Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
-మొదటిసారా?-అవును.
సరే.
మిమ్మల్ని ఇంతకు ముందెక్కడో చూశా.
అవును, ఇక్కడే దగ్గర్లోనే ఉంటాను.
ఎలా ఉన్నారు?
ఈ రాత్రి చాలా ఉత్కంఠంగా ఉంది.
-హాయ్, చెరిల్?-అవును.
-ఎలా ఉన్నావు?-బాగున్నా, థాంక్స్.
పాపను కనేందుకు సిద్ధమా?
అలానే అనుకుంటున్నాను.
-పేరు "బ్రైస్" కదా?-బ్రైస్. బ్రైస్ డల్లాస్.
ఈ ప్రపంచంలోకి స్వాగతం, బ్రైస్.
బ్రైస్.
-హాయ్, బ్రైస్.-బ్రైస్.
నాన్నా?
-ఇది బాగుంది, కదా?-చాలా బాగుంది.
-ఫొటో తీస్తున్నాావా?-అవును, ఎందుకు తీయకూడదు?
-నీకు గర్వంగా ఉందా, నాన్నా?-తప్పకుండా, ఎప్పుడూ.
తండ్రిని అయినందుకు దక్కిన బహుమానం ఇది.
-సరే, అలాగే, తండ్రులు.-తండ్రులు.
-నువ్వు కూడా ఒక తండ్రివే కదా.-అవును నేను కూడా.
బాగుంది, బాగుంది. మంచిది.
-దాని గురించే అడుగుతా.-అలాగే.
కోనాన్ ఓ బ్రెయిన్ఇద్దరు పిల్లల తండ్రి
ఈ వాక్యాన్ని పూరించండి: తండ్రి అనేవాడు...
ఎవరికి తెలుసు?
నాకంత తెలిసి ఉంటే, ఈ ప్రాజెక్టుమొత్తం ప్రమాదంలో పడి ఉండేది.
మీకు మరింత తెలివైనవాళ్ళు వస్తున్నారనిదయచేసి చెప్పండి.
నాకు పిల్లలున్నట్టు గుర్తుంది.నలుగురు పిల్లలున్నారు.
జిమ్మీ కిమెల్నలుగురు పిల్లల తండ్రి
ఇరవై ఏడేళ్ల కూతురి పేరు...మొదలు పెట్టడమే చెత్తగా మొదలు పెట్టాం.
నీకు జలుబంటే నమ్మలేకపోతున్నా.
కానీ నా గొంతు ఇప్పుడే మరింతగంభీరంగా ఉందనిపిస్తోంది.
-అవునవును. అదే బాగుంది.-ఒక యోధుడి గొంతులా ఉంది.
జిమ్మీ ఫాలెన్ఇద్దరు పిల్లల తండ్రి
నీల్ పాట్రిక్ హారిస్ఇద్దరు పిల్లల తండ్రి
-హాయ్. నాకూ అవకాశం ఇచ్చినందుకు థాంక్స్.-జోక్ చేస్తున్నావా?
-నువ్వు చేస్తున్నావంటే నమ్మలేకపోతున్నా.-చాలా ఉత్కంఠగా ఉంది.
కెనాన్, దయచేసి కొంచెం వెనక్కి నిలబడతావా?
కెనాన్ థాంప్సన్ఇద్దరు పిల్లల తండ్రి
-అలాగే నేస్తం, వెనక్కే ఉన్నా.-ఇక మొదలు పెడదాం.
హసన్ మిన్హాజ్ఒక బిడ్డ తండ్రి
ఎంతమందిని...ఎంతమంది తండ్రుల్ని ఇంటర్వ్యూ చేస్తున్నావు?
నా చిన్నతనంలో, అవును.
పుట్టింది, పెరిగింది వెస్ట్ ఫిలడెల్ఫియాలో.
విల్ స్మిత్ముగ్గురు పిల్లల తండ్రి
నేను ఎక్కువ రోజులు గడిపిందిక్రీడా మైదానాల్లోనే.
పాటన్ ఓస్వాల్ట్ఒక బిడ్డకు తండ్రి
నేను విల్ స్మిత్ ని అనుసరించాలా?అలా అని నాకు చెప్పకండి.
దేవుడా, అవన్నీ నా బుర్రలోకి ఎక్కించొద్దు.
-కాస్త మామూలుగా నిలబడతావా?-ఇలాగా?
నేను మామూలుగా నిలబడేది ఇలాగే...సరే, సృజనాత్మకంగా మనిద్దరి ఆలోచన ఒకటే.
కెన్ జియాంగ్ఇద్దరు పిల్లల తండ్రి
తండ్రి అంటే... అద్భుతం.
జూడ్ అపాటోఇద్దరు పిల్లల తండ్రి
దానికి సమాధానం తెలిసే ఉండాలా,లేకపోతే ఇక అంతేనా?
ఆధునిక కాలంలో తండ్రిపాత్రను,
-నేటి కాలంలో తండ్రులు ఎలా ఉండాలో...-అవును.
-...ఎవరూ నిర్వచించలేదు.-నిజంగానే.
తండ్రులు తెరవెనుకే ఉంటారనేదిఒక సామాజికమైన భావన.
ఆ భావనలో ఎంత త్వరగా మార్పు వస్తేఅంత మంచిదని నా అభిప్రాయం.
ఓ, దేవుడా, ఇదిగో ఇక్కడ బుల్లి పాప ఉంది.
మా నలుగురిలో చిన్న తమ్ముడికిత్వరలోనే బిడ్డ పుట్టబోతోంది.
దేవుడా.
అయితే, నేను నిన్ను ప్రశ్నలు అడగవచ్చా?ఇలా ఎందుకు చేయాలనుకున్నారు?
నాకు తండ్రిగా ఉండటంలో ఎంతకష్టముందో తెలుసుకొని
గొప్ప తండ్రులందరినీ గౌరవించాలని ఉంది.
ఈ కాలంలో, తండ్రి కావడమనేదివారి వారి ఇష్టప్రకారం ఉంటుంది.
నేనేమీ... ఇందులో నిబంధనలేమీ ఉండవు.
ఇది అనేక విషయాలతో ముడి పడి ఉంటుంది.
దేవుడా, ఇది ఒక చిత్రమైనభయంతో కూడిన విషయం.
లేదు, మనం విపులంగా చర్చిస్తే, జనందానిని మరింత చక్కగా అనుసరించే వీలుంటుంది.
దేవుడా.
బజ్జోవాలి, బజ్జోవాలి, పదండి...
క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, తండ్రి అంటే ఎవరు?
కథానాయకుడా?
నేను ముందుగా అదే చెప్పబోతున్నాను,ఎందుకంటే నాకు మా నాన్నే స్పూర్తి.
నేను సరిగ్గా ఉంటే,వాళ్లకు నేను హీరోని అవుతాను.
గ్లెన్ హెన్రీశాన్ డియాగో, కాలిఫోర్నియా
ఇదెలా మోగుతోంది?
బూట్లూ, బూట్లూ, ఎక్కడున్నారు?
ఛా, నేను సరిగ్గా పాడటం లేదు.
నిద్ర లేవండి, ఇవాళెంతో శుభదినం
బూట్లూ, బూట్లూ, ఎక్కడున్నారు?
బూట్లూ, బూట్లూ, ఎక్కడున్నారు?బూట్లూ...
పితృత్వం పాత్రలో పెద్ద మార్పులే వచ్చాయి.
ఎందుకంటే మనం పిల్లలకేం కావాలో సమకూర్చడం,
సెలవలు వస్తే వారితో గడపడం,అల్లరి చేస్తే ఊరుకోబెట్టడం వంటివే కాదు...
అనయా, కాస్త ఈ టేబుల్ శుభ్రం చేస్తావా?
-కాస్త ఓ కప్పు అందుకుంటావా?-కప్పా?
అవును, తీసుకో.
...అన్నివిధాలా పిల్లల విషయంలోకల్పించుకుంటున్నాం.
అలా లేకపోతే చూసే వాళ్లకి నువ్వొకవింతమనిషిలా కనిపిస్తావు.
పిల్లలూ, బొమ్మల్ని శుభ్రం చేయండి
ఆ పక్కన పెట్టండి, త్వరగా, ఆ
పిల్లలూ, బొమ్మలు శుభ్రం చేయండి...
తండ్రిని కావడం వల్లే నేను ఇలామనిషిలా మారాననేది నా భావన.
టేబుల్ మీద పాత్రలన్నీ తీసేయండిటేబుల్ మీద పాత్రలన్నీ తీసేయండి
-నాన్నా,-ధన్యవాదాలు.
త్వరత్వరగా. మీరు త్వరగా పని చేయాలి.
గబగబా, గబగబా.
పిల్లలూ, బొమ్మల్ని శుభ్రం చేయండి
వాటిని ఆ పక్కన పెట్టండి, త్వరగా కానీయాలిశుభ్రం చేయండి
ఓ, చూడు, అక్కడో గ్లాసు ఉంది.
చక్కగా చేశావురా.
నాకు నేను నమ్మకంగా, నిజాయతీగాఎలా ఉండాలో నా పిల్లలే నాకు నేర్పారు.
ఇవాళ భోజనంలోకి ఏం కావాలి?
పితృత్వం నాకు కొత్త గుర్తింపునుతెచ్చిపెట్టింది.
నేను ఇక్కడ పనిచేసేవాణ్ని.చొక్కాలు మడతపెట్టడం దగ్గర నుంచీ
బట్టలు చూపించడం, సేల్స్ మేన్ కిసాయం చేయడం వరకూ చేసేవాణ్ని.
తరువాత నాకు మొదటిసారిసేల్స్ ఉద్యోగం దొరికింది.
నాకు కష్టాలు మొదలయ్యాయి.
నా ఉద్యోగాన్ని నేను ఇష్టపడటంలేదని నా భార్య గొడవపడేది.
అలా ఎందుకన్నానో, ఏమన్నానో నాకు తెలియదు...
వెటె హెన్రీ
...కానీ అన్నాను.
పిల్లలను కనిపెట్టుకుని ఇంట్లోఉంటే ఏమైపోతుంది?
బిలీఫ్ ఇన్ఫాదర్ హుడ్
నేను వంటగదిలో దాక్కునేవాణ్ని...
ఎందుకంటే పిల్లల్ని వంటగదిలోకిఅనుమతించరు కదా.
ఇక్కడున్నాడా?
నేను పరిస్థితిని తక్కువ అంచనా వేశాను.
నానా రచ్చా మొదలైంది.
ఎక్కడ చూసినా మలమే.
నా వీపుపై మలం. జుట్టులో మలం.
వాడు దొడ్డికెళ్లాడా?
అవును. దొడ్డికెళ్లాడు.
అక్కడ చూస్తే మలం. ఇక్కడ చూస్తే మలం.
ఆ మలం వాసనతో మతిపోయేది.
-జోక్ చేస్తున్నావా? పౌడర్ ఎక్కడ?-నాకు తెలియదు.
ఏంటా వాసన?
మూత్రం కంపులా ఉంది.
ఏం కాదు, అంతా సర్దుకుంటుందర్రా.
-లెట్రిన్ లోకి వెళ్లరా.-వెళ్లను.
-యే!-వద్దు.
పని సులభమైపోయిందనుకున్నా.
నా ముడ్డి కడుగు.
నాన్నా, ముడ్డి కడుగు.
నా ముడ్డి కడుగు.
నేను విసిగిపోయాను.
సహనంగా ఉండేందుకు...
నేనొక మంచి తండ్రిని కావాలనుకున్నాను.
...ప్రయత్నించాను.
కానీ ఎలాగో తెలియలేదు.
ఇంటి దగ్గరే ఉండి పిల్లల్ని చూసుకునేతల్లుల గురించి నాకు తెలియదు.
అలాంటి తండ్రుల గురించి నాకుఅసలే తెలియదు. దాంతో
నాకు నేనొక నకిలీ తండ్రిలా అనిపించాను.
బాత్రూమ్ లోకి వెళ్లి ఒంటరిగాఏడవడం నాకింకా గుర్తుంది.
బయటినుంచి పిల్లలు "నాన్నా" అంటూతలుపు కొడుతూ పిలిచేవారు.
"ఎవరి ప్రోత్సాహమైనా లభించకపోతేఇదంతా చేయడం
నా వల్ల కాదు," అని నాకు నిజంగా అనిపించేది.
మీలో కొంతమందికి నా గురించి తెలిసి ఉండదు.నా పేరు బిలీఫ్. నేనొక తండ్రిని...
మొదట్లో, కెమెరా తీసి, దానిముందుమాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను.
ఆ తరువాత, కెమెరాను నావైపు కాకుండా,పిల్లల వైపు తిప్పి ఉంచేవాణ్ని.
వీళ్లు నా పిల్లలు, బుజ్జి బుజ్జి పిల్లలు.
-"హాయ్" చెప్పండి. హాయ్.-హాయ్.
"హాయ్" చెప్పు.
తండ్రిగా నా అనుభవమేంటో మీకు చూపిస్తాను.
నాతో ఆటలాడుతున్నావా?
-వీటిని బయట వదిలేయడం నా తప్పే.-సరే.
-కానీ నువ్వు వీటిని ముట్టుకోకూడదు-సరే.
-అది నీకు తెలుసు.-అలాగే.
నేస్తం, నా అనుభవాల్లో కొన్నింటినినువ్వు పేపర్ మీద కూడా పెట్టలేవు.
నేను సంచులు అక్కడ పెట్టాను.రియా ఓ సంచిలోకి దూరిపోయింది.
థియో గురించి వెతుకుతుంటేవాడు లెట్రిన్ లో కూర్చుని ఉన్నాడు.
-హాయ్.-ఇదంతా ఉరియా చేశాడు.
వాడు ఎన్నో పనులు చేసి ఉండొచ్చు,
కానీ వాడు గుడ్లు చేతిలోకి తీసుకున్నాడు.
-ఇదంతా ఏం బాగోలేదురా.-ఏం బాగోలేదా?
-ఏం బాగోలేదు.-ఏం బాగోలేదా?
-దారుణం. అవును.-దారుణమా?
ఆగు, నీకు స్నానం చేయిస్తా.
-నా గురించి ఎవరికీ బాధగా లేదా?-లేదు.
లేదంటున్నావా?
నా గడ్డు అనుభవాలన్నింటినీపంచుకోవడం మొదలుపెట్టాను.
నాలాంటి వాళ్లను చాలామందినే చూశాను.
నాకు కాస్త ప్రోత్సాహం లభించగానే,వీడియోలు తీయడం మొదలుపెట్టాను.
నిజం చెప్పాలంటే, కుటుంబాన్నిబయటకు తీసుకువెళ్లాలని నాకు ఉండేది కాదు.
-ఆ మలాన్ని థియో ఎంతసేపు ఉంచుకున్నాడు?-మూడు రోజులు.
ఇక్కడకు రా.
-ఎందుకు... నన్ను రికార్డు చేస్తున్నావా?-అవును, రికార్డ్ చేస్తున్నా.
నాతో ఇలా రా. ఆ మూలకి తిరుగు.
కొట్టకు!
-ఇప్పుడు తెలిసిందా, బేబ్?-ఆ, తెలిసిందిలే!
దాన్ని నా మొహంపై రుద్దకు, ఆగు! ఆగు!
నాతో ఆటలాడకు, బేబీ.
ఇంటివద్దనే ఉండి పిల్లల్ని చూసుకునేవాళ్ల కష్టాలేంటో అందరికీ
అనుభవపూర్వకంగా తెలిసి రావాలనితను అనుకునేవాడు.
టాడ్లర్ టియర్స్
ఎల్-ఫ్రెష్ ది లయన్ పాట అద్భుతం, తెలుసా?
బిలీఫ్ ఇన్ ఫాదర్ హుడ్యొక్క మరో ఎపిసోడ్ ఇది.
తండ్రిగా వీడియోలు పెడుతూ సాగించేఈ మొత్తం నా జీవన విధానం
ఇది ఇంతకుముందుఎవరైనా చేశారో లేదో తెలియదు.
కానీ ఇది నాకెంతో ఇష్టమైనది.
శుభోదయం, ఎవరైనాఏమైనా ప్రశ్నలు అడుగుతారా...
-నేను అడుగుతా.-...ఈ అందాల పిల్లలని?
వాళ్లు మిమ్మల్ని అడుగుతారు.
"మీరు ఇంట్లో పిల్లల్ని చూసుకునే తండ్రా?"ఒకవిధంగా అంతే. నేను ఇంటినుంచి పనిచేస్తా.
పారదర్శకత శక్తిని నేనుగుర్తెరిగేలా చేసింది ఇది.
సరే అయితే. బూమ్.
ఇంటి వద్ద ఉండే తండ్రిగా, మేం ప్రైవేట్ గాపనిచేస్తుంటే దానివల్ల మాకు ప్రయోజనం ఉండదు.
నీ జుట్టంటే నాకిష్టం.
నాన్నా, నా జుట్టు నీకెందుకు ఇష్టం?
-అది అంతే, ఇష్టం, అంతే.-అలాగా.
నువ్వెలా ఉన్నా సరే.పట్టుకుచ్చులాంటి నీ చర్మమంటే ఇష్టం.
తమ జీవితాలను మన కళ్లకు కట్టి,ఒక తండ్రి మనసు ఎలా ఉంటుందో
చూసే అవకాశం కల్పించే మరింతమందితండ్రులు మనకు అవసరం.
-అనయా.-నైయా.
య. య. ఆ అక్షరం య. య?
యు?
యు కాదు. అది యులా వినబడుతుంది.ఎందుకంటే యు అంటే అహ్... అహ్. అని.
ఈ అక్షరంలా వినబడుతుంది...
మొదట్లో ఇంట్లో తండ్రిగాఉండటం నావల్ల కాలేదు.
తర్వాత అలవాటు పడ్డాను.
-బేకన్!-పద!
-బేకన్, సరే, పద.-పద.
పద. పద. సరే. రా.
వాళ్ల జీవితంలో నాదొక ప్రధాన పాత్ర,కాబట్టి నేను ఆదర్శంగా ఉండాలి.
ఇంకా లేదు, గట్టిగా ఊదాలి.ఎలా ఊదుతావో చూస్తా, ఊదు.
అదీ, అలాగ.
తన ఉద్యోగం గురించి మాట్లాడటం ఇష్టం లేనివ్యక్తిని పెళ్ళి చేసుకుని,
అదే వ్యక్తి పిల్లలకు అన్నీ తానైనడచుకోవడం అనేది చూస్తే,
"ఇంతలో ఎంత మార్పు?" అనిపిస్తుంది.
ఒక విధంగా ఇది సమూల మార్పు అని చెప్పవచ్చు.నేనైతే కన్నీళ్లను ఆపుకోలేకపోతున్నా.
అంతా నోట్లో పెట్టుకోకు.కొంచెం కొంచెం కొరుక్కో.
ఇంట్లో ఉండి పిల్లల్ని చూసుకునే తల్లులుఉద్యోగం నుంచి భర్త ఇంటికి రాగానే "ఇవాళేం
జరిగిందో అడక్కు" అని విసుక్కోవడాన్నిఅర్ధం చేసుకోగలుగుతున్నాను.
నేనేమన్నానో అర్థమైందా? నేనెన్ని తిప్పలుపడ్డానో మీకు అర్ధం కాదు. చాలా కష్టం.
-నాన్నా.-చెప్పు.
-చీరియోస్.-నీకు కూడా చీరియోస్ కావాలా?
-అవును.-సరే.
-ప్రార్థన చేయడానికి సిద్ధమేనా?-లేదు!
ఈ దేశానికి అధ్యక్షుడెవరోనీ పిల్లలకి అక్కర్లేదు.
నువ్వు తమ పట్ల శ్రద్ధ చూపిస్తున్నావోలేదో మాత్రమే వాళ్లకు కావాలి.
పిల్లల ప్రపంచంలో నువ్వేకేంద్ర బిందువువి. నువ్వు వాళ్ళ తండ్రివి.
-శుభరాత్రి, బేబీ.-శుభరాత్రి.
-పిల్లలూ, శుభరాత్రి.-శుభరాత్రి.
-శుభరాత్రి.-శుభరాత్రి. ఇక తలుపు వేసేస్తా.
-బై.-నాన్నా.
బై. బై.
-నాన్నా!-లేదు.
-నాన్నా!-వద్దు.
-నాన్నా!-బై.
పిల్లలు పుట్టనంతవరకూ మీరుమంచి తల్లితండ్రులుగానే
ఉంటారనేది ఒక నానుడి.
ఓ, ఎందుకంటే అంతా సిద్ధాంతపరంగానే ఉంటుందనా?
అంతా సైద్ధాంతికంగానే ఉంటుంది."నేను తండ్రిని అయ్యాక..." అంటూ చెబుతారు.
అంటే ఏంటి అర్ధం?
-నేను కడుపుతో ఉన్నా.-ఓ, దేవుడా!
తను గర్భం దాల్చినట్లు నా భార్య చెప్పగానేనేనెలా స్పందించానో నాకింకా గుర్తుంది.
"అద్భుతం, మన కృషి ఫలించిందన్నమాట,"అని అనుకున్నా.
పెరట్లో నువ్వు టమోటాలు పండించినప్పుడు,
"ఏయ్, చూడు, టమోటాలు పండాయి," అనిఎలా అంటావో అలాగన్నమాట.
ఆ ఓవెన్ లో రొట్టె ఉంది, బయటకు తియ్యి.
గర్భధారణ పరీక్షలు.
-చాలా చాలా ధన్యవాదాలు.-లేదు, వాటివైపు చూడు.
-ఏంటి?-పరీక్షలు.
మాకూ ఓ కుటుంబం ఉండాలనినేనూ, డేవిడ్ అనుకున్నప్పుడు,
దత్తత గురించి ఆలోచించాం.
కానీ ఆ తర్వాత "అద్దె గర్భం ద్వారాఎందుకు ప్రయత్నించకూడదు," అనిపించింది.
ముందు, పాతకాలపు పద్ధతిని అనుసరించాం,
అలా అతనికి గర్భం తేలేకపోయాను.
-ఇది నువ్వు చేసిన పనా?-అవును.
-జోక్ చేస్తున్నావా?-లేదు.
-"ఓవెన్ లో రొట్టె" అంటే అర్ధం కాలేదా?-అంటే ఏంటి?
దానర్థం ఏంటో చెబుతానుండు.
ఇలా రా, ఇలా రా. బేబీ!
-ఓ, బేబ్.-సరే.
ఇంతకుముందెన్నడూ లేనట్లు, అది నీజీవితంలో ఒక ముఖ్యమైన విషయం అవుతుంది,
పైగా దానికోసం నువ్వు ఏ విధంగానూసన్నద్ధంగా ఉండవు.
పైగా... భయంగా ఉంటుంది కూడా.
నేను వెళ్లిపోతున్నా!
దేవుడా, వద్దు!
ఏంటి...
దయచేసి.
ఒకవేళ, నువ్వు... దాన్నిఏదైనా జోకుల పుస్తకంలో చదివాావా?
-దాన్ని నేనెక్కడినుంచి తీసుకున్నా?-జోకుల పుస్తకంలో చదివావా?
-జోకుల పుస్తకంలో చదివి చెబుతున్నావా?-లేదు.
ఓ, దేవుడా, అయ్యో, నా ఛాతి.
మనకు వయసు పైబడింది. మన వల్ల కాదు.
ఇక నా వల్ల కాదు.
నా పని అయిపోయింది. ఇప్పటినుంచిముసుగు తన్ని పడుకుంటా.
-బేబీ, ఇప్పుడు ఏం చేయబోతున్నాం?-"ఏం చేయబోతున్నాం" అంటే?
మిగతా ముగ్గురు పిల్లల్నీ ఎలా పెంచామోఅలాగే పెంచుతాం.
-ఓ, బేబీ... దేవుడా, డైపర్స్.
నిజంగా?
-అన్నీ అవే సర్దుకుంటాయి.-అన్నీ అవే సర్దుకుంటాయి.
-అవే సర్దుకుంటాయా?-మరేం ఫరవాలేదు.
నీకేం కాలేదు కదా?
తండ్రి కాబోతున్నవారికిమీరిచ్చే సలహా ఏమిటి?
నేనేం చెబుతానంటే,"ఇది మీ జీవితంలో మార్పు తెస్తుంది
మీకూ, మీ జీవితానికి ఓ అర్థాన్ని,అనందాన్ని ఇస్తుంది
అని మాత్రమే చెబుతాను."
దాంతోపాటు పొగవచ్చే వస్తువునొకదాన్నినేలపై కొట్టి, ఆ పొగలోంచి మాయమవ్వాలనుకుంటా.
కానీ, నేను ఇంద్రజాలికుణ్ని కాను,
కాబట్టి, పొగ తొలగిపోయాక, నేనునిష్క్రమించడాన్ని అంతా చూస్తారు.
అలాా నాటకం పరిసమాప్తమవుతుంది.
సరే, ఇదెలా ఉందో చూద్దాం.
విడి భాగాల్ని కలపాల్సిన అవసరం లేదు.
రీడ్ హోవార్డ్వెస్ట్ చెస్టర్, న్యూయార్క్
ఎదుగుతున్న క్రమంలో, పిల్లలు కావాలనికోరుకునేవాళ్లని నాలో చూసుకునేవాణ్ని.
"తొలగించవద్దు."
దేవుడా, నిబంధనలు చదవాలి కాబోలు.
-కానీ...-ఓరి దేవుడా.
నిజం చెప్పాలంటే, అంతా సవ్యంగా జరగాలనినేను ఎప్పుడూ టెన్షన్ పడుతూ ఉంటాను.
కానీ ఇందులో కూర్చుంటేపిల్లాడు పడిపోతాడేమో, కాదా?
నాకు ఇదొక పెద్ద సమస్యలా అనిపించింది.
ఒక మాట అడగనా, "ఇది మామూలేనా?"
కాదు.
ఇలా చేయకూడదని వాళ్లు చెబుతున్నారు.
-అవును, మరోలా బిగించు.-వంపు తిరిగిన భాగం నేలపై ఉండాలట.
ప్రసవానికి ఇక నెల రోజులే ఉంది,
ఇక బిడ్డ పుట్టేవరకూ, బిడ్డా, ఆష్లేబాగానే ఉన్నారని తెలిసేవరకూ
నాకు ఆందోళన తప్పదు.
ఇక ఆ తర్వాత దేని గురించీనాకు ఆందోళన అక్కర్లేదు.
బిడ్డ బయటకు వచ్చాక నేను బిడ్డని కిందపడేస్తానేమో అని ఆందోళన పడతాను.
సరే.
ఇది పనిచేయడం లేదెందుకు?
బొమ్మలో మరో బొమ్మ వచ్చే టీవీ కొన్నాను.అలాంటి టీవీలు గుర్తున్నాయా?
మరో ఛానల్ కి చెందిన బొమ్మచిన్నగా కనిపిస్తూ ఉంటుంది.
దాంతోపాటు వెయ్యిపేజీల మ్యానువల్పుస్తకం కూడా వచ్చింది.
ఇక దాన్ని ముందు వేసుకుని కూర్చునిచదువుతున్నాను.
ఇంతలో జాడా "బాబోయ్"అన్న అరుపు వినిపించింది.
నేను "ఏంటి బేబీ, ఏమైంది?" అంటూ పరుగెత్తా.
"నా ఉమ్మనీరు బయటకు వస్తోంది.ఉమ్మనీరు బయటకు వస్తోంది," అని అంది.
నేను "ఓ."
"నిజంగానా?" అంటూ కంగారుపడ్డాను.
పిల్లలు పుట్టే సమయంలో, నేనుపడ్డ ఆందోళన అంతా ఇంతా కాదు.
"నాన్నా, తన కాళ్లు పట్టుకో," అంటుంది. నేను"ప్రసవం అయిపోతోంది, కర్టెన్ కూాడా లేదు.
నువ్వేమో చూడొద్దంటావు. సరే. ఆగు.నేను తన కాలు పట్టుకుంటాను," అంటాను.
"నువ్వు ఎంతో గొప్ప పని చేశావు".
దాని గురించి బాధపడాల్సిన పనే లేదు. ఆమె ఓబాట్ మాన్. నేను కనీసం రాబిన్ కూడా కాదు.
నువ్వు కనీసం బాట్ మొబైల్ కారుటైరువి కూడా కాదు.
ఈ సంకోచాల మధ్య, నా దృష్టి మరల్చేందుకు,
ఆమె వింత వింత పనులుఅప్పగిస్తూ ఉంటుంది. అవి ఎలాంటివో తెలుసా?
కరెంటు వైరుతో కట్టిన రెండు యాపిల్ పళ్లనువెతికి తీసుకొస్తారా? అంటుంది.
నేను, "దొరికాయి" అంటాను.
దీని కోసం మీరేమైనా తరగతులకు హాజరయ్యారా?
అవునవును. మొదటిసారి తల్లిదండ్రులు కాబోయే
వారికోసం నిర్వహించే ఏడు గంటలతరగతికి హాజరయ్యాం.
అక్కడ వాళ్లు ప్రసవానికి సంబంధించినవీడియోలూ, అవీ చూపిస్తారు.
నిజాయితీగా చెప్పాలంటే, అమ్మ మాకు
మేం పుట్టినప్పటి వీడియోలు చూపించింది.దానివల్ల నాకు ముందే తెలుసు.
అది కాదు, మన కుటుంబంలో వాళ్లుపుట్టినప్పటి వీడియోలు,
సాంప్రదాయాలు వంటివి చెప్పు?
అలాగే, ముందుగా ఆమెచాలా చక్కగా మొదలుపెట్టేది.
"మిమ్మల్ని కడుపుతో ఉన్నప్పుడు మేం ఎలాఉన్నామో మీరు చూడాలి," అనేది.
ఆ వీడియో ఎంతో బాగుండేది.
వాళ్లు కొన్ని ఇంటర్వ్యూలూ చేశారు.
-నేను నాలుగు పౌండ్లు బరువు పెరిగాను.-ఇప్పుడు, నీ కడుపు ఆరంగుళాలు పెరిగింది.
అమ్మ తన పొట్ట చూపిస్తే,"ఓ, కడుపుతో ఉందన్నమాట," అని తెలిసేది.
పిల్లి తన చుట్టూ తిరిగేది. అమ్మా, నాన్నాదాని గురించి మాట్లాడుకునేవాళ్లు.
ఆ తరువాత పాపాయి రెండు కాళ్లూబయటకు వస్తున్న వీడియో
చూపించడం మంచిదని భావించేవాళ్లు.
తొయ్యి, గట్టిగా తొయ్యి!
-అదిగో, వచ్చేసింది.-స్వాగతం, చెరిల్.
దానిగురించి ప్రతి ఒక్కరూ మాట్లాడతారు,
కానీ నా వరకూ, అలాచేయకూడదన్నదే నా అభిప్రాయం.
మనమూ అందులో పాలుపంచుకోవడంమోసమే అవుతుంది.
కుటుంబం గురించి చక్కగా మాట్లాడుకున్నాం.
మొదటిసారి మీ పాపను నువ్వుఎత్తుకున్న సందర్భం గుర్తుందా?
గుర్తుంది.
అది తొలిచూపులోనే ప్రేమలో పడటం లాంటిది.నిజంగా, నిజంగా, నిజంగా అదే.
వాళ్లు బుల్లి బుల్లి పాపాయిలు.అవయవాలన్నీ చిన్నచిన్నగా ఉంటాయి.
ఆమెను మొదటిసారి ఎత్తుకోవడం నాకింకా గుర్తే."ఏమైనా విరిగిపోతాయేమో, దయచేసి,
ఇంకెవరైనా ఎత్తుకోరూ?" అన్నాను.
కానీ చివరికి నువ్వే ఎత్తుకున్నావు.
అవును, చివరికి, తేలిగ్గాఒంటి చేత్తోనే ఎత్తుకున్నాను.
హీస్మన్ ట్రోఫీని ఎత్తి పట్టుకున్నట్టుగాఎత్తుకున్నాను.
చిన్న పాపాయిని ఎత్తుకున్నట్టుగా కాకుండాతనను ఎత్తుకుని అలా, అలా తిరిగాను.
నేను ఇప్పుడు తండ్రిని. అంటే తెలుసా?
నేను విధి నిర్వహణలో ఉన్న సైనికుడిలాభావించాను. "నేను ఒక తండ్రిని" అనుకున్నా.
ఇంటికి వెళ్దాం.
ఆస్పత్రి నుంచి కారులో ఇంటికి రావడం గుర్తే.
అందరూ ఇష్టం వచ్చినట్టు డ్రైవ్చేస్తున్నారని విసుక్కున్నా.
"కాస్త నెమ్మదిగా నడపొచ్చుగా," అనుకున్నా.
వాణ్ని పెంచి పెద్ద చేయడంనా బాధ్యత అని నాకు
మొట్టమొదటిసారి అనిపించింది.
నా కూతురు, నెవ్ ని మా అపార్ట్ మెంటులోకితీసుకురావడం నాకు గుర్తుంది.
జనమంతా పేలని బాంబును పట్టుకునిఎలా తీసుకొస్తారో అలా అనిపించింది.
నువ్వు అతిజాగ్రత్త వహిస్తావు.
ఆవైపు ఆరు మైళ్ల దూరంలో ఉన్న ఓ పక్షి,ఈ వైపుకి దూసుకువస్తోంది.
అది తనను ఎత్తుకుపోతే?
మేం ఇంటికొచ్చాక, ఉన్నది మేం ఇద్దరమే.
ఈ బుడ్డోడు ఇక ఎప్పటికీ ఇక్కడే... ఉంటాడు.
తలుపు తీసుకుని లోపలికి వస్తూ,
బొమ్మలో బొమ్మ కనిపించే నా టీవికిచెందిన వస్తువులన్నీ నేలపైనే
ఉన్న విషయాన్ని గమనించాను. అప్పుడు,
నాకనిపించింది, "బొమ్మలో బొమ్మ కనిపించేటీవీ కొన్నప్పుడు వెయ్యి పేజీల
మ్యానువల్ ఇచ్చారు, కానీ బిడ్డ పుడితే
ఏమీ ఇవ్వకుండానే ఇంటికి పంపించేశారు," అని.
"ఇక్కడంతా ఏదో తేడాగా ఉంది పాపా,"అని అనుకున్నా.
నా కూతురు పేరు కేటీ. తనకు పది నెలలవయసున్నప్పుడు అనుకుంటా,
ఆమెను పైకెత్తి పట్టుకుని నవ్వుతున్నా.
నా నోరు బాగా తెరుచుకుని ఉంది,పాప కూడా నోరు తెరుచుకుని ఉంది.
ఒక్కసారిగా తను వేగంగా వాంతి చేసుకుంది.
దానిని ప్రొజెక్టైల్ వాంతి అంటారనుకుంటా.
అది నేరుగా... నా నోట్లో పడింది.
నేరుగా గొంతులోకి జారిపోయింది,అప్పుడు మీరెలా స్పందిస్తారంటే,
చేతుల్లో ఉన్న తనను వీలైనంత దూరంవిసిరేయాలనిపిస్తుంది.
కానీ నేనలా చేయలేదు.మరింత గట్టిగా పట్టుకున్నా.
ఆ వాంతిని వీలైనంతగా బయటకి ఉమ్మేశా.
అప్పుడు నాకనిపించింది నేను ఒక తండ్రినని.
తన శరీరం ఉయ్యాలను తాకిన ప్రతిసారి...
ఓ రాక్షసుడి సినిమాను తలపించేది.
తనను సరైన భంగిమలో ఎత్తుకునేవాణ్ని కాదు,దాంతో ఆ తర్వాత తుంటి సమస్యలు తలెత్తాయి.
చాలాసేపు ఇలా ఎత్తుకుని ఉండేవాణ్ని.
దేవుడా, నేను ఇప్పటికిప్పుడు నిద్ర పోగలను,
నిద్రలేమి వల్ల.
లేయి.
నీకు వారాల తరబడి నిద్ర ఉండదు.పిచ్చి పట్టినట్టు ఉంటుంది.
పిల్లాడు ఏడుస్తున్నాడు.
అది నిన్ను విసిగిస్తుంది.
వాడు ఏడుస్తున్నాడు, కాస్త చూడు.
ఎక్కడున్నాడు వాడు?
-వాడెక్కడున్నాడు?-దయచేసి, దయచేసి.
పిల్లాడు అక్కడ ఏడుస్తుంటే, తను వాణ్నిఎత్తుకుని ఉన్నానని అనుకుంటున్నాడు.
మన యువతరంలో చాలామంది"నాకు, నాకు, నాకు అనీ
కావాలి, కావాలి, కావాలి," అని ఆశిస్తారు.
కానీ నువ్వు ఈ ప్రపంచంలోకిఒక పాపను తీసుకువచ్చాక,
"తను నా కూతురు," అనే సంగతి అర్ధమవుతుంది.
దానికి తగినట్లుగానే నీభుజాలు కిందకు వంగుతాయి.
"ఓ, ఇక అంతా ఆమె గురించే," అని అనుకుంటాం.
"ఇక నా గురించి ఏం లేదు. ఆమె గురించే అంతా."
ఈ ప్రపంచంలో అతి ముఖ్యమైన వ్యక్తివి...
నువ్వు కాదనే అద్భుతమైన వాస్తవంనీ కళ్లకు కడుతుంది.
ఒక తండ్రిగా, బిడ్డ పుట్టినప్పుడు,మీరు బాగా భయపడిన...
-అవును.-...విషయం ఏమిటంటే, ఏం చెబుతారు,
మీ బిడ్డ ఎలా ఉండాలని మీరు అనుకున్నారు?
ఆరోగ్యంగా ఉండాలనుకున్నాను. అవును.
ఏదైనా పొరపాటు జరుగుతుందనినేను ఎప్పుడూ బాధపడింది లేదు.
నా కుమారుడు బిల్లీ పుట్టినప్పుడు, అప్పటికేఆరోగ్యంగా ఉన్న ముగ్గురు పిల్లలున్నారు.
వాళ్లంతా నెలలు నిండకుండానే పుట్టారు.
అలా ఎందుకు జరుగుతోందోమాకు అర్థమయ్యేది కాదు.
కానీ ఒకే ఒక్క సంఘటన...అన్నింటినీ సమూలంగా మార్చేసింది.
మీ కుటుంబం సంతోషంగా ఉంటేనేమీరూ సంతోషంగా ఉంటారు.
కాబట్టి మీ పరిస్థితి అటూ ఇటూ కావచ్చు.
రాబర్ట్ సెల్బీట్రయాంగిల్, వర్జీనియా
నేను నీ నాన్నని.
త్వరలోనే నువ్వు బయటకొస్తావు.అప్పటివరకూ మేం ఆగలేకపోతున్నాం.
నీకు కావలసినంత సమయం తీసుకున్నావుగా.
కావలసినంత సమయం.ఇప్పటికే రెండు రోజులు ఆలస్యమయింది.
ఇవాళే నువ్వు బయటకొస్తే బాగుంటుంది. ఇవాళే.
బిడ్డ పుడతాడని తెలిశాక, తల్లిదండ్రులు
బిడ్డకు స్నానం చేయించడం, బిడ్డఆడో, మగో ప్రకటించడం,
గదుల అలంకరణ, నామకరణంవంటి సంబరాలు జరుపుతారు.
అందరూ ఎంతో సంతోషంగా ఉంటారు.ఏమన్నా జరిగితే అనే సందేహాలు రానివ్వరు.
నువ్వు రెండు రోజులు ఆలస్యంగాపుడతావని అమ్మ చెప్పింది.
నేను ఏమంటానంటే, నువ్వేం తొందరపడొద్దు.
నువ్వు సలక్షణంగా పుడతావు.చివరివరకూ నిన్ను ప్రేమిస్తూనే ఉంటాం.
ఇంతటితో నాన్న వెళ్లిపోతాడు.
మానిటర్ పై శబ్దాలు, ఈలలూఆగిపోవడం మొదలైన విషయం నాకింకా గుర్తే.
ఆ తర్వాత, డాక్టర్ల బృందంఒకటి లోపలకు వచ్చింది.
"మనం ఇక ఆగలేం. బాబుకి వెంటనేఅత్యవసర శస్త్రచికిత్స చేయాలి."
బాబుకి పుట్టుకతోనే గుండె జబ్బుఉన్నట్టు వాళ్లు చెప్పారు.
వాడి గుండెలో రెండు రంధ్రాలు ఉన్నాయట.
ఏం జరుగుతోందో, ఏమిటో నాకేం అర్ధం కాలేదు.
ఏమంటున్నారు మీరు?
అవును.
శస్త్ర చికిత్స గది నుంచి బయటకుతీసుకువస్తుంటే వాణ్ని మొదటిసారి చూశాను.
బిగ్గరగా ఏడ్చేశాను, ఎందుకంటేవాడు నా కొడుకులాగ లేడు.
జీవంలేని బొమ్మలా ఉన్నాడు.
అప్పుడే అనుకున్నాను, వీణ్నిజీవితాంతం జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలని.
వీణ్ని ఎప్పుడూ వదిలి వెళ్లకూడదనిమనసులోనే గట్టిగా అనుకున్నాను.
క్షమించండి.
ఇక్కడ శస్త్ర చికిత్స చేసి, గుండె లోపలధమని కవాటం ముందున్న
అడ్డంకిని మేం తొలగించగలిగాం.
కానీ కవాటం దగ్గర మరికొంత ఆటంకం ఉంది.
నా బుజ్జి, నా బుజ్జి, నా బాబు.
ఏమీ కాదు. నాన్న ఉన్నాడు.నాన్న ఇక్కడే ఉన్నాడు.
మొదటి మూడేళ్లూ, చాలాభారంగా గడిచాయి.
అదిగో, అది మా బాబు గుండెకు వెళ్లే గొట్టం.
రోజూ రాత్రి పది గంటల సేపుఅదలా వేళ్లాడుతూ ఉండాల్సిందే.
మా అబ్బాయిని చూసుకునేందుకుమూడేళ్లపాటు రోజూ ఇంట్లోనే నర్సులుండేవారు.
వారానికి రెండుసార్లుడాక్టర్ వచ్చి చూసేవాడు.
రోజుకి ఎనిమిది తొమ్మిది రకాలమందులు వేసుకునేవాడు.
మనం వచ్చేశాం.డాక్టర్ ని కలవడానికి వెళ్తున్నాం.
వాడిని నెలకుముగ్గురు డాక్టర్లకి చూపించేవాళ్ళం.
అలా ఏడాదిన్నర గడిచింది.
-నాన్నా!-సరే.
అది చాలా, చాలా సమయం పట్టే ప్రక్రియ.
ఎందుకంటే, అప్పట్లో నాకు కారు కూడా లేదు.
ఫరవాలేదు, నా చేయి పట్టుకో.
కార్లు, బస్సులూపట్టుకుని వెళ్ళాల్చి వచ్చేది.
కొన్ని అపాయింట్ మెంట్లుఎక్కడో వాషింగ్టన్, డిసి లో ఉండేవి.
అలాంటప్పుడు ఉదయం 6.00గంటలకే ఇంటినుంచి బయల్దేరేవాణ్ని.
అరగంట ముందు చేరుకోవడానికని.
నిన్న రాత్రి అసలు నిద్రే లేదు.
ఇవాళ ఉద్యోగానికి సెలవు పెట్టాను.ఆర్జేకి ఏం కాకూడదనేదే నా బాధ.
ఒకసారి వాడికి జ్వరం వచ్చింది.ఏదో కాస్త జలుబు, అంతే.
ఒక పౌండు బరువు తగ్గాడు.
తగ్గిన బరువు పుంజుకునేందుకువాడికి ఒక ఏడాది పట్టింది.
తొంభై-ఎనిమిది పాయింట్ ఏడు. ఫరవాలేదు.పడుకో, సరేనా?
నన్ను క్షమించు.
నాకు అప్పుడే తండ్రినయ్యానన్నభావన కలిగింది.
ఆస్పత్రులకు చూపించుకోవడానికని తరుచూవెళుతూ, వస్తూ ఉండేవాణ్ని.
-బాగానే కోలుకున్నావు.-నీకు తెలుస్తోందా?
-అయిపోయిందా, నాన్నా.-దాదాపు.
దాదాపు.
పెద్ద బుడగ.
నీ గుండెను చూశావా? సరే.
నేను ఎక్కువసేపు పనిచేయాల్సివచ్చేది.
ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు ఆఫీసువదిలి వెళ్లేందుకు మా బాస్ ఒప్పుకునేవాడు.
కానీ తెలుసుగా, ఆ మేరకునాకు జీతం దొరికేది కాదు.
కొన్ని రోజులు సెలవులు వచ్చాయి.ఉన్న డబ్బంతా ఖర్చయిపోయింది.
నేను ఆఫీసుకు వెళుతున్నాను.
సంధికాలం పని అంటారే, అది.
రాత్రి 11.00 నుంచి ఉదయం 7.00 వరకు.
మళ్ళీ 8.00 నుంచి 4.00 వరకుస్కూల్ కి వెళ్ళేవాడిని.
మూడు గంటల తర్వాత, మా అబ్బాయినితీసుకువచ్చేందుకు బేబీ సిట్టర్ దగ్గరకు,
వీటికి తోడు రోజూ ఉండే పనులు.
గత ఏడాదంతా వీటితోనే సరిపోయింది.
చేసే పనుల మధ్య సమతుల్యతసాధించేందుకు అవస్థ పడేవాణ్ని.
ఇంటి అద్దె, కరెంటు బిల్లు, కార్ బిల్లుకట్టడం వంటివి కష్టమయ్యేది,
గత ఏడాది కారు లోన్ కట్టలేదనిమూడుసార్లు కారు తీసుకెళ్లిపోయారు.
ఉన్న కష్టాలకు తోడు ఇదొకటి.
ఇదంతా మా అబ్బాయికి తెలియదు.వాడికి ఇవేం పట్టవు కూడా.
ఎందుకంటే రోజూ లేచేసరికివాడి తండ్రి ఎదురుగా ఉంటాడుగా.
వాడితో ఆటలూ, పాటలూను.
వాడికోసం నేను చేయగలిగినంతచేస్తూనే ఉన్నాను.
ఆర్జే ఎక్కడ? ఆర్జే ఏడీ?
మార్కో పోలో.
ఇక్కడ లేడే, మరెక్కడ ఉన్నాడు?
ఎక్కడున్నాడబ్బా? ఇక్కడున్నాడు ఆర్జే.
-ఇప్పుడెక్కడికి పోతావు...-కిందకు దించు!
వాడు నాకు ఏదో తెలియని...ఆనందాన్ని ఇస్తున్నాడు.
రోజుకు 12 గంటలు పనిచేసి, ఆలసిపోతూ ఉంటాను.
ఇంటికి వచ్చి, తలుపు తీయగానేనన్ను హత్తుకుపోతాడు.
నువ్వంటే నాకెంతో ఇష్టం.
బాధలన్నీ గుమ్మం బయటే వదిలేస్తాను.
నాన్న వెళతాడు, వస్తాడు. పిల్లలతో కలసిఆడతాడు, ఇది అందరికీ తెలిసిందే.
నాన్న ఇంట్లోనే ఉన్నాడు. ఇప్పుడేం చేద్దాం?
-బయటకు వెళ్దాం.-సరే.
కొడుకుని పెంచేందుకు ఇంతకంటే మంచిభర్త నాకు దొరకడు.
మా పరిస్థితిలో, మేం కలిసి ఉన్నది తక్కువే.
చాంటే విలియమ్స్
అలా లేము కూడా. మేం ఎప్పుడూమంచి స్నేహితుల్లాగే ఉన్నాం.
ఐయామ్ డాడ్ గోల్స్
అది భలే వాక్యంలా అనిపించినా,అదయితే పనిచేస్తుంది మరి.
నువ్వు బాగానే ఉన్నావా?
మంచి తల్లిదండ్రులుగా ఉండాలంటే,జంటగా ఉండాల్సిన లేదా
పెళ్లి చేసుకోవలసిన అవసరం లేదనిమేం మనసులోనే నిర్ణయించుకున్నాం.
అయితే, ఫుట్ బాల్ ఆడతావా? అవును.
నాతోనూ, ఆర్జేతోనూ? అవును.లేదు, నువ్వు ఆడటం లేదు...
అదెంత దూరం పోయిందంటే.నా స్నేహితులు నా పరిస్థితే
తమకు వస్తేచాలా బాగుంటుందని నాతో చెప్పేవాళ్ళు.
వాళ్లు అలా అనడం నాకు నచ్చుతుంది.
-లోపలికి తొయ్యి.-నేను నిలబడాలేమో, సరే.
ఇక...
చూస్తున్నారుగా, తనుఎప్పుడూ సర్వసన్నద్ధంగా ఉంటాడు.
ఇది కేవలం మీకు చూపించడానికి కాదు,రాబర్ట్ తీరే అంత.
తాను గర్భవతినయ్యానని చాంటేమొదటిసారి నాతో చెప్పినప్పుడు,
తనను నేను కావాలని ఇష్టపడిపెళ్ళి చేసుకున్నప్పటికీ,
తను గర్భవతినని చెప్పాక మాత్రం,ఒక్కసారిగా నా మూడ్ మారిపోయింది.
అలా ఎందుకు జరిగిందో, నాకు తెలియదు.
నేను ఎంతగానో భయపడిపోయాను అనుకుంటా.
నాకు కొడుకు అక్కర్లేదని ఆమెతో చెప్పేశాను.
చిన్నారి హృదయాల్లో పెద్ద ఆశలుఆశ...సాయం...నయం కావడం...
ఆమెతో మాట్లాడటం మానేశాను.
దాదాపు రెండు నెలలు.మళ్లీ ఆ కాలాన్ని తిరిగి పొందలేను.
ఎందుకంటే, మేం రోజూ మాట్లాడుకునేవాళ్లం.
మొట్టమొదట, తను సంతోషంగా లేడు.
ఆ తర్వాత తనలో మార్పు కనిపించింది.
తనకు క్షమాపణ చెప్పడానికిఎక్కువ సమయం తీసుకోకుండా ఉండాల్సింది.
"నన్ను క్షమించడానికి నీ మనసులోఏ కాస్త అవకాశం మిగిలి ఉన్నా
నాకు మరో అవకాశం ఇవ్వు. అందుకు నువ్వుపశ్చాత్తాపపడవని మాటిస్తున్నా," అనన్నాను.
-నేనూ, నాన్నా బయటకు వెళుతున్నాం.-అలాగే.
-నువ్వంటే నాకిష్టం, అమ్మా.-నువ్వన్నా నాకిష్టమేరా, వెళ్లు.
మనుషులు మారుతూ ఉంటారు.
మనుషులు మారుతూ ఉంటారని నాకు తెలుసు,ఎందుకంటే నేను చూశాను కాబట్టి.
అందుకు నేనే సాక్ష్యం.
నేను మారానని తను అంటుంది.
"రెండు నెలలు నువ్వు లేని దానికిపూడ్చుతున్నావు," అని తను అంటుంది.
కానీ, నావరకూ, దాన్ని నేను ఎప్పటికీపూడ్చలేకపోయానని అనిపిస్తుంది.
ఒక్క క్షణం.
లే, పరుగెత్తు.
నాతో చాలామంది "నువ్వొక అద్భుతమైనతండ్రివి, గొప్ప తండ్రివి," అంటూ ఉంటారు.
కానీ నేను మనసులో "నేను కొడుకునేవద్దనుకున్నా, అది మీకు తెలియదు," అనుకుంటా.
మీరు ఇప్పుడు కేవలం వర్తమానాన్నేచూస్తున్నారు. నా కొడుకే నా జీవితం.
నేేను గెలిచేశా.
కానీ నేనూ తప్పులు చేశాను, బాధపడుతున్నాను.
నా వరకూ... నేనింకా మెరుగు కావాలి.
మా నాన్నకు చదవడం, రాయడం రాదు.కానీ ఎప్పుడూ నన్ను కనిపెట్టుకునే ఉండేవాడు.
తన బాధ్యతల నుంచి లేదా విధుల నుంచిఏనాడు తప్పించుకోలేదు.
తన వద్ద ఏమీ లేకపోయినాతను నాకెంతో ఇచ్చాడు.
ఆయనని చూసి నేను నేర్చుకున్నది అదే.
నా దృష్టిలో ఆయనకెన్నో డిగ్రీలున్నాయి.నా వరకూ ఆయనే అధ్యక్షుడు.
చంద్రుడిపై నడిచిన మొట్టమొదటివ్యక్తి ఆయనే అంటాన్నేను.
నాకు ఆయనే సర్వస్వం.
ఏంటి సంగతి, మిత్రమా?
తను కూడా నాలానే అవుతానని నా కొడుకుఒకరోజు నాతో అన్నాడు.
నేను తన కళ్లలోకి నిస్తేజంగా చూస్తూ, మనసులో"నువ్వు నాలా ఎన్నటికీ కాకూడదు.
నువ్వు నాలా కావడం నాకిష్టం లేదు.
నా శక్తినంతా ధారపోసి, నిన్ను నాకంటేమంచివాణ్ని చేస్తాను," అనుకున్నాను.
-హే! పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలురా.-ధన్యవాదాలు, నాన్నా
నా కొడుకు చాలా తెలివైనవాడు, హుషారైనవాడు.
వాడు దీర్ఘాయుష్మంతుడిగాఉండాలన్నదే నా లక్ష్యం.
వాడి కుటుంబాన్ని చూసి సంతోషించేందుకుఅప్పటిదాకా నేనూ బతికే ఉండాలి.
వాడు ఎలాంటివాడవుతాడో నేను చూడాలి.
-నాన్నా.-చెప్పు, ఆర్జే.
నువ్వంటే నాకు ఎంతో ఇష్టం.
అవునా? ధన్యవాదాలు. ధన్యవాదాలు.
-ఓ, వావ్.-నాన్నా?
-నీకేం కాలేదు కదా?-లేదు, ఏడుపొస్తోంది. వావ్.
-మరి, ఈ వాక్యాన్ని పూరించండి.-అలాగే.
ఒక తండ్రి అంటే...
నేను ఏమనుకుంటున్నానో చెబుతాను.నా తండ్రి నాకు ఎలాంటివారో చెబుతాను.
తండ్రి అనేవాడు ఒక దిక్సూచి.
మా నాన్న ఏది తప్పో ఏది ఒప్పోవిడమరచి చెప్పే నైతిక నిష్ఠ
కలిగిన ఒక మార్గ దర్శకుడు.
ఆయన చాలా మంచి నాన్న.కఠినంగా ఉన్నా మంచివాడు.
మా నాన్న గురించి చెప్పడం కష్టం.
ఆయన పెద్దగా సలహాలిచ్చేవారు కాదు.
మాతో కలసి వంట చేయడం, హోం వర్క్చేయడం వంటివి చేసేవారు కాదు.
ఎందుకంటే రోజంతా పనిచేస్తూ ఉండేవారు.
కానీ వారాంతాల్లో మాత్రంఆయనలోని అసలైన నాన్న బయటకొచ్చేవారు.
ఆయన చాలా మంచివారు.
ఆయన చనిపోవడం లాంటిదేమీ లేదు.నేను కాస్త ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతున్నాను.
వలసవచ్చినవారి ఇతర పిల్లల్లాగేనేనూ పెరిగాను,
మా తరంలో నిర్వచిత సూత్రమేమిటంటేత్యాగం చేయడం.
మా నాన్న, చాలా కష్టపడేవారు.
ఇంకా... విచిత్రమేమిటంటే, ఇప్పుడునేనూ అంతే కష్టపడుతున్నాను.
-మంచిది, వెళ్లిరండి.-సరే.
నా కూతుర్ని కన్న 24 గంటలకేనా భార్యను వదిలి టీవీ కార్యక్రమం
చేసేందుకు వెళ్లిపోయాను.
దాని గురించి ఇప్పుడు మాట్లాడినానాలో అపరాధభావం కలుగుతుంది.
ఆ మాటకొస్తే నేను చేస్తున్నదిఇప్పటికీ ఆ పాతకాలపు ఉద్యోగమే.
నేను షో చేయడానికిరాక్ ఫెల్లర్ సెంటర్ కి వెళ్లాలి.
జనకోసం చేసే పెద్ద షో అది.
తెలిసో, తెలియకో అది జరిగేలా
నేను చేయక తప్పలేదు.
టెలివిజన్ షో చేసే తండ్రిగానన్ను నేను సమాయత్తం చేసుకున్నాను.
నాకు పాప పుట్టిందా, సరే. అయితే.టైమ్ అవుతోంది, నేను పనికి బయల్దేరాలి.
ఉద్యోగానికి వెళ్లాలనేది నాలోఅలా స్థిరపడిపోయింది.
ఇక తండ్రిగా నీది ఒక బృహత్తరమైనపని. అది పాతకాలపు పద్ధతని తెలుసు.
పితృత్వానికి సంబంధించిన కథఇప్పటికీ పాతదేనని నా ఉద్దేశం,
తండ్రి వ్యాపారమో, ఉద్యోగమో చేసి
కష్టపడి డబ్బు సంపాదించి,కుటుంబాన్ని పోషించడం వంటివి.
నిజానికి నువ్వు ఎప్పుడూ తనపక్కనే ఉండాలనినీ బిడ్డ అనుకుంటాడు.
ఒక వ్యక్తి వారానికి 75 గంటల చొప్పునపని చేస్తాడు.
కుటుంబం గడవడానికిఅది ఒక మంచి పద్ధతి.
ఒప్పందమే గనుక ఉంటే,దానిని వ్యూహంగా మలచుకోండి.
కానీ అది తప్పించుకునే మార్గం కాకూడదు.
థియాగో క్వీరోజ్రియో డి జనీరో, బ్రెజిల్
శుభోదయం.
మాకు, అంటే మగవాళ్లకుబ్రెజిల్ లో పిల్లల్ని ఎలా పెంచాలో
తెలుసుకోవడం కష్టమైన పని.
సమాజం ఎప్పుడూ ఏం అంటుందంటే,
"ఆ పని అమ్మకు వదిలేయ్,నాన్న అన్నీ తప్పులే చేస్తాడు," అని.
ఇంకాస్త కొరుక్కో.
పెద్ద ముక్క కొరుక్కో.
ఇది తలకెక్కించుకోవడం మంచిది కాదు,
ఎందుకంటే అలా అనుకుంటే నువ్వింకేం చేయలేవు.
నాన్నా, నీకు సాయం చేస్తా.
నువ్వు చేస్తూనే ఉన్నావుగా.
నా తండ్రి పాత్రకూ,ఉద్యోగి పాత్రకూ మధ్య సమన్వయం
సాధించేందుకు అవస్థ పడుతూ ఉంటా.
సమన్వయం సాధించేందుకుఎక్కువగా కాఫీ తాగుతూ ఉంటా.
నా ఉద్దేశం...
ధన్యవాదాలు రా.
చాలా బాగుంది, అద్భుతం.నువ్వు చేసిన కాఫీ గొప్పగా ఉంది.
నేను తండ్రినయ్యాక, చాలా మారాను.
యానీ క్వీరోజ్
సాధారణంగా మాతృత్వంతో మహిళల్లోచాలా మార్పు వస్తుంది.
జననం, గర్భధారణ సమయాల్లోతను నాతోనే ఉన్నాడు.
కాబట్టి నాలో వచ్చిన మార్పులుతనలోనూ వచ్చాయి.
ఆ మార్పులేవో అతని మొహంలో చూడొచ్చు.
ఇది చాలా కష్టమైన పనే, ఎందుకంటే నాకుతండ్రి లేకుండానే నేను తండ్రినయ్యాను.
దాంతో ఏం చేయాలో ఏంటో అసలు తెలిసేది కాదు.
ఏమీ అర్ధమయ్యేది కాదు.
పిల్లల పెంపకానికి సంబంధించినప్రతి సమాచారాన్నీ చదివేవాణ్ని.
పిల్లల్ని పెంచడం ఎలాగో నీకుఅర్ధం కావడం మొదలయ్యాక,
ఇక నువ్వు ఆఫీసుకి వెళ్లొచ్చు.
అప్పటివరకూ నీలో ఉన్నభావోద్రేకాలను అది తెంచేస్తుంది.
తండ్రులకు కేవలం ఐదు రోజులే పితృత్వసెలవు ఉండటంలో అర్ధం లేదు.
మనకు పితృత్వ సెలవుల అవసరం ఏంటి?
కేవలం పిల్లల్ని ఎలా పెంచాలోమనం తెలుసుకునేందుకే కాదు,
బిడ్డ తల్లి బాలింతగా ఉంటుంది.
తను ఆమెకు కూడా సాయపడాల్సి ఉంటుంది.
తల్లిపైనే బిడ్డ ఎక్కువగాఆధారపడుతుందనేది నిజమే...
ముఖ్యంగా మొదటి మూడు నెలలూ.
కానీ ఆ తల్లిని చూసుకునేది ఎవరు?
తల్లి కోలుకునే ఈ సమయంలోఆమె పక్కనే ఉండేది ఎవరు మరి?
ఐదు రోజుల పితృత్వ సెలవు ముగిశాక,తను తల్లిని ఎలా చూసుకుంటాడు,
తను మళ్లీ ఆఫీసుకు వెళ్లాల్సి ఉంటుంది,ఎందుకంటే, బిల్లులు కట్టాలి కదా?
ఈ పక్కనుంచి రా.
దానిపైనుంచి చేతులు తియ్యి.
ఇలా రా! డాంటే ముందుగా కారెక్కుతాడు.
నేను ఒక మెకానికల్ ఇంజనీర్ ని.
రోజూ 8.00 గంటలకు వెళ్ళి5.00కి వచ్చే ఎనిమిది గంటల ఉద్యోగం.
ఇక స్కూల్ కి బయల్దేరదామా, పిల్లలూ?
అలాగే!
మిగతా తండ్రులంతా నన్ను ఇష్టపడరు.
సాయం చేసే తండ్రి గురించిజనం చాలా చెబుతారు.
"ఓ, నీ భర్త ఎంత మంచి తండ్రి,తను ఎంతో సాయపడతాడు," అని.
కాదు, అది సాయం కాదు.
సాయం అంటే, నేను బట్టలు ఆరబెట్టేందుకువెళ్లినప్పుడు నా పిల్లల్ని...
పొరుగింటావిడ కాసేపు చూసుకోవడాన్ని...
సాయం అంటారు.
తండ్రి చేసేది సాయం కాదు.
బిడ్డ పుట్టుకలో తనకూ భాగంఉంది. తను సంరక్షకుడు.
ఊరుకో. మాయ చేతిని వదులు.
ఊరుకో, ఊపిరి పీల్చుకో.
తండ్రిని అయిన మొదటి రోజునేనేనొక విషయం నేర్చుకున్నాను,
అదేంటంటే, నీ ప్రవృత్తిపై నమ్మకంఉంచడం నేర్చుకోవాలి, సరేనా?
అదెలా చేయాలో మాకు తెలుసు.
తనకో కొత్త గొంతు దొరికింది.
హెల్లో, హెల్లో, హెల్లో.
ఇద్దరు స్నేహితులతో కలసిపాడ్ కాస్ట్ మొదలుపెట్టాడు.
మాకు అంతగా ప్రేమ ఒలకబోసే...
తండ్రులు లేకపోయినా,మా పిల్లల కోసం ప్రేమను
పంచడం బాగుంది.
నేనొక ఎత్తుగడ వేసేవాణ్ని...
"బొమ్మల్ని అక్కడే వదిలితే,నేను వాటిని బయట పారేస్తాను!"
కానీ సమస్య ఏంటంటే:
నువ్వేం విడమరచి చెప్పకుండానే,నీ కూతురు నీ మాటే
వినాలని అనుకుంటావు.
అక్కడే భయం కూడా ఉంటుంది.
అర్ధమైందా?
అర్థమైంది.
బ్రెజిల్ అంతటా ఈ ఉద్యమంపాకడం చూసి సంతోషం కలిగింది.
నాకు మొదటి కొడుకు పుట్టాక,బ్లాగ్ రాయడం, నా పిల్లల
తొలినాళ్ళలో నా అనుభవాల గురించిరాయడం మొదలుపెట్టాను.
ఆ సమయంలో బ్లాగ్ పోస్టులలోఒకరు ఏమని వ్యాఖ్యానించారంటే...
"మన సమయం వచ్చిందా అనిపిస్తోంది," అని.
నేను "ఏమంటున్నాడు ఇతను?" అనుకున్నా.
ఆ వ్యాఖ్యను యానీకి చూపించాను.
ఆమె సంభ్రమంగా "దేవుడా, ఈయనమీ నాన్న, నిన్ను కనుగొన్నాడు," అంది.
మేం ఒకరినొకరు చూసుకోకుండా 18 ఏళ్లు గడిపాం.
నాకు దాదాపు జీవితమంతా నాన్నలేకుండానే గడిచినట్టుంది.
కేవలం నాన్నను మళ్లీ కలిసేందుకు,ఓ కొత్త జీవితం ప్రారంభించేందుకే
బ్లాగ్ ప్రారంభించానేమోననినాకు అనిపించింది.
ఆయన కదిలిపోయాడు, ఏడ్చేశాడు.
నా కొడుకుని హత్తుకున్నాడు. మేం ఏడ్చేశాం.
మా అబ్బాయిలకు తాత దొరకడం చాలా బాగుంది.
అబ్బా, అది... అదెంతో బాగుంది, బాసూ.చాలా బాగుంది.
బుజ్జి నాన్నా, ఎంత గొప్ప బహుమానం.
నేను ఉత్త సోది చెప్తున్నానని మీరనుకోవచ్చు,కానీ అదేం లేదు.
కారులో వస్తున్నప్పుడు, దారిలో
వేర్వేరు రేడియో ఛానెళ్లను మారుస్తూ,హారీ చాప్లిన్ పాట పెట్టాను. అది...
ది కాట్స్ ఇన్ ది క్రాడిల్అండ్ ది సిల్వర్ స్పూన్
ఈ పాట అంతా తండ్రి గురించే. "నాకు టైమ్లేదురా, తర్వాత చూద్దాం," అంటూ వస్తుంది.
దీని గురించి తండ్రులంతాఆలోచించాలనేది నా అభిప్రాయం.
"నేను తగినంత సమయం తనతో గడిపానా?"అని మనమంతా ఆలోచిస్తాం.
అప్పుడప్పుడు "నా తండ్రితో పోలిస్తే నేనునా బిడ్డతో మరీ ఎక్కువ సమయం గడిపానా?
వాళ్లకు కావలసిన స్వేచ్ఛనిచ్చి, వాళ్ళనుఎదగనిచ్చానా?" అని ఆలోచిస్తాను.
కనుక, అది చాలా సంక్లిష్టమైనది.
బిడ్డ తండ్రి పాత్ర ఒక తరం నుంచిమరో తరానికి వేగంగా
మారుతోందని నా అభిప్రాయం.
మొదటి నుంచి నేనూ, నా భార్యాఒక జట్టుగా పనిచేసేవాళ్లం,
అందులో మేమిద్దరం భాగస్వాములం.
డయపర్లు మార్చడం, పాల సీసాలువేడి నీళ్లతో కడగడం వంటివి.
ప్రతి పనిలోనూ మేం పాలుపంచుకునేవాళ్ళం.
తనకు తోడ్పడినందుకు సంతోషంగా ఉంది.
నా స్నేహితులు కొందరు ఏమనేవారంటే,
"మొదటి ఏడాది నువ్వుచేయాల్సింది పెద్దగా ఏమీ ఉండదు.
ఆ తరువాత నీకు పని ఉంటుంది,మీ బంధం బలపడుతుంది.
కానీ మొదట్లో మాత్రం, అంతా ఆడవాళ్ళదే," అని.
వాళ్ళు చెప్పింది అంతా తప్పు కాదు.
బాగా చేస్తున్నావు.
ధన్యవాదాలమ్మా, నాన్న ప్రయత్నిస్తున్నాడుగా.
మరీ ఎక్కువ చేస్తున్నానా? ఇవన్నీ చేయడానికినేను మగాణ్ని కానా?
అయినా, నా పిల్లలకు శుభ్రమైనడయపర్లు వేయడం నాకిష్టం.
వాళ్ళ పట్టుదల చూడండి. తను పాకుతోంది.
నేను కొత్తగా కనుక్కోబడిన తండ్రిని.
రోజూ వాళ్లని స్కూలుకి తీసుకెళ్లేవాడిని.
టీచరు-తల్లిదండ్రుల సమావేశాలకు కూడా.అలాంటివి...
తన ప్రతి పనిలోనూ నా జోక్యం ఉండేది.అసలు నేనే స్కూలుకి వెళుతున్నట్టు ఉండేది.
స్కూలు మధ్యలో మా నాన్న వస్తే,నేను ఆయనను చూసినట్లయితే,
భయంతో వణికిపోయేవాణ్ని.
ఆయన అలా వచ్చాడంటే ఎవరైనా చనిపోయిఉండాలి లేదా నేను సమస్యలో ఇరుక్కుని ఉండాలి.
ఇప్పుడైతే, అదే బాగుందని నేను చెప్పలేను.
"ఆ పాతకాలపు రోజులే బాగున్నాయి,"అనడాన్ని కూడా నేను నమ్మను.
కానీ పిల్లల పెంపకం విషయంలోమన వైఖరి పూర్తిగా మారింది.
షుచి సకుమాటోక్యో, జపాన్
150 గంటలు ఓవర్ టైమ్ చేసేవాణ్ననినేను గొప్పగా చెప్పుకునేవాణ్ని.
ఎందుకంటే అది ఆదర్శం కాబట్టి.
పని చేయనివాణ్ని సమాజం వెలివేస్తుంది.
నాకు ఆటోయిమ్యూన్వ్యాధి ఉందని నిర్ధారణ అయింది.
తరచూ నొప్పిగా ఉండేది.
ఉద్యోగం చేయడం చాలా కష్టంగా ఉండేది.
అల్పాహారం చేయడం"తల్లి చేసే పని"గా ముద్ర పడిపోయింది.
ఉదయం వేళ మగవాళ్లు వంటగదిలోఉండటం మీరు చూసి ఉండరు.
మా ఇంట్లో, నేనే వంట చేస్తా.అది మా ఒప్పందం.
హాయ్, శుభోదయం.
శుభోదయం.
అమ్మ సెల్ ఫోన్ కిందపెట్టు.ఆ పుస్తకం ఎక్కడుందో అక్కడ పెట్టు.
పుస్తకం పెట్టేయ్.
పుస్తకం! వెనక్కి పెట్టి రా.
నువ్వు పుస్తకాన్ని అలా వాడకూడదు.
పక్కన పెట్టు.
-నాన్నా.-చెప్పు.
అలా చూడు.
ఏంటి?
అక్కడ.
తిను, యూ.
20 ఏళ్ళ క్రితం ఉద్యోగం మానేశాక...
నా భార్యను విడాకులు కోరాను.
ఎందుకంటే, నా అనారోగ్యం వల్ల,
తను నాకోసమే మొత్తంసమయం కేటాయించవలసి వస్తుందని.
కానీ ఆ ఆలోచనని నేను తట్టుకోలేకపోయాను.
నిజానికి, ఆత్మహత్య చేసుకుందామనికూడా అనుకున్నాను.
నా భార్య ఏమందో నాకింకాస్పష్టంగా గుర్తుంది...
"దయచేసి, నాకోసం జీవించు," అని అంది.
సిద్ధమయ్యావా!
నీకు సరదాగా ఉన్నట్టుంది,
కానీ నువ్వు బాధపడే విషయం చెప్పనా?
వద్దు!
నువ్వు చొక్కా తిరగేసి తొడుక్కున్నావు.
"నేను ఉద్యోగం చేస్తాను, నువ్వు...
ఇంట్లో ఉండు," అని నా భార్య అంది.
నేను ఇంట్లో ఉండి పనులు చక్కబెట్టే...
భర్త పాత్ర చేపట్టాను.
సరే, వెళ్దాం పద.
నా జుట్టుకు తెల్లరంగు ఎందుకు వేస్తానంటే...
క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే...
జపాన్ లో వ్యాపారవేత్తలెవరూ
తెల్లజుట్టుతో కనబడరు.
నీ జుట్టుకు డై చేశావంటే,నువ్వు ఉద్యోగం చేయడం లేదని అర్ధం.
అందుకే నా జుట్టుకి తెల్ల రంగు వేస్తున్నా.
నా భార్యకు చూపిస్తే, ఆమె...
"ఓ, చాలా బాగుంది,నీకు చాలా బాగుంది," అంది.
తరచూ వైద్య పరీక్షలు చేయించుకున్నాక...
నా డాక్టరు "నీకు జబ్బు తగ్గిపోయింది.ఇప్పుడేం చేయాలనుకుంటున్నావు?" అని అడిగాడు.
అప్పుడు నాకు కలిగిన ప్రశ్న...
"పిల్లల్ని ఎందుకు కనకూడదు?" అని.
నా భార్య ఖరాకండీగా...
"అవసరం లేదు, మనకు పిల్లలువద్దు," అని చెప్పేసింది.
తనను ఒప్పించేందుకు రెండేళ్లు పట్టింది.
గర్భం ధరించడం, కనడం, పాలివ్వడం మినహా...
మగవాడు మిగతావన్నీ చేయగలడు కదా.
ఆ మాట విన్నాక, చివరకు,నా భార్య "సరే, నీకోసం కంటాను,"
అని ఒప్పుకుంది.
ఇవాళ నేను "ఇంట్లో ఉండే భర్తల రహస్య...
స్నేహితుల సంఘం" సమావేశం కోసంఅకిహబరాకు వచ్చాను.
ఇంటికి సంబంధించిన రకరకాలసమస్యలపై మాట్లాడేందుకు వచ్చాను.
నిజానికి ఇందులో రహస్యమేమీ లేదు.మేం బహిరంగంగానే మాట్లాడుకుంటాం.
కానీ జపాన్ లో, నువ్వు ఏదైనా "రహస్యం"అని అంటే చాలు, సరిపోతుంది.
తమకు వేతనంతో కూడిన సెలవుదొరుకుతోందని మా పొరుగింటాయన చెప్పాడు.
పోనీలే, ఈ విషయంపై జనంలోచైతన్యం కలుగుతోంది.
ఇంటి భర్తల సంఖ్య ఇంకా తక్కువగానే ఉంది.
ఈ దృక్పథంలో మార్పువస్తోందని నాకనిపిస్తోంది...
వేరుగా ఉండటం కంటే మిమ్మల్నిమీరు నొప్పించుకోకూడదనే ధోరణి ప్రబలుతోంది.
ఇంటి వద్దనే ఉండే భర్తగా ఉండాలని నేనుమొదట నిర్ణయించుకున్నప్పుడు,
దానినొక వైఫల్యంగా భావించాను.
ఇలా కూడా నవ్వేవాణ్ని కాను.
నేను కాస్త తేడాగా ఉండేవాణ్ని.
దిగులుగా చూస్తూ ఉండేవాణ్ని.
ఇలా మొహం పెట్టుకుని ఉండేవాణ్ని.
ఇప్పుడు అదంతా పోయింది.
సంతోషంగా ఉంటున్నా.
తండ్రినయ్యాక,
మొదటిసారి ఆనందంతో ఏడ్చాను.
పుట్టినందుకు వీడికి ధన్యవాదాలు చెప్పాలి.
కృతజ్ఞతాభావంతో... అవును.
రోగి పేరు : హోవార్డ్ చెరిల్
-హలో.-బంగారూ?
-హాయ్, ప్రియా.-బంగారూ, ఎలా ఉన్నావు?
-బాగున్నాను.-మంచిది.
నీ గొంతు వినినందుకు సంతోషం.డాక్టరేమన్నాడో చెప్పు.
డాక్టర్ దగ్గరికి వెళ్లాను.
నాకు... కవలలు పుట్టబోతున్నారట.
ఓ, దేవుడా.
అద్భుతం.
చెరిల్ కవలల్ని కనబోతున్నట్టు తెలిశాక,నేను మరింత బాధ్యతగా మెలిగాను.
-సరే.-సరే, ఏంటది?
ఇద్దరు అమ్మాయిలు.
ఇద్దరూ ఆరోగ్యంగా ఉన్నారు.
-చెరిల్ బాగానే ఉందా?-చెరిల్ బ్రహ్మాండంగా ఉంది.
-ఇద్దరు చెల్లెళ్లు.-నీకు ఇద్దరు చెల్లెళ్ళు.
-నీకోసం ఇద్దరు చెల్లెళ్లు.-వినబడిందా, బ్రైస్?
నీ చెల్లెళ్లను చూసేందుకు వెళదాం.
ఎక్కువ వండటం, మరింత సంరక్షణతీసుకోవడం నాకు బాగా గుర్తు.
బ్లో.
చెరిల్ గురించి శ్రద్ధ వహించేవాణ్ని.
"ఇప్పటివరకూ నేను బాధ్యతలులేకుండానే గడిపాను,"
అని అనుకునేవాణ్ని.
మొట్టమొదటిసారి, నేనొక మగాడిలా భావించాను.
నా కుటుంబంలో నేను మగవాడిపాత్ర పోషిస్తున్నానని అనిపించింది.
-నాన్నకు కూడా ఒకటిస్తావా?-వెళ్ళి నాన్నకు ముద్దివ్వు.
పసికందులకు తండ్రి కావడంఎంతో సంతోషాన్ని ఇచ్చే విషయం.
పసి వయసులో పనిభారంగానూ...
అలసటగానూ ఉంటుంది.
12 ఏళ్లు వచ్చే వరకూ నమ్మశక్యంగా ఉండదు.
-వీడియో వద్దా?-నన్ను ఇబ్బంది పెడుతున్నావు.
అద్భుతం.
నీ బాల్యాన్ని మళ్లీ అనుభూతి చెందడంఒక మహత్తరమైన అనుభవం.
కౌగిలింతలు, పుస్తకాలు, చదవడం,హోం వర్క్ లో సాయం చేయడం, రంగులేయడం.
సెలవల్లో విహారానికి వెళ్లడం.డిస్నీలాండ్ చూడటం.
వావ్. అవన్నీ అద్భుతం.
తర్వాత చిరాగ్గా ప్రవర్తించడం మొదలుపెడతారు.
-నేను లెక్క చేయను! నేను బాగానే ఉన్నా!-నువ్వంటే అసహ్యం! అసహ్యం!
ఆపు!
అమ్మా, నువ్వు నాజీవితం నాశనం చేస్తున్నావు!
యుక్తవయసులో వారి ప్రవర్తనమరింత తీవ్రంగా ఉంటుంది.
ఐరిష్ అమ్మాయిని అందరూ ప్రేమిస్తారు
సరే.
సాధారణంగా ఉండే భావోద్రేకాలకంటేఆ సమయంలో అవి వాళ్లలో ఇంకా ఎక్కువగా ఉంటాయి.
సమ్మర్, నువ్వొక మంచి నటివి అవుతావు.
నవ్వుతున్నానో, ఏడుస్తున్నానోనాకే తెలియట్లేదు.
తనకి ఫోన్ ఇవ్వలేదనితిక్కగా ప్రవర్తిస్తున్న
మా అమ్మాయి ఇదిగో.
అది నాకివ్వు!
నా ఫోన్ నాకివ్వు!
ఏ తండ్రీ దోషరహితుడు కాడు.
కీరన్ డేవిడ్సన్ వ్లాగ్స్
-బ్రేక్ పై కాలు పెట్టు.-బ్రేక్ పై కాలు పెట్టాను, సరే.
ఆ చెట్టు పక్కనుంచి వెళ్ళు.
చూడు. కుక్కతో ఓ మహిళ వస్తోంది.
నెమ్మదిగా వెళ్లు. నువ్వొక మూలకు వచ్చావు.
వావ్. నువ్వు అస్సలు ఊహించలేవు కూడా.
మనం అనుభవంలోనే తెలుసుకుంటాం.పిల్లల పెంపకంపై స్కూళ్లేవీ ఉండవు.
ఇందులో ప్రేమ, పరిమితులు ఉంటాయి.
వాళ్ళను ప్రేమించండి, కానీ వాళ్ళకు "వద్దు"అని చెప్పిన సందర్భాలూ ఉన్నాయి.
చాలాకాలం కిందట, నా కూతురుచిన్న పిల్లగా ఉన్నప్పుడు, నా భార్యతో
"చూస్తూ ఉండు, తను ఏదో ఒకనాడు మానసికచికిత్స చేయించుకుంటుంది, మనపై ఫిర్యాదు
చేస్తుంది, చూస్తూ ఉండు," అని చెప్పాను.
-మోర్గాన్ బస్సు మిస్సయింది.-దేవుడా, ఏం చేస్తున్నావు నువ్వు?
-దాంతో నాన్న స్కూలుకి తీసుకెళుతున్నాడు.-ఆపు.
తనతోపాటు నేనూ స్కూలుకి వెళుతున్నా.ఇది భలేగా ఉంటుంది.
-నువ్వేం తీసుకెళ్లడం లేదు, ఆపు.-నా అనుభవాన్ని రికార్డు చేస్తున్నా.
వద్దు.
నా సబ్ స్క్రయిబర్లు దీన్ని ఇష్టపడతారు.
-నీకేం సబ్ స్క్రయిబర్లు లేరు.-నాకు ఉన్నారు.
వెనుక తలుపునుంచి. వెనుక తలుపునుంచి.
-పద వెళ్దామమ్మా.-ఏం వద్దు.
నువ్వంటే ఇష్టం.
బై.
జీవితం భలే బాగుంది.
వాళ్లకు నేను ఎంతో స్వేచ్ఛనిస్తాను,
నిజానికి వాళ్ళ పట్లఎక్కువ శ్రద్ధ తీసుకునే తండ్రిగానో,
కనిపెట్టి ఉండే తండ్రిగానో ఉండాలనుకుంటా.
కఠినంగా కాకపోయినా, కనీసం ఏదో ఒకజంతువులా భయపెట్టాలనుకుంటా.
నా పిల్లల్ని ఏనాడూ శిక్షించినట్లునాకు గుర్తు లేదు.
కానీ వాళ్లలా అనుకుంటారు.
"నా పట్ల చాలా కఠినంగా ఉంటున్నావు," అంటారు.
నేనేమో "జీవితంలో మీ స్వేచ్ఛను అడ్డుకునేప్రయత్నం చేశానా?" అని అడుగుతా.
"లేదు."
"మీనుంచి ఎప్పుడైనా ఏదైనా తీసుకున్నానా?"
"లేదు."
నేను వాళ్లను పూర్తిగా ఎలా వదిలేశానోకూడా వాళ్లకు తెలియనట్టే ఉంటారు.
"ఎందుకో చెబుతా. నేనలా అన్నానంటే,ఎందుకంటే అది నా ఇల్లు కాబట్టి"
"ఎంత దారుణమైన పని, నాన్నా," అనిఅంటుంటే, నేను వినడం నాకు గుర్తు.
ఇప్పుడైతే, అదంతా నా కొడుకు కోసమేనంటాను.
మనకు "రక్షణ వలయం" అని ఒకటి ఉండేది.
ఆ రక్షణ వలయంలో ఉండి, నువ్వేంమాట్లాడినా, శిక్ష ఉండదు.
అలాగే మన పిల్లలకు కూడా రక్షణవలయంలో ఎంతో హాయిగా ఉంటుంది,
వాళ్లు ఏదైనా మాట్లాడతారు.
విల్లోకి 15 ఏళ్లు వచ్చేసరికి,
ఆ రక్షణ వలయాన్ని తప్పించడం మొదలుపెట్టాను.
నాన్నా, దాని గురించిమాట్లాడటం నాకు ఇష్టం లేదు...
లేదు. సీరియస్ గానే.
-నీ శరీరంలో మార్పులు వస్తున్నాయి.-లేదు, నాన్నా. దేవుడా.
-నీ శరీరం మారుతోంది.-ఊరుకో, నాన్నా.
నువ్వు నాతో మాట్లాడగలగటమే నాకు కావాలి.
నేను నీతో మాట్లాడగలను, కానీఇప్పుడు మాట్లాడటం ఇష్టం లేదు.
-నువ్వు లైంగిక సంబంధాలు పెట్టుకుంటావు.-అబ్బా, నాన్నా, ఆపు.
-ఒకవేళ నువ్వు...-అమ్మ నాకో పుస్తకం ఇచ్చింది,
అందులో అంతా ఉంది.
-సరే, నేను చెబుతున్నాను, అంతే.-నాకది ఇష్టం లేదు.
-నాకు తెలుసు, నాన్నా. బాబోయ్.-నువ్వు మాట్లాడొచ్చు...
-దాని గురించి నాతో మాట్లాడొచ్చు.-కాస్త ఉరుకో.
పిల్లల పెంపకం తొలినాళ్ళలోనేనూ, జాడా తెలుసుకున్నది,
కలిసికట్టుగా ఒప్పుకున్నదీ ఏంటంటేమనకు ఏమీ తెలియదనే.
"నీకేమీ తెలియదు" అని గనకమీరు మొదలు పెడితే,
పిల్లలతో బంధం పెంచుకోవడంసులభమవుతుంది, ఎందుకంటే
నీకేం తెలియదని వాళ్లకు తెలుసు గనుక.
వాళ్లను సౌకర్యవంతగా సంభాషణలోకి దించి,
"ఇది చాలా కష్టమైన పని. నాకు సాయం కావాలి.
నువ్వయితే ఎలా విశ్లేషించి,
ఎలా చిక్కుముడి విప్పగలుగుతావు?
నాకు సాయం చెయ్యి.ప్రస్తుతానికి నాకేం తెలియదు."
తండ్రి పాత్రలో భాగంగా బాధ్యతలనుతలకెత్తుకోవలసి వస్తుందని తెలుసుకో.
ఆ పని నచ్చకపోయినా, భరిస్తూముందుకు వెళ్లాల్సిందే.
ఆ పని చేయడంలో నువ్వు తోపు కాకపోవచ్చు.
పనిలో దూరిపో, పిల్లల పెంపకంలో నీకుచేతనైనంతగా సాయం చెయ్యి,
ఆ క్రమంలో నీకు అన్ని విధాలాసాయం దొరుకుతుంది.
రాబ్ మరియు రీస్ షీర్డార్న్స్ టౌన్, మేరీలాండ్
అయిపోవచ్చింది. అయిపోవచ్చింది.
రెడీ అయ్యావా? ఆగు, బిస్కట్లను చూడనివ్వు.
బిస్కట్లను మాడ్చానా ఏంటి?
నీ కాఫీలో చాలా చక్కెర ఉంది.
సరేమరి. అది చాలనుకుంటా.
ఇవాళ నిద్ర లేస్తావా?
14 గంటలుగా పడుకునే ఉన్నావు.
-నీకేం కాలేదుగా?-మీ అక్క గదిలోంచి వెళ్లు.
తను 14 గంటలుగా పడుకునే ఉంది.
దేవుడా.
పడుకోనిస్తే అలాగే పడుకుంటుంది.
తనకోసం సాసేజ్ గ్రేవీ చేస్తాననిఆమెకు మాటిచ్చాను.
రాబ్ షీర్
నేనూ తండ్రిని కావాలని నాకు అనిపించినప్పుడునా వయసు ఆరేళ్ళు.
సీరియస్ గా చెబుతున్నా.
బిస్కట్లు, సాసేజ్ గ్రేవీ తింటావా?
నీకోసం నాన్నను చేయమంటావా?
నువ్వే చేసుకుంటావా?
అబ్బో. ఇది షాక్.
ఆగు. మరికాస్త పోయనీ.
ఒక సందర్భంలో, స్వలింగ సంపర్కులైనఓ జంట వీర్యదానం కోసం నన్ను సంప్రదించారు.
" సరే, నేను ఒప్పుకుంటే పుట్టే బిడ్డతో...
రీస్ షీర్
...నాకు ఎలాంటి సంబంధంఉంటుంది?" అని అడిగా.
దానికి వాళ్లు, "బిడ్డతో నీకు ఎలాంటిప్రమేయమూ ఉండదు," అన్నారు.
"అయితే నేను ఎన్నటికీవీర్యదానం చేయను," అని చెప్పేశాను.
నా కారణంగా బిడ్డ పుట్టినప్పుడు,వాళ్ళ జీవితంలో నేనూ
భాగం కావాలన్నది నా ఆలోచన.
అప్పుడే, నేనూ తండ్రినయితేబాగుండునని అనిపించింది.
కాబట్టి, ఓ బిడ్డను పెంచుకోవాలనినిర్నయించుకొని, దత్తత కేంద్రానికి వెళ్లాం.
ఎంతమంది పిల్లల్ని పెంచుకోవాలనిఅనుకుంటున్నారని నన్ను
అడిగినప్పుడు ఒక బిడ్డచాలని నేను చెప్పడం నాకింకా గుర్తు.
లేకపోతే ఇద్దరు చాలు, ఎందుకంటేమేం అప్పటికే మాట్లాడుకున్నాం.
తోడబుట్టినవాళ్ళని విడదీయడం మాకిష్టం లేదు.
కానీ పిల్లలే వద్దనుకున్న మేం, ఆరు నెలలుతిరగకుండానే నలుగుర్ని దత్తత తీసుకున్నాం.
ముగ్గురు అబ్బాయిలు, ఒక అమ్మాయి.
అలా ఆరుగురు సభ్యుల కుటుంబం ఏర్పడింది.
వాళ్ళలో ముగ్గురు ఇంకా డయపర్లు వాడేవాళ్లే.
అందరూ మాకు పిచ్చి అనుకున్నారు.కానీ మాకు పిల్లలంటే వ్యామోహం.
కానీ పరిస్థితులకు అలవాటుపడిముందుకు వెళ్ళడానికి
మాకు కాస్త సమయం పట్టిందని చెప్పవచ్చు.
మకాయ్ డేవిస్, మీ అక్కను ఆడుకోనివ్వు.తమాషా కాదు.
మీ అక్కను ఆడుకోనివ్వకపోతే
నువ్వు కూడా ఆడుకునేందుకు వీల్లేదు.
ఇక నీ ఇష్టం. సరేనా? హే, హే.
-నీ పనుల్ని బట్టే నిర్ణయాలుంటాయి.-అబ్బా.
మీ అక్కను కూడా ఆడుకోనిస్తే మంచిది.
కాదంటే, ఈ రోజంతా నువ్వుఆడుకునేందుకు వీల్లేదు.
పిల్లల్ని ఎలా పెంచాలంటూనిబంధనావళి ఏమీ ఉండదు. ఆచితూచి అడుగువేయాలి.
జాగ్రత్తగా నిర్ణయాలు తీసుకోవాలి.
తను నాపట్ల దారుణంగా ప్రవర్తిస్తున్నాడు.
కానీ నేనలా అనుకోవడం లేదు...
నీకు మగ స్నేహితులు ఉండటం అవసరమనినీ తమ్ముడు అనుకోవడం లేదు.
నీకు మగ స్నేహితులుంటేకొన్ని ప్రయోజనాలూ ఉంటాయి...
-ఏంటి? ఏంటి?-అవును, ప్రయోజనాలు.
బాయ్ ఫ్రెండ్ కాదు.
-ఏంటి?-ఏవిటా ప్రయోజనాలు?
-అంటే ఏంటి...-ఏంటి?
మీరంతా స్కూలు పని మీద దృష్టి పెడితే మంచిది
అంతేకానీ బాయ్ ఫ్రెండ్స్,గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ పై కాదు.
నాకు స్కూల్ పనేం లేదు.
సరే, అమాయా. మనం బయల్దేరాలి.
బూట్లు వేసుకో, బంగారం
ఓ రోజు రీస్ ఆఫీసు నుంచి ఇంటికొచ్చాడు,మేం ఇద్దరం ఆఫీసుకు వెళితే,
పిల్లలు ముందు డే కేర్ కీ,ఆ తర్వాత స్కూలుకి వెళ్ళారు,
"నేను ఇంట్లోనే పిల్లల్ని కనిపెట్టుకునిఉంటాను," అని రీస్ అన్నాడు.
నేను "సరే" అన్నాను.
"మనం బడ్జెట్లో మార్పులు చేసుకోవాలి.
ఇప్పటివరకూ రెండు జీతాల మీదఇల్లు గడిచింది.
ఇకపై అలా కాదు కదా," అన్నాను నేను.
అప్పట్లో నేను రెండు ఉద్యోగాలు చేసేవాణ్ని.కానీ అందులో అర్ధం ఉంది.
ఇంట్లో ఉండి పిల్లల్ని చూసుకునే తండ్రినిబలహీనుడని భావించాల్సిన అవసరం లేదు.
పిల్లల్ని కనిపెట్టుకుని ఉండటంఅవసరమని నేను భావించాను.
"మీలో తల్లి ఎవరు? తండ్రి ఎవరు?"అనే ప్రశ్న చాలాసార్లు మాకు ఎదురైంది.
ఇలా చాలామందే నేరుగా అడిగేవారు.
మేం ఇద్దరం తండ్రులమేననివాళ్లకు చెప్పేవాణ్ని.
స్పష్టంగా చెప్పాల్సిన విషయంఏమిటంటే మేం ఇద్దరం భాగస్వాములం.
తల్లిదండ్రులంటే అలాగే ఉండాలి కదా.
ఇప్పుడే వస్తా.
-నువ్వంటే నాకిష్టం.-బై, నువ్వన్నా నాకిష్టం.
-యాపిల్ వాచ్.-నీకు యాపిల్ వాచ్ కొనను.
-ఎందుకని?-నువ్వు నీ ఫోన్ నే సరిగ్గా చూసుకోలేవు.
జోక్ చేస్తున్నావా?
-మరయితే డ్రోన్ కొనిస్తావా?-లేదు. డ్రోన్ కూడా కొనను.
-ఏయ్, చూడు.-అవును, నాన్న చూస్తున్నాడులే.
జింక బాగుంది. అక్కడ జింక పిల్ల కూడా ఉంది.
దాన్ని గుర్తు చేసినందుకు ధన్యవాదాలు.
అంతా బూట్లు వేసుకోండి. మనంపెరట్లోకి వెళుతున్నాం.
ఏంటర్రా? ఇక్కడికితీసుకొచ్చినందుకు సంతోషమేనా?
రోజంతా.
రోజంతా గడుపుదాం.
మా అమ్మ ఆరుసార్లు పెళ్ళి చేసుకుంది.
ఆరు పెళ్ళిళ్ల ద్వారా,తను పది మందిని కన్నది.
చాలా చిన్నతనం నుంచే...
నా అల్లరిని ఆపేందుకు మా నాన్న నా కాలిపై
సిగరెట్లతో కాల్చడం నాకు గుర్తుంది.
నా 18వ పుట్టినరోజుకల్లా,నేను రోడ్డున పడ్డాను.
పరిస్థితి దారుణంగా ఉండేది.
నాకు ఈ ఏడాదికి 53 ఏళ్ళు వస్తాయి.
దానిని ఎప్పుడూ తప్పించుకోలేను.
మా పిల్లలకు కూడా ఎంతోదయనీయమైన గతం ఉంది.
జీవితంలో సవాళ్ళు, కష్టాల వంటివాటిని
మనం ఒకవిధంగా నివారించలేం.
ఉదాహరణకు, మకాయ్ కి ఫీటల్ ఆల్కహాల్సిండ్రోమ్ అనే వ్యాధి ఉందని తేలింది,
తను మాట్లాడగలడో లేదో కూడావాళ్ళు హామీ ఇవ్వలేకపోయారు.
మకాయ్, అలా అల్లరి చేసే చొక్కాలుచింపుకుంటున్నావు. ఆగు. ఆగు.
ఎప్పుడూ ఇలా వద్దు, అలా వద్దుఅని చెప్పకూడదు అంటాను నేను.
నువ్వూ మాట్లాడగలవని చెప్పేందుకుఎవరూ అతని కోసం...
అమ్మో, నేను నిన్ను ఎత్తుకోలేను.
...సమయం వెచ్చించనవసరం లేదని నా అభిప్రాయం.
సరే.
ఓ రోజు ఆఫీసు నుండి ఇంటికి వచ్చేసరికి
పీటల్ ఆల్కహాల్ తో బాధపడే పిల్లలపైరాసిన పుస్తకాన్ని రీస్ చదువుతున్నాడు.
ఈ వ్యాధితో బాధపడే ఓ అమ్మాయి తల్లిదండ్రులుఓ వ్యవసాయ క్షేత్రాన్ని కొన్నారని,
ఆ పరిణామం ఆమెలో మార్పు తెచ్చిందని చదివాడు.
నేను, "దేవుడా, మనమూఅలా చేస్తే ఎలా ఉంటుంది?" అన్నాను.
"ఇక్కడ ఐదు క్షేత్రాలు అమ్మకానికిఉన్నాయి," అని తను అన్నాడు.
అలా, ఇక్కడ ఓ క్షేత్రాన్ని కొన్నాం.
అది తిండి తినే గిన్నె ఎక్కడ? తను...
ఏంటి? ఎక్కడ?
అమాయా, అదిగో అక్కడ ఉంది.
మకాయ్ కి ఇది ఎంతో సురక్షితమైన క్షేత్రం.
ఇక్కడికి ఓ లామా తెచ్చుకుందామనిమకాయ్, నేనూ ఆలోచిస్తున్నాం...
-ఆ, దీన్ని తెరవగలను.-లామానా లేక అల్పాకాను తెచ్చుకుందామా?
-లామా.-లామా.
-లామాను తెస్తే బాగుంటుంది.-అల్పాకాలు ఉమ్ముతాయి.
నువ్వు ఇలా ఎగరాలి.
కానీ కాలి వేళ్లను పట్టుకోలేదుగా.
పట్టుకున్నాను. కాలి వేళ్ళను పట్టుకున్నా.
నువ్వు ఎగిరినప్పుడు చేత్తోకాలివేళ్ళును ముట్టుకోవాలి.
మా పిల్లల్లో ప్రతి ఒక్కరికిఎవరి సామాన్లు వాళ్ళకుంటాయి,
వాటిని చూసుకోవలసింది వాళ్లే.
ఒకరోజు రీస్ "మనకో సమస్య వచ్చింది," అనినాతో అన్నాడు. అది నేనెప్పటికీ మర్చిపోలేను.
"అమాయా గదిలో చాలా ఆహారంపొట్లాలు ఉన్నాయి" అన్నాడు.
"తను వాటిని సేకరించిపెట్టుకుంటోంది" అని చెప్పాను.
అమాయాకు ఆకలి ఎక్కువ. కానీ భయం,
ఎందుకంటే తనకు సరిగ్గా తిండి పెట్టమేమోనని.
కింద బురద ఉంది, చూసుకో.
నా కొడుకు గ్రేసన్ కి ఇప్పుడు 11 ఏళ్లు,
తన తల్లి 12వ ఏట వాడికి జన్మనిచ్చింది.
మెదడులో రక్తస్రావం,షేకెన్ బేబీ సిండ్రోమ్ వంటివాటితో
బాధపడుతూ వాడు మా వద్దకు వచ్చి చేరాడు.
అతని తల్లి 14వ ఏటరెండో బిడ్డకు జన్మనిచ్చింది.
వాడే మా కొడుకు, ట్రిస్టన్.
అలా చేయకు, ట్రిస్టన్.
వాడు వెెనక్కి గెంతాలని చూస్తున్నాడు.
ఓ, నువ్వు దాదాపు గెంతావు.
ఆటపాటల్లో వాళ్ళను వాళ్ళు గాయపరచుకుంటారు.
అలాంటప్పుడు ఏం చేయాలో,ఎలా మార్చుకోవాలో...
వాళ్లకు తెలియదు.
అప్పుడు తండ్రిగా మీ అవసరం పడుతుంది.
వాళ్ళకు మీరే సాయం చేయాలి.
నీ మూతిపై మీసం పెరుగుతోంది.
చూడు, చెప్పానుగా, నాకు మీసం ఉంది!
-నాకూ ఉంది.-ఏంటది?
-అది మొటిమ.-అది మీసం.
లేదు, అది మొటిమే. మొటిమే.
-కాదు.-అది మొటిమే.
-అవును! అవును!-ఇది మొటిమ కాదు.
-వాాణ్ని కొట్టొద్దు.-నన్ను వదులు.
ఇది మొటిమ కాదు.
నేను లాటరీ గెలిచాను.
నిజంగానే లాటరీ దొరికింది.
నేను ఒక తండ్రిని.
పరుగెత్తండి!
పెళ్లి చేసుకుని, ఓ కుటుంబాన్ని ఏర్పాటుచేసుకోవడం మినహా నేనింకేం ఆశించలేదు.
నా బాల్యం నేను అనుకున్నంత
అద్భుతంగా ఏమీ లేదు.
అలాంటి అద్భుతమైన బాల్యాన్నినా పిల్లలకు ఇవ్వాలనుకున్నాను.
తమను ప్రేమించేవాళ్లు ఉన్నారనితెలిస్తే, పిల్లలు చక్కగా ఎదుగుతారు.
తమకు రక్షణ ఉందని భావిస్తే,పిల్లలు చక్కగా పెరుగుతారు.
చక్కటి పద్ధతులు నేర్పించినప్పుడు,పిల్లలు చక్కగా అభివృద్ధి చెందుతారు.
అలాంటి వాతావరణాన్ని పిల్లలకుకల్పించగలిగితే,
మీరు చేయగలిగినంతా చేసినట్లే లెక్క.
అలాంటి వాతావరణాన్ని...
మనమంతా చక్కగా,చాలా చక్కగా ఏర్పరచగలమని అనుకుంటాం.
ప్రేమ, రక్షణ, చక్కటి పద్ధతులు...ఈ మూడింటినీ మించినవి
ఇంకేమైనా ఉంటాయని నేననుకోను.
ఆగండి, ఆగండి, ఆగండి.
అది నిజంగా చక్కటి షాట్.
దాన్ని చూడు. నిన్ను పడగొట్టేశాను, మిత్రమా.
నాన్నా.
అవును, నేను ఇంకా గెలుస్తున్నాననినాకు తెలుసు.
నాకు గుర్తుంది, నాన్న చాలా కష్టజీవి,
కానీ ప్రాధాన్యతల విషయంలోఅనుమానించవలసిన పనే లేదు.
నిజమే, మా నాన్న చాలా కష్టపడేవాడు.
మేము సెట్ లో సరదాగా గడుపుతున్నాం,
ఒక ఫోటోలో నాన్న కెమెరావైపుచూస్తున్నాడు.
ఆయన ఒళ్లో జాసీ ఉంది,ఆయన తలపైనుంచి పెయిజ్ చూస్తోంది,
నేనేమో ఆయన చెవి పక్కనే నిలబడ్డాను.
నేను నాన్నను చూడాలనుకున్నా,మాట్లాడాలనుకున్నా, ఆయన సిద్ధంగా ఉండేవారు.
ఈ ఫోటోలో నేనూ, నాన్న ఉన్నాం.ఆయన వైమానిక దళంలో పనిచేసేవారు.
ఈ ప్రాంతమంతా నాకు ఇంకా కొంచెం గుర్తుంది.
"గ్రాండ్ థెఫ్ట్ ఆటో" సినిమాలోని కార్లతోనాన్న నన్ను ఆడిస్తున్నారు, చూశావాా?
-ఏంటది? అక్కడా.-ఆ ఫోటో చూశావా? ఈ ఫోటో.
అది చాలా బాగుంది.
నాన్నా, అప్పుడు నీకు ఎన్నేళ్ళు?
నాకు 22 ఏళ్లు.
మా నాన్న, తాతగారూ ఇద్దరూచాలా చాలా గొప్ప తండ్రులు.
భావావేశపరంగా వాళ్లెప్పుడు నాతోనే ఉంటారు.
రాన్స్ హోవార్డ్
తను సినిమా నటుడు కావాలనిఅనుకున్నప్పుడు కొన్న బూట్లు ఇవి.
కానీ, ఆయన ఎప్పుడూ నటించలేదు,
కుటుంబాన్ని ఆయన ఓ శక్తిమంతమైనపద్ధతిలో తీర్చిదిద్దారు.
మా నాన్న అంటే నాకు ఎంతో ఆరాధనాభావం ఉంది,
ఎన్నో విధాలుగా ఆయనను అనుసరించాలనుకుంటా.
ముఖ్యంగా జీవితంలో తనను తానుమలచుకున్న తీరు అద్భుతం.
రాన్స్ హోవార్డ్
మరి, తాతగారూ.
-శుభోదయం.-శుభోదయం.
రాన్ హోవార్డ్ అని ఓ వ్యక్తి ఉండేవాడు.అప్పట్లో మేం రానీ అని పిలిచేవాళ్లం.
అప్పుడు తను "ది ఆండీ గ్రిఫిత్ షో" అనేఓ షోలో నటించేవాడు.
నేను తన తండ్రిని కాబట్టి,
తన సంరక్షకుడిగా, సూపర్ వైజర్ గా"ఆండీ గ్రిఫిత్" సెట్ కు వెళ్లేవాణ్ని.
ఆ మొత్తం సంఘటన అంతానాకు కళ్లకు కట్టినట్టు గుర్తు.
తండ్రులకూ, కొడుకులకూ నిబంధనలేం లేవు.
అంతా సరళమే.
ప్రతి తల్లి లేదా తండ్రి తన కొడుకునిలేదా కూతురుని తమకు ఎలా
మంచిదని తోస్తే అలా పెంచుతారు.
నీ విషయంలోనైతే ఓ క్వార్టర్ తీసుకునిదానికోసం పనిచేయడం మంచిది.
నేనేమన్నానో అర్ధమయిందా?
-అయింది.-మంచిది.
75 సెంట్లు నాకు దక్కవు.
సరే.
మేం ఓ టేబుల్ చుట్టూ కూర్చుని,స్క్రిప్టు చదువుకునేవాళ్లం,
మీ నాన్న రానీకి ఆ సమయంలోచదవడం రాదు కాబట్టి,
నేను కూర్చుని వాడి తరఫున చదివేవాణ్ని.
స్క్రిప్ట్ చదవడం పూర్తయ్యాక,
నేను నిర్మాతలు, రచయితలు,దర్శకుడి ముందు నిలబడి
"ఓపీ పాత్ర చేత మీరు పలికించాలనుకున్నసంభాషణలు"
ఓపీ అనేది మీ నాన్న నటించే పాత్ర పేరు,
"తను ఎలా మాట్లాడాలని మీరు అనుకుంటున్నారో,
అన్నీ తనకే తెలుసనుకునేఆ ముదురు మాటలూ అవీ వింటే,
ఆ మాటలకు జనం నవ్వవచ్చు,కానీ దానివల్ల తన తండ్రితో
తనకున్న సంబంధందెబ్బతినే ప్రమాదం ఉంటుంది.
వాడి డైలాగులకు జనం నవ్వచ్చు,
కానీ లోతుగా ఆలోచిస్తే, జనంపిల్లవాడిని అసహ్యించుకుంటారు.
అతణ్ని ఇష్టపడరు," అని చెప్పాను.
"ఆ పాత్రను కాస్త మారిస్తేబాగుంటుంది, ఎందుకంటే, ఓపీ అంత
ఆకతాయి పిల్లవాడు కాదు," అని అన్నాను.
నాకు బాగా గుర్తు, తర్వాత ఆండీ నానా వద్దకు వచ్చాడు.
"రాన్స్,
లంచ్ సమయంలో మీరు చెప్పినదాని గురించి మేం ఆలోచించాం,
మీరు చెప్పిందే నిజం" అన్నాడు.
"ఆ పాత్ర స్వరూపాన్ని మార్చాలనినిర్ణయించుకున్నాం,
తను అంత ఆకతాయిగానూ,ముదురుగానూ ఉండబోడు," అని అన్నాడు.
"నాకు అంటే ఆండీకి మరియు ఓపీకిమధ్య బంధం బలపడే విధంగా
ఆ పాత్రను తీర్చిదిద్దుతాం.
మీకు రానీతో ఉన్నటువంటి బంధంప్రతిబింబించేలా రూపుదిద్దుతాం," అన్నాడు.
మీ నాన్నగారిలాగా ఓ మంచి తండ్రినిఎన్నడూ కాలేనని బాధపడేవాడినని
మీరు ఒక సందర్భంలో నాతోఅనడం నాకు గుర్తు.
అవును, ఆ విషయంలో చాలా బాధపడేవాణ్ని.
అవును.
తను చాలా గొప్పవాడు.
నేను అలా కాననుకుంటా.
నువ్వొక మంచి తండ్రివి అయితే,అది నిజంగా ఒక వరమే
దాని గురించి మాటల్లో వర్ణించలేం.
తను నిజంగానే సాధించాడు.
మొట్టమొదట నెమ్మదిగా శ్వాస తీసుకోవాలి.
తర్వాత ఎలా మారాలంటే...
నీకు వివరించి చెప్పే క్రమంలో కాస్తఎక్కువగా శ్వాసించా. కాస్తంత తగ్గించాలి.
ఈ సమస్య ఉండేది నాకు కాదు. ఇలా అతిగాశ్వాసించే అలవాటు మీ నాన్నగారికి ఉంది.
మీరు దయచేసి...
"ఏ నిమిషమైనా కావచ్చు," అనిడాక్టర్లు ఇప్పుడే చెప్పారు.
అమ్మ పొట్ట బిగుతుగా మారి, బిడ్డనుబయటకు తోయడం మొదలుపెట్టింది.
అర్థమైందా?
ఆ ప్రక్రియ జరుగుతుంటే,కాస్త నొప్పిగా ఉంటుంది.
తను చేయాల్సిందేమిటంటే,మనసు లగ్నం చేసి, శ్వాస తీసుకోవాలి.
తన తండ్రిలాగా తాను ఒకమంచి తండ్రిని ఎన్నటికీ
కాలేనని మీ నాన్నగారు ఎప్పుడూ బాధపడేవారన్న
సంగతి మీకు తెలుసా?
దీని గురించి ఆయన చాలా బాధపడేవారు,
ఎందుకంటే, తాతగారిని ఆయనచాలా ఆదర్శంగా తీసుకొనేవాడు.
-ఆయన అలా అన్నారా?-అవును.
నిజానికి నేను నా తండ్రి అంతమంచి తండ్రిని కానేమోనన్నది నా బాధ...
మా నాన్నను చూసి, నేను అనుకునేదేంటంటే,
"లోతుగా ఆలోచిస్తే, ఖచ్చితంగానేను ఆయనంత మంచి వ్యక్తిని కాను," అని.
నిజానికి అదే నా అసలైన బాధంతా.
ఇప్పుడు మీ పరిస్థితి కాస్తమెరుగ్గా ఉందనే అనుకుంటున్నా.
ఏం చేయాలో, ఏం చేయకూడదోఇప్పుడు మాకు తెలిసింది.
అంతకుముందయితే,ఏం చేయాలన్నా మాకు భయమే.
గత ఏడాదో, అంతకు ముందో,
పిల్లల్ని ఎలా పెంచాలో అర్ధం చేసుకునిఓ కార్యాచరణ రూపొందించాం.
నర్సులు బాగా సహకరించారు.
నీకు తెలుసా...
ఇది నీకు మంచిది.నీకోసం అన్నీ అమర్చి పెడతానుగా.
అదిగో నీ బుజ్జి తమ్ముడు.
తన పేరు రీడ్. ఏదీ, "రీడ్" అని పిలువు?
హలో.
బుజ్జి పాపాయి. బుజ్జి పాపాయి.
అదీ, అలాగ.
ఏడోవారం వచ్చింది.
తను కాస్త ఒళ్లు చేసింది.
పాలు బాగా తాగుతోంది.
నాకు తెలుసు.
యాష్లీ రాత్రి వేళ నిద్ర లేచేది.
తనకు పాలు పట్టేవాణ్ని.అది నాకు ఇష్టమైన పని.
సీసాలో పాలన్నీ నెమ్మదిగా తాగేసేది.
తనకు, నాకూ మధ్య తెలియనిఓ చక్కటి బంధం ఏర్పడింది.
ఇది విప్పనివ్వు. భలే ఉంది.
ఒళ్లు విరుచుకో.
బుజ్జి పాపాయి. బుజ్జి పాపాయి. నాకు తెలుసు.
ఓలమ్మా. ఓలమ్మా.
ఏదీ నవ్వు. నవ్వు.
తను భలే బాగుంటుంది.
తను నన్ను గుర్తు పడుతోందని నాకు తెలుసు.
ఎందుకంటే, తను గుర్తు పెట్టుకోలేదుకాబట్టి, ఆ జ్ఞాపకం తనతో ఉండదని కాదు,
అది నా నమ్మకం.
ఏది ఏమైనా,అది నా పై ప్రభావం చూపించింది.
నేను ఏ విషయంలో ఎక్కువసంఘర్షణకు గురయ్యానో చెప్పనా?
ఈ ప్రశ్నకు నా వద్ద జవాబు లేదు.
మీరు చెబితే సంతోషం.
లేకపోతే, ఈ ప్రశ్నను ప్రేక్షకులకేవదిలిపెడదాం.
నేను మంచి తండ్రినో కానోనిర్ణయించాల్సింది నేనా,
లేక నేను మంచి తండ్రినో కాదో
నిర్ణయించవలసింది నా కూతురా?
అలాగే...
దీనికి సమాధానం తెలియకపోవడంచాలా భయంకరమైనది.
వింతగా ఉందా? రాటెన్ టమోటాస్సినిమాలకు స్కోర్ ఇచ్చినట్టు
"నా కూతురు నాకిచ్చే స్కోరెంత?"అని ఆందోళనగా ఉంటుంది.
నా పరిస్థితి ఏంటి?నాకు మంచి మార్కులు వస్తాయా రావా?
పద.
తొక్కు, తొక్కు, తొక్కు.నేను వదిలేస్తున్నా.
నేను వదిలేస్తున్నా. వదిలేస్తున్నా.
పో, పో, పో.
పో, పో, భలే!
చాలా రోజుల కిందట, నేనుదీపక్ చోప్రా పుస్తకం ఒకటి చదివాను.
అందులో ఆయన " నీకూ, నీ పిల్లలకూమధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని
తననో ఆత్మ, నువ్వొక ఆత్మగా చూడాలి,
కాస్త కాలం గడిచాక,వాళ్లకు కొద్దిగా మార్గనిర్దేశం చేస్తావు.
తరువాత వాళ్లే సాగిపోతారు," అంటాడు.
తిరుగు, తిరుగు, తిరుగు.
వాళ్లు నీ చెప్పుచేతల్లో ఉండేందుకు కాదు.
ఆగు.
వాళ్లకు నువ్వు ఇచ్చేది చేయూత మాత్రమే.
సైకిల్ భలే తొక్కావు,మూడుసార్లు షేక్ హ్యాండ్.
ఒకటి, రెండు, మూడు.
పద.
పిల్లలతో జీవితానికి సార్ధకత ఏర్పడుతుంది.
పిల్లల పెంపకం ఓ ఉద్యోగం.అది నీకో పరమార్ధాన్ని ఇస్తుంది
ఇది నా పరమార్థం. ఇది...
విన్నీ పుట్టగానే, నా పేరు పోయింది.
నేనింక జిమ్మీ ఫాలెన్ ఎంతమాత్రం కాదు.ఇప్పుడు నేను విన్నీ నాన్నను.
అసలైన తండ్రి తన పిల్లలపైకిదూసుకొచ్చే బులెట్ కి లేదా
కమ్ముకొచ్చే మంటలకిఎదురొడ్డి నిలుస్తాడు, తెలుసా?
అసలైన తండ్రి పిల్లల్ని తన రెక్కలమాటున దాచుకుని, కాచుకుంటాడు.
జీవితం అద్భుతంగా ఉండాలంటేపరిపూర్ణమైనదిగా ఉండక్కర్లేదు.
అద్భుతమైనదిగా మలచుకోండి. మనకుటుంబం పరిపూర్ణమైనదిగా ఉండక్కర్లేదు.
అద్భుతమైనదిగా ఉంటే చాలు.
మా నాన్న నుంచి నేను నేర్చుకున్నది ఇదే.
మీకొక చిన్న అవకాశం లభించినట్టే లభించి,అంతలోనే మాయమవుతుంది.
మాయమైపోతుంది, అంతే.
కనుక, దాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోండి.
శ్రమించి, సద్వినియోగం చేసుకోండి.
మీ పిల్లలు పరిణతి చెందడాన్నిచూడటానికి మించిన ఆనందకరమైన
విషయం మరొకటి ఉండదని అంటాన్నేను.
మేమంతా కలసి కూర్చుని, మాట్లాడుకుంటూ
భోజనం చేస్తున్నప్పుడు,
నన్ను నేను మైమరచిపోయి, "ఇది కదాకావలసినది," అని అనుకుంటాను.
వాళ్లు ఏం చూశారు, దేనికి సాక్షీభూతంగాఉన్నారన్నదే చివరికి పనికొస్తుంది.
సరే, పాపా. వెళ్దాం పద.
తండ్రిగా నువ్వు జీవితాన్నిఎలా గడిపావన్నదే ముఖ్యం.
అదీ, నా బంగారూ.
నువ్వు ఎలాంటి ప్రామాణికాలను ఏర్పరిచావు?
ప్రతి ఒక్కరూ వాళ్ళతో కలసిప్రతీ ఆటనీ అలా ఆడుకోలేరు.
ప్రతి ఒక్కరూ నీ పిల్లలతో కలసి కూర్చునిహోమ్ వర్కులు చేయరు,
ఎందుకంటే తండ్రులుమూడేసి ఉద్యోగాలు చేయాల్సిరావచ్చు.
తండ్రి అంటే ఎవరు, అతనిప్రాముఖ్యత ఏమిటి అనేది
ఒక సమాజంగా మనమే గుర్తించవలసి ఉంటుంది.
పిల్లలు చక్కగా జీవించడానికికావలసిన సమాజాన్ని ఏర్పరచవలసిన
ఆవశ్యకతను కూడా మనం ఆలోచించాలి.
ఎందుకంటే, తండ్రి తనకు చేతనైనంత విధంగాఒక రకమైన భద్రతా భావాన్ని కల్పించి...
అది సాధ్యమయ్యేటట్టు చూస్తాడు.
-నువ్వు చూశావా దాన్ని?-చూశా.
భలే చేశావు.
వాతావరణం అనుకూలంగా ఉన్నప్పుడు,అలాగే ప్రతికూలంగా ఉన్నప్పుడూ కూడా
విత్తనాన్ని ఎలా మొలకెత్తించాలోఒక తోటమాలికి తెలుస్తుంది.
విత్తనం ఎలా మొలకెత్తాలో అలాకాకుండాఅందుకు విరుద్ధంగా
పెరగాలని ఏ తోటమాలీ భావించడు.
గులాబీ మొక్క ఓక వట వృక్షంలామారిపోవాలని తోటమాలి అనుకోడు.
మంచి తోటమాలి విత్తనం ఎలా మొలకెత్తాలనిభావిస్తే, అలాగే మొలకెత్తనిస్తాడు తప్ప,
తాను అనుకున్న విధంగా పెరగాలని భావించడు.
ఆ, భలేగా చేశావు.
తండ్రి అనేవాడు...
ఒక అద్భుతమైన తోటమాలి.
తండ్రులు
పాటీ స్కియాఫా, బ్రూస్ స్ప్రింగ్ స్టీన్వంటి నాకంటే మృదుస్వభావులతో
నేను మాట్లాడాను.
నేను పాటి స్కియాఫాతో మాట్లాడుతుంటే,ఆమె "దేవుడా, బ్రూస్ టేబుల్ వద్దకు
వెళ్లి ఏదో జోక్ చెబుతాడు,వాళ్ళందరూ అతన్ని చూసి
'నీకేం తెలియదు నాన్నా'అని అంటారు" అంది.
నేను "ఏంటి?
తను బ్రూస్ స్ప్రింగ్ స్టీన్.
అంటే, తక్కిన మేమందరమూ కూడా...
తను బ్రూస్ స్ప్రింగ్ స్టీన్,"అంటూ ఆశ్చర్యపోయాము.
ఆమె "అయితే ఏంటి, తనూ ఓ తండ్రేగా," అంది.
నేను బోర్ కొడతానని నా పిల్లలు అనుకుంటారు.
నాకు పేరు ఉంది.
నేను ఒక మామూలు వ్యక్తినే.
వాళ్లు నన్ను అంచనా వేయడంలోఘోరంగా విఫలమయ్యారు.
సమయం ఎనిమిదైతే చాలు, నా కూతురు"ది షైనింగ్" సినిమా చూడాలని పోరు పెట్టేది.
ఇక నేను...
"అసలు, వద్దు.
మరోమాటలో చెప్పాలంటే,సినిమాగా మాత్రం అది గొప్ప ఎంపిక," అన్నాను.
ఇప్పుడు తండ్రులు చూడటానికి ఇలాగే ఉంటారు.
కొత్త తరం తండ్రి ఇలాగే ఉంటాడు.
నేను పాపను ఎత్తుకుంటున్నాను.
ఇదే తాజా ఫ్యాషన్.
నేను కానీ, నా భార్య కానీవాళ్లను దేనికీ బలవంతం చేయం.
ఎప్పుడైనా నేను అతిగాప్రవర్తించినట్టు అనిపిస్తే,
కొన్ని సందర్భాల్లో దాన్ని తగ్గించుకుంటాను.
వెనక్కు తీసుకుంటాను.
మా జీవితాల్లో మేం గడిపిన అత్యుత్తమక్షణాలు ఏమిటంటే,
అవి పిల్లలకు మల విసర్జన నేర్పించినమధుర ఘడియలు.
ఆ తర్వాత వాళ్ళు చేసేస్తారు.
దానికి మనం చప్పట్లు కొడతాం.
మీ ఫోన్ హోమ్ స్క్రీన్ పై మీ పిల్లలఫోటో లేదంటే, మీరు నటిస్తున్నట్టే లెక్క.
ఇదిగో చూడండి.
నేనొక హాస్యగాణ్ని, అది బాగానే ఉంది.
నా సోదరి బే ఏరియాలో ఒక ప్రముఖ న్యాయవాది.
నేనేం చెప్పాలనుకుంటున్నానంటే,
మీ పిల్లల్ని చెప్పుతో కొడితే మాట వింటారు.
ఇది చెప్పేటంత పెద్ద విషయమేమీ కాదు.
కానీ ఉన్నమాటే అన్నాను.
వాళ్లు పెద్దయ్యాక, ఇదిగోఇలా చిత్రమైన పెద్దవాళ్ళుగా మారతారు.
వాళ్లెవరో నాకు తెలియదనుకోండి, వాళ్ళునా సహోద్యోగుల, ఇంకెవరో పిల్లలో అయితే,
"ఓ, వీళ్లు చక్కటి పిల్లలు," అనుకుంటాను.
నీ స్నేహితుల పిల్లలైతే ఎలాసంతోషిస్తావో, అలాగ.
తండ్రుల మీద మీకొక చక్కటి జోక్ చెప్పనా?
ఇది నాకు బాగా నచ్చిన జోక్, అది,"సముద్ర దొంగకు ఇష్టమైన అక్షరం ఏంటి?"
ఆర్ అని అనుకుంటున్నారు కదూ, కానీ అది సి.
-చాలా, చాలా ధన్యవాదాలు.-ధన్యవాదాలు.
విల్ స్మిత్ కంటే బాగా మాట్లాడానా?
మీరు ఎన్నో విషయాలు చెప్పారు.
అవును. బాగా వచ్చినట్టు ఉంది. నన్నుగుచ్చిగుచ్చి పరీక్షించినట్టు అనిపించింది.
మంచిది. నా బాధ్యత నేను నిర్వర్తించాను.
సరే, నాన్నా, లవ్ యూ.
నువ్వంటే కూడా నాకు ప్రాణమే. ధన్యవాదాలమ్మా.
"ధన్యవాదాలు" దేనికి? నేను ఇక్కడికిరాకూడదనుకున్నాను. కెమెరా ముందు ఏడ్చాను.
ఎందుకు ధన్యవాదాలు చెబుతున్నానో కూడాతెలియదు, కానీ నిన్ను చూసి గర్వపడుతున్నా.
ఎంతో గర్వపడుతున్నాను.
-ధన్యవాదాలు. ధన్యవాదాలు.-సరేమరి, అలాగే.
నువ్వంటే నాకు ప్రాణం. సరే. సరే.
ఓ, బాగా డాన్స్ చేస్తున్నావు.
-ఐ లవ్ యు, తాతగారు.-లవ్ యు, బ్రైస్.
ఇది చేసినందుకు ధన్యవాదాలు.
రాన్స్ హోవార్డ్ జ్ఞాపకార్థం1928 - 2017
-ధన్యవాదాలు.-చాల సరదాగా ఉంది.
ఉపశీర్షికలు అనువదించినది: రాంప్రసాద్