Downloaded from YTS.MX
NETFLIX — ORYGINALNY PROGRAM KOMEDIOWY
Official YIFY movies site: YTS.MX
Witajcie, niewierni z Dallas.
Powitajcie na scenie
pana Jeffa Dunhama.
Jak leci, Dallas?
Dobrze wrócić do mojego rodzinnego stanu,
Teksasu.
Ale tłum. To wspaniałe.
Wielu z was przyszło tu specjalnie.
Wiedzieliście, co to, kupiliście bilety. Dzięki.
Inni powiedzieli: „Nie ma nic w telewizji,
nawalmy się i chodźmy na teatrzyk kukiełkowy”.
Zarabiam gadaniem do siebie.
To znaczy, że niektóre choroby psychiczne popłacają.
Bijecie brawo.
Chorzy jesteście. Już was lubię.
Przed główną częścią programu chcę pomówić o chłopcach i dziewczynkach.
Kiedy moje córki były małe,
przyjaciele i rodzina
mówili: „Dobrze ci poszło z niemowlakami.
Uważaj, co będzie dalej”.
„Co?”
- „Okropne dwójki i trójki”. - „Naprawdę?”
„Wiek przedszkolny. Będzie ciężko.
Twoje życie na zawsze się zmieni.
Trzymaj się, powodzenia”.
I co się stało?
Nic.
Wszystko dobrze.
Przysięgam. Nie mam pojęcia, o czym wszyscy mówili.
Dopiero kiedy miały po 13 lat
zstąpił szatan, wszedł w ich ciała...
Nikt mnie nie ostrzegał.
Wchodzę do nich: „Dzień dobry.”
„Jak minął dzień?”
„Nie mów tak do mnie”.
„Chcesz marchewkę?”
„Mówisz, że jestem gruba?”
„Będę w garażu z psami. Bardziej mnie lubią”.
Tak było kilka lat.
Dorosły do 17, 18 lat.
Wtedy zstąpił Jezus, zabił trzech szatanów
i córki wróciły.
To było tak.
„Dzień dobry”.
„Dzień dobry, ojcze.
Dasz pieniądze?”
Szatan był tańszy.
Poślubiłem Audrey sześć lat temu i...
Ful to dobre rozdanie w pokerze.
Trzy takie, dwie takie.
Mam trzy córki.
Cztery lata temu Audrey urodziła bliźniaków.
Dziękuję bardzo.
Dzięki.
Tak, kiedy synowie będą kończyć studia,
będę miał 75 lat.
W porządku. Super.
Ludzie, którzy ostrzegali mnie przed córkami,
mówili: „Wiesz co?”.
„Przebrnąłeś przez dziewczynki.
Uważaj, co będzie dalej.
Chłopcy są trudniejsi od dziewczynek.
Powodzenia”.
Co ja na to? Powiedziałem: „Wiecie co?
Myliliście się z córkami, mylicie się z synami.
Chodzi o wychowanie. Źle to robiliście”.
To dzieci.
O ile mogą być trudniejsi od dziewczynek?
Jasna cholera.
To nie jest śmieszne. Wiecie, co mam?
Dwóch psychopatycznych terrorystów.
I mam gorzej, mieszka z nami Achmed.
Uczy ich.
Mam pod dachem klan.
Nie żartuję. Niszczą rzeczy, rozwalają, zepsuli pralkę,
rozbili blender.
Ściągają porno.
Nie wiem jak.
Jack to biegacz.
Ciągle biega bez powodu.
Nie zabieramy go na podwórko.
Nie ma ptaka, samolotu, auta, psa, piłki...
Tylko biega.
Jak Forrest Gump na kokainie.
Zostaliśmy alkoholikami.
Kiedyś nie piliśmy dużo, teraz już tak.
Znacie powiedzenie: „Gdzieś już jest 17”?
To nie wymysł alkoholików.
Tylko rodziców małych dzieci.
Kąpanie małego dziecka
jest zabawniejsze po pijaku.
Opowiem wam, co się raz stało.
To był wielki wieczór.
Audrey kąpała chłopców.
Skończyła szorować małego Jamesa.
Chciała wyszorować małego Jacka.
Wtem James wyskoczył z wanny i pobiegł do sypialni.
James był goły, mokry, biegał w kółko i krzyczał.
To fajne. Sam go nauczyłem.
Powiedziała do Jacka: „Nie ruszaj się. Mama zaraz wraca”.
Poszła do sypialni do Jamesa.
Podniosła go, poszła do łazienki.
Tu się zatrzymam.
Przy dzieciach są pewne momenty i kamienie milowe,
czekamy, aż dzieci je osiągną.
Jednym z nich jest pierwsze słowo.
Po piątce dzieci zrozumiałem, że pierwsze słowo nie jest ważne.
Czemu?
Bo mogą tylko naśladować dźwięk,
powtarzać.
Ważniejsze od pierwszego słowa
jest ich pierwsze zdanie.
Jest najważniejsze.
Tego konkretnego wieczoru
obaj moi synowie wypowiedzieli to samo zdanie
prawie jednocześnie.
Audrey niosła Jamesa
i szła do łazienki.
Jack był w wannie.
Usłyszała, jak Jack
mówi pierwsze zdanie.
Mówiła, że idealnie wymówił,
wyraźnie go zrozumiała.
Oto, co Jack powiedział z wanny zupełnie sam:
„Kupa”.
Idzie do łazienki.
Jack stał pośrodku wanny
w 15 cm wody
i wskazywał na nowo powstałą łódkę z kupy.
Jack zauważył mamę,
rozpromienił się.
Pokazał i znowu powiedział, teraz radośnie.
„Kupa!”
James usłyszał, zobaczył łódkę, rozpromienił się. Też to powiedział.
„Kupa!”
Audrey była przerażona, szybko ich umyła, położyła do łóżka, umyła wannę,
poszła na dół, zaczęła pić.
Następnego dnia wróciłem, wszystko po staremu.
Dwa dni później obudziłem się z zapaleniem spojówek.
Wyjaśnię to tym, którzy nie wiedzą, co to ma ze sobą wspólnego.
Dwa dni później nie mogłem otworzyć oczu.
Były zaropiałe i zaklejone.
Obrzydliwe.
Audrey: „Masz zapalenie spojówek”.
- „A co to?” - „To!”
Poszedłem do lekarza. Spojrzał na mnie.
„Ma pan zapalenie spojówek”.
- „A co to?” - „To”.
„Skąd to się bierze?”
„Jest zaraźliwe.
Pewnie ma pan od synów”.
„Nie mają zapalenia spojówek. Da się inaczej zarazić?”
„Nie, panie Dunham,
to zapalenie spojówek
bierze się od kontaktu z kupą”.
„Sparafrazuję to, co pan powiedział.
Mam gówno w oku?”
„Tak, panie Dunham. Ma pan gówno w oku”.
„Nie mam gówna w oku.
Jestem czysty”.
„Nieważne, co pan zrobił. Oto krople. Do widzenia”.
Wchodzę do domu.
- Audrey: „Co się stało?”. - „Mam gówno w oku”.
- „Czemu?” - „Nie zrobiłem tego celowo”.
Trzecia historia, trochę powiązana.
Mamy Jacka Russella terriera imieniem Buddy.
Kto zna te psy,
wie, że to ostre skurczybyki.
Niczego się nie boi, poza...
Moimi synami.
Nie wiemy, skąd ten strach. Zauważyliśmy to pewnego dnia.
Chłopcy schodzili po schodach...
Buddy powiedział: „O cholera”
i uciekł.
„Co to było?”
Audrey: „Jakby Buddy bał się chłopców”.
„Dziwne”.
Uczyliśmy ich, jak traktować zwierzęta, głaskać, ładnie się odzywać.
Ale Buddy nie dawał im się do siebie zbliżyć.
Tak przez sześć tygodni.
Aż to zobaczyłem.
Jednego z synów, nie powiem którego,
bawi wkładanie palca do odbytu Buddy'ego.
Stąd zapalenie spojówek.
Takie życie.
Gotowi na małych ludzi w pudełkach?
Znacie ludzi, którzy zawsze dostrzegają jasne strony?
Pierwszy koleś nie jest jednym z nich i wszyscy znamy kogoś takiego.
Przywitajmy starego przyjaciela, Waltera.
Stulcie pyski.
- Jak się masz? - Kogo to obchodzi?
Chwila, cofam to.
Wszystko super.
Pozywam kogoś za molestowanie seksualne.
Kogo pozywasz za molestowanie?
- Żonę. - Żonę?
Ale to twoja żona.
Wiem, mogłem tego uniknąć te wszystkie lata temu,
prostymi słowami:
„Nie biorę”.
Myślisz tak czasem?
Moja żona to anioł.
Szczęściarz. Moja jeszcze żyje.
Ale wciąż się kochacie.
Ale to się nieco zmieniło na przestrzeni lat.
- Jak to? - Kiedyś wskoczyłbym dla niej pod autobus.
- Tak? - Teraz bym krzyknął.
Hej!
Trzy, dwa, jeden...
Uważaj!
W takim tempie.
A co by powiedziała, gdyby odwrócić role?
Wepchnęła by mnie pod ten autobus.
Kazałaby się zatrzymać i jeździć w tę i nazad dla pewności.
Jaki macie największy problem?
- Wszystko to moja wina. - Nie.
Jest bardzo przekonująca.
- Serio? - Tak.
W zeszłym tygodniu przepraszałem ją
po tym, jak w kogoś wjechała na światłach.
- Czemu to twoja wina? - Nie mam pojęcia.
Drzemałem...
u nas w domu.
Kobiety sprawiają, że przyznajemy się do tego, czego nie zrobiliśmy.
Mają nad nami magiczną władzę.
Nazywam to „voodoo waginy”.
Jest potężniejsze niż jakakolwiek penisowa wieża.
Walterze, mimo tych dyskusyjnych kwestii w związku,
nie skrzywdziłbyś swojej żony.
- Oczywiście, że nie. - OK.
Ale Achmed proponował.
Za opłatą.
- Walterze... - Żartuję.
Przyjaźnimy się. Zrobiłby darmo.
Oby nikt nie próbował pozwać mnie
za molestowanie.
Jest jakiś problem?
A zrobiłem coś, co mogłoby być problemem?
Nie wiem, co robisz, kiedy mnie nie ma.
Musisz z kimś o tym szybko porozmawiać.
Z każdym rokiem jest gorzej.
Wiecie, że chodzi na terapię grupową zupełnie sam?
Skoro mowa o molestowaniu, co złego zrobiłeś?
Ja? Nic.
Naprawdę?
Opowiesz, co się dzieje w autokarze
po każdym występie?
W autokarze?
Idziemy do autokaru, rozbiera się i bierze prysznic,
a my siedzimy.
Pomyślcie o tym.
Brak nam słów.
I nie możemy się ruszyć.
Jakby dosypał nam coś do picia.
Jesteś jak Bill Cosby.
Jesteście spokrewnieni?
Tak.
Hej, hej, hej.
Na pewno jesteś zboczeńcem.
Zboczeńcem?
Pokazywałeś kiedyś kobiecie, jak się bawisz pacynką?
Nie przemyślałem tego, prawda?
Nie.
- Wybacz. - W porządku.
- Ale to cholernie zabawne. - Co?
Twój gadający Wacuś.
- Przestań. - „Jak leci?”
„Całkiem nieźle”.
Walterze...
„Co się stało? Główka ci smutno wisa.
Czemu spuściłeś nos na kwintę?”
Zdajesz sobie sprawę, że występ ma być względnie przyzwoity?
Jest bardzo względnie.
Widzowie cieszyli się, że cię widzą.
Cóż, dzięki.
Dziękuję.
W końcu masz gwiazdę w hollywoodzkiej Alei Gwiazd, prawda?
Tak.
Dziękuję.
Dzięki.
Nie mówisz o niej za dużo.
- Nie. - Kocham to.
- Walterze... - Powiedz, gdzie jest twoja gwiazda
w hollywoodzkiej Alei Gwiazd.
- Walterze... - Czy jest przed
wspaniałym, historycznym hollywoodzkim kinem?
Jeff?
- Nie. - Czy jest przed
znaną, drogą hollywoodzką restauracją?
Jeff?
Nie.
Powiedz, gdzie jest.
- Jest przed... - Przed apteką!
Czy to nie super?
Mogę na nią spojrzeć i wejść kupić coś na swędzenie kroku.
Albo zapalenie spojówek. Jeszcze je masz?
Syn dalej wkłada palec w odbyt psa?
Pokazałem mu, jak to robić.
Co?
Pierwszy to zrobiłem.
Dlaczego?
Nie chciałem.
Wsadził mi nos w krok o jeden raz za dużo.
Pies, nie twój syn.
Dlaczego?
Chciałem go powstrzymać, ale szybko się odwrócił i...
Masz zapalenie, a jego pali dupa.
Zapomniałem wcześniej zapytać, za jakie molestowanie pozywasz żonę?
Była zła o mój odgłos w czasie seksu.
To zbyt wiele informacji.
Chcecie go usłyszeć?
Nie chcemy.
„Złaź, jestem zmęczony”.
- Co? - Zraniłeś jej uczucia.
A ona mi plecy.
To okropne.
Tak jest od lat.
Ty jesteś okropny.
Też mi to mówi od lat.
Więc seks jest kiepski?
Kiedyś nie był.
Był świetny.
Kiedy byliśmy młodzi, był jak... no nie wiem...
jak zabranie nowego wozu na przejażdżkę.
Wciskanie guzików, kręcenie gałkami.
Kumasz?
To analogia, głupolu.
Tak.
Kumamy.
I ten zapach nowego auta.
Dobry Boże.
Zwolnij, za szybko dojedziemy do celu, jeśli wiesz, o co chodzi.
Tak.
Prawie 50 lat później to jak wsiadanie do tego samego auta,
ledwo przejeżdżasz przez podjazd.
W pewnym momencie nawet nie chcesz go rozgrzewać.
Czasem trzeba to walić.
Ale zwykle nawet nie chcesz wyjeżdżać z garażu.
- Nie rozumiem. - Oni tak.
I nie lubi do tyłu.
Dzięki zawoalowanym żartom
program jest rodzinny.
Już słyszę: „Tatusiu, co jest nie tak z jazdą do tyłu?”.
„Nie wiem, zapytaj matkę”.
I uważaj, na tym biegu może strzelać z gaźnika.
- Dobranoc, Walterze. - Dzięki, Dallas!
Panie i panowie,
nasz kraj jest podzielony.
Nikt z nas nie zaznał takiego podziału.
To nie jest zabawne. To brzydkie.
Cóż ma zrobić komik?
Nie chcę powodować podziałów, nie chcę wybierać strony...
ale nie da się nie zauważyć, że król jest nagi.
Więc długo nad tym myślałem.
Nieważne, po której jesteś stronie, to ciekawa myśl.
Jaka byłaby najgorsza praca
w Białym Domu z Donaldem Trumpem?
Nie słyszeliście o nim, ale jest dzisiaj z nami.
Pracuje w kuluarach.
Powitajcie
osobistego doradcę Donalda Trumpa,
mojego przyjaciela Larry'ego.
- Jak się masz? - Co?
Dobrze!
Wszystko dobrze, idzie świetnie.
- Nazywasz się Larry. - Tak, cholera.
Larry, Larry!
Czasem mówi mi Bob,
ale nazywam się Larry.
Mówisz o prezydencie Trumpie?
Boże. Jest tutaj? Gdzie?
- Nie ma go. - OK.
- To byłoby szokujące. - Gdyby tu był? Czemu?
Bo o tym nie tweetował.
Non stop. Nie można go na chwilę zostawić.
Ciągle tweetuje.
Robi to w Gabinecie Owalnym, przed domem,
za domem, z boku, w kuchni i w toalecie!
Wiecie, ile razy prosiłem,
żeby nie tweetował z toalety?
Wszyscy się z czymś zgodzili.
Więc mu nie pomagasz?
Raz próbowałem, ukradłem mu telefon.
- I? - Zaatakował mnie włosami.
- Włosami? - To żyje.
Masz wpływ na prezydenckie tweety?
Żartujesz?
Prędzej przekonam Waltera, żeby nie pierdział.
Nie ma szans.
To z twojej dupy?
Musisz to dopracować.
Jakby twoja dupa gadała.
- Od dawna u niego pracujesz? - Jakieś cztery godziny.
- Wtedy cię zatrudnił? - Zwolnił mnie przed śniadaniem
i zatrudnił po lunchu.
Znasz wtorki z taco?
On ma piątki ze zwalnianiem.
Co mówi Melania, kiedy zwalnia ludzi?
„Zabierz mnie ze sobą”.
Myślisz, że w małżeństwie Trumpów są problemy?
Nie, były tylko sztormy przez Stormy.
Walcie się, to dobry żart.
Jakie masz stanowisko?
- Osobisty doradca prezydenta. - Doradzasz prezydentowi?
- Tak. - Naprawdę?
Próbuję. Na Boga, próbuję.
- I jak ci idzie? - Spójrz na mnie!
- Jesteś zestresowany. - Serio?
- Nie zapaliłeś. - Ale wypiłem.
Larry, jak radzisz sobie ze stresem?
Papierosami.
To niedobrze.
- Nie tymi. - Co?
Trump usłyszał: „Zapalmy sobie Camele”.
- Tak? - I nagle zbombardowaliśmy Syrię.
Ja to napisałem.
Możesz wyjaśnić cła z ostatnich paru tygodni?
Cóż...
Nie.
Dobrze.
- Powinniśmy coś wiedzieć o Trumpie? - Tak.
Prezydent Donald Trump
to najlepszy prezydent w historii.
To fakt.
Skąd wziąłeś ten fakt?
Od prezydenta Donalda Trumpa!
Serio, prezydent naprawdę dobrze sobie radzi,
ale nie usłyszysz tego od ludzi po drugiej stronie.
Demokratów?
Nie, Meksykanów.
Wiesz, to ponad 70 miliardów dolarów
i Meksyk ma zapłacić za ten mur.
- Nie zapłacą? - Nie.
Dlaczego nie?
Żaden kalkulator nie przeliczy 70 miliardów dolarów
na pieprzone pesos.
Próbowaliśmy, kalkulator się stopił.
Peso jest nic niewarte.
Dolar kosztuje jakiś milion pesos.
Za dużo cyfr dla kalkulatora.
Matematycy są chyba z tyłu.
Przepraszam.
Jak ocenia Trumpa większość Amerykanów?
To zależy, który kanał oglądasz.
Jeśli CNN albo MSNBC,
Donald Trump to szatan i zbliża się koniec świata.
A jeśli Fox, to Rosjanie nie wtrącali się w wybory.
Nie, ustawili je Mojżesz i Jezus.
Larry, uważam, że Trump...
Cicho bądź.
Jeśli powiesz coś dobrego lub złego,
połowa ludzi na widowni cię znienawidzi.
I nikogo nie obchodzi, co myślą gwiazdy.
To, że jesteś sławny, nie znaczy, że jesteś mądry.
Nikogo to nie obchodzi.
Larry, doradca Trumpa.
Dziękuję!
Ten gość przybywa ze swojego domu zaparkowanego z tyłu.
Powitajcie Bubbę J.
Jak leci, Bubbo J?
Całkiem nieźle.
Robiłeś ostatnio coś fajnego?
Słyszałeś o balu kostiumowym
na naszym osiedlu przyczep?
Tak. To doroczne wydarzenie?
Nie, ale jest co roku.
Wszystkich wystraszyłem swoim kostiumem.
- Za co się przebrałeś? - Za wynajmującego.
Rozumiem.
Na przyjęciu mamy randki.
Randki?
Tak, świetnie to wychodzi, bo jak masz maskę,
nie poznajesz kuzynów.
Tak, kumają.
Robicie jeszcze coś fajnego?
Tak, raz w miesiącu jest konkurs,
„Zgadnij ojca”.
To okropne.
Zabawnie tak chodzić i mówić: „Dalej. Kto jest twoim tatusiem?”.
Co planujesz robić w mieście?
Prostytucja jest tu legalna?
Co?
Achmed mówił, żeby zamówić prostytutkę.
Bubbo J, a co z twoją żoną?
Nie pracuje w Dallas.
Skoro mowa o piciu,
twój syn wciąż wkłada palec w tyłek psa?
Widziałem to.
Powtarzałem: „To nie w porządku”.
Ale byłem nachlany i to było śmieszne jak diabli.
Dźwięk, który z siebie wydał...
Współczuję zapalenia spojówek.
Dzięki.
Mi oko lata.
Mogę wystraszyć twoich synów.
Daj spokój.
„Patrzcie, co mi zrobił tatuś”.
Bubbo J, zrobiłbyś to Jackowi i Jamesowi?
Tak.
Lubię zdjęcie wszystkich twoich dzieci.
Powinieneś mówić, że jest śnieżne.
- Czemu? - Bo jesteście białasami.
Niektórzy uznaliby to słowo za obraźliwe.
Wiem, dlatego wszyscy inni się śmieją.
Tak działa komedia.
Jak to?
Mówisz coś, co wkurza kilku sztywnych dupków,
ale normalni ludzie, którzy to słyszą...
Jest tu twoja piękna żona Audrey?
Nie, ale dziękuję za komplement.
Jasne.
A twoja piękna żona?
Co?
Przymiotnik nie pasuje do rzeczownika.
Twoja żona nie jest piękna?
Na przykład dzisiaj bardzo dużo wypiłem...
- Tak? - ...i wciąż nie.
- Jak poznałeś żonę? - W internecie.
- Na portalu randkowym? - Tak.
Na stronie z przodkami.
Bubbo J...
Było lepiej niż na stronie z kuzynami.
Źle się czułem przesuwając siostrę w lewo.
Musiałem przesunąć dwa razy,
żeby cała zniknęła z ekranu.
Bubbo J.
OK, więcej niż dwa razy.
Przesuwam, przesuwam...
przesuwam.
Ale moja siostra jest brzydsza od żony.
- Daj spokój. - Wygląda jak ja.
Myślisz, że jesteś brzydki?
- Nie. - To dobrze.
Ale jakbym był dziewczyną, to tak.
Nie ma nic złego w byciu brzydkim,
ale z siostrą jest źle.
W skali od 1 do 10...
Nie znam ułamków.
Jaka jest między wami różnica wieku?
Jesteśmy bliźniętami. Identycznymi.
Nie możecie być, macie inne narządy.
- Narządy? - Tak.
Tak jak wtedy, kiedy żona chce skorzystać z moich narzędzi?
Miałyście bezprzewodowe narzędzia elektryczne przed facetami.
Kiedy mówi, że lubi swoje podwójne D...
Tak.
- Mówi o bateriach. - Kumam.
Inne narządy znaczą, że jesteś mężczyzną, a ona kobietą.
Jasne, z parówą i bez.
Tak sobie myślałem,
że skoro facet ma parówę,
to zasadniczo nie może być weganinem?
Moja ciężarna siostra też nie może być weganką.
Czemu nie?
Siostro, mleka?
Ta niezamężna, nie za piękna siostra?
- Tak. - Ma chłopaka?
- Nie. - Jak zaszła w ciążę?
Jest taka głupia, że kiedy napadła na bank...
Tak?
Okazało się, że to był bank spermy.
Jak napada się na bank spermy?
Najpierw każesz wszystkim podnieść ręce do góry.
Nad tym trzeba się zastanowić.
Tak myślę.
Niektórzy wyjaśniają to innym.
„Tatusiu, mama mnie urodziła?”
„Ale przyłożyłem do tego rękę”.
Bubbo J, pomagasz czasem ludziom?
- Jak? - Oddawałeś krew?
- Raz oddałem. - To dobrze.
Sześć osób zmarło na zatrucie alkoholowe.
Byłeś ostatnio u lekarza?
Tak, ale ciągle każe mi coś odstawić,
alkohol, smażone jedzenie, cukier.
Więc co odstawiłeś?
Lekarza.
- Byłeś na spotkaniu? - Jakim?
Ludzi z problemami z piciem i uzależnieniami.
Chodzi ci o zjazd rodzinny?
Bubbo J, jesteś alkoholikiem.
Mówisz, jakby to było coś złego.
- Co jest dobrego w „Jestem alkoholikiem”? - Nie przedstawiłeś się.
Co?
Mówisz: „Nazywam się Jeff, jestem alkoholikiem”.
A my na to: „Cześć, Jeff”.
Bubbo J...
Spróbujmy razem. „Nazywam się Jeff, jestem alkoholikiem”.
Teraz wszyscy.
Cześć, Jeff.
Widzisz? Jesteśmy z tobą.
- Pożegnaj się, Bubbo J. - Dzięki, Dallas!
Jest fioletowy i stuknięty...
i nie ma spodni.
Powitajcie mojego kumpla Peanuta.
Jak się masz?
Nieźle, a ty?
- Dobrze. - To dobrze.
Skoro jestem,
chcę powiedzieć,
że nie będziemy już rozmawiać o polityce.
- Nie? - Nie!
- Wystarczyło z Larrym. Ale nie ze mną. - OK.
Nie będzie o rasach, religii, granicy,
orientacji seksualnej, LGBT, L, M, N, O, P.
Nic z tego!
Nie powinniśmy oceniać
po kolorze skóry,
ale po charakterze i czynach.
Brzmi dobrze.
Chyba...
- Tak? - Chyba że jesteś tobą.
- Czyli? - Starszym białym mężczyzną.
Co w tym złego?
Jesteście do bani.
Dlaczego?
Całe zło to wasza wina.
- Jakie? - Całe!
A nieocenianie ludzi po kolorze skóry?
Nie można po nim oceniać.
- OK. - Chyba że starych białych kolesi.
- Co? - Trafisz do piekła.
Robisz cokolwiek dla poprawy świata?
Rozśmieszam ludzi.
Nie, ja ich rozśmieszam.
Ty jesteś moim tragarzem.
I co noszę?
Mnie, w walizkach.
- Co? - Czekaj.
- Co jest? - Poluzowało się.
Co do...?
- Co się poluzowało? - Problem techniczny. Poczekaj.
Co do diabła?
Co robisz?
Poluzowało się.
Co?
To.
Co to jest?
Tym poruszam twoją ręką.
To patyk?
Tak.
Mam z Jose więcej wspólnego, niż myślałem.
Mogę udawać potwora.
Co?
Mam zapalenie spojówek.
Twój syn wciąż wkłada palec
- w tyłek psa? - Peanut!
Trzeba było słyszeć dźwięk, jaki wydał.
Przestań.
Nie...
Peanut...
Kto to?
Przestań!
Odchodzi.
Uwaga, nadciąga.
Przestań!
- A jeśli syn to polubi? - Co?
Wkładanie palców w tyłki zwierząt?
Pomyśl o innych.
Krowa...
Kurczak...
Koleś, któremu to pasuje.
Przestań.
Przepraszam, Jeff. Molestuję cię...
seksualnie?
Seksualnie?
Podniecające.
Z molestowaniem robi się poważnie.
Tak.
Co o tobie wypłynie?
O mnie? Nic.
- No nie wiem. - Co?
Zgłoszą się komicy, z którymi pracowałeś.
„Jego głos wychodził mi z tyłka”.
Peanut...
To nie wszystko. Zrobił echo.
Odbyt...
Chcę ci o czymś przypomnieć.
- Sobie też. - Co?
Kiedy wyszedłem po ciebie ze światła,
lepiej przyjrzałem się widowni.
Są tu młodsze osoby, niż myślałem.
Tak.
Mając na uwadze obecne czasy,
może będziemy się posługiwać odpowiednim językiem.
Więc reszta programu będzie po hiszpańsku.
Nie o to mi chodziło.
Możemy pisać tweety po hiszpańsku.
Tweet...
- Wszystko dobrze? - Tak.
- Co to było? - Nie wiem.
To było dziwne.
Jakbyś miał wylew.
Czemu ja i reszta mówimy idealnie, a ty ciągle nawalasz?
Jakbyś miał wylew i zaczął się jąkać.
To by było diabelnie zabawne.
Jąkający się brzuchomówca?
Nigdy byśmy nie skończyli.
Nie wyszłyby ci nawet podstawowe żarty.
Puk, puk...
Otwórz jebane drzwi!
Co?
- Przeklinanie. - O cholera.
Kurwa. Przepraszam!
- Dzieci oglądają. - Kumam.
Dzieci...
- nie mówcie „kurwa”... - Peanut!
...w domu.
I w szkole, gdzie się tego nauczyłyście.
Mógłbyś...
Peanut, chcę coś zauważyć.
Wiesz, że zgubiłeś but?
- Co? - Zgubiłeś but.
Nie, znalazłem.
Co się, kurwa, stało?
To nie jest śmieszne!
Dlaczego?
Naćpałeś się?
Nie.
To ćwicz częściej.
To nie takie trudne.
Ruszaj ręką i się trzymaj.
OK.
To przez balsamy?
- Skup się. - Dam radę.
Co to, wpadka brzuchomówcy?
Kto tak robi?
Rzuciłeś lalką.
Jak dzieciak z problemami.
Gadasz do siebie i rzucasz swoją jebaną lalką!
Synowie oglądają twoje programy?
Tak.
Przeklinają?
- Nie. - Teraz zaczną.
Fajnie, że kiedy powiedzą słowo na K, nie będą ruszać ustami.
To super.
Pójdziesz na zebranie:
„Panie Dunham, pańscy synowie przeklinają”.
A ty: „Ruszali ustami?”.
A nauczyciel: „Nie”.
A wtedy ty: „To skąd, kurwa, wiesz?”.
Chwila! To będzie...
„To skąd, kurwa, wiesz?”.
- Pożegnaj się, Peanut. - Dziękuję wszystkim!
Czekaj chwilę.
Czekaj!
Wiesz, kogo dawno nie było?
- Kogo? - Jose.
Zgadza się.
Jose, jalapeño na patyku.
Tak.
Tak sobie myślę, że nie widziałem go od wygranej Trumpa.
Wyciągniesz go?
Nie wiem, Peanut,
przy obecnym klimacie politycznym
paru osobom nie spodoba się nawet rozmowa z Jose.
Jose...
Poważnie rozmawialiśmy
i myślę, że traktuję Jose z szacunkiem.
- I... - Zagłosujmy.
- Co? - O tak.
OK, jedziemy.
Kto nie chce zobaczyć Jose Jalapeño i uważa, że nie powinno go tu być?
OK, kto chce zobaczyć Jose Jalapeño?
Gdyby o tym pisali tak,
jak w licznych stacjach informacyjnych,
powiedzieliby, że była wyrównana walka.
Więc Jose wystąpi. Jest tutaj.
Patrzcie na to.
- Gotowy? - Sí señor.
Przedstaw się tym, którzy cię nie znają.
- Na imię Jose. - Jose jaki?
Jose Jalapeño...
Jasne.
...na patyku.
Peanut myśli, że chowałeś się przed Trumpem.
Nie, señor.
Utknąłem w kufrze,
bo ten idiota Walter zbudował tam mur.
Zbudował mur w kufrze?
- Sí. - Więc kiedy zamykasz kufer,
to tak, jakbyś zamykał granicę.
Twoja dupa się śmieje?
Nie.
Zapalenie spojówek i roześmiana dupa.
Przestań!
Słodko się złościsz.
Mówiłeś, że chcesz powiedzieć coś ważnego.
Sí señor.
Przykro mi to mówić,
ale chcę odejść z programu.
- Tak! - Czekaj.
Co masz na myśli?
Chyba wiem.
To, że chce odejść z programu.
Jose powiedziałby to po hiszpańsku, ale z nas trzech tylko on go zna.
Nie żartuję.
Mówi po hiszpańsku lepiej niż Jeff.
Dziwne pojebaństwo.
- Język. - Przepraszam.
Dziwne el pojebaństwo.
Jose, czemu chcesz odejść?
- Nie może. - Potrzebujemy cię.
Naprawdę nie może odejść.
- Czemu nie? - Nie ma nóg.
Wystarczy mi mój patyk.
Tak mówiła twoja matka.
Co do diabła?
Możesz spróbować odejść, ale upadniesz.
Będziesz Jose Jalapeño na podłodze.
Z twoją matką.
Czekaj!
Potem na niego nadepnę i złamię mu patyk.
Będzie Jose Jalapeño ze złamanym patykiem na podłodze.
Kolejny żart o mamie?
Nie, tym razem to była twoja siostra.
Co do diabła? Skopię mu dupę.
Nie mam dupy.
Albo „patyk” czy co tam masz.
- Peantut... - No weź!
Mówię, że nie możesz, ale może to tak naprawdę drewniana noga.
To Jose Jalapeño na drewnianej nodze.
Ale noga ma kolano, a patyk nie ma.
Ale może mieć, jeśli założymy zawias.
Byłby Jose Jalapeño na dwóch kawałach patyka z zawiasem.
Język się plącze, prawda?
Twojej siostrze się nie plątał.
Co do diabła?
Jose, czemu chcesz odejść?
Żyłem w kłamstwie.
Wiedziałem.
Jest Meksykaninem i gejem.
Meksykanin i gej.
Poszedłbym na taką imprezę.
La cucaracha...
Jose, coś ci się nie podoba?
- To nie jest moja wymarzona praca. - A jaka jest wymarzona?
- Chcę być... - Chwila, mam!
- Co? - Chce zmienić pochodzenie
i być biały.
To niedorzecznie, niemożliwe i obelżywe.
Już ma kij w dupie,
to połowa sukcesu.
Opowiedziałem dowcip o białych. Tak!
Nawet białasom się spodobał.
I Meksykanom, i gejom Meksykanom.
Przyprawy na patelni.
Czekaj, geje nie lubią patelni.
Tym, którzy nie zrozumieli żartu,
ktoś wyjaśni go w drodze do domu.
- Peanut. - Nie proś o zdjęcie.
Peanut!
To nie jest zwykłe selfie.
Bardziej Snapchat.
To kotek.
Peanut!
OK!
Żadna kobieta nie powiedziałaby: „Niech przemówi”.
Ale to by było coś.
- Przestań. - Mógłbyś podłożyć „Miau”.
Uważaj na te, które robią...
Jose, powiesz, co chcesz robić w życiu?
Chcę być astronautą.
- Peanut.... - Świetne.
Jose astronauta.
Mogliby zrobić prom kosmiczny ze sprzęgłem.
- Czemu? - Jose byłby drążkiem.
Peanut, czemu ciągle dokuczasz Jose?
- Dręczysz go? - Nie.
- Dręczy? - Nie, señor.
- Sí. - To dupek...
- na patyku. - Pożegnajcie się.
- Nazywam się Peanut. - Jose Jalapeño.
I idą!
Dobrze.
Chyba wiecie, kto jest następny.
Powitajcie ulubionego terrorystę świata,
Achmeda, martwego terrorystę.
Dobry wieczór, teksańscy niewierni.
Jak się masz?
Zanim zaczniemy, mam pytanie.
Tak?
To źle, że odłączyłem kuzynowi respirator, żeby naładować telefon?
Żartujesz?
Nie, miałem 3%.
A co z kuzynem?
Teraz ma zero procent.
Przykro mi. Czemu był pod respiratorem?
Wujek powiedział: „Pociągnij mnie za palec” i wybuchli.
To nie jest śmieszne.
Nie zmuszajcie mnie.
Nie jestem gotowy.
Powiedzieć ci, jaki żart robię ludziom w szpitalu?
Żart?
Co robisz ludziom w szpitalu?
Mój dzwonek to ten sam dźwięk jak ten, kiedy umierasz.
- Co? - Staję przy łóżku,
telefon dzwoni, a serca...
Odbieram:
„Już go nie ma”.
- To trochę mroczne. - Do kogo to mówisz?
Szkoda, że cię nie było,
- kiedy zmarł kuzyn. - Czemu?
Mógłby przemówić po raz ostatni.
Chwila, to genialne.
Powinieneś chodzić po domach pogrzebowych.
Albo na pogrzeby.
„Tu spoczywa wuj Charlie...”
„Jeszcze żyję”.
Najlepszy filmik na YouTube.
- Jesteś dobrym ojcem? - Tak. Ale czasem złoszczę się na dzieci
i mówię, że je zabiję.
To niedobrze.
Nie wiem, z moich ust to efektywne.
Co dokładnie mówisz?
„Odrób pracę domową albo idź z moim plecakiem na bazar.
Twój wybór!”
Achmedzie, rozmawialiśmy dziś o polityce.
Od dawna jesteś w tym kraju.
Gdybyś był jego obywatelem, byłbyś demokratą czy republikaninem?
Rany, taki mam wybór?
Chciałbym kupić samogłoskę.
Rozważałbyś pracę w polityce?
Ubiegałbyś się o urząd?
Nie, wybiegałbym z urzędu po nastawieniu detonatora.
Taka praca. Nie śmiejcie się!
Jeszcze nie.
Jeszcze coś mnie wkurza.
- Co? - Moje 72 dziewice
dołączyły do ruchu Me Too.
Nie mogę ich już nazywać dziewicami.
- Nie? - Nie.
Każą się nazywać:
„72 silnymi, świadomymi kobietami z charakterem...
bla, kurwa, bla...”.
Prawie.
Wiesz, co się teraz dzieje, kiedy biorę Viagrę?
- Co? - Mam szczękościsk.
Cisza! Zabiję was!
Jestem rockandrollowym twardzielem, nie?
Powiedzmy wszystko razem:
- Trzy, dwa, jeden... Cisza! - Cisza! Zabiję was!
Fantastycznie.
Pomogłem 10 000 osób popełnić przestępstwo.
- Coś jeszcze ci przeszkadza? - Ta gówniana poprawność polityczna.
- Tak? - Doprowadza mnie do szału.
- Jak to? - Wszyscy są sztywni.
Uspokójcie się. Psujecie zabawę.
- Zabawę? - Tak.
Już nie mogę mówić: „Dwóch czarnych wchodzi do baru...”.
„Nie możesz tak mówić.
Jesteś rasistą”.
- „Dwóch Żydów...” - „Nie, rasista”.
„Dwóch białych...”
„OK, tak możesz”.
Czemu można opowiadać kawały o białych, ale nie o innych?
Można opowiadać rasistowskie kawały o rasistach.
Zwrócili się przeciwko mnie.
Biali z kawału to rasiści?
To bardzo prawdopodobne.
- Drugi błąd. - Tak.
Więc większość białych to rasiści?
Nie.
- Tak powiedziałeś. - Nie, ty tak powiedziałeś.
Kiedy jeszcze musisz być poprawny politycznie?
Kiedyś ciągle powtarzałem: „Cisza, zabiję was”. Ludzie to kochali.
Było na koszulkach, kubkach...
Cieszyli się. Teraz wszyscy się złoszczą.
„Grozi nam”. Jejku, jejku. Buu.
Tak, zidiociałe śnieżynki!
Grożę wam!
To groźba terrorysty.
To nic wielkiego.
„Zabiję was”, a nie „Dotknę”.
Może to powinienem teraz mówić.
„Hej, dotknę cię”.
Hej, stary...
dotknę cię.
- „Hej, stary?” - Co?
- „Hej, stary?” - Nie powiem: „Hej, kobieto”.
- Czemu nie? - Bo wyjdziesz na dupka i nas pozwą.
Ale „Hej, stary?”.
OK.
Hej, ty...
dotknę cię.
Hej, osobo niezidentyfikowanej płci.
Dotknę cię.
To obleśne, a nie straszne.
Kobiety mnie kochają, bo już jestem nagi.
Jesteś...
Jesteś twardy w dotyku.
Dokładnie.
I mam wypustki.
Cisza!
Dotknę was.
Co do...?
Potrafię gwizdać!
A pierdzieć?
Nie potrafisz.
Jasna cholera.
Coś nie tak.
Widzisz to?
Tak.
Ty to zrobiłeś?
Nie wiem.
- Ja to zrobiłem? - Nie wiem.
- Możesz to naprawić? - Nie wiem.
To co ty wiesz, do cholery?
- Nie wiem. - Napraw to, niewierny!
Boję się ruszyć!
Napraw!
Zabiję cię stąd.
Masz sos barbecue?
To nie jest śmieszne!
Przestańcie się śmiać!
Bo do was zejdę.
Co?
Jak do nich zejdziesz?
Rzucisz mną jak Peanutem.
Byliście wspaniali. Dziękuję. Do zobaczenia.
Żegnajcie, niewierni!
Dziękuję, Dallas. Dziękuję, Teksasie.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz