Gdy miałam 11 lat, oznajmiłam rodzicom i braciom
przy rodzinnym stole, że chcę być sprawozdawczynią sportową.
To było komiczne, urocze marzenie.
Dla mnie jednak było prawdziwe,
bo dorastałam w sportowej rodzinie.
Poza tym sposób, w jaki sport zbliża ludzi, budził we mnie podziw.
Nie liczy się ani rasa, ani płeć, ani przekonania polityczne.
Wszyscy gramy w tej samej drużynie, dopingując zawodników,
ciesząc się lub płacząc, gdy przegrają.
Chcę być tego częścią.
Jestem Sage Steele
i współprowadzę program SportsCenter o godzinie 18.00 w stacji ESPN.
JEDEN DZIEŃ W DISNEYU
Siedziba ESPN Connecticut
Wchodząc do budynku...
Współprowadząca
...biorę oddech, bo nie wiem, co nas czeka.
Malują mnie i czeszą o 14.00 lub 14.30.
Te kobiety są nie tylko artystkami.
Są też psychiatrami.
Głównie przyjaciółkami.
Codziennie widzę, jak się starzeję.
Dostrzegam coś, czego wczoraj nie było.
A ona proponuje, że to ukryje.
Dzięki Bogu. To jest...
Gwarancja pracy dla nas.
Chce u mnie widzieć zmarszczki i siwe włosy,
bo wtedy wie, że jej potrzebuję.
- Potrzebuje mnie. - To fakt.
A potem trzeba przygotować program.
Trochę się spóźniam, wiec muszę szybko myśleć.
Szybko oglądać i modlić się.
To reżyser, Brian Albon,
dzięki któremu wyglądamy ładnie.
- Jakoś mnie znosi. - To nie jest trudne.
To profesjonalistka...
Reżyser
...z którą kochamy pracować, więc jest mi łatwo.
- Wisisz mi 50 $. - Jasne.
Wysłałam ci czek.
David Rose to nasz producent.
Też kocha ze mną pracować.
Współprowadzący program Kevin Negandhi,
który napycha się jedzeniem,
jak zwykle.
Najważniejsza jest ta część programu.
Producent
Wywiad z Toddem Archerem
na temat drużyny Cowboys.
Mamy godzinę czwartą.
To nie do końca typowy dzień.
Wciąż nie znamy głównego tematu.
A scenariusz Michele Steele?
Sprawdź pocztę, Sage.
Dziękuję.
Ludzie często są zdziwieni,
że sami piszemy wszystkie swoje scenariusze.
Pomaga nam fantastyczna ekipa.
Mamy w SportsCenter naprawdę utalentowany zespół.
Wszyscy są bardzo potrzebni.
Każda sekunda wydania SportsCenter o 18.00 jest zaplanowana.
Kiedy piszemy scenariusz, czasem pojawia się news
i skreślamy wszystko.
Mamy potwierdzenie?
Kogo podać jako źródło?
Jaki film wmontujemy?
Może ten z ostatniej nocy?
Może coś z Twittera?
Scenariusz jest zawsze płynny, bez dwóch zdań,
aż do końca programu.
Zawsze powtarzam, że ta współpraca działa jak drużyna futbolowa.
Prezenterzy są jak zawodnicy rozgrywający.
Niezależnie od tego, jak poszła im gra,
media poświęcą im najwięcej uwagi.
Ale w rzeczywistości wszyscy pracujemy razem.
Zwróć na to uwagę.
Jeśli to się zdarzy,
będzie naszym tematem numer jeden.
Producent koordynujący
Przez ostatnie 30-20 minut jest zawsze nerwowo.
Można to nazwać napięciem twórczym,
które, miejmy nadzieję, przekłada się na dobry program.
Pracownik gromadzący materiały
Zostało pół godziny, napięcie sięga zenitu.
My i ona ciężko pracujemy,
żeby wypadła dobrze.
To świetna relacja między gromadzącymi materiały i prowadzącą.
Uwaga.
...nawet na jednej nodze...
Piętnaście.
Dawaj, Jim. Muzyka. Już. Uwaga, 22.
Zostało 20.
Start za pięć... cztery...
Trzy... dwa i zaczynamy. Jazda po szynach.
Wieści ze świata kosza.
Mamy sensację związaną ze zmianą trenerów.
Jeden z członków drużyny Fab Five wraca do alma mater.
A co u Steelers?
Antonio Brown przeszedł do Oakland, a JuJu Smith-Schuster
został na czele w Pittsburghu.
Moja nastoletnia córka...
zmieniła plany.
Super, że robi to teraz, gdy nie mogę zareagować.
Czekajcie tylko, aż skończę.
Oto wielozadaniowość.
Trzeba dzielić uwagę, by ratować dzieci.
Ujęcie gotowe.
Oglądam to, bo jest dobry.
- Tak. - Ma swobodne ruchy,
jak animowana postać.
Sport mocno opiera się na osobowości.
Dużo improwizujemy.
Mówię, robię
i piszę zupełnie inaczej niż pozostali tutaj.
- Te szorty są ekstra. - Idealne.
Następny program to 30 for 30. Do zobaczenia.
- Dziękuję wam. - Było super.
Dobra robota.
Codziennie dziwię się, że to zrobiliśmy
i że widział to świat. To fajne uczucie.
- Dziękuję. - Pa.
- Na razie. - Dzięki.
To brzmi banalnie, ale czasem muszę się uszczypnąć,
bo nie mogę uwierzyć, jak ta bardzo nieśmiała dziewczynka,
która miała marzenie
nietypowe dla dziewczynek w latach 80.,
mogła to osiągnąć.
Jak się tutaj znalazłam?
Chciałam tylko mówić o sporcie i poznać sekret wielkości sportowców.
Tylko o to mi chodziło.
Nie o sławę, pieniądze czy zmienianie świata.
Chodziło o małe marzenie.
Muszę więc nadal dawać z siebie wszystko.
Codziennie. Bo może jakaś dziewczynka
czy chłopiec ogląda i chce być jak ja.
Napisy: Marzena Falkowska