Wszyscy w zespole rozumiemy,
że ten program podlega ciągłym zmianom.
Gdy tu przychodzę,
wiem, że rano jesteśmy w innym miejscu,
niż będziemy wieczorem o 18.30.
Półtorej minuty.
W tym momencie, w tym kraju, muszę być opanowany...
- Dziesięć. - ...i spokojny.
Pięć.
Zaczynamy.
Dobry wieczór. Cieszymy się, że z nami jesteście.
JEDEN DZIEŃ W DISNEYU
60 minut do emisji
Od chwili, kiedy ludzie się budzą,
w trakcie ich dnia tyle się dzieje,
Prezenter telewizyjny
że kiedy znajdą pół godziny, by obejrzeć wiadomości,
musimy przebić się przez ten szum informacyjny
i pomóc im zorientować się w tym, co jest najważniejsze.
Moim zadaniem nie jest wyrażanie opinii,
tylko podsumowanie wydarzeń dnia.
Użyjemy materiału,
w którym widać pracę w szpitalu...
Pamiętam, że jako dziecko
bawiłem się na dworze z kolegami
do czasu wieczornego wydania wiadomości
z Peterem Jenningsem.
Oglądanie wiadomości stało się moim rytuałem.
Byłem wtedy nerdem.
Wciąż nim jestem. Jakoś się to ułożyło.
Ale chciałem to robić od wczesnego dzieciństwa,
nawet kiedy nie umiałem ubrać tego w słowa.
Chciałem wyjść poza swój świat,
co dla dziecka znaczyło poznać lokalną społeczność.
Pisałem do lokalnych wiadomości w wieku 13 lat.
Rok później zacząłem staż,
nosząc sprzęt na wszystkie nagrania.
Byłem szczęśliwy. Czułem, że poznaję świat.
Jeździłem nagrywać burze w sąsiednim hrabstwie
i targi stanu Nowy Jork.
Po wszystkich tych latach to prawdziwy zaszczyt pełnić tę rolę.
Robienie relacji w terenie
nie tylko zapewnia mi inną perspektywę,
ale też motywuje mnie do dalszej pracy w studiu.
To też uwielbiam robić, ale w głębi serca jestem reporterem.
Im częściej wychodzę, tym jestem szczęśliwszy.
Dzięki temu, że zabieram w tę podróż ludzi,
mogę nawiązać z nimi kontakt wieczorem.
Łączymy się z Davidem Muirem z ABC.
David Muir blisko linii frontu.
Naszą relację ponownie prowadzi David Muir z ABC.
Czy Iran i Ameryka się dogadają?
Zaraz za tym murem słychać strzały.
Próbują odsunąć ekstremistów.
Relacja z huraganu Katrina była jednym z moich wczesnych zadań dla ABC News.
Jak widzicie, brodzimy w wodzie sięgającej niemal do pasa...
Nigdy nie zapomnę, jak po huraganie przerwało wały przeciwpowodziowe.
Polecono ludziom udać się do centrum kongresowego,
gdzie mieli dostać żywność, leki i pomoc.
Poszli tam, ale nie zastali żadnej pomocy.
Pamiętam, że jechaliśmy autem
i mijaliśmy rodziny przed centrum kongresowym.
Krzyczeli, że potrzebują pomocy.
Chciałem wtedy ześlizgnąć się z siedzenia,
tak przytłoczony ich cierpieniem się czułem.
Ale był to też punkt zwrotny dla mnie jako reportera.
Uświadomiłem sobie, że to my dajemy im głos.
Nie chcę tak zginąć.
Ta kobieta mówi...
W takiej chwili to jest naszą rolą.
Potem zobaczyliśmy, że w końcu pomoc nadeszła.
Kiedy wspominam tamte wydarzenia, jestem pewien, że to nasza praca,
wykonana przez wielu reporterów relacjonujących efekty huraganu Katrina,
wysłała wyraźny sygnał, że ci ludzie cierpią.
„Właśnie przechodzi chemioterapię”.
20 minut do emisji
Tuż przed wiadomościami
można mnie zastać, jak ćwiczę zakończenia.
„Ma dzisiaj wiadomość dla szpitala”.
Jetem przekonany, że poza samym relacjonowaniem sprawy,
muszę jakoś przekazać, że dotyczy ona nas wszystkich.
Robię to na samym końcu
w każdym moim programie w tej stacji.
Tak jak robił to Peter, kiedy przed laty go oglądałem.
Jestem z tego bardzo dumny.
Wiem, że cały zespół pracuje, by przygotować relację
i pomóc w nawiązaniu kontaktu z publicznością.
Przytul mnie!
- Dobrze. - Dzięki!
Wciąż jestem tym samym chłopakiem,
który marzył o tej pracy.
Do dziś pamiętam, kiedy pierwszy raz powiedziałem „Dobry wieczór”.
Serce tak mi waliło, że zagłuszało słowa.
Lepiej sprawdźmy w archiwum, co wtedy powiedziałem.
Ostatnie minuty przed emisją.
Pędzę po schodach po wyjściu z pokoju redakcji.
Cztery minuty do emisji
Wiem, że wchodzili nimi Peter, Charlie i Diane
i doceniam ten zaszczyt.
Teraz do nas należy nie tylko przekazywanie wiadomości,
ale i przygotowanie następców.
Ktoś inny, kto o tym teraz marzy,
będzie siedział na tym krześle.
A kiedy tu się znajdzie...
Trzy.
...musi poczuć, że ten przywilej
i związany z nim honor pozostają nieskazitelne.
Zaczynamy.
Dobry wieczór.
Zaraz przejdziemy do wiadomości dnia,
ale najpierw ważna informacja.
Napisy: Marzena Falkowska