Jake nie mówi, więc przypomina trochę R2-D2.
Komunikuje się za pomocą dźwięków, kolorów i świateł.
Ma tutaj oko.
Żółty oznacza szczęście, niebieski smutek, czerwony złość,
a szary, by zostawić go w spokoju.
JEDEN DZIEŃ W DISNEYU
Jake ma własną osobowość i nie sposób go nie kochać.
Kierowniczka
Filia badawczo-rozwojowa
Kiedy go spotykasz i cieszy się na twój widok, to wspaniałe uczucie.
Jake to prototyp. Testowaliśmy go w Krainie jutra w Disneylandzie.
Zobaczyły go miliony gości.
Co myślisz o projekcie, Tannerze?
Myślę, że najbardziej ekscytują nas nieracjonalne pomysły.
Czy jest coś...
Kalifornia
Kiedy uznamy coś za niemożliwe czy dziwaczne,
zrobimy wiele, by to zrealizować.
Kiedy pierwszy raz wyszedł do ludzi, skakałam, krzyczałam i śmiałam się.
Przemieszczająca się swobodnie postać zachwyciła ludzi.
Próbowali dowiedzieć się, kto nim steruje.
A on był niezależną postacią, bez ukrytego gdzieś lalkarza.
Kiedy testowaliśmy Jake’a w parku,
kilkoro dzieci położyło mu rękę na ramieniu
i szło przy nim.
Traktują go jak przyjaciela i od razu zaczynają go lubić.
Dzieci podchodzą i go przytulają.
Siadają, obejmują go i dają mu całusa.
To uświadamia mi,
jaką moc wzbudzania zachwytu mają te postaci.
Stale go aktualizujemy.
Teraz próbujemy zrefaktoryzować jego kod,
by pracował trochę lepiej niż wcześniej.
Żeby lepiej reagował i był solidniejszy.
Chcę, by przetrwał wieczność.
Trzeba być wytrwałym, by wprowadzać nowe pomysły do parku
oraz znajdywać rozwiązania problemów.
Chcielibyśmy, by postacie mówiły, używając przetwarzania języka naturalnego.
Pod względem technologicznym to wciąż bardzo trudne,
zwłaszcza w takim miejscu jak park rozrywki.
To bardzo ciekawe wyzwanie.
Zobaczymy. Pracujemy nad tym.
Marzę o tym, by wprowadzić niektóre postaci,
w ich ekranowym wydaniu, prosto do parku.
Myślę, że marzenia są wyjątkowo ważne,
bo jednoczą nas w staraniach o coś,
co w pojedynkę nie byłoby możliwe do osiągnięcia.
Spełnianie marzeń tak, jak robią to goście parku,
to inny sposób, by powiedzieć:
„Mogę stworzyć coś, co nie istniało w świecie materialnym”.
Ellen, nie widać robota.
Kiedy myślę o rezultacie swojej pracy,
widzę miliony uśmiechniętych twarzy.
Kocham go.
To świetny powód, by rano wstawać.
Napisy: Marzena Falkowska