój najmłodszy z czwórki rodzeństwa bratspodziewa się pierwszego dziecka.
Boże!
Dlaczego kręcisz ten film?
By dowiedzieć się, jak to jest być tatą,
i uczcić wszystkich wspaniałych ojców.
Bycie ojcem, zwłaszcza dziś,to niezdefiniowana rzecz.
Nie ma zasad.
Wszystko na raz. Różnorodność.
To coś magicznego i onieśmielającego.
Rozmawiajmy o tym,by ludzie częściej się na to decydowali.
O Boże!
Do łóżeczka!
Prostymi słowami – kim jest ojciec?
Bohaterem?
To moja pierwsza myśl.Podziwiałem mojego tatę.
Jeśli się spiszę, będę ich bohaterem.
TATĄ BYĆ
SAN DIEGO, KALIFORNIA
Jak to było?
Buty, buty, gdzie jesteście?
Wciąż się mylę.
Budzę się w tak piękny dzień
Buty, buty, gdzie jesteście?
Rola ojca bardzo się zmieniła.
Wcześniej skupialiśmy się na pracy,
rzadko bywaliśmy w domu,dyscyplinowaliśmy dzieci.
Anaya, sprzątnij ze stołu, proszę.
- Zabierz kubek.- Kubek?
Tak.
Teraz angażujemy się w każdy aspekt.
Inaczej jest trochę wstyd.
Zabawki sprzątajcieI się nie ociągajcie
Zaraz po zabawieI będzie po sprawie
Zabawki sprzątajcieI się nie ociągajcie
Bycie ojcem uczyniło mnieinnym mężczyzną.
Zbierzcie naczynia ze stołu
- Tato.- Dziękuję.
Ruszaj się szybciej.
Dalej, dalej!
Zabawki sprzątajcieI się nie ociągajcie
Zaraz po zabawieI będzie po sprawie
Patrz, tam jest szklanka.
Dobra robota.
Dzięki dzieciom jestem autentycznyi szczery wobec samego siebie.
Co na obiad?
Ojcostwo dało mi nową tożsamość.
Kiedyś tu pracowałem. Składałem koszule,
układałem towari pomagałem sprzedawcom.
Aż sam zostałem sprzedawcą.
Było mi ciężko.
Żona martwiła się,bo nie lubiłem swojej roboty.
Nie wiem, czemu to zaproponowałam...
ale spytałam,
czy nie woli zostać w domu z dzieciakami.
Chowam się w kuchni,
bo dzieci nie mogą tu wchodzić.
Jest tam?
Nie doceniłem tego wyzwania.
To było piekło.
Eksplodujące kupy.
Na plecy, na włosy...
KUPA?
Tak, kupa.
Kupa tu, kupa tam.
Miałem dość smrodu kupy.
- Żartujecie? Gdzie zasypka?- Nie wiem.
Co to za smród?
Cuchnie jak siuśki.
Okej, poradzimy sobie.
- Idź do kibelka.- Nie!
- Hurra!- Nie!
Myślałem, że będzie łatwo.
Wytrzyj mi pupę.
Tato, wytrzyj mi pupę.
Wytrzyj mi pupę.
Byłem do bani.
Zastanawiam się, jak być...
Chciałem być dobrym ojcem.
...cierpliwym.
Ale nie wiedziałem jak.
Nie znałem wielu pełnoetatowych matek,
a już na pewno nie ojców.
Czułem się jak nie na swoim miejscu.
Pamiętam, jak płakałem tu w łazience.
A dzieci waliły w drzwi: „Tato!”.
Bałem się, że nie poradzę sobiez tym wszystkim
bez czegoś na dodanie otuchy.
Mam na imię Beleaf i jestem ojcem...
Po prostu wyciągałem kameręi zaczynałem gadać.
Potem zamiast siebie filmowałem dzieci.
To moje czekoladowe dzieci.
- Przywitajcie się.- Cześć!
Przywitaj się.
Chciałem pokazaćmoje ojcowskie doświadczenia.
Żartujesz sobie?
Nie powinienem ich tu zostawiać,
- a ty nie powinieneś ich dotykać.- Okej.
- Wiesz o tym.- Okej.
Takich rzeczy nie da się nawet zmyślić.
Zostawiłem tam torby.Uriah dobrał się do nich.
Theo był na kibelku.
- Cześć.- A Uriah zrobił to.
Mógł sobie wziąć cokolwiek,
a wziął jajka.
- Nieładnie, bracie.- Nieładnie?
- Nieładnie.- Nieładnie?
- Okropnie.- Okropnie?
Teraz muszę cię wykąpać.
- Czy komuś jest mnie żal?- Nie.
Nie?
Zacząłem dzielić sięmoimi doświadczeniami.
Wiele osób czuło się tak jak ja.
Dodali mi otuchy, więc kręciłem dalej.
Prawdę mówiąc, nie byłam zachwycona,że pokazuje tak naszą rodzinę.
- Jak długo już nie kupkał?- Trzy dni.
Chodź tu.
- Nagrywasz mnie?- Tak.
Chodź. Zobacz tutaj.
Nie bij!
- Wzięłaś?- Tak.
Idź mi z tym! Nie!
Nie igraj ze mną!
Chciał pokazać, jak to naprawdę jest,
gdy zostaje się w domu z dziećmi.
DZIECIĘCE ŁZY
Pozdro dla L-FRESHA
Kolejny odcinek Beleaf in Fatherhood.
Ojciec-vlogger.
To coś nowego.
Ale jest super.
Dzień dobry wszystkim.Czy ktoś ma pytanie...
- Ja!- ...do dzieci?
Oni będą pytać was.
Pytanie: „Czy jesteś tatą na pełny etat?”.Poniekąd. Pracuję z domu.
Zrozumiałem, jaką moc ma szczerość.
Dobra. I proszę.
W mojej sytuacjizamykanie się w sobie nie pomaga.
Masz super włosy.
Jakie mają być?
- Takie, jakie są.- Tak.
Kocham cię takiego, jakim jesteś.
Potrzebujemy więcej ojców,
którzy pokazują nam swoje życie i serce.
„A-na-ya”.
„Ya”. Jak to zapisać?
U...
Nie, ale to podobny dźwięk.
Podobny do U.
Na początku byłem w tym okropny.
Ale poprawiłem się.
- Bekon!- Idę ja!
- Bekon! Lecimy!- Tak!
Dalej. Chodź.
Jestem ich wzorem męskości,więc muszę się spisać.
Jeszcze gorący. Podmuchaj.
Bardzo dobrze.
Kiedyś mój mążnie chciał nawet rozmawiać o swojej pracy,
a teraz odnalazł swoje powołanie.
To niesamowite.
Kompletna przemiana.Postaram się nie rozpłakać.
Nie wkładaj całego do buzi. Małe kęsy.
Teraz rozumiem te niepracujące matki,które złoszczą się na mężów,
gdy pytają, co takiego niby robią.
Nie mają pojęcia, jaka to ciężka robota.
- Tato.- Tak.
- Cheerios.- Chcesz?
- Tak.- Dobrze.
- Gotowi na modlitwę?- Nie!
Dziecka nie obchodzi, kim jest prezydent.
Zależy mu na twojej uwadze.
Jesteś dla niego pępkiem świata.Jesteś tatą.
- Dobranoc, kochanie.- Dobranoc.
Dobranoc, chłopaki.
- Dobranoc.- Zamknę drzwi.
- Pa.- Tato!
Pa!
- Tato!- Nie.
- Tato!- Pa.
Mówi się,że najlepszym rodzicem jest się wtedy,
kiedy nie ma się dzieci.
Bo wszystko jest teoretyczne?
Wszystko jest tylko teorią:„Kiedy ja będę rodzicem...”.
Co to znaczy?
- Jesteśmy w ciąży.- O Boże!
Pamiętam swoją reakcję,gdy żona powiedziała mi o ciąży.
Myślałem: „Łał, to działa”.
Jak kiedy zasiejesz pomidory w ogródku
i dziwisz się, gdy wyrosną.
Jest coś w piekarniku. Wyjmij.
Testy ciążowe.
- Dziękuję.- Nie, spójrz na nie.
- Co?- Na testy.
Pragnęliśmy z Davidem rodziny.
Zastanawialiśmy się nad adopcją.
Ale zainteresował nas proces surogacji.
Próbowaliśmy tradycyjnie,
ale nie dałem rady go zapłodnić.
- To twój?- Tak.
- Żartujesz?- Nie.
- Rozumiesz?- Co to?
Rozumiesz, co to znaczy!
Chodź tu! Kochanie!
- Skarbie!- Tak jest.
To najważniejsza rzecz w twoim życiu,
a jesteś zupełnie nieprzygotowany.
To naprawdę straszne.
Odchodzę!
Boże, nie!
Co...
Proszę!
To jakaś atrapa ze sklepu z dowcipami?
- Co?- To ze sklepu z dowcipami?
- No mów!- Nie.
O Boże! Moje serce!
Jesteśmy na to za starzy.
Już nie dam rady.
Od dzisiaj śpię w kalesonach.
- Co my zrobimy?- Jak to co?
To samo, co z pozostałą trójką.
Boże, te pieluchy...
Serio?
- Będzie dobrze.- Będzie.
- Będzie?- Będzie dobrze.
A z tobą dobrze?
Jaką radę dałbyś świeżo upieczonemu ojcu?
„To zmieni twoje życie
i będzie najważniejszą rzeczą,jaka ci się przydarzy.
To wszystko”.
A potem rzuciłbym bombę dymną, by zniknąć.
Ale pewnie i tak
nie udałoby mi się szybko uciec.
Niezbyt to teatralne.
Dobra, zobaczmy.
„Bez konieczności montażu”. Ekstra.
WESTCHESTER, NOWY JORK
Już od dziecka wiedziałem,że chcę założyć rodzinę.
„Nie usuwać”.
Muszę sprawdzić instrukcję.
- Ale...- Boże!
Denerwuję się,czy wszystko pójdzie dobrze.
Dziecko może tak wypaść.
To mi wygląda na problem.
Powiedz, czy to normalne?
Nie.
Nie tak.
- W drugą stronę.- To na podłogę.
Poród za miesiąc.
Będę się stresować cały ten czas,aż nie zobaczę,
że dziecko i żona są zdrowi.
Potem będę spokojny.
Choć nie, będę się stresował,że upuszczę dziecko.
Dobra.
Czemu to nie działa?
Właśnie kupiłem telewizorz funkcją obraz w obrazie.
By oglądać dwa kanały na raz.
Instrukcja miała z tysiąc stron.
Zasiadłem, by się do niej zabrać,
kiedy usłyszałem Jadę: „O kurde!”.
Zapytałem: „Co jest, skarbie?”.
A ona: „Wody mi odeszły”.
A ja...
„Jesteś pewna?”
Kiedy rodzi się dziecko,po prostu się stresuję.
Ktoś mówi: „Złap ją za nogę”.A ja: „Tak tutaj? Bez zasłony?
Ale mam nie patrzeć? Spoko.Potrzymam tylko nogę.
Dobrze ci idzie”.
Ale to ona jest Batmanem,a ty nie jesteś nawet Robinem.
Jesteś oponą z Batmobilu.
W trakcie porodu, by mnie czymś zająć,
wysyłała mnie po jakieś dziwne rzeczy.
„Przynieś mi dwa jabłkazłączone przewodem elektrycznym”.
„Tak jest!”
Chodziliście na jakieś zajęcia?
Tak, zrobiliśmy siedmiogodzinny kurs
dla nowych rodziców.
Pokazywali nam filmy i inne rzeczy.
I prawdę mówiąc...
miałem już traumę, bo mama pokazywała namfilmy z naszych porodów.
Tak, opowiedz o naszej rodzinnej tradycji
z filmami z porodów.
Założenie jest świetne.
„Chcemy, żebyś zobaczył,jak to było, gdy byliśmy w ciąży”.
To urocze.
Jakieś wywiady.
- Dwa kilo więcej.- Masz teraz z 15 cm.
Widzisz mamę z brzuszkiem.
W tle biega kot. Mama i tata gadają sobie.
Ale uznali, że powinni też
ustawić kamerępół metra od miejsca porodu.
Przyj!
- Dalej!- Dalej, Cheryl.
Każdy ma swoje zdanie,
ale my sobie to darujemy.
Nie będziemy kontynuować tej tradycji.
Porządna rodzinna rozrywka.
Pamiętasz, gdy pierwszy raztrzymałeś swoje dziecko?
Tak.
To była miłośćod pierwszego wejrzenia. Serio.
Są takie małe.Wszystko jest takie malutkie.
Trzymając ją po raz pierwszy,myślałem: „Nie chcę jej popsuć.
Weźcie ją ode mnie”.
Ale ostatecznie dałeś radę.
Potem mogłem już trzymać ją jedną ręką.
Trzymałem ją jak futbolówkę.
Jakby w ogóle jej tam nie było.
„Jestem tatą”.
Czułem się jak żołnierz na służbie.Myślałem: „Jestem tatą”.
Chodźmy do domu.
Pamiętam jazdę autem ze szpitala.
Nagle zaczęło mi się zdawać,że wszyscy prowadzą jak debile.
Myślałem: „Ej, wyluzujcie trochę”.
Wtedy po raz pierwszy w pełni poczułem,
że jestem odpowiedzialny za jego życie.
Pamiętam, jak wzięliśmy moją córkę Nevedo mieszkania.
Nieśliśmy ją jak odbezpieczoną bombę.
Wyjątkowo czujni.
W oddali widzisz ptaka,który leci w waszym kierunku.
„Może chce ją porwać?”
Przed chwilą byliśmy tu tylko we dwoje.
A od teraz będzie tu też mieszkałten chłopak. Na stałe.
Wchodząc do domu,zwróciłem uwagę na wszystkie graty
od nowego telewizoraporozrzucane po podłodze.
Nagle naszła mnie myśl:
„Napisali instrukcję na tysiąc stron
dla nowego telewizora,
ale z dzieckiem wysłali nas bez niczego.
Coś tu naprawdę nie gra”.
Moja córka Katiemiała z dziesięć miesięcy.
Trzymałem ja nad głową, uśmiechając się.
Miałem otwarte usta, ona też.
Nagle zwymiotowała potężnym strumieniem.
Mówią na to „wymioty pociskowe”.
Trafiła mnie prosto w podniebienie.
Wleciało mi do gardła.Normalnie zareagowałbym na to,
odrzucając osobę, która mi to zrobiła,
ale mocno ją trzymałem.
Po prostu wyplułem, ile jeszcze się dało.
Wtedy zrozumiałem, że jestem ojcem.
Kiedy jej ciało dotykało łóżeczka,
czułem się jak postać w horrorze.
Trzymałem ją skrzywiony,co odcisnęło się na moim kręgosłupie.
Trzymałem ją tak długo.
Boże, mógłbym zasnąć na stojąco.
Tak długo nie spałem.
Wstawaj.
Nie śpisz całymi tygodniami.Odbija ci od tego.
Płacze.
To może cię złamać.
On płacze, kotku.
Gdzie jest?
- Gdzie jest?- Proszę!
On tam płacze, a ten myśli, że go trzyma.
W młodości myślisz: „Ja, ja, ja.
Muszę to, muszę tamto”.
Ale gdy na świecie pojawia się dziecko,
zdajesz sobie sprawę: „To moja córka”.
Nabierasz znacznej pokory.
„No tak, teraz liczy się ona.
Nie ja, tylko ona”.
To niesamowite objawienie,
kiedy w końcu rozumiesz,że nie jesteś najważniejszy na świecie.
Jako rodzicnajbardziej boisz się jednej rzeczy.
- Tak.- Gdy rodzi się dziecko,
zawsze mówimy, że chcemy, by było...?
Zdrowe, oczywiście.
Nie martwiłem się, że coś będzie nie tak.
Gdy rodził się mój syn Billy,mieliśmy już trójkę zdrowych dzieci.
Nasze dzieci były wcześniakami.
Nie wiedzieliśmy, co się stanie.
Po czymś takim wszystko się zmienia.
Twoje szczęście jest uzależnioneod szczęścia twojej rodziny.
Jesteś więc bardzo wrażliwy.
TRIANGLE, WIRGINIA
Tu tatuś.
Niedługo tu będziesz.Nie możemy się doczekać.
Nie spieszysz się.
Już dwa dni po terminie.
Obyś się dziś urodził.
Gdy spodziewasz się dziecka,
urządzasz przyjęcie, poznajesz płeć,
przygotowujesz nowy pokój,wybierasz imię i tak dalej.
Nie jesteś przygotowanyna gorszy scenariusz.
Spóźniasz się dwa dni.
Ale perfekcji nie można popędzać.
Będziesz idealnym dzieckiem. Kochamy cię.
Do zobaczenia.
Pamiętam dźwięk monitora w szpitalu.
Nagle wpadła cała grupa lekarzy i mówią:
„Nie możemy czekać. Musimy operować”.
Powiedzieli, że ma wrodzoną wadę serca.
Miał w sercu dwie dziury.
Nie potrafiłem przyjąć tego do wiadomości.
„Co wy mówicie?”
Tak.
Gdy zobaczyłem go po operacji,
płakałem,bo nie wyglądał jak moje dziecko.
Był jak lalka bez życia.
Wtedy zrozumiałem,że zawsze będę go chronił.
Nigdy nie opuszczę tego dziecka.
Przepraszam.
W trakcie pierwszej operacjiusunęliśmy zator w sercu
przed zastawką pnia płucnego.
Dalej ma zator w samej zastawce.
Synku.
Tatuś jest przy tobie.
Pierwsze trzy lata były naprawdę ciężkie.
To pompa mojego malucha.
Co noc podłączamy go na 10 godzin.
Przez trzy lata codziennieprzychodziła do nas pielęgniarka.
Fizjoterapia dwa razy w tygodniu.
Przyjmował z dziewięć leków.
Teraz idziemy na wizytę u lekarza.
Chodził do trzech lekarzy miesięcznie
przez jakieś półtora roku.
- Tato!- Okej.
To był długi, niełatwy proces,
bo nie miałem wtedy auta.
Złap mnie za rękę.
Jeździłem taksówkami i autobusami.
Czasem aż do Waszyngtonu.
Musiałem wychodzić o szóstej rano,
by być 30 minut przed czasem.
To była ciężka noc.
Musiałem wziąć wolne,by zaopiekować się RJ-em.
Pamiętam, jak raz się przeziębił.
Stracił pół kilo.
Odzyskiwał tę wagę niemal rok.
Trzydzieści siedem i jeden.Wracaj do spania.
Przykro mi.
Byłem młodym ojcem.
I od razu miałem tylkoszpital, badania, wizyty.
- Świetnie ci idzie.- Czujesz?
- Już, tato.- Prawie.
Prawie.
Ale bańka!
To twoje serduszko.
Musiałem brać nadgodziny.
Szef dawał mi wolne, kiedy potrzebowałem,
ale nie płacił mi pod nieobecność.
Od razu wykorzystywałem cały urlop.
Jadę do pracy.
Nocna zmiana.
Od 23 do siódmej rano.
Od ósmej do 16 mam szkołę.
Trzy godziny późniejodbieram dziecko od opiekunki
i spędzamy razem czas.
To był długi rok.
Martwiłem się,
czy starczy na czynsz, światło czy auto.
W ubiegłym rokutrzy razy zajmowali mi auto.
Stres tylko się piętrzy.
Mój syn tego nie widzi i nie czuje,
bo tata jest przy nim,gdy tylko się budzi.
Tylko się bawimy.
Robię dla niego, co tylko mogę.
Gdzie jest RJ?
Uwaga, szukam.
Nie ma go tu. Gdzie on jest?
Gdzie jest RJ?
- Mam cię!- Nie!
Budzi coś we mnie.Nie potrafię tego określić.
Pracuję 12 godzin, jestem zmęczony.
Gdy tylko wracam, tuli się do mnie.
Kocham cię.
Wszystkie wymówki znikają.
Wrócił tatuś, czas na zabawę.
Jest tata. Gdzie idziemy?
- Na dwór.- Okej.
Nie mogłabym prosić o lepszego partneraw wychowywaniu dziecka.
Nie jesteśmy parą.
Zawsze byliśmy tylko przyjaciółmi.
JESTEM TATĄ
Ale to naprawdę się sprawdza.
Wszystko gra?
Razem uznaliśmy,
że nie musimy być parą,by być dobrymi rodzicami.
Chcesz pograć w piłkę? Tak.
Ze mną i RJ-em? Tak.Nie, nie grasz z nami...
Znajomi wręcz mówią mi,
że chcieliby być na moim miejscu.
Jestem zachwycona.
- Wciskaj.- Muszę wstać.
Teraz...
Jak widzicie, wciąż nie zwalnia.
Nie robi tego na pokaz.Robert zawsze taki jest.
Gdy Chantay powiedziała mi o ciąży...
Kocham ją, na dobre i na złe.
Ale gdy powiedziała o ciąży,zmieniło się moje nastawienie.
Nie potrafię tego nazwać.
Przede wszystkim czułem strach.
Powiedziałem jej, że nie chcę dziecka.
MAŁE SERCA KRYJĄ WIELKIE NADZIEJE
Przestałem się odzywać.
Nie odzyskam tych dwóch miesięcy.
Normalnie gadamy codziennie.
Na początku był nieszczęśliwy.
Ale zmienił się na lepsze.
Nie powinienem czekać tyle, by przeprosić.
Powiedziałem jej:„Jeśli jesteś w stanie mi przebaczyć
i dać mi drugą szansę,nie pożałujesz tego”.
- Idziemy na dwór.- Okej.
- Kocham cię, mamo.- Ja cię też.
Ludzie się zmieniają.
Wiem, że to możliwe,bo sama to widziałam.
Doświadczyłam tego.
Mówi, że odpokutowałem.
„Wynagrodziłeś namte dwa miesiące nieobecności”.
Ale ja czuję, że to niemożliwe.
Daj mi chwilę.
Startuj.
Ludzie mówią mi, że jestem świetnym tatą,
ale nie wiedzą,że nie chciałem mojego dziecka.
Widzą tylko, jak jestem przy nim teraz.
Już prawie.
Mam swoje wady i poczucie winy.
Mogę być lepszy.
Mój tata ledwo czytał i pisał,ale zawsze mogłem na niego liczyć.
Nigdy nie unikał odpowiedzialności.
Jest dla mnie wzorem,bo choć nigdy nic nie miał,
sam zawsze coś dawał.
Dla mnie jest wykształcony,jest prezydentem.
Jest pierwszym człowiekiem na Księżycu.
Jest dla mnie wszystkim.
Co tam?
Syn powiedział mi, że chce być jak ja.
Odpowiedziałem:„Nigdy nie będziesz jak ja.
Nie chcę, byś był jak ja.
Robię, co w mojej mocy,abyś był lepszy ode mnie”.
- Sto lat, synu.- Dziękuję.
Mój syn jest tak mądry i pełen życia.
Moim celem jest po prostu długie życie.
Mam nadzieję, że zdążę zobaczyć,jak zakłada rodzinę,
już jako mężczyzna.
- Tato.- Tak?
Kocham cię całym wyleczonym sercem.
Tak? Dziękuję!
- Rety.- Tato?
- Wszystko okej?- Płaczę tylko.
- Dokończ zdanie.- Dobra.
Ojciec to...
Mogę powiedzieć,kim był dla mnie mój ojciec.
Ojciec to mój kompas.
Mój ojciec miał silny kompas moralny,
odróżniał dobro od zła.
Był dobrym tatą. Surowym, ale dobrym.
Trudno mi opisać mojego tatę.
Raczej nie dawał rad.
Nie gotował, nie odrabiał z nami lekcji.Nic z tych rzeczy.
Cały dzień był w pracy.
Ale w weekendy miał pole do popisu.
To dobry facet.
Nie umarł ani nic,po prostu się wzruszyłem.
Tak jak wiele dzieci imigrantów,
widziałem poświęcenia rodziców.To nas ukształtowało.
Mój ojciec dużo pracował.
Ciekawe, bo teraz sam dużo pracuję.
- Dobrego dnia.- Okej.
Zostawiłem żonę 24 godziny po tym,jak urodziła moją córkę,
by kręcić program do telewizji.
Nawet teraz czuję się przez to winny.
To dość staromodny rodzaj pracy.
„Muszę iść do Rockefeller Centeri nagrać program.
Program dla ludzi”.
Doprowadziłem do takiej sytuacji –
świadomie bądź nie –
wzorując się na ojcach z telewizji.
„Dziecko jest. Czas iść do pracy”.
Mam to zaprogramowane w głowie.Trzeba pracować.
To ważna część roli ojca.Wiem, to niepostępowe.
Duża część ojcostwawciąż wywodzi się z dawnych czasów,
kiedy ojciec szedł do dziczy,
budował schronienie,szukał zapasów, polował.
Ale dziecko woli mieć cię przy sobie.
Może być tak,że trzeba pracować 75 godzin tygodniowo.
Czasem tak jest najlepiej.
Jeśli tak się umówicie,możecie obrać tę strategię.
Praca nie może być ucieczką.
RIO DE JANEIRO, BRAZYLIA
Dzień dobry.
Chłopaki w Brazylii nie mają lekko,
zostając rodzicami.
Społeczeństwo mówi nam:
„Zostaw to matce.Ojciec wszystko sknoci”.
Jeszcze gryz.
Duży.
Lepiej nie brać sobie tego do serca,
bo naprawdę uwierzysz, że to niemożliwe.
Tato, chcę ci pomóc.
Już mi pomagasz.
Niełatwo utrzymać równowagęmiędzy byciem ojcem
a pracą.
By sobie poradzić,po prostu piję dużo kawy.
Serio...
Dziękuję, synu.
Dzięki, robisz pyszną kawę.
Gdy zostałem tatą, dużo się zmieniło.
Macierzyństwo zazwyczaj zmienia kobietę.
Poród, ciąża. Zawsze był przy mnie.
Więc przechodził te zmiany razem ze mną.
Widać, jak zmieniała się jego twarz.
Było mi ciężko, bo sam nie miałem ojca.
Po prostu nie wiedziałem, co robić.
Nie miałem pojęcia.
Zacząłem czytać,co tylko znalazłem o rodzicielstwie.
Ale gdy zaczynasz rozumieć,jak należy wychowywać dziecko,
wracasz do pracy.
To odcina wszelkie emocje.
To śmieszne, że mężczyźnidostają tylko pięć dni urlopu ojcowskiego.
Po co nam urlop ojcowski?
Nie tylko po to,by nauczyć się wychowywać dziecko,
ale i po to, by pomóc matce po porodzie.
Ona bardzo potrzebuje wsparcia.
Fakt, dziecko polega głównie na matce
w pierwszych trzech miesiącach.
Ale kto opiekuje się matką?
Kto jest przy niej, gdy odzyskuje siły?
Jak może wspierać matkę,gdy po pięciu dniach urlopu
musi wracać do pracy i płacić rachunki?
Tędy.
Zabierz rękę.
Tędy. Najpierw Dante.
Pracuję jako inżynier mechanik.
To stała praca od ósmej do 17.
Jedziemy do szkoły?
Tak!
Inni ojcowie nie myślą jak ja.
Ludzie tyle mi mówią o pomocnym ojcu.
„To taki dobry ojciec. Tyle ci pomaga”.
To nie jest pomoc.
Pomóc to może sąsiad,który popilnuje dzieci,
gdy będę robić pranie.
To jest pomoc.
Ojciec nie pomaga.
Jest opiekunem, jak ja.
Spokojnie. Puść Mayę.
Spokojnie, oddychaj.
Już pierwszego dnia jako ojciecnauczyłem się,
że trzeba ufać instynktom.
Wiemy, jak to robić.
Znalazł nowy głos.
Halo, halo.
Nagrywa podcast z kolegami.
Miło to widzieć.
Choć nie mieliśmy czułych ojców,
możemy dać miłość naszym dzieciom.
Moja taktyka to:
„Chowaj zabawki albo je wyrzucę”.
Problem w tym,
że wymagasz, by córka słuchała poleceń,
których nie tłumaczysz jej dokładnie.
No i pojawia się strach.
Rozumiesz?
Tak.
Cieszę się, że w Brazyliipojawił się ten ruch.
Po narodzinach pierwszego synazacząłem prowadzić blog,
dokumentować te wczesne lata ojcostwa.
Pewnego dnia pojawił się komentarz:
„Może to czas dla nas”.
Nie rozumiałem, o co chodzi.
Powiedziałem o tym Annie.
Odparła: „Boże, to twój ojciec.Znalazł cię”.
Nie widzieliśmy się 18 lat.
Byłem niemal całe życie bez ojca.
Jest tak, jakbym pisał tego bloga,by znów zobaczyć się z ojcem
i napisać nam nową historię.
Trząsł się i płakał.
Uściskał mojego syna. Zaczęliśmy płakać.
Jak dobrze, że moi chłopcy mają dziadka.
Boże, jak to dobrze.
Co za dar.
Pomyślicie, że zmyślam, ale serio,
kiedy tu do was jechałem,
trafiłem w radiu na Harry’ego Chapina.
Zabawa ze sznurkiemI srebrna łyżeczka
To piosenka o ojcu,który nigdy nie ma czasu dla syna.
Myślę, że każdy tata o tym myśli.
„Czy jestem przy nichdostatecznie często”.
Czasem myślę,że mogę być przy nich aż za często.
Muszą mieć miejsce do własnego rozwoju.
To skomplikowane.
To zmienia się szybko,z każdym pokoleniem:
co jest zadaniem rodzica?
Zawsze byliśmy z żoną jak drużyna.
Byliśmy partnerami.
Przewijanie,sterylizacja butelek i tak dalej.
Angażowaliśmy się we wszystko.
Dzięki Bogu, że tam byłem.
Mam kolegów, którzy mówią:
„W pierwszym rokunie masz wiele do roboty.
Dopiero potem dzieciak ożywa.
Na początku wszystko robi kobieta”.
Nic bardziej mylnego.
Dobrze ci idzie.
Dziękuję, skarbie, staram się.
Czy robię za wiele?Czy to niemęskie tak się angażować?
Ale lubię zakładać dzieckuczystą pieluchę.
Pokaż, jaka jesteś wytrwała.
To nowy rodzaj ojca.
Wożę je do szkoły,
chodzę na zebrania...
Robię wszystko,jakbym sam chodził do szkoły.
Gdybym zobaczył swojego ojcaw mojej szkole,
posrałbym się.
Bo to znaczyłoby, że albo ktoś umarł,albo mam ogromne kłopoty.
Nie mówię, że tak było lepiej,
że to były „stare, dobre czasy”.
Teraz zmierza to w drugą stronę.
TOKIO, JAPONIA
Chwaliłem się, że miałem 150 nadgodzin.
Bo taka była norma.
Niepracujący mężczyznajest wyrzutkiem w społeczeństwie.
Zdiagnozowano u mniechorobę autoimmunologiczną.
Byłem w ciągłym bólu.
Nie byłem w stanie iść do pracy.
Robienie śniadania uważa sięza zadanie dla matki.
Rano rzadko widuje się mężczyznę w kuchni.
Lecz w naszym domu to ja gotuję.
Dzień dobry.
Zostaw telefon mamy. Odłóż książkę.
Odłóż książkę.
Książka! Odłóż ją.
Nie wolno tak robić.
Odłóż na miejsce.
- Tato.- Tak?
Patrz tam.
Co?
Tam.
Jedz, Yu.
Po odejściu z pracy 20 lat temu
poprosiłem żonę o rozwód.
Byłem chory
i musiałaby się mną opiekować.
Ta myśl była dla mnie nie do zniesienia.
Myślałem nawet o samobójstwie.
Dobrze pamiętam słowa żony:
„Proszę, żyj dalej dla mnie”.
Gotuj się!
Widzę, że dobrze się bawisz,
ale mam złą wiadomość.
Nie!
Masz koszulkę tył na przód.
Żona powiedziała: „Ja pójdę do pracy,
a ty zostań w domu”.
I tak objąłem rolę
koguta domowego.
Idziemy.
Dlaczego farbuję włosy?
To proste:
nie znajdziecie japońskiego biznesmena
z tlenionymi włosami.
Z farbowanymi włosaminie można wrócić do pracy.
Dlatego to zrobiłem.
Pokazałem się żonie, a ona powiedziała:
„Dobrze tak wyglądasz”.
Po okresowych badaniach
mój lekarz powiedział:„Jest pan zdrowy. Co teraz?”.
Naszło mnie pytanie:
„Czy mogę mieć dzieci?”.
Żona powiedziała stanowczo:
„Nie, nie potrzebujemy dzieci”.
Przez dwa lata próbowałem ją przekonać.
Poza ciążą, porodem i karmieniem piersią
mężczyzna może się wszystkim zająć.
Gdy jej to powiedziałem,żona w końcu się zgodziła.
„Okej, urodzę dla ciebie dziecko”.
Jestem dziś w Akihabarze na spotkaniu
Tajnego StowarzyszeniaPrzyjaciół Kogutów Domowych.
Przyszedłem porozmawiaćo różnych sprawach związanych z domem.
Tak naprawdę nie ma tu niczego tajnego.Jesteśmy otwarci.
Ale w Japoniijest fajnie, jak coś jest tajne.
Sąsiad powiedział mi,że był w stanie wziąć płatny urlop.
Ludzie przynajmniej wiedzą, że istniejemy.
Niepracujący mężowiewciąż są w mniejszości.
Nastawienie zaczyna się zmieniać.
Nie trzeba się już zadręczać,gdy jest się innym.
Na początku,gdy postanowiłem, że zostanę w domu,
czułem się jak nieudacznik.
Nigdy się tyle nie uśmiechałem.
Byłem innym mężczyzną.
Miałem wiecznie ponurą minę.
O taką.
To się zupełnie zmieniło.
Jestem radosny.
Zostając ojcem,
po raz pierwszy zapłakałem ze szczęścia.
Dziękuję mu za to, że się urodził.
Czuję wdzięczność.
PACJENT: HOWARD, CHERYL
- Halo?- Kochanie?
- Cześć.- Jak tam?
- W porządku.- To dobrze.
Dobrze cię słyszeć. Jak u lekarza?
Poszłam na wizytę
i... mam tam dwójkę dzieciaków.
Boże!
Fantastycznie!
Gdy Cheryl zaszła w ciążę z bliźniakami,musiałem stanąć na wysokości zadania.
- Okej.- Więc?
Dwie dziewczynki.
Obie zdrowe.
- A Cheryl?- Świetnie się czuje.
- Dwie siostry.- Masz dwie siostry.
Dwie siostrzyczki.
Zobaczysz siostry.
Pamiętam, że więcej gotowałem,więcej robiłem.
Dmuchnij.
Opiekowałem się Cheryl.
Pomyślałem sobie wtedy:
„Do tej pory byłem tylko dzieckiem”.
Pierwszy raz poczułem się jak mężczyzna.
Poczułem, że jestemmężczyzną w swej rodzinie.
- Daj tacie buziaka.- Pocałuj tatusia.
Bycie ojcem noworodkajest bardzo satysfakcjonujące.
Potem jest trudniej,
brakuje ci sił.
Ale jest wspaniale. Gdzieś do 12. urodzin.
- Nie kręcić?- Wstydzę się.
Naprawdę.
Przeżywasz na nowo własne dzieciństwo.
Przytulanie, książki,pomaganie z lekcjami, kolorowanki.
Wakacje. Disneyland.
Wszystko wspaniale.
I nagle robi się do dupy.
- Mam to gdzieś!- Nienawidzę cię!
Przestań!
Mamo, rujnujesz mi życie!
Z nastolatkami jest naprawdę ostro.
Okej.
Mają więcej uczuć,niż myślałeś, że to możliwe.
Byłabyś dobrą aktorką, Summer.
Sama nie wiem,czy płaczę, czy się śmieję.
Moja córka histeryzuje,
bo zabrałem jej telefon.
Oddawaj!
Oddaj mi telefon!
Umówmy się, że nie ma ojców idealnych.
- Stopa na hamulec.- Dobra.
Odjedź od drzewa.
Uważaj. Pani z psem.
Zwolnij. Będzie róg.
Nie masz o tym pojęcia.
Uczymy się na bieżąco.Nie ma tego w szkole.
Miłość i granice.
Kocham je,ale czasem muszę powiedzieć „nie”.
Gdy nasza córka była bardzo mała,powiedziałem żonie:
„Pamiętaj, że czegokolwiek nie zrobimy,pewnego dnia pójdzie na terapię
i będzie na nas narzekać”.
- Morgan przegapiła autobus.- Co ty robisz?
Więc tata bierze ją do szkoły.
Odprowadzę ją aż do budynku.Będzie super.
- Wcale nie. Przestań.- Nagramy to.
Nie.
Fanom się spodoba.
- Nie masz fanów.- Mam.
Tylne wejście.
- Idziemy.- Nie!
Kocham cię.
Pa!
Piękne życie.
Daję im dużo swobody,
choć początkowo myślałem,
że będę nadopiekuńczy, ojciec-tygrys.
Albo ojciec-łasica, czy inne zwierzę.
Nigdy nie karaliśmy dzieci.
Ale powiedzą inaczej.
„Jesteś taki surowy”.
„A miałaś kiedyś szlaban?”
„Nie”.
„Zabraliśmy ci coś kiedykolwiek?”
„Nie”.
Nie mają pojęcia,że kompletnie się poddałem.
„Powiem ci czemu.Bo tak mówię, a to mój dom”.
Pamiętam te słowa ojca.Pomyślałem wtedy, że to słaba zagrywka.
A teraz sam mówię to synowi.
Mieliśmy tak zwany „krąg bezpieczeństwa”.
Oznaczało to, że moglimówić cokolwiek, nie bojąc się kary.
Ale w końcu tak się przez to rozbestwili,
że mówili już wszystko.
Nim Willow skończyła 15 lat,
zacząłem stopować z kręgiem.
Tato, nie chcę o tym mówić.
Nie. Poważnie.
- Twoje ciało się zmienia.- Tato! Boże!
- Twoje ciało się zmienia.- Cicho bądź.
Chcę, byś mógł ze mną porozmawiać.
Mogę z tobą rozmawiać,ale nie w tej chwili.
- Czekają cię stosunki płciowe.- Boże, tato! Dość!
- Jeśli...- Mama dała mi książkę,
gdzie było wszystko napisane.
- Ale...- Nie podoba mi się to.
- Tato! Boże!- Możemy gadać.
- Możesz ze mną rozmawiać.- Cicho już!
Bardzo wcześnie stwierdziliśmy z Jadą,
że wielu rzeczy po prostu nie wiemy.
Kiedy się z tym pogodzisz,
łatwiej ci budować relacje z dziećmi,
bo wiedzą, że nic nie wiesz.
Poczuliśmy, że możemy śmiało powiedzieć:
„To trudna sprawa. Pomóż mi.
Jak myślisz, czego ci potrzeba,aby się rozwinąć
i stać się jak najlepszą osobą?
Ja tego teraz nie wiem”.
Dostrzegasz, że bycie ojcemto radzenie sobie z przeróżnym gównem.
Radzisz sobie, nawet gdy jest kiepsko,
gdy nie jesteś w tym dobry.
Poświęć się wychowywaniu dzieci.
Liczy się każda pomoc.
DARNSTOWN, MARYLAND
Już prawie.
Gotowy? Sprawdzę bułeczki.
Przypaliły się?
Sporo tego cukru w kawie.
Tyle wystarczy.
Wstaniesz dziś?
Spałaś dosłownie 14 godzin.
- Co tam?- Zostaw siostrę.
Spała 14 godzin.
Boże.
Jak może, to śpi.
Obiecałem, że zrobię jej sos z mięsem.
Zapragnąłem zostać ojcem,mając jakieś sześć lat.
Poważnie.
Chcesz bułeczki z sosem?
Zrobić ci?
Sama zrobisz?
Szokujące.
Poczekaj, wleję więcej.
Pewnego razu para lesbijekzaproponowała mi zostanie dawcą.
Odparłem: „Jeśli się zdecyduję,
jaką rolę będę pełnił w życiu dziecka?”.
Odpowiedziały, że w ogólenie byłbym obecny w jego życiu.
Nigdy nie mógłbym się na to zgodzić.
Gdybym wiedział,że gdzieś żyje moje dziecko,
chciałbym być w jego życiu.
Wtedy odkryłem, że chcę być ojcem.
Zostaliśmy rodziną zastępcząz zamiarem adopcji.
Gdy spytano nas,
ile dzieci chcemy przygarnąć,myślałem o jednym.
Ewentualnie o dwóch, bo umówiliśmy się,
że nie rozdzielimy rodzeństwa.
W niecałe pół rokuprzygarnęliśmy czwórkę dzieci.
Trzech chłopców i dziewczynkę.
Zostaliśmy sześcioosobową rodziną.
Z czego połowa w pieluchach.
Wszyscy myśleli, że nam odbiło.
Może trzeba odrobiny szaleństwa,
by zaakceptować taką sytuacjęi dać z siebie wszystko.
Makai Davis, pozwól siostrze pograć.
Nie możesz grać,
jeśli jej nie puścisz.
Masz wybór. Okej?
Czyny mają konsekwencje.
Albo pozwolisz siostrze pograć,
albo sam nie będziesz grał.
Nie dostaliśmy podręcznika rodzicielstwa,więc działamy metodą prób i błędów.
Jesteśmy ostrożni.
On jest taki wredny.
Wydaje mu się,
że nie potrzebujeszchłopaków jako kolegów.
Może jako przyjaciół „z korzyściami”.
- Co?- Tak.
Bez chodzenia.
- Co?- Jakimi korzyściami?
- Co ty...?- Co?
Myślcie lepiej o lekcjach,
a nie o randkowaniu.
Nie mam nic zadane.
Amaya, musimy iść.
Załóż buty.
Na początku obaj pracowaliśmy,
a dzieci były u opiekunkiczy na zajęciach,
aż Reece uznał, że zostanie w domu.
Odparłem: „Okej.
Musimy zaplanować wydatki,
bo przywykliśmy do dwóch wypłat,
ale damy radę”.
Miałem wówczas dwie prace,ale to miało dla mnie sens.
Ojciec może zostać w domui nie uznaje się tego za słabość.
Czułem, że chcę być dla nich w domu.
Często nas pytają,kto jest mamą, a kto tatą.
Serio nas o to pytają.
Muszę im przypominać,że obaj jesteśmy ojcami,
ale przede wszystkim jesteśmy partnerami.
Wszyscy rodzice powinni.
Do zobaczenia.
- Kocham cię.- Ja cię też.
- Apple watch.- Nie kupię ci apple watcha.
- Czemu?- Ledwo pilnujesz telefonu.
Żartujesz?
- A dostanę drona?- Nie kupię ci drona.
- Uważaj.- Widzę.
Jeleń. Ma tam młode.
Dzięki za przypomnienie.
Załóżcie buty. Idziemy na tyły.
Cieszycie się, że wreszcie jesteśmy?
Cały dzień.
Nie było was cały dzień.
Moja matka wychodziła za mąż sześć razy.
Z sześciu małżeństwurodziła dziesięcioro dzieci.
Już od wczesnego dzieciństwa
mój ojciec gasił mi na nodze papierosy
dla poczucia kontroli.
Nim ukończyłem 18 lat,stałem się bezdomny.
Było ciężko.
W tym roku skończę 53 lata.
Nigdy od tego nie uciekłem.
Moje dziecirównież mają ciężką przeszłość.
Ich problemy i trudy –
z tym akurat nie możemy wiele zrobić.
Przykładowo u Makaiastwierdzono alkoholowy zespół płodowy.
Nie było pewności,czy w ogóle będzie mówił.
Makai, porwiesz sobie bluzę. Przestań.
Ale pomyślałem: „Nigdy nie mów »nigdy«”.
Może po prostunie poświęcono mu dość czasu...
Nie uniosę cię.
...by zobaczył, że potrafi.
Dobra.
Pewnego dnia
Reece trafił na artykuł o dzieciach z AZP.
Pisali o dziewczynce,której rodzice kupili farmę.
To ją odmieniło.
Spytałem go: „To co robimy?”.
Odparł: „Oto pięć farm na sprzedaż”.
I tak kupiliśmy farmę.
Gdzie jej miska?
Gdzie?
Amaya, tam są.
Na farmie Makai poczuł się bezpieczny.
Zastanawiamy się z Makaiemnad kupnem lamy.
- Tak.- Lamy czy alpaki?
Lamy.
- Chcemy lamę.- Alpaki plują.
Wysoko.
Nie dotknęłaś stóp.
Dotknęłam. O tak.
Musisz dotknąć palców.
Każde z naszych dzieci ma własny bagaż,
z którym musi sobie radzić.
Nie zapomnę, gdy Reece powiedział mi:„Mamy problem.
Znalazłem mnóstwo jedzenia w pokoi Amayi”.
To był objaw zbieractwa.
Amaya była głodna i bała się,
że nie będzie miała nic do jedzenia.
Uważaj na błoto.
Mój syn Greyson ma dziś 11 lat.
Matka urodziła go, mając 12 lat.
Trafił do systemu opieki społecznej
z krwotokiem mózgui zespołem dziecka potrząsanego.
Jako 14-latka urodziła drugie dziecko,
mojego syna Tristana.
Proszę, nie, Tristan.
Zrobi salto.
Prawie się udało.
Każde cierpi na swój sposób.
Nie wiedzą, co z tym zrobić
i jak to zmienić.
Tutaj wkraczam ja jako tata.
Muszę im pomóc.
Wąs ci się sypie.
Mówiłem, że rosną mi wąsy!
- Tak.- Co to?
- Pryszcz.- Wąsy.
Nie, to pryszcz.
- Nie.- To pryszcz.
- Tak!- To nie pryszcz.
- Nie bić się.- Spadówa!
To nie pryszcz.
Wygrałem na loterii.
Dosłownie.
Zostałem ojcem.
Start!
Nigdy nie pragnąłem niczego takjak małżeństwa i zostania tatą.
Nie miałem idealnego dzieciństwa,
którego pragnąłem.
Chciałem dać je swoim dzieciom.
Dzieci rozwijają się, gdy są kochane.
Rozwijają się,gdy mają poczucie bezpieczeństwa.
I kiedy daje się im dobry przykład.
Jeśli stworzysz dla nich takie środowisko,
bardziej już im nie pomożesz.
Tak, wiem,
zdaje się nam, że możemy zrobić więcej,
ale nic nie przebije tej wielkiej trójki:
miłości, bezpieczeństwai wzoru do naśladowania.
Trzymaj się!
Dobry strzał.
Patrz, strąciłem cię.
Tato!
Mam sporą przewagę.
Tata ciężko pracował,
ale nie mieliśmy wątpliwości,jakie ma priorytety.
Tak, pracował często,
ale pamiętam, jak byliśmy na planie
i tata patrzył przez kamerę.
Miał Joce na kolanie, Paige nad głową,
a mnie tuż przy uchu.
Kiedy chciałem pogadać z tatą,był dla mnie dostępny.
To ja z tatą. Był w siłach powietrznych.
Pamiętam nieco tamto miejsce.
Tata pomagał mi z autamiprzy Grand Theft Auto.
- Tutaj.- To to zdjęcie.
Świetne.
Ile miałeś wtedy lat?
Wciąż 22.
Mój tata i dziadek byli świetnymi ojcami.
Byli zawsze emocjonalnie dostępni.
Planował zostać gwiazdą kinaw tych butach.
To mu się nie udało,
ale bardzo odmienił naszą rodzinę.
Podziwiałem mojego ojca
i chciałem go naśladować.
Zwłaszcza to, jak szedł przez życie.
Dziadku.
Dzień dobry.
Niejaki Ron Howard –albo Ronnie, jak go wtedy nazywaliśmy –
grał w serialu The Andy Griffith Show.
Jako jego ojciec
byłem na planie, by się nim opiekować.
Dobrze to wszystko pamiętam.
Nie ma zasad dla ojców i synów.
To proste.
Każda matka i każdy ojciecwychowuje swoje dziecko w sposób,
który uważa za najlepszy.
I będzie najlepiej,jeśli zapracujesz na kieszonkowe.
Rozumiesz?
- Chyba tak.- Dobrze.
Czyli nie dostanę ani centa.
Dobra.
Mieliśmy czytanie scenariusza przy stole.
Twój tata nie potrafił jeszcze czytać,
więc robiłem to za niego.
Gdy skończyliśmy,
powiedziałem producentom,scenarzystom i reżyserowi:
„Kwestie, które napisaliście dlaOpiego...”
Opie to imię postacigranej przez twojego tatę.
„Mówiąc te kwestie,
wygląda na mądralę i cwaniaczka.
To może rozbawić widzów,ale i być szkodliwe
dla jego relacji z ojcem.
Widz się zaśmieje,
ale i poczuje urazę do tego chłopca,
nie polubi go.
Zastanówcie się,czy nie można tu czegoś zmienić,
by Opie nie był taki rozwydrzony”.
Pamiętam, jak podszedł do mnie Andy
i powiedział: „Rance,
rozmawialiśmy o tym, co nam powiedziałeś.
Masz rację.
Zmienimy tę postać,
by nie był takim zuchwałym mądralą.
Spróbujemy stworzyć relację
mojej postaci i Opiego
podobną do twojej i Ronniego”.
Pamiętam, jak zdradziłeś mi, że bałeś się,
że nigdy nie będziesz tak dobrym tatąjak twój ojciec.
Tak, martwiłem się tym.
Tak.
Był świetny.
A ja chyba nie.
Bycie dobrym tatą to dar,
który możesz przekazać dzieciom.Nie da się tego opisać.
I jemu się to udało.
ROK 1987LONDYN, ANGLIA
Najpierw oddychasz powoli.
A potem...
Aż się zapowietrzyłem. Robię coś nie tak.
Twojemu tacie zdarza się zapowietrzyć.
Proszę...
Lekarze mówią, że już prawie.
Brzuch mamy zaciśnie sięi zacznie wypychać dzidziusia.
Tak?
To trochę bolesne.
Musi się skoncentrować i oddychać.
Wiedziałeś,że największym zmartwieniem taty
było przekonanie, że nie zdoła
być tak dobrym ojcem jak jego tata?
Zawsze się tym martwił,
bo tak bardzo podziwiał dziadka.
- Tak mówi?- Tak?
To ja się o to martwię.
Patrzę na tatę i myślę sobie,
że na pewno nie jestemtak dobrą osobą jak on.
Bardzo się o to martwię.
Dołączasz do nas w dobrym momencie.
Już raczej wiemy, co robimy.
Wcześniej musieliśmy trochę udawać.
Jakoś w zeszłym roku
zaczęliśmy to wszystko rozumieći opracowaliśmy program.
Masz wspaniałe siostry.
No i...
Mam nadzieję, że będzie ci tu dobrze.
To wasz braciszek.
Reed. Powiesz „Reed”?
Cześć.
Malutka.
Proszę.
To siódmy tydzień.
Bardzo urosła.
Pije dużo mleka.
Wiem.
Ashley pompuje je w środku nocy,
a karmienie przypada mnie. Cieszę się.
Wyżłopała całą butelkę.
To pomaga nawiązać więź.
Patrz, to takie śmieszne.
Ale się przeciąga.
Malutka.
Tak.
O tak.
Jest super.
Jestem przekonany, że dobrze mnie zna.
Choć tego nie zapamięta,to z nią zostanie.
Wierzę w to.
To ma wpływ również na mnie.
Najbardziej trapi mnie jedno pytanie.
Nie znam odpowiedzi.
Może ty ją znasz.
Albo po prostu damy widzom coś do zadumy.
Mogę sam stwierdzić,
że byłem dobrym tatą,
czy zadecyduje o tym moja córka?
To...
przerażające, bo naprawdę nie wiem.
Czy to dziwne? Najbardziej głowię się,
jaką notę dostaję jako ojciec?
Zdam ten test czy nie?
Jedź.
Pedałuj. Puszczam cię.
Zaraz cię puszczę.
Dalej!
Dalej! Dobra robota!
Przeczytałem książkę Deepaka Chopry,
który pisze, żeby traktowaćswe relacje z dzieckiem
jak relację dwóch dusz.
Prowadzisz je przez pewien czas,
a dalej idzie samo.
Skręcaj!
Dziecko nie jest twoją własnością.
Stój!
Tylko mu pomagasz.
I to rozumiem. Trzy piątki!
Raz, dwa, trzy!
Dalej!
Dziecko to sens życia.
Daje ci jakiś cel.
To jest teraz mój cel.
Kiedy urodziła się Winnie,straciłem swoje imię.
Nie jestem Jimmym Fallonem,tylko tatą Winnie.
Prawdziwy ojciecprzyjmie za dziecko kulkę,
osłoni je przed każdym zagrożeniem.
Prawdziwy ojciec weźmie wszystko na klatę.
Życie nie musi być idealne.
I tak może być wspaniałe.
Trzeba o to dbać.
Nauczyłem się tego od taty.
Masz malutkie okienko, nim to przepadnie.
Ot tak.
Więc naciesz się.
Jak tylko możesz.
Nie ma niczego bardziej niezwykłego
od widoku rozwijającego się dziecka.
Kiedy siadamy razem do posiłku
i rozmawiamy ze sobą,
czasem myślę sobie: „To jest to”.
Ostatecznie liczy się to,co widzą, czego doświadczają.
Dobra, panienko, idziemy.
To, jakie prowadzisz życie jako ojciec.
Proszę, skarbie.
Jaki dajesz przykład.
Nie każdy może przyjśćna każdy mecz swojego dziecka.
Nie każdy może odrabiać z nim lekcje,
bo cały dzień pracuje.
Jako społeczeństwo musimy zwrócić uwagę,
jak ważna jest rola ojca.
Musimy też tworzyć środowisko,które pozwala ojcom
dawać z siebie wszystko.
W najlepszym wypadkuojciec daje stałe poczucie bezpieczeństwa
i nowe możliwości.
- Widzisz?- Tak.
Dobra robota.
Ogrodnik wie, jak dbać o nasiona
i w dobrą pogodę, i w złą.
Ogrodnik nie chce, by nasiono stało się
czymś innym, niż tak naprawdę jest.
Ogrodnik nie chce,by róża zmieniła się w dąb.
Dobry ogrodnik pomaga nasionustać się tym, czym ono samo chce być,
nie tym, czego chce on.
Tak, dobra robota!
Ojciec to...
doskonały ogrodnik.
TATĄ BYĆ
Gadałem z ludźmi fajniejszymi ode mnie.
Patti Scialfą i Bruce’em Springsteenem.
Patti Scialfa powiedziała mi:
„Bruce miewa czasem takie kiepskie żarty,
że aż wstydzimy się za własnego tatę”.
A ja na to: „Co?!
To Bruce Springsteen.
A reszta świata...
To Bruce Springsteen”.
A ona: „Dla mnie jest tatą”.
Moje dzieci myślą, że jestem obciachowy.
Nic podobnego!
Jestem przecież czadowy.
Zupełnie nie potrafią ocenić człowieka.
Moja ośmioletnia córkachce tylko oglądać Lśnienie.
A ja na to:
„Po pierwsze, nie.
Po drugie, masz świetny gust filmowy”.
Tak wygląda teraz ojciec.
Oto nowy ojciec.
Dziecko na ramieniu.
To teraz w modzie.
Nie musimy ich do niczego popychać.
Jeśli już, to jest tak jak ze mną.
Trzeba czasem ściągnąć wodze.
Ściągnąć wodze.
Najlepsze chwile życia
to czasem te momenty spokoju,kiedy czekamy, aż dziecko zrobi kupkę.
I w końcu robi.
A my wiwatujemy.
Jeśli nie masz dzieci na tapecie,to tylko ściemniasz.
Tak tylko mówię.
Jestem znanym komikiem.
Moja siostra to szanowana prawniczka.
Zmierzam do tego:
bicie dzieci sandałem sprawdza się.
Wiem, że nie powinienem tak mówić,
ale jest jak jest.
Gdy podrastają,są jak tacy zabawni dorośli.
Gdybym ich nie znał,gdybyśmy byli kolegami z pracy,
i tak bym ich polubił.
Jakbyś wychowywał sobie przyjaciela.
Czy znam jakieś obciachowe żarty?
Syn pyta ojca:„Tato, mogę zostać piratem?”
„Tak, synku, ale jak będziesz grzeczny”.
- Dziękuję ci bardzo.- Dziękuję.
Lepiej niż z Willem?
Byłeś bardzo otwarty.
Tak, czuję, że zostałemdostatecznie wymaglowany.
Więc zrobiłam swoje.
Kocham cię, tato.
Ja ciebie też. Dzięki.
Chociaż nie chciałem tego robić,płakałem przed kamerą...
Nie wiem, za co dziękuję.Ale jestem z ciebie dumny.
Bardzo.
- Dziękuję.- Dobra.
Kocham cię.
Dobra jesteś.
Kocham cię, dziadku.
Dziękuję.
PAMIĘCI RANCE’A HOWARDA1928 - 2017
- Dziękuję.- Ale zabawa.
Napisy: Filip Bernard Karbowiak