Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
-முதல் முறையா?-ஆமா.
சரி.
இதுக்கு முன்னால எங்கேயோஉங்களை பார்த்திருக்கேன்.
ஆமா, இந்த பக்கம் வருவேன்.
எப்படி இருக்கீங்க?
இன்றைக்கு ரொம்ப மகிழ்ச்சியா இருக்கு.
-ஹாய். ஷெரிலா?-ஆமா.
-எப்படி இருக்கீங்க?-நல்லா இருக்கேன். நன்றி.
குழந்தைக்கு தயாரா இருக்கீங்களா?
ஆமா.
-பேர் "பிரைஸா"?-பிரைஸ். பிரைஸ் டாலஸ்.
இந்த உலகத்துக்கு வரவேற்கிறேன், பிரைஸ்.
பிரைஸ்.
-ஹாய், பிரைஸ்.-பிரைஸ்.
அப்பா?
-இது அழகுதானே?-உண்மையில அழகுதான்.
-ஃபோட்டோ எடுக்குறீங்களா?-ஆமா. எடுக்கக் கூடாதா?
-நீ பெருமைப்படுறீங்களா, அப்பா?-நிச்சயமா. எப்பவுமே.
இதுதான் அப்பாவா இருக்கிறதினால உள்ள பலன்.
-சரி. ஆமா, அப்பாக்கள்.-அப்பாக்கள்.
-கண்டிப்பா, நீங்களும் ஒருத்தர்.-நானும் தான்.
அருமை. அழகு.
-ஆக, அதை பற்றி உங்க கிட்ட கேட்கப் போறேன்.-சரி.
கானன் ஓ'பிரையன்2 குழந்தைகளின் தந்தை
இந்த வாக்கியத்தை முடித்திடுங்கள்:ஒரு அப்பா என்பவர்...
யாருக்குத் தெரியும்?
நான் தான் நிபுணர்னா,இந்த மொத்த திட்டமே பாழாயிடும்.
அதனால, வேற நல்ல மக்கள்வராங்கன்னு சொல்லுங்க.
எனக்கு குழந்தைகள் இருக்கிறது ஞாபகமிருக்கு.நாலு குழந்தைகள் இருக்காங்கன்னு தெரியும்.
ஜிம்மி கிம்மல்4 குழந்தைகளின் தந்தை
இருபத்தி ஏழு வயது மகளோட பெயர்...ஆரம்பமே சரியில்லையே.
நீங்கதான் ஜலதோஷத்தோடபேசுறீங்கன்னு நம்ப முடியல.
ஆனால் என்னோட குரல் ஆண்மையாஇருப்பதா எனக்கு தோணுது.
-ஆமா, கச்சிதமா இருக்கு.-ஒரு முரட்டு குரலா இருக்கு.
ஜிம்மி ஃபாலன்இரண்டு குழந்தைகளின் தந்தை
நீல் பேட்ரிக் ஹாரிஸ்இரண்டு குழந்தைகளின் தந்தை
-ஹாய். என்னை சேர்த்துகிட்டதுக்கு நன்றி.-என்ன விளையாடுறீங்களா?
-நீங்க இதை பண்றது நம்ப முடியல. அழகு.-நான் உற்சாகமா இருக்கேன்.
கேனன், கொஞ்சம் பின்னாலதள்ளி நிக்கிறீங்களா?
கேனன் தாம்ப்சன்இரண்டு குழந்தைகளின் தந்தை
-சரி. விலகி நிற்கிறேன்.-இதோ.
ஹஸன் மினாஜ்ஒரு குழந்தையின் தந்தை
எத்தனைப் பேரை...எத்தனை அப்பாக்களை பேட்டி எடுக்குறீங்க?
என்னோட குழந்தைப் பருவம்.
பிறந்து வளர்ந்ததுமேற்கு ஃபிலடெல்ஃபியாவில்.
வில் ஸ்மித்மூன்று குழந்தைகளின் தந்தை
பெரும்பாலான நாட்களைமைதானத்தில தான் கழிச்சேன்.
பேட்டன் ஆஸ்வால்ட்ஒரு குழந்தையின் தந்தை
வில் ஸ்மித்தை பின்தொடரணுமா?என்னால முடியாது.
கடவுளே. அதை நினைக்க வைக்காதீங்க.
-கொஞ்சம் இயல்பா நிக்கிறீங்களா?-இப்படியா?
இது தான் நான் இயல்பா நிக்கிறது... சரி. நாமரெண்டு பேரும் ஒரே மாதிரி சிந்திக்கிறோம்.
கென் ஜியோங்இரண்டு குழந்தைகளின் தந்தை
ஒரு அப்பா என்பவர் - அருமை.
ஜட் அப்படாவ்இரண்டு குழந்தைகளின் தந்தை
எனக்கு அதற்கான பதில் தெரியணுமா?தெரியலைன்னா தப்பா?
நவீன அப்பாவின் பங்கு,
-அப்பாக்களோட இன்றைய பங்கு...-ஆமா.
-...சரியா வரையறுக்கப்படல.-ஆமாம்.
அப்பாக்கள் பின்புலத்தில் இருப்பதுஒரு சமூக நியதி.
இந்த கருத்து எவ்வளவு சீக்கிரம் மாறுதோ,அவ்வளவு நல்லது.
கடவுளே.இங்கே ஒரு குட்டி பொண்ணு இருக்குது.
எங்க நாலு பேர்ல என் இளைய தம்பிக்குமுதல் குழந்தை பிறக்கப் போகுது.
கடவுளே.
சரி, நான் கேள்விகள் கேட்கலாமா?எதனால இதை செய்யலாம்னு தோணுச்சு?
ஒரு அப்பாவா இருக்குறதுக்கு என்ன தியாகங்கள்செய்யணும்னு தெரிஞ்சிக்க ஆசை
இங்கே உள்ள எல்லா சிறந்தஅப்பாக்களையும் கொண்டாடணும்.
எப்போதையும் விட, இப்போது, அப்பாவாஇருக்கிறது, ஒரு சுமூகமான விஷயம்.
நான்... எந்த விதிகளும் கிடையாது.
இது எல்லா விஷயமும் ஒன்று சேர்ந்தது.எல்லா வகையையும் உள்ளடக்கியது.
கடவுளே. இது மாயமான, பயமுறுத்தும் விஷயம்.
இல்லை, எல்லாத்தையும் பேசுவோம், அதனால நிறையபேர் அதை செய்வாங்க, நல்லாவும் செய்வாங்க.
கடவுளே.
உறங்கும் நேரம், இதோ, இதோ...
சரி, எளிமையா சொல்லணும்னா,அப்பான்னா யார்?
ஒரு ஹீரோ?
அது தான் எனக்கு உடனே தோணுது,ஏனெனில், என் அப்பாவை நான் ரொம்ப ரசிப்பேன்.
நான் சரியா பண்ணா,அவங்களுக்கு ஹீரோவா இருப்பேன்.
கிலென் ஹென்றிசான் டியாகோ, கலிஃபோர்னியா
அது எப்படி வரும்?
ஷூ, ஷூ, எங்கே நீ?
சே, சொதப்பிட்டே இருக்கேன்.
எழுந்தேன் இப்போதே, இனிய நாளிதே
ஷூ, ஷூ, எங்கே நீ?
ஷூ, ஷூ, எங்கே நீ?ஷூ...
அப்பாவோட பங்கு பெரிய விதத்தில்மாறியிருக்கு.
ஆரம்பத்தில வீட்டுக்காக உழைச்சோம்,
விடுமுறைகள்ல கூட இருந்தோம்,ஒழுக்கப்படுத்தினோம்...
அனயா, மேசையை சுத்தம் பண்றியா?
-ஒரு கோப்பை எடு.-கோப்பையா?
ஆமா, அதை எடு.
...ஆனால் இப்போ முழுமையா ஈடுபடுறோம்.
அப்படி இல்லேன்னாஒரு உதவாக்கரை போல தோணுது.
பொம்மைகளை சுத்தம் செய்திடுங்கள்,குழந்தைகளே
எடுத்து வைத்திடுங்கள்,நேரம் எடுக்காதீர்கள்
பொம்மைகளை சுத்தம் செய்திடுங்கள்,குழந்தைகளே...
ஒரு அப்பாவா இருக்கிறதாலதான்நான் இந்த நிலைமையில இருக்கேன்.
மேசையிலிருந்து பாத்திரங்களை எடுத்திடுமேசையிலிருந்து பாத்திரங்களை எடுத்திடு
-அப்பா.-நன்றி.
வேகமா எடுக்கணும்.இப்போ வேகமா நகரணும்.
இதோ, இதோ.
பொம்மைகளை சுத்தம் செய்திடுங்கள்,குழந்தைகளே...
எடுத்து வைத்திடுங்கள், நேரம்எடுக்காதீர்கள் சுத்தம் செய்திடுங்கள்
அங்க பாரு, ஒரு பாத்திரம் இருக்கு.
அருமை, கண்ணா.
உண்மையா இருக்கவும், நேர்மையா இருக்கவும்என் குழந்தைகள் எனக்கு கத்து கொடுத்தாங்க.
மதிய சாப்பாட்டுக்கு என்ன?
அப்பாவா இருக்கிறது எனக்குஒரு புதிய அடையாளத்தை கொடுத்திருக்கு.
நான் இங்க முன்பு வேலை பார்த்தேன்.ஆரம்பத்தில சட்டைகளை மடிச்சு,
டிஸ்ப்லே தயார் பண்ணி,சேல்ஸ்மென்னுக்கு உதவி பண்ணுவேன்.
அதுக்குப் பிறகு எனக்கு முதல்சேல்ஸ் வேலை கிடைச்சது.
நிலைமை கொஞ்சம் மோசமா இருந்தது.
எனக்கு என் வேலை பிடிக்கலைங்கிறதுஎன் மனைவிக்கு பிடிக்கல.
அதை ஏன் நான் சொன்னேன்னு தெரியல...
இவெட் ஹென்றி
...ஆனால் அதை சொன்னேன்.
நீங்க ஏன் வீட்ல இருந்து குழந்தைகளைபார்த்துக்கக் கூடாது?
பீலீஃப் இன்ஃபாதர்ஹூட்
நான் சமையலறையில் ஒளிஞ்சிருக்கேன்...
ஏன்னா, குழந்தைகளுக்கு சமையலறைக்குஅனுமதி கிடையாது.
அவன் அங்க இருக்கானா?
நிலைமையை குறைச்சு மதிப்பிட்டுட்டேன்.
நிலைமை கைமீறி போயிடுச்சு,
மலம் கழிப்பது.
பின்னால் மலம், மயிரில் மலம்.
மலம் கழிச்சிட்டானா?
ஆமாம், மலம் கழிச்சிட்டான்.
அங்கே மலம். இங்கே மலம்.
எப்ப பார்த்தாலும் மலத்தோட நாற்றம்.
-விளையாடுறியா? பவுடர் எங்க?-எனக்குத் தெரியல.
அது என்ன வாடை?
மூத்திரம் போல இருக்கு.
சரி, எல்லா சரியாயிடும்.
-சின்ன கம்மோடுல போ, கண்ணா.-முடியாது.
-ஹே!-ஐயோ.
இது ரொம்ப எளிதா இருக்கும்னு நினைச்சேன்.
எனக்கு கழுவி விடுங்க.
அப்பா, எனக்கு கழுவி விடுங்க.
எனக்கு கழுவி விடுங்க.
என்னால முடியல.
எப்படி பொறுமை இழக்காமஇருக்கிறதுன்னு கண்டுப்பிடிக்க...
எனக்கு ஒரு நல்ல அப்பாவா இருக்க ஆசை.
...முயற்சி பண்ணேன்.
ஆனால் அது எப்படின்னு எனக்குத் தெரியல.
வீட்டிலிருக்கும் அம்மாக்களோடஎனக்கு அதிக அனுபவம் கிடையாது,
வீட்டிலிருக்கும் அப்பாக்கள் யாரையும்தெரியாது, அதனால,
எனக்கு வேஷம் போடுற மாதிரி இருந்திச்சு.
இங்க இந்த குளியலறையில் அழுததுஞாபகம் இருக்கு.
அப்புறம் பிள்ளைங்க வந்து கதவை தட்டி,"அப்பான்னு" கூப்பிடும் போது,
"ஏதாவது ஊக்கம் கிடைக்காமல்என்னால இதை செய்ய முடியுமா,"
அப்படின்னு தோணுச்சு.
என் வலைதளத்துக்கு சிலர் புதுசா இருக்கலாம்.என் பெயர் பீலீஃப். நான் ஒரு அப்பா...
ஆரம்பத்தில, நான் கேமராவை எடுத்துஅப்படியே கேமராவில பேச ஆரம்பிச்சிடுவேன்.
பிறகு, எனக்குப் பதில் என் குழந்தைகளைபடம் பிடிக்க ஆரம்பிச்சேன்.
இவங்க தான் என் பிள்ளைங்க,சாக்லெட் குழந்தைகள்.
-"ஹாய்" சொல்லுங்க. ஹாய்.-ஹாய்.
"ஹாய்" சொல்லுங்க.
ஒரு அப்பாவா என்ன அனுபவிச்சிட்டிருக்கேன்னுஉங்களுக்கு காட்ட விரும்புறேன்.
என்ன விளையாடுறியா?
-இதை தனியா விட்டது என் தப்பு.-சரி.
-ஆனால் நீ இதை தொட்டிருக்கக் கூடாது.-சரி.
-அது உனக்குத் தெரியும்.-சரி.
உண்மையா சொல்றேன், நான் அனுபவிக்கிறசில விஷயங்களை எழுத கூட முடியாது.
பைகளை அங்கே வச்சேன்.ரியா அந்த பைக்குள்ள புகுந்திட்டா.
தியோவை தேடினேன்.அவன் கம்மோடுல இருந்தான்.
-ஹாய்.-அப்புறம் யுரியா இதை பண்றான்.
அவன் எடுக்க எவ்வளவோ இருக்கு,
ஆனால் அவன் முட்டையை எடுத்திருக்கான்.
-இது நல்லதில்ல. தப்பு.-தப்பா?
-தப்பு.-தப்பா?
-கொடுமை. ஆமா.-கொடுமையா?
உன்னை இப்போ குளிப்பாட்டணும்.
-யாரும் எனக்காக வருத்தப்படலையா?-இல்லை.
இல்லைன்னா சொன்ன?
அதனால என்னோட கஷ்டங்களைவெளிய சொல்ல ஆரம்பிச்சேன்.
என்னைப் போல நிறைய பேர்கஷ்டப்படுறதை நான் கண்டுப்பிடிச்சேன்.
எனக்கு ஊக்கம் கிடைச்சது.பிறகு வீடியோ பிடிக்க ஆரம்பிச்சேன்.
குடும்பத்தை தனியா விடுறதுஎனக்கு ஒன்னும் பெரிசா பிடிக்கல.
-எத்தனை நாளா தியோ மலம் கழிக்காம இருந்தான்?-மூனு நாளா.
இங்க வா.
-என்ன... என்னை ரெக்காரட் பண்றீங்களா?-ஆமா உன்னை ரெக்கார்ட் பண்றேன்.
என் கூட வா. திரும்பு.
அடிக்காத!
-அதை எடுத்திட்டியா, அன்பே?-ம், எடுத்திட்டேன்.
அதை என் முகத்தில போடாத.நிறுத்து! நிறுத்து!
அன்பே, என்னோட விளையாடாத.
வீட்டிலிருக்கிற பெற்றோருடையஉண்மையான அனுபவத்தை
மக்கள் தெரிஞ்சிக்கணும்னு விரும்பினார்.
டாட்லர் டியர்ஸ்
எல்-ஃப்ரெஷ் த லயனுக்கு ஹாய் சொல்லுங்க,என்ன?
இது பீலீஃப் இன் ஃபாதர்ஹூடில்மற்றுமொரு அத்தியாயம்.
இந்த அப்பாக்கள் வீடியோ தளம் வாழ்க்கைமுறை
அது ஒரு பெரிய இருந்ததான்னு தெரியல.
ஆனால் எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு.
எல்லாருக்கும் வணக்கம். சாக்லெட்குழந்தைகள்கிட்ட யாரும் எதுவும்
-நான் கேட்கிறேன்.-...கேள்வி கேட்க விரும்புறீங்களா?
அவங்க கேள்வி கேட்கப் போறாங்க.
"நீங்க வீட்டில இருக்கிற ஒரு அப்பாவா?" ஆமா.நான் வீட்டிலிருந்து தான் வேலை செய்றேன்.
அது வெளிப்படையா இருக்கிறதோடவலிமையை எனக்கு புரிய வைச்சது.
சரி. அதனால, பூம்.
வீட்டிலிருக்கிற அப்பாவா, தனிமையாஇருந்தா புண்ணியமில்ல.
உன் முடி எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு.
அப்பா, என் முடி எப்படியிருந்தா பிடிக்கும்?
-இருக்கற மாதிரியே, கண்ணா. பிடிச்சிருக்கு.-சரி.
நீ இருக்குற மாதிரியே.உன்னோட சாக்லெட் சருமம் பிடிச்சிருக்கு,
தங்களோட வாழ்க்கையை திறக்கிறதுக்கும்,அவங்களோட ஜன்னல்களை திறந்து
ஒரு அப்பாவோட இதயத்தை பார்க்க அனுமதிக்கும்நிறைய அப்பாக்கள் நமக்கு வேணும்.
-அனயா.-'னயா.
யா. யா. யா என்ன எழுத்து?
யூ?
யூ இல்ல. கேட்க யூ மாதிரி இருக்கு...
அதோட சத்தம்...
ஆரம்பத்தில நான் ஒரு மோசமானவீட்டிலிருக்கும் அப்பாவா இருந்தேன்.
ஆனால் அதை சீக்கிரம் கத்துக்கிட்டேன்.
-பேகன்!-எனக்கு வேணும்.
-பேகன். சரி, நாம போகலாம்.-போகலாம்.
நாம போகலாம். சரி. வாங்க. சரி.
அவங்க வாழ்க்கையில இருக்குற ஆண்நான். அதனால நான் சிறப்பா செய்யணும்.
இன்னும் சூடா இருக்கு. ஊதணும்.ஊது பார்க்கலாம்.
அருமை.
தன்னோட வேலை பத்தி பேச விரும்பாத ஒருத்தர்
இப்போ இதையெல்லாம் செய்றதை பார்க்கும் போது
"என்ன நடக்குது"ன்னு தோணுது.
இது ஒரு முழுமையான மாற்றம்.ஆச்சரியமா இருக்கு.
முழுசா சாப்பிடாத.கொஞ்சம் கொஞ்சமா சாப்பிடு.
வேலைக்கு போற கணவன்கள் உள்ள,வீட்டிலிருக்கும் பெண்கள்,
"இன்னைக்கு என்ன நடந்திச்சுன்னா"அப்படின்னு சொல்றது புரியுது.
நான் சொல்றது புரியும்னு நினைக்கிறேன். நான்பட்ட கஷ்டம் உங்களுக்கு தெரியாது. ரொம்ப.
-அப்பா.-சொல்லு.
-சீரியோஸ்.-சீரியோஸ்-ம் வேணுமா?
-ஆமா.-சரி.
-சரி செபம் செய்ய தயாரா?-இல்ல.
யாரு ஜனாதிபதின்னு நம்ம குழந்தைக்குகவலை கிடையாது.
நாம கவனம் செலுத்துறோமாங்கிறது தான்முக்கியம்.
நாமதான் அந்த குழந்தையின் உலகத்தின்மையம். நாம அப்பாக்கள்.
-குட் நைட், கண்ணா.-குட் நைட்.
-குட் நைட், பிள்ளைகளா.-குட் நைட்.
-குட் நைட்.-குட் நைட். இப்போ கதவை மூடப் போறேன்.
-டாட்டா.-அப்பா.
டாட்டா.
-அப்பா!-இல்ல.
-அப்பா!-முடியாது.
-அப்பா!-டாட்டா.
குழந்தைகள் வர்றதுக்கு முன்னாலநாம சிறந்த பெற்றோரா இருப்போம்னு
சொல்வது உண்டு.
எல்லா பேச்சா இருக்கும் வரையா?
ஆமா, பேச்சில்."நான் அப்பா-அம்மா ஆனா..."
என் சொல்ல வர்ற?
-நான் கர்ப்பமா இருக்கேன்.-கடவுளே.
தான் கர்ப்பமா இருக்கிறதை என் மனைவி சொன்னபோது நான் என்ன பண்ணேன்னு ஞாபகம் இருக்கு.
"ஆஹா. இது வேலை செஞ்சிடுச்சு,"அப்படின்னு நினைச்சது ஞாபகம் இருக்கு.
தோட்டத்தில் தக்காளி வளர்க்கும் போது,"அங்க பாரு,
தக்காளி வந்திருக்கு," அப்படின்னுசொன்ன மாதிரி இருக்கு.
அடுப்பில பன் இருக்கு. அதை வெளிய எடு.
கர்ப்ப சோதனைகள்.
-ரொம்ப நன்றி.-இல்ல, அதை பாரு.
-என்ன?-அந்த சோதனைகள்.
ஒரு குடும்பம் உருவாக்குவது நல்லதுன்னுநானும் டேவிடும் நினைச்சோம்.
தத்து எடுக்கலாம்னு நினைச்சோம்.
ஆனால், "வாடகைத் தாய்முயற்சிக்கலாமே"ன்னு நினைச்சோம்.
முதல்ல பாரம்பரிய முறையை முயற்சி பண்ணோம்.
ஆனால் அவனை என்னால கர்ப்பம் ஆக்க முடியல.
-இது நீயா?-ஆமா.
-விளையாடுறியா?-இல்ல.
-"அடுப்பில பன்" அப்படிங்கிறது புரிஞ்சதா?-அது என்ன?
அதை உனக்கு விளக்க வேண்டியிருக்கிறதே.
இங்க வா. ஓ, அன்பே!
-ஓ, அன்பே.-சரி.
அது திடீரென நம்ம வாழ்க்கையில் செய்றமுக்கியமான விஷயமா இருக்கும்.
ஆனால் அதுக்கு எந்த வகையிலும்,நாம தயாரா இருக்க மாட்டோம்.
அது... உன்மையிலேயே பயமுறுத்தும் விஷயம்.
நான் கிளம்புறேன்!
ஐயோ, கடவுளே!
என்ன...
ஐயோ.
என்ன... என்ன அதை ஜோக் கடையில வாங்கினியா?
-என்ன சொல்ற?-அதை நீ ஜோக் கடையில வாங்கினியா?
-அதை நீ ஜோக் கடையில வாங்கினியா?-இல்ல.
கடவுளே, என் நெஞ்சு. என் நெஞ்சு.
அன்பே, நமக்கு வயசாயிடுச்சு.நம்மால முடியாது.
என்னால இதுக்கு மேல முடியாது.
அவ்வளவு தான். நான் நிம்மதியா இருக்கணும்.
-அன்பே, நாம என்ன பண்ண போறோம்?-என்ன சொல்ற?
மொத மூனு பேருக்கு செஞ்ச அதையேநாம திரும்ப செய்ய போறோம்.
ஓ, அன்பே... ஓ, கடவுளே, டையப்பர்கள்.
நிஜமாகவா?
-எல்லாம் சரியாகிடும்.-எல்லாம் சரியாகிடும்.
-எல்லாம் சரியாகிடுமா?-எல்லாம் சரியாகிடும்.
நீ நல்லாயிருக்கியா?
ஒரு அப்பாவாக போகிற ஒருவருக்குஎன்ன அறிவுரை கொடுப்பீங்க?
இது உங்க வாழ்க்கையை மாற்றும்,உங்க வாழ்க்கையில நடக்கிற
ரொம்ப அர்த்தமுள்ள ஒன்றாக இது இருக்கும்,
அவ்வளவுதான் சொல்வேன்"னு சொல்வேன்.
அப்புறம் புகை வர்ற மாதிரி எதையாதுதூக்கி எரிஞ்சு, நான் மறைஞ்சிடுவேன்.
ஆனால் நான மோசமான மந்திரவாதி,
அதனால புகை போனதும், நான் நடந்துபோறதை அவங்க பார்த்திடுவாங்க.
அந்த உற்சாகம் போயிடும்.
சரி. இதை பார்ப்போம்.
இதை ஒன்னு சேர்க்க தேவையில்லை.
ரீட் ஹாவர்ட்வெஸ்ட்செஸ்டர், நியூ யார்க்.
வளரும் போதே, எனக்கு குழந்தைகள்வேணும்னு தெரிஞ்சது.
"இதை நீக்காதே."
கடவுளே, இதோட வழிமுறைகளை பார்க்கணும்.
-ஆனால்...-ஓ, கடவுளே.
எல்லாம் சரியா போகணும்னு நினைக்கிறதால,உண்மையில பதட்டமா இருக்கேன்.
இது குழந்தையை தூக்கிப் போடலாம்.
இது எனக்கு பிரச்சினையா தோணுது.
ஒரு சின்ன கேள்வி,"இது இயல்பானது தானா?"
இல்ல.
அதை அப்படி பண்ணக் கூடாது.
-ஆமா. அதை மாத்தி பண்ணணும்.-வளைவான பகுதி தரைக்கு போகணும்.
பிரசவ தேதிக்கு இன்னும் ஒரு மாசம் இருக்கு.
குழந்தை பிறந்து, குழந்தையும் நல்லாஇருக்கு, ஆஷ்லேயும் நல்லா இருக்கிறா
அப்படின்னு தெரியுற வரைக்கும்பதட்டமா இருக்க போறேன்னு தோணுது.
அதுக்குப் பிறகு அது பத்தி நான்பதட்டமா இருக்க மாட்டேன்.
அதுக்குப் பிறகு குழந்தையைஉடைச்சிடுவோமான்னு பதட்டமா இருப்பேன்.
சரி.
இது ஏன் வேலை செய்யல?
நான் ஒரு பிக்சர்-இன்பிக்சர் டிவிவாங்கியிருக்கேன். அது ஞாபகம் இருக்கா?
இன்னொரு சேனலோட குட்டி படம் அதில இருக்கும்.
அதுக்கு ஒரு ஆயிரம்-பக்க கையேடு இருந்தது.
அந்த ஆயிரம்-பக்க கையேட்டைஉட்கார்ந்து பார்க்கும் போது,
அடச் சேன்னு ஜடா சொல்றது கேட்டது.
நானும், "என்ன ஆச்சு, அன்பே"ன்னு கேட்டபோது
"தண்ணிக் குடம் உடைஞ்சிடுச்சு"ன்னு சொன்னா.
நானும், "ஐயோ."
"உறுதியா சொல்றியா"ன்னு கேட்டேன்.
குழந்தைகள் பிறக்கும் போதுநான் பதட்டமாயிடுவேன்.
"அப்பா, அவ காலை பிடிங்க," நானோ,"ஐயோ, இங்க நடக்குது. திரையும் இல்ல.
பார்க்கக் கூடாதுன்னு சொல்றீங்க. சரி.காலை மட்டும் நான் பிடிக்கிறேன்."
"நீ நல்லா பண்ற."
அவ பேட்மேன், நான் ராபின் கூட இல்ல.அது உறுதியா தெரியும்.
நான் பேட்மொபைலில் உள்ள ஒரு சக்கரம்.
என்னை திசை திருப்புறதுக்காக,குழந்தையை தள்ளும் போது,
என்கிட்ட வினோதமான வேலைகளைகொடுப்பா. என்னனு புரியுதா?
ஒரு மின்சார வயர் வச்சு கட்டின ரெண்டுஆப்பிளை கொண்டு வர்றியா?
நானும், "கிடைச்சிடுச்சு."
நீங்க ரெண்டு பேரும் எதாவதுவகுப்புகளுக்கு போனீங்களா?
ஆமா, முதல் முறை பெற்றோருக்கான
ஒரு ஏழு மணி நேரவகுப்புக்கு நாங்க போனோம்.
அங்க வீடியோக்கள் காண்பிச்சாங்க,எல்லா விதமான விஷயங்களும்.
உண்மையை சொல்லணும்னா,
அம்மா ஏற்கனவே எங்க பிறப்பு வீடியோக்களைகாண்பிச்சாங்க. அதிலேயே கஷ்டமாயிடுச்சு.
நம்ம வீட்டிலிருக்கிற பிறப்பு வீடியோக்கள்,பிறகு அந்த வழக்கம் பற்றி
கொஞ்சம் பேசுறீங்களா?
ஆமா, முதல்ல இந்த கதைகளம் நல்லா இருக்கும்.
"நீங்க எங்க வயிற்றில இருக்கும் போதுஎப்படி இருந்தீங்கன்னு நீங்க பார்க்கணும்,"
அது ரொம்ப அழகு.
ஆக. ஏதேதோ பேட்டி கொடுக்கிறாங்க.
-நான், நாலு பவுண்ட் எடை போட்டிருக்கேன்.-இந்த சமயத்தில நீ ஆறு அங்குலம் இருக்க.
அம்மா வயிற்றை காட்டுறாங்க."ஓ, அவங்க கர்ப்பமா இருக்காங்க."
பூனை சுத்தி ஓடுது.அதை பற்றி அப்பா-அம்மா பேசிட்டிருக்காங்க.
பிறகு வெளிவர்ற இடத்திலிருந்து ரெண்டு அடி
தள்ளியிருந்து வீடியோ எடுக்கிறதுநல்லதுன்னு முடிவு பண்றாங்க.
தள்ளு, தள்ளு!
-இந்தா.-தள்ளு, ஷெரில்!
அது பற்றி மற்றவங்க சொல்லட்டும்.
ஆனால் நான் அதை பண்ண போறதில்ல.
அந்த வழக்கத்தை நாங்க தொடர போறதில்ல.
அது கூட்டா நல்ல ஒரு குடும்ப தருணம்.
முதல் முறையா குழந்தையை கையிலபிடிச்சது ஞாபகம் இருக்கா?
ஆமா.
அது கண்டதும் காதல் போல இருந்தது.எல்லாமே நிஜம், நிஜம்.
அது ரொம்ப குட்டியா.எல்லாமே குட்டி குட்டியா.
முதல் முறை கையில எடுக்கும் போது,"இதை உடைக்க விரும்பல, யாராவது
பிடிச்சிக்கிறீங்களா"ன்னுசொன்னது ஞாபகம் இருக்கு.
ஆனால் கடைசியில தூக்கினீங்க.
ஆமா, கடைசியில, எளிதா இருந்திச்சு.ஒத்த கையில. ஆமா.
அதை ஹைஸ்மேன் கோப்பை போலகையில பிடிக்க முடிஞ்சது.
ஏதோ கையில ஒன்னுமே இல்லாதது போலகுழந்தையை கையில தூக்கி சுத்தினேன்.
நான் ஒரு அப்பா. நான் சொல்றது புரியுதா?
ஒரு பணியில இருக்கிற மாதிரி, ஒரு வீரனா,"நான் ஒரு அப்பான்னு," தோணுச்சு.
நாம வீட்டுக்கு போகலாம்.
மருத்துவமனையிலிருந்து வீட்டுக்குதிரும்ப போனது ஞாபகம் இருக்கு.
நம்ம தவிர ஓட்டுற எல்லாரும்முட்டாள்னு தோணுச்சு.
"பொறுமையா இருங்க"ன்னு சொல்ல தோணுச்சு.
அப்போ தான் அவனோட மொத்தவாழ்க்கையும் என்னோட பொறுப்புன்னு
எனக்கு உறைச்சது.
என் மகள் நீவ்வை, அப்பார்மென்ட்டுக்குள்ளகூட்டி போனது ஞாபகம் இருக்கு.
கையில வெடிக்க போற வெடிகுண்டை மக்கள்அப்படி தூக்கிட்டு போறதை பார்த்திருப்போம்.
நாம ரொம்ப ஜாக்கிரதையா இருப்போம்.
இந்த பக்கமா வர்ற ஒரு பறவைஆறு மைல் தூரத்தில இருக்கும்.
அது அவளை தூக்கிட்டு போயிடுச்சுன்னா?
நான் கிளம்பிய போது,நாங்க ரெண்டு பேர் மட்டும் தான்.
இப்போ, இந்த குழந்தை எங்களோடஇருக்கப் போகுது... நிரந்தரமா.
நான் வீட்டுக்குள்ள நுழைஞ்சேன்,என்னோட பிக்சர்-இன்-பிக்சர் டிவி தொடங்கி
எல்லா பொருளும் தரையில கிடந்ததை பார்த்தேன்.
அப்ப தான் புரிஞ்சது,அப்படியே கீழ பார்த்தேன்.
"ஒரு பிக்சர்-இன்-பிக்சர் டிவிக்குஆயிரம்-பக்க கையேடு இருக்கு.
ஆனால் எங்க கிட்ட குழந்தையைகுடுத்து அனுப்பிட்டாங்க,
ஆனால் வேற எதுவும் தரல.
நானும், "இங்க ஏதோ தப்பிருக்கு,அன்பே"ன்னு சொன்னேன்.
என்னோட பொண்ணு கேட்டி.அப்போ அவளுக்கு 10 மாசம் இருக்கும்.
அவள என் தலைக்கு மேல தூக்கி பிடிச்சுசிரிச்சிட்டிருந்தேன்.
நான் என் வாயை திறந்து வச்சிருந்தேன்அவளும் வாயை திறந்து வச்சிருந்தாள்.
அப்புறம் குழாய் தண்ணீர் மாதிரிவாந்தி எடுத்தாள்
அதை எறிபாதை வாந்தின்னுசொல்வாங்கன்னு நினைக்கிறேன்.
அது நேரா என் உள் நாக்கில விழுந்திச்சு.
நேரா என் தொண்டைக்கு போச்சு,அப்போ இந்த குழந்தையை
முடிஞ்சளவு தூரமா தூக்கி எறியணும்னு தோணும்.
ஆனால் நான் அப்படி பண்ணல.அவள கெட்டியா பிடிச்சிக்கிட்டேன்.
அதை முடிஞ்சளவு வெளிய துப்பினேன்.
அப்ப தான் நான் ஒரு அப்பான்னு உணர்ந்தேன்.
ஒவ்வொரு முறையும் அவளோட உடம்புதொட்டிலை தொட்டதும்...
அது ஒரு பேய் படம் மாதிரி தான்.
சரியா நிக்காம அவளை தூக்குவேன், அது பின்னாலஎனக்கு முதுகெலும்பு பிரச்சினை தந்திச்சு.
அதனால இப்படியே ரொம்ப நேரம்அவளை பிடிச்சிட்டிருப்பேன்.
கடவுளே. தூக்கமில்லாததால இப்ப கூட
விட்டா தூங்கிடுவேன்.
எழுந்திரு.
வாரக்கணக்கில தூங்காம இருந்து,பைத்தியம் பிடிக்கும்.
அவன் அழுகிறான்.
அது நம்மள போட்டு பார்த்திடும்.
அவன் அழுகிறான், அன்பே.
அவன் எங்க இருக்கான்?
-அவன் எங்க இருக்கான்?-சரி. சரி.
அவன் இங்க அழுதிட்டிருக்கான். அவன் தான்பிடிச்சிட்டிருக்கிறதா நினைக்கிறான்.
சின்ன வயசில பெரும்பாலும்,"நான், நான்"னு எண்ணம் இருக்கும்.
"சாதிக்கணும், சாதிக்கணும்"னு தோணும்.
ஆனால் ஒரு குழந்தையை இந்தஉலகத்துக்கு கொண்டு வரும் போது,
"அது என் மகள்," என்று உணரும் போது,
உண்மையில் நாம அடக்கமாயிடுவோம்.
"ஆமா. இப்போ எல்லாமே அவள்தான்."
"நான் முக்கியமில்ல. அவள்தான் முக்கியம்."
இந்த உலகத்தில நாம...
முக்கியமான நபர் இல்லைன்னுஇந்த நம்பமுடியாத இந்த புரிதல் தான்.
ஒரு குழந்தை பிறந்த பிறகு, ஒரு பெற்றோரா,நாம ரொம்ப பயப்படுற விஷயம்...
-ஆமா.-...நம்ம குழந்தை எப்படி இருக்கணும்னு,
நாம நினைக்கிறது தான்.
ஆரோக்கியம். ஆமா, கண்டிப்பா.
எந்தவொரு தவறும் இருக்கும்னுநான் கவலைப்பட்டதே இல்லை.
என் மகன் பில்லி பிறந்தப்போ, எனக்கு மூனுஆரோக்கியமான குழந்தைங்க இருந்தாங்க.
எங்க குழந்தைங்க குறைபிரசவமா பிறந்தாங்க.
என்ன நடக்கப் போகுதுன்னுஎங்களுக்குத் தெரியல.
அந்த ஒரு விஷயம்...எல்லாத்தையும் மாற்றும்.
குடும்பம் சந்தோஷமா இருந்தா தான்நாம சந்தோஷமா இருக்க முடியும்.
அதனால நாம சீக்கிரமா பாதிக்கப்படலாம்.
ராபர்ட் செல்பிடிரையாங்கில், வர்ஜினியா
ம், இது அப்பா.
நீ இப்ப இங்க வந்திடுவ.ரொம்ப ஆர்வமா காத்திருக்கோம்.
நீ ரொம்ப சாவகாசமா வந்த.
சாவகாசமா. ரெண்டு நாள் தாமதம்.
நீ இன்னைக்கு வந்தா நல்லாயிருக்கும்.இன்னைக்கு.
நாம ஒரு குழந்தையை எதிர்பார்க்கும் போது.
வளைகாப்புக்கும், அறைகளைஅலங்கரிக்கிறதுக்கும்,
பேர் தேர்வு செய்றதுக்கும்அவங்க தயாராவாங்க.
எல்லாமே சந்தோஷம் தான்.ஏதேனும் மாறுதலுக்கு தயாராவதில்லை.
நீ ரெண்டு நாள் தாமதம்னு அம்மா சொல்றாங்க.
ஆனால், என்னை பொறுத்தவரை, நேர்த்தியாஇருக்கணும்னா, அவசரப்படக் கூடாது.
நீ நேர்த்தியான பொண்ணா இருக்கப் போற.உன்னை இறுதி வரை நேசிப்போம்.
அப்பா சென்று வருகிறேன்.
திரையில மணிகளும், விசில்களும்சத்தம் போட்டுச்சு.
உடனே, ஏதோ அதிரடிப் படை மாதிரிஒன்னு நுழைஞ்சது.
"நாம காத்திருக்க முடியாது. அவனுக்கு உடனேஅவசர அறுவை சிகிச்சை பண்ணணும்."
பிறப்பிலேயே இருதய கோளாறுஇருக்கிறதா அவங்க சொன்னாங்க.
அவனுக்கு இருதயத்தில ரெண்டு ஓட்டையாம்.
என்ன நடக்குதுன்னே எனக்கு அப்ப புரியல.
என்ன சொல்றீங்க?
ஆமா.
அறுவை சிகிச்சை அறைக்கு வெளியேஅவனை முதன்முதலா பார்க்கும் போது
அழுதிட்டேன், ஏன்னாஅது என் குழந்தை போலவே இல்ல.
ஒரு உயிரில்லா பொம்மை போல இருந்தான்.
அப்போ ஒன்னு தெரிஞ்சது, கடைசி வரைநான் அவனோட பாதுகாவலனா இருப்பேன்.
இந்த குழந்தையை எப்பவும் பிரிவேன்னுசிறு சந்தேகமும் எனக்கு இல்ல.
மன்னிச்சிடுங்க.
இது தான் நாங்க செஞ்ச முதல் அறுவை சிகிச்சை.இருதயத்துக்குள்ள நுரையீரல் வால்வுக்கு
முன்னால இருந்த அடைப்பை கொஞ்சம் குறைச்சோம்.
அந்த வால்வில இன்னும் அடைப்பு இருந்திச்சு.
கண்ணா, கண்ணா.
பார்த்து. அப்பா இருக்கேன்.
முதல் மூனு வருஷம்ரொம்ப கஷ்டமா இருந்திச்சு.
அது என் குழந்தையோட பம்ப்.
ஒவ்வொரு நாள் ராத்திரியும் அதைஅவன் மேல பத்து மணி நேரம் மாட்டணும்.
மூனு வருஷத்துக்கு தினமும்அவனை நர்ஸ்கள் பார்த்துகிட்டாங்க.
வாரத்துக்கு ரெண்டு முறைஃபிஸியோதெரபிஸ்ட் வந்து பார்த்தாங்க.
அவன் எட்டு-ஒன்பது மாத்திரை சாப்பிட்டான்.
சரி நேரமாச்சு. மருத்துவரைபார்க்கப் போகணும்.
ஒவ்வாரு மாசமும் அவனை மூனுடாக்டர்கிட்ட கூட்டி போகணும்.
ஏறக்குறைய ஒன்றரை வருஷங்களுக்கு.
-அப்பா!-சரி.
அது ஒரு ரொம்ப நேரம் ஆகும் ஒருகஷ்டமான செயல்முறை.
ஏன்னா, அந்த சமயம் என்கிட்ட கார் கிடையாது.
சரி, என் கையை பிடிச்சுக்கோ.
டாக்ஸியும், பஸ்ஸுமா நான் மாறி போகணும்.
சில சமயம் மருத்துவர்வாஷிங்டன் டி.சி.யில இருப்பார்.
அதுக்காக அதிகாலை 6 மணிக்கே போகணும்.
அப்பதான் 30 நிமிஷம் முன்னால போக முடியும்.
ஆமா, நேத்து ராத்திரிரொம்ப கஷ்டமா இருந்திச்சு.
ஆர்.ஜே. நல்லா இருக்கான்கிறதை உறுதி செய்யஇன்னைக்கு நான் வேலைக்கு போகல.
ஒரு சமயம் அவனுக்கு உடம்பு சரியில்லாததுஞாபகம் இருக்கு. சும்மா ஜலதோஷம் தான்.
ஒன்றரை கிலோ எடை குறைஞ்சிட்டான்.
அந்த ஒன்றரை கிலோ திரும்ப வரஒரு முழு வருஷம் அச்சு.
தொன்னூத்தி எட்டு புள்ளி ஏழு. சரி கண்ணா.நீ தூங்கு, சரியா?
மன்னிச்சிடு.
நான் முதல் முறை அப்பா தானே.
அடிக்கடி நான் மருத்துவமனைக்கு போய்வந்தேன். பின் தொடர்தல், சந்திப்புகள்.
-ஹாய். நீ நல்லா இருக்க.-உனக்கு உணர முடியுதா?
-முடிஞ்சது, அப்பா.-ஏறக்குறைய.
ஏறக்குறைய.
பெரிய குமிழ்.
உன் இருதயத்தை பார்த்தியா? சரி.
நான் ஓவர்டைம் வேலை செய்ய வேண்டியிருந்தது.
எவ்வளவு நேரம்னாலும் நான் போய் வரஎன் பாஸ் அனுமதிச்சார்.
ஆனால் நான் கிளம்பினா சம்பளம் கிடைக்காது.
எனக்கு கொஞ்சம் விடுமுறை கிடைக்கும்.அதிலும் வேலை செஞ்சேன்.
நான் இப்போ வேலைக்கு போறேன்.
நடு ராத்திரி ஷிஃப்டுக்குப் போறேன்.
அதாவது, ராத்திரி 11 மணிக்கு ஆரம்பிச்சுகாலை 7 மணி வரை.
அப்புறம் 8 மணியிலிருந்து 4 வரைபள்ளிக்கு போவேன்.
மூனு மணி நேரத்துக்குப் பிறகு குழந்தைபராமரிப்பாளரிடமிருந்து மகனை கூட்டி போவேன்.
போய் எங்கள் தினசரி செயல்பாடுகளை செய்வோம்.
கடந்த வருஷம் ரொம்ப கஷ்டமா இருந்திச்சு.
எல்லாத்தை சமாளிக்க முயற்சி பண்ணோம்.
வாடகை, மின் கட்டணம் அல்லதுகார் கட்டணம் கட்டுறது,
போன வருஷம் என் காரை மூனு முறைதூக்கிட்டு போயிட்டாங்க.
அது மன அழுத்தத்துக்கு மேல ஒரு அழுத்தம்.
என் மகனுக்கு அதை பார்த்ததே இல்ல.அவனுக்கு அது எதுவுமே தெரியாது.
ஏன்னா, அவன் எப்ப எழுந்திருச்சாலும்அப்பா அவன் கூட இருப்பார்.
வேடிக்கையாவும், விளையாட்டாவும் இருக்கும்.
என்னால முடிஞ்ச அளவுக்குஅவனுக்கு கொடுத்தேன்.
ஆர்.ஜே. எங்க?
மார்கோ போலோ.
அவன் இங்க இல்ல. எங்க இருக்கான்?
அவன் எங்க? அது ஆர்.ஜே.
-நாம இப்ப...-என்னை கீழ விடுங்க.
அவன் எனக்குள்ள இருந்து...அது என்னனு தெரியல.
நான் 12 மணி நேரம் வேலை செய்றேன்.சோர்வா இருக்கேன்.
நான் நுழைஞ்சதுமே என்னைகட்டி பிடிச்சுக்குவான்.
உங்களை ரொம்ப நேசிக்கிறேன்.
அவ்வளவுதான் எல்லாம் பறந்து போகும்.
அவனுக்கு தெரிஞ்சதெல்லாம், அப்பா போனார்,அப்பா வந்திட்டார். நாம விளையாடலாம்.
அப்பா வந்தாச்சு. இப்ப என்ன பண்ணலாம்?
-வெளிய போகலாம்.-சரி.
ஒரு மகனை வளர்க்கிறதுக்கு அதை விடநல்ல துணையை நான் கேட்க முடியாது.
எங்க சூழ்நிலை, நாங்க ஒன்னா இல்ல.
கான்டே வில்லியம்ஸ்
எப்பவுமே இல்ல. நாங்க எப்பவுமேநல்ல நண்பர்கள் தான்.
ஐஏம்டேட்கோல்ஸ்
வழக்கமா சொல்றதா இருக்கும்,ஆனால் அது வேலை செய்யுது.
நல்லாயிருக்கியா?
நல்ல பெற்றோர்களா இருக்கிறதுக்குஜோடியாவோ, கல்யாணமாயிருக்கவோ
தேவையில்லைன்னு எங்க மனசிலமுடிவு பண்ணியிருந்தோம்.
சரி, கால்பந்து விளையாடணுமா? சரி.
என் கூடவும், ஆர்.ஜே. கூடவுமா? சரி.இல்ல. நீ விளையாட...
ஒர் அளவுக்கு, என் நிலைமைஅவங்களுக்கும் இருக்கணும்னு
விரும்புறதா என் நண்பர்கள் சொல்லுவாங்க.
அது எனக்குப் பிடிக்கும்.
-உள்ளே தள்ளு.-நான் நிக்கணும். சரி.
இப்போ...
ஆனால் நீங்க பார்க்கிற மாதிரி,அவன் இன்னும் வேலை பார்த்திட்டிருக்கான்.
இது நிகழ்ச்சிக்காக இல்ல,உண்மையான ராபர்ட் இப்படி தான்.
சான்டே தான் கர்ப்பமா இருக்கிறதாமுதல்ல சொன்னப்போ,
எல்லா சூழலிலும் நான் அவளை நேசிச்சேன்.
ஆனால் அவள் கர்ப்பம்னு சொன்னபோதுஅது என் மனநிலையை மாத்திடுச்சு.
ஏதோ காரணத்துக்கு.அது என்னன்னு எனக்குத் தெரியல.
நான் ரொம்ப பயந்திருந்தேன்னு நினைக்கிறேன்.
அதனால எனக்கு பிள்ளை வேண்டாம்னுஅவகிட்ட சொன்னேன்.
சிறு இதயம் பெரிய நம்பிக்கை கொண்டிருக்கும்நம்பிக்கை... உதவி... குணமாதல்...
நான் அவளோட பேசுறதை நிறுத்திட்டேன்.
அது என்னால திரும்ப பெற முடியாதரெண்டு மாசம்.
ஏன்னா, நாங்க தினமும் பேசினோம்.
ஆரம்பத்தில அவன் சந்தோஷமாவே இல்ல.
ஆனால் அவன் நல்லபடியா மாறினான்.
மன்னிப்பு கேட்க எனக்கு இவ்வளவு நேரம்எடுத்திருக்கக் கூடாது.
அவளிடம் கேட்டேன். "என்னை மன்னிச்சு,எனக்கு ரெண்டாவது வாய்ப்பு கொடுக்க
உன் மனசில நினைச்சா, நீ வருத்தப்படமாட்ட," அப்படின்னு சொன்னேன்.
-நானும் அப்பாவும் வெளிய போறோம்.-சரி.
-லவ் யூ, அம்மா.-நானும் தான். போ.
மக்கள் மாறுவாங்கன்னு நினைக்கிறேன்.
மக்கள் மாறுவாங்கன்னு தெரியும்,ஏன்னா நான் அதை பார்த்திருக்கேன்.
ஆமா, நான் பார்த்திருக்கேன்.
நான் சரி செய்திட்டதா சொன்னா.
"நீ இல்லாத ரெண்டு மாசத்துக்கு, நீ சரிசெய்திட்ட," அப்படின்னு சொன்னா.
ஆனால் என்னை பொறுத்தவரை நான்அதை சரி செய்யவே இல்ல.
ஒரு நிமிஷம்.
ஆரம்பிக்கலாம்.
மக்கள் என்னை பார்த்து, "நீ அற்புதமானஅப்பா. நீ சிறந்த அப்பா"னு சொல்வாங்க.
ஆனால் நானோ, "குழந்தை வேண்டாம்னுசொன்னது உங்களுக்கு தெரியாது."
நீங்க இப்ப உள்ள நிலைமையை தான்பார்க்குறீங்க. இப்போ இருக்கேன்.
ஏறக்குறைய இருக்கேன்.
ஆனால் தவறுகளும்,குற்ற உணர்ச்சியும் இருக்கு.
என்னை பொறுத்தவரை...மாற இன்னும் இடமிருக்கு.
என் அப்பாவுக்கு எழுத வாசிக்க தெரியாது,ஆனால் நான் தேடும் போது கூட இருப்பார்.
தனது பொறுப்புகள் கடமையிலிருந்துவிலகி போனதில்ல.
நான் அதை பெரிய விஷயமா பார்க்கிறேன்,ஏன்னா, அவர்கிட்ட இல்லாதது எதுவுமில்ல.
ஆனால் எப்பவும் எதையாவது கொடுத்தார்.
என்னை பொறுத்தவரை என் வாழ்க்கையிலஅவர்தான் முக்கியம்.
அவர்தான் நிலவில இறங்கின முதல் மனிதன்.
ஆக, எனக்கு அவர்தான் எல்லாமே.
எப்படி இருக்க?
என் மகன் என்னை போல இருக்கணும்னு சொன்னான்.
நான் அவனை உத்துப் பார்த்து,"நீ என்னை மாதிரி இருக்க முடியாது.
நீ என்னை மாதிரி இருக்க நான் விரும்பல.
என்னை விட சிறந்தவனா உன்னை மாத்தஎன்னால முடிஞ்சதெல்லாம் பண்றேன்."
-ஹே! பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள், மகனே.-நன்றி, அப்பா.
என் மகன் புத்திசாலி, சுறுசுறுப்பானவன்.
நான் எதிர்பார்கிற இலக்கு நீண்ட வாழ்க்கை.
என் பையனோட குடும்பத்தை பார்க்கிறஅளவுக்கு நான் வாழணும்னு ஆசை.
அவன் என்னவா வளர்கிறான்னு பார்க்கணும்.
-அப்பா.-சொல்லு, ஆர்.ஜே.
என் சரிசெய்யப்பட்ட இருதயம் முழுசும்உங்கள நேசிக்கிறேன்.
அப்படியா? நன்றி. நன்றி.
-ஓ, அருமை.-அப்பா?
-நல்லா இருக்கியா?-ஆமா. அழுகிறேன். அருமை.
-சரி, இந்த வாக்கியத்தை முடிங்க.-ஆமா.
ஒரு அப்பா என்பது...
அது எனக்கு என்னன்னு,என் அப்பா எனக்கு யார்னு சொல்றேன்,
என் அப்பா ஒரு திசைகாட்டி.
எது தப்பு, சரின்னு எங்க அப்பாஒரு வலிமையான உணர்வா
அவருக்கென ஒரு தார்மீக வழிகாட்டியைவச்சிருந்தார்.
அவர் ஒரு நல்ல அப்பா. கண்டிப்பானஆனால் நல்ல அப்பா.
எங்க அப்பாவை விவரிக்கிறது கஷ்டம்.
ரொம்ப அறிவுரையெல்லாம் கொடுக்க மாட்டார்.
அவர் சமைக்கவோ, எங்க கூட வீட்டு பாடம்செய்யவோ, எதுவும் கிடையாது.
ஏன்னா அவர் நாள் முழுசும்வேலையில இருப்பார்.
ஆனால் வார இறுதி நாட்கள்ல கலக்குவார்.
அவர் நல்ல நபர்.
அவர் இறந்து விடல.சும்மா எனக்கு தடுமாறுது.
குடிபெயர்ந்த நிறைய குழந்தைகள் மாதிரிநானும் வளர்ந்தேன்.
எங்க தலைமுறையை வரையறுத்தகொள்கை, தியாகம் தான்.
என் அப்பா, நிறைய வேலை பார்த்தார்.
இது வேடிக்கையானது, ஏன்னா நான்இப்போ நிறைய வேலை பார்க்கிறேன்.
-இனிய நாளாக இருக்கட்டும்.-சரி.
டிவியில ஒரு நிகழ்ச்சிக்காகஎன் மகள் பிறந்த 24 மணி நேரத்தில
என்னை மனைவியை விட்டு போனேன்.
அதைப் பற்றி இப்ப பேசும் போதும்குற்ற உணர்ச்சியா இருக்கு.
அதை பற்றி நினைக்கும் போது,எனக்கு ஒரு பழைய காலத்து வேலை இருந்திச்சு.
நான் ராக்கஃபெல்லர் மையத்துக்கு போய்நிகழ்ச்சியை பண்ணணும்.
மக்களுக்கான பெரிய நிகழ்ச்சி.
தெரிந்தோ, தெரியாமலோ
தொலைக்காட்சியிலிருந்து வரும் அப்பாவாக
என்னை காட்டும் படி நடந்துக்கிட்டேன்.
குழந்தை பிறந்தாச்சு.நான் போகணும், வேலைக்கு நேரமாச்சு.
நான் வேலைக்கு போகணும்னு எனக்குள்ளநல்லா அமைஞ்சிருச்சு.
ஒரு அப்பாவா அது முக்கியமான ஒன்னு.அது பழைய காலத்து பாணின்னு தெரியும்.
அப்பாவை பற்றிய கருத்து, இன்னும் அதேபழைய கருத்து தான்னு நினைக்கிறேன்.
அதாவது, அப்பா காட்டுக்குள்ள போய்,
மரம் வெட்டி, பொருட்கள் சேகரிச்சு,மானை வேட்டையாடுறது.
ஆனால் உண்மையிலகுழந்தையோட நாம இருக்கணும்.
உண்மையில வீட்டில ஒரு நபர் வாரத்துக்கு75 மணி நேரம் வேலை செய்ய வேண்டியிருக்கலாம்.
அது தான் குடும்பத்துக்கு சிறந்ததாஇருக்கலாம்.
அதை ரெண்டு பேரும் ஒத்துகிட்டா,அதை உத்தியா மாத்துங்க.
ஆனால் அதை தப்பிக்க வழியா மாத்தாதீங்க.
தியாகோ கீராஸ்ரியோ டி ஜெனிரோ, பிரேஸில்
காலை வணக்கம்.
பிரேஸிலில் பசங்களுக்கு எப்படி பெற்றோரா
இருக்கிறதுன்னு தெரிஞ்சிக்க கஷ்டம்.
சமூகம் எப்பவும் சொல்லும்,
"அம்மாவிடம் விட்டுவிடுங்கள். அப்பாக்கள்எல்லாவற்றையும் தவறாக செய்வார்கள்."
இன்னொரு கடி.
பெரிசா.
இந்த கருத்தை மனசில வச்சிக்கிறது நல்லதில்ல,
ஏன்னா நம்மளால முடியும்னு நாம நம்புறதில்ல.
அப்பா, உங்களுக்கு உதவ விரும்புறேன்.
ஆனால் நீதான் உதவுறியே.
என்னோட அப்பா பாத்திரத்தையும்,வேலை பாத்திரத்தையும் சமாளிக்க
ரொம்ப கஷ்டப்படுறேன்.
அதை சமாளிக்க நிறைய காபி குடிக்கிறேன்.
அதாவது...
நன்றி, மகனே.
அற்புதமா இருக்கு, நன்றி.நல்லா காபி போடுற.
நான் அப்பா ஆனவுடனே,நிறைய மாறிட்டேன்.
ஆனி கீராஸ்
வழக்கமா பெண்கள் குழந்தைபிறந்த பின்னால மாறுவாங்க.
பிறப்பின் போதும், பிரசவத்தின் போதும்அவன் கூடவே இருந்தான்.
அதனால நான் எதிர்கொண்ட மாற்றங்களைஅவனும் எதிர் கொண்டான்.
அவன் முகத்தில நீங்க அந்தமாற்றத்தை பார்க்கலாம்.
அது கடினமா இருந்திச்சு, ஏன்னாஒரு அப்பா இல்லாம நான் அப்பா ஆனேன்.
அந்த சமயத்தில என்ன பண்றதுன்னுஎனக்குத் தெரியல.
அதை பற்றி ஒன்னுமே தெரியல.
குழந்தை வளர்ப்பு பற்றி எல்லாத்தையும்படிக்க ஆரம்பிச்சேன்.
ஆனால் எப்படி குழந்தையை வளர்க்கணும்னுபுரிஞ்சப் பிறகு,
நாம திரும்ப வேலைக்கு போகணும்.
அது நமக்குள்ள உணர்வை துண்டிச்சிடும்.
அப்பாக்களுக்கு அஞ்சு நாள் மட்டும்பிரசவ விடுமுறை இருப்பது அபத்தம்.
நமக்கு எதுக்கு பிரசவ விடுமுறை தேவை?
குழந்தையை எப்படி வளர்க்கணும்னுகத்துக்கிறது மட்டுமில்ல
பிரசவத்திற்கு பின்னால நாமஅம்மாவையும் பார்த்துக்கணும்.
அவன் அம்மாவுக்கு நிறைய உதவி செய்யணும்.
குழந்தை அம்மா அதிகம் சார்ந்துஇருக்குதுங்கிறது உண்மை...
அதாவது முதல் மூனு மாசத்துக்கு.
ஆனால் அம்மாவை யார் பார்த்துக்கிறது?
இந்த புணரமைப்பு செயல்முறையின் போதுயார் அவள் கூட இருப்பா?
அஞ்சு நாள் பிரசவ விடுமுறைக்கு பின்னால,அவன் வீட்டை காப்பாத்த வேலைக்கு போகணும்னா,
அவன் எப்படி அம்மாவை பார்த்துக்க முடியும்.
இந்த பக்கம் வா.
கையை எடு, மகனே.
இந்த பக்கம் வா! டான்டே முதல்ல.
நான் ஒரு மெக்கானிக்கல் இன்ஜினியராவேலை செய்யுறேன்.
அது வழக்கமான 8 முதல் 5 மணி வரையானஎட்டு மணி நேர வேலை.
இப்ப பள்ளிக்கு போகலாமா, பிள்ளைகளா!?
சரி!
மற்ற அப்பாக்கள் என்னை மாதிரியோசிக்க மாட்டாங்க.
உதவும் அப்பா பற்றி மக்கள் நிறைய சொல்வாங்க.
"ஆஹா, என்ன அருமையான அப்பா.உன் கணவர் நல்லா உதவி பண்றார்."
இல்ல. அது உதவி இல்ல.
நான் துணி காயப் போடும் போது,அவங்களை கொஞ்சம் நேரம் பார்த்துக்கிற...
என் பக்கத்து வீட்டுகாரங்க பண்றது உதவி...
அது தான் உதவி.
ஒரு அப்பா பண்றது உதவி இல்ல.
அவன் சேர்ந்து உருவாக்குறான்.அவன் ஒரு பராமரிப்பாளன்.
பொறுமை. மாயாவோட கையை விடு.
அமைதியா, மூச்சு விடு.
அப்பாவா முதல் நாள் ஒரு விஷயத்தைநான் கத்துக்கிட்டேன்.
அதாவது நம்ம உள்ளுணர்வைநாம நம்பணும், சரியா?
இதை எப்படி செய்யணும்னு நமக்குத் தெரியும்.
அவன் ஒரு புது குரலை கண்டுப்பிடிச்சான்.
ஹலோ, ஹலோ.
ரெண்டு நண்பர்களோட சேர்ந்துஒரு வலை ஒளிப்பரப்பை துவக்கினான்.
இதை பார்ப்பதற்கு...
நமக்கு பாசமான அப்பாக்கள் இல்லேன்னாலும்,
நம்ம குழந்தைகளுக்கு ஒருபாசத்துக்கான இடத்தை உருவாக்க முடியும்.
இந்த உத்தியை பயன்படுத்த முடிவு செஞ்சேன்...
"நீ விளையாட்டுப் பொருட்களை அங்க விட்டா,அதை வெளிய எறிஞ்சிடுவேன்."
இது தான் பிரச்சினை:
மகள்கிட்ட அறிவுறுத்தல்களை சொல்லி,ஆனால் அதை விளக்காம,
அவங்க அதை பின்பற்றணும்னு நினைக்கிறோம்.
அப்புறம் பயமும் இருக்கு.
புரியுதா?
புரியுது.
இந்த இயக்கம் இங்க பிரேஸிலில்நடக்க ஆரம்பிக்கிறதை பார்க்க நல்லா இருக்கு.
என் முதல் பையன் பிறந்த பிறகு,நான் வலைக் கட்டுரை எழுத ஆரம்பிச்சேன்.
என்னோட மகன்களின் ஆரம்பவருஷங்களை பற்றி எழுதினேன்.
அப்புறம் அந்த கட்டுரைகளில் இப்படிகருத்துகள் பதிவு செஞ்சாங்க...
"இப்போ நமக்கான நேரம் வந்திடுச்சா?"
நானும், "என்ன சொல்றான் இவன்?"
அதை ஆனியிடம் சொன்னேன்.
அவள் சொன்னாள், "கடவுளே. அது உங்கஅப்பா. அவர் உன்னை கண்டுப்பிடிச்சிட்டார்."
நாங்க 18 வருஷம் பார்க்காமலேயேஇருந்திட்டோம்.
அது ஒரு முழு வாழ்க்கையும்அப்பா இல்லாதது போல.
ஏதோ என் அப்பாவை சந்திச்சு, அவரோடஒரு புது கதையை உருவாக்கிறதுக்காக
நான் வலைக் கட்டுரை எழுதினது போல ஆச்சு.
அவர் அழுது குலுங்கினார்.
அவர் என் பையனை அணைச்சிக்குவார்.நாங்கள் அழ தொடங்கினோம்.
என் பையன்களுக்கு ஒரு தாத்தா இருந்ததுநல்லா இருந்தது.
கடவுளே, அது அற்புதமானது.ரொம்ப அற்புதமானது.
கடவுளே. என்ன ஒரு பரிசு.
நான் இதை உருவாக்கி பேசுறேன்னுநினைக்கலாம். ஆனால் கண்டிப்பா இல்லை.
திரும்ப வர்ற வழியில,நெடுஞ்சாலையில காரோட்டி வரும் போது,
ரேடியோ சானலை மாத்திட்டே வந்தேன்,அப்போ ஹாரி சேப்பினின்,
"த கேட்ஸ் இன் த கிரேடில் அண்ட் த சில்வர்ஸ்பூன்" பாட்டை கேட்டேன்.
எல்லாம் அப்பாவை பற்றி, "எனக்கு இப்பநேரமில்ல, மகனே, அப்புறம் பார்க்கலாம்."
நாம எல்லாரும் அப்பாவாஅதை பற்றி நினைப்போம்.
நாம எல்லாரும், "போதுமான அளவுஅங்க இருக்கோமா?" நினைப்போம்.
சில நேரம், "நம்ம அப்பாவை விட நாம அதிகமானநேரம் செலவழிக்கிறோமா?"ன்னு நினைப்பேன்.
அவங்களுக்கு இடம் கொடுத்துஅவங்களை வளர விடணுமா?
அதனால, அது சிக்கலானது.
பெற்றோரா நம்ம வேலை என்னன்னுஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும்
மாறுதுன்னு நினைக்கிறேன்.
ஆரம்பத்திலிருந்தே நானும் என் மனைவியும்ஒரு அணியா இருந்தோம்.
நாங்கள் அதில பார்ட்னர்களாக இருந்தோம்.
டயப்பர்களை மாத்துறது, பால் புட்டியைகிருமி நீக்குறது, இந்த விஷயங்களெல்லாம்.
நாம எல்லாத்திலேயும் ஈடுபட்டிருந்தோம்.
நல்ல வேளை நான் அங்க இருந்தேன்.
என்னோட நண்பர்களும், "ஆமா, முதல் வருஷத்தில,
நீ அவ்வளவு செய்ய வேண்டியதில்லை.அவங்க கொஞ்சம் முழிச்சி,
ஒட்டிக்குவாங்க, ஆனால் ஆரம்பத்திலஎல்லாமே பெண்கள் தான்,"
அப்படின்னு சொன்னாங்க.
அது ரொம்ப தப்பு.
நீங்க நல்ல சீவுறீங்க.
நன்றி, அன்பே.அப்பா முயற்சிக்கிறேன்.
நான் ரொம்ப ஈடுபடுறேனா?இதை பண்றதால நான் ஒரு ஆண் போல இல்லையா?
ஆனால் என் குழந்தைகளுக்குடயப்பர் மாத்துறது பிடிக்கும்.
விடாமுயற்சியோடு இரு.அவள் தவழ்கிறா.
இது புதிதாய் கண்டுப்பிடிக்கப்பட்டஒரு அப்பா.
நான் அவங்களை தினமும் பள்ளிக்குகூட்டிப் போறேன்.
பெற்றோர்-ஆசிரியர் கூட்டங்கள்.அது போல...
எல்லாத்திலேயும் இருக்கேன்.நான் ஏதோ பள்ளிக்கு போற மாதிரி உணர்கிறேன்.
பள்ளி நடக்கும் போது எங்க அப்பா நடுவிலவந்ததை நான் பார்த்திருந்தா,
பயந்து போயிருப்பேன்.
ஏன்னா அப்படி வந்தா யாராவது இறந்திருப்பாங்கஅல்லது நான் பெரிய பிரச்சினையில இருக்கேன்.
அது நல்லதுன்னு நான் சொல்லல.
"அந்த அழகிய நாட்கள்"ன்னு சொல்ற ரகம்நான் இல்ல.
ஆனால் பெருமளவில் மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்கு.
ஷியுச்சி சக்குமாடோக்யோ, ஜப்பான்
நான் 150 மணி நேரம் ஓவர்டைம் வேலைபார்க்கிறதை பெருமையா சொல்லுவேன்.
ஏன்னா அது தான் வழக்கம்.
வேலை பார்க்காத ஆண்சமுதாயத்திலிருந்து விலக்கப்பட்டவன்.
எனக்கு ஒரு நோய்எதிர்ப்பு குறைவு நோய்இருந்தது கண்டுப்பிடிக்கப்பட்டுச்சு.
அது ஒரு நிரந்தர வலி.
அதனால என்னால வேலைக்கு போக முடியல.
காலை உணவுன்னா "அம்மாவோடவேலை"ன்னு ஒரு பிம்பம் இருக்கு.
காலையில சமையலறையில ஒரு ஆணைநாம் அடிக்கடி பார்க்கிறதில்ல.
என் வீட்டில, நான் சமைப்பேன்.அதுதான் வழக்கம்.
ஹாய், காலை வணக்கம்.
காலை வணக்கம்.
அம்மாவோட ஃபோனை வை.புத்தகத்தை திரும்ப வை.
புத்தகத்தை திரும்ப வை.
புத்தகம்! அதை திரும்ப வை.
புத்தகத்தை அப்படி பயன்படுத்தக் கூடாது.
அதை எடுத்து வை.
-அப்பா.-சொல்லு.
அங்க பாருங்க.
என்ன?
அங்க.
சாப்பிடு, யூ.
இருபது வருஷங்களுக்கு முன்னாலவேலையை விட்ட பிறகு,
நான் என் மனைவியிடம் விவாகரத்து கேட்டேன்.
ஏன்னா, என் உடல்நலம் காரணமா அவள்
என்னை நிரந்தரமா பார்த்துக்க வேண்டி வரும்.
அதை என்னால ஜீரணிக்க முடியல.
நான் உண்மையில தற்கொலைசெய்துக்கலாமான்னு நினைச்சேன்.
என் மனைவியோட வார்த்தைகள்அப்படியே ஞாபகம் இருக்கு...
"எனக்காக தயவு செய்து தொடர்ந்து வாழுங்க."
தயாராகு!
ஜாலியா இருக்கப் போல,
ஒரு வருத்தமான செய்தி சொல்லட்டுமா?
வேண்டாம்!
உன் சட்டை பின்பக்கமா இருக்கு.
என் மனைவி என்கிட்ட சொன்னா,"நான் போய் வேலை பார்க்கிறேன்.
நீ வீட்டில இரு."
நான் அந்த பாத்திரத்தை ஏத்துகிட்டேன்...
ஒரு வீட்டுக் கணவனாக.
சரி. நாம போகலாம்.
நான் என் முடிக்கு டை அடிச்ச காரணம்...
எளிதா சொல்லணும்னா...
பிளீச் பண்ண முடியோட நாம்எந்த ஜப்பானிய தொழிலதிபரையும்
பார்க்க முடியாது.
நாம முடிக்கு டை அடிச்சா, திரும்பவேலைக்கு போக முடியாது.
அதனாலதான் என் முடிக்குதங்க நிற டை அடிச்சேன்.
அதை என் மனைவிக்கிட்ட காட்டினேன், அவள்...
"ஆஹா, இது உனக்கு நல்லா இருக்கு"ன்னுசொன்னா.
தவறாம பரிசோதனை செய்த பிறகு மருத்துவர்...
"உன் நோய் சரியாயிடுச்சு. நீ என்ன பண்ணவிரும்புற?"ன்னு கேட்டார்.
எனக்கு தோன்றிய கேள்வி...
"நான் குழந்தைகள் பெத்துக்கலாமா?"
என் மனைவி பிடிவாதமா,
"குழந்தைகள் பெத்துக்க வேண்டாம்,அவங்க நமக்கு தேவையில்லை"ன்னு சொன்னா.
ரெண்டு வருஷமா போராடி என் மனைவியைசம்மதிக்க வச்சேன்.
கர்ப்பம், பிரசவம் பிறகு பாலூட்டுதல்இதை தவிர எல்லாத்தையும்...
ஒரு ஆணால் பண்ண முடியும்.
அதைக் கேட்டப் பிறகு, என் மனைவிகடைசியா சம்மதிச்சு...
"உனக்காக குழந்தை பெத்துக்கிறேன்"னு சொன்னா.
நான் இன்றைக்கு அக்கிஹபராவில்...
"ரகசிய சமூகம், வீட்டு கணவன்களின்நண்பர்கள்," கூட்டத்தில இருக்கேன்.
நான் இங்கே பல்வேறு வீட்டு விஷயங்களைபேச வந்திருக்கேன்.
உண்மையில அதில எதுவும் ரகசியம் இல்ல.வெளிப்படையா பேசுவோம்.
ஆனால் ஜப்பானில், "ரகசியம்"னு சொன்ன,அது அழகான ஒரு விஷயம்.
சம்பளத்தோட விடுப்பு கிடைச்சதா பக்கத்துவீட்டுக்காரங்க சமீபத்தில சொன்னாங்க.
மக்களுக்கு எங்களை பற்றிதெரிஞ்சிருக்குன்னு நினைக்கிறேன்.
வீட்டுக் கணவர் இன்னும் சிறுபான்மை தான்.
ஆனால் அந்த எண்ணம் மாறத்தொடங்கியிருக்குன்னு நினைக்கிறேன்...
வித்தியாசமா இருக்கேன்னுகஷ்டப்படுத்திக்காம இருந்தா சரிதான்.
முதன்முதலா வீட்டிலிருக்கும் கணவனாஇருக்க முடிவு செஞ்சப்போ,
நான் தோல்வியா உணர்ந்தேன்.
நான் இந்த அளவு சிரிச்சதில்ல.
நான் வித்தியாசமான ஆளா இருந்தேன்.
எப்போதும் சோகமான முகத்தோட இருந்தேன்.
இப்படிதான் முகத்தை வச்சிருப்பேன்.
அந்த விஷயத்தில நான் மாறிட்டேன்னுநினைக்கிறேன்.
நான் சந்தோஷமானவனா மாறிட்டேன்.
அப்பாவான பின்னால தான்
நான் முதல் முறையா நான்ஆனந்த கண்ணீர் விட்டேன்.
அவன் பிறந்ததுக்காக அவனுக்குநன்றி சொல்ல விரும்புறேன்.
நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கேன்... ஆமாம்.
நோயாளி அடையாளம்: ஹோவர்ட், ஷெரில்
-ஹலோ.-அன்பே?
-ஹாய். டியர்.-ஹாய், அன்பே. எப்படி இருக்க?
-நல்லா இருக்கேன்.-நல்லது.
உன் குரலைக் கேட்க நல்லாயிருக்கு.மருத்துவர் பற்றி சொல்லு.
வந்து, நான் மருத்துவர்கிட்ட போனேன்.
உள்ள... ரெண்டு குழந்தைங்க இருக்கு, அன்பே.
கடவுளே.
அற்புதம்.
ஷெரில் ரெண்டு குழந்தைகளோட கர்ப்பமா இருந்தபோது, அதிகமா உழைக்க வேண்டியிருந்தது.
-சரி.-சரி, என்னது அது?
ரெண்டு பெண் குழந்தைகள்.
ரெண்டு பேரும் உண்மையில்ஆராக்கியமா இருக்காங்க.
-ஷெரில் நல்லா இருக்காளா?-நல்லா இருக்கா.
-ரெண்டு தங்கச்சிங்க.-உனக்கு ரெண்டு தங்கச்சிங்க.
-உனக்கு ரெண்டு தங்கச்சிங்க.-உனக்கு அது கேட்டதா, பிரைஸ்?
உன் தங்கச்சிங்களை பார்க்கப் போறோம்.
இன்னும் அதிக சமையல், அதிக பராமரிப்புசெய்தது உண்மையில் ஞாபகம் இருக்கு.
சீறு.
ஷெரிலை உண்மையில் பார்த்திட்டிருக்கேன்.
நான் எனக்குள்ளேயே,
"இது வரைக்கும் ஒரு குழந்தையாவேஇருந்திருக்கேன்"னு நினைச்சேன்.
முதல் முறையா ஒரு ஆம்பிளையா உணர்ந்தேன்.
ஒரு ஆணோட வேலையை குடும்பத்தில்பண்றதா உண்மையில உணர்கிறேன்.
-அப்பாவுக்கு ஒன்னு குடுக்கிறியா?-அப்பாவுக்கு முத்தம் குடு.
பச்சிளம் குழந்தைகளுக்கு அப்பாவாஇருக்கிறது பிடிக்கும். அது நிறைவானது.
நகர ஆரம்பிச்சிட்டா, கொஞ்சம் கஷ்டம்...
சோர்வடைய செய்திடும்.
ஆனால் 12 வரை நம்பமுடியாதது.
-வீடியோ வேண்டாமா?-சங்கடப் படுத்துறீங்க.
சிறந்தது.
நம்மோட குழந்தைப்பருவத்தை திரும்பஅழகான வழியில வாழ்றது.
அரவணைப்பு, புத்தகங்கள், புத்தகங்கள் வாசி-க்கிறது, வீட்டுப்பாடத்தில உதவுறது, வண்ணம்.
நாம் விடுமுறைக்கு போகலாம்.இதோ டிஸ்னிலேண்ட்.
ஆஹா. எல்லாமே. அற்புதம்.
அப்புறம் எல்லாம் மோசமாகும்.
-எனக்கு கவலை இல்ல! நான் நல்லாயிருக்கேன்!-உன்னை வெறுக்கிறேன்.
நிறுத்துங்க!
அம்மா, என் வாழ்க்கையை அழிக்கிறீங்க!
டீன்ஏஜில எல்லாம் கடுமையாகிடும்.
எல்லோரும் ஐரிஷ் பெண்ணை விரும்புவர்
சரி.
நமக்கு தெரிஞ்சு மனுஷங்க வச்சிருக்கும்உணர்வுகளை விட அதிகமா வச்சிருப்பாங்க.
நீ நல்ல நடிகையாகலாம், சம்மர்.
நான் அழுகிறேனா இல்ல சிரிக்கிறேனான்னுதெரியல.
இதோ என் மகள்,கோபத்தில அடம்பிடிக்கிறா.
நான் அவளுக்கு ஃபோன் தரலைன்னு.
அதை குடுங்க!
என் ஃபோனை குடுங்க!
எந்த அப்பாவும் முழுமை இல்லைன்னுநாம் ஒத்துக்குவோம்.
கீரன் டேவிட்சன் வீலாக்-கள்
-பிரேக்கில காலை வை.-பிரேக்கில கால் இருக்கு. சரி.
மரத்திலிருந்து தள்ளி போ.
கவனம். நாயோட ஒரு பெண்.
மெதுவா. வளைவில இருக்க.
ஐயோ. உனக்குத் தெரியாது.
நாம போக போக சரி பண்ணிட்டே போறோம்.இதுக்கு பள்ளியெல்லாம் கிடையாது.
அது அன்பும், வரையறைகளும்.
அன்பு செய்யுங்க, ஆனால் சில சமயம்"இல்லை"னு சொல்லணும்.
ரொம்ப ஆரம்பத்திலேயே, எங்க மகள் குழந்தையாஇருக்கும் போது, என் மனைவிகிட்ட சொன்னேன்
"ஞாபகம் வச்சிக்கோ, நாம் என்ன பண்ணாலும்,அவ ஒரு நாள் சிகிச்சைக்கு போவா.
நம்மளை பத்தி குறை சொல்லுவா."
-மார்கன் பஸ்ஸை தவற விட்டுட்டா.-கடவுளே. என்ன செய்யுறீங்க?
-அதனால அப்பா அவளை பள்ளிக்கு கூட்டி போறாரு.-நிறுத்துங்க.
அவளை நான் பள்ளிக்கு உள்ளே கூட்டிப்போறேன். இது அற்புதமா இருக்கப் போகுது.
-இல்ல. நிறுத்துங்க. வராதீங்க.-நாம அந்த அனுபவத்தை பதிவு செய்ய போறோம்.
வேண்டாம்.
என்னோட சந்தாதாரர்கள் இதை விரும்புவாங்க.
-இல்ல. உங்களுக்கு சந்தாதாரர்கள் இல்ல.-இருக்காங்க.
பின் கதவு.
-நாம போலாம், மகளே.-வேண்டாம்.
லவ் யூ.
டாட்டா.
வாழ்க்கை அற்புதமா இருக்கு.
அவங்களுக்கு நிறைய இடம் கொடுப்பேன்,
நான் கொடுக்க நினைச்சதைவிட அதிகமா.
கண்காணிக்கும் பெற்றோரா,புலி போல பாதுகாக்கும் அப்பாவா.
புலி இல்லாட்டி வேற ஏதாவது மிருகம் போல.
என் குழந்தைகள் தண்டிக்கப்பட்டதே இல்ல.
ஆனால் தண்டிக்கப்பட்டதாகஅவங்க நினைக்கிறாங்க.
அவங்க, "ரொம்ப கஷ்டப்படுத்துறீங்க"ன்னுசொல்வாங்க.
நானோ, "உங்களை எப்பவாவதுகட்டுப்படுத்தியிருக்கேனா?"
"இல்ல."
"உங்க கிட்ட இருந்து ஏதாவதுபறிக்கப்பட்டிருக்கா?"
"இல்ல."
நான் எப்படி விட்டுவிட்டேன்னு கூடஅவங்களுக்கு புரியல.
"ஏன்னு சொல்றேன். ஏன்னா நான் அப்படிசொன்னேன், ஏன்னா இது என்னோட வீடு."
அதை கேட்டு யோசிச்சேன்,"என்ன மோசமான முடிவு, அப்பா."
அதை நான் இப்போ என் மகனிடம் சொல்றேன்.
முன்னால "பாதுகாப்பு வட்டம்"னுஒன்னு இருந்திச்சு.
பாதுகாப்பு வட்டம்னா நாம என்ன வேணாலும்சொல்லலாம், ஆனால் தண்டனை கிடையாது.
ஆக, நம்ம குழந்தைங்க இந்த பாதுகாப்புவட்டத்தினால வசதியான நிலைக்கு வந்து,
எல்லாத்தையும் சொல்லிட்டாங்க.
வில்லோவுக்கு 15 வயதாகும் போது,
பாதுகாப்பு வட்டங்களை பற்றிபேச துவங்கினேன்.
வேண்டாம், பா. அதை பற்றி பேச விரும்பல.
வேண்டாம். உண்மையா.
-உன் உடல் மாறுது.-வேண்டாம், பா. கடவுளே.
-உன் உடல் மாறுது.-அப்பா, அமைதியா இருங்க.
எதுனாலும் என்கிட்ட நீ பேசலாம்.
நான் பேசுறேன், பா.ஆனால் இப்ப பேச விரும்பல.
-உனக்கு பாலியல் உறவுகள் ஏற்படும்.-கடவுளே, அப்பா. நிறுத்துங்க.
-நீ...-அம்மா எனக்கு ஒரு புத்தகம் குடுத்தாங்க.
அதுல எல்லாமே இருக்கு.
-வந்து, நான் சும்மா சொல்றேன்.-எனக்கு அது பிடிக்கல.
-தெரியும், பா. கடவுளே.-நீ என்கிட்ட...
-நீ என்கிட்ட அது பற்றி பேசலாம்.-கொஞ்சம் அமைதிய இருங்க.
குழந்தை வளர்ப்பில, ஆரம்பத்திலேயேஜேடாவும், நானும்
எத்தேச்சையாய் தெரிஞ்சிக்கிட்ட ஒன்னு,நமக்கு எதுவும் தெரியாதுன்னு.
"நமக்கு ஒன்னும் தெரியாது"ன்னுநாம தொடங்கினா,
நம்ம குழந்தைகளோட உறவுகளைஉருவாக்க எளிதா இருக்கும்.
ஏன்னா உங்களுக்கு தெரியாதுன்னுஅவங்களுக்கு தெரியும்.
நமக்குத் தெரியும்னு ஒரு வசதியானஇடத்துக்கு நாம வந்திட்டோம்.
"இது கஷ்டமா இருக்கு. உதவி பண்ணுங்க.
நாம எதுல வளர்ந்தா, நாம நம்முடைய
சிறந்த பதிப்பா மாறுவோம்?
உதவுங்க. எனக்கு இப்போ எதுவும் தெரியாது."
அப்பாவா இருக்கிறதில ஒரு பகுதி,மோசமானதை கையாள்றதுன்னு கத்துக்குவோம்.
அது நல்லா இல்லேனாலும் அதை சமாளிக்கணும்.
அதை நாம நல்லா செய்ய முடியாட்டாலும்.
இந்த குழந்தைங்க வளர்க்கிறவேலையை செய்திடுங்க.
ஏன்னா எல்லாமே உதவும்.
ராப் & ரீஸ் ஷியர்டார்ன்ஸ்டவுன், மேரிலண்ட்
முடியப் போகுது.
ம். தயாரா?பொறு. நான் பிஸ்கெட்களை பார்க்கிறேன்.
பிஸ்கெட்களை கருக விட்டுட்டேனா?
அந்த சக்கரை காபிக்கு அதிகம்.
சரி. அது போதும்னு நினைக்கிறேன்.
இன்னைக்கு எழுத்திருக்கப் போறியா?
நீ உண்மையில் 14 மணி நேரம் தூங்கிட்டிருக்க.
-நல்லாயிருக்கியா?-உன் சகோதரி அறையை விட்டுப் போ.
அவள் 14 மணி நேரம் தூங்கிட்டிருக்கா.
கடவுளே.
தூங்க விட்டா தூங்குவா.
அவளுக்கு சாசேஜ் குழம்பு பண்ணி தரதாசொல்லியிருந்தேன்.
ராப் ஷியர்
அப்பாவாகணும்னு தோணும் போதுஎனக்கு ஆறு வயசு.
உண்மையில்.
உனக்கு பிஸ்கெட் அல்லதுசாசேஜ் குழம்பு வேணுமா?
அப்பா உனக்கு செஞ்சு தரட்டுமா?
நீயா பண்ணப் போறியா?
அருமை. அதிர்ச்சி.
பொறு. இன்னும் கொஞ்சம் ஊத்துறேன்.
ஒரு சமயம், ஒரு ஓரின சேர்க்கை பெண்ஜோடி என்னிட்ட விந்து கேட்டு வந்தாங்க.
நானும், "சரி.வந்து நான் செய்றதா இருந்தா...
ரீஸ் ஷியர்
...குழந்தையோட என்னோட ஈடுபாடுஎன்னவாக இருக்கும்"னு கேட்டேன்.
அவங்க, "எந்த ஈடுபாடும் இருக்கக்கூடாது"ன்னு சொன்னாங்க.
"அப்படின்னா முடியாது"ன்னுஅவங்க கிட்ட சொல்லிட்டேன்.
அதாவது, ஊரில என் குழந்தைஒன்னு இருக்கிறது தெரிஞ்சா,
அதோட வாழ்க்கையில ஒரு பகுதியாஇருக்க விரும்புவேன்.
ஆக, அப்படி தான் எனக்குஅப்பாவாகணும்கிற ஆசை தெரிஞ்சது.
அதனால நாங்க வளர்ப்பு பெற்றோரா இருக்கவிரும்பினோம். தத்ததெடுக்கப் போறோம்.
எங்க கிட்ட எத்தனை குழந்தைங்க எங்கவீட்டில இருப்பாங்கன்னு கேட்கும் போது,
நான் ஒன்னுதான்னு நினைச்சேன்.
அல்லது ரெண்டு, அதை பற்றி விவாதிச்சோம்.
சகோதரர்களை பிரிக்க மாட்டோம்.
ஒன்னுமில்லாம இருந்தது ஆறு மாசத்திலநாலு குழந்தைகள் ஆயிடுச்சு.
மூனு பசங்க, ஒரு பொண்ணு.
அப்படிதான் நாங்க ஆறு பேர் கொண்டகுடும்பமா மாறினோம்.
அதில மூனு பேர் டையப்பரோட.
எங்களுக்கு பைத்தியம்னு எல்லாரும்நினைச்சாங்க. நாங்க பைத்தியம் தான்.
அதாவது, அப்படி இருந்ததால் தான்நிலைமையை ஏத்துகிட்டு
எங்களால் முடிந்ததை செய்ய முடிந்தது.
மகாய் டேவிஸ், உன் தங்கச்சிவிளையாடட்டும். உண்மையா சொல்றேன்.
உன் தங்கச்சியை அதில விளையாட
விடலேன்னா, நீ அதில விளையாட கூடாது.
அது உன் விருப்பம். சரியா? ஹே, ஹே.
-உன் செயல்களுக்கு தேர்வுகள் இருக்கு.-சே.
நீ உன் தங்கச்சிய விளையாட விட்டேன்னா,அற்புதம்.
இல்லேன்னா. மீத நாள் முழுக்கநீ விளையாட முடியாது.
பெற்றோரா இருக்க யாரும் கையேடு கொடுக்கல,அதனால முயற்சித்து தான் பார்க்கணும்.
உங்க போரை தேர்ந்தெடுக்கிறது போல.
என்கிட்ட மோசமா நடந்துக்கிறான்.
ஆனால் அவன்...
உனக்கு இப்போதைக்கு ஆண் நண்பர்கள்தேவையில்லைன்னு நினைக்கிறான்.
நன்மைகளோட ஆண் நண்பர்கள்வச்சிக்கலாம், ஆனால்...
-என்ன? என்ன?-ஆமா, நன்மைகள்.
ஆனால் காதலன் கிடையாது.
-என்ன?-என்ன நன்மைகள்?
-என்ன...-என்ன?
நீங்க எல்லாரும் பள்ளி பாடத்தை பற்றிமட்டும் நினைக்கணும்
காதலன் காதலி பற்றி இல்ல.
எனக்கு பள்ளிபாடம் இல்ல.
சரி, அமயா. நாம போகணும்.
உன்னோட ஷூவை போடு, கண்ணா.
ஒரு நாள் ரீஸ் வேலையிலிருந்து வந்தான்,ஏன்னா நாங்க ரெண்டு பேரும் வேலை பார்த்தோம்
பிள்ளைங்க எல்லாரும் பராமரிப்புமையத்துக்கு போனாங்க.
"நான் வீட்டிலிருக்கும் அப்பாவாகவிரும்புறேன்"னு சொன்னான்.
நானும், "சரி"ன்னு சொன்னேன்.
"நாம வரவு செலவை மாத்தணும், ஏன்னா
நமக்கு ரெண்டு வருமானம் இருந்திச்சு,
ஆனால் அதை நடத்திக் காட்டணும்"னு சொன்னேன்.
அப்போ எனக்கு ரெண்டு வேலை இருந்தது,அது சரியா பட்டது.
ஒரு அப்பா வீட்டிலிருக்கும் பெற்றோராஇருக்கலாம், அது பலவீனமா பார்க்கப்படாது.
அவங்களுக்காக வீட்டில இருக்கணும்னுஎனக்கு தோணுச்சு.
இது அடிக்கடி வரும்,"யார் அம்மா? யார் அப்பா?"
அதாவது, மக்கள் உண்மையிலேயேஅந்த கேள்வியை கேட்பாங்க.
நாங்க ரெண்டு பேரும் அப்பான்னுநான் ஞாபகப்படுத்துவேன்.
ஆனால் நாங்க ரெண்டு பேரும்சேர்ந்து செய்வோம்.
அப்படிதான் பெற்றோர்கள் செய்யணும்.
இதோ வந்திடுறேன்.
-லவ் யூ.-டாட்டா. லவ் யூ.
-ஒரு ஆப்பிள் வாட்ச்.-அதெல்லாம் வாங்கி தர முடியாது.
-ஏன்?-நீ ஃபோனை கூட பத்திரமா பார்த்துக்கிறதில்ல.
விளையாடுறீயா?
-அப்படின்னா டிரோன் வாங்கி தர்றீங்களா?-இல்ல முடியாது.
-ஹே, பார்த்து.-ம், தெரியுது.
நல்ல மான். குட்டி அங்க மேல இருக்கு.
அதை ஞாபகப்படுத்தினதுக்கு நன்றி.
சரி. எல்லாரும் பூட்ஸை போடுங்க.நாம திரும்பப் போறோம்.
என்ன மக்களே?இங்க வந்ததில சந்தோஷமா?
ஐயோ, என்ன அழகு.
எங்க போயிருந்த.
எனக்கு ஆறு முறை கல்யாணமானஒரு அம்மா இருக்காங்க.
அந்த ஆறு திருமணங்கள்லஅவங்களுக்கு பத்து குழந்தைகள்.
சின்ன வயசில இருந்து...
அப்பா என் கால்ல சிகரெட்டைஅணைக்கிறது ஞாபகம் இருக்கு.
அது கட்டுப்பாட்டை காண்பிக்கிறது.
பதினெட்டு வயசாகும் போது,வீடில்லாம இருந்தேன்.
கடுமையா இருந்திச்சு.
இந்த வருஷம் எனக்கு 53 வயசு.
அதை மறக்கவே முடியாது.
என் குழந்தைகளும் முன்னால கஷ்டப்பட்டாங்க.
அந்த சவால்கள் பிறகு கஷ்டங்கள் பற்றி,
நம்மால எதுவும் செய்ய முடியாது.
உதாரணமாக, மகாய்க்கு ஃபீட்டல் ஆல்கஹால்சிண்ட்ரோம் கண்டுப்பிடிக்கப்பட்டது.
அவனால பேச முடியுமான்னுஅவங்களுக்கு உறுதியா தெரியல.
மகாய், உன் சட்டைகள் கிழிஞ்சிடும்.நில்லு.
ஆனால் நானோ, எப்போதும்முடியாதுன்னு சொல்லக் கூடாது.
அவனால முடியும்னு அவனுக்கு காட்டஒரு வேளை அவனுக்காக யாரும்...
இல்ல, நான் உன்னை தூக்கப் போறதில்ல.
...நேரம் எடுக்காம இருந்திருக்கலாம்.
சரி.
ஒரு நாள் வீட்டுக்கு வந்தேன்.
ஃபீட்டல் ஆல்கஹால் உள்ள குழந்தைகள்பற்றி ரீஸ் படிச்சிட்டிருந்தான்.
ஒரு பெண்குழந்தையோட பெற்றோர்ஒரு பண்ணையை வாங்கி, அது எப்படி
அவளை மாற்றியது என்று படித்தான்.
நானும், "கடவுளே, நாம என்ன பண்ணணும்?"
அவன், "இதோ அஞ்சு பண்ணைகள்விற்பனைக்கு"ன்னு சொன்னான்.
அதனால உண்மையில் ஒரு பண்ணையைவாங்கினோம்.
அவளோட உணவு பாத்திரம் எங்க? அவள்...
என்ன? எங்க?
அமயா, அவங்க அங்க இருக்காங்க.
இந்த பண்ணை மகாய் உண்மையில்பாதுகாப்பாக உணர அனுமதிச்சது.
ஒரு லாமா வாங்கலாமான்னு நானும்மகாயும் நினைச்சிட்டிருக்கோம்.
-ஆமா. என்னால திறக்க முடியும்.-அது லாமாவா, அல்பாக்காவா?
-ஒரு லாமா.-ஒரு லாமா.
-நாங்க லாமா வாங்கலாம்னு இருக்கோம்.-அல்பகாஸ் துப்பும்.
நீ அங்க வரைக்கும் போகணும்.
நீ கால் பெருவிரலை தொடல.
தொட்டேன். அது தான் பெருவிரலை தொடுறது.
அப்படி தொடும் போதுகால் விரல்களைத் தொடணும்.
நம்ம குழந்தைகள் ஒவ்வொண்ணும்அதுங்க சமாளிக்க வேண்டிய
சுமைகளை கொண்டிருக்கும்.
"ஒரு பிரச்சினை"னு ரீஸ் வந்துசொன்னதை மறக்க முடியாது.
"அமயாவோட அறையில நிறைய உணவுஇருக்கு"னு சொன்னான்.
"அவள் சேர்த்து வைக்கிறா"ன்னு சொன்னேன்.
அமயாவுக்கு பசி, அவளுக்கு பயம்,
சாப்பாடு தர மாட்டாங்களோன்னு பயம்.
சேறு பார்த்து. பப்.
இப்போ 11 வயதாகும் என் பையன் கிரேசன்,
அவன் பிறந்தப்போ அவனோட அம்மாவுக்கு வயசு 12.
அவன் தத்து அமைப்புக்குள்ளமுதன் முதலா வரும் போது
ரத்தம் கசியும் மூளையும், ஷேக்கன் பேபிஸிண்ட்ரோமுடன் வந்தான்.
அவள் 14 வயசில் ரெண்டாவதுகர்ப்பத்தில் இருந்தா.
அது என் மகன், டிரிஸ்டன்.
வேண்டாம், டிரிஸ்டன்.
அவன் பின் பல்டி அடிக்கப் போறான்.
ஓ, ஏறக்குறைய பண்ணிட்ட.
அவங்களுக்குன்னு வலி இருக்கு.
அதை என்ன செய்றதுன்னு அவங்களுக்கு தெரியல...
அல்லது அதை எப்படி மாத்துறதுன்னு.
அதனால, ஒரு அப்பாவா,அங்க தான் நாம நுழையுறோம்.
நாம அவங்களுக்கு உதவணும்.
உனக்கு மீசை முளைக்குது.
பார்த்தாயா, எனக்கு மீசைஇருக்குன்னு சொன்னேனே.
-சரி.-என்னது அது?
-ஆமா, அது பரு.-அது ஒரு மீசை.
இல்ல, அது பரு.
-இல்ல.-அது ஒரு பரு.
-ஆமா!-அது பரு இல்ல.
-அவனை அடிக்காதே.-இங்க இருந்து போ.
அது பரு இல்ல.
எனக்கு லாட்டரி விழுந்திச்சு.
உண்மையில லாட்டரி விழுந்திச்சு.
நான் ஒரு அப்பா.
போங்க!
கல்யாணமாகி ஒரு குடும்ப இருக்கணும்னுதாண்டி வேற எதுவும் நான் விரும்பல.
நான் விரும்பிய மாதிரி என்னோடகுழந்தைப் பருவம்
கனக்கச்சிதமானது கிடையாது.
ஆனால் அதை என் குழந்தைகளுக்குஉருவாக்க நினைச்சேன்.
தாங்கள் நேசிக்கப்படுறதை தெரிஞ்சாகுழந்தைகள் நல்லா வளரும்னு நினைக்கிறேன்.
குழந்தைகள் முடிஞ்ச அளவு பாதுகாப்பா இருந்தாஅவங்க நல்லா வளர்வாங்கன்னு நினைக்கிறேன்.
நல்ல முன்னுதாரணம் இருந்தா குழந்தைகள்நல்லா வளர்வாங்கன்னு நினைக்கிறேன்.
இந்த சூழலை குழந்தைகளுக்கு முடிஞ்சஅளவு ஏற்படுத்திக் குடுத்தா,
உங்களால முடிஞ்ச எல்லாம் செய்றீங்கன்னுநினைக்கிறேன்.
நாம...
இன்னும் அதிகமா பண்ண முடியும்னுநினைக்கிறோம்.
ஆனால் அந்த பெரிய மூன்றை எதுவும்தாண்டி போக முடியாதுன்னு நினைக்கிறேன்.
அன்பு, பாதுகாப்பு, பிறகு முன்னுதாரணம்.
அப்படி, அப்படியே.
அது நல்ல ஒரு ஷாட்.
அதை பாரு, உன்னை தட்டிட்டேன், நண்பா.
அப்பா.
ஆமா, நான் நிறைய ஜெயிக்கிறேன்னு தெரியுது.
அப்பா ஒரு கடின உழைப்பாளி,
அவர் எதுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்என்பதில சந்தேகமே இல்ல.
ஆமா, என் அப்பா நல்லா வேலை பார்த்தார்.
ஆனால் நாங்க செட்டில, பொழுதை போக்குவோம்.
ஒரு காட்சியில அப்பா கேமராவைபார்த்திட்டிருப்பார்.
அவர் மடியில ஜோஸியும், அவர் தலைக்குமேல பேய்ஜ்-ம் இருந்தாங்க.
நான் அவர் காதை பிடிச்சுதொங்கிட்டிருந்தேன்.
நான் அப்பாவ பார்க்கணும், பேசணும்னுவிரும்பினா அப்பா உடனே அங்க இருப்பார்.
நானும் அப்பாவும் உள்ள படம்.அப்பா விமானப் படையில இருந்தார்.
இந்த மொத்த இடமும் கொஞ்சம் ஞாபகம் இருக்கு.
கிராண்ட் தெஃப்ட் ஆட்டோவில அப்பாஎனக்கு உதவினதை பார்த்திருப்பிங்க.
-என்னது? இதோ இங்க.-இந்த படத்தை பார்த்தியா? இந்த படம்.
அது ஒரு நல்ல படம்.
அப்பா, அதில உங்க வயசு என்ன?
அப்போ 22 தான்.
என் அப்பாவும், தாத்தாவும்ரொம்ப நல்ல அப்பாக்கள்.
அவங்க எப்பவும் உணர்வுபூர்வமாகூட இருப்பாங்க.
ரான்ஸ் ஹோவர்ட்
இந்த பூட்ஸ் போட்டுதான் அப்பா திரைப்படநட்சத்திரம் ஆக விரும்பினாங்க.
ஆனால் அவர் அதை செய்யவே இல்ல.
அவர் தனது குடும்பத்தின் பாதையை ஒருவலிமையான வழியில் மாற்ற வேண்டியிருந்தது.
என் அப்பா நான் ரசித்த ஒரு நபர்,
அவரை பல வழிகளில் பின்பற்ற விரும்பினேன்.
முக்கியமா வாழ்க்கையை அவர் கையாண்ட விதத்தை.
ரான்ஸ் ஹோவர்ட்
தாத்தா.
-காலை வணக்கம்.-காலை வணக்கம்.
ரோன் ஹோவர்ட்னு ஒரு நபர். ரோனி,அப்போ அவனை ரோனின்னு கூப்பிட்டோம்.
த ஆன்டி கிரிஃபித் ஷோ நிகழ்ச்சியிலவேலை செஞ்சான்.
அவனோட அப்பா என்கிறதால,
ஒரு பாதுகாவலரா, மேற்பார்வையாளராநான் ஆன்டி கிரிஃபித் செட்டில இருந்தேன்.
அந்த முழு செயல்பாடும் எனக்குநல்லா ஞாபகம் இருக்கு.
அங்க அப்பாக்களுக்கும் மகன்களுக்குஎந்த விதிகளும் கிடையாது.
அவ்வளவுதான்.
ஒவ்வொரு அப்பாவும், அம்மாவும் தங்கள்பையனை அல்லது பொண்ணை
அவங்க சிறந்ததுன்னு நினைக்கிறவிதத்தில வளர்ப்பாங்க.
கிடைச்ச காசுக்கு வேலை பார்க்கிறதுஉனக்கு நல்லது.
நான் சொன்னது உனக்குப் புரியுதா?
புரிஞ்சதுன்னு நினைக்கிறேன்.
அந்த 75 சென்ட் எனக்கு கிடைக்கப் போறதில்ல.
சரி.
மேசையை சுத்தி உட்கார்ந்துஸ்கிரிப்ட்டை படிச்சிட்டிருந்தோம்.
உங்க அப்பா ரோனியால அப்ப படிக்க முடியாததால,
நான் உட்கார்ந்து அவனுக்கு படிச்சுகாட்டினேன்.
நாங்க ஸ்கிரிப்ட்டை படிச்ச பிறகு,
தயாரிப்பாளர்கள், எழுத்தார்கள்பிறகு இயக்குனர் முன்னால் சென்று,
"நீங்க ஓப்பிக்கு குடுத்திருக்கிற வசனம்,"
உங்க அப்பாவோ பாத்திரத்தோட பெயர், ஓப்பி.
"நீங்க ஓப்பிக்கு குடுத்திருக்கிற வசனம்,
திமிரான, மேதாவித்தனமான வசனங்கள்,
அது சிரிக்க வைக்கும்,ஆனால் அவன் தன் அப்பாவோட வச்சிருக்கிற
உறவில மோசமான விளைவுகள் கொடுக்கும்.
அதாவது, மக்கள் அதை பார்த்து சிரிப்பாங்க,
ஆனால் உள் மனசில இந்த குழந்தையைஅவங்க வெறுப்பாங்க.
அவங்களுக்கு அவனை பிடிக்காது"ன்னுசொன்னேன்.
"ஓப்பி மோசமானவன் இல்லாத மாதிரி, நீங்கவசனத்தை மாத்துறதுக்கு யோசிக்கணும்"னு
சொன்னேன்.
ஆன்டி என்கிட்ட வந்தது ஞாபகம் இருக்கு.
அவன், "ரான்ஸ்," என கூப்பிட்டான்.
"நீ சொன்னதை மதிய உணவின் போதுநினைச்சு பார்த்தோம்"னு சொன்னான்.
"நீங்க சொல்றது சரி"ன்னு சொன்னான்.
"நாங்க பாத்திரத்தை மாத்தப் போறோம்,அவன் திமிராவும்
இருக்க மாட்டான், மேதாவித்தனமாவும்இருக்க மாட்டான்"னு சொன்னான்.
"ஆன்டி அப்புறம் ஓப்பிக்கு இடையேயானஉறவை கட்டியெழுப்ப
முயற்சிக்கப் போறோம்"னு சொன்னான்.
"நீங்க ரோனியோட வச்சிருக்கிற அதே உறவு."
உங்க சொந்த அப்பா மாதிரி உங்களால ஒருநல்ல அப்பாவா இருக்க முடியாதுன்னு
நீங்க கவலைப்படுறதா ஒருமுறைஎன்கிட்ட சொன்னீங்க.
ஆமா. அது பற்றி ரொம்ப கவலைப்பட்டேன்.
ஆமா.
அவர் சிறந்தவர்.
நான் என்னை அப்படி நினைக்கல.
ஒரு நல்ல அப்பாவா இருந்தாஅது ஒரு ஆசீர்வாதம்,
அடுத்தவருக்கு கொடுக்கலாம்,அதை வார்த்தைகளால் விளக்க முடியாது.
அவர் உண்மையிலேயே வாழ்ந்து காட்டினார்.
முதல்ல மெதுவாக சுவாசித்தல்.
அப்புறம் இப்படி மாறணும்...
செய்து காட்டும் போது மூச்சு திணறிவிட்டது.
எனக்கு அந்த பிரச்சினை இல்ல. உங்கஅப்பாவுக்கு தான் அந்த பிரச்சினை இருக்கு.
தயவு செய்து...
இப்ப தான் செய்தி கிடைச்சது,மருத்துவர்கள், "எந்த நிமிஷத்திலும்"
அம்மாவோட வயிறு இறுகி,குழந்தையை தள்ள தொடங்குது.
சரியா?
அது நடக்கும் போது கொஞ்சம் வலிக்கும்.
அதனால அவ கவனம் செலுத்தி மூச்சு விடணும்.
தனது பெரிய கவலை, தன் அப்பாவை போலதன்னால நல்ல அப்பாவா
இருக்க முடியாதுன்னு நினைக்கிறதுஉங்க அப்பாவோட
பெரிய கவலைன்னு தெரியுமா?
அவர் எப்பவுமே அது பற்றி கவலைப்பட்டார்.
ஏன்னா அவர் தாத்தாவை ரொம்பமதிப்போடு பார்த்தார்.
-அவர் அப்படி சொன்னாரா?-ஆமா.
எனக்கு கவலையெல்லாம் நான்உண்மையில அவர் போல...
நான் அப்பாவை பார்த்து,நானே சொல்லிக்கிட்டேன்,
"நான் உண்மையில அவ்வளவுநல்ல நபர் கிடையாது."
ஆமா, அது தான் என் கவலை.
நீங்க நல்ல ஒரு நிலைமையின் போதுவந்திருக்கிங்க.
நாங்க என்ன பண்றோம்னுஇப்ப எங்களுக்கு தெரியும்.
ஆனால் முன்னால நாங்க நடிச்சிட்டிருந்தோம்.
போன வருஷத்தை ஒட்டி,
நாங்க அமைப்பை புரிஞ்சிக்கிட்டுஒரு திட்டத்தை உருவாக்கினோம்.
அருமையான சகோதரிகள் இருக்காங்க.
பிறகு...
உனக்கு நல்லதுன்னு நினைக்கிறேன்.உனக்கு நல்லதா பண்ணணும்னு விரும்புறேன்.
அது உன் தம்பி பாப்பா.
அது ரீட். "ரீட்" சொல்றியா?
ஹலோ.
பெண்ணே. பெண்ணே.
ம். இதோ.
ஏழாவது வாரம்.
அவள் பெரிசாயிட்டா.
நிறைய பால் குடிக்கிறா.
எனக்குத் தெரியும்.
ஆஷ்லி இரவுல எழுந்திருச்சு, பம்ப் செய்வாள்,
நான் பாலூட்டுவேன். அது எனக்கு பிடிக்கும்.
அவ மொத்த பாட்டிலையும் குடிச்சிட்டாள்.
அது ஒட்டுதலுக்கான நல்ல விஷயம்.
இதை பாருங்க. இது வேடிக்கையா இருக்கும்.
நல்லா நீட்டு.
பெண்ணே. பெண்ணே. எனக்குத் தெரியும்.
அதான். அதான்.
ஆமா. ஆமா.
அவள் அற்புதமானவள்.
அவளுக்கு என்னை நல்லா தெரியும்னுஎனக்குத் தெரியும்.
இது அவளுக்கு ஞாபகமில்லாததாலஅது அவ மனசில இல்லேன்னு அர்த்தம் இல்ல.
அப்படின்னு நம்புறேன்.
எப்படியோ என் மேல் தாக்கம் ஏற்படுத்துது.
நான் போராடுற கேள்வியைஉங்களுக்கு சொல்லட்டுமா?
அதற்கான பதில் எனக்குத் தெரியல.
உங்க பதிலை ஆவலோட எதிர்பார்க்கிறேன்.
அல்லது பார்வையாளர்களுக்கு நான்தொடுக்குற கேள்வியா அதை விடுறேன்.
நான் நல்ல அப்பாவான்னுநான் தீர்மானிக்கணுமா,
இல்ல நான் நல்லா அப்பாவா இல்லையாங்கிறது
இறுதியா என்னோட மகளோட முடிவா?
அப்புறம்...
அது கொடுமை, தெரியாமலிருப்பது கொடுமை.
இது விசித்திரமானதா? என்னோடபெரிய போராட்டம்,
"அப்பாவா என்னோட மதிப்பெண்கள் என்ன?"
நான் யார்?அங்கீகரிக்கப்பட்டவனா இல்லையா?
போ.
பெடல் பண்ணு. உன்னை விடப் போறேன்.
உன்னை விடப் போறேன்.
போ, போ.
போ, போ. நல்லா ஓட்டின!
ரொம்ப நாள் முன்னால, ஒரு தீபக் சோப்ராபுத்தகத்தை படிச்சேன்.
அவர் அதில், "உங்க குழந்தைகளுடனானஉங்க உறவை,
குழந்தைகளை ஒரு ஆன்மாவா,நீங்க ஒரு ஆன்மாவா நீங்க பார்க்கணும்.
கொஞ்ச காலத்துக்கு, நாமஅவங்களை வழிநடத்தணும்.
பிறகு அவங்க வளர்ந்திடுவாங்க."
திரும்பு, திரும்பு.
அது நாம் சொந்தம் கொண்டாடும்ஒரு உயிரல்ல.
நிறுத்து.
நாம அவங்களுக்கு உதவி செய்யணும்.
அதை தான் நான் சொன்னேன், கண்ணா.கை தட்டு.
ஒன்னு, ரெண்டு, மூனு.
நாம போகலாம்.
குழந்தை இருப்பது, வாழ்க்கையின் அர்த்தம்.
அது நமக்கு வேலை தரும்.நமக்கு ஒரு நோக்கத்தை தரும்.
இப்போ இது தான் என் நோக்கம். இது...
வின்னி பிறந்தவுடன் என் பெயர்காணாம போச்சு.
இனியும் நான் ஜம்மி ஃபாலன் இல்ல.நான் வின்னியின் அப்பா.
குழந்தைக்கு அரணாய் நிற்கும்ஒரு அப்பாவை போல.
எதுவா இருந்தாலும், குழந்தைகளை நோக்கிஎது வந்தாலும்,
உண்மையா அப்பா முன்னால நின்னுஅதையெல்லாம் தாங்குவான்.
வாழ்க்கை அற்புதமா இருக்க கனகச்சிதமாஇருக்க வேண்டிய அவசியமில்ல.
அதை அற்புதமாக்குங்க. நாம குடும்பத்தைகனகச்சிதமா ஆக்க வேண்டியதில்ல.
அதை அற்புதமா மட்டும் மாத்திடுங்க.
அதை நான் என் அப்பாகிட்ட இருந்துகத்துகிட்டேன்.
ஒரு சின்ன வாய்ப்பு கிடைக்கும்,அப்புறம் போயிடும்.
அது போயிடுச்சு.
அதனால கொண்டாடுங்க.
கடுமையா கொண்டாடுங்க.
நம்ம குழந்தைகள் வளர்ந்து வருவதைபார்க்கிறதை விட
சிறந்தது வேறெதுவுமில்ல.
நாம சேர்ந்து உட்கார்ந்து நல்லா பேசிட்டே
சாப்பிடும் போது,
நான் என் உடலை விட்டு வெளியே போய்,"இது தான் விஷயமே"ன்னு நினைப்பேன்.
இறுதியா உதவப் போறது, அவங்க பார்க்கிறதும்,அவங்க சாட்சியா இருக்கிறதும் தான்.
சரி, பெண்ணே. இதை செய்வோம்.
ஒரு அப்பாவா நாம நம்ம வாழ்க்கையைவாழற விதம்.
இதோ. அழகு.
நாம என்ன முன்னுதாரணம் அமைக்கிறோம்.
எல்லோராலயும் எல்லா விளையாட்டுக்கும் அல்லதுஎந்தவொரு விளையாட்டுக்கும் போக முடியாது.
எல்லோராலயும் குழந்தைங்களோடஉட்கார்ந்து வீட்டுப் பாடம் செய்ய முடியாது.
ஏன்னா அவங்க மூனு வேலை செஞ்சிட்டிருப்பாங்க.
இதை நாம ஒரு சமூகமா,ஒரு அப்பாவோட முக்கியத்துவத்தை
அங்கீகரிக்கணும்.
அப்புறம் அவங்க சிறப்பா செய்றதுக்குவழிவகுக்கும் ஒரு சமூகத்தை
உருவாக்குவது பற்றியும் நாம யோசிக்கணும்.
ஏன்னா சிறப்பா இருக்கும் போது, ஒரு அப்பாவாலநிலையான பாதுகாப்பு வழங்க முடியும்.
அதன் மூலமா, வாய்ப்பையும்.
-அது தெரியுதா?-ஆமா.
நல்லா பண்ண.
ஒரு தோட்டக்காரனுக்கு நல்ல பருவத்திலும்,மோசமான பருவத்திலும்
எப்படி விதைகளை வளர்க்கணும்னு தெரியும்.
ஒரு விதை என்னவாக ஆவதற்குவடிவமைக்கப்பட்டிருக்கோ
அதை தாண்டி வேறெதுவுமாக வளரஒரு தோட்டக்காரன் விரும்ப மாட்டான்.
ஒரு தோட்டக்காரன் ரோஜாவைஓக் மரமாக மாற விரும்ப மாட்டான்.
ஒரு நல்ல தோட்டக்காரன், ஒரு விதை, தான்எதுவாக வளர விரும்புதோ அதுக்கு உதவுவான்.
அவன் விரும்பும் விதத்தில் இல்ல.
ம். நல்லா பண்ண.
ஒரு அப்பா என்பது...
ஒரு கைதேர்ந்த தோட்டக்காரன்.
அப்பாக்கள்
என்னைவிட சாந்தமான மக்களிடம்நான் பேசி இருக்கேன்.
பேட்டி ஸியால்ஃபா மற்றும்புரூஸ் ஸ்ப்ரிங்ஸ்டீன்
நான் பேட்டி ஸியால்ஃபா கூடபேசிட்டிருந்தேன், அப்போ அவ,
"கடவுளே, மேசையில புரூஸ் இருப்பான்,ஏதாவது ஜோக் சொல்லுவான்.
எல்லாரும், "நீங்க மந்தம், பா"னுசொல்லுவாங்க.
நானும், "என்ன?
அவன் புரூஸ் ஸ்ப்ரிங்ஸ்டீன்.
அதாவது, நாம எல்லாரும்...
அவன் புரூஸ் ஸ்ப்ரிங்ஸ்டீன்."
அவளும், "பராவாயில்ல, அவர்அப்பாதானே"ன்னு சொல்வாள்.
என் குழந்தைங்க நான் மந்தம்னுநினைக்கிறாங்க.
நான் உணர்ச்சிமிக்கவன்.
அதாவது ஒரு நபரா.
அவங்க ரொம்ப தப்பா புரிஞ்சிகிட்டாங்க.
எட்டு மணிக்கு என் பொண்ணு"த ஷைனிங்" பார்க்க விரும்புவா.
நானோ...
"முதல்ல, முடியாது.
ரெண்டாவது, அது நல்லதொரு படத் தேர்வு."
இப்போ இப்படிதான் அப்பாக்கள் இருக்காங்க.
இது தான் புது அப்பா.
நான் ஒரு குழந்தையை தூக்கி வச்சிருக்கேன்.
இது புது ஃபேஷன்
நாம அவங்களை விரட்டவே வேண்டாம்.நானோ, என் மனைவியோ.
அப்படி விரட்டுறதா இருந்தாஎன்னையும் என் மிகை செயலையும்.
அதை சில நேரம் கட்டுப்படுத்தணும்.
கட்டுப்படுத்தணும்.
நம்ம மொத்த வாழ்க்கையிலசில சிறந்த நேரங்கள்
நம்ம குழந்தையை மலம் கழிக்க வைக்கமுயற்சிக்கும் அந்த அமைதியான தருணங்கள்.
அப்புறம் அவங்க கழிப்பாங்க.
நாம சந்தோஷப்படுவோம்.
உங்க திரையில உங்க குழந்தைங்கஇல்லாட்டி நீங்க பொய்யா வாழ்றீங்க.
உங்களுக்கு தெரியும்.
நான் ஒரு காமெடியன்.
என் சகோதரி பே ஏரியாவில்ஒரு வெற்றிகரமான வழக்கறிஞர்
நான் என்ன சொல்ல வரேன்னா,
செருப்பால உங்க குழந்தையைஅடிக்கிறது உதவாது.
அதை அப்படி சொல்லக் கூடாதுன்னு தெரியும்.
ஆனால் நான் உள்ளதை சொல்றேன்.
அவங்க வளர்ந்த பிறகுவேடிக்கையா இருப்பாங்க.
அவங்கள நமக்கு தெரியலைன்னா, அவங்க நம்மகூட வேலை பார்க்கிறவங்க மாதிரி இருந்தா,
"ஓ, இந்தப் பையன் நல்லா இருக்கான்"னுசொல்வேன்.
நம் சொந்த நண்பர்களைஉருவாக்கும் திட்டம் போல.
ஏதாவது நல்ல அப்பா ஜோக் இருக்கா?
எனக்கு பிடிச்ச ஜோக்,"கடற்கொள்ளையனுக்கு பிடித்த எழுத்து எது?"
நீங்க "ஆர்"னு நினைப்பிங்க.ஆனால் அது "சி".
-ரொம்ப நன்றி.-நன்றி.
வில் ஸ்மித்தை விட சிறப்பா?
நிறைய பகிர்ந்திருக்கீங்க.
ஆமா. இல்ல, நமக்கு கிடைச்சதுன்னு தோணுது.முழுசா வெளியேறின மாதிரி தோணுது.
நல்லது. என் வேலையை செஞ்சேன்.
வந்து, அப்பா, உங்களை நேசிக்கிறேன்.
நானும் உன்னை நேசிக்கிறேன். நன்றி.
"நன்றியா"? எனக்கு இங்கிருக்க விருப்பமில்ல.நான் கேமரா முன்னால அழுதிட்டேன்.
உனக்கு எதுக்கு நன்றி சொல்றேன்னு தெரியல.ஆனால் உன்னை நினைச்சு பெருமை படுறேன்.
ரொம்ப பெருமை படுறேன்.
-நன்றி. நன்றி.-சரி.
உங்களை நேசிக்கிறேன். சரி.
நல்லா ஆடுற.
-உங்கள நேசிக்கிறேன், தாத்தா.-லவ் யூ, பிரைஸ்.
இங்க வந்ததுக்கு நன்றி.
ரான்ஸ் ஹோவர்டின் நினைவாக1928-2017
-நன்றி.-மகிழ்ச்சியா இருந்திச்சு.
தமிழ் மொழியாக்கம்மரிய ஜோசப் ஆனந்த் மொராய்ஸ்