NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dzięki, że przyszliście.
Ile magazynów kupiłeś?
- Zostały jakieś na Manhattanie? - Chcesz jeden na drogę?
Weź i pięć.
- Zdzwonimy się jutro? - Nie mogę się doczekać.
- Pa. - Pa.
Pa.
No cóż...
Mogę skreślić „dorosłe przyjęcie” z listy rzeczy do zrobienia w życiu.
I nikt nie wylał wina na twoje straszne rzeźby.
Uważam, że to wielki sukces.
Skoro mowa o sukcesie...
Czytałem twój artykuł.
Nie wiedziałem, że odgrywam w nim tak wielką rolę.
Ja...
Powinnam była dać ci go do akceptacji.
Był niesamowity.
Jestem z ciebie dumny.
I są gorsze rzeczy niż bycie nazwanym najlepszym seksem w życiu.
W czasopiśmie, by każdy mógł przeczytać.
Spójrz na siebie.
Możesz osiągnąć wszystko.
Tak mi przykro.
Ja tylko... O Boże. Psuję ten piękny moment.
Jesteś wykończona. Idź się wykąp. Ja tu sprzątnę.
Widzimy się w wannie.
Naprawdę mam wszystko.
Oboje mamy.
Rozbieraj się.
Wskakuj do wody.
Zaraz przyjdę.
Cześć. Wybacz.
Zaczekaj z sesją. Za godzinę będę w studio.
Cooper, proszę.
Porozmawiajmy.
Nie mogę na ciebie patrzeć.
Jeśli dasz mi wyjaśnić...
Turniej Hudsona zaczyna się o dziewiątej.
Ja go zawiozę.
Byłoby miło, gdybyś została z Ellary.
Ale gdybyś miała inne zobowiązania,
o których nic nie wiem,
przygotuj parę butelek i zabiorę ją ze sobą.
Nie.
Chcę pojechać z tobą, Cooper.
Jak zawsze, całą rodziną.
Ostatnia rzecz, na którą teraz mam ochotę, to udawanie szczęśliwej rodzinki.
Hej, Hudson! Szykuj się! Zaraz wychodzimy!
Widziałam w życiu niejeden rozpierdol.
Sama też niejeden spowodowałam.
Ale to, co ty wyprawiasz?
- To jakiś następny poziom. - Masz rację. Spieprzyłam.
To znaczy, ciągle coś pieprzę, ale...
Koniec z tym.
Koniec z pamiętnikiem.
Cała ta sprawa to już...
przeszłość.
Posłuchaj.
Nie chcę być tą laską, co każe ci się zamknąć i być dobrą żoną.
Nie do tego mnie namawiałaś?
Nie.
Jeśli jesteś nieszczęśliwa, jeśli czegoś ci brakuje,
to musicie to rozwiązać z Cooperem.
Iść na terapię dla par.
Albo coś innego, ale musicie to przegadać.
Próbowałam rozmawiać.
- Ale... - Nie chce gadać?
No tak, to już nigdy więcej o niczym nie rozmawiajcie.
Przez cały ten czas Cooper o ciebie walczył.
Teraz twoja kolej.
To jakiś, kurwa, żart?
Sash, daj spokój.
Dzięki, ale mam dosyć telenoweli Brada i Billie.
Ja ją kocham. Proszę.
Musisz mi pomóc ją odzyskać.
O mój Boże. Nigdy nie powinnam się z tobą pieprzyć.
To nie ma nic do rzeczy.
Trochę ma. Bo gdyby Billie nie zobaczyła cię u mnie,
zostałbyś tam, gdzie twoje miejsce. W przeszłości.
Jakoś byśmy się znaleźli. Billie to miłość mojego życia.
Aha. Jasne.
Taka miłość, że aż się rozstaliście.
Zawsze mnie to dręczyło.
Teraz wiem, że ona też wciąż coś do mnie czuje.
Uczucia to nie fakty, Brad. Fakty są takie, że byłeś dla niej zły.
Zmieniłem się, dobra?
Nie jestem taki jak dziesięć lat temu.
Zmieniłeś się, tak?
Dlatego się uchlałeś i przeleciałeś przyjaciółkę swojej miłości?
Nie wiedziałem, że Billie jest dostępna.
Właśnie o to chodzi, że nie jest dostępna.
- Jest zamężna. - I nieszczęśliwa. Widzę to.
Znam ją, Sash.
Znam ją jak nikt inny.
Ma to wypisane na twarzy.
To chyba jesteś dyslektykiem.
- Bo Cooper to świetny facet. - Naprawdę?
Daj im to rozwiązać w spokoju.
A jeśli nie dam?
Nie dostaniesz drugiej szansy, dobra?
Pogódź się z tym, że spieprzyłeś sprawę.
Nie jesteś dziś z Billie, bo spektakularnie spierdoliłeś związek.
Co zrobiłeś po tym, jak poroniła?
Taki właśnie jesteś, Brad.
I zrozum...
tacy jak ty się nie zmieniają.
Wszystko okej?
Chcesz te proszki przeciwbólowe?
Nie. Chcę się położyć i udawać, że ten koszmar się nie zdarzył.
Nie wierzę, że muszę lecieć w weekend na ślub kuzynki.
- Jeśli czujesz... - Nie. Chcę wrócić do domu.
Dobrze będzie oderwać umysł...
od... utraty dziecka.
Cieszę się, że lecisz ze mną.
Dobrze się czujesz?
Tak. Wszystko gra.
Tylko muszę wpaść do studia.
Wychodzisz?
- Teraz? - To nic takiego.
- Musimy tylko... - To nic takiego?
- Właśnie poroniłam. - Wiem. Ja tylko...
Okej. Może to ja powinnam wyjść.
Nie gadaj głupot.
- Sam gadasz głupoty. - Kurwa, potrzebuję przestrzeni.
Ej, typie!
Co ty wyprawiasz? Patrz, gdzie leziesz!
Przepraszam.
GRATULACJE COOPER
- Powiem mamie. - Dobra, kolego.
Mamo, wygraliśmy.
Gratulacje. To wspaniale.
Zrobiłaś dla mnie tort?
Właściwie, skarbie, to jest tort dla taty.
Został partnerem w pracy, a to coś bardzo ważnego.
Jestem z ciebie dumna.
Skąd wiesz?
Od Triny.
Mogę dostać kawałek tortu, choć jest dla taty?
Oczywiście, skarbie. Ale to potem.
Co powiesz na zabawę Lego?
Dobrze.
Cooper.
Ja...
przepraszam za wczoraj, ale przyrzekam, że do niczego nie doszło.
Na kolacji z Sumnerem?
Wiesz, miałem marzenie...
o tym domu...
o tej rodzinie,
a ty je zdeptałaś.
Myślałem, że też tego chciałaś.
Bo tego chciałam.
- I nadal chcę. - Tylko, że cały wieczór cię nie ma...
nawet nie pilnujesz dzieci, a potem robisz mi tort.
- Myślisz, że wszystko się ułoży. - Wcale nie.
Ten tort to głupota. Chciałam zrobić coś odświętnego,
bo naprawdę jestem z ciebie dumna.
Cooper, chcę to naprawić.
Cooper, proszę.
Wiem...
że ciągle o powtarzam, a potem wszystko psuję jeszcze bardziej.
Ale to już koniec.
Wczoraj...
gdy wróciłam do domu...
i nikogo nie było,
myślałam, że zabrałeś dzieci i ode mnie odszedłeś.
Tak na poważnie.
Czułam się, jak gdyby ktoś wyrwał mi duszę.
Jesteście dla mnie całym życiem. Jesteś dla mnie wszystkim.
Nic i nikt inny...
nikt inny się nie liczy.
Zrozumiałaś to dopiero wczoraj?
Ja to wiem, od kiedy cię spotkałem.
To nie tak, że zrozumiałam to wczoraj.
Zawsze o tym wiedziałam.
Posłuchaj.
Nigdy nie byłam przy tobie nieszczęśliwa.
Z jednym wyjątkiem... seksu.
Wiem, że powinnam była być szczera
co do siebie i swoich potrzeb, ale...
Nie chciałam cię skrzywdzić.
- No tak. Bo wtedy było dużo lepiej. - Okej.
Myślisz, że mi jest z tym łatwo?
Przykro mi, że bałaś się mi o tym powiedzieć.
Nie wiem, czy to moja wina, czy...
Tego, czego uczą dziewczynki przez całe życie?
Posłuchaj.
Ja to rozumiem.
Spocząłem na laurach.
Mamy małe dzieci i pomyślałem,
że dobra, to jest...
czas na poświęcenia.
Ale teraz rozumiem, czego ci brakowało.
I czemu o nim fantazjowałaś, bo...
Mogę być szczery?
Ogromna część mnie odżyła, gdy byłem z Francescą.
Mówiłeś, że do niczego nie doszło?
No bo nie doszło.
Ale zapomniałem, jakie to uczucie...
ta perspektywa czegoś nowego, wiesz?
Ten dreszczyk „a co jeśli?”. Tak jak w twoim pamiętniku.
Ta ekscytacja, to poczucie niebezpieczeństwa.
Też poczułem, że chcę więcej.
Nie mam na koncie takich dzikich przeżyć jak ty, okej?
Może to źle.
Ale prawdę mówiąc...
Nie chciałbym ich przeżywać z Francescą ani z nikim innym.
Chcę je przeżywać z tobą.
Ja też chcę je przeżywać z tobą.
Ale...
Ale co?
Naprawdę myślisz, że to możliwe, by osoba,
która gwarantuje ci miłość, bezpieczeństwo,
która tworzy piękny dom i rodzinę...
Może dać ci też dreszczyk emocji.
Wolę ciebie od dreszczyku.
A ja wolałbym mieć wszystko.
Myślę, że ty również.
No to...
co robimy?
Nie wiem.
Halo! Ktoś jest w domu?
O cholera. Zaprosiłam ich na świętowanie.
- Awansu, o którym nie wiedziałaś? - Aha.
- Cześć! - Gratulacje, Cooper.
- Dzięki. - Przynieśliśmy bąbelki.
Proszę, partnerze.
Dzięki, kolego.
A Trina zrobiła sławny siedmiowarstwowy dip.
Kocham ją za wiele rzeczy,
ale to za ten dip dałem się zaobrączkować.
On zadecydował.
Przestań.
No i?
Jak się miewasz?
I... co z twoim seksownym eks?
Gdy zadzwoniłaś, szukając Coopera, brzmiałaś tak, że...
Nie, to było nieporozumienie.
A co do...
eksa, to to już zamierzchła historia.
Cooper i ja...
skupiamy się teraz na sobie.
Tak. Wyglądacie na przeszczęśliwych.
Mam pytanie. Co...
dokładnie miałaś na myśli, gdy mówiłaś...
wiesz, o rutynie w małżeństwie
i potrzebie podkręcenia ognia, ale razem?
Kochana.
Na pewno jesteś na to gotowa?
W tej chwili chyba jesteśmy gotowi na wszystko.
- Załatwisz niańkę na dziś? - Chyba Sasha się zgodzi.
Devon i ja rozwalimy wam mózgi.
Burgery gotowe?
Weźmy po piwie.
Wybaczcie spóźnienie. Coś mi wypadło.
- Kyla. - Cześć, Brad.
Wiem. Nie mogłam się doczekać spotkania,
od kiedy usłyszałam twój wkład w album Willow McKenny.
Mówiła, że to był dla niej...
istny przełom.
Przyjaźnicie się.
Na tyle, że mnie ostrzegła, bym z tobą nie spała.
- To dawne dzieje. - Słyszałam co innego.
- Bierzmy się do pracy, okej? - Jasne.
Do roboty.
- Cześć. - Hej.
Tato.
- Cześć. - Cześć.
Cześć, cześć.
- Cześć, mamo. - Hej.
To jest Brad.
Brad, to są moi rodzice. Vivi...
Możesz nam mówić „mamo” i „tato”.
Tak mi miło wreszcie cię poznać.
Jest nam bardzo przykro z powodu dziecka.
Ale niech was to nie powstrzymuje od dalszych starań.
- Mamo. - Znasz Melanie Bennett.
Poroniła trzy razy, zanim urodziła małego Jaspera.
A to taki śliczny chłopiec.
Przesłodki, prawda?
Naprawdę uroczy.
Nie przejmuj się matką. Wiesz, jak zawsze uprzedza fakty.
Po prostu nie chcę, żebyście się poddawali.
Chociaż...
Powiem to tylko raz,
ale nie byłoby źle najpierw wziąć ślub.
Mamo, wystarczy.
Zaraz zacznie się ceremonia.
Musimy znaleźć sobie miejsca.
Cieszę się, że jesteś.
Ja też.
Tak mi przykro.
Możemy wymazać ostatnie pięć minut?
- Nie przesadziłaś, jak ją opisywałaś. - Wiem.
Dobrze się pan bawi?
O tak.
Wspaniale.
Jaja sobie, kurwa, robisz?
Tym razem przegiąłeś.
Czekaj, Billie.
Nie. Odwala ci, od kiedy straciliśmy dziecko,
co nie ma sensu, bo wcale go nie chciałeś!
- Nieprawda! - Sam tak mówiłeś!
Może na początku tak było, ale potem się zaangażowałem. Hej!
Nawet nie wiesz, jak bardzo.
Jeśli zaangażowanie to dla ciebie lizanie się z jakąś laską
na weselu mojej kuzynki, to ja podziękuję.
To ciężki okres dla nas obojga, okej?
- Za dużo wypiłem. - Bzdura!
Doskonale wiesz, co robisz.
Chciałeś, bym cię przyłapała, byś mógł odejść,
tak jak tata odszedł od ciebie.
To twój schemat, Brad.
Sam tak powiedziałeś, a ja zbyt długo
ci na to pozwalam.
Ale już nie będę pozwalać.
Billie, proszę...
To moja wina, że je straciliśmy.
Co ty wygadujesz?
Nie jestem godny bycia ojcem.
Wszechświat też tak, kurwa, sądzi.
Naprawdę... tak myślisz?
Nie chcę cię stracić, B.
Po prostu...
jestem teraz w zjebanym miejscu.
Wiesz co?
Naprawdę ci wierzę.
Właśnie to mnie frustruje.
Sasha sądzi, że jestem nienormalna, bo ma nadzieję, że...
kiedyś przepracujesz historię ze swoim tatą.
Ale...
Wiem, kim naprawdę jesteś.
Kim chcesz być.
Gdy się boisz, odreagowujesz,
krzywdząc wszystkich wokół, by nie mierzyć się z tymi uczuciami,
ale musisz to zrobić, Brad.
Musisz stawić czoła uczuciom i swojemu ojcu.
Dopóki tego nie zrobisz, nie mogę być z tobą.
Odnalazłem go.
Gdy myślałem, że zostanę tatą.
Myślałem, że to nas do siebie zbliży.
Mam jego adres.
Mieszka w Wyoming.
Proszę...
daj mi jeszcze jedną szansę.
Zrobię wszystko, B.
To się z nim spotkaj.
Przepracuj to gówno.
To nie jest to, co myślę, prawda?
Mam wrażenie, że jest.
To co robimy?
Devon to twój przyjaciel. Ty mi powiedz.
Jasna cholera.
To naprawdę jest to.
Spokojnie.
Możesz robić, co tylko chcesz.
Obserwować.
Dać się obserwować innym.
Albo dotykać.
To zależy od ciebie.
Stary, seks z żoną nie zawsze musi być
transcendentalnym przeżyciem, jak w jakimś harlekinie. Jasne?
Czasem po prostu chcesz coś wypieprzyć.
Chcesz energii wielkiego fiuta? Oto i ona.
Hej.
Dzięki.
Bawcie się dobrze.
- Wszystko okej? - Ja...
Prawdę mówiąc, nie wiem.
Wiem, myślisz, że już wiele w życiu robiłam, ale tego nie robiłam nigdy.
Tak?
Dobrze.
To może być coś naszego.
Chodź, Billie.
- Zróbmy coś niebezpiecznego. - No dobrze.
Chodźmy.
Okej.
Hej, wy dwoje.
Nie, dzięki. My tylko się rozglądamy.
Wiesz, robimy rozpoznanie terenu, zanim...
Okej.
Chyba nie musisz nic tłumaczyć.
Dobrze wiedzieć.
Dziwaczne, co nie?
Nie wiem. Wydają się dość normalni.
Nowi.
Cześć. Jestem Karen.
- Cześć. - Cześć.
Witajcie na przyjęciu.
Tam jest mój mąż, Dave.
Na swojej pierwszej imprezie strasznie się denerwowałam.
Najlepiej po prostu skoczyć na główkę.
Tak.
Szota galaretki?
- Jasne. Chętnie. - Czemu nie? Dobra.
- Zdrowie. - Tak.
- No dobra. - Dzięki.
Bawcie się dobrze.
I krzyczcie, gdybyście chcieli lubrykant.
Zanim umrzemy
Było super.
Wszystko okej?
Robimy powtórkę.
- Co ty mówisz? Mamy to. - Powtórkę.
No to powtórka.
Zaczynaj.
Cześć, złotko.
No już, rozchmurz się.
- Dokąd jedziesz? - Do Cheyenne.
To już niedaleko.
Włączysz Chesneya, to będziesz za trzy piosenki.
Brzmi nieźle.
Dziś serwujemy francuski dip. Zaraz wrócę.
Przechwyciłem trzecią bazę.
- Możemy wziąć lody? - Lody?
Jasne. Ale najpierw siadaj.
Mówię ci, cały mecz należał do was.
Jestem z was dumny. Kocham was.
My ciebie też. Możemy też wziąć ciastka?
POWODZENIA! WIEM, ŻE CI SIĘ UDA.
TATA POKOCHA CIĘ TAK JAK JA. CAŁUJĘ, BILLIE
Uwielbiam was oglądać.
Jestem z was taki dumny.
- Zawsze tak mówisz. - Tak, to strasznie ckliwe.
Gdy mnie dotykasz, widzę Boga
Gdy mówisz, że mnie pragniesz, jestem w niebie
Ale musimy spełnić marzenia zanim umrzemy
Zanim umrzemy
Teraz było okej, nie?
Co? Zgrywasz trudnego do zdobycia?
Dziewczyna musi się napracować?
Nie. Jesteś super.
Masz czysty i potężny głos.
Szkoda, że jest kurewsko bez duszy.
Jak plastik.
To piosenka o żałobie i stracie.
Tracisz kogoś
i wiesz, że nigdy tej osoby nie odzyskasz.
O tym, że do końca życia będziesz mieć dziurę w sercu.
Będziesz się zastanawiać...
czy w ogóle chcesz tu być?
Z takiego bólu rodzą się najlepsze szlagiery.
Ale jest okej, wiesz?
Pewnie dostaniesz platynę
i będziesz ją śpiewać przez następne 20 lat, na dziś starczy.
Pierdol się.
Jeszcze raz.
Co sądzisz?
Czekamy na swoją kolej?
Możemy.
Chodźmy tam.
Kręci cię to.
Tak.
Chyba mnie to kręci.
Cooper. Jesteś pewien?
Może lepiej stąd wyjdźmy i dokończmy w domu?
Nie mogę tyle czekać.
Chcę tego.
Wszyscy się patrzą.
Właśnie.
Niech widzą moją seksowną żonę.
Okej, nie. Nie.
Chyba nie dam rady. To do nas nie pasuje.
- O to właśnie chodzi. - Nie. Nie chcę, byśmy tacy byli.
Nie wiemy, jacy chcemy być. Jesteśmy tu, by to sprawdzić.
To nie wydaje się w porządku.
- Powinnam była odmówić Trinie. - Jezu!
Jemu nigdy byś nie odmówiła.
Ale ty nie jesteś nim. Nie chcę, byś nim był.
Jesteś moim mężem. A ja też już taka nie jestem.
Cooper, nie taka chcę być przy tobie.
Okej, to po cholerę pisałaś ten cały gówniany pamiętnik?
To wydaje się groźne.
Myślałem, że tego chcemy.
Hej.
Jak wam idzie?
Billie. Hej.
Zaufaj mi, dobrze?
Nie, Trina. Trina, czekaj.
Każdy ma prawo do fantazji, prawda?
Zrób to.
Cześć.
Dokąd się wybierasz?
Nie wiem.
Jesteś cholernie seksowna.
Od dawna o tym myślałem.
Wiem, że mogę dać ci to, czego pragniesz.
Czego ci brakowało.
Chciałbym chociaż spróbować.
Hej! Precz z łapami.
Dobra. Jasne.
Przed chwilą moja żona ssała ci fiuta. Taka wymiana będzie fair.
Cóż, Billie to nie Trina.
Co jest, Coop?
Boisz się, że najpieprzniejszy wpis w pamiętniczku będzie o mnie?
Cooper!
Devon, nie! O mój Boże!
Cooper, przestań! Przestań! Cooper!
Co tu się, kurwa, dzieje?
- O mój Boże! - Zostaw go!
Puszczaj!
Hej.
- Przepraszam za wcześniej. - Nie musisz.
Oboje wiemy, że to może być moja najlepsza piosenka w karierze.
Nie ma za co.
Bez pracy nie ma kołaczy, nie?
Nie wiem, co przytrafiło się tobie...
Ale wiem, co przytrafiło się mi, i wiem, że nie lubię zbyt dużo o tym myśleć.
Więc...
Mam pomysł, jak możemy sobie pomóc w zapomnieniu.
Jadę na lotnisko. Jutro gram w Troubadour.
Zaraz jadę na Teterboro.
Pojedź ze mną.
Wylot jest o 11.
O Boże, wróciłeś! Jak ci poszło?
Cholera, co to ma być?
Mam dosyć.
Okej.
Co masz na myśli?
Co się stało? Co powiedział twój tata?
Nie mam pojęcia.
Nie widziałem go.
Dojechałem do Cheyenne, zanim zrozumiałem, że to pierdolenie.
Że cały ten pomysł jest posrany.
Nie było cię cztery dni.
Czemu nie zadzwoniłeś?
Spędziłem cały weekend
w motelu z dziwką, koką i whisky.
- Nie wierzę ci. - Tak było.
Za wiele wymagałaś, Billie.
O mój Boże.
Znowu to robisz!
Nie kocham cię. Nigdy nie kochałem.
Za wiele wymagasz.
Wcale tak nie myślisz!
To koniec. Z nami koniec.
Wypierdalaj stąd!
Za parę dni wrócisz. Jak zwykle.
Nie tym razem.
Błagałeś mnie. Przekonywałeś mnie.
Brad, proszę, przestań. Pomówmy...
Wychodź, kurwa!
- Jebany skurwysyn. - No dobra.
- Przestań. - Nie, Cooper.
Możesz przestać?
O mój Boże. Coop.
Dobrze się czujesz?
Och, kochana.
Chodź tu.
Już dobrze.
Będzie dobrze.
BRAD: WSZYSTKO OK?
NIE MOŻEMY WIĘCEJ ROZMAWIAĆ.
JESTEM TU. WYJDŹ PRZED DOM.
CHCĘ TYLKO MIEĆ PEWNOŚĆ, ŻE WSZYSTKO OK
ROZUMIEM. PÓJDĘ JUŻ.
NAPRAWDĘ CIĘ KOCHAM, BILLIE.
Czekaj!
Nie. Tak nie.
Co się stało?
Widziałem cię z Cooperem, jego rękę... Nic mu nie jest? A tobie?
Moje życie...
nie ma teraz sensu.
Moje też nie.
Może nie próbuj tak uporczywie naprawiać tego życia.
Może nie tak ma być.
Co ty w ogóle tu robisz?
- Skąd wiedziałeś? - Nie wiedziałem.
Przyjechałem po to.
Co to?
Co robisz?
Coś, co powinienem był zrobić osiem lat temu.
Miałem zamiar. Byłem...
Tak mało brakowało.
Ale masz rację.
Wystraszyłem się.
Kupiłem ci to.
Potem wrzuciłem go do szuflady i...
dałem się pochłonąć swoim problemom.
Ale mam już dosyć.
Możemy mieć życie, jakie zawsze powinniśmy mieć.
Nie jest za późno.
Mówię ci, B.
Jestem przy tobie.
Możemy to osiągnąć.
To może się udać.
Napisy: Joanna Kaniewska