Elke dag ga ik rechtsaf. Dat is een omweg naar mijn kantoor.
Ik loop langs al die oude tekeningen...
...om mezelf af te stemmen op de dingen...
...waar die tekenaars op afgestemd waren.
Er zijn tekeningen van 70 jaar geleden...
...en ook al is de technologie veranderd in de tussentijd...
...de basisprincipes voor karakterisatie en emoties die zijn begonnen...
...bij Sneeuwwitje zijn nu nog steeds actief.
ÉÉN DAG BIJ DISNEY
Ik ben Marc Smith, directeur storyboarding bij Disney.
Ik werk al 29 jaar bij Disney. Het is de enige baan die ik ooit gehad heb.
Ik denk dat ik al die tijd gebleven ben...
...omdat er altijd nieuwe uitdagingen zijn.
Elke film heeft andere moeilijkheden.
Ik heb mogen werken aan Rapunzel, de eerste Frozen...
...Big Hero 6, Zootropolis...
...en de afgelopen drieënhalf jaar aan Frozen 2.
Wij zijn de frontlinie van het visuele.
Daarbij hoort de enscenering, het acteren van de personages, cinematografie...
...de montage, hoe alle shots in elkaar overgaan...
Maar wat volgens mij de belangrijkste taak is van een storyboarder...
...is duidelijk maken wat er emotioneel met de personages gebeurt.
Wat ik vaak doe is naar mijn kantoor gaan, en dan doe ik de deur dicht...
...en isoleer ik mezelf van de drukte van de wereld...
...en ga ik zitten voor het stukje.
De editors hadden berichtjes gestuurd over Anna. Als ze luitenant Mattias ziet...
...herkent ze hem.
Dan maakt ze zo'n kadertje met haar handen.
De uitdaging...
...en het moeilijke is jezelf kunnen inleven...
...in die personages en dat moment...
...en te doen alsof de tekening tot leven komt.
Bij sommige scènes is dat moeilijker dan bij andere.
Heel droevige scènes of liedjes waarin een personage heel emotioneel is...
...dat kan zwaar zijn, want je moet dat zelf ook voelen...
...om het overtuigend te kunnen tekenen.
Maar dit is meer een zen-momentje...
...waarbij je jezelf mag verliezen in de wereld van die personages.
Hij kijkt naar haar alsof ze gek is.
Dat is het momentje waar de regisseurs om vroegen.
'Ik kan wel iets bedenken. Sven, hou ons recht, oké?'
Wat we ook doen is vergaderen met de storyboard-tekenaars...
...en ze scènes geven om te storyboarden en voor te leggen aan de regisseurs.
Vanochtend hebben we gepraat met tekenaar Sylvia Lee.
Haar hebben we een van de laatste scènes van Frozen 2 gegeven.
We hebben stukken script van Jen Lee doorgelezen.
'Buiten, achterkant wagen. Olaf slaapt onder ijsdekentje.
Elsa slaapt onder haar moeders sjaal. Anna komt bij Kristoff zitten.
"Ze slapen." "Anna? Anna?"'
Hoofd scenario Frozen 2
"Weet je nog toen ik zei...
...dat je gek was om met een vreemde te willen trouwen?"
"Je zei niet dat ik gek was. Noem je me gek?"'
We hebben gepraat over hoe dat eruit moet zien.
Ze zegt: 'Wat wil je dan doen?' Wat bedoelt ze daarmee?
Wil ze hem kussen, of...
Hij denkt eraan om haar ten huwelijk te vragen.
Zij denkt dat hij haar gaat kussen.
Wat ik zie als het magische aan animatie is dat we naar tekeningen kunnen kijken...
...of computerbeelden met 24 frames per seconde...
...en kunnen geloven dat die personages echt zijn.
Het neemt je mee. En daar gaat het toch om?
Mensen iets laten voelen. Daarvoor gaan we naar de film.
'Noem je me gek?'
Dat is dus...
Het geweldige aan bij de scenario-afdeling werken...
...is dat je bij die eerste stap bent, en je kunt zien...
...hoe het door alle andere afdelingen heen gaat...
...en je ziet het steeds completer worden.
Soms ga ik naar het park. Naar Disneyland.
Daar staan de kinderen in de rij om Anna en Elsa te ontmoeten.
En je ziet dat ze die kostuums dragen.
Ze zijn verkleed als een kleine Anna of Elsa.
Dat ontroert me elke keer.
En ik zie wat het doet met die kinderen...
...en ik zie het die volgende generatie inspireren.
Daaraan bij mogen dragen...
...en weten dat je werk de wereld in gaat...
...en miljoenen of misschien wel miljarden mensen het zien...
Voor een tekenaar is dat de top.
Ondertiteld door: Lorien Franssen