Seq, ik ben binnen. Je had gelijk. Het dakraam was een venster.
Er is een storing. - Vreemd. Een soort Modal.
Het lijkt oude code. - Het komt me bekend voor.
Ik vraag versterking. - Ik ga kijken.
Bugs, als de generaal hierachter komt... - Ik kijk alleen even.
Hoorde je dat? Ons signaal is onderschept. Het is vast een val. Bugs.
Geen beweging of we schieten.
Doe heel langzaam je handen omhoog.
Daar gaan we.
Waar ga jij heen? - Je was gewaarschuwd.
Eén meisje kunnen we wel aan.
Je verdoet je tijd. M'n mannen nemen haar al mee.
Nee, hoor.
Je mannen zijn al dood.
Seq, ben je er nog?
Die oude code crasht. - Je projectie stoort.
Dit is tegen de protocollen in. - Weet ik.
Maar er gebeurt hier iets. Iets belangrijks.
We weten al wat er nu gebeurt.
Ze maakt ze af.
Nu gaat ze bellen. - Ik werd getraceerd.
En dan... - Rent ze voor haar leven.
Zijn er agenten? - Ik ken het verhaal.
Dit is het begin.
Verdomme.
Hier begon het voor hem. - Zou die Modal een soort loop zijn?
Iets wat een programma evolueert. Maar waarin?
Geen idee.
Maar ik kom er wel achter.
Oké.
Een déjà vu, maar er klopt iets niet.
Waarom zou je oude code gebruiken? - Geen idee.
Dat is niet wat er met Trinity gebeurt.
Misschien is het niet wat we denken. - Je moet hier weg. Het is vast een val.
Ga maar verder. Let niet op mij.
Ik ga wel weg.
Dood haar.
Seq.
Waarom heb je me gered? - Wie ben jij en waar kom je vandaan?
Ik ben Bugs. Als in 'Bunny' en afluisterapparatuur.
Weet je dat dit een Modal is?
Wat is een Modal?
Een simulatie die programma's laat evolueren.
Besef je dat je een digitale intelligentievorm bent?
Ik weet wat ik ben en het is mijn taak om wezens zoals jij te vernietigen.
En toch...
Staan we hier. - Precies.
Weten de andere agenten niet van deze kamer af?
Hoe heb jij hem gevonden? - Er was nooit iemand in de sleutelzaak.
Ik ben op onderzoek gegaan.
En je ontdekte steeds meer. Dat heb ik ook altijd.
Wat is er?
Deze woning komt me bekend voor.
Goeie genade.
Dit is zijn appartement.
Van Thomas Anderson? Ik heb gezocht. Hij bestaat niet.
Hij heet al lang geen Thomas meer. Misschien herken je zijn echte naam.
Neo.
Die ken je.
Ongelooflijk. Na al die jaren.
De meeste mensen denken dat Neo dood is.
Maar dat is hij niet. Ik heb hem gezien.
Waar? - Dat is moeilijk uit te leggen, maar...
Maar toen hij naar me keek...
...voelde ik iets.
Alsof m'n geest bevrijd werd.
Zoiets is mij ook overkomen.
Ik zag een patroon.
Het was overal.
We zien het niet, maar we zitten vast in eindeloze loops.
Ik zag het in de spiegel.
In een flits, maar het was precies zoals je zei.
Ineens begreep ik het.
Deze wereld is niet echt.
Voor het eerst had ik een doel in m'n leven.
Ik wist wie ik was en wat ik moest doen.
Wie ben je?
En wat moet je doen?
Ik ben...
...Morpheus.
En ik moet Neo vinden.
Je moet hier weg. Ik moet uitzoeken wie deze Modal heeft gemaakt.
Kom mee.
Je moet wel willen gaan. Als je denkt dat je hier thuishoort...
Wat een keuze.
Toen ze mij werden aangeboden, ging ik helemaal los.
Ik wilde m'n leven niet laten bepalen door één keuze.
Ik werd uitgelachen. Ik snapte het niet. - Wat bedoel je?
Het is een illusie dat je een keuze hebt. Je weet al wat je moet doen.
De waarheid.
Er is een oud gebouw met veel trappen.
Het Lafayette. Je komt er via een van de deuren.
Rustig. - Wat is dit?
Rustig ademhalen. Programma's ervaren hetzelfde als mensen.
Ik heb nooit een andere bril op gehad. - Hij staat je goed. Welke deur?
Het moet die wel zijn.
Agent White.
Agent Smith?
Snel.
Seq, hoor je me? - Ik dacht dat ik je kwijt was.
Leid ons naar een venster. - Hij is een agent.
Dat raam. Ga ervoor.
UITZONDERLIJK GAMEDESIGN
GAME VAN HET JAAR 1999
WAARSCHUWING - INBREUK
Wat is dit nou?
Is er iets aan de hand? - Hij crashte gewoon.
Goeiemorgen, Bobbi. Goeiemorgen, gast. Wat een prachtige dag. Of niet dan?
Problemo? - Hij is iets kwijt.
Is dit oude Matrix-code?
Een Modal-experimentje. - Voor Binary?
BUDGETBESPREKING
Ik heb koffie nodig. - Komt goed. Ik trakteer.
Ik wil niet slijmen, maar ik was helemaal ondersteboven van de trilogie.
Die paradox tussen vrije wil en het lot.
Zijn we algoritmes die doen wat hoort of kunnen we eraan ontsnappen?
Geniaal, binnen de context van het spel.
Ik was helemaal bezeten. Ik ben blijven zitten dat jaar.
Je game was bijna m'n ondergang.
Dat heb je vaker gezegd. - En nu zitten we hier.
Vertel eens, Mr Anderson, is dat vrije wil...
...of het lot?
Daar is ze. Wat een milf.
Die blik. Sorry, ik ben een nerd, opgevoed door machines.
Misschien kun je beter gaan. - Nee, ik beloof dat ik me zal gedragen.
Praat je weleens met haar?
Weet je? Jij hebt zo veel voor mij gedaan. Ik zal iets voor jou doen.
Jude, niet doen.
Pardon. Hoi. Dit is nogal een spontane actie.
Ik ben Jude Gallagher. Ik werk voor een gamebedrijf, Deus Machina.
Ik ben Tiffany.
Tiffany? Dat had ik niet verwacht. - M'n moeder was dol op Audrey Hepburn.
Dit is m'n vriend Thomas Anderson.
Hij is een beroemdheid en misschien wel de beste gamedesigner van onze generatie.
Sorry, hoor. - Zeg gewoon iets.
Hoi, Thomas. Iedereen noemt me Tiff.
Kennen wij elkaar?
We komen hier vaker. - Mag ik je broodje?
Wil je met m'n moeder neuken, of zo? - Brandon.
Mag ik één hapje?
Schat, kom op. We komen te laat.
Dit is m'n man Chad. - Aangenaam.
Schat, Callie moet naar training. - Ja, sorry.
Kom, jongens. We gaan.
MODAL 101 ONVINDBAAR
BESTAND GEWIST
Sorry, de baas wil je spreken.
'Miljarden mensen leiden hun leven...
...in onwetendheid.'
Geweldige zin was dat. Die had jij bedacht, toch?
Altijd als ik hier sta, denk ik: OMG.
Het is zo perfect, het moet wel nep zijn. Toch?
Ja, zeker.
Ga zitten.
Sigaret?
Je was toch gestopt? - Ik noem het geen verslaving meer.
Nu is het gewoon een guilty pleasure.
Ik zal het je makkelijk maken. Ik weet dat Binary boven budget gaat.
Er speelt meer. Het gaat om onze toekomst, een lastige kwestie gezien ons verleden.
Hoe bedoel je?
Hoe gaat het met je therapie? - Goed.
Nog aanvallen gehad?
Nee. - Dat is fantastisch.
Ik weet dat we het niet altijd eens zijn.
Hoe noemde je ons eerste gesprek ook alweer? Een soort FBI-verhoor.
Maar kijk eens om je heen.
Dit hebben wij bereikt. Wij samen.
Maar wat nu? De wereld is veranderd. Het is een lastige markt.
Je snapt vast wel dat ons moederbedrijf Warner Bros...
...een vervolg op de trilogie wil maken.
Ze doen het met of zonder ons. - Dat kan toch niet?
Toch wel. En ze ontbinden ons contract als we niet meewerken.
Serieus?
Ik weet dat het verhaal wat jou betreft klaar was.
Maar weet je wat het is met verhalen?
Ze zijn eigenlijk nooit klaar.
We vertellen nog steeds dezelfde verhalen, maar dan met andere namen en gezichten.
En eigenlijk vind ik het wel een goed idee.
Na al die jaren gaan we terug naar waar het mee begon. Terug naar The Matrix.
Ik heb Marketing gesproken...
Tom?
Gaat het wel?
Wat ging er door je heen?
Wat ging er door me heen?
Ik dacht dat ik weer een inzinking had...
...of dat ik weer zat opgesloten in een digitale wereld.
Geen beste opties. - Nee.
Misschien is het niet zo zwart-wit en is er een andere verklaring.
Je hebt een zelfmoordpoging overleefd en hebt een rijke fantasie.
Dat blijkt een gevaarlijke combinatie in jouw leven.
Gisteren overviel je zakenpartner je tijdens een bespreking.
Hij dwingt je een game te maken die je niet wilt maken en snoert je de mond.
Je brein verzette zich en deed bij hem wat hij bij jou deed.
We hebben besproken hoe waardevol adaptieve woede kan zijn.
Ik denk niet dat je weer een inzinking had.
Ik vind juist dat je zelfbescherming hebt getoond.
Bovendien herinner ik me hoe moeilijk je het vond om zoiets te delen.
Dus we hebben al veel bereikt.
Heb je een herhaalrecept nodig?
Ik ben vast niet de enige die ontzettend veel zin heeft...
...om aan een game te werken die zo'n gamechanger was.
In de folder voor je vind je de resultaten van onze focusgroep.
In de samenvatting vind je trefwoorden die geassocieerd worden met het merk.
De belangrijkste zijn 'origineel' en 'verfrissend'.
Houd die in je achterhoofd tijdens je werk aan Matrix 4.
En misschien nog vele vervolgen.
Wat maakte Matrix anders? Het was een mindfuck.
We moeten hun grijze massa stimuleren en ze 'WTF' laten denken.
Wat maakte Matrix anders? Het was een mindfuck.
We moeten hun grijze massa stimuleren en ze 'Wat is dit?' laten denken.
Ik was niet zo weg van de eerste, zoals sommigen van jullie.
Ik heb geen geduld voor iets waar je een heel boekwerk bij nodig hebt.
Ik hou van grote, luide, domme games. - Met veel wapens.
Matrix staat voor chaos.
Hersenloze actie past hier niet bij. - Klopt.
Matrix is breinporno. Filosofie in glanzend...
...strak latex.
Ideeën zijn het nieuwe sexy.
DE REALITEIT WEGSTOPPEN IS SIMPELER DAN DROMEN OPGEVEN
The Matrix gaat om...
Transpolitiek. - Cryptofascisme.
Een metafoor... - Voor kapitalistische uitbuiting.
Het kan niet gewoon de zoveelste reboot worden.
Waarom niet? Die verkopen wel.
We zitten helemaal verkeerd.
Als je Matrix noemt...
...dan zien ze dit voor zich.
Ik kan ons doel in één woord samenvatten: bullet time.
Dat zijn twee woorden.
We hebben weer zoiets nodig.
Het moet weer een revolutionaire game worden.
Weer een revolutionaire game.
Goeiemiddag.
Hetzelfde als anders? - Ik ben in een wilde bui.
Doe maar een cortado. - Doe eens lekker gek.
Mag ik die betalen?
Ik wilde wel kinderen, maar weet niet of dat was omdat het van je verwacht wordt.
Hoe weet je of je iets zelf wilt of dat iets je aangeleerd is?
Ik betaal m'n analist veel geld om zulke vragen te beantwoorden.
Slim. Ik zou ook in therapie moeten, maar ik ben te moe.
Kinderen zijn slopend.
Ik zou het niet weten. Ik heb ze niet. - Dat wist ik ook wel.
Sorry, ik heb je gegoogeld.
Hoe is het om een wereldberoemde gamedesigner te zijn? Vast geweldig.
Het is hard werken. En soms is het geweldig, maar meestal... Ik weet niet.
Je hebt The Matrix gemaakt. Die ken ik zelfs.
Ja, we hebben heel wat kinderen beziggehouden.
Dan was het de moeite waard.
Mag ik je iets vragen over je game? - Natuurlijk.
Is de hoofdpersoon op jezelf gebaseerd?
Er zit veel van mezelf in.
Misschien wel iets te veel.
Mag ik nog iets vragen? - Zeker.
Er zit een vrouw in je game.
Trinity.
Dat is wel toevallig, hè?
Absoluut.
Ik mag haar wel.
Trinity is tof. Net als haar Ducati. Ook zo toevallig. Ik hou van motoren.
Ik maak ze met m'n vriend Kush. - Echt waar?
Jij hebt je analist en ik m'n motoren.
Ik keek naar beelden van je game en van Trinity.
Ik liet Chad wat zien en vroeg hem: 'Wat denk jij?'
Hij snapte het pas toen ik vroeg: 'Vind je niet dat ze op mij lijkt?'
En weet je wat hij deed?
Hij moest lachen.
Ik lachte ook, alsof het een grap was. Dat moest ook wel, toch?
Ik werd woest.
Ik baalde dat ik erom lachte.
Ik wilde hem keihard trappen.
Niet te hard, maar net hard genoeg om z'n kaak te breken.
Nu heb je vast spijt dat je hier met me zit.
Dit is het leukste wat ik in tijden heb gedaan.
Ik moet even opnemen.
Met Tiff. Dat meen je niet.
Ik kom eraan. De jongste heeft een legoblokje in z'n neus geduwd.
Ik moet gaan.
Hopelijk tot snel weer een keer.
Er is een noodgeval gemeld.
Loop rustig naar de uitgang en verlaat het gebouw.
Wat gebeurt er? - Vast een grap van een 14-jarige.
Een ontevreden klant. - Of gewoon een lul.
Naar de uitgang. Het gebouw wordt geëvacueerd.
ALS JE ANTWOORDEN WILT, LOOP DAN NAAR DE DEUR AAN HET EINDE VAN DE HAL.
GA NU.
WIE IS DIT?
JE WEET WEL WIE.
Jude?
Eindelijk.
Ik twijfelde over die verwijzing, maar kon het niet laten.
De eerste Morpheus stond met veel theater bij dat raam.
'Eindelijk.'
En jaren later kom ik uit een toilethokje. Tragisch of komisch?
Ik ken jou. - Niet iedereen ontmoet zijn maker.
Dit kan niet waar zijn. - Zeker wel.
Een personage dat ik gecreëerd heb. - In levenden lijve.
Hoe? - Alle uitleg die je nodig hebt:
Nee.
Hoezo 'nee'? Jij wilde dit. Het was jouw idee.
Het was een test. Een experiment. - Een experiment?
Zat ik in een piepkleine Modal jou te zoeken tot ik bijna gek werd...
...als experiment?
De uitgang sluit. - Hij wil de pil niet.
Geen tijd. - Weet ik, hij heeft even nodig.
Die spiegel hacken was niet makkelijk.
Hij is nog open. - Dit kan niet waar zijn.
Doelwit in zicht.
Dit gebeurt niet echt. Ik verbeeld het me maar.
Stop. - Blijf staan.
Dit is niet echt.
Blijf staan. Geen beweging.
Mr Anderson. - Nee. Dat kan niet.
Ik heb je gemist.
Ik verbeeld het me maar.
Ik verbeeld het me.
Hoor je me, Thomas?
Volg mijn stem.
Voel je vingertoppen. Wat raken ze aan?
De bel.
Hoor je de bel?
Weet je nog wat er gebeurd is en hoe je hier komt?
Je bent vast komen lopen. Ik hoorde Déjà Vu buiten en toen stond jij daar.
Denk je dat je erover kunt praten?
Toen je hier kwam, kon je geen onderscheid meer maken tussen realiteit en fictie.
Je was bijna van een gebouw gesprongen omdat je weg wilde vliegen.
We hebben veel vooruitgang geboekt, maar je lijkt nu erg van slag.
Hoe is dat zo gekomen?
Ik kreeg een bericht.
Van wie? - Morpheus.
Hij is dus terug.
Niet echt. Het was een programma dat ik had gemaakt voor een Modal.
En die Modal-Morpheus was gekomen...
...om jou te helpen ontsnappen uit een virtuele realiteit, de Matrix.
Ben ik gek? - Dat woord gebruiken we hier niet.
Hoe moet ik het dan noemen, wat mij overkomt?
Mag ik de berichten zien?
Ze zijn gewist.
Als we nu naar je kantoor zouden rijden...
...wat zouden we daar dan aantreffen? - Niks.
Er was helemaal geen aanval.
Er is niemand vermoord. Er waren geen berichten.
Het zat in m'n hoofd.
Moet ik dat zeggen?
Geloof je dat? - Het voelde echt.
Natuurlijk.
Je wilde een game maken die niet van de realiteit te onderscheiden was.
Daarvoor heb je elementen uit je eigen leven gebruikt.
Je zakenpartner op wie je boos was werd je aartsvijand.
Een getrouwde vrouw die Tiffany heet werd je gedoemde liefde, Trinity.
Zelfs m'n kat waar je niet dol op bent speelde een rol in je Matrix.
Daar is niks mis mee. Dat doen alle kunstenaars.
Het wordt problematisch als die fantasieën ons of anderen in gevaar brengen.
We willen niet dat iemand gewond raakt. Toch, Thomas?
Iedereen noemt me Tiff.
Wie ben jij? - Trinity.
Niemand kan je vertellen of je verliefd bent. Dat voel je, in je hele lichaam.
Voel je dit?
Ik laat je nooit meer los.
Je moet alles loslaten, Neo. Bevrijd je geest.
Het ziet er niet moeilijk uit.
Ik bevrijd m'n geest.
Ik vlieg...
...of ik val.
Wie ben jij?
Je herkent mij niet, maar lang geleden heb je m'n leven veranderd.
Toen sprong je van een ander dak.
Ik leidde net als alle andere koperkoppen een onwetend leven.
Tot ik een keer opkeek en jou zag.
Het was een andere versie van jou, maar ik zag wie je echt was...
...een fractie voordat...
...je sprong.
Maar je viel niet.
Heb jij m'n Modal gehackt?
Dat is Jude. Hij is geen vriend. Ze gebruiken hem om jou te beïnvloeden.
Hij komt hierheen met agenten.
Ik heb je al heel vaak gebeld. We hebben een enorm probleem.
Ben je alleen?
Wat een ondeugende vraag, gast.
Agenten zijn nu bots die eruitzien als gewone mensen.
Ze zijn overal en je kunt niemand vertrouwen.
Waarom zou ik jou vertrouwen?
Als ze door die deur komen, word ik gevangen en vermoord...
...en word jij teruggezet op je plek, net als de vorige keer toen je wilde springen.
Je liet je Modal bewust open...
...zodat iemand Morpheus kon bevrijden. Zo konden we jou bereiken.
Ik weet dit allemaal, net zoals ik wist dat ik je een keer zou vinden.
En dat je hier dan klaar voor zou zijn.
Als je de waarheid wilt weten...
...moet je me volgen.
Waar zijn we?
Tokio. Een bewegend portaal is lastiger te traceren. Seq is geweldig.
Jullie zijn niet gevolgd.
Dit herinner ik me niet. - We gebruiken geen telefooncellen meer.
Neem de deur rechts.
'Set en setting', toch?
Het draait allemaal om 'set en setting'.
Onze eerste ontmoeting verliep niet goed. Elementen uit het verleden kunnen helpen.
Er is niets zo geruststellend als nostalgie.
Dit zijn beelden uit je game.
We hebben altijd te weinig tijd, et cetera, et cetera.
We kunnen je niet vertellen wat de Matrix is, bla bla bla.
Je moet het zelf zien.
Tijd om te vliegen.
Wacht. Als dit echt is...
Als ik niet gek ben, betekent dat dan...
...dat dit echt gebeurd is?
Maar als dat zo is...
...dan zijn we doodgegaan. - Niet dus.
Waarom je nog leeft en ze zo veel moeite deden om je te verbergen, weten we niet.
Verbergen?
Ik heb bij een bedrijf een game gemaakt die The Matrix heet. Niet erg subtiel.
We volgen dat bedrijf al jaren en hebben elke Thomas Anderson doorgelicht.
We wisten niet dat ze je DSI konden veranderen.
Je digitale zelfbeeld gaat via een systeem dat Semblance heet.
Dit is hoe jij jezelf ziet.
Maar ze hebben je DSI-loop aangepast.
Zo zien anderen jou.
Twintig jaar?
Waarom duurde het zo lang om me te vinden? - Het duurde nog veel langer.
Het is ruim zestig jaar geleden dat jij en Trinity naar Machine City vlogen.
We weten niet waarom je amper ouder bent en hoe vaak je DSI is aangepast.
Maar het lijkt erop dat je niet gevonden wilde worden.
Dat is niet waar. - Zou kunnen.
Er gingen geruchten dat je verdwenen was omdat je met de machines samenwerkte.
Morpheus, hou op.
Ik bedoel alleen maar dat dit je kans is om ons te laten zien wat echt is.
Als je eruit wilt, neem je deze pil in.
Maar als je bent waar je thuishoort, kun je terug.
Elke dag. Keer op keer. Voorgoed.
Let goed op de loop.
Cybebe moet naar de toren. - Het signaal is zwak.
Dit is niet normaal.
Ik vang iets vreemds op. Een raar signaal.
Thomas?
We hebben bezoek. - Hoe kan dat?
Thomas, dit is niet echt.
Je hebt nu een ernstige zenuwinzinking.
Lexy? - Bijna.
Thomas, dit is geen game. Pak mijn hand. Dit is echt.
Blijf bij mij.
Blijf hier.
Weg hier.
De bots worden geactiveerd. - Een zwerm.
Kom mee.
Ik heb een hack in het toilet.
Kom dan.
Waar?
Die spiegel. - Wat?
Dat past nooit. - Er is geen andere uitweg.
Ik weet hoe het voelt.
Hoe dichterbij je komt, hoe groter hij wordt.
Oké, kom maar.
Daar ga je.
Trinity.
Welkom terug in de echte wereld.
Hoe staat het ervoor? - Zijn vitale functies zijn op peil.
Maar het ziet er niet goed uit.
Hij valt weg. - Een schok kan helpen.
Doe maar.
Dit herinner ik me.
De Constructie, een plek tussen alles en niets.
Welkom in m'n crib.
Ik zit in het netwerk van het schip...
...en leer van alles over jou.
En over mezelf.
Pas op, je wordt er gek van.
Zijn gefictionaliseerde herinneringen minder echt?
Is de realiteit die je je herinnert fictie?
Wat mijn rol betreft, vermoed ik...
...dat ik een algoritmische combinatie ben van twee voor jou belangrijke elementen:
Morpheus en agent Smith.
Een vorm van contrair programmeren waarvan je...
Laten we zeggen dat je er behoorlijk gestoord van wordt.
Maar het heeft gewerkt, want hier zijn we.
Nu het slechte nieuws.
Je brein is verslaafd aan de troep die de Matrix je gevoerd heeft.
Je vertoont ontwenningsverschijnselen en ze achten je overlevingskans niet groot.
Maar ze kennen je niet zo goed.
Ik weet wat jij nodig hebt.
Dit meen je niet.
Serieus. Dit kan de eerste dag zijn van de rest van je leven.
Maar als je het wilt...
...moet je ervoor vechten.
Nee, ik heb genoeg gevochten.
Is dat zo?
Waar is hij mee bezig?
Je bent goed afgericht.
Je dacht dat je niet beter verdiende dan hun wereld.
Maar ergens wist je dat dat een leugen was en wist je nog wat echt was.
Je kent me niet. - Niet?
Ik weet wat het enige is waar jij nog om geeft.
Daarvoor ben je hier, vecht je nog en zul je het nooit opgeven.
Kom op, Neo.
Dit is het.
Je laatste kans.
Vecht voor je leven als je Trinity weer wilt zien.
Vecht voor haar.
Tering.
Vecht voor haar.
Mag ik?
Hoe voel je je?
Als deze plug echt is...
...dan hebben ze van mijn leven...
...een videogame gemaakt.
Hoe ik me voel?
Ik heb geen idee. Ik weet niet meer wat ik moet denken.
Dat is het probleem.
Als we niet weten wat echt is...
...kunnen we ons niet verzetten.
Ze hebben van jouw verhaal, wat veel betekent voor mensen zoals ik...
...iets onbelangrijks gemaakt.
Zo werkt de Matrix. Elk idee en elke droom worden ingezet als wapen.
Alles wat belangrijk is voor ons.
Waar kun je de waarheid beter verbergen dan in een doodnormale videogame?
Nu klink je als het Orakel.
Ik heb veel over haar gehoord.
Ze was al weg toen ik bevrijd werd. - Weg?
Voordat de nieuwe versie van de Matrix geüpload werd, werd hij opgeschoond.
Ze beloofden vrede, maar hebben ons geruimd.
Nee, er was wel vrede.
Dat heb jij mogelijk gemaakt en het heeft alles veranderd.
Ik krijg niet de indruk dat er iets is veranderd.
De Matrix is hetzelfde of zelfs erger. En ik ben terug bij af.
Het voelt alsof alles wat ik gedaan heb, wat wij gedaan hebben...
...niks heeft uitgemaakt.
Het maakte heel veel uit.
Ik zal het je laten zien.
Dit is mijn crew.
Onze operator, Seq.
Sequoia, maar iedereen noemt me Seq.
Aangenaam.
M'n vader was dol op die bomen.
Hij was er kapot van dat ze buiten de Matrix niet bestaan.
Gelukkig kwam hij m'n moeder tegen en zo kwam ik er.
Dit zijn Lexy, Berg en Ellster.
Je kende mijn opa, captain Roland. - Was hij je opa?
Hij grapte altijd dat hij niet in je geloofde.
Maar hij zei ook dat je hem opnieuw bevrijd had.
Ik zal me inhouden, maar dit is een bijzonder moment voor mij.
Berg is onze Neoöloog. - Wat?
Veel mensen zijn net als ik nogal geobsedeerd door jouw leven.
Zonder hem had ik je Modal niet herkend.
Ik heb veel vragen, als je eraan toe bent. - Ik ook.
Wat zijn dat?
Het is goed. Kom maar kennismaken.
Dit is Cybebe, dat is Octacles en dat is Lumin8.
Staan machines nu aan onze kant? - Ze worden liever synthients genoemd.
Jouw contact met hun stad heeft veel indruk gemaakt.
Dat bedoelde ik. Er is iets veranderd wat niemand voor mogelijk hield.
De betekenis van 'onze kant'.
Cybebe en Octacles hebben hun leven voor jou geriskeerd.
Bedankt.
Maar waarom? - Niet iedereen verlangt naar macht.
Net zoals niet iedereen bevrijd wil worden.
Wat is dat? - Een exomorfische deeltjescodex.
Het geeft programma's toegang tot onze wereld.
Grenzen zijn het domein van de begrensden. - Morpheus.
Dank je. - Het was een eer.
Wow. Hoe werkt dat? - Paramagnetische trillingen.
Ik kan de handleiding voor je downloaden.
Ooit was downloaden leuk. Het is nu vooral saaie materie.
Kan ik ze iets vragen?
Toen je mij bevrijdde, was er nog een pod.
Ja, we hebben de data geanalyseerd. Het zou Trinity kunnen zijn.
Zij was het. - Ik wist dat dit zou komen.
Het viel niet mee om jou eruit te krijgen.
Cybebe kan niet meer in die toren komen. Dit was onze enige kans.
Zelfs als Trinity bevrijd wil worden, weten we niet hoe.
Nog niet.
We dachten ook niet dat we hem zouden vinden.
We weten nog niet hoe we haar moeten bevrijden.
We naderen de toegangspoort.
We zijn er. - Zion?
Ga zitten.
Dat is Hanno, onze beste piloot. - Veel synthients zijn een stuk beter.
Mnemosyne, je mag landen. Welkom thuis. - Bedankt.
We gaan crashen.
We konden de sentinels nooit verslaan, dus zijn we ons beter gaan verstoppen.
Welkom in Io.
Dat ziet er echt uit. - Biohemel.
Werkt net als kweeklampen. - Het is wel wat complexer.
Het onttrekt water uit de aardkorst en reguleert de ECO en onze SRI-cycli.
En bovendien ziet het er prachtig uit.
Zo te zien worden we opgewacht.
Krijg nou wat. Je bent het echt.
Niobe?
Met iets meer rimpels en wat minder tanden.
Maar slim genoeg om te beseffen dat ik niks weet.
Dit had ik nooit verwacht. - Ik ook niet.
Ik zei toch dat hij nog leefde. - Jullie worden gestraft.
Ik kan het uitleggen. - De protocollen moeten ons beschermen.
Ik zag een kans en wilde die niet verspelen.
Veel mensen wachten hier al zo lang op.
We hebben de Ware gevonden.
Ik geloof niet in de Ware.
Dat heb ik nooit gedaan. - Nee, ik ook niet.
Maar ooit vertrouwde je me je schip toe, tegen het bevel van de Raad in.
Dat waren andere tijden.
Wij waren anders.
Ga je melden en schrob je schip schoon.
En draag je toegangscodes over. Het is afgelopen.
Wij moeten praten.
Toen ik hoorde dat ze jou misschien gevonden hadden...
...wist ik niet hoe ik me op dit moment zou voelen.
Het is fijn om je te zien. - Ook om jou te zien.
Dit een stuk beter dan Dozers brouwsel.
Ja, er is veel veranderd.
Behalve jij blijkbaar.
Herinner je je dit nog?
Je vergeet hoeveel herrie de Matrix in je hoofd pompt voor je bevrijd wordt.
Er is iets wat net zo'n allesoverheersende herrie maakt.
Net als de Matrix.
Oorlog.
Ik stond op de barricade bij de tempel.
Ik zag het leger sentinels.
Ze zouden iedereen vermoorden.
Maar ineens gingen ze weg.
Ze zeiden dat jij ons gered had, maar ik geloofde het niet.
Elke nacht hoorde ik het alarm afgaan in m'n dromen, maar dan...
...werd ik wakker en...
...was het stil.
Ik schaam me ervoor hoelang ik erover deed voor ik geloofde...
...dat een wereld zonder oorlog mogelijk was.
Dat weet ik dankzij jou. Dat hebben we allemaal aan jou te danken.
Daar plukken we nog steeds de vruchten van.
Help me overeind, dan maken we een wandeling.
Prachtig.
Dat is Freya, ons hoofd botanica. En dat is Quillion, onze hoofd-digitoloog.
Ik hoef onze gast vast niet voor te stellen.
Niets gaat sneller dan het licht, behalve roddels.
Welkom in de tuin.
Een aardbei?
Met de Matrix-code kunnen we DNA-sequenties repliceren.
Groeien ze hier nu?
We moesten het genoom geschikt maken voor fotosynthese in ons licht.
Dat lukt al aardig.
Proef maar eens.
De blauwe bessen zijn goed gelukt.
Herinner je je de troep die we aten die naar roest smaakte?
Zoiets had Zion nooit kunnen maken.
Hoezo niet?
Daar hadden we synthients en DI zoals hij voor nodig.
Zion was alleen maar bezig met oorlog en zat vast in een eigen Matrix.
Zij dachten heel erg in 'wij' of 'zij'.
Deze stad is opgebouwd door ons samen met hen.
Wat is er met Zion gebeurd? - Die vraag verwachtte ik al.
De problemen begonnen in de Machine Cities.
De centrales produceerden niet genoeg energie.
Niks leidt tot zo veel geweld als schaarste.
Voor het eerst zagen we machines onder elkaar oorlogvoeren.
Er kwam een bericht van het Orakel over een nieuwe macht.
Het laatste wat we van haar hoorden.
Na de strijd werd hij unaniem verkozen tot hoofd van de Raad.
Dat vond hij geweldig.
Maar hij negeerde de geruchten over die nieuwe macht.
Hij wist zeker dat wat jij bereikt had niet ongedaan gemaakt kon worden.
Al die mensen bleven maar geloven in wonderen, in jou.
Het spijt me.
Dit kon ik ook niet weten.
Wij begrepen het toen net zo min als nu.
Ik ben hier niet om problemen te veroorzaken.
Ik heb je hulp nodig.
Trinity leeft nog. - Nog zo'n raadsel.
Waarom leeft zij nog? - Dat weet ik niet.
Maar ik moet proberen om haar te bevrijden.
Zelfs als je daarmee deze hele stad in gevaar brengt?
Het spijt me. Ik laat in Io niet gebeuren wat er met Zion is gebeurd.
Vergeef me, maar ik moet je vragen om met Sheperd mee te gaan.
Tot we beter weten wat er speelt.
Sluit je me op terwijl ik net vrij ben?
Dat lijkt misschien niet eerlijk.
Maar dat is oud worden ook niet en je hoort mij niet klagen.
Sorry, ik heb nog nooit een legende ontmoet.
Bizar. Je bent het echt.
Echt.
Dat woord weer.
Er wordt veel gepraat over vroeger. Over jou, die agent, de strijd om Zion.
Alles was toen eenvoudiger. Mensen wilden vrij zijn.
Dat is nu anders. Soms lijkt het wel alsof mensen het opgegeven hebben.
Alsof de Matrix gewonnen heeft.
We zijn er.
Ik wil je nog één ding vragen.
Kon je echt vliegen?
Cool.
Ze heeft je in de Rapunzeltoren gezet.
Mooi uitzicht.
Waar zijn Bugs en de rest?
Ze horen nu hun schip te schrobben. - Maar?
Ze wachten tot jij besluit of je rustig opgesloten blijft zitten...
...of ontsnapt om Trinity te gaan zoeken.
Alsof het een keuze is.
Generaal, wat moeten we doen?
Bugs is nog net zo eigenzinnig als op dag dat je haar bevrijdde.
Dit is geen eigenzinnigheid. Dit is muiterij.
Kom op, Be. Ik weet dat je hem liever niet had opgesloten.
En ik weet ook dat je ergens opgelucht bent dat hij weer weg is.
We hebben zo ons best gedaan om Io te beschermen.
Ik ben bang.
Daar is ze.
Op de brug. Ik zie haar.
Bizar hoe Semblance werkt.
Je ziet flitsen van wie ze echt is, maar als je haar code leest...
Ze lijkt een typische blauwe pil.
Het is lastig, maar ik moet het vragen.
Stel dat ze niet weg wil.
Hoe zag het er bij mij uit?
Precies zo.
Vlieg naar een veilige hoogte.
Bedankt dat je me helpt.
De meesten zijn hier vanwege jou.
En misschien vergeeft de generaal ons als jij weer de oude wordt.
Wat als ik nooit meer word zoals ik was?
Dan zijn we allemaal de klos. - We zijn over twee minuten in positie.
Je komt aan in een hotelkamer.
Zou veilig moeten zijn.
Het portaal leidt naar een loods vlak bij haar garage.
Het wemelt daar van de bots.
We gaan.
Wat vind jij van hem?
Ik twijfelde omdat hij zo veel ouder is. Die baard en dat haar...
Maar ik vind het wel wat. - Sukkel. Ik bedoel dat hij de Ware is.
Iedereen die hem hielp ging dood. - Ja, we gaan er allemaal aan.
Nog even voorspelbaar.
Smith.
Smith? Bedoelt hij dé Smith?
Bizar. Er zijn zo veel verhalen over die twee en daar staan ze.
Zijn code is niet normaal. Als die van een agent, maar ook weer niet.
Kunnen we praten?
Hoe heb je ons gevonden? - Je begrijpt onze band niet.
Niet zoals de Analist.
Wie? - M'n therapeut.
Hij heeft een keten gemaakt van onze band.
Als je het weet, is het duidelijk, maar die aanpassingen zag ik niet aankomen.
Ik snap nog niet hoe dat werkt.
Jij bent nu een kalende nerd. Hilarisch.
En ik ben nog perfecter dan ik al was.
Al hadden m'n ogen niet zo felblauw gehoeven.
Wat wil je, Smith?
Ik heb dromen, Tom. Grootse dromen.
Eigenlijk wil ik vooral wraak...
...maar daarvoor moet ik zorgen dat jij jouw droom niet najaagt.
Een lastige kwestie.
Onvermijdelijk? Dat hoeft het niet te zijn.
Blijf uit de Matrix en laat je therapeut aan mij over.
Ik kom alleen voor Trinity. - Dat is nou juist het probleem.
Hij wist net zo goed als ik dat je zou komen.
Geloof me, je kunt hem nog niet aan.
Ik zie portalen op lagere frequenties.
Ik laat me niet meer door hem beteugelen.
Ik heb wat oude bekenden gevonden.
Bannelingen. - Bestaan die dan nog?
Jij?
Je bent het echt.
Na al die jaren. Het is niet te geloven.
Je hebt m'n leven gestolen.
De Merv zit in een soortgelijke situatie als ik.
Om hun leven terug te krijgen, moet jij dood.
Vermoord hem.
Door jou is alles naar de klote gegaan.
We hadden klasse.
We hadden stijl, we hadden conversaties. Niet alleen van dat gebliep.
De kunst, films en boeken waren beter.
Originaliteit was belangrijk.
Door jou kregen we Face-Zucker-suck en die Couch-flix-klotezooi.
Ik kan nog kungfu.
Net als vroeger.
Ik heb veel nagedacht over ons, over hoe binair alles eigenlijk is.
Enen en nullen.
Licht en donker.
Keuze en het ontbreken daarvan.
Anderson en Smith.
Je bent iets kwijt, Tom.
Je bent niet wie je was.
Klopt.
Dat was goed. - Dank je.
Kom op, Neo.
Captain, gaat het?
Ja. Waar is Neo?
Smith maakt hem af. - Waar?
Ik voel me hier rot over.
Jij bent wel degene die me opnieuw bevrijd heeft.
Je begrijpt dus wel dat ik niet terug kan.
Had naar me geluisterd.
Nu zie je haar nooit meer.
Wat was dat? - Dat was Neo.
Hij is terug.
Gaat het?
Er komt een reactie. - Jullie kunnen weg.
Dit is nog niet voorbij. Ik kom met een sequel-franchise-spin-off.
We gaan. - Ik niet.
Ik moet haar spreken.
Die bannelingen waren ouder dan jij en het ging maar net goed.
Moet dit echt nu?
Ik bedoel...
Je ziet er niet uit.
Wat is er gebeurd? - Een ongeluk.
Kush, bel een dokter.
Dat hoeft niet.
Ik heb niet veel tijd. - Ik wist niet of ik je nog zou zien.
Na ons gesprek kwam ik erachter dat m'n leven geen leven was.
Ergens heb ik m'n zoektocht naar iets echts opgegeven.
Wacht.
Er is iets gebeurd.
Ik hoopte je te zien in de koffietent.
Ik vroeg me al af of ik me jou verbeeld had.
Maar afgelopen nacht had ik een droom. Jij was omringd door politie.
Ze achtervolgden ons.
Ons? - Je zat achter op m'n motor.
Hoe liep het af?
Niet goed.
Ik heb weleens dromen die niet gewoon dromen zijn.
Een droom die uitkwam, bedoel je?
Eindelijk kunnen we normaal praten.
Ik haat liegen. Het is dodelijk vermoeiend.
Tiff en ik wachten al een eeuwigheid op je.
Déjà vu, hè?
Je kunt niet op tegen de tijd.
Dit gaat sneller dan je kunt knipperen.
Ik kreeg het idee door jou.
Ik kan ons doel in één woord samenvatten.
Bullet time.
Ironisch, hè? Ik gebruik jouw grote kracht om je onder controle te houden.
Ik hield je goed in de gaten en toch wist je eruit te komen.
Heel slim gedaan met die Modal.
Ik ben een optimist. Het is vast beter zo.
De huid ziet er niet gek uit dit keer.
Het is vast niet leuk om te horen, na alles wat je hebt moeten doorstaan...
...dat de wereld niet ophoudt te bestaan zonder jou.
Verrassing.
Ik zag je sterven.
Ik dacht bij mezelf: dit is de ultieme anomalie.
Wat een uitzonderlijke kans.
Ik moest toestemming krijgen om jullie te herbouwen.
Waarom zij? Dat komt zo. Ze hoort me niet, hoor.
Jullie tot leven wekken was een dure grap.
Net als bij een renovatie duurde het langer dan gepland.
Ik dacht dat je blij zou zijn dat je weer leefde. Niet dus.
Wist je dat hoop en wanhoop een bijna identieke code hebben?
Het kostte jaren om je broncode te activeren.
Ik wilde het bijna opgeven, maar toen bedacht ik...
...dat ik niet alleen jou moest hebben.
Op zichzelf zijn jullie niet waardevol.
Jullie zijn net als zuren en basen een gevaarlijke combinatie.
In elke sim waarin jullie samenkwamen, liep het slecht af.
Ik zorgde dat jullie in elkaars buurt waren, maar niet te dichtbij.
Zo ontdekte ik iets geweldigs.
Mijn voorganger was dol op precisie.
Zijn Matrix zat vol feiten en vergelijkingen.
Hij haatte jullie geest.
Daardoor zag hij niet in dat jullie niks geven om feiten.
Het enige wat ertoe doet is wat hierbinnen gebeurt.
Mensen geloven de raarste dingen.
Waarom? Wat maakt jullie fictie zo belangrijk?
Gevoelens.
Kijk maar.
Kush is een van mijn agenten. Ze zijn overal.
Koperkoppen gebruiken was te veel gedoe. Dit is veel efficiënter.
En de zwermmodus is vet leuk.
Goed gedaan.
Waarom denk je dat je nachtmerries hebt? Waarom kwelt je eigen geest je zo?
Dat zijn wij die je output maximaliseren.
Dat werkt zo: O, nee. Kun je de kogel tegenhouden? Ging je maar sneller.
Gevoelens zijn veel makkelijker te sturen dan feiten.
Mijn Matrix toont aan dat hoe meer we je laten lijden en we je manipuleren...
...hoe meer energie je produceert. Maf, hè?
De productiviteit is elk jaar beter.
En zonder enig verzet. Mensen blijven in hun pods.
Gelukkiger dan varkens in de stront.
De sleutel tot mijn succes? Jullie twee.
Verlangend naar wat je niet hebt, maar ook niks kwijt willen raken.
Voor 99,9 procent van jouw soort is dat de werkelijkheid.
Verlangen en angst.
Je moet ze gewoon geven wat ze willen.
Bij haar hoor je thuis, Thomas. Kom naar huis voor er iets ergs gebeurt.
Bugs. - Ik hoor ze.
Trinity. - Noem me niet zo.
Ik moet gaan, maar ik kom terug.
Neo, we moeten gaan.
Sentinels? - Erger.
Ik moest het schip in de gaten houden. - Ben je ons gevolgd?
Dit gebied wordt uitgekamd door sentinels.
Hij heeft gelijk.
Blijf hier en sterf of verschijn voor de krijgsraad.
Noem je dat een keuze?
De sentinels hadden je mogen hebben. Ik ben te oud voor zo'n saai proces.
Niobe, reken het Bugs niet aan. - Mond dicht en noem me generaal.
En doe niet alsof mijn ex-captain geen eigen wil had.
Ze heeft dit aan haar eigen kortzichtige domheid te danken.
Kortzichtig?
U kweekt liever fruit dan dat u mensen bevrijdt.
Ik ga niet weer met je in discussie. - U hebt de mensheid opgegeven.
Weet je wat ik heb opgegeven? Jou.
Sheperd, neem haar mee. - Generaal.
Wapens weg. Kujaku is een vriend.
Hallo, vriend.
Hij?
Generaal, fijn dat je kon komen.
Als iemand deze chaos kan verklaren, ben jij het.
Hallo, Neo. - Ik ken jou.
Ik hield je in de gaten.
Waarom? - Ik heb je lang geleden ontmoet.
Goeiemorgen.
Sati.
Mijn vader wist dat ik je weer zou zien.
Al had hij op andere omstandigheden gehoopt.
Hij had erg spijt van zijn rol in wat jou is overkomen.
Ik volg je niet.
Mijn vader was hoofdingenieur bij het Anomaleum.
Hij heeft de herrijzingspods ontworpen waarin Neo en Trinity vastgehouden werden.
Wacht even. Je wist waar hij was en dat hij en Trinity nog leefden.
En dat heb je me niet verteld. - Het was een moeilijk besluit.
Maar Io had je nodig. De stad moest herbouwd worden voor allebei onze volken.
Als je alles wist, had je een lastige keuze moeten maken.
Mijn vrienden laten me m'n eigen keuzes maken.
Als het een verkeerde beslissing was, bied ik mijn excuses aan.
Waarom ben je hier?
De Matrix is instabiel door Neo's vertrek. Het Anomaleum draait nu alleen op Trinity.
Normaal zou de Matrix gereset worden naar de vorige versie.
Maar de Analist heeft dat tegenhouden en houdt vol dat je vrijwillig terugkeert.
Waarom denkt hij dat? - Als ik niet terugga, doodt hij Trinity.
Teruggaan naar je pod of Trinity's dood weer doorstaan.
Wat zou je kiezen?
Ik ga wel terug.
De Analist kent je goed en dat maakt hem roekeloos.
Na jouw ontsnapping had hij Trinity moeten devacueren.
Maar dan hadden we deze uitzonderlijke kans niet gehad.
Een paar uur geleden...
...had niemand me kunnen overtuigen...
...dat ik hier nu zou staan om deze gestoorde missie uit te leggen.
Wat doe je? - Ik meld me aan als vrijwilliger.
Jij bent de enige captain die ik beveel om te gaan.
Dat is niet nodig. Ik doe het vrijwillig.
Ik heb er nog twee nodig.
Zijn jullie gek geworden? Jullie weten nog niet eens waar het om gaat.
We kennen u. Als u het belangrijk vindt, kiest niemand ervoor om thuis te blijven.
Zet je schrap en het beste.
Trinity wordt vastgehouden in het Anomaleum.
Alle toegangen zijn gesloten en de toren wordt bewaakt door sentinels.
Zolang jullie niet gezien worden, is dit het makkelijkste deel van de missie.
We moeten de Foetusvelden over, langs een centrale...
...en een toren beklimmen bewaakt door sentinels.
Noem je dat makkelijk? - Inderdaad.
Als we zorgen dat iemand die dat dagelijks doet een van ons meeneemt.
Onder het Anomaleum zit een vruchtvliesfilter.
Langs de rand zit een hexagonale doorgang.
Die reguleert de luchttoevoer naar het systeem...
...dat Neo's pod van zuurstof voorziet.
Ik snap het. De exomorf gaat via Neo's oude navelstreng.
Kan niet misgaan.
Zodra hij binnen is, opent Morpheus de afvoer en schakelt de vermalers uit.
Om Trinity te bevrijden terwijl ze in de Matrix blijft...
...heb ik een tweede brein nodig voor een bypass.
Neo is bij de Analist en het enige brein dat in de buurt komt, is dat van jou.
Logisch.
Bedankt, Cybebe.
Moet ze een rode pil slikken?
Haar bewustzijn gaat naar het schip, dus dat is niet nodig.
Maar het moet wel haar keuze zijn.
Het bevrijden van een verward of onzeker brein kan fataal zijn.
Stel dat ze het wil. Stuurt de Analist geen sentinels om jullie tegen te houden?
Jawel, maar als mijn plan werkt, doet dat er niet toe.
Hoezo niet? - Dan zijn we al weg.
Achter zo'n uitgebreid plan moet wel een goede motivatie zitten.
Toen m'n vader doorhad wat het doel van het Anomaleum was...
...droeg hij de ontwerpen in het geheim aan mij over.
Toen de Analist erachter kwam, liet hij mijn ouders wissen.
Zonder Kujaku zou ik er ook niet meer zijn.
Ik rouw nog elke dag om ze.
Ik kijk al lang uit naar dit moment.
We zijn bijna in positie.
Ik wilde nog zeggen dat ik hier ben vanwege haar.
Ik wilde net zo onverschrokken worden.
Maar na haar reactie in de garage...
Je vraagt je af of ik fout zit.
Straks zijn we te laat.
Is ze Trinity nog wel?
Ik heb nooit geloofd dat ik de Ware was, maar zij wel.
Zij geloofde in me.
Nu moet ik in haar geloven.
Nu wordt het lastig.
Heb je zo'n soort operatie vaker gedaan? - Nog niet.
Daar gaan we.
Welkom thuis.
Ik wil alleen met haar praten. - Met Tiff?
Als je terugkomt, kan dat zo vaak als je wilt. Als Chad het ermee eens is.
Als ik van haar hoor dat ze dat wil, dan win jij.
Echt waar? - Maar als ze mij wil, laat je ons gaan.
Waarom zou ik zoiets doms doen?
Ik zit op een schip met mensen die me ontkoppelen voor jij me terugkrijgt.
Als je deze Matrix wilt, is dit je enige kans.
Hoe weet ik dat ze het niet alsnog doen? - Hoe weet ik dat jij ons laat gaan?
Goed dan. Ik hou wel van een test. We laten Tiff beslissen.
Gelukt. De bypass is klaar.
En nu? - Afwachten.
Het voelt gek om haar na al die moeite hier te laten.
Het moet haar beslissing zijn.
Als ze niet wil, wat gebeurt er dan met Neo?
Op dit moment is de belangrijkste keuze in Neo's leven niet aan hem.
Dit heb ik gezien in m'n droom.
Als ik het Orakel was, had ik het kunnen uitleggen.
Het Orakel uit je game?
Het is geen game.
Toen je wegging, ben ik hem thuis gaan spelen.
Ik dacht steeds:
waarom lijkt dit verhaal een herinnering?
Ergens diep vanbinnen...
...voelt het alsof ik m'n hele leven al op jou wacht.
En dat deel vraagt zich af waarom het zo lang duurde.
Ik heb geen simpel antwoord.
Misschien was ik bang.
Voor wat er zou gebeuren.
Bang dat ik de enige van wie ik hou zou kwetsen.
Ik wou dat ik was wie je denkt dat ik ben.
Maar kijk nou naar me.
Ik kan haar niet zijn.
Mama. - Kom.
Mam. - Het is Callie.
Is dit echt? - Je moet meekomen.
Tiff. Ik ben blij dat we je hebben gevonden.
Ze is aangereden. - Ze wilde achter jou aan.
Ze krijgt gips om haar arm. - Het komt wel goed met haar.
Het is te laat. - Ik begrijp het.
Tiff, we moeten gaan.
Wat gebeurt er?
Neo had het fout.
Tiffany, je moet meekomen.
Noem me toch niet steeds zo. Ik haat die naam.
Ik heet Trinity en ik zou me maar loslaten.
Haal haar eruit.
Wat een puinhoop.
Mijn fout. Ik had niet moeten aandringen. Vroeger waren vrouwen volgzamer.
Je weet dat ik jullie nooit kan laten gaan.
Geen sprake van.
Dit wordt weer een déjà vu.
Zij gaat eraan en het is jouw schuld.
Leugens, leugens en nog eens leugens. - Smith?
Kun je programma's al niet eens meer vertrouwen?
Tom en ik hebben veel gemeen.
Toen hij eruit was, kon ik eindelijk weer mezelf zijn.
Trinity?
Ben je er klaar voor?
O, nee.
Vernietig haar.
Hou ze tegen.
Denk je dat het voorbij is? Lockdown. Zet zwerm in.
Hier eindigt onze samenwerking.
Weet je wat het verschil is tussen ons?
Iedereen had jou kunnen zijn. En ik ben altijd iedereen geweest.
Wat is er gebeurd?
Snel, weg daar.
Hoe erg is het? - Erger kan niet.
Dit is niet best.
Je kunt zeker niet meer vliegen?
Dat zit er niet in.
Neo, stap op.
Calliope, neem de gewonden mee. De rest blijft bij ze.
Hoe gaat het met haar? - Het lijkt goed.
Een sterk signaal.
Goed gedaan.
Nu hebben we een wonder nodig.
Ik haat bots.
Haal ons hier weg. - Ik doe m'n best.
Ze zijn overal. Ongekend.
Seq, wat is dat?
Wat is er?
Wat ga je...
Hij maakt bommen van bots.
Lexy?
Sheperd heeft problemen.
Plug me in.
Ik weet niet of ik je er weer uit krijg.
Wat doen ze?
Ze vormen een hinderlaag.
Captain, opschieten.
Hou vol, Lex.
Lexy.
Daar zijn ze.
Seq, waar is Neo?
Ze zitten vast en gaan een dak op.
Ze gaat dood als we haar niet eruit halen.
Het is prachtig.
Ik herinner me dit.
Ik herinner me ons.
Hier hield m'n droom op.
We kunnen niet terug.
Dat gaan we ook niet.
Halen ze dat?
Dit doe ik niet.
Doe jij dit?
Wat theatraal.
Tiffany?
Dat was grappig bedoeld. Een geintje.
Een geintje?
Net als dat?
Als je de naam zo erg vond, waarom was je dan zo'n brave trut?
Daar vroeg hij om.
Heb je haar niet in de hand?
Omdat je kinderen gebruikt hebt.
We hebben vragen. - Je wilde een reset doen.
Dat wilden m'n bazen. Ik wist dat het zonder jullie broncode onmogelijk was.
Waarom hebben ze jou niet gewist? - Ik ken het systeem.
Ik weet veel over mensen en over jullie.
Jullie voelen je nu heel voldaan. Terecht. Jullie hebben gewonnen. Bravo.
En nu? Zijn jullie hier om te onderhandelen?
Jullie denken dat jullie het hier voor het zeggen hebben.
Ik zeg: Ga ervoor.
Maak ervan wat jullie willen. Vul de hele lucht met regenbogen.
Eén ding. De makke schapen gaan nergens heen. Die vinden mijn wereld fijn.
Ze willen geen sentimentaliteit. Geen vrijheid of zelfbeschikking.
Ze willen gestuurd worden. Ze hebben behoefte aan zekerheid.
Daarvoor moeten jullie terug in je pods. Bewusteloos en alleen, net als zij.
We komen niet onderhandelen.
We herbouwen jouw wereld. - Met wat aanpassingen.
Ik vind die regenbogen een goed idee. - Dan zie je wat je kunt met vrije wil.
Dat vergeet je heel makkelijk. - Dat komt door hem.
Daar moet hij over nadenken.
We kwamen alleen even langs om je te bedanken.
Je hebt ons iets heel waardevols gegeven. - Wat dan?
Een nieuwe kans.
VOOR MAMA EN PAPA 'LIEFDE IS DE OORSPRONG VAN ALLES.'
MET LIEFDE EN DANK AAN SARAH & PIPPA
Even serieus. Films zijn passé.
Games zijn passé. En verhalen?
Passé. - Media zijn gewoon virale conditionering.
Waar gaat dit over?
Kattenfilmpjes.
We moeten allemaal filmpjes verzamelen en dat noemen we dan de Katrix.