NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Na chwilę zapominam.
Czuję się tak dobrze.
Tak właściwe.
Aż zapominam, że tak naprawdę jesteśmy sobie obcy.
To szaleństwo.
Masz szczęście, że lubię szaleństwo.
Skarbie?
Skarbie? Jest pani morka.
O mój Boże.
Dziękuję.
Każda to przechodziła.
Tak.
O mój Boże.
DLA KOBIET
Przepraszam.
Zapomniałam laktatora.
- Ohyda. - Niech mi pani wierzy.
Jestem bardziej wściekła niż pani. Wylewam płynne złoto.
O mój Boże.
Tu jesteś.
Z cyckami na wierzchu i w ogóle.
Chcę z tobą porozmawiać.
- Wyjaśnić. - Jak długo jesteście razem?
Nie jesteśmy razem, okej? To nie jest nic stałego.
Spiknęliśmy się jakiś rok temu.
Ale to nic poważnego.
Jak mamy ochotę, to się pieprzymy.
Widujemy się. Żyjemy w tym samym świecie.
Widujesz wielu ludzi. To znaczy, pieprzysz się z wieloma ludźmi.
Czemu musisz właśnie z nim?
Nie muszę, po prostu…
Minęło osiem lat, od kiedy byliście razem,
a do wczoraj myślałam, że uwielbiasz swoje życie
na przedmieściu z idealnym mężem i idealnymi dziećmi.
Ale pieprzyłaś się z nim wczoraj po tym, jak ci się zwierzyłam.
Mówiłam, że za nim tęsknię i zwątpiłam, czy to wszystko ma sens!
Myślałam, że chodziło o ciebie.
Nie o niego, nie na serio.
Każdy ma myśli „co by było, gdyby”. Nie sądziłam, że to coś poważnego.
Naprawdę się wahasz, czy odejść od męża?
Nie wahałam się. I nie waham!
Nie wiem, po prostu…
Ale chyba coś schrzaniłam, i to…
tak na serio.
O czym ty mówisz?
Napisałam w swoim pamiętniku o Bradzie…
ze wszystkimi szczegółami.
O tym, jaką miałam obsesję na jego punkcie, o tym…
jak niesamowity był nasz seks. I Cooper to przeczytał.
Przeczytał mój jebany pamiętnik.
Cholera jasna.
Jak zareagował?
Oparł mnie o blat w kuchni i wypieprzył lepiej
niż kiedykolwiek wcześniej.
Ja nie widzę w tym problemu. Serio!
Wiem, ale to było…
Była w tym złość. To było dziwne i dość brutalne.
A dziś nie odezwał się do mnie ani słowem przed wyjściem do pracy.
Mówię ci, Sash, jest wściekły.
To pamiętnik.
Z założenia jest prywatny. W końcu to twoje myśli.
Teraz już nie jest.
A ja się w nim absolutnie odsłaniam.
Znalazł w nim coś…
Znalazł taką wersję mnie, której nawet nie zna.
Cześć, Olga! Jak się trzymasz?
Dobrze.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Hudson chciał z tobą porozmawiać.
Gdzie jesteś, mamo?
Cześć, kotku. Jestem w mieście.
- Wszystko w porządku? - Nie. Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też, kochanie, ale już wracam.
Niedługo będę w domu, obiecuję.
Możesz teraz oddać telefon Oldze?
Hudson?
Naprawdę przepraszam, B.
Za wszystko.
Coś wymyślimy.
Jak zawsze.
Sama wybrałam to życie.
I dobrze zrobiłam.
Wciąż to czuję.
Ulgę, że opuszczam miasto.
Ból po tylu zawodach.
Cooper był moim kołem ratunkowym, nawet jeśli o tym nie wiedział.
Poznałam go równo miesiąc po tym, jak zerwałam z Bradem.
Od tego czasu czuję się przy nim jak w domu.
PRAWDA CIĘ WYZWOLI
Dziewczyno, to Kossi.
Gra w Garden.
Musisz iść. Za długo chowasz się na rezerwie.
Nie chowam się. Po prostu jestem zajęta.
To żałoba po zerwaniu,
na którą ten chujek wcale nie zasługuje.
Spójrz na mnie. Wzięłam prysznic.
Ładnie się ubrałam.
Po prostu to ciężki semestr.
Ale gra w Garden!
W klubie tak wielkim, że nawet jeśli Brad tam będzie, możesz go olać.
Tu nie chodzi o niego.
No weź. Nie musimy iść na backstage, dobra?
Wypijemy tylko parę drinków, nie?
Obejrzymy koncert jak cywile.
Przepraszam.
Przepraszam, że przeszkadzam. Ja tylko…
Zgubiłem się.
To brzmi bardzo głupio, ale szukam Hamilton Hall,
a znalazłem tylko budynki Jeffersona i Johna Jaya.
Gęsto tu od ojców założycieli, prawda?
Bardzo proszę o pomoc.
Miałem się stawić na rekrutacji mojej firmy
trzy minuty temu, a jestem rekruterem, więc…
Niech zgadnę. Bankier inwestycyjny?
Zwykle od tego nie zaczynam. Przyznaję się dopiero na trzeciej randce.
Więc to jest randka? Błyskawica z pana.
- Poznałam już pana rodzinę? - Nie, ale mogę to załatwić.
Ale zniknę, jak tylko znajdę Hamilton Hall.
Zgubił się pan, a mimo to postanowił zapytać o drogę
dwie ładne dziewczyny zamiast strażnika kampusu,
który jest tuż obok.
Przyznaję się. Ale przynajmniej wie pani, że mam dobre oko.
Zaprowadzisz go, Billie?
Hamilton jest totalnie po drodze tam,
gdzie dziś się wybierasz.
- Prawda? - Tak. Co pani na to?
Pomoże pani nieznajomemu w potrzebie?
Nie poddaje się pan, co?
- Chyba nie chcę. - Dzięki ci, Jezu.
W porządku.
Dobrze, chodźmy! Zobaczymy, co z tego wyjście.
- To tam. Chodźmy. - Pani przodem.
Co?
Czeka was wszystkich poważna decyzja. Wiem, jak to jest.
Kiedyś siedziałem tam, gdzie wy.
Dostałem super ofertę od Morgana Stanleya…
i ją przyjąłem.
Przez następne trzy lata nie mogłem patrzeć na siebie w lustrze.
Jasne, w takich firmach ma się Porsche.
I fajne wakacje na plaży w Phuket. I co z tego?
To nie jest życie, prawda?
Musiałem znaleźć miejsce pracy, gdzie naprawdę mógłbym coś zdziałać.
Przy inwestycjach, które mają znaczenie.
Nie mówię, że leczymy raka…
choć właściwie to leczymy.
Właśnie do tego dążymy.
Takich firm szukamy.
Marzeniem takich ludzi jak Henry Ford, Steve Jobs czy Elon Musk,
nie było zarabianie pieniędzy.
Oni marzyli o lepszej przyszłości.
I zarobili na tym, że mieli rację.
Jeśli coś takiego was zachęca, jesteśmy otwarci na rozmowy.
Zapisy są na naszej stronie.
Dziękuję.
Chyba to łyknęli.
Wierz mi lub nie, ale naprawdę jestem z tych dobrych.
Dobrzy bankierzy inwestycyjni?
Spokojnie, jesteś dużo mniej bucowaty, niż się spodziewałam.
To dobrze. Miałem długi dzień.
- Wypijemy po margaricie… - Jasne, ale biorę whisky z colą.
Daj spokój!
Serio? Brzoskwinka z Georgii?
Nie wierzysz mi? Czemu?
Jakoś nie umiem sobie wyobrazić cię w tiarze na balu
czy w drużynie cheerleaderek.
No bo tak nie było, okej?
Tiary są dla księżniczek. Ja byłam królową balu.
Nosiłam wtedy koronę.
I tak, moje fikołki stały się legendą wśród cheerleaderek hrabstwa Cobb.
- Dziękuję bardzo. - Musisz mi kiedyś pokazać.
Jeszcze zobaczymy.
Brzmi, jakbyś osiągnęła wszystko.
- Musiało być ci ciężko wyjechać. - Nie aż tak.
Jasne, że miałam swoją skrzynię marzeń.
Ale było w niej więcej rzeczy niż hafty
i zdjęcia sukien ślubnych z Modern Bride i Vogue'a.
Takie rzeczy też miałam, ale sama nie wiem, chciałam więcej.
To mi nie wystarczało. Od dziecka chciałam więcej niż inne dziewczyny.
Wielki apetyt.
Tylko wielkie miasto może go zaspokoić.
A Nowy Jork jest największy.
Chciałam przygód. Szalonych nocy na mieście.
I jak ci to idzie?
Sama nie wiem.
Georgia mi nie wystarczała…
ale Nowy Jork to chyba za dużo.
Doskonale cię rozumiem.
Mam dom na wsi, w Connecticut.
Fajnie.
Spędzam tam weekendy.
Ale ostatnio mnie kusi,
by się tam przeprowadzić na stałe.
Ciężko zakładać rodzinę w mieście. Więc…
Był tak cholernie idealny. Czekałam, aż wyjdzie jakiś haczyk.
- Cooper? Co tutaj robisz? - Pomyślałam: „oto i on”.
- Cześć! Jak się masz? - To wygląda totalnie
jak haczyk Coopera.
Em, poznaj Billie.
- Zdrobnienie od Wilhelminy? - Tak!
- Ale nie. - Masz szczęście.
Cooper nie ma żadnych haczyków.
- Co u mamy? - Świetnie!
To typ bez zadziorów.
Jak go widzisz, takim jest.
- Znam świetną fizjoterapeutkę. - Jak miło.
Pomyślałam, że właśnie taka dziewczyna może za niego wyjść.
Bystra, radosna.
Gdyby się puszczała na pół Manhattanu jak ja,
nie dałaby tego po sobie poznać.
Dobrze, trzymaj się.
- Twoja była. - Okej. Tak.
Spotykaliśmy się, ale teraz ma świetnego męża.
Byłem nawet na ich ślubie.
- Serio? - Tak.
Ty nie przyjaźnisz się z byłymi?
Nie bardzo.
To znaczy, był…
Był taki jeden facet, Brad, ale nie wyszło nam. Nieważne.
Porozmawiajmy o tobie!
I tyle.
W tamtej chwili postanowiłam choć raz trzymać buzię na kłódkę
i odłożyć wszystko, co stało się z Bradem,
oraz wszystkie inne sercowe porażki na półkę.
Sam nie wiem. Chcesz coś zjeść?
- Tak. Tak? - To chodźmy.
Zawsze myślałam, że kiedyś wszystko mu powiem, wszystko mu pokażę.
Ale dni mijały, byłam szczęśliwa i zakochana.
Po co ryzykować?
Greenwich. Stacja Greenwich.
Mamo!
Cześć, kotku.
Cześć, kochanie.
Nie złapiesz mnie!
Nie!
Mam cię. Tym razem cię złapię! Mam cię.
Ale cię wyłaskoczę!
Za karę powisisz głową w dół.
Hej, misiaczku!
Chodź tu, kolego.
Jest mój synek!
Tęskniłem za tobą. Co dziś robiłeś?
Zrobiłem z Olgą kulę śnieżną.
Kulę śnieżną? Nie żartujesz?
Przynieś mi ją! Chcę ją obejrzeć. Leć.
- Cześć. Jak się masz? - Cześć.
Gdzie Ellary?
Ma drzemkę, a może już zasnęła na dobre.
Ostatnio jej się rozregulował plan dnia.
Ja…
mam coś dla ciebie.
Nie wybrałem tego sam.
Znaczy, poszedłem tam sam, ale sprzedawczyni mi pomogła dobrać.
Oby trafnie.
Co to?
Otwórz.
SAKS PIĄTA ALEJA
Pomyślałem, że ci się spodoba.
Przez to, co przeczytałeś?
Cooper, to…
Załóż ją.
Na pewno pasuje.
- Jest piękna, ale… - Załóż ją.
Zabieram cię na randkę.
Dzisiaj.
Być może Broken Social Scene mają dziś sekretny koncert
w Capital.
- Kiedyś ich lubiłaś, prawda? - Tak.
Nadal lubię, ale Olga już wróciła do domu.
Była tu cały dzień.
Już rozmawiałem z Devonem. Trina przyjdzie przypilnować dzieci,
a my idziemy na randkę.
Tak jak dawniej.
Odciągnij mleko.
I chodźmy.
Okej.
Oto i ja.
Pamiętam tę dziewczynę.
Nie miała rzygliwie pastelowej maszynki
na baterie do wysysania cycków sześć razy dziennie, ale makijaż się zgadza.
Ta dziewczyna umiała się bawić.
I wpadać w kłopoty.
Uwielbiałam ją.
On również.
Odszukał mnie następnego ranka po naszym spotkaniu.
Skuteczność tradycyjnej monogamii to jedna z wielkich debat
współczesnej psychologii.
Profesor Sumner twierdzi, że monogamia to założenie optymistyczne,
nierealistyczne i, prawdę mówiąc, trudne do utrzymania.
Sumner cytuje też badania…
według których tylko trzy procent wszystkich ssaków…
tworzy monogamiczne związki, a seksualna monogamia…
prawie wcale się wśród zwierząt nie zdarza.
Odpowiem na to, że…
nie jesteśmy zwierzętami
A przyjmowanie imperatywu biologicznego jest nie tylko niemądre…
ale też niebezpieczne.
Okej, dobrze. To koniec na dziś.
Dzięki wszystkim.
Co tutaj robisz? Jak w ogóle mnie znalazłeś?
Wyszłaś.
No i?
Kobiety zwykle nie wychodzą ode mnie.
Przynajmniej dopóki ich o to nie poproszę.
Mam pracę. Cały dzień zajęć, na które chodzę i które prowadzę.
Czyli jesteś…
Jesteś kimś.
Posłuchaj…
- Wczoraj zrobiliśmy coś… - Wspaniałego.
Niespodziewanego.
Wyczerpującego?
- Nieodpowiedzialnego. - Dzikiego.
Chciałeś, bym ci zaufała…
ale ci nie ufam.
Nie mam powodu.
To znaczy, jasne, nie zamordowałeś mnie.
Dzięki za to, tak w ogóle. Ale ja cię nie znam.
- A chcesz? - Daj spokój.
Wszystko, co zaczyna się takim ogniem, szybko się wypala.
Więc może oszczędźmy sobie czasu i cierpienia?
Co ty na to, Panie Kiwi?
Ja na to: nie.
Jak to „nie”?
Nie chcę tak.
To zaczęło się przed basenem…
w samochodzie.
Ty…
Przejrzałaś mnie.
Dostrzegłaś rzeczy, które…
ukrywam przed innymi.
Ja też cię przejrzałem.
Zgodziłaś się na to wszystko, bo chciałaś.
Myślę, że chcesz tak robić zawsze.
Robić, co chcesz.
Próbować wszystkiego.
Niektórych to może odstraszać.
Ale mnie nie odstrasza.
Daj się porwać przygodzie…
Możesz zjechać tutaj…
O mój Boże. Spójrz tylko na siebie.
Nietypowy strój na wtorkowy wieczór.
- Wyglądasz świetnie. - Naprawdę?
- Podoba ci się? - Tak.
Sądzę, że tak.
Mamo, wyglądasz jak księżniczka.
- Chodź tu! - Idź przytul mamę.
Chodź tu, słonko.
Bądź grzeczny dla Triny, dobrze?
Połóż się spać, gdy ci powie, i pilnuj swojej siostrzyczki.
Kocham cię. Idź do taty.
Dziękuję, że przyszłaś tak na ostatnią chwilę.
Powiedziałabym, że przyjemność po mojej stronie,
ale chyba to się wkrótce zmieni.
Dobrej zabawy.
Naciesz się mężem. Okej?
Gotowa?
Chodźmy.
To duża sprawa.
Trzy razy większa niż nasze normalne inwestycje.
Od czasu fuzji mają pieniądze.
Nie wiem, czy są gotowi je wydać, ale…
Cooper.
Porozmawiamy o tym, co się stało dziś rano?
O tym, co przeczytałeś?
Dziś się zabawimy.
Dziś zrobimy sobie wagary od prawdziwego życia.
Okej.
Jesteśmy.
- Przyniosę nam coś do picia. - Okej.
To chyba dobry wieczór na whisky z colą.
Miłosny haj.
Oto i on.
Pamiętam to uczucie.
Prawdę mówiąc, trudno je zapomnieć.
Dobra, co jest grane?
Jedziemy gdzieś, gdzie twoja czarna bestia nas nie dowiezie?
Można tak powiedzieć.
Cholera, co ty wyprawiasz?
Chodź!
Nie ma, kurwa, mowy.
Lepiej się pospiesz.
Za siedem minut przyjedzie następny pociąg,
a wtedy serio nie chcesz być na dole.
Ja w ogóle nie chcę, byś stał tu na dole.
Właź na peron.
Wybacz.
Niebezpieczeństwu trzeba stawiać czoła.
Brad!
- Odbiło ci? - Wiesz, że tego chcesz. Chodź.
Zgódź się.
Nie pozwolę, by coś ci się stało.
O Boże. Niech to szlag.
Cholera, dobra. Obyś wiedział, co robisz.
Przychodziłem tu jako dziecko.
Kiedy było źle.
Jak źle?
Tak źle, jak może być na Manhattanie samotnemu ośmiolatkowi z problemami.
- Dorastałeś w Nowym Jorku? - Przez jakiś czas.
Aż rodzice się rozstali.
Mama mnie zabrała do domu.
To dość przerażające miejsce.
- Nie bałeś się? - Nie.
Strach to pojęcie względne.
- Mówiłeś o siedmiu minutach! - Mniej więcej.
- Chcę wrócić! - Wcale nie.
- Właśnie że tak! - Nie zdążysz.
- Jedzie cholerny pociąg! - To musimy się pospieszyć!
- Miałaś mi zaufać! - Nie!
Brad, posłuchaj mnie!
Wskakuj!
I co ty na to?
Tak!
Ale nie powinnam myśleć teraz o nim.
Hej.
Hej. Coop. Może to był błąd.
- O czym ty mówisz? - Chodźmy do Oyster House.
Napijemy się tam, może coś zjemy.
Panie i panowie, Broken Social Scene!
Naprawdę, to nie jest dla mnie aż tak ważne.
Naprawdę. Dobra?
- Chodź. - Nie.
Zostaniemy tu.
Zatańczymy.
Chcesz tańczyć?
- Nie znosisz tańczyć. - Tak, ale chcę zatańczyć z tobą.
Dlatego kocham mojego męża.
Świetna piosenka!
Jest fatalnym kłamcą
i okropnym tancerzem, ale ma wielkie serce.
Mówię ci, te laski na ciebie leciały.
Słyszałam w łazience, jak mówiły o „seksi dzianym tatuśku”.
- Boże. - Mówię ci. Mówiły o tobie.
- Coop. - Tak?
- Co robisz? - Nie wiem.
Co ja robię?
Co jest grane?
- Cooper, czyj to jest dom? - Nie mam pojęcia.
Co?
- Co ty… - Tędy.
Co ty robisz?
- Dokąd idziesz? - Zobaczysz.
Nieźle, co?
Ci ludzie z pewnością mieli idiotyczną forsę.
Pewnie też mieli system alarmowy rodem z Igrzysk Śmierci,
z niewidzialnymi laserami i paraliżującą mgłą.
Ale na to było za późno.
I tak byłam sparaliżowana.
Uwielbiam te zagrywki niegrzecznych chłopców.
Cooper już wszystko o tym wie.
O mój Boże.
Cooper, nie.
- Tak. - Nie.
Tak.
Chodź.
Tak zachowuje się twoja miłość, gdy przeczyta twój dziennik.
Nie wścieka się.
Tylko robi wszystko…
by dać ci to, czego chcesz.
To, co twój niezwykle seksowny były dał ci dziesięć lat temu.
Mój Boże.
Popatrz tylko.
Tak bardzo cię kocham.
Kocham cię.
Właśnie ciebie pragnę.
Instrukcja obsługi.
Tak potraktował mój pamiętnik.
I, o Boże, jak świetnie mu szło stosowanie się do instrukcji.
Hej! Co wy robicie w moim basenie?
O cholera!
- O cholera! - Bierz buty!
Uciekaj! Szybko! Uciekaj!
Hej! Co wy sobie myślicie?
To mój klient. Miał być w Singapurze.
Oj, Cooper.
- Policja. O mój Boże! - Dzięki, widzę!
- Może się zatrzymajmy? - Czekaj.
- Może… - Czekaj.
Co ty robisz?
- Wszystko gra. - To chyba przesada.
- Proszę! - Nic nam nie będzie.
- Załatwię to. - O Boże.
- Trzymaj się! Tak! - Nie!
Tak! Trzymaj się, damy radę!
O mój Boże.
- Uwaga! - Nie!
Cooper!
Sama nie wiem.
Zgubiliśmy ich.
O mój Boże!
- Co się właśnie stało? - Chodź tu, kotku!
- Nie! - Uważaj…
No proszę.
Co wam się przytrafiło?
Bardzo ci dziękuję.
Dzieci były jak aniołki.
Jak coś, to dzwoń.
Brawo, tygrysie.
Powinnam nakarmić Ellary. Albo odciągnąć mleko…
Żaden problem.
Spotykamy się w sypialni.
Moja słodka.
Hej, piękna. Czekałam, aż zadzwonisz.
Jak poszło z Coopem? Zabił cię? Nie żyjesz?
Poszło jak najlepiej!
Nigdy nie uwierzysz, co Cooper zrobił.
Okej.
Jestem macho.
Dziewczyno! Odkryłaś Świętego Grala technik modyfikacji zachowania.
Zasługuje na wywiad z Oprah i jebany bestseller New York Timesa.
Chcesz spieniężyć? Proszę bardzo.
Uwierz mi, że to zrobię.
Faceci zawsze płaczą, że nas nie rozumieją.
Teraz już zrozumieją.
Pójdę do Good Morning America.
Opowiem Robin Roberts, jak można ocalić małżeństwo
dzięki podświadomej biblioterapii małżeńskiej.
Skrócimy to do PBM.
Załatwisz mi tym profesurę i Audi R8.
Nie ma za co.
No dobra, miłej reszty nocy.
- Do usłyszenia. - Na razie.
Pa.
Moja słodka.
Hej.
- Wszystko gra? - Totalnie.
- Zaraz się widzimy. - Okej.
Kręcą cię szczegóły, zboczuszku?
Tak, słucham.
Po cholerę do mnie dzwonisz?
Prawdę mówiąc, od dawna mnie kusiło.
Przez osiem lat próbowałem o tobie nie myśleć.
Teraz mam przesrane.
Nie mogę.
- Mam męża. - Billie.
Powiedz, że nigdy o mnie nie myślisz…
a nigdy więcej nie zadzwonię.
Ja… nie myślę.
WIADOMOŚĆ BRAD
KŁAMCZUCHA.
Cholera.
Napisy: Joanna Kaniewska