Budując nowe doświadczenie,
musimy gdzieś zacząć.
Musimy pokazać ludziom coś konkretnego, fizycznego czy cyfrowego,
żeby sprawdzić, czy zainteresują się tym i czy wywoła to w nich ekscytację.
Wtedy wiemy, czy kontynuować projekt.
JEDEN DZIEŃ W DISNEYU
Jestem Leslie Evans, inżynierka wyobraźni w dziale badań i rozwoju
Jako inżynierka i projektantka, dzięki nowatorskiej technologii...
Kierowniczka Dział Badań i rozwoju
...tworzę nowe doświadczenia dla parków i ośrodków.
Kalifornia
To bezpieczna przestrzeń na śmiałe marzenia
i próby realizacji ambitnych i szalonych projektów.
Nasze zadanie w tym zespole
to wskazanie i rozwiązywanie pozornie niemożliwych problemów.
W ten sposób przekraczamy granice i tworzymy nowe doświadczenia.
Urodziłam się na Florydzie.
Jako dziewczynka
byłam więc blisko Walt Disney World. Wciąż tam bywaliśmy.
Mam żywe wspomnienia z tych magicznych dni
wypełnionych beztroską.
Razem z kuzynami po prostu biegaliśmy po całym parku.
W dzieciństwie towarzyszyło mi przeświadczenie,
które z czasem się nasilało,
że przecież ktoś musi to wszystko tworzyć.
Ja też od dziecka tworzyłam różne rzeczy.
Ciekawiło mnie, jak powstają.
Chciałam zrozumieć, jak działają.
Mówiąc szczerze, trudno mi było wybrać zawód.
Studiowałam jednocześnie inżynierię i biznes.
Zrobiłam też fakultet ze sztuk pięknych, bo pasjonowało mnie projektowanie.
Zdobyłam bardzo szeroki zakres wiedzy.
W mojej pracy świetne jest to,
że mogę stosować wszystkie te dyscypliny. Uwielbiam to, że nie muszę wybierać.
Codziennie próbujemy rozwiązać nowe, trudne problemy.
Przyłączymy jego stary mózg
do nowego systemu percepcji.
Pokazujemy trzy stworki vyloo w kolejce do atrakcji
Guardians of the Galaxy - Mission: Breakout!
Goście kochają nasze postaci.
Nawiązują niezwykłą, magiczną więź
z postaciami, które znają z filmów,
a które wydają im się bardzo bliskie.
Projekt vyloo zaczął się od pytań, które sobie zadaliśmy:
„Czy możemy zbudować względnie proste animatroniczne postacie,
które potrafią odegrać uczucia?
Czy możemy zaprogramować i edytować ich osobowości
na podstawie tego, jak się z nimi rozmawia?”.
Mieliśmy pasek do kontroli, który można było przesuwać,
żeby ustalić, jak dużymi introwertykami czy ekstrawertykami będą postaci.
Prowadziliśmy dużo badań, próbując zrozumieć,
jak odpowiedzą na bodźce zewnętrzne.
Postanowiliśmy zbudować nasze własne stworki,
które nie istniały na tej planecie.
Nie chcieliśmy ograniczać się znaną postacią,
która ma już określoną osobowość i ruchy.
Chcieliśmy eksperymentować.
Pracowniczka działu badań i rozwoju
Jeśli gość nachyli się do niego, zareaguje w dany sposób.
Skąd wiadomo, patrząc na daną postać, że widzi w nas osobę?
Może cieszy się na nasz widok, a może nie wie, kim jesteśmy
i jest trochę nieśmiała.
Chcieliśmy pobawić się trochę różnymi typami osobowości postaci,
co doprowadziło nas właśnie do takiego efektu.
Niezwykłe w tym dziale Walt Disney Company
jest to, że nieustannie coś tworzymy.
Będziemy tak robić zawsze
i chyba nikt inny nie tworzy w ten sposób.
Używamy tego do rozrywki.
Próbujemy ożywiać roboty
i zmieniać je w postaci, które zabawią gości.
To wymaga od nas mnóstwa wysiłku,
bo nawet jeśli chcemy użyć czegoś, co już istnieje,
zawsze musimy dostosować to do naszych potrzeb.
Przez parę ostatnich lat spędziłam dużo czasu,
pracując nad animatronicznymi twarzami ze złożoną geometrią.
Musiałam tworzyć modele i drukować je, żeby dobrze zrozumieć
ich wygląd i działanie.
Między innymi ten praktyczny aspekt tak przyciągnął mnie do tej pracy.
I trzyma mnie w tym dziale przez cały czas.
Od zawsze lubiłam praktyczne działanie, więc to dla mnie jak marzenie.
Chcę wspierać dziedzictwo, które zapoczątkował Walt Disney,
przekraczając granice czy to możliwości animatroniki,
czy to działania immersyjnych światów,
i pracując ze świetnym, niezwykle utalentowanym zespołem.
Napisy: Marzena Falkowska