Przed nami niezwykle ważny mecz ligowy.
Drużyna z Michigan próbuje wygrać turniej Wielka dziesiątka. Zostało parę meczów.
Drużyna z Minnesoty podejmuje ją na swoim boisku.
Każdego wieczoru mam szansę podkreślić wybrany moment.
Okazja dla Liversa.
Emocjonalne wyzwanie.
Murphy.
Wielkie chwile.
Jeszcze jeden!
Omija rywali i robi wsad. Minnesota prosi o krótką przerwę.
JEDEN DZIEŃ W DISNEYU
Gdybym powiedział 13-letniemu Jasonowi Benettiemu,
który codziennie rano oglądał program SportsCenter,
zanim wyszedł do szkoły,
że będzie pracował dla ESPN, na pewno by nie uwierzył.
Komentator transmisji na żywo
Oglądacie turniej Wielka dziesiątka na kanale ESPN.
Spędziłem dużo czasu w autobusach Minor League Baseball.
W tamtym czasie komentowałem mecze koszykówki w małej szkole,
High Point University w Karolinie Północnej.
Pozwalali mi na swobodę i kreatywność.
Popełniałem błędy, po czym je poprawiałem.
To była dla mnie dobra praktyka.
W dniu meczu idę na trening i rozmawiam z graczami i trenerami.
Główny trener
Nie mógł się ruszać.
- Kość ogonowa? - Tak.
Ale przy ostatnich meczach ćwiczył.
Na co dzień przygotowanie polega zawsze
na czytaniu biogramów i lokalnych gazet oraz oglądaniu meczów.
Mam długie arkusze, które drukuje w dużym formacie.
Zawierają wiele informacji na temat graczy.
Zaznaczam je różnymi kolorami, bazując na pozycji i punktach w meczach.
Ciągle mi się wydaje, że może być więcej informacji.
Gdybym chciał, mógłbym zbierać je w nieskończoność.
Dobrze was widzieć.
- Dzięki. - Ciebie też.
Do zobaczenia we wtorek na Northwestern.
Będziemy tam. Super.
O nie.
Wybrałem ten zawód, bo jako głos w radio mogłem się schować.
Kiedy dorasta się z niepełnosprawnością, słyszy się różne rzeczy.
Kiedy komentuję mecz na ESPN, ludzie oglądają.
Jeśli mówią coś o mnie,
to dlatego, że zobaczyli coś innego.
I już.
Jak mogę się na to złościć?
Tak postrzegamy świat.
To czasem frustrujące, ale nie musi takie być.
Trochę śmiesznie chodzę.
Bywa, że się o coś potykam.
Mogę dzięki temu udawać Johna Cleese’a.
Czego chcecie? Dajcie mi spokój.
Brak poczucia humoru to prawdziwa choroba.
Zerwane więzadło krzyżowe przednie.
Powiedz to prościej, matołku.
Komentując, często żartuję,
bo wielu ludzi ogląda te mecze po ciężkim dniu w pracy.
Jeśli dzięki mnie parę razy się uśmiechną, o to właśnie chodzi.
Relacjonowanie sportu i Disney mają ze sobą jedną wspólną rzecz.
To możliwość wywoływania uśmiechu.
Przywykłem już, że Jason...
Analityk koszykówki uniwersyteckiej
...żartuje z tego, co mówię mu poza anteną.
- ...w NBA. - Przysiągłeś,
że tego nie powiesz.
Po zajściu z Rudym Gayem w Lincoln.
To śmieszne.
Opowiedziałem mu, jak kryłem Rudy’ego Gaya
w meczu w Target Center niedaleko stąd.
Było oczywiste, że o tym wspomnę.
Dałem radę. Mam ponad dwa metry, jestem niewysportowany i wolny.
Chciałem sobie trochę pożartować.
Wypalił na antenie: „Jak zareagowałby Rudy Gay?
Ponoć go zablokowałeś”.
Swoim typowym tonem udał, że nie wie, o co chodzi i zmienił temat.
Ostatnio stwierdził, że niczego mi już nie powie.
Nie mówił poważnie. Tak mi się przynajmniej wydaje.
Takie przekomarzanki są fajne.
Nadają relacjom osobistego charakteru i trzymają w ciągłym napięciu.
Czułbym się okropnie, gdybyś zrąbał sobie kolano podczas nagrań.
Robisz wsady, gdy jesteś sam?
- Sekundy do końca. - Dobrze.
O tak. Oficjalnie to się liczy.
Ale Minnesota przegra dziesiąty mecz w tym roku.
W turnieju Wielka dziesiątka czeka nas wspaniały wyścig do mety.
To Robbie Hummel. Ja jestem Jason Benetti. Cała ekipa. Michigan wygrywa. Nieźle.
Dzięki. Dobra robota. Do zobaczenia w czwartek.
- Do czwartku? - Tak.
- Było nieźle. - Tak.
Do zobaczenia.
Najtrudniej jest wtedy, kiedy zdaję sobie sprawę,
zwłaszcza, jeśli pracuję z kimś, z kim uwielbiam przebywać,
tak jak z Robbie Hummelem, że muszę czekać tydzień.
Ta praca jest zawsze fajna.
Wzbogaca mnie i stanowi wyzwanie umysłowe.
Widok ekscytacji, jaką gracze budzą w fanach, sprawia,
że świetnie jest w tym uczestniczyć.
Taka jest głębia ludzkich uczuć.
Napisy: Marzena Falkowska