เรามีภาพชุดใหม่ จากเหตุการณ์ ถล่มลอนดอนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
จากแหล่งข่าวนิรนาม
เป็นภาพของเคว็นติน เบ็ค หรือ "มิสเตริโอ" ก่อนเสียชีวิต
เราขอเตือนว่าภาพในวีดีโอนี้สะเทือนใจนะครับ
ผมส่งธาตุทั้งสี่กลับออกไปได้แล้ว
แต่ผมคงไม่รอดออกไปจากสะพานนี่
ไม่รู้ทำไม สไปเดอร์แมนถึงทำร้ายผม
มันมีอาวุธเป็นกองทัพโดรน เทคโนโลยีของสสตาร์ค
มันบอกว่ามันเท่านั้น ที่จะเป็นไอรอนแมนคนใหม่
แน่ใจหรือไม่ว่าจะให้โดรนโจมตี?
จะมีผู้คนเจ็บตายจำนวนมาก
เอาเลย ฆ่าพวกมันให้หมด
วีดีโอที่น่าตกใจนี้ถูกปล่อยออกมาเมื่อเช้า
บนเดอะเดลีบิวเกิ้ลด็อทเน็ท เว็บไซต์ข่าวชื่อดัง
นี่แหละครับ หลักฐานที่พิสูจน์ว่าสไปเดอร์แมน
เป็นคนสังหารมิสเตริโอ นักรบข้ามมิติ
ที่สละชีวิตเพื่อช่วยโลกเราไว้
และจะถูกบันทึกในประวัติศาสตร์ ว่าเป็นซุปเปอร์ฮีโร่ที่เก่งที่สุดตลอดกาล
แต่ไม่ใช่แค่นั้นนะครับ
ที่น่าตกใจที่สุดคือ... ขอให้ทุกคนตั้งสตินะครับ
ตัวจริงของสไปเดอร์แมน... ชื่อจริงของสไปเดอร์แมนคือ...
ชื่อจริงของสไปเดอร์แมนคือปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
อะไรวะ...
ใช่แล้วครับคุณผู้ชม ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ นักเรียนมัธยมอายุ 17 ปี
อาชญากรที่ฆ่าคน...
คุณเป็นแฟนสไปเดอร์แมนใช่ไหม? คุณเป็นแฟนสไปเดอร์แมนใช่รึเปล่า?
- สไปเดอร์แมน! - มันมาแล้ว!
- เดี๋ยวๆๆ อย่าแตะต้องเธอ - นายเป็นแค่เด็กเหรอเนี่ย?
นายฆ่ามิสเตริโอเหรอ? เธอช่วยมันด้วยใช่ไหม?
เปล่านะ... ผมไม่ได้...ฃ
มันต่อยฉัน สไปเดอร์แมนต่อยฉัน!
ผู้คนยกย่องเด็กคนนี้ เรียกมันว่าวีรบุรุษมาตลอด
แต่บอกเลย ผมเรียกมันว่า "ปรปักษ์หมายเลขหนึ่งของรัฐ"!
ฉันไม่อยากมาโหนแบบนี้อีกแล้วนะ!
เอ็มเจ ฉันขอโทษ แต่มองไม่เห็นเลย มือเธอ...
ฉันขอโทษ โอเค แล้วเราจะไปไหนเนี่ย?
- ไม่รู้สิ บ้านเธอมั๊ง - ไม่ได้นะ! ไปบ้านฉันไม่ได้หรอก
- พ่อฉันฆ่าเธอแน่! - อะไรนะ?
ไหนเธอบอกพ่อเธอชอบฉันไง?
ไม่ชอบแล้วย่ะ
- พวก - พวก!
- อะไร...ขอโทษนะ!
- เธอโอเคไหม? - ไม่โอเท่าไหร่หรอก
โย่ ปีเตอร์!
เราเผ่นดีกว่า ไปกันเถอะ
- ไหนเธอบอกว่าไม่อยากโหน... - มา โยนฉันเลยมา เอาเลย
โอเค เราใช้รถไฟใต้ดินละกัน
ระวัง!
หนักกว่าโดดบนฟ้าอีก โอเค
- เธอยังโอเคนะ? - โอเคๆ...
มาเถอะ มา มา โอเค ฉันขอโทษนะ
ผมรู้สึกโง่มากเลย ไม่รู้เลยว่าคุณไม่แฮปปี้
ไม่หรอก ก็สนุกดีออก โอเคไหม? คนถึงเรียกว่ากิ๊กกันไง!
- เราได้กิ๊กกัน - สนุกดี
ผมน่าจะสนุกสนานกว่านี้ ผมเป็นคนสนุกสนานได้นะ
- แล้วเดี๋ยวไปเที่ยวกันใหม่ - คุณว่าเมื่อไหร่เหรอ?
- ผมไปดูดีกว่า - ไม่ๆๆๆ แฮปปี้
- หน้าที่ผมเอง - เขาก็ไปๆมาๆแบบนี้แหละ...
- ปีเตอร์? - ไม่มี...
- ปีเตอร์? พระเจ้า ปีเตอร์... - โอ้ย ไม่นะ ไม่ ฉันไม่รู้จะทำไงแล้ว!
ปีเตอร์...
- โอ้ย ไม่ - ฉันไม่เห็นอะไร
- มันไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ แฮปปี้ - ฉันขอโทษ...
- มีเซ็กส์อย่างปลอดภัยละกัน... - ไม่ใช่แบบนั้นนะ
เฮ้!
เธอคือเอ็มเจแน่ๆ!
- ยินดีที่ได้พบค่ะ - เช่นกันนะ
เดี๋ยว นี่คุณร้องไห้เหรอ?
เราเลิกกันแล้วน่ะ
- เฮ้ สไปเดอร์แมน! - อ๋อ เอ่อ...
ขอบใจนะ ไม่รู้เลยว่าเลิกกันแล้ว นึกว่าป้าเมย์รักเขาซะอีก
- ไม่ เราคุยกันแล้วน่ะ... - ผมว่าผมไปดีกว่า ผม...
ผมว่าคู่ป้าดูดีออก...
- เรื่องขอบเขตน่ะ... - โอ้...
- เฮ้ ป้าฟังนะ เข้าไปในนี้ก่อน - มีคนมาเหรอ?
- เฮ้ จริงเหรอที่ว่า... - อย่าเพิ่ง!
ตามสบายนะ...
เรื่องเซ็กส์น่ะ ปีเตอร์
มันไม่เกี่ยวกับเรื่องเซ็กส์เลย
โธ่ มันเป้าหมายเราก็จริง แต่ถ้าจะให้พูดอีกรอบ...
คือแบบ... เสียงอะไรน่ะ?
เฮ้ สไปเดอร์แมน!
ผมมานั่งทบทวนกับคุณก็ได้นะ แต่ผมไม่...
วางโทรศัพท์แปปนึงได้ไหม
ผมอยากคุยเรื่องความสัมพันธ์ของป้า โอเคไหม?
ปีเตอร์?
อะไร?
- นั่นมัน... - ที่นี่เหรอ?
อาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ก็ได้นะ
ไอ้สไปเดอร์เลว!
รัฐบาลทั่วโลกกำลังเริ่มทำการสืบสวน
ฆาตกรที่เป็นที่รู้จักกันในนาม "สไปเดอร์แมน"
หรือ "ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์" หรือ ไอ้อาชญากรสงครามใยแมงมุม
ผู้ที่รังควานประชาชนตาดำๆ ในนิวยอร์กมาหลายปีแล้ว
ตอนนี้ทั้งเมืองและทั่วโลก ได้เห็นตัวตนแท้จริงของมันแล้ว
ฆาตกร!
เรามีรายละเอียดเพิ่มเติม เรื่องการโจมตีในลอนดอนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
ขอส่งสัญญาณภาพไปยังสำนักงานใหญ่ หน่วยข่าวกรองลับ...
ที่เพิ่งทำการยืนยันสักครู่นี้ว่า
โดรนที่ใช้ในการโจมตีลอนดอน
ถูกออกแบบโดยสตาร์ค อินดัสตรีส์
- เจ้าหน้าที่รัฐ! เปิดประตู - เจ้าหน้าที่รัฐ? รออยู่นี่นะ!
กระทรวงควบคุมความเสียหายครับ
เรามีหมายจับคุณปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
- คุณรู้จักรัฐธรรมนูญข้อ 4 ใช่ไหม? - แน่นอนครับ
- เข้าค้นและยึดอย่างไร้มูลเหตุน่ะ? - เข้ามาเลย ทุกคน เร็ว
- ผมไม่ได้ฆ่าเคว็นติน เบ็ค โดรนต่างหาก - โดรนของนายไง
ไม่ใช่...ฟังนะ...
นิค ฟิวรี่ก็อยู่ที่นั่นตลอด ถามเขาสิ เขาอธิบายทุกอย่างได้
นิค ฟิวรี่อยู่นอกโลกมาทั้งปี
ว่าไงนะ?
ปีเตอร์!
เอ็มเจ!
พวกนี้ไม่เกี่ยวด้วยเลยนะครับ!
อย่าพูดอะไรนะ เรามีทนายแล้ว!
ฉันต้องการทนาย
คุณโจนส์-วัตสัน...
โจนส์ ไม่ต้องเรียกวัตสัน
คุณโจนส์...
- ทำไมคุณถึงต้องการทนาย ถ้า... - ถ้าฉันไม่มีอะไรปิดบังน่ะเหรอ?
- ใช่ นอกจากคุณจะ... - ฉันจะมีความผิดอะไรงั้นสิ?
ฉันรู้จักแท็คติกคุณและสิทธิ์ของฉันดี
ตอบคำถามผมก็พอ
ผมเห็นไฟล์ของคุณแล้ว
คุณเป็นหญิงสาวที่ฉลาด อนาคตไกล
ทำไมคุณถึงเสี่ยง
ด้วยการเข้าไปยุ่ง กับคนอย่างปีเตอร์ ปาร์คเกอร์?
ขอโทษที่ให้รอนะ
เอาขนมให้เน็ดหน่อยได้ไหม? เขานั่งรอตั้งนาน
เพื่อน ขอโทษด้วยนะ
ผมไม่ควรบอกอะไรคุณทั้งนั้น
ใช่ เน็ด นายไม่ควร
ฉันมีแค่คำถามเดียว...
ตอนเอ็มเจบอกนายว่าปีเตอร์คือสไปเดอร์แมน...
- เดี๋ยวๆๆ... - ทำไมเหรอ?
ผมรู้มาก่อนเอ็มเจนานแล้ว คู่หูซี้ซะขนาดนั้น
อ๋อ ฉันรู้อยู่แล้ว
เพื่อนๆฉันมีคู่หูทั้งนั้น
นั่นแหละ! คุณไม่รู้หรอก...
ผมเป็นคนช่วยมันหาวัลเจอร์จนเจอ
ไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ย
ผมเคยช่วยมันแฮ๊คชุด พามันออกนอกอวกาศด้วย
แสดงว่าที่สไปเดอร์แมนทำผิดกฏหมายเนี่ย มีนายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดตลอด
ผมไม่ขอพูดอะไรทั้งนั้น
ด้วยความเคารพนะ
พูดไปงั้นแหละ ฉันไม่เคารพคุณหรอก
ถ้าคุณไม่มีข้อหาอะไรจะเล่นงานเรา
ในทางกฎหมาย คุณกักตัวเราไว้ที่นี่ไม่ได้
ผมว่าคุณเรียกทนายดีกว่า
ว่าไงนะ?
ทารุณเด็กคดีหนักนะคุณ
เด็กคนนั้นเป็นความรับผิดชอบของคุณ ในฐานะผู้ปกครอง คุณเป็นเหมือนแม่เขา
ไม่ใช่แค่ปล่อยให้เขาทำร้ายตัวเอง แต่คุณยังยุยงส่งเสริมด้วย
ใครทำแบบนั้นกันมั่ง?
ฉันอยากเจอปีเตอร์เดี๋ยวนี้
สตาร์คอินดัสตรีส์ถูกโยงไปพัวพัน กับสไปเดอร์แมนและมิสเตริโอวันนี้
เมื่อเจ้าหน้าที่รัฐเริ่มทำการสืบสวน เทคโนโลยีที่หายไปของสตาร์ค
เจ้าหน้าที่ต้องการทราบว่า มีอะไรที่หายไปบ้าง...
อย่างน้อยยังใช้รูปตอนหล่อนะ
เยี่ยมเลย ขอบใจนะ
ผมมีข่าวดีนะ ปีเตอร์
ผมว่าข้อหาที่พวกนั้นบอกทำอะไรคุณไม่ได้
- เดี๋ยว จริงเหรอ? - นั่นไง ว่าแล้ว
- พระเจ้า คุณเมอร์ด็อค ขอบคุณนะ - ใช่
- ขอบใจนะ แม็ตต์ - ยอดไปเลย
- เพอร์เฟ็คเลย - อย่างไรก็ตาม...
- คุณโฮเก้น? - ครับ?
เอฟบีไอกำลังสืบสวนเทคโนโลยีที่หายไปจริงๆ
ผมเข้าใจว่าคุณยังภักดีกับคุณสตาร์ค แต่ถ้าคุณมีส่วนร่วมเรื่องนี้...
- ถ้าผมมีส่วนร่วมงั้นเหรอ? - ผมว่าคุณหาทนายไว้ดีกว่า
ผมต้องจ้างทนายเพราะผมถูกสืบ...ผมนึกว่า...
คุณบอกว่าทำอะไรไม่ได้ไง ผมพูดได้นี่
ว่าตามความเห็นทนาย ผมขอปฏิเสธที่จะตอบคำถาม
เพราะ...คำตอบอาจจะเป็นการกล่าวหาผม
เหมือนที่พูดกันในหนังกู๊ดเฟลล่าส์น่ะ ในหนังพูดว่าไงนะ?
ฉันรู้ว่าคุณคิดงั้น...ใจเย็นก่อนนะ
ฟังเขาพูดก่อน แม็ตต์?
คุณต้องรีบหาทนายเก่งๆไว้
ปีเตอร์ คุณอาจจะรอดไปหวุดหวิด แต่ทุกอย่างจะแย่ลงอีก
คุณยังต้องรับมือกับผู้คน
คุณทำได้ไงเนี่ย?
ผมเป็นทนายที่เก่งมากน่ะ
เราต้องหาที่อยู่ที่ปลอดภัยกว่านี้
ปิดสัญญาณเตือนภัย
ดูน่าอยู่...ดูปลอดภัยดีนะ
ยินดีต้อนรับสู่ที่พักทางใจ
ชอบดองกี้คองจูเนียร์ไหม?
โธ่ แฮปปี้
แล้วเธอส่งใบสมัครไปยัง?
เพิ่งกรอกของเอ็มไอทีเสร็จเอง เธอล่ะ?
- เหมือนกัน - นึกภาพเราเข้าได้ทั้งคู่สิ?
- และก็เน็ดด้วย - ใช่ แต่...
เราต้องได้ทุน ถ้าจะเข้าเรียนจริงๆ
ไม่เอาน่า คะแนนเธอออกจะดี เกรดก็ดี...
- เธอคิดว่าฉันหัวรั้นเกิน - ไม่ๆๆๆ ก็...
ประมาณนั้น ไม่เป็นไรหรอก
ฉันชอบที่เธอหัวรั้นนี่แหละ
- จริงเหรอ? - ใช่
แล้วเธอชอบอะไรอีกมั่ง?
ฉันชอบที่เธอมองโลกในแง่ดีตลอด
ใช่ ฉันมันพวกสาว "น้ำครึ่งแก้ว"
ฉันชอบที่เธอเข้ากับทุกคนได้
ก็ฉันชอบผู้คน
รักผู้คน...มาก
เธอชอบกีฬาด้วย
ฉันว่าปีนี้เม็ตส์ไปถึงแชมป์แน่
- จริงดิ? - เสียงอะไรเหรอ?
อ๋อ...แฮปปี้น่ะ ดูสิ
เขายกห้องให้ป้าเมย์ เลยต้องลงมานอนนี่
ฉันมีคำถามแปลกๆให้เธอ
เธอรู้สึกโล่งใจเรื่องนี้บ้างรึเปล่า?
ตั้งแต่ฉันโดนแมงมุมนั่นกัด...
ชีวิตฉันปกติแค่อาทิตย์เดียว
ประมาณนั้นมั๊ง
และก็...
นั่นเป็นตอนที่เธอรู้ความจริง
เพราะตอนนั้น ทุกคนในชีวิตฉัน
ที่ฉันอยากให้รู้...ก็นั่นแหละ
มันสมบูรณ์แบบมาก
แต่ตอนนี้ทุกคนรู้แล้ว...
ฉันกลายเป็นคนดังที่สุดในโลก...
แต่ยังถังแตก
ฉัน...ตื่นเต้นที่จะได้เจอเธอพรุ่งนี้นะ
ฉันก็ด้วย
พอแล้ว
พวกนายชอบกัน เรารู้แล้ว วางเถอะ
ไม่ได้มีเรื่องอะไรใหม่ โอเคไหม? ฉันต้องนอนให้ครบ 8 ชั่วโมงนะ
นี่คุณแอบฟังมาตลอดใช่ไหมเนี่ย?
หวัดดี แฮปปี้
ไม่ได้อยากฟังหรอก
เอ็มเจทักน่ะ
หวัดดี
เรามาติดตามการเรียนวันแรกของนักเรียนม.ปลาย ที่ดังที่สุดในโรงเรียนมิดทาวน์
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์! สู้ๆนะ ไทเกอร์!
หรือสู้ๆนะ สไปเดอร์ดี?
ผู้คนต่างแห่แหนมากัน
ที่โรงเรียนวิทยาศาสตร์มิดทาวน์ ตลอดช่วงเช้าวันนี้...
ดูเหมือนจะมีฝูงชนที่ทั้งรัก และชังสไปเดอร์แมนมาในจำนวนที่เท่าๆกัน
เอ็มเจ! เอ็มเจ เรารักเธอนะ เธอจะมีลูกกับสไปเดอร์แมนรึเปล่า?
มิสเตริโอตลอดไป! ฆาตกร!
ถอยไปนะ!
- นายเป็นใครน่ะ? - ฉันเน็ด ลีดส์ เป็นเพื่อนซี้...
เพื่อนซี้ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ถ้าเล่นเพื่อนฉัน ก็เหมือนมีเรื่องกับแฟลช ทอมป์สันด้วย
ถ้าสนใจจะอ่านเรื่องราวมิตรภาพของเรา
อ่านหนังสือเล่นใหม่ "แฟลชพอยท์" ของฉันได้
แมงมุนตัวเดียว ใจสองดวง ความทรงจำนับล้าน ไปหามาอ่านดูนะ
- ไป ไป ไป ไป ไป - ไม่ เดี๋ยว...
แล้วเจอกันข้างในนะ
ชมมิดทาวน์นิวส์นะคะ เราจะติดตาม
การต่อสู้ครั้งใหญ่ที่สุดของปีเตอร์ นั่นคือการเข้ามหาลัย
ปีเตอร์
เราอยากจะ...
ต้อนรับเธอกลับมา...
สู่มัธยมมิดทาวน์
ที่สร้างวีรบุรุษ
หรือฆาตกร...
หยุดเลยนะ
ถือเป็นเกียรติที่ได้รับใช้...
- ท่าน - พระเจ้า!
มิสเตริโอพูดถูก
หยุดเลย เราไม่...แค่นั้นแหละ
มีนักเรียนกลุ่มนึงทำนี่ขึ้นมาให้ท่าน
เปล่า นายทำเองต่างหาก
- นายเป็นคนทำ - ฉันแค่ช่วยนิดเดียว
พยายามห้ามหลายทีแล้ว แต่ก็ไม่ยอม
- มันทำคนเดียวเลย - นายทำได้ดีมาก
หวังว่าท่านจะมีเวลามาดูบ้าง...
เชิญเดิน...
หรือโหน หรือปีนหนีทุกคนได้ตามสบายเลย
เรารู้ว่าท่านทำได้
ผมแค่จะ...
นายรู้นะ ว่าทำอะไรลงไป
หยุดทำตัวเองขายหน้าเถอะ
หมอนี่มันบ้าทฤษฎีสมคบคิด
เราอยู่บนนี้ทั้งวันได้ไหม?
- ข้่างล่างมันบ้ามากเลย - เดี๋ยว อันนี้ดีมากเลย
บางคนคิดว่า
ปาร์​คเกอร์มีพลังของแมงมุมตัวผู้
ที่สามารถสะกดจิตเพศหญิง
ซึ่งเขานำมาใช้กับโจนส์-วัตสัน
ให้หลงใหลเขาหัวปักหัวปำ
พอเลย! หยุดเถอะ
พะยะค่ะ ท่านสไปเดอร์
ได้เป็นส่วนตัวซะที
ข้างล่างอย่างวุ่นเลย
ฉันมาคิดดู...
พอเราเข้าเอ็มไอทีได้แล้ว
พวกเราน่าจะอยู่ด้วยกันนะ
ได้สิ แน่นอน
ได้ ฉันชอบเลย
- นี่จะเป็นพวกเรา - ใช่
แต่ไม่มีจานร่อน
- กับรอยยิ้ม - เอ็มไอทีคือความฝัน...
แต่ถ้าเราเลือกมหาลัยสำรองที่เดียวกันด้วย
เลวร้ายยังไง เราก็จะได้อยู่ด้วยกันที่บอสตัน
โรงเรียนใหม่ เมืองใหม่ ฉันไปเป็นสไปเดอร์แมนที่นั่นได้
บอสตันก็มีอาชญากรรม ใช่ไหมล่ะ?
- ใช่ มี - มีสิ โหดด้วย
นั่นไง เหมือนเราไปเริ่มต้นใหม่ที่นั่น
อะไรเหรอ?
ไม่รู้สิ ฉันแค่รู้สึกว่าถ้าเธอไม่...
ถ้าเธอคิดว่าจะผิดหวัง
ก็จะไม่มีวันผิดหวัง
ไม่เอาน่า
เราจะได้ไปเริ่มใหม่
พวกเราจะได้อยู่ด้วยกัน
ใช่ เธอพูดถูก
ไปเริ่มใหม่
ใบแรกมาแล้ว!
ไม่เป็นไร แค่มหาลัยสำรองน่ะ
ปีเตอร์?
ไม่ติดเหรอ?
สุดท้ายแล้ว
เอ็มไอทีเหรอ?
โอเค
- พร้อมไหม? - โจนส์...
ฉันสั่งให้เอาของตกแต่งวันฮาโลวีนออกไง...
คุณสั่งซาช่าน่ะ...
อย่ากวน ไปจัดการซะ
ได้ค่ะ
- ฉันอยากอ้วกมากเลย - อย่านะ
เพราะเขาจะสั่งให้ฉันเช็ดอีก
นี่เป็นโอกาสเดียวของเรา
ถ้าเข้าที่นี่ไม่ได้ก็จบ
เฮ้! ไม่เอาน่า
โอเค พร้อมนะ?
โอเค นับสาม
หนึ่ง...
สอง...
สาม...
ไม่ติด
ไม่ติด เธอล่ะ?
"สืบเนื่องจากเหตุอื้อฉาวในข่าว เราไม่สามารถ
พิจารณาใบสมัครของคุณได้ขณะนี้"
ไม่ยุติธรรมเลย
ไม่ยุติธรรมเลยจริงๆ ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนะ
พวกเธอก็ไม่ได้ทำอะไรผิด
ให้คาดหวังว่าจะผิดหวัง แล้วจะไม่มีวันผิดหวัง
เรียบร้อย!
พวกนายไม่ติดเหรอ?
ใช่ เพราะพวกเราเป็นเพื่อนสไปเดอร์แมน
เอ่อ ใช่...
ฉันไปก่อนนะ มีธุระของเด็กใหม่...
และก็...เสียใจด้วยนะ พวก
โจนส์ ทำอะไรน่ะ? กลับไปทำงานไป
ค่ะ มาแล้วค่ะ
รู้อะไรไหม?
ฉันจะไม่เปลี่ยนอะไรทั้งนั้น
ฉันด้วย
ถึงฉันจะเอาจดหมายนี่ให้พ่อแม่ฉันดูก็ได้
เอ่อ...
ไฮ
หวัดดี!
ผม...
คนหัวขี้เลื่อยที่สุดในโลก ฉันรู้น่า
หว่อง อย่าลื่นนะ เราไม่มีประกันอุบัติเหตุ
- นี่จัดงานวันหยุดกันเหรอ? - เปล่าหรอก
หนึ่งในตัวเชื่อมจักรวาลมันไปโผล่ที่ไซบีเรีย
พายุหิมะเลยทะลุเข้ามา
เพราะมีคนลืมใส่คาถาปิดให้มันสนิทน่ะสิ
ใช่ ลืม เพราะมีคนลืมไป ว่าฉันมีงานสำคัญกว่านั้นแล้ว
งานสำคัญกว่านั้นเหรอ?
จอมเวทย์สูงสุดมีงานสำคัญ ใช่
เดี๋ยว ผมนึกว่าคุณซะอีก ที่เป็นจอมเวทย์สูงสุด?
ไม่หรอก หมอนี่ได้เป็น
เพราะฉันพักไป 5 ปี
อ๋อ งั้นยินดีด้วยนะครับ
ถ้าฉันยังอยู่ที่นี่ ฉันคงจะ...
ทำที่นี่ไฟไหม้ไง แกสองคน ไม่มีใครบอก... ให้หยุดตักหิมะนะ
ปีเตอร์...
มีธุระอะไรงั้นเหรอ?
ครับ คือ...
ผมต้องขอโทษด้วยที่รบกวนท่าน แต่...
ไม่เป็นไร เราปกป้องจักรวาลครึ่งนึงมาด้วยกัน
นายไม่ต้องเรียกฉันว่าท่านหรอก
โอเค เอ่อ...สตีเฟ่น
ไม่รื่นหูเลย แต่ไม่ว่ากัน
ตอนที่...
ตอนที่มิสเตริโอเปิดเผยตัวตนผม...
ชีวิตผมพังหมดเลย และก็...
ผมสงสัย...คือผมไม่รู้ว่าจะได้ผลไหม
แต่ผมสงสัยว่า...
คุณจะย้อนเวลากลับไป แล้วทำให้มันไม่เผยตัวตนผมได้ไหม?
ปีเตอร์...
เราเข้าไปยุ่งกับมวลเวลาเพื่อช่วยชีวิต
คนจำนวนนับไม่ถ้วน นายอยากทำอีก แค่เพราะชีวิตนายวุ่นวายงั้นเหรอ?
มันไม่ใช่แค่ผมนะ...เรื่องนี้ทำร้ายคนเยอะมาก
ทั้ง...
ป้าเมย์ของผม แฮปปีี้...
เพื่อนสนิทผม แฟนผม อนาคตพวกนั้น
ถูกทำลายหมด เพราะรู้จักกับผม...
พวกนั้นไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
เสียใจด้วยนะ แต่...
ถึงจะอยากช่วยนายยังไง...
ฉันไม่มีอัญมณีควบคุมเวลาแล้ว
จริงด้วย
ผมขอโทษด้วย ถ้า...
ทำคุณเสียเวลา
- ไม่หรอก... - ลืมมันไปเถอะครับ
ลืมแน่แหละ เขาลืมเก่งอยู่แล้ว
หว่อง ไอเดียนายดีมากนะ
อะไรเหรอ?
รูนส์แห่งคาฟคาล
อ๋อ แค่คาถาทำให้ลืมน่ะ
มันย้อนเวลาไม่ได้ แต่อย่างน้อยคนจะลืมไป ว่านายเป็นสไปเดอร์แมน
- จริงเหรอครับ? - ไม่ ไม่จริงหรอก
คาถานั่นอยู่ระหว่าง มิติความเป็นจริงกับมิติลับ
มันอันตรายเกินไปนะ
พระเจ้า เราใช้มันกับเรื่องเล็กกว่านี้มาแล้ว
นายจำงานปาร์ตี้ฟุลมูน ที่คามาร์-ทาจได้ไหมล่ะ?
- จำไม่ได้ - นั่นไง
เถอะน่า หว่อง
หมอนี่ยังเจ็บมาไม่พอรึไง?
อย่าเอาฉันเข้าไปยุ่งก็พอ
ได้
ที่นี่ที่ไหนเนี่ย?
อาศรมนี้สร้างขึ้นบนจุดบรรจบคลื่นพลังจักรวาล
เราเป็นคนกลุ่มแรกท่ี่หามันเจอ
กำแพงบางจุดมีอายุหลายพันปีแล้ว
ตอนยุค '80 เคยมีมาถ่ายทำ เรื่องอีควาไลเซอร์ที่นี่ด้วย
คือ ผม...
ขอบคุณมากนะครับท่าน ที่ช่วยผม
ไม่เป็นไรหรอก
และไม่ต้องเรียกฉันว่าท่าน
จริงด้วย โทษครับ
พร้อมไหม?
พร้อมครับ
ยินดีที่เคยรู้จักนายนะ สไปเดอร์แมน
เดี๋ยว อะไรนะครับ?
คนทั้งโลกกำลังจะลืมว่า ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์คือสไปเดอร์แมน
- รวมถึงฉันด้วย - ทุกคนเลยเหรอครับ?
- ให้เหลือคนรู้บ้างไม่ได้เหรอครับ? - คาถาทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
ระหว่างปลุกเสกมันเปลี่ยนยาก และอันตรายมากนะ
แฟนผมจะลืมทุกอย่างที่เราเคยผ่านกันมาเหรอ?
แล้วเธอจะยังเป็นแฟนผมไหมเนี่ย?
ก็แล้วแต่ เธอเป็นแฟนนาย แค่เพราะว่านายเป็นสไปเดอร์แมนหรือเปล่าล่ะ?
ผมไม่รู้ หวังว่าจะไม่นะ
โอเค เอาล่ะ
ทุกคนบนโลกนี้จะลืมว่านายคือสไปเดอร์แมน
ยกเว้นแฟนสาวของนาย
ขอบคุณมากครับ...พระเจ้า เน็ด
- เน็ด! - เน็ดอะไรของนาย?
เขาเป็นเพื่อนซี้ผม สำคัญมากเลยครับ ที่เน็ดก็ต้องรู้ด้วย...
โอเค อย่ามาเปลี่ยนข้อแม้อะไรอีก...
- ระหว่างที่ฉันกำลังปลุกเสก - โอเค พอแล้วครับ ผมสาบาน พอแล้ว
แต่ป้าเมย์ของผมก็ควรจะรู้ด้วยนะ
ปีเตอร์ อย่าวุ่นวายกับคาถา
ตอนที่เธอรู้ว่าผมเป็นสไปเดอร์แมน มันวุ่นวายสุดๆ...
ผมว่าผมทนเจออีกรอบไม่ไหวแน่
- ป้าเมย์ด้วยได้ใช่ไหมครับ? - เออ!
- ขอบคุณครับ แฮปปี้ด้วยไหม? - ไม่แฮปปี้เลย รำคาญแล้ว
ไม่ ชื่อเล่นน่ะครับ ฮาโรลด์ "แฮปปี้" โฮแกน
เขาเคยทำงานให้โทนี่ สตาร์ค...
นายหยุดพูดซักทีได้ไหม?
คือคนที่เคยรู้ว่าผมเคยสไปเดอร์แมน ควรจะยังรู้อยู่
- ได้ผลไหมครับ? - ไม่
- นายเปลี่ยนคาถาฉัน 6 ครั้ง - 5 เองครับ
ฉันบอกแล้วว่าอย่าเปลี่ยนคาถา
นี่แหละเหตุผล
คาถานี่คุมไม่ได้เลย ถ้าฉันไม่หยุกปลุกเสกมัน
อาจจะเกิดหายนะขึ้นก็ได้
สตีเฟ่น ฟังนะ ผมขอโทษจริงๆ...
เรียกฉันว่าท่านเลย...
ขอโทษครับ ท่าน
เราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะ ฉันลืมทุกทีเลย...
ว่านายยังเป็นแค่เด็ก
ฟังนะ ส่วนนึงของปัญหา
ไม่ใช่มิสเตริโอหรอก
นายเองต่างหาก ที่พยายามมีชีวิตสองด้าน
ยิ่งทำแบบนั้นนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งอันตราย เชื่อฉันเถอะ...
ฉันเสียใจด้วย เรื่องนายกับเพื่อนๆ
ที่ไม่ได้เข้ามหาลัย แต่ถ้าพวกนั้นไม่รับนาย...
นายทำได้แค่พยายามขอให้พวกนั้นทบทวน ก็แค่นั้น
ตอนท่านบอกว่า "ขอให้พวกนั้น"
ท่านหมายถึงผมโทรหาพวกนั้นได้เหรอครับ?
ใช่
ได้ด้วยเหรอครับ?
นายยังไม่ได้โทรอีกเหรอ?
ก็ผมได้จดหมายมา เลยคิดว่า...
โทษนะ แต่นายจะบอกฉันว่า
นายยังไม่คิดจะอ้อนวอนกับพวกนั้นเลย
ก่อนจะมาขอให้ฉัน
ล้างสมองคนทั้งโลกเนี่ยนะ?
ถ้าท่านพูดยังงั้นล่ะก็...
เร็วสิ รับสิ รับสิ...
- เพื่อน ว่าไง? ฉันกำลังยุ่ง - แฟลช เอ็มไอทีเจอกันที่ไหน?
ทำไมเหรอ?
เพราะฉันต้องไปคุยกับคนบางคน
ฉันกำลังพยายามทำให้เน็ดกับเอ็มเจ มีโอกาสเรียนที่นั่นให้ได้
แล้วฉันจะได้อะไรล่ะ?
ฉันเสี่ยงมากนะ ที่มาคุยกับนายเนี่ย
โอเค งั้นฉันจะ...
ไปรับนายแล้วโหนพาไปโรงเรียนอาทิตย์นึงละกัน?
เดือนนึง
อาทิตย์เดียว
- สองอาทิตย์ - แฟลช ขอล่ะ ช่วยฉันเถอะ
นายต้องบอกทุกคน...
โอเค ฉันจะบอกทุกคนว่านายเป็นเพื่อนสนิทฉัน
แฟลช ช่วยฉันเถอะนะ
ได้ๆๆ
มีผู้หญิงคนนึง เธอเป็นรองเสนาบดี นายไปอ้อนวอนกับเธอได้
โอเค เยี่ยมเลย เธออยู่ไหนล่ะ?
- เธอออกไปแล้ว - ไปไหน?
ไปสนามบิน
เครือข่ายสตาร์ค ไม่มี
ระบบจดจำใบหน้า ไม่มี
ไฮ
ฉันเห็นแล้วน่า
แม่?
โอเค
ว่าไง
- สวัสดีครับ ผมปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ - รู้ใช่ไหม ว่าเธออยู่กลางถนน?
ครับ ผมรู้ ผมขอโทษ ผมแค่ต้อง...
คุยกับคุณ... ผมรู้ว่าคุณกำลังไปสนามบิน...
เอ็มเจ วัตสันกับเน็ด ลีดส์ เป็นคนฉลาดที่สุดที่ผมเคยเจอ
และผมเป็นคนโง่ที่สุด เพราะ...
ผมปล่อยให้พวกนั้นช่วยผม แต่ถ้าผมไม่ทำแบบนั้น
คนเป็นล้านคงต้องตาย ผมขอเถอะนะครับ...
- อย่าให้เอ็มไอทีโง่แบบผมเลย - เอ็มไอทีโง่งั้นเหรอ?
ไม่ครับ! ผมบอกว่าอย่าให้เอ็มไอทีต้องโง่เลย
คือเหมือนกับ...
โง่เหมือนผมที่...
ไม่ยอมให้สองคนนั้นช่วย
เธอไม่ได้ซ้อมพูดมาใช่ไหม ปีเตอร์?
ที่ผมพยายามบอกคือ...
วิ่งทำไมเหรอ? มีอะไร..
พระเจ้า คุณครับ ลงจากรถเถอะ
ทุกคน ลงจากสะพานเร็ว!
รถมันล็อค ประตู...เฮ้!
หวัดดี ปีเตอร์
ไฮ?
- นี่เรา...ผมรู้จักคุณด้วยเหรอ? - แกทำอะไรกับเครื่องของฉัน?
เครื่องของ...
พูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง เครื่องอะไรเหรอ?
พลังแห่งแสงอาทิตย์ อยู่ในมือฉันแท้ๆ มันหายไปแล้ว
ฟังนะ ถ้าคุณหยุดทำลายรถพวกนี้
เราช่วยเหลือกันได้ ผมช่วยคุณหาเครื่องอะไรนั่นได้
แกอยากเล่นเกมใช่ไหม?
รับนะ!
ไม่เป็นไร ปลอดภัยแล้ว รีบไปซะ
คิดว่าชุดใหม่ของแกจะช่วยแกได้เหรอ?
ฉันน่าจะฆ่าแฟนแก ตอนที่มีโอกาส
ว่าไงนะ?
ดูเหมือนเราจะมีคู่แข่งแล้วนะ
ปีเตอร์! ช่วยด้วย!
ไม่ต้องห่วงนะ! ผมมาแล้ว!
ปีเตอร์!
คุณ ใจเย็นๆครับ
- หายใจลึกๆไว้ คุณโอเคนะ? - ไม่เลย!
ผมจัดการได้หมด
ชุดเสียหาย
นาโนเทคโนโลยีซะด้วย
แกนี่แน่มากนะ ปีเตอร์
ฉันมองแกผิดไปจริงๆ
แต่แกถึงเวลาตายแล้ว
แกไม่ใช่ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์นี่
ฉันงงไปหมดแล้วเนี่ย
- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? - ค้นพบอุปกรณ์ใหม่
กำลังเชื่อมกับอุปกรณ์ใหม่
อย่าไปฟังมัน ฟังฉันนี่
เฮ้
เฮ้ เฮ้! ฟังฉันนี่
ไม่ ไม่ใช่มัน ฉันนี่!
คุณโอเคนะครับ? มาเถอะครับ ยังขึ้นเครื่องทันนะ
ปีเตอร์
เธอเป็นฮีโร่นี่
ไม่หรอก ผม...
ไม่ ฉัน...
ฉันจะคุยกับคณะนักศึกษาเรื่องเพื่อนๆเธอ
และจะบอกเรื่องเธอด้วย
แต่คุณครับ นี่มันไม่เกี่ยวกับผม
ฉันจะคุยกับพวกนั้นเรื่องเพื่อนเธอ และเธอด้วย
- โอเคไหม? - จริงเหรอครับ?
ถ้าเธอทำตัวให้ดีไว้
เธออาจจะมีโอกาส
หลบไปซิ ฉันจะคุยกับหมอนั่น
แก ฉันเห็นแกแล้ว
มานี่เลย!
ไม่โอเคเลยนะ
เหลือเชื่อจริงๆ
จนกว่าแกจะหยุดฆ่าฉัน
ฉันคุมทุกอย่างแล้วนะ เพื่อน
หนวดทั้งหมดที่ติดกับตัวแกเนี่ย
โอเคไหม? แกเป็นใครแน่? นี่มันเกิดอะไร...
ออสบอร์น?
ด็อกเตอร์?
หวังอะไรไว้ ระวังด้วยนะ ปาร์คเกอร์
เอาฉันออกไปนะ!
บอกผมหน่อยได้ไหม ว่ามันเกิดอะไรขึ้นแน่?
คาถาที่นายทำเสียหาย ที่นายอยากให้ทุกคนลืม
ว่าปีเตอร์ ปาร์คเกอร์คือสไปเดอร์แมน มันเริ่มดึงทุกคนที่รู้
ว่าปีเตอร์ ปาร์คเกอร์เป็นสไปเดอร์แมน จากทุกจักรวาลมาที่จักรวาลนี้
จากทุกจักรวาลเหรอ?
แกเป็นใคร? นี่ฉันอยู่ที่ไหน?
ฉันว่าเราอย่าเสวนากับมันเลย เพราะบอกตรงๆ
เรื่องพหุภพเป็นคอนเซ็ปท์ที่เรารู้...
น้อยมากจนน่ากลัว
พหุภพมีจริงเหรอครับ?
มันไม่ควรเป็นไปได้เลย
ผมนึกว่าคุณหยุดคาถาไว้แล้วซะอีก?
ไม่ ฉันยับยั้งมันไว้ แต่มันมีหลุดออกไปบ้าง
พอนายออกไป ฉันรู้สึกได้ ว่ามีคนจากจักรวาลอื่นเข้ามา
ฉันตามมันไปถึงท่อน้ำ จนเจอำไอ้ตัวเขียวน่าเกลียดนี่
คาถา?
เวทมนตร์น่ะเหรอ?
นี่งานวันเกิดรึไง?
ไอ้ตัวตลกนี่ใครเนี่ย?
นี่มันบ้าอะไรกัน?
ดูนะ แกรู้จักปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ที่เป็นสไปเดอร์แมนไหม?
รู้
- คนนี้ใช่ไหม? - ไม่ใช่
เห็นไหม?
โอเค เอางี้นะ
ฉันไม่รู้ว่าเรามี...
- พวกนี้เข้ามากี่คน... - ผมเห็นอีกคนนึงแล้ว
บนสะพานนั่น
มันเหมือนกับ...
ภูตตัวเขียวบินได้
ฟังดูน่ารักดี ทำไมนายไม่เริ่มที่หมอนั่นล่ะ?
ฉันอยากให้นายไปจับตัวมัน แล้วพามาที่นี่
ระหว่างที่ฉันหาทางส่งพวกมันกลับไป
ก่อนพวกมันจะทำลายโครงสร้างความเป็นจริง หรือแย่ยิ่งกว่านั้น...
ถ้าหว่องเกิดรู้เข้า
เอ่อ...ด็อกเตอร์สเตรนจ์ครับ?
อะไร?
ผมกับเพื่อนๆเพิ่งได้โอกาสกลับไปเข้าเอ็มไอที
ถ้ามหาลัยเห็นผมไปสู้กับไอ้พวก...
- ปีศาจบ้าๆนั่น - เฮ้ ระวังปากหน่อยนะ!
- โทษที - นี่นายยังพูดเรื่องมหาลัยอีกเหรอ?
เฮ้ คุณทำอะไรน่ะ?
นี่ไง
แกทำงั้นได้ไง?
ออกงานวันเกิดมาเยอะน่ะ
เฮ้!
โอกาสเดียว ส่งพวกมันมาที่นี่ แล้วไปซะ ไม่ต้องขอบใจฉัน
ไปจัดการเลย
ท่านครับ?
อะไรอีกล่ะ?
ผมรู้ว่าผมก่อเรื่อง ผมสาบานเลย...
ว่าผมจะแก้ไขมัน แต่ผมต้องให้ท่านช่วย
ไม่อยากเชื่อเลย ว่าฉันอยู่ในอาศรมแซงทอรัม
ฉันก็ไม่อยากเชื่อ
แล้ว...
ท่านรู้ได้ไงว่าท่านมีเวทย์ เพราะย่าผม เคยบอกว่าครอบครัวเราก็มี
บางทีมือผมก็รู้สึกแปลกๆนะ...
นายไปคุยกับหมอนายเถอะ
ปีเตอร์!
- เฮ้! - เฮ้
ขอโทษที่ลากพวกเธอมานี่นะ เธอต้องช่วยฉันตามหาพวกนั้น...
ไม่ต้องขอโทษหรอก เธอทำให้เรา มีโอกาสกลับไปที่เอ็มไอที
แล้วตัวร้ายพวกนั้นมาที่นี่ได้ไง?
หมอนี่ทำคาถาเพี้ยน เพราะอยากเอาพวกเธอกลับเข้ามหาลัย
- อะไรนะ? นึกว่าเป็นมนตร์เลเซอร์ซะอิีก? - นายใช้เวทมนตร์เหรอ?
ไม่ นั่นมันทีหลัง เราสนใจแต่ข่าวดีดีกว่า โอเคไหม?
ไม่ มาสนใจข่าวร้ายกันดีกว่า
ถึงตอนนี้ นายยังไม่เจอผู้บุกรุกข้ามภพมาเลย
ไปโทรศัพท์...
หรือค้นทางเน็ต แล้ว...
จัดการเรื่องนี้ซะ!
คุณสั่งให้เราทำนั่นนี่
ถึงเรื่องนี้จะเกิดเพราะคาถาคุณ
ที่จริงถือว่าเป็นเรื่องที่คุณทำพลาดนะ
ฉันเองก็รู้...
มนตร์คาถานิดหน่อย เริ่มด้วยคำว่า "ได้โปรดเถอะ"
ได้โปรดเถอะ ไปจัดการซะ
พวกเธอไปทำงานในห้องใต้ดินได้
ห้องใต้ดิน?
โคตรแจ่ม
ทุกคน ฟังนะ เรื่องคาถาเนี่ย...
ไม่เป็นไรหรอก
- จริงเหรอ? - จริงสิ
คือฉันเข้าใจ เธอ...
พยายามแก้ไขสถานการณ์...
ก็เลย...
คราวหน้าบอกเราหน่อยก็ดี รู้ไหม?
เผื่อเธอคิดว่า เฮ้ ฉันกำลังจะทำบางอย่าง...
ที่อาจทำจักรวาลล่มสลายได้" เราจะได้ช่วยเธอได้ไง
เราจะได้เวิร์คช็อปกัน ไม่ก็...
ระดมความคิดกันได้บ้าง
ตกลง
เน็ด?
เพื่อน ฉันไม่สนหรอก มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
แท่นทรมาน
นั่นมันเครื่องเล่นพิลาทิส
- นั่น... - ห้องใต้ดินไง
โอเค เราต้องไปจับพวกที่เหลือมา
เธอเล่นงานพวกมัน แล้วด็อกเตอร์ขมังเวทย์ จะส่งพวกมันกลับไป
พอเราเข้าเอ็มไอทีได้
ฉันจะเลี้ยงโดนัทชืดๆเอง
ไปจับพวกข้ามภพกันเถอะ
เฮ้ย! สองคนนี้ใครเนี่ย?
เพื่อนๆฉันเอง นี่เอ็มเจ นี่เน็ด
หวัดดี
โทษที นายชื่ออะไรนะ?
ดร. อ็อตโต้ อ็อคเตเวียส
ไม่ เอาจริงๆ ชื่อจริงชื่ออะไร?
เฮ้ย นั่นไดโนเสาร์เหรอ?
ถ้าสียังไม่หลุด เอามานะ เดี๋ยวป้าเอาออกให้
ไม่ๆๆ ป้าเมย์
เราต้องหาพวกนั้นให้เจอก่อน
งั้นไปทำให้เสร็จ แล้วค่อยแวะมา
เราบริจาคอาหารกระป๋องกันอยู่
เจอแล้ว เจอแล้ว เจอแล้ว
- ป้าเมย์ ผมต้องไปก่อนนะ - โอเค รักนะ บาย
คนเก่งนี่ทำยังไงก็เก่งจริงๆ
เจออะไรเหรอ?
เกิดเหตุวุ่นวายที่ศูนย์วิจัย ทางการทหารนอกเมือง
มีพยานบอกว่าเห็นปีศาจบินอยู่บนฟ้า
ต้องเป็นตัวที่ฉันเจอบนสะพานแน่เลย ใช่ไหม?
เป็นไปไม่ได้หรอก
นายรู้จักหมอนั่นใช่ไหม?
นายเรียกชื่อมันบนสะพาน
นอร์แมน ออสบอร์น
สุดยอดนักวิทยาศาสตร์
นักวิจัยทางการทหาร
แต่หมอนั่นโลภเกินไป
จนหลงทางผิดๆ
- แล้วเกิดอะไรขึ้น? - เราเบื่อคำถามแกแล้ว ไอ้หนู!
โอเค...
ฉันต้องไปดู ที่ไหนเนี่ย?
ไม่ใช่หมอนั่นหรอก
ทำไมล่ะ?
เพราะนอร์แมน ออสบอร์นตายไปหลายปีแล้ว
ถ้าเราไม่ได้เห็นคนอื่น...
แกก็จะบินออกไปเพื่อสู้กับผี
จ้องต้นไม้พวกนั้นไว้ เราไม่รู้ว่าหมอนั่นอยู่ไหน
ไม่เข้าใจเลย เธอโหนแบบนั้นแล้วไม่อ้วกได้ไง
พวกเธอเห็นไหม?
ไม่เลย
มันมืดมากจริงๆ
เกิดอะไรขึ้น?
ปีเตอร์ มีอะไรเหรอ?
รู้สึกยิบๆใช่ไหม?
ยิบๆรึเปล่า? รู้สึกใช่ไหม?
พวกเธอเห็นใช่ไหม?
- เห็นสิ - ออสบอร์น?
ไม่ หมอนั่นตัวเขียว แต่นี่สีฟ้า
นายไม่ได้มาจากอีกจักรวาลใช่ไหม?
มันทำอะไรน่ะ?
ไม่รู้สิ เหมือนมันชาร์จพลังอยู่
ฉันไม่ชอบเลย เหวี่ยงใยจับเลยดีกว่า
ไปซ้าย ซ้าย! ทางซ้าย!
เดี๋ยว! ขวาสิ ขวา!
ทุกคน!
แบบนี้ไม่ช่วยเลยนะ!
ไม่นะ ไม่ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
ปีเตอร์? ปีเตอร์?
ปีเตอร์ นี่ฉันเอง ฟลินท์ มาร์โก จำได้ใช่ไหม?
ฉันปีเตอร์ แต่ไม่ใช่ปีเตอร์ของนาย
หมายความว่าไง? นี่มันอะไรเนี่ย?
เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟังนะ แต่ช่วยฉัน หยุดหมอนี่ก่อนได้ไหม?
โอเค
โอเค พยายามล้อมมันไว้นะ เดี๋ยวฉันถอดปลั๊กเอง
ลุยเลย
ฉันต้านมันไม่ไหวแล้ว
เสร็จฉัน ฉันจับได้แล้ว
คนละปีเตอร์แฮะ แปลกจัง
ขอบใจนะ
ขอโทษด้วย
ช่างมันเถอะ
ฉันได้ร่างคืนมาแล้ว
เฮ้ เอ่อ...
อาจจะฟังดูบ้าหน่อยนะ แต่นี่ไม่ใช่จักรวาลของคุณ
คนละจักรวาลเหรอ?
- อะไรนะ? - ฉันรู้สึกแล้วเชียว
พลัง...มันไม่เหมือนเดิม
ชอบเลยว่ะ
เย็นไว้นะ พวก
เป็นความผิดผมเอง ที่คุณมาอยู่ที่นี่
หมายถึงจักรวาลนี้เหรอ? หรือว่าป่า?
- ฉันเกลียดป่านะ - หมายถึงจักรวาลนี้น่ะครับ
แล้วไง? จะยืนหัวโด่แกล้งทำเหมือน ฉันไม่ได้เป็นชีเปลือยแบบนี้เหรอ?
- แกล้งทำไม่เห็นอยู่เนี่ย - เอ่อ ไม่ ไม่...
อะไรน่ะ? นายทำอะไรหมอนั่น?
ไม่ๆๆๆ ไม่เป็นไร
นายฆ่ามันเหรอ?
ฉันอธิบายทุกอย่างได้ เชื่อใจกันหน่อย ขอเหอะ
ฉันไม่เชื่อใจนาย ฉันไม่รู้จักนายฃ
อะไรเนี่ย?
แกเลือกผิดข้างแล้ว
คอนเนอรส์?
อะไร?
แกรู้จักไอ้ตัวประหลาดนี่เหรอ?
ไม่ๆๆๆ ไม่ใช่ตัวประหลาด คนนี่แหละ
จากจักรวาลเดียวกันนี่เอง
ดร.เคิร์ท ซิมมอนส์ เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ ในออสคอร์ป ที่ฉันเคยทำงานด้วย
มือดีด้วย
จนเขาเปลี่ยนตัวเองเป็นสัตว์เลื้อยคลาน แล้วยังพยายาม...
ทำให้ทุกคนในเมืองเป็นแบบนั้นด้วย มันบ้ามาก
ไม่ได้บ้านะ แม็กซ์ มันเป็นก้าวต่อไป ของวิวัฒนาการมนุษย์ต่างหาก
ไดโนเสาร์นั่นพูดได้ด้วย
- ตะกวดต่างหาก - เออ
พูดก็พูดเถอะ เกิดอะๆไรขึ้นกับแกล่ะ?
ฉันจำได้ว่าแกเคยใส่แว่น ฟันเหยิน ทรงผมก็ทุเรศๆ
ไปแปลงโฉมมาเหรอ?
ฉันแปลงโฉมจริงจังให้แกได้นะ
- ขอเดา ให้เป็นตะกวดใช่ไหม? - ถูกเผง
พวกแกหุบปากได้ไหม? นี่เราอยู่ไหนเนี่ย?
- เรื่องมันยาวน่ะ - คุกใต้ดินของพ่อมด
คุก...ใต้ดินของพ่อมดเหรอ?
ไม่รู้จะพูดให้ดูดียังไง
คุกใต้ดินที่มีแต่สัตว์เลื้อยคลานเลยล่ะ
พวกเธอจะใช้คาถาอาคมอะไรก็เชิญ
ฉันอยากลิ้มรสพลังที่เพิ่งรู้สึกไปอีกครั้ง
ปีเตอร์ เฮ้
เฮ้ พวกนั้นมารึยัง?
ตัวที่เป็นกระแสไฟกับตัวที่เหมือนทรายน่ะ
มาแล้ว พวกนั้นโดนล็อคอยู่ที่นี่
เยี่ยมเลย ฉันจะอยู่ที่นี่อีกแปปนึง
จะลองแก้ไขทุกอย่างก่อน พวกนั้น จะได้ไม่โทษฉันอีก
- โอเค - เฮ้ ฉัน...
ฉันทำเรื่องนี้ไม่ได้แน่ ถ้าเธอไม่ช่วย...
- ขอบใจนะ - ได้เลย
เฮ้ ถามมันหน่อยสิ ว่านี่ต้นไม้ปีศาจ
หรือนักวิทยาศาสตร์ที่กลายร่างเป็นต้นไม้
ต้นไม้ธรรมดาน่ะ เพื่อน
แค่ต้นไม้
ไอ้ขี้ขลาด เรามีโลกใบใหม่ให้พิชิตแท้ๆ
- แกทำฉันคลื่นไส้ - ขอเถอะ อย่ามายุ่งกับฉัน
แอบอยู่ในเงา...
หลบซ่อนจากตัวตนของตัวเอง
ไม่นะ!
แกหนีตัวเองไม่พ้นหรอก!
- เฮ้ ป้าเมย์ - เฮ้ ปีเตอร์
ป้าอยู่ที่ทำงาน แล้ว...
หนึ่งในคนที่เธอกำลังตามหาเข้ามาพอดี
ป้าเมย์? ป้าเมย์อยู่ไหน? ขอบใจนะ
เฮ้ มาแล้ว
นอร์แมน
นี่หลานฉันเอง
นอร์แมน ออสบอร์น?
ผมนึกว่าคุณ...
ฉันเห็นสไปเดอร์แมนในโฆษณาร้านนี้
เลยคิดว่ามันน่าจะช่วยฉันได้
แต่นายไม่ใช่สไปเดอร์แมนนี่
เดี๋ยว คุณอยากให้สไปเดอร์แมนช่วยเหรอ?
แกแค่เดินเข้ามา
ฉันไม่รู้จะไปไหนแล้ว
มีใครไม่รู้อยู่ในบ้านฉัน
บริษัทออสคอร์ปก็ไม่มีตัวตน
ลูกชายฉัน...
บางครั้ง...
ฉันก็ไม่เป็นตัวเอง
ฉัน...
กลายเป็นคนอื่น
ทุกครั้งที่มันคุมร่างฉัน ฉันจำอะไรไม่ได้เลย
ตอนนี้ ฉันมาอยู่นี่ ในเมืองนี้
ฉันไม่รู้เลย...
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ฉันไม่...มันไม่เข้าท่าเลย
เขาหลงแล้ว
ป้าไม่ได้หมายถึงแค่หลงจักรวาลนะ
สมงสมองด้วย
พวกที่หลงมาเป็นแบบนี้หมดรึเปล่า?
ครับ
แต่ละคนมีปัญหาทั้งร่างกายทั้งจิตใจทั้งนั้น
เขาต้องการความช่วยเหลือนะ พวกนั้นก็ด้วย
ป้าไม่ได้หมายถึง...ไม่นะ ป้าเมย์...
นี่ไม่ใช่ปัญหาของผม
ปีเตอร์ ไม่ใช่ปัญหาของเธอเหรอ?
ป้าเมย์...
ส่งพวกนี้กลับไป ยังมีโอกาสช่วยพวกเขามากกว่านะ
ส่งพวกนี้กลับจักรวาลตัวเอง
คือสิ่งดีที่สุดสำหรับพวกนี้แล้ว
สำหรับพวกนี้?
หรือสำหรับตัวเธอเองกันแน่?
ดูรอบตัวเธอสิ
นี่มันหน้าที่เรา
เราช่วยเหลือผู้คน
มันดีที่สุด...สำหรับพวกนี้แล้ว
เชื่อผมสิ
แต่ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย
สไปเดอร์แมนคือตัวอันตราย!
แล้วเราจะกลับมา หลังโฆษณาอาหารเสริม ของเดลีบิวเกิ้ลครับ
อาหารเสริมรายวันอย่างเดียว ที่คุณต้องการ
คัทครับ
อะไร?
ผมเจอมันแล้วครับ
มันอยู่กับป้า และก็ใครไม่รู้
แน่ใจนะ?
พวกมันเพิ่งออกจากสถานสงเคราะห์
โอเค อย่าให้คลาดสายตา
ขอบใจนะ เมย์
หวังว่าจะได้เจอเธออีกนะ
เฮ้
เขาเชื่อใจเธอ
ป้าก็เชื่อ
ขอบคุณที่ซักชุดให้นะครับ
แล้วเจอกันครับ
- ทุกคน นี่คุณออสบอร์น - เฮ้ ด็อกเตอร์ต่างหาก
โทษครับ เอ่อ...
ดร.ออสบอร์น นี่เพื่อนๆผม เน็ดกับเอ็มเจ
แมรี่ เจน?
มิเชล โจนส์น่ะค่ะ
เหลือเชื่อจริงๆ
เธอว่าจะมีเน็ด ลีดส์ในจักรวาลอื่นไหม?
อ็อคเตเวียส?
ออสบอร์น?
- เกิด...อะไรขึ้นกับแก? - เกิดอะไรกับ...
- แกมันศพเดินได้ - หมายความว่าไง?
แกตายไปแล้วนะ นอร์แมน
หลายปีแล้ว
แกมันบ้า
ฉันรักที่นี่จริงๆ
พูดอะไรกัน?
เขายืนอยู่นี่ไง
- เขายังไม่... - ตาย
ทั้งคู่ตายแล้ว หลังสู้กับสไปเดอร์แมน
เป็นข่าวออกไปทั่ว
กรีนก็อบลิน?
ถูกยานร่อนตัวเองเสียบจนตาย
หลังจากนั้นไม่กี่ปี...
แก ด็อก อ็อค
จมน้ำลงไปพร้อมอาวุธตัวเอง
เพ้อเจ้อน่า
สไปเดอร์แมนพยายามหยุดเตาหลอมปฏิกรณ์ของฉัน
ฉันเลยหยุดมัน
มันเสร็จฉันแล้ว ฉันบีบคอมัน... แล้วฉันก็...
โดนส่งมาที่นี่
ขอเถอะ ฉันจะบอกให้
ฉันกำลังเล่นงานสไปเดอร์แมน ถามมันได้เลย
มันทำให้กระแสไฟโอเวอร์โหลด ฉันติดอยู่ในกริด
กำลังซึมซับไฟ ฉันจะกลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์อยู่แล้ว
แล้วจู่ๆ...
แล้วจู่ๆ...ตายห่า
ฉันกำลังจะตายนี่หว่า
แม็กซ์ แกรู้ไหม ฉันตายรึเปล่า?
- เยี่ยมเลย ได้มาอีกตัวแล้ว - เดี๋ยว สเตรนจ์ เขาไม่อันตรายนะ
ไม่เป็นไร
นั่นอะไรน่ะ?
มันคือโบราณวัตถุ แม็คคินาติ โคดามัส
ฉันเก็บคาถาที่บกพร่องไว้ในนี้ หลังทำพิธีอย่างถูกต้อง
มันจะกลับคาถา แล้วส่งพวกนี้กลับจักรวาลตัวเองไป
แล้วยังไงต่อ?
เราก็ตายงั้นเหรอ?
ไม่ล่ะ ฉันขอผ่านดีกว่า
ปล่อยฉันออกไปที ปีเตอร์!
สเตรนจ์...
เรายังส่งพวกนี้กลับไปไม่ได้นะ
ทำไม?
ส่งกลับไป พวกนี้จะต้องตายน่ะสิ
ปาร์คเกอร์...
มันคือชะตาของคนพวกนี้
ไม่เอาน่า เมตตาหน่อยสิ สเตรนจ์
ในระบบพหุภพหลากจักรวาล
ความเสียสละของคนพวกนี้มีความหมาย มากกว่าชีวิตของพวกเขามาก
เสียใจด้วยนะ ไอ้หนู
ถ้าพวกนี้ต้องตาย ก็คือต้องตาย
ปีเตอร์!
อย่านะ!
- เพื่อน ทำอะไรวะ? - ปีเตอร์ เธอต้องไปแล้ว ไป!
นี่แหละ ฉันถึงไม่มีลูกไง
- ส่งกล่องมาให้ฉัน - ไม่
พระเจ้า ฉันตายแล้ว
ยังหรอก นายแค่ถูกแยกออกจากกายหยาบเท่านั้น
กายหยาบ...อะไรเนี่ย?!
- นายทำงั้นได้ไง? - ไม่รู้เลย
นายต้องทำไม่ได้สิ
รู้สึกสุดยอดจริงๆ
ไม่เคยเจออะไรสุดยอดแบบนี้เลย แต่อย่าทำอีกนะ
เฮ้ ปล่อยฉันนะ!
นี่ที่ไหนเนี่ย?
จักรวาลคู่ขนาน ที่ฉันเป็นคนคุม
สเตรนจ์ หยุดเถอะ เราคุยกันก่อนได้ไหม?
ปาร์คเกอร์ นายไม่รู้เหรอ ว่าในจักรวาลอื่น
มีคนนับไม่ถ้วนรู้ว่าปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ คือสไปเดอร์แมน
ถ้าคาถานี่หลุดไป พวกนั้นจะแห่มาที่นี่นะ
ผมรู้ ผมเข้าใจ แต่เรา ส่งพวกนั้นกลับไปตายไม่ได้นะ
มันเป็นชะตาของพวกนั้น
นายเปลี่ยนมันไม่ได้ เหมือนที่เปลี่ยนตัวตน พวกนั้นไม่ได้นั่นแหละ
ถ้าทำได้ล่ะ? ถ้าเราเปลี่ยนชะตาพวกนั้นได้ล่ะ?
คุณทำอะไรเนี่ย?
ผมจะไม่คืน...
คืนมาเดี๋ยวนี้
เดี๋ยวนะ นั่นวงก้นหอยอาร์คิมิดีสเหรอ?
จักรวาลคู่ขนานก็แค่เรขาคณิตนี่? แกเก่งเราขาคณิต แกแก้ได้อยู่แล้ว
แสควร์รัศมี หารด้วยพาย จุดหักเหตามเส้นโค้ง...
มันจบแล้ว ปาร์คเกอร์ เดี๋ยวเสร็จธุระฉันจะกลับมารับนาย
เฮ้ สเตรนจ์ รู้ไหมอะไรที่เจ๋งกว่าเวทมนตร์?
คณิตศาสตร์ไง
อย่านะ
โอ้ย
ขอโทษด้วยครับ แต่...
ผมต้องลองดู
เพื่อน เกิดอะไรขึ้น?
ฉันเพิ่งสู้กับด็อกเตอร์สเตรนจ์มา ชนะด้วยว่ะ!
- ว่าไงนะ? - เนี่ย ขโมยแหวนเขามาด้วย
ฉันโหนไปมารอบเมือง แล้วทะลุเข้าไป...
ในจักรวาลคู่ขนาน
- แล้วฉันก็กลับมา... - เขาอยู่ไหน? เขาอยู่ไหน?
ติดอยู่ในนั้น แต่..ไม่รู้ว่าอีกนานไหม
แกทิ้งให้พวกเราตายก็ได้
ทำไมถึงไม่ทำ?
เพราะเขาไม่ได้เป็นคนแบบนั้นไง
ผมว่าผมช่วยทุกคนได้
ถ้าผมแก้ไขสิ่งที่เกิดกับพวกคุณ
พอคุณกลับไป ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม
คุณอาจจะไม่ต้องสู้กับสไปเดอร์แมนจนตายก็ได้
หมายความว่าไง "แก้ไขพวกเรา"?
- ฟังนะ เทคโนโลยีของเราล้ำหน้ามาก... - ฉันช่วยนายได้
ฉันเองก็เป็นนักวิทยาศาสตร์เหมือนกัน
อ็อคเตเวียสรู้ฝีมือฉันดี
แก้ไข? เหมือนหมาน่ะเหรอ?
ฉันไม่ยอมหรอก
ผมรับปากอะไรไม่ได้หรอก
แต่อย่างน้อยเรายังกลับบ้านและมีโอกาสได้นะ
โอกาสครั้งที่สอง
ไม่เอาน่า ไม่คุ้มที่จะลองหน่อยเหรอ?
เชื่อฉันสิ ปีเตอร์...
เมื่อไหร่ที่แกพยายามแก้ไขคนอื่น
มันต้องมีผลที่จะตามมาแน่นอน
งั้นคุณไม่ต้องมาก็ได้
ไม่ยักกะรู้ด้วยซ้ำว่าคุณพูดได้น่ะ
แต่ถ้าคุณจะอยู่ที่นี่
คุณต้องรับมือกับพ่อมดคนนั้นเอง
งั้นถ้าเราไม่ไป ก็ตาย...
ไม่มีทางเลือก ว่าไหม?
ฉันแค่อยากกลับบ้าน
ฉันเองก็ไม่อยากโดนฆ่าตาย
โดยเฉพาะถ้าถูกฆ่าโดยคนใส่ชุดบ้าๆแบบนี้ งั้น...
แผนนายคืออะไร?
ผมจัดการทุกอย่างได้แน่
เราจะทำไงกับไอ้นี่ดี?
ต้องหาที่ปลอดภัยเก็บ ว่าไหม?
- ใช่ ใช่ ใช่ - งั้นเธอต้องเอาไป
เดี๋ยว อะไรนะ?
เผื่อเกิดเรื่อง ฉันจะส่งข้อความมาหา แล้วเธอก็กดมันซะ
เรื่องจะได้จบ พวกนี้จะได้กลับบ้านไป
เราจะไปกับเธอ ไม่ทิ้งเธอหรอกนะ
เธอมาด้วยไม่ได้หรอก มันอันตรายเกินไป พวกเธอช่วยมามากพอแล้ว
- ปีเตอร์ เราอยู่บนเรือลำเดียวกันนะ - ฉันรู้ เน็ด
แต่ฉันทำไม่ได้แน่ ถ้ารู้ว่าพวกเธออยู่ในอันตราย
โอเคไหม? เอาไปเถอะ เอ็มเจ เพื่อฉันนะ
ขอล่ะ
- ก็ได้ - ขอบใจมาก
แต่ฉันสาบานเลยนะ ปีเตอร์ ถ้าเธอเงียบไป ฉันกดปุ่มแน่
- แน่นอน - โอเค ฉันกดแน่นะ!
เออ เราเชื่อเธอ มิเชล
เธอไม่ใช่แฟนหมอนั่นแน่ ไม่มีทาง
- เธอเอาจริงนะ - จริงแน่ๆ
โอเค
- งั้นเจอกันนะ - ดูแลตัวเองด้วย
แกด้วยนะ
โอเค
- ระวังด้วย โอเคนะ? - เธอด้วยนะ
งั้น เอ่อ...
ใครจะมากับผมบ้าง?
ฉันเอง
แต่ถ้าเรื่องนี้พลาด...
ฉันจะย่างนายให้สุกเลย
- คอนเนอรส์อยู่ไหน? - เขาบอกว่าอยากรอในรถน่ะ
- โอเค - ปิดระบบสัญญาณเตือนภัย
โอเค
รู้สึกไม่ดีเลย ที่มาใช้บ้านแฮปปี้แบบนี้
ไม่ๆๆๆ เดี๋ยวเขาก็ลืม
โทษนะ
นี่แผนแกเหรอ ปีเตอร์?
หืม?
ไม่มีแล็บ ไม่มีอุปกรณ์ จะสร้างปาฏิหารย์ ในคอนโดรึไง?
จะเวฟชูร์โร่ส์หรือเบอริโต้ให้เรากินเหรอ?
ฉันอยากกินเบอริโต้เหมือนกันนะ
มันจะฆ่าเราทุกคนน่ะสิ
หวังว่าจะไม่นะ
คุณก่อนเลย ด็อก
อะไรนะ? เฮ้ ฉันบอกแล้วไง ไม่ต้องมาแก้ไขอะไรฉัน
ฉันไม่ต้องให้ใครแก้ไข!
โดยเฉพาะจากเด็กวัยรุ่นรื้อขยะ ในลิ้นชักคนโสดมาใช้
ไม่ๆๆๆ
มันมีของดีแน่
ฉันรู้สึกได้
มวลมันแปลกๆ
อะไรกันน่ะ?
มันคือเครื่องแฟบริเคเตอร์
มันวิเคราะห์ ออกแบบ และสร้างอะไรก็ได้
นึกว่าเตียงทำผิวแทนที่แฮปปี้ทำหักซะอีก
ดูนั่นสิ
มันทำเราตายหมดแน่
ชิพที่ฝังในคอด็อกเตอร์นั่น
ถูกออกแบบมาให้ปกป้องสมองจากระบบเอไอ
ที่คุมหนวดพวกนี้ แต่ถ้าคุณมองดีๆ...
ชิพมันไหม้หมดแล้ว
แทนที่แกจะเป็นคนคุมหนวดพวกนั้น กลายเป็นหนวดพวกนั้นควบคุมแกแทน
ผมว่านั่นแหละเหตุผล...
ที่แกหงุดหงิดตลอดเวลา
หิวน้ำไหม?
ใช่ ฉันหิวน้ำ
น้ำจืดหรือน้ำเค็มดี
เพราะคุณเป็นปลาหมึกยักษ์ไง
อะไรนะ?
งั้นน้ำจืดละกัน
ดูที่นี่สิ
จะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
อะไร? คอนโดนี่เหรอ?
ใช่ๆ คอนโดเนี่ย ฉันชอบมากเลย โล่งๆแบบนี้
เปล่าหรอก เพื่อน ฉันหมายถึงจักรวาลนี้
ฉันชอบตัวตนฉันที่นี่ว่ะ
ด้วยพลังที่ฉันมีเนี่ย ฉันเป็นอะไรได้เยอะเลย
แล้วนายมาที่นี่ทำไม?
ฉันมีลูกสาว
ฉันอยากเจอเธอ แต่หมอนั่นไม่ส่งใครกลับแน่
จนกว่ามันจะทำอะไรเรื่องวิทยาศาสตร์เสร็จ
- นายเชื่อใจมันไหม? - ฉันไม่เชื่อใจใครทั้งนั้น
แล้วนายกลายเป็นแบบนี้ได้ไง?
ที่ที่ฉันทำงาน...
พวกนั้นทำการทดลองกับไฟฟ้า
ที่สร้างโดยสิ่งมีชีวิต แล้ว...
ฉันตกลงไปในบ่อปลาไหลไฟฟ้า
พูดเป็นเล่น
ฉันตกลงไปในเครื่องชนอนุภาคยักษ์
โหย
จะตกลงไปไหนต้องระวังกันหน่อย
สุดยอด
ทั้งเทคโนโลยีแล้วก็นายด้วย
พอจบเรื่องนี้
ถ้านายอยากได้งานทำ
และยินดีเดินทางไปจักรวาลอื่น...
ได้ผล ได้ผลจริงด้วย!
ผมซ่อมได้แล้ว ส่งเขาขึ้นมาได้ไหมป้า?
ได้ เอ้านี่
- โทษนะ - ระวังนะ ด็อก
อับอายขายขี้หน้าไม่จบสิ้น
แก! เอาโปรเจ็ควิทยาศาสตร์แก ไปไกลๆฉันเลยนะ!
เฮ้ ได้ผลแน่ เชื่อใจกันหน่อยสิ
กล่าวโดยไอ้โง่ที่เปลี่ยนตัวเองเป็นปีศาจ
หยุดเถอะ อยู่เฉยๆสิ
แกอย่าบังอาจนะ
สาบานเลย...ถ้าฉันหลุดออกไปได้ ฉันจะ...
ด็อก?
ด็อกเตอร์อ็อคเตเวียส?
มันเงียบเหลือเกิน...
เสียงพวกนั้น...
ในหัวของฉัน...
ฉันเกือบลืมไปแล้ว...
อ็อตโต้
ไง
นอร์แมน
ฉันเอง
ดูสิ
ฉันขอบใจแกมาก เจ้าหนู จริงๆ
ครับ ไม่เป็นไรครับ
ฉันจะช่วยยังไงได้บ้าง?
นี่ปีเตอร์ ฝากข้อความไว้ด้วยครับ
เอ้อ ปีเตอร์ พอดีฉันเข้าไปดูกล้องหน้าประตู...
พวกนั้นมันใคนน่ะ? ไซบอร์กเหรอ?
นี่นายเอาไซบอร์กขาหุ่นยนต์เข้าบ้านฉันรึไง?
อีกตัวนึงเป็นโคลนเหรอ? อะไรกันเนี่ย? โทรกลับหาฉันด้วยนะ
รู้สึกยังไงล่ะ นอร์แมน?
เดี๋ยวนายก็จะหายดีแล้ว
ไม่มีด้านมืดอีก
มีแค่นายเท่านั้น
แค่ฉัน
โอเค เอ่อ...
เสียบตรงนี้นะ...
มันกำลังดูดพลังออกแล้ว
เดี๋ยวผมจะกลับมาเช็คอีกที แต่...
คุณดูไฟเอาไว้นะ ถ้ามันสีเขียวหมด
แสดงว่าร่างกายคุณไม่มีไฟเหลือแล้ว
แต่ไม่ใช่ไม่เหลือเลยนะ
เพราะคุณยังต้องใช้กระแสไฟ เพื่อให้สมองยังทำงานได้...
ระบบประสาทของคุณจะ...
ไม่รู้จะอธิบายเรื่องไฟฟ้าให้คุณฟังทำไม
- ถามอะไรหน่อยได้ไหม? - ได้สิ
นี่เลโก้ของนายเหรอ?
ผมต้องไปก่อนนะ
เดี๋ยวผมมา
- รู้สึกแปลกๆ - หมายความว่าไง?
- ฉันไม่ชอบเลย - อย่าไปยุ่งกับมัน
ยิ่งพวกนายแก้ไขเสร็จเร็วเท่าไหร่ เรายิ่งได้กลับบ้านเร็วขึ้นเท่านั้น
- ไง? มันอยู่ไหน? - ข้างในครับ
แต่เราดันมาอยู่ข้างนอก ไม่ได้ยินเหรอ ฉันบอกว่าอย่าให้คลาดสายตาน่ะ?
ฉันต้องการภาพสไปเดอร์แมนแบบคาหนังคาเขา
โทรหากรมควบคุมความเสียหายแล้ว กำลังมากันเนี่ย...
- เริ่มแล้วสินะ - เดี๋ยวตำรวจก็มากันเต็มแล้ว...
ปีเตอร์?
- มีอะไรเหรอ? - ผมก็ไม่รู้
ป้าเมย์?
อะไรเหรอ ปีเตอร์?
มีอะไร ปีเตอร์?
ทำไมนายมองฉันแบบนั้น?
แจ่มจริงนะ ประสาทสัมผัสแกเนี่ย
นอร์แมน?
นอร์แมนไปพักแล้ว อ็อตตี้
อะไรวะ?
ก็อบลิน
ไม่มีด้านมืดแล้ว? แกคิดเหรอ ว่าฉันจะยอมน่ะ?
คิดว่าฉันจะยอมให้แกแย่งพลังฉันไป
เพราะแกตาบอด มองไม่เห็นคุณค่า ของพลังที่แท้จริงงั้นเหรอ?
- แกไม่รู้จักฉัน - งั้นเหรอ?
ฉันเห็นตอนเธอทำแกติดกับ
ต่อสู้เพื่อภารกิจเปี่ยมศีลธรรมของเธอ
เราไม่ต้องให้แกมาช่วยหรอก
ไม่ต้องมาแก้อะไรพวกเรา
นี่มันไม่ใช่คำสาป
มันเป็นพรต่างหาก
นอร์แมน ไม่นะ
- เงียบไปเลย เจ้าหมา - แกไม่รู้หรอกว่าพูดอะไรอยู่
ฉันมองดูแกผ่านสายตาขี้ขลาดของนอร์แมน
ดันทุรัง เพื่อให้ได้ทุกอย่างที่ต้องการ
ขณะที่ทั้งโลกบีบให้แกเลือก
ทวยเทพไม่ต้องเลือกหรอก
เราแค่ฉวยมันมาเลย
ป้าเมย์ วิ่งเร็ว!
พระเจ้า แกทำอะไรน่ะ?
ฉันชอบตอนแกโหดๆมากกว่าว่ะ
บนนั้น! ไอ้ตัวที่อยู่บนสะพานไง
แกเห็นไหม?
ปล่อยฉัน!
แกแกร่งพอจะช่วงชิงทุกอย่าง...
แต่อ่อนแอเกินกว่าจะแย่งมันมา!
เสร็จฉันล่ะ
ฉันบอกแล้วว่ามีผลที่จะตามมาแน่!
จุดอ่อนของแก ปีเตอร์...
คือความมีคุณธรรม
มันกำลังบีบคอแก
แกรู้สึกไหม?
มันไม่ได้ผล
นอร์แมนพูดถูก
มันได้มาจากแก...โรคน่าสมเพชนั่น!
แกพยายามจะแก้ไขฉัน...
ป้าเมย์ ไป... ป้าเมย์...
ฉันจะแก้ไขแกบ้าง
ป้าเมย์ หนีไปซะ ผมขอร้อง...
ป้าเมย์!
ปีเตอร์ ปีเตอร์ ปีเตอร์...
ทำดีได้ดีน่ะไม่มีหรอก
เดี๋ยวแกค่อยขอบคุณฉันก็ได้
ไม่นะ!
- ป้าเมย์? - ปีเตอร์...
ป้าเมย์ ป้าเมย์...ผมอยู่นี่
ผมอยู่นี่
ป้าโอเคไหม?
จริงเหรอ?
ใช่
ไม่เป็นไร เราไม่เป็นไร ใช่ไหม?
ใช่
หัวกระแทกนิดหน่อย
- ผมก็ด้วย - แค่นั้นเอง
สงสัยผมซี่โครงหัก
เป็นความผิดผมเอง ป้าเมย์
ผมน่าจะเชื่อสเตรนจ์ แล้วให้เขาส่งพวกนั้นกลับ...
เธอทำถูกแล้ว
ไม่งั้นพวกนั้นถูกฆ่าแน่
เธอทำถูกแล้ว
มันไม่ใช่หน้าที่ผม ป้าเมย์
ที่นอร์แมนพูดน่ะเหรอ?
ภารกิจเปี่ยมศีลธรรมของป้า ไม่หรอก
ไม่ ปีเตอร์ ฟังนะ ฟังป้า
เธอมีพรสวรรค์
เธอมีพลัง
และพลังอันยิ่งใหญ่
จะมาคู่กับความรับผิดชอบที่ใหญ่หลวงเสมอ
ครับ ผมรู้
เราไปกันดีกว่า
โอเค ไปกันเถอะ
เกิดอะไรขึ้น? ป้าโอเคไหมครับ?
ป้าไม่เป็นไรนี่ เกิดอะไรขึ้น?
แค่ต้อง...พักหายใจหน่อยน่ะ...
โอเค พักกันก่อน ผมอยู่นี่นะ
เราจะไม่รีบ
ป้าหายใจให้ทั่วท้อง แล้ว...
ผมจะพาป้าไปหาหมอ โอเคนะ?
เธอโอเคใช่ไหม?
ใครก็ได้ช่วยที ผมต้องการรถพยาบาล
ใครก็ได้ครับ...
อะไรเหรอ?
ไม่มีอะไรครับ ป้าไม่เป็นไร ป้าโอเค
ป้าแค่...ขอพักหายใจหน่อย...
ได้ครับ ผมอยู่นี่นะ ผมอยู่นี่
ผมอยู่นี่
เราไม่เป็นไรนะ
มีแค่ผมกับป้า
ป้าเมย์?
มองหน้าผมได้ไหม ป้าเมย์? ได้ไหมครับ?
ป้าเมย์? ป้าเมย์?
ป้าทำอะไรครับ? ขอร้อง ตื่นมา คุยกับผมก่อนได้ไหม?
ปีเตอร์!
ผมขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ
วิ่ง!
โศกนาฏกรรม
ผมจะเรียกว่าอะไรได้อีก?
จะพูดอะไรมากกว่านี้ได้อีก?
ความเสียหาย...
การทำลายล้าง...
พวกคุณได้เห็นด้วยตาตัวเองแล้ว
เมื่อไหร่ผู้คนจะตื่นมาแล้วตาสว่าง
ว่าทุกที่ที่สไปเดอร์แมนไป...
จะเกิดเรื่องร้ายและความโกลาหล
ทุกสิ่งที่สไปเดอร์แมนแตะต้อง จะพังทลาย
และคนบริสุทธิ์อย่างพวกเรา.... จะต้องตามเช็ดล้างเสมอ
ผมเจ โจนาห์ เจมเมอสัน รายงาน
ราตรีสวัสดิ์ครับ
ขอพระเจ้าช่วยพวกเราด้วย
เราได้รับแจ้งว่ามีผู้บาดเจ็บหลายราย
และมีผู้เสียชีวิต อย่างน้อย 1 ราย
ยังไม่โทรมาเลยเหรอ?
ยังเลย
ฉันจะกดปุ่ม
- อะไรนะ? อย่า! - ปีเตอร์บอกให้ฉันรอ แต่ว่า...
ฉันจะกด
ฉันอยาก...เห็นมันซักหน่อย
- เน็ด? - ไง?
ทำอีกทีซิ
ได้
ฉันอยากเห็นมันซักหน่อย
โอเค...
ฉันอยากเห็นปีเตอร์
จริงด้วย ฉันมีเวทมนตร์
- ใช่เขาไหม? - ใช่สิ ต้องใช่
- ปีเตอร์ ปีเตอร์! - เฮ้ ปีเตอร์!
ปีเตอร์!
ไฮ ไฮ!
ไม่ๆๆๆ ไม่เป็นไร ผมเป็นคนดี
โอเค...
นายเป็นใคร?
ฉันปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
เป็นไปไม่ได้
ฉันคือสไปเดอร์แมน
ในโลกของฉัน แต่เมื่อวานน่ะเหรอ?
ฉัน...
ฉันมาโผล่ที่นี่
ว้าว
ทฤษฎีสตริง...
ความเป็นจริงในหลายมิติ...
และการเคลื่อนย้ายสสาร
จริงทั้งหมดเหรอเนี่ย?
ใช่...
นั่นไง!
ต้องเป็นเพราะคาถานั่นแน่ๆ
คาถาเหรอ?
- เวทมนตร์น่ะเหรอ? - ไม่มีคาถาอะไรหรอก
- ไม่มี - ไม่มี
ที่นี่ก็มีเวทมนตร์งั้นเหรอ?
- คือ.. - เงียบไปเลย เน็ด
ไม่ ไม่จริงหรอก
- เงียบเลย - คือ...
ก็มีพวกนักมายากลแหละ แต่ไม่มี...
หยุดเลย หยุด
- พิสูจน์สิ - พิสูจน์อะไรล่ะ?
ว่านายคือปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
ฉันไม่ได้พกบัตรอะไรหรอกนะ
ไม่งั้นจะเป็นซุปเปอร์ฮีโร่นิรนามยังไงล่ะ?
เธอทำแบบนั้นทำไม?
ดูว่านายรู้สึกเสียวแปลบๆไหม
รู้สึกสิ แต่ไม่ใช่จากขนมปังหรอกนะ
ช่วยอย่าโยนขนมปังอีกได้ไหม? เธอเป็นคนไม่เชื่อใจใครเลย...
ตรงนั้นฉันเข้าใจนะ
- คลานไปรอบๆสิ - คลานไปรอบๆเหรอ?
- ใช่ - ไม่
- คลานไปรอบๆ - ทำไมฉันต้องคลานด้วย?
- เพราะแค่นี้ยังไม่พอ - แค่นี้ก็เยอะพอแล้ว
- ไม่ ยัง - พอแล้ว
- ไม่ - แล้วฉันเกาะติดเพดานได้ไง?
คลานเลย
ยายฉันถามว่านายช่วยเอาหยากไย่ออกได้ไหม
- คือมันอยู่สูงไปมั๊ง? - ได้สิ
ขอบใจนะ
โอเครึยัง?
โอเคแล้วนะ
ตอนนี้โอเคแล้ว
แสดงว่าฉันเปิดประตูมิติผิดบาน หาปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ผิดคน
ใช่ งั้นฉันว่าเธอต้องทำไปเรื่อยๆ จนเจอถูกคนแหละ
- โอ้ย - ไม่ได้ว่านะ
- โอเค - โอเค
เธอทำได้แน่
จงหาปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
ทำไมต้องทำตากับมือแบบนั้นด้วย?
จงหาปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
จงหาปีเตอร์ ปาร์คเกอร์!
เยี่ยมเลย ใครก็ไม่รู้
หวัดดี
ไม่ว่ากันนะ พอดีฉันมาเจอ...
อ้าว ปิดซะแล้ว
นายคือปีเตอร์?
ใช่ ฉันปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
ฉัน...เคยเห็นเธอสองคน...
ไฮ
เดี๋ยวนะ หมอนั่น...
ไม่ใช่เพื่อนพวกเธอนี่...
นายก็เป็นสไปเดอร์แมนเหรอ? ทำไมไม่บอกมาล่ะ?
ฉันไม่ชอบป่าวประกาศน่ะ
ไม่งั้นจะเป็นซุปเปอร์ฮีโร่นิรนามยังไง
- ฉันเพิ่งพูดไปเอง... - เขาเพิ่งพูดเอง
ยายฉันถามว่า พวกนายเก็บหยากไย่ ที่เพิ่งยิงออกมาด้วยได้ไหม
อ๋อ โทษครับ คุณยาย
ได้สิ
ยายไปนอนก่อนล่ะ
ฝันดีครับ ยาย
อาจจะฟังดูแปลกๆนะ...
แต่ฉันพยายามตามหาเพื่อนเธอ ตั้งแต่ฉันมาโผล่ที่นี่
ฉันมีความรู้สึกว่า...
หมอนั่นต้องการให้ฉันช่วย
ให้เราช่วย
จริง
เราไม่รู้ว่ามันอยู่ไหน
และ เอ่อ...
บอกตรงๆ ตอนนี้เขาเหลือแต่พวกเราเท่านั้น
งั้น...มีที่ไหน
ที่เขาอาจจะไป เพราะมีความหมายกับเขาไหม?
เช่น...
ที่ที่เขาจะไปเพื่อ...
หนีเรื่องวุ่นวายทุกอย่างเหรอ?
ของฉันคือยอดตึกไครส์เลอร์
ของฉันตึกเอ็มไพร์ สเตท
วิวสวยกว่า
วิวสวยจริงแหละ
มี
โอเค ฉันว่าฉันรู้ว่าเขาจะไปไหน
ปีเตอร์ มี...
มีคนมาหา...
ใครน่ะ?
เฮ้ เดี๋ยวๆ
เสียใจด้วยนะ...
เรื่องป้าเมย์
ใช่ เสียใจด้วย
ฉันเข้าใจว่านายต้องเจออะไร...
ไม่ ขอร้อง อย่ามาพูดเลยว่าเข้าใจผม
ก็ได้
เธอจากไปแล้ว
มันเป็นความผิดผมเอง
เธอตายอย่างเปล่าประโยชน์
ผมจะทำสิ่งที่ควรทำตั้งแต่แรก
- ปีเตอร์... - ขอร้อง อย่า
ที่นี่ไม่ใช่ที่ของพวกคุณ ผมจะส่งพวกคุณกลับบ้าน
คนพวกนั้นมาจากจักรวาลพวกคุณ ถูกไหม?
งั้นพวกคุณไปจัดการซะ
ถ้าพวกมันตาย ถ้าคุณฆ่าพวกมัน...
ก็เรื่องของพวกคุณ
ไม่ใช่ปัญหาของผม
ผมไม่สนใจอีกแล้ว
พอกันที
ผมขอโทษด้วยที่ลากพวกคุณมามีส่วนเรื่องนี้
แต่พวกคุณกลับบ้านไปได้แล้ว
โชคดีนะ
ลุงเบ็นของฉันถูกฆ่าตาย
เป็นความผิดฉันเอง
ฉันเสีย...
ฉันเสียเกว็นไป...
เธอคือเอ็มเจของฉัน
ฉันช่วยเธอไม่ทัน
ฉันไม่มีวันอภัยให้ตัวเองเรื่องนั้น
แต่ฉันก็ก้าวต่อไป พยายามจะ...
พยายามจะเดินต่อ พยายามเป็น...
สไปเดอร์แมน เพื่อนบ้านที่ดีของทุกคน เพราะ...
ฉันรู้ว่าเธอคงต้องการแบบนั้น
แต่ว่า...
พอถึงบางจุด ฉันก็...
ฉันหยุดหลอกตัวเอง
ฉันแค้นมาก
ทุกข์ใจที่สุด
ฉันแค่ไม่อยากให้นายเป็น...เหมือนฉัน
คืนที่ลุงเบ็นตาย
ฉันตามล่าคนที่ฉันคิดว่าฆ่าลุง
ฉันอยากเอามันให้ตาย
ฉันทำได้ตามที่ต้องการ
แต่มันก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย
ต้องใช้เวลานานมาก กว่าจะ...
เรียนรู้และผ่านช่วงมืดนั่นมาได้
ผมอยากฆ่ามัน
อยากฉีกมันเป็นชิ้นๆ
ผมยังได้ยินเสียงเธอในหัวอยู่เลย
เจ็บขนาดนั้น เธอยังพูดว่า เราทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
เธอบอกผมว่าพลังที่ยิ่งใหญ่...
มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่
เดี๋ยวนะ คุณรู้ได้ไง?
ลุงเบ็นพูดเอาไว้
วันที่แกตาย
ป้าเมย์อาจจะไม่ได้ตายเปล่านะ ปีเตอร์
โอเค งั้น...
คอนเนอรส์ มาร์โก ดิลล่อน และก็...
ผมว่าผมยังซ่อมอุปกรณ์สำหรับดิลล่อน กับมาร์โกได้ แต่ของคนอื่น...
ฉันจัดการของคอนเนอรส์เอง เคยจัดการมันรอบนึงแล้ว ไม่มีปัญหา
อะไร? ก็ไม่มีปัญหานี่
เยี่ยม
ใช่ เยี่ยมเลย
ฉันว่าฉันทำแอนตี้เซรุ่มให้ดร.ออสบอร์นได้
คิดเรื่องนี้มานานมากแล้ว
ต้องรักษาพวกมันให้หมด
ถูกไหม?
ครับ
มันหน้าที่เรา
อะไรเหรอ?
สำหรับพวกเธอไง
แล้ว...
คุณมีเพื่อนซี้ด้วยรึเปล่า?
เคยมี
เคยมีเหรอ?
มันตายในอ้อมแขนฉัน
หลังจากที่ีมันพยายามฆ่าฉัน
เรื่องมันเศร้ามาก
ลองวิเคราะห์ดูซิ
โอเค
เฮ้ เธอโอเคไหม?
ฉันโอเค แล้วเธอล่ะ?
เธอไม่ควรเจอแบบนี้เลย
ฉันทำชีวิตเธอพังแท้ๆ...
เฮ้ ไม่ๆๆๆๆ
มองหน้าฉันนะ ฉันอยู่นี่
ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
เราจะผ่านเรื่องนี้ และผ่านมันไปด้วยกัน
โอเคไหม?
โอเค
นายยังมีใครไหม?
ไม่มี
ฉันไม่มีเวลามาวุ่นกับปีเตอร์ ปาร์คเกอร์หรอก
เข้าใจใช่ไหม?
แล้วนายล่ะ?
คือเรื่อง...มันยาวน่ะ
ฉันเข้าใจ
คนอย่างพวกเราคงไม่เหมาะจะมีใคร
ก็...
ฉันไม่ยอมแพ้หรอก
ใช้เวลานานเหมือนกัน...แต่
เราก็ทำให้มันเวิร์คได้
- เหรอ? - ใช่
ฉันกับ...
เอ็มเจ
เอ็มเจของฉันน่ะ เอ่อ...
ชักงงเหมือนกัน ว่าไหม?
ปีเตอร์?
ไง? อ๋อ โทษที นายหมายถึง...
ปีเตอร์-ปีเตอร์น่ะ
- เราชื่อปีเตอร์กันหมดนะ เน็ด - เออ ปีเตอร์ไหน?
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์?
- ก็เหมือนกันอีก - เราก็ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ทั้งนั้น
ดูคอมพิวเตอร์!
- พร้อมแล้ว - ใช่ ฉันก็พร้อม
โอเค... เราแค่ต้องล่อพวกนั้น ไปไหนซักที่นึง ถูกไหม?
แล้วพยายามรักษาพวกมัน ขณะที่พวกมันจะฆ่าเรา แล้วก็ส่งพวกมันกลับบ้าน
ใช้กล่องเวทมนตร์เนี่ยนะ?
นั่นแหละแผนเรา
นายจะลงไปสู้ในชุดบาทหลวงหนุ่ม หรือนายเอาชุดมาด้วย?
ดีมาก
ตลับกระสุนใยของนาย
ขอบใจนะ เน็ด
เพื่ออะไรเหรอ?
น้ำยาสร้างใยน่ะ ไว้ยิงใย ทำไมเหรอ?
- ใยออกมาจากตัวคุณเลยเหรอ? - ใช่
- นายทำไม่ได้ล่ะสิ? - ไม่ได้
ออกมายังไงวะ...
โอเค เราเริ่มนอกเรื่องไปไกลแล้ว นี่นะ
เราจะไปจัดการพวกมันที่นี่ โอเคไหม? มันห่างไกลผู้คน...
ไม่น่าจะมีใครต้องเจ็บตัว
เราใช้กล่องนั่นล่อพวกมันออกมา พวกมันต้องการแค่นั้นแหละ
เราแค่ต้องคิดว่าเราจะไปที่นั่นยังไง
อ๋อ เราวาปไปก็ได้
- ว่าไงนะ? - ฉันมีเวทมนตร์แล้ว
ใช่ ไม่ๆๆๆ เขาพูดถูก ทำได้จริงๆ
- ใช่ เราเห็นมาแล้ว - จริงด้วย
- เดี๋ยว จริงดิ? - เพื่อน ฉันได้เวทย์ของด็อกเตอร์สเตรนจ์มา
- อะไรนะ? - จริงๆ!
ฉันรับปากเลย...
ฉันจะไม่กลายเป็นตัวร้ายและกลับมาฆ่านายแน่
โอเค...
ขอบใจนะ
เอ่อ...
เอาล่ะ เธอชอบพูดว่าไงนะ?
ถ้าคาดว่าจะผิดหวัง...
ไม่ๆๆๆ...
เราจะจัดการพวกมัน
โอเค
รักษา
รักษาพวกมัน
คุณผู้ชมครับ...
สายด่วนบิวเกิ้ลของเรา เพิ่งได้รับการติดต่อ
จากคนร้ายหลบหนี สไปเดอร์แมนนั่นเอง
หลังจากมันไปอาละวาดที่ควีนส์
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ นายมีเจตนาร้าย อะไรจะมาบอกเรากันแน่?
- ก็แค่ความจริง - อ๋อ แหงล่ะ
ความจริงก็คือ...
ทั้งหมดเป็นความผิดของผมเอง
ผมไม่ได้ตั้งใจเอาผู้คนอันตรายพวกนั้นมา
ยอมรับแล้วครับ!
และถ้าคนพวกนั้นดูอยู่...
รู้ไว้ด้วยว่าผมพยายามช่วยพวกคุณจริงๆ
ผมจะฆ่าพวกคุณก็ได้
ตอนไหนก็ได้ แต่ผมก็ไม่ทำ
เพราะป้าเมย์เคยสอนผมว่า ทุกคนควรได้โอกาสครั้งที่สอง
ผมถึงมาอยู่ที่นี่
แล้วมันที่ไหนล่ะ?
สถานที่ที่เป็นสัญลักษณ์ของโอกาสครั้งที่สอง
เทพีเสรีภาพเหรอ? พระเจ้า!
มันจะทำลายสถานที่สำคัญของชาติอีกแล้วครับ
สำหรับทุกคนในโลก ถ้าพวกคุณดูอยู่...
เชื่อเถอะ คนทั้งโลกดูอยู่แน่นอน
อวยพรผมด้วย
สไปเดอร์แมน เพื่อนบ้านของคุณ กำลังต้องการมัน
โอเค ทุกคน อาจจะเป็นตอนไหนก็ได้แล้วนะ
โอเค จะเสร็จแล้ว
รู้ไหม แม็กซ์เป็นคนนิสัยดีที่สุด
ก่อนมันตกลงไปใน...
บ่อปลาไหลไฟฟ้า
มันเสร็จแน่
พร้อมแล้ว...
นายโอเคไหมเนี่ย?
หลังฉันน่ะ
โหนมากไปจนตึงล่ะมั๊ง
อ๋อ เออ ฉันเองก็ปวดหลังเหมือนกัน
- จริงดิ? - ใช่
ให้ฉันหักกระดูกให้ไหม?
เอาสิ
เยี่ยมเลย
พร้อมนะ?
พร้อม
ดีมากเลย
เป็นไงบ้าง?
ว้าว
- ดีมากๆ - ใช่ไหม?
- ดีขึ้นเยอะเลย - ใช่
ว้าว
พระเจ้า นี่มันเยี่ยมจริงๆ
ฉันอยากมีพี่น้องมาตลอด
คือร่างกายนายสร้างใยได้เองเลยเหรอ?
ฉันไม่อยากคุยเรื่องนี้น่ะ
เปล่านะ ฉันไม่ได้จะ...
- นี่นายล้อเลียนฉันเหรอ? - เปล่าๆๆ ไม่ๆๆๆ
เขาไม่ได้แหย่หรอก แค่...
เราทำไม่ได้ไง เลยอยากรู้ว่า คุณสร้างใยได้ยังไง
แค่นั้นเอง
ถ้าเรื่องส่วนตัวมาก ฉันก็ไม่อยากแส่ แค่คิดว่ามันเจ๋งดีน่ะ
ไม่ ฉันเองก็อยากบอก แต่คือ...ฉันไม่ได้ทำมัน...
คือฉันไม่...
เหมือนฉันไม่ได้จงใจต้องหายใจน่ะ มันหายใจเองอัตโนมัติ
คือมันออกมาจากข้อมือ หรือว่า...
มีออกมาจากทางอื่นได้ด้วย?
แค่...ทางข้อมือน่ะ
ไม่เคยเจอใยบล็อคเลยเหรอ? เพราะฉันเจอเป็นประจำเลย
ฉันต้องสร้างแล็บขึ้นมา
วุ่นวายมากๆ
ฟังดูวุ่นวายจริงแหละ
แต่เคยเจอนะ พอนายพูดขึ้นมาก็...
- ฉันเคยเจอใยบล็อคเหมือนกัน - ทำไมล่ะ?
เวลาเจออะไรวิกฤตๆ
เออ อย่าให้พูดเลย
เฮ้...
ตัวร้ายที่สุดที่พวกคุณเคยสู้เป็นใครกันมั่ง?
เหมือนนายจะเคยเจอพวกมันมั่งแล้วนะ
คำถามดีมากเลย
ฉันเคยสู้กับ...
เอเลี่ยน...
สีดำๆเหนียวๆครั้งนึง
พูดเป็นเล่น! ผมก็เคยสู้กับเอเลี่ยน
ทั้งในโลกกับในอวกาศ
- โอ้ - ใช่ มันตัวสีม่วงนะ
ฉันอยากสู้กับเอเลี่ยนบ้าง
ฉันยังงงตรง...
นายสู้กับเอเลี่ยนในอวกาศ
ฉันมันอ่อน
ฉันสู้กับคนรัสเซียใน...
ในเครื่องไรโนเซอรัสเอง
เฮ้ ย้อนกลับไปตรงที่ว่า "ฉันมันอ่อน" ได้ไหม?
เพราะนายไม่ได้อ่อนนะ
ขอบใจนะ ฉันไม่ได้หมายความงั้นหรอก
พูดกับตัวเองแบบนี้ บางทีเราน่าจะ......
- เออ ฟังนะ... - ขอเถอะ...
นาย...ออกจะน่าทึ่ง
ลองคิดดูให้ดีๆ
- ใช่ๆๆ - นาย...ออกจะน่าทึ่ง
- ฉันว่าคงงั้นแหละ - นายมันน่าทึ่งมาก
- ขอบใจนะ - นายจะยอมพูดไหม?
ไม่ล่ะ ขอฟังดีกว่า ขอบใจนะ
เอาล่ะ ทุกคน ตั้งใจได้แล้ว รู้สึกไหม?
รู้สึกสิ
ว่าไง ปีเตอร์?
ชอบฉันโฉมใหม่ไหมล่ะ?
นายเอามันมาให้ฉัน ฉันจะทำลายมันเอง
แต่ฉันจะไว้ชีวิตนาย
อย่าทำให้ฉันเป็นฆาตกรเลย ปีเตอร์
โอเค ทุกคน มันมาแล้ว
เฮ้ แม็กซ์!
คิดถึงนายว่ะ เพื่อน!
โอเค เอ็มเจ ระวังนะ!
ได้มาแล้ว! ปิดเลย
- โอเค... - รู้แล้วน่า
- ทำไมมันไม่ปิดล่ะ? - ไม่รู้สิ...ฉัน...
เธอเคยปิดประตูมิติมาก่อนไหม? ไม่เคยเหรอ?
ไม่ ฉันเคยแต่เปิดมาบ้าง
แม็กซ์ แม็กซ์ เราคุยกันก่อนได้ไหม? แค่นายกับฉัน....
ดูสิใครมา! สไปเดอร์แมนซี้เก่าเรานี่เอง
ฉันพยายามช่วยนายนะ แม็กซ์ ฉันต้องการแค่นั้น
- นายไม่ได้จะช่วยฉันหรอก - พูดจริงๆ
นายมันหมดน้ำยาแล้ว
ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ฉันดูแลตัวเองได้
ฉันดึงความสนใจมันได้แล้ว แล้วไงต่อล่ะ?
เปิดประตูเลย!
บอกก่อนนะ ไอ้ตะกวดก็มาแล้วด้วย
ทุกคน มาดูหน่อย
ฉันต้องการยารักษาของแม็กซ์
ได้ ผมจัดการเอง
ปีเตอร์! ฉันต้องการยารักษาไอ้ตะกวด
โอเค! โอเค!
กล่องนั่นอยู่ไหน ปีเตอร์?
- ฟลินท์! เราช่วยทุกคนได้นะ - ฉันไม่สน!
โทษทีนะ!
ฉันพยายามบอกแกแล้ว ไอ้มนุษย์ทราย ไม่มีใครได้กลับบ้านทั้งนั้น
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
ฉันอุตส่าห์ตะโกนเรียกนาย ปีเตอร์ 2 ปีเตอร์ 2...
ฉันนึกว่านายคือปีเตอร์ 2 ซะอีก?
ว่าไงนะ? ฉันไม่ใช่ปีเตอร์...
เลิกเถียงกันได้แล้ว! ฟังปีเตอร์ 1 นะ
ฟังนะ เรายังไม่เข้าขากันเท่าไหร่!
ฉันรู้ เราห่วยแตกมาก
ฉันทำงานเป็นทีมไม่เป็นน่ะ
ฉันก็ไม่เป็น
ผมเป็น ผมเคยทำงานในทีมมาก่อน โอเคไหม?
ไม่อยากโม้นะ แต่ขอหน่อยเถอะ
- ผมเคยอยู่ในทีมอเวนเจอรส์ - ทีมอเวนเจอรส์เหรอ?
- ใช่ - สุดยอดเลย!
- ขอบใจมาก - มันคืออะไรวะ?
เดี๋ยว จักรวาลพวกคุณไม่มีอเวนเจอรส์เหรอ?
วงดนตรีเหรอ? นายอยู่ในวงดนตรีใช่ไหม?
ไม่ ผมไม่ได้อยู่ในวงดนตรี พวกอเวนเจอรส์เป็น...
- สุดยอดผู้ทรงพลังของโลก... - แล้วมันช่วยเรายังไงวะ?!
ไม่สำคัญหรอก เราแค่ต้องตั้งใจ เชื่อในความรู้สึกตัวเอง
แล้วโจมตีแบบเป็นทีม โอเคไหม?
ได้ โอเค งั้นเลือกเป้าเดียวละกัน
ได้
แล้วเราจัดการมันทีละตัว
มาถูกทางแล้ว โอเค...
- ผมปีเตอร์ 1 คุณปีเตอร์ 2... - ปีเตอร์ 2
- คุณปีเตอร์ 3 - ปีเตอร์ 3!
- โอเค งั้นลุยกันเลย... - เดี๋ยวๆๆๆ!
ฉันรักพวกนายนะ
ขอบใจมาก
- เอาล่ะ ลุยกันเลย - ไปกัน
โอเค สไปเดอร์แมน
เล่นมนุษย์ทรายก่อน
ฉันจะล่อมันเข้าไปในเทพีเสรีภาพ
เดี๋ยวฉันตามไปเจอข้างบน
- เฮ้ ดร.คอนเนอรส์ - หวัดดี ปีเตอร์
ปีเตอร์ 1!
ผมจัดการเอง
ฟลินท์! เราพยายามช่วยนายนะ!
ทุกคน ฉันอยู่ข้างบนแล้ว!
ขอยารักษามันหน่อย!
มาแล้ว มาแล้ว!
รอตานายก่อนสิ!
เดี๋ยวฉันกลับมานะ
ไม่เป็นไรนะ ฟลินท์
เราจะส่งนายกลับบ้าน
แค่...รอที่นี่ก็พอ
เราจะหยุดมันยังไง? ฉันไม่เคย เห็นมันพลังเยอะแบบนี้มาก่อนเลย
เตาปฏิกรณ์อาร์คน่ะ เราต้องแย่งมันมาให้ได้
แกแย่งมันจากฉันไม่ได้หรอก
ไม่ได้ผลแน่
โอเค เราต้องเล่นระยะเผาขน
ปีเตอร์ 2 ไปทางขวา ปีเตอร์ 3 ไปทางซ้าย รอผมบอกนะ
โอเค ไม่เป็นไร เราจะลองอีกรอบ เราจะพยายามไปเรื่อยๆ
โอเค ฉันทำได้ ฉันทำได้
ปิดประตูมิติซะ
โอ้ย ไม่ๆๆๆๆ!
เน็ด ไอ้ตะกวดมาแล้ว เราน่าจะ...
วิ่ง!
คอนเนอรส์ หยุดนะ!
เยี่ยม
อย่ายุ่งกับพวกนั้น พวกมันเป็นของฉัน
ฉันไม่ต้องให้นายช่วย ฉันจัดการได้
ดร.อ็อคเตเวียส อย่านะ
ทำบ้าอะไรวะ?
ปล่อยฉันนะ!
เอาไป
เอ็มเจ!
- ช่วยเราจัดการนี่หน่อย - ได้ๆๆ
หมอนั่นอยู่ไหน?
เดี๋ยวๆๆ!
ก่อนคุณจะทำอะไร...ดร.สเตรนจ์ครับ คือ...
แผนของปีเตอร์กำลังได้ผล
- แผนอะไร? - เขากำลังรักษาพวกนั้น
ดร.คอนเนอรส์?
ยินดีต้อนรับกลับมานะครับ
แม่เจ้า
นายเพิ่งเปิดประตูมิติเหรอ?
ครับ ใช่ครับ
แม็กซ์
แม็กซ์...
ไม่ต้องห่วงหรอก
- ฉันหมดไฟแล้ว - แน่ใจเหรอ?
ฉันกลับมาเป็นโนบอดี้แล้วล่ะ
- นายไม่ใช่โนบอดี้นะ แม็กซ์ - ใช่สิ
นายไม่เคยเห็นเอง
ฉันบอกอะไรให้ฟังได้ไหม?
ได้สิ
นายมันหน้าตาดี ยังเด็กด้วย
นายมาจากควีนส์...
มีชุดนั่น...
นายช่วยคนน่าสงสารไว้เยอะ...
ฉันนึกว่านายจะเป็นคนดำซะอีก
ฉันขอโทษนะ เพื่อน
ช่างเหอะ ข้างนอกนั่น ต้องมีสไปเดอร์แมนคนดำมั่งแหละ
ไอ้ปลาไหลบ้า
พลังงานแห่งอาทิตย์..
อยู่ในมือคุณแล้ว
ปีเตอร์?
อ็อตโต้
ดีใจมากจริงๆที่ได้เจอแก ไอ้หนุ่ม
เช่นกัน
แกโตเป็นหนุ่มแล้วนะ
เป็นไงบ้างล่ะ?
พยายามทำให้ดีขึ้นทุกวันครับ
สเตรนจ์ เดี๋ยว เราใกล้จะ...
ไม่ต้องพูดเลย!
ฉันห้อยอยู่เหนือแกรนด์ แคนยอนมา 12 ชั่วโมง!
ผมรู้ รู้แล้ว...
ผมต้องขอโทษด้วยครับ คือ...
นายไปเที่ยวแกรนด์ แคนยอนมางั้นเหรอ?
- น่าจะมาช่วยมันมากกว่านะ - ไม่ๆ ไม่เป็นไร
นี่เพื่อนใหม่ผม ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เป็นสไปเดอร์แมนทั้งคู่
พวกนี้คือผมจากจักรวาลอื่น พวกเขามาช่วย
นี่คือพ่อมดที่ผมเล่าให้ฟัง
ฉันประทับใจมาก ที่นายให้โอกาสครั้งที่สอง กับทุกคนได้นะ เจ้าหนู
แต่เรื่องนี้ต้องจบได้แล้ว
สไปเดอร์แมนออกมาเล่นกันได้ไหม?
สเตรนจ์ อย่านะ!
เธอโอเคไหม?
โอเค ฉันโอเค
แล้วคุณโอเคไหม?
ขอบคุณมากนะครับ คุณเคป
เน็ด!
เอ็มเจ!
ปีเตอร์?
- เน็ด! - ปีเตอร์?
เฮ้
- เธอโอเคใช่ไหม? - เราไม่เป็นไร
ปีเตอร์ผู้น่าสงสาร
อ่อนแอเกินกว่าจะส่งฉันกลับบ้านไปตาย
เปล่าหรอก ฉันอยากฆ่าแกเองต่างหาก
ต้องงั้นสิ
เธอไปอยู่ที่นั่น
ก็เพราะแก...
ฉันอาจเป็นคนลงมือก็จริง
แต่แกน่ะเหรอ?
แกคือคนที่ฆ่าเธอ
ปีเตอร์?
ฉันทำอะไรลงไป?
- นายนี่เอง - นายไม่เป็นไรใช่ไหม?
ไม่เป็นไรหรอก ฉันเคยโดนแทงมาแล้ว
เฮ้
เฮ้ รับได้สวยมากนะ
โยนมาสวยน่ะ
จริงเหรอเนี่ย? ฉันกำลังจะตายเหรอ?
ใช่ มันเกิดขึ้นจริง นั่นของจริง
ผู้คนอยู่บนฟ้าเหรอ?
- ผมต้องไปก่อนนะ - ได้ๆ ฉันดูเอง นายโอเคนะ?
เกิดอะไรขึ้นเหรอ?
พวกมันกำลังเข้ามาอีก ฉันหยุดไว้ไม่ไหวแล้ว
มันต้องมีทางสิ คุณร่ายคาถาอีกทีไม่ได้เหรอ?
คาถาดั้งเดิมก่อนที่ผมจะทำพลาดไง
สายไปแล้ว พวกมันมานี่แล้ว
พวกมันมาที่นี่เพราะนาย
ถ้าทุกคนลืมว่าผมเป็นใครล่ะ?
อะไรนะ?
พวกนั้นมาที่นี่เพราะผม ถูกไหม?
เพราะผมคือปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ใช่ไหม? คุณร่ายคาถาใหม่สิ
คราวนี้ทำให้ทุกคนลืมว่า ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์คือใคร
ให้ทุกคนลืมให้หมด...
ลืมผมซะ
ไม่
แต่มันจะได้ผลใช่ไหม?
ใช่ มันจะได้ผล
แต่นายต้องเข้าใจ มันจะหมายถึง ทุกคนที่รู้จักและรักนายนะ
เราจะ...
เราจะไม่มีความทรงจำเรื่องนายอีก
มันจะเหมือนนายไม่เคยมีตัวตน
ผมรู้
ลงมือเลย
งั้นไปบอกลาซะ นายเหลือเวลาไม่มากแล้ว
ขอบคุณครับ ท่าน
เรียกฉันสตีเฟ่นเถอะ
ขอบคุณนะ สตีเฟ่น
ใช่...
ยังรู้สึกแปลกๆอยู่ดี
แล้วเจอกันนะครับ
ลาก่อน เจ้าหนู
ผมว่าหมดธุระแล้ว พวกคุณกำลังจะได้กลับบ้าน
แต่ผม... เอ่อ...
ขอบคุณมากนะ
ผมแค่อยาก...
อยากบอกพวกคุณว่า...
ไม่รู้จะพูดยังไงดี คือ...
ปีเตอร์
ผมอยากให้คุณรู้ว่าผม...
เรารู้
นี่มันหน้าที่เรา
ใช่ หน้าที่เรา
โอเค ผมต้องไปหาเน็ดกับเอ็มเจก่อน
ขอบคุณนะ ขอบคุณจริงๆ!
ไว้เจอกันนะครับ
- ดูแลตัวเองด้วย - บาย
นายโคตรเจ็บเลยสินะ?
- ใช่ - เออ
พวกเธอโอเคนะ?
ใช่ เราไม่เป็นไร
พระเจ้า เธอเลือดออกด้วย
- ไม่ ฉันไม่เป็นไร - แน่ใจนะ?
ฉันไม่เป็นไร พูดจริงๆ
เราควรกลับได้แล้ว ใช่ไหม?​
เธอจะลืมว่าฉันเป็นใคร
- อะไรนะ? - ปีเตอร์ เธอหมายความว่าไง?
ไม่เป็นไรนะ...
ฉันจะมาตามหาเธอ
แล้วฉันจะอธิบายทุกอย่าง
ฉันจะทำให้เธอจำฉันได้อีกครั้ง
มันจะเหมือนเรื่องพวกนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
โอเคไหม?
แล้วถ้ามันไม่ได้ผลล่ะ?
ถ้ามันไม่ได้ผลแล้วเราจำเธอไม่ได้ล่ะ?
ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้นนะ
ฉันไม่เอานะ
ฉันรู้ เอ็มเจ ฉันเข้าใจ
มันต้องมีทางที่ีดีกว่านี้
เราคิดแผนอะไรได้ไหม? ต้องมีทางสิ
เราทำอะไรไม่ได้แล้ว
แต่พวกเราจะไม่เป็นไร
สัญญานะ?
เออ ฉันสัญญา
ฉันจะมาตามหาแกเอง โอเคไหม?
ฉันรู้
ไม่มาล่ะน่าดู
ถ้าเธอไม่มา ฉันนึกออกเองแน่
ฉันเคยทำได้มาแล้ว ทำอีกได้แน่ๆ
ฉันสัญญาว่าจะแก้ไขเรื่องนี้
ฉันเกลียดเวทมนตร์จริงๆ
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันรักเธอนะ
- ฉันก็รักเธอ... - รอก่อน
รอบอกฉันตอนเธอเจอฉันอีกครั้ง
เป็นเวลาหลายสัปดาห์แล้ว หลังเกิดเรื่องที่เทพีเสรีภาพ
พวกผู้คลั่งไคล้สไปเดอร์แมนยังคงยืนกราน
ว่าคนร้ายอย่างมันเป็นซุปเปอร์ฮีไร่
แต่ถ้ามันเป็นฮีโร่ มันควรถอดหน้ากาก แล้วเผยตัวจริงออกมา
เพราะมีแต่พวกขี้ขลาดเท่านั้น ที่ปิดบังตัวเอง
มีแต่พวกขี้ขลาด ที่ปิดบังเจตนาตัวเอง
ท่านผู้ชมวางใจได้เลยครับ ว่ารายงานของเรา จะติดตามเจตนาของมันอย่างใกล้ชิดแน่นอน...
ไฮ
ผมชื่อปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ คุณไม่รู้จักผม แต่...
โอเค...
- ไม่มีทาง - ไม่น่าเชื่อใช่ไหมล่ะ?
เฮ้
แปปนึงนะ
รับอะไรดีคะ?
ไฮ เอ่อ...
ผมชื่อปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
ผม...
ขอกาแฟด้วยครับ
โอเค ไม่มีปัญหา ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
โดนัทของวิศวกรเพื่อนฉัน
- เดี๋ยว อะไรนะ? - เอ็มไอทีมีวิศวะไง มาสค็อตน่ะ
อ๋อ ใช่ๆๆ ฉันน่าจะรู้เนอะ
ดูเธอสิ หมกมุ่นเรื่องโรงเรียนจริงๆ
ถ้าเธอบอกใคร ฉันจะปฏิเสธนะ
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์?
กาแฟคุณค่ะ
ครับ ขอบคุณมาก
จะเข้าเอ็มไอทีตื่นเต้นไหมครับ?
ใช่ ตื่นเต้นสิ
ใช่ ฉันตื่นเต้น ซึ่งแปลกมาก
เพราะฉันไม่ค่อยตื่นเต้นกับอะไร
ฉันชอบคาดหวังว่าจะผิดหวังตลอดน่ะ
คุณจะได้ไม่มีวันผิดหวัง
ถูกไหมครับ?
ใช่ ถูกต้อง
ไม่รู้สิ ครั้งนี้มันรู้สึกไม่เหมือนทุกครั้งน่ะ
นั่น...
คุณโอเคไหมครับ?
ไม่เจ็บแล้วล่ะ
รับอะไรอีกไหมคะ?
ไม่แล้วครับ
ขอบคุณมากนะ
ยินดีค่ะ
แล้วเจอกันนะครับ
รู้จักเธอได้ยังไง?
ผ่านทางสไปเดอร์แมน
- คุณล่ะ? - เหมือนกัน
ฉันเสียเพื่อนสนิทไปซักพักแล้ว
รู้สึกแบบนี้เลย
มันเจ็บปวดเพราะเพื่อนจากเราไป
แล้วก็กลับมาเจ็บใหม่อีก เพราะเราจำ ตัวตนเพื่อนเราได้
จนเราสงสัย...
ตัวตนพวกเขาจากไปด้วยรึเปล่านะ?
ไม่ได้จากไปไหนหรอกครับ
ทุกคนที่เธอเคยช่วย...
จะสืบทอดตัวตนเธอไปเรื่อยๆ
นายคิดงั้นจริงเหรอ?
ผมรู้เลย
ดูแลตัวเองด้วยนะครับ
ได้ ยินดีทีี่ได้รู้จักนายนะ
ค่าเช่าต้องจ่ายทุกวันที่ 1
อย่าจ่ายช้าล่ะ
4-3 เอ็ดเวิร์ด ต้องการรถฉุกเฉินไหม?
ปฏิเสธ ศูนย์ฯ เราต้องการรถลาก
SPIDER-MAN : NO WAY HOME (2022)
โอเค...
โอเค พอเข้าใจแล้ว คือจะบอกว่าที่นี่...
ที่นี่ มีแต่พวก...
ยอดมนุษย์
มันพูดเป็นชั่วโมงแล้ว
โอเค เล่าอีกทีซิ คือฉันมันโง่น่ะ
มหาเศรษฐีพันล้านมีชุดทำจากเหล็ก บินได้ด้วย ถูกไหม?
โอเค แล้วก็มีไอ้ขี้โมโหตัวเขียว
- ฮัลค์ - ฮัลค์
แต่แกดันคิดว่า ชื่อ "ผู้พิทักษ์จอมโหด" โคตรเห่ย
เออ เพราะมันเห่ยไง
ไหนเล่าเรื่องเอเลี่ยนตัวม่วงที่บ้าพลอยมาซิ
เพราะฉันบอกให้นะ เอเลี่ยนไม่ชอบเพชรพลอยหรอก
เอ็ดดี้ อย่าหาเรื่องนะ!
เอเลี่ยนขอบอะไรรู้ไหม? ชอบกินสมองไง!
เพราะพวกมันชอบแบบนั้น โอเคไหม?
คุณ มันทำครอบครัวผมหายไปนะ
5 ปีเลย
5 ปีเหรอ?
นานอยู่นะ
งั้นบางทีฉันน่าจะไปนิวยอร์ก ไปคุยกับ...
ไอ้สไปเดอร์แมนนั่น
เอ็ดดี้! เราเมาแล้ว!
- ไปโดดน้ำเล่นกันเถอะ! - ฉันว่าเราไม่ควรเล่นน้ำนะ
คุณครับ คุณต้องจ่ายก่อนนะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ไม่นะ! เราเพิ่งมาถึงเอง ไม่ ไม่เอาแล้วนะ!
แล้วเขาก็หายไป
ไม่จ่ายบิล ไม่มีทิป ไม่ให้อะไรเลย
อย่าร่ายคาถา
มันอันตรายเกินไป
ทำไมล่ะ?
เราเข้าไปยุ่งกับความแน่นอนของมวลเวลา...
พหุภพ...
เป็นคอนเซ็ปท์ที่เรารู้น้อยมากจนน่ากลัว
การทำลายความเป็นจริง...
จะต้องถูกลงโทษแน่นอน
มันเป็นทางเดียวจริงๆ
แต่ฉันไม่เคย...
ตั้งใจให้เรื่องพวกนี้เกิดขึ้น
วานด้า
ฉันรู้ว่ายังไงคุณก็ต้องมา
ฉันทำพลาดไป
จนมีคนต้องเจ็บตัว
ผมไม่ได้มาคุยเรื่องเวสต์วิว
แล้วคุณมาทำไม?
ผมต้องการให้คุณช่วย
เรื่องอะไร?
คุณรู้อะไรเรื่องพหุภพบ้าง?
เสียใจด้วยนะ สตีเฟ่น
หวังว่านายจะเข้าใจ
สิ่งที่อันตรายที่สุด...
ต่อจักรวาลของเรา...
ก็คือนาย...
ฉุดไม่อยู่แล้ว...
ด็อกเตอร์สเตรนจ์ในความบ้าคลั่งแห่งพหุภพ