SCENA - 5
Serial telewizyjny trwający 11 lat to rzadkość.
Nigdy nie miałem innej tak stabilnej pracy jako aktor.
Liczą się drobiazgi.
Jak choćby to, że mógłbym poprosić o...
kawałek chleba bananowego.
Właśnie. Proszę chleb bananowy i Advil!
I je dostanę.
Po jakimś czasie.
- Jak się skończy... - Pomyślą,
że zwariowaliśmy, ale...
ktoś to przyniesie.
JEDEN DZIEŃ W DISNEYU
PLAN ZAMKNIĘTY NIE WCHODZIĆ
W porządku. Działamy.
To 231. odcinek Współczesnej rodziny.
Próby czytane są wspaniałe,
bo przychodzi na nie coraz więcej ludzi.
Współtwórca/Producent wykonawczy
Możemy więc sprawdzić, jak publika reaguje na scenariusz,
niemal jak w teatrze.
Informacja zwrotna, którą otrzymujemy od widzów,
przypomina seriale kręcone z żywą publiką.
Satysfakcję daje nam oglądanie reakcji widzów.
Nasze próby są temu bliskie.
„Jego kariera ledwie zipie”.
„Twoja radość z cudzych problemów powinna mnie martwić,
ale jest w tym coś seksownego”.
„Władza to afrodyzjak”.
"Mitch podchodzi do Cama."
„Może później mógłbyś być dyrektorem,
a ja uczniem, który potrzebuje dobrych ocen.
Jestem złym chłopcem. Trzeba mnie nauczyć odróżniać dobro od zła.
Wychowałem się w rozbitej rodzinie,
pełnej pracowników socjalnych i kłótni o pieniądze...
Teraz jestem żałosny."
Obecni na próbie czytanej widzą scenarzystów,
którzy po raz pierwszy słyszą swoje dialogi.
Często był to pierwszy raz, kiedy czytaliśmy scenariusz,
bo zrobiliśmy już ponad 200 odcinków
i czasem scenariusze się opóźniały.
Ten scenariusz dostałem wczoraj wieczorem.
Czuć, że jesteśmy otoczeni kreatywną energią.
Dla mnie zawsze jest to jedyna okazja w tygodniu,
żeby spotkać się z całą obsadą,
bo wiele scen kręcimy osobno.
Widzimy się tylko w trakcie scen rodzinnych.
To jedyna okazja, żebyśmy mogli poczuć się częścią grupy
i spędzić ze sobą czas.
To dla nas dobra lekcja.
Niby wiemy, jakie dowcipy się sprawdzą,
jak zostanie przyjęta historia,
ale tak naprawdę nie mamy pewności, zanim tego nie urzeczywistnimy,
co następuje wtedy, gdy aktorzy czytają na głos.
Wtedy słyszymy całkiem inny rytm.
Wiele się uczymy,
a przy okazji nieźle się też bawimy.
„Byłem dzieckiem z reklamy Brylcreem”.
Następnie poprawiamy scenariusz,
żeby uzyskać finalną wersję,
którą wykorzystujemy potem przy kręceniu.
Współtwórca/Producent wykonawczy
Działamy szybko.
- Miło cię znów widzieć. - Tak.
Zaczynamy natychmiast od próby pierwszej sceny.
Sprawdzamy, czy ma odpowiedni wydźwięk.
Potem aktorzy idą na czesanie i robienie makijażu,
a w tym czasie ekipa poświęca około 20 minut,
by odpowiednio oświetlić i rozstawić plan.
Tak będzie dobrze.
A potem kręcimy.
Dobrze. Zaczynamy.
Akcja.
Szukam czegoś z lat 90., co rymuje się z „Michael Bay”.
Dr. Dre, George Michael to gej?
Nie masz żadnego zajęcia? To męski wieczór, bez babek.
Kręcimy i montujemy w tym samym czasie.
Do tego robimy inne rzeczy. To prawdziwy cyrk na kółkach.
Mamy tu mnóstwo śmiesznych, ukrytych rzeczy,
o których nikt nie wie.
Na przykład kiedy mamy zapamiętać kwestie,
używamy karteczek,
które upychamy potem do szuflad.
Mamy tu teksty dosłownie sprzed lat.
Chodźcie za mną.
Chcę wam pokazać coś fajnego.
Przez całe dziesięć, a właściwie 11 sezonów serialu
zaznaczaliśmy nasz wzrost, tak jak prawdziwa rodzina,
na jednej z framug.
Tutaj miałem 12 lat.
Dwa sezony później
ja jestem tutaj, a Ariel tutaj.
Popatrzcie, o ile była ode mnie wyższa.
W pewnym momencie nasz wzrost się wyrównał,
a potem ona przestała rosnąć, a ja wyskoczyłem do góry.
Jeszcze parę centymetrów. Udało się.
Jeśli po zakończeniu serialu miałbym coś ze sobą zabrać,
byłaby to ta framuga.
Nie wiem, co z nią zrobię. To wyjątkowa pamiątka.
Może zainstaluję ją w swoim domu.
Brzmi to banalnie, ale jesteśmy jak wielka współczesna rodzina.
Przyznaję, że moją ulubioną częścią pracy
jest przebywanie z ludźmi, z którymi praktycznie dorastałem.
Są dla mnie jak druga rodzina.
W tej pracy najbardziej uwielbiam to,
że otaczają mnie zabawni ludzie.
Nie ma chleba bananowego.
Co to jest?
Kromka chleba i banan.
Biały chleb i banan, ale za to...
dostaliśmy Advil.
- Dobrze. - Widzicie? Mówiłem, że tak będzie.
- Poprosiliśmy... - A oni zaimprowizowali.
Nawet w trakcie trudnych dni
siedzę w pokoju z dwunastką najzabawniejszych znanych mi ludzi.
Nasz główny cel to rozśmieszyć się nawzajem.
To dopiero szalona praca.
Napisy: Marzena Falkowska