Technologia nie musi zastępować tego, co było przedtem.
Czasem może to poszerzyć.
StudioLAB mieści się w starym budynku animacji,
w jednym z działów, w których stworzono Fantazję.
To dla mnie strefa zero animacji,
bo właśnie tu Walt wszystko zaczął.
Mieszając starą i nową technologię na sposoby,
o których wcześniej byśmy nie pomyśleli,
uzyskujemy coś nowego.
JEDEN DZIEŃ W DISNEYU
Nazywam się Alice Taylor.
Jestem wiceprezeską działu innowacji treści i StudioLAB.
Wiceprezeska działu innowacji treści
- Byłoby super. - Tak.
To przestrzeń testowa do opowiadania za pomocą nowych technologii.
Jakichkolwiek technologii i opowieści.
Szukamy interesujących nowości z dziedziny produkcji filmów i nie tylko,
po czym pozwalamy ludziom tutaj się nimi bawić.
To miejsce pokazuje to, co dzieje się na planie
różnych produkcji w naszych studiach.
Ale prezentuje też, co ciekawego dzieje się na rynku.
Można tu zobaczyć drony, rzeczywistość rozszerzoną na telefonach
i tego typu rzeczy.
Walt miał duży zapał do innowacji.
Kultura innowacji leżała u podstaw wszystkiego, co robił.
Tak właśnie żył.
Ta historia wsiąknęła w podłogę i ściany
i można ją poczuć.
Siedzimy niby w zwykłym budynku zrobionym z cegieł, ale to coś więcej.
Postaci z W głowie się nie mieści...
Budujemy prototyp interaktywnego plakatu filmowego.
Sprawdzamy, jak cyfrowy plakat może reagować
na stojącą przed nim osobę.
Producent Dział treści i doświadczeń
Jeśli rozpozna emocje jednej osoby,
może pokazać dodatkowe treści.
Można grać w gry.
Spróbujmy. Raz, dwa, trzy.
Może zareagować, oceniając wyraz twarzy osoby,
która przed nim stoi.
Program, na podstawie którego działa plakat,
analizuje twarze i próbuje określić,
czy dana osoba jest wesoła, smutna, zła, zniesmaczona, przestraszona.
Szuka różnych emocji.
Pracujemy też z ekipą od filmów aktorskich,
badając możliwości opowiadania w nowych mediach.
Testowałem różne projekty Figmenta.
Który model jest pierwszy?
Ten zrobiliśmy najpierw.
A ten powstał na bazie oceny ekipy od parków.
Artysta ds. fabuły
Ta postać jest trójwymiarowa i ogląda się ją
w goglach do wirtualnej rzeczywistości,
ale nasz artysta rzeźbi też wersję fizyczną.
Jakie korzyści daje model fizyczny?
Po co nam była prawdziwa glina?
W programie 3-D Maya reżyserom i producentom jest zwykle trudno
dokładnie zapoznać się z danym projektem.
Używając gliny,
mogą od razu poprosić artystę o przesunięcie elementów modelu.
Reżyser mówi, żeby przesunąć nos i możemy szybko to zrobić.
Potem skanujemy wersję fizyczną i przenosimy ją do świata 3-D.
Na stole obrotowym z robotyczną ręką też będziemy mogli to robić?
Będzie skuteczniej, bo teraz mam tylko iPada
i muszę go obchodzić.
Robotyczna ręka da nam stabilność?
- Właśnie. - Tak.
Można dotknąć modelu, a po założeniu gogli można go zobaczyć,
i to pod każdym kątem.
Dzięki temu możliwe jest podejmowanie decyzji twórczych.
To montaż ujęć ze Zwierzogrodu.
Osiągnęli tu fajne efekty.
To prawda.
Magiczne okno tworzy jeden telewizor na drugim,
a przed nimi ekrany OLED ze sztuczną szybą okienną.
Możemy tam wyświetlać obrazy, które tworzą iluzję
patrzenia przez magiczne okno.
Zamiast widzieć przez okno tył innego budynku,
można zobaczyć przechodzące słonie.
To całkowicie statyczny obraz.
Nie ma tu żadnego ruchu kamery.
To tworzy efekt magicznego okna.
Niezłe.
Świetne jest to, że projekt spodobał się ekipie z Children’s Hospital Initiative.
I teraz te magiczne okna są instalowane w szpitalach dziecięcych w Ameryce.
Teksas
- Słonie. - Więcej słoni.
Pierwsze ujęcie jest świetne.
Historie, jakie opowiadają nasze studia, naprawdę mają znaczenie.
Ważne jest dla mnie to, że kształtują przyszłość.
Sam Disney był wielkim innowatorem
i przekraczał granice możliwości w kwestii opowiadania i technologii.
Uwielbiał technologię. Używał jej na nowe i ciekawe sposoby.
Taką kulturę staramy się tu zachować,
bo opowieści mają znaczenie i naprawdę poruszają ludzi.
To niesamowite.
Napisy: Marzena Falkowska