Każdego dnia skręcam w prawo, idąc do swojego biura najdłuższą drogą.
Przechodzę obok starych rysunków...
żeby dostroić się do tego,
do czego dostrojeni byli tamci artyści.
Patrzę na rysunki sprzed 70 lat
i myślę, że choć technologia przez lata się zmieniła,
to główne zasady tworzenia postaci i emocji, pochodzące jeszcze z czasów
Królewny Śnieżki, wciąż są dziś żywe.
JEDEN DZIEŃ W DISNEYU
Jestem Marc Smith, dyrektor ds. fabuły w Disney Animation.
Jestem w Disneyu od 29 lat. Pracowałem tylko tutaj.
Dyrektor ds. fabuły, Kraina Lodu 2
Jestem w Disneyu tak długo,
bo nigdy nie brakuje tu wyzwań.
Każdy film ma swoje własne trudności.
Miałem szczęście pracować przy Zaplątanych, pierwszej Krainie Lodu,
Wielkiej Szóstce, Zwierzogrodzie,
a przez ostatnie trzy i pół roku przy Krainie Lodu 2.
Jesteśmy pierwszą linią elementów wizualnych,
w skład których wchodzą inscenizacja, gra postaci, kinematografia,
a także montaż, żeby ujęcia płynnie po sobie następowały.
Jednak głównym zadaniem artysty pracującego nad fabułą
jest ustalenie, co dzieje się z postacią w sensie emocjonalnym.
Często zamykam się w swoim biurze,
izolując się od zgiełku świata,
i pracuję nad daną sekwencją.
Dział redakcyjny poinformował nas,
że kiedy Anna spotyka generała Mattiasa,
to go rozpoznaje.
Układa wtedy ręce w kształt ramki.
Pewnym wyzwaniem,
a zarazem ważnym elementem, jest umiejętność zanurzenia się
w dane postaci i daną chwilę
i umiejętność poczucia, że rysunek zaczyna żyć i myśleć.
Niektóre sceny są trudniejsze niż inne.
Smutne sceny czy piosenki, kiedy postać przeżywa trudne emocje,
bywają obciążające również dla mnie, bo sam muszę to poczuć,
żeby rysunek był wiarygodny.
Ale jest to też trochę czas relaksu,
kiedy mogę zatracić się w świecie tych postaci.
Patrzy na nią, jakby była szalona.
O ten nowy moment poprosili reżyserzy.
„Wymyślę coś. Sven, wieź nas prosto, dobrze?”.
Częścią procesu są też spotkania z twórcami scenorysu
i zlecanie im scen do narysowania oraz przedstawienia dyrektorom.
Dziś spotkaliśmy się z Sylvią Lee, jedną z nich.
Twórczyni scenorysów
Zleciliśmy jej jedną ze scen finałowych Krainy Lodu 2.
Przeczytaliśmy strony scenariusza, który napisała Jen Lee.
„Na zewnątrz, z tyłu wozu. Olaf śpi słodko pod lodowym kocem.
Elsa śpi pod szalem mamy. Anna siada na przedzie z Kristoffem.
»Zasnęli«. »Anna?«”.
Kierownik fabuły, Kraina Lodu 2
„»Pamiętasz, jak powiedziałem,
że oszalałaś, bo poślubiasz kogoś nowo spotkanego?«
»Nie powiedziałeś tak. Myślisz, że oszalałam?«”.
Rozmawialiśmy trochę o tym, jak to widzimy.
Kiedy ona pyta go, co chce zrobić, to co ma na myśli?
Chce go pocałować czy...
On myśli, że się jej oświadczy.
A ona, że się nachyli i ją pocałuje.
Magia animacji polega na tym, że patrzymy na rysunki
lub komputerowe obrazy wyświetlane w 24 klatkach na sekundę
i wierzymy, że to żywe, oddychające postaci.
To magiczne i wciągające. Taki właśnie jest cel.
Wzbudzamy w ludziach emocje, a po to przecież idą do kina.
„Myślisz, że oszalałam?”.
To jest po prostu...
Fantastyczne w pracy nad fabułą jest to,
że uczestniczę w pierwszym etapie, a potem widzę,
jak fabuła przechodzi przez pozostałe, kolejne działy
i jak wszystko nabiera kształtu.
Czasem chodzę do Disneylandu.
Chłopcy i dziewczynki stoją w kolejce, żeby poznać Annę i Elsę.
Wszyscy są ubrani w ich stroje.
Są przebrani za małe Anny lub małe Elsy.
To mnie zawsze uderza.
Widzę, jak wiele to znaczy dla tych dzieci
i jak bardzo inspiruje przyszłe pokolenie.
Możliwość współtworzenia tego
i świadomość, że moją pracę zobaczą
miliony, a z czasem może i miliardy ludzi,
to najlepsze, co może spotkać artystę.
Napisy: Marzena Falkowska