‪- เฮส เราอยู่ข้างในแล้ว ‪- เขาไม่อยู่ใช่มั้ย
‪ไม่อยู่ บ้านไม่มีคน เช็กข้างนอก ชั้นใต้ดิน
‪ดาดฟ้าแล้วก็สอบถามเพื่อนบ้านด้วย ‪หาเขาให้เจอ!
‪แล้วทูลินล่ะ มีร่องรอยว่าเธอแวะไปรึเปล่า
‪ไม่มีร่องรอยของเธอนะ ‪แต่เดี๋ยวเราจะเช็กกล้องวงจรปิด
‪แล้วได้ข่าวคราวจากเธอครั้งสุดท้ายเมื่อไร
‪เธอบอกว่าจะไปหาเกนซ์ที่กองพิสูจน์หลักฐาน
‪คุยกันอยู่สองชั่วโมงแล้วเธอก็ขึ้นรถเขา
‪แล้วก็ออกไปด้วยกัน
‪เราเจอมือถือเธอในถังขยะที่ออฟฟิศเขา
‪แจ้งทุกหน่วยแล้วเป็นไง
‪ยังไม่มีรายงานอะไร
‪เกนซ์บอกผู้ช่วยเขาว่า ‪เขาจะไปประชุมในเอสเบิร์ก
‪แต่นั่นและอีกหลายๆ อย่างเป็นแค่เรื่องโกหก
‪เขาเปลี่ยนชื่อเป็นซิม่อน เกนซ์ตอนอายุ 18
‪แล้วครอบครัวทูลินได้ข่าวคราวจากเธอมั้ย
‪ไม่ ฉันคุยกับตาแล้ว ‪ตอนนั้นพวกเขากำลังร่วมงานของโรงเรียน
‪เธอถามหลายคำถามเกี่ยวกับเกาลัด
‪- เกาลัดเหรอ ‪- ใช่
‪โอเค
‪ต้องมีบางอย่างในอะพาร์ตเมนต์ ‪ที่พอจะบอกเราได้ว่าเขาไปไหน
‪เช็กอะพาร์ตเมนต์ มือถือ อีเมล บัตรเงินสด…
‪เฮส ทุกคนทำงานกันเต็มที่แล้ว
‪ตอนนี้เรามุ่งหาแค่พื้นที่โคเปนเฮเกน ‪สถานที่ที่เกนซ์เข้าถึงได้
‪เฟอร์รี่ สนามบิน เราพยายามทำทุกอย่างที่ทำได้
‪ใช่สิ
‪ผมรู้
‪- ผมจะขับไปโคเปนเฮเกนเดี๋ยวนี้เลย ‪- โอเค
‪ไม่นะ ไม่น่าจะสาย
‪ดีเลย
‪งั้นเดี๋ยวเราเจอกัน
‪ใช่ แล้วจำไว้ล่ะว่าวันนี้เป็นวันดี
‪สวัสดีค่ะ
‪ใช่
‪เกนซ์
‪ช่วยดูหน่อยสิว่าหาเบอร์เจ้าของบ้านได้มั้ย
‪เกนซ์ จะมาช่วยฉันรึเปล่า
‪เจ้าของบ้านไม่ได้ลงทะเบียน
‪ต้นเกาลัดนั่นน่าจะเป็นสายพันธุ์ที่ใช่ ‪แต่ดูเหมือนจะเป็นบ้านร้าง
‪แต่คงไม่ร้างเพราะกล้องยังดูใหม่
‪แล้วก็มีแล็ปท็อปด้วย
‪ไนอา
‪คุณไปเอามาจากไหน
‪ใต้กระถางต้นไม้ตรงนั้น
‪สวัสดี
‪นี่ตำรวจนะ
‪สวัสดี
‪เกนซ์ นี่ดูเหมือนเครื่องติดตามของเราเลย
‪(ตำรวจ)
‪อะไรเนี่ย
‪ทำไมมันมาอยู่ที่นี่
‪รูปถ่ายของเรา
‪โทรแจ้งนีแลนเดอร์เร็ว เราต้องมีกำลังเสริม
‪อาจจะมีร่องรอยของคริสติเน่ที่นี่
‪เกนซ์ โทรหาพวกเขาเร็ว
‪ผมกำลังรอใครบางคนอยู่
‪ไม่ต้องเรียกใครหรอก แค่นี้ก็พอแล้ว
‪ผมรู้ว่ามันเสี่ยงที่ใช้เกาลัดจากฟาร์มแต่ว่า…
‪คิดอีกแง่นึง มันก็จำเป็นต้องใช้
‪เข้าใจนะ
‪เกนซ์…
‪บอกฉันมาว่าคุณไม่ได้ฆ่าคนพวกนั้น
‪- บอกฉันมาว่าคุณไม่ได้ทำ ‪- ผมทำ
‪บางครั้งเราก็ต้องมองภาพรวมนะ
‪- ส่งอาวุธมาให้ฉัน ‪- ผมไม่มีอาวุธ มันอยู่ในรถ
‪นอนลงไป
‪ยกมือขึ้นเดี๋ยวนี้
‪ไม่นะ!
‪บอกแล้วไงว่าน่าจะกลับบ้านไปซะ
‪บอกกันดีๆ แล้วนะ
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เดอะ เชสต์นัท แมน)
‪จนถึงตอนนี้ ตำรวจยังไม่แสดงความคิดเห็น
‪เกี่ยวกับการค้นหาตัวโฮซ่า ฮาร์ทุง ‪รมว.กระทรวงกิจการสังคม
‪ซึ่งได้มีการประกาศเมื่อสักครู่นี้
‪แต่จากแหล่งข่าวตำรวจที่ไม่ระบุชื่อ
‪มีการคาดว่าชีวิตของรัฐมนตรี ‪กำลังตกอยู่ในอันตราย
‪ตำรวจและหน่วยข่าวกรองได้ระดมกำลังค้นหา
‪ท่านรัฐมนตรีอย่างเต็มที่
‪การค้นหาโฮซ่า ฮาร์ทุงเกิดขึ้นแค่ไม่กี่วัน
‪หลังจากที่คดี "มนุษย์เกาลัด" ถูกปิดไป
‪คดีนั้นทำให้มีการคาดเดาว่าคริสติเน่ ฮาร์ทุง
‪ลูกสาววัย 12 ขวบของท่านรัฐมนตรี ‪ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
‪ขอโทษนะ ผมขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย
‪- โทษครับ ‪- ซีตรอง ดีเอส7
‪ผมถามอะไรหน่อยได้มั้ย
‪เอาไปเลย
‪บอกนีแลนเดอร์ด้วยว่าพวกผู้ใหญ่ ‪อยากให้จัดแถลงข่าวโดยเร็วที่สุด
‪สวัสดีครับ ผมอยากถามอะไรหน่อย
‪- รอแป๊บนึง ‪- ไม่รออะไรทั้งนั้น
‪- พวกคุณบอกให้เรามาที่นี่ ‪- ผมขอโทษ
‪ขอบคุณที่แวะมาครับ
‪เชิญทางนี้เลย
‪เจออะไรมั้ย
‪ของที่เขาทิ้งไว้ที่นี่ไม่มีค่าอะไรสำหรับเขา
‪มีแผนการทำคดีเจสซี่ คิยุม ‪แล้วก็รายงานการติดตาม
‪ซึ่งเขาคงใช้เพื่อตามหาราซูลี่กับสแกนส์ ‪ก่อนที่เราจะเจอพวกเขา
‪แล้วก็มีภาพจากกล้องวงจรปิด
‪ภาพอะไร
‪ภาพทูลินแล้วก็ภาพนายกับทูลิน
‪หัวหน้าครับ ดูนี่สิ
‪นี่ลูกน้องเพิ่งส่งภาพเด็กผู้หญิงให้ดู
‪เขาเอาไว้ใช้คั่นหนังสือ
‪- คริสติเน่เหรอ ‪- ไม่ใช่ เป็นรูปภาพเก่า
‪น่าจะเป็นแอสตริดฝาแฝดของเขา
‪เขาไม่ได้จับตาดูแค่พวกเรา
‪มีภาพค้างอยู่ที่จอแล็ปท็อป
‪แต่เราต่ออินเทอร์เน็ตไม่ได้
‪- อาจจะเป็นห้องครัวในกระท่อม ‪- แล้วเห็นอะไรบ้าง
‪มีหนังสือพิมพ์อยู่บนโต๊ะ
‪หนังสือพิมพ์อะไร ท้องถิ่นรึเปล่า
‪ภาษาเยอรมัน
‪- ภาษาเยอรมันเหรอ ‪- ใช่
‪ส่งข้อมูลทุกอย่างมาให้ผม ‪เราต้องเช็กว่าพวกเขาขับเข้าเยอรมันรึเปล่า
‪ได้เลย ฉันต้องไปแล้ว
‪สตีน ฮาร์ทุงอยู่ที่สน. ต้องแวะไปคุยกับเขาหน่อย
‪อาจจะได้ข้อมูลอะไรใหม่ๆ
‪นี่ไนอา ทูลินนะคะ ตอนนี้ฉันรับไม่ได้
‪แม่ยังไม่รับอีกเหรอคะ
‪ยังเลย
‪แต่ว่า…
‪เดี๋ยวเสร็จงานแล้วก็คงโทรมา
‪เราไปตลาดซื้อของทำอาหารเย็นกันดีกว่า
‪เราจะทำมีทบอลซอสแกงกัน
‪เสร็จแล้วเราก็ไปหลอกหรือเลี้ยงกับเพื่อนๆ
‪โอเคมั้ย
‪ฟังตานะ เล
‪ตาแน่ใจว่าแม่เขาติดทำคดีอยู่ ‪ไม่งั้นตอนนี้ก็คงอยู่กับเราแล้ว
‪แม่รักหนูนะ
‪เราลองโทรหาผู้ชายคนที่ตาคนละสีได้มั้ยคะ
‪นั่นใครเหรอ
‪(เฮ็กเตอร์ มาโลท์ ‪ไร้ญาติ)
‪ได้รับเรียบร้อยแล้ว
‪ฮัลโหล
‪ขอโทษที่ผมโทรมารบกวน ผมชื่อแอ็กเซล
‪เป็นพ่อเลี้ยงของไนอาแล้วก็ตาของเล ‪ผมเดาว่าคุณคงได้ยินเกี่ยวกับผมบ้าง
‪เคยได้ยินครับ
‪ตอนนี้ผมอยู่กับเล เราพยายามโทรหาแม่ของเธอ
‪แต่ว่าติดต่อเธอไม่ได้เลย
‪เราอยากรู้ว่าคุณพอจะมีเวลาคุยกับเลหน่อยมั้ย
‪ผมหวังว่าคุณคงจะพอมีเวลานะ
‪ได้เลย
‪เยี่ยมเลย ขอบคุณมาก
‪- คุยได้เลย ‪- ขอบคุณค่ะตา
‪- หนูเองแหละที่อยากคุยกับคุณ ‪- สวัสดี เล
‪หนูแค่มีเรื่องสำคัญจะบอกแม่หน่อย
‪แต่แม่หนูไม่รับโทรศัพท์ คุณรู้มั้ยว่าแม่หนูอยู่ไหน
‪ตอนนี้ยังไม่รู้ แต่ว่า…
‪ถ้าฉันเจอแล้วจะบอกให้นะว่าหนูอยากคุยด้วย
‪แค่บอกแม่ว่าไม่เป็นไรก็พอค่ะ
‪ไม่เป็นไรอะไรเหรอ
‪แค่บอกแม่หนูว่าไม่เป็นไรค่ะ
‪บอกว่าไม่เป็นไร
‪ตาบอกว่าหนูต้องวางแล้ว ‪คุณช่วยบอกแม่หนูให้ด้วยนะคะ
‪ฮัลโหล
‪รู้อะไรมั้ย เล ฉัน…
‪ฉันจะหาแม่หนูให้เจอนะ
‪แล้วหนูจะได้บอกกับแม่เอง ตกลงมั้ย
‪โอเค ขอบคุณค่ะ
‪(ฟาร์มเกาลัด)
‪ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น
‪ลิว ซึ่งเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของเธอบอกว่า ‪โฮซ่าค้นเจอคดีเก่าแล้วก็ผลุนผลันออกไป
‪โดยที่ไม่พูดอะไรเลยสักคำ
‪- เธอไปไหน ‪- นี่มันเรื่องอะไรกัน
‪ผมอยากให้คุณดูรูปนี้หน่อย
‪คุณเคยเห็นผู้ชายคนนี้มั้ย
‪เขาชื่อซิม่อน เกนซ์ ‪เขาเป็นหัวหน้ากองพิสูจน์หลักฐาน
‪ผมไม่เคยเห็นเขามาก่อน
‪แล้วเขามาเกี่ยวอะไรด้วย ‪เขาเป็นตำรวจไม่ใช่เหรอ
‪แล้วชื่อโทเค่ เบอริ่งมีความหมายอะไรมั้ย
‪- โฮซ่าเคยพูดถึงชื่อโทเค่ เบอริ่งรึเปล่า ‪- ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น
‪ที่ผมรู้ก็คือกุสตาฟยืนอยู่ใน
‪ห้องนั่งเล่นพร้อมกับมนุษย์เกาลัดพวกนั้น
‪คุณไม่น่าจะหาตัวเธอยากนะ
‪- คุณมีทั้งเสาส่งสัญญาณมือถือ ทั้งกล้อง… ‪- ภรรยาคุณปิดมือถือ
‪เราเลยติดตามสัญญาณไม่ได้
‪แต่ผมสัญญาว่าเรากำลังทำทุกอย่างที่เราทำได้
‪ผมรายงานท่านรมว.ยุติธรรมแล้ว
‪เราร่วมมือกับหน่วยข่าวกรอง ‪ทุกคนตามหาเธอกันอยู่
‪คุณรู้มั้ยว่าวันนี้เธอใส่ชุดอะไร
‪- สตีน ‪- พ่อฮะ
‪เขาถามว่าแม่ใส่เสื้อผ้าอะไร
‪แม่ใส่เสื้อผ้าแบบไหนเหรอฮะ
‪แม่ใส่…
‪แม่ใส่กางเกงขายาวสีเทา
‪- แบบที่แม่ใส่อยู่บ้านน่ะ ‪- กางเกงวอร์ม
‪- ใช่ ‪- แล้วเสื้อล่ะฮะ
‪สีนํ้าตาล
‪เสื้อถักสีนํ้าตาล
‪- แล้วก็รองเท้ากีฬา ‪- ขอบคุณครับ
‪เดี๋ยวผมมานะ
‪พ่อฮะ จำได้มั้ยว่าพวกเขาหาผมจนเจอ
‪สวัสดี
‪คริสติเน่
‪โทเค่
‪สวัสดี โฮซ่า
‪เธออยู่ไหน
‪เธอยังมีชีวิตอยู่รึเปล่า
‪เข้ามาข้างในสิ
‪คริสติเน่
‪คริสติเน่ ลูกอยู่ที่นี่รึเปล่า
‪นี่แม่นะ
‪คริสติเน่ ลูกอยู่ที่นี่รึเปล่า
‪ฉันซื้อบ้านนี้ตอนที่เธอออกข่าวในสื่อ
‪คริสติเน่ นี่แม่นะ
‪เธอได้เป็นรมว.กิจการสังคม
‪ช่างย้อนแย้งจริงๆ นะ
‪เธอยืนยิ้ม พูดแทนเด็กๆ
‪ดีนะที่บ้านไม่ได้เปลี่ยนไปมากเท่าไร
‪นั่นเป็นห้องนั่งเล่นที่พ่อบุญธรรมฉัน ‪นั่งดูกีฬาในทีวี
‪หรืออะไรก็ตามที่เขาดูตอนนั้น
‪นั่นห้องครัว
‪แม่บุญธรรมฉันใช้เวลาในนั้นเยอะ ‪มันเป็นห้องโปรดของครอบครัว
‪พวกเขาอยู่ในนี้กันตลอด
‪โทเค่
‪แล้วนั่นก็ห้องนํ้า
‪แม่บุญธรรมฉันชอบอาบนํ้านานบ่อยๆ
‪เธอมีลูกสองคนซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลย
‪ก็เลยต้องพักผ่อนเยอะ
‪ถูกของคุณ ตอนนั้นฉันโกหก ‪ฉันไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไร
‪ไม่หรอก
‪เธอรู้ว่าตัวเองทำอะไร
‪- เธอรู้อยู่แก่ใจว่ากำลังทำอะไร ‪- คุณโกรธฉัน
‪อยากดูห้องกินข้าวมั้ย
‪เราแทบจะไม่เคยใช้มันเลย
‪ใช้แค่ตอนมีแขกมา แล้ววันนี้เราก็มีแขก
‪มานั่งสิ
‪มาสิ นั่งก่อน
‪เธอนั่งตรงนั้น
‪ฉันก็อยากชวนน้องสาวฉันมาด้วยนะ ‪แต่พอดีเธอไม่ว่าง
‪แต่ไนอามาได้
‪โทเค่ ขอร้องเถอะ
‪ขอร้องนะ คริสติเน่อยู่ไหนเหรอ
‪เรามาทำอย่างที่เราเคยทำกันเถอะ
‪เรานั่งเล่นอย่างมีความสุขด้วยกัน
‪เราจะคุยกันนิดหน่อยแล้วก็…
‪เธออยากทำให้เป็นครอบครัวนี่ จำได้มั้ย
‪ครอบครัว
‪นี่ไง เอาเกาลัดไปสิ
‪ให้ดูซิ
‪เม็ดนั้นสวย เม็ดนั้นก็สวย
‪ที่สำคัญคือต้องค่อยๆ เจาะ ไม่ใช่แทงเข้าไป
‪คุณฆ่าคนพวกนั้นเหรอ
‪ฆ่าเพราะฉันเหรอ
‪เปล่า ฉันช่วยชีวิตเด็กๆ เอาไว้
‪ตอนนี้พวกเขามีชีวิตที่ดีขึ้น ‪เพราะไม่มีแม่ไร้ประโยชน์พวกนั้นแล้ว
‪เร็วสิ
‪ว่าไงล่ะ
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไร
‪แล้วฉันก็ไม่สนด้วย
‪บอกฉันมาว่าลูกฉันอยู่ไหน บอกสิ!
‪ไม่งั้นจะเอาไอ้นั่นแทงฉันเหรอ
‪แต่ถ้าแทงก็ไม่รู้ว่าลูกเธออยู่ไหนสินะ
‪- ใช่มั้ย ‪- บอกมานะ
‪เธอทำบรรยากาศเสียหมดเลย
‪มาร้องเพลงกันหน่อยดีกว่า
‪เธอร้องไม่ได้ แต่เรามาร้อง ‪เพลง "มนุษย์เกาลัด" กัน จำได้มั้ย
‪ดูสิ
‪มนุษย์เกาลัด
‪เข้ามาข้างในสิ มนุษย์เกาลัด
‪เข้ามาข้างใน...
‪ร้องสิ
‪วันนี้เธอมีเกาลัด
‪ดังๆ หน่อย
‪ให้ฉันรึเปล่า
‪เยี่ยมเลย ร้องไปเรื่อยๆ
‪ขอบคุณมากนะ
‪อีกรอบนึง
‪พร้อมกันเลย
‪มนุษย์เกาลัด เข้ามาข้างในสิ
‪มนุษย์เกาลัด
‪- ดังขึ้นอีก ‪- ข้างใน…
‪ดังอีก! ไม่ได้ยินเสียงเลย
‪วันนี้เธอมีเกาลัด…
‪ร้องเพราะใช่มั้ย
‪เพราะอย่างไม่น่าเชื่อเลยนะ ไปไหนแล้วล่ะเนี่ย
‪ใจเย็นๆ
‪ฉันจะพาไปดูว่าน้องสาวฉันกับฉันอยู่ห้องไหน
‪- นีแลนเดอร์พูด ‪- ว่าไง
‪- เจอรึเปล่า ‪- เจออะไร
‪บ้านไง ที่มีหนังสือพิมพ์ภาษาเยอรมัน
‪เราหาไม่เจอ เราไม่มีเบาะแสจะให้ตาม
‪นี่อยู่ไหนเหรอ
‪อยู่บนเกาะเมิน
‪พอจะรู้ว่าต้องไปไหน แต่ก็ยังหาไม่เจอสักที
‪ต้องไปที่ไหนเหรอ
‪เดี๋ยวผมโทรกลับนะ
‪เฮส
‪เฮส!
‪ฉันต้องขอบใจเธอมากเลยนะ
‪ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะเธอ ‪ฉันก็คงไม่ได้พบจุดมุ่งหมายชีวิต
‪ต้องบอกว่า
‪เหมือนฟ้าหลังฝนนะ ว่ามั้ย
‪ไม่ต้องห่วงนะ เธอเป็นคนสุดท้ายแล้ว โฮซ่า ‪ฉันจะทำอย่างสุดฝีมือเลย
‪ฉันแนะนำให้ทำตัวผ่อนคลายให้มากที่สุดนะ
‪จำไว้ว่าทุกอย่างมันเป็นไป ‪เพื่อจุดมุ่งหมายที่ยิ่งใหญกว่า
‪ว่าไง มีเรื่องอะไรเหรอ
‪ตอนนี้ยังคุยไม่ได้ เดี๋ยวจะโทรกลับไป
‪ฟังดูดีนะ ได้เลย บ๊ายบาย
‪มาตัดมือข้างแรกกันเลย
‪ทูลิน!
‪แกหาบ้านหลังนี้เจอได้ยังไง
‪บอกมา!
‪ที่คั่นหนังสือ คู่แฝดของนายยืนอยู่หน้าต้นเกาลัด
‪ที่คั่นหนังสือฉันเหรอ
‪มีใครอีกบ้างที่รู้ว่าแกอยู่ไหน
‪ไม่มีใครรู้
‪ใช่สิ นีแลนเดอร์รู้
‪ฉันลืมไปเลย
‪- ตำรวจท้องที่อยู่ไกลแค่ไหน ‪- อย่างน้อย 10-12 นาที
‪เกนซ์ นายทำไม่สำเร็จหรอก ‪ทุกคนรู้ว่านายเป็นใคร
‪ทูลินไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง เธอเป็นคนบริสุทธิ์
‪แล้วฉันก็ไม่สนหรอกนะ ‪ว่าทูลินเคยทำอะไรตอนเด็กๆ
‪มันไม่ใช่ความผิดของเธอที่นายต้องมาอยู่ที่นี่
‪ไม่ใช่เหรอ
‪- ตอนนั้นเธอยังเด็ก ‪- เธอผิดเต็มๆ แกมันไม่เข้าใจอะไรซะเลย
‪- ความผิดเธอ ‪- ตอนนั้นเธอยังเด็ก
‪หุบปากซะ
‪- แกไม่เข้าใจอะไรหรอก ‪- เกนซ์
‪ตอนนั้นเธอเป็นเด็ก เธอยังเด็กอยู่
‪เมียกับลูกสาวแกโดนไฟครอกตายไม่ใช่เหรอ
‪แกไปอยู่กับลูกเมียเถอนะ
‪โฮซ่า
‪ตื่นสิ
‪ตื่น
‪ให้ตายสิ
‪คริสติเน่…
‪ฉันได้ยินเขาคุยโทรศัพท์
‪เกนซ์!
‪ไปอยู่ที่มุมห้อง!
‪ติดสิวะ!
‪ให้ตายห่าสิ!
‪หลุดสิวะ!
‪มาทางนี้
‪โฮซ่า มาตรงนี้
‪มาเร็ว
‪กดไว้
‪ยกให้สูงกว่าหัวใจ เดี๋ยวผมกลับมา
‪ฉันผิดหวังในตัวเธอนิดหน่อยนะ ไนอา
‪เธอน่าจะยอมรับสิ่งที่ฉันทำ ‪มากกว่าที่จะพยายามขัดขวาง
‪ได้ยินมั้ย
‪แต่ตอนนี้ทุกอย่างก็จบลงแล้ว
‪เรื่องราวของมนุษย์เกาลัด ‪จะเป็นที่เล่าขานไปอีกนานหลายปี
‪ฉันต้องตัดสินใจก่อนว่าจะทำยังไงกับเธอดี
‪เธอมีเล
‪ลูกเธอต้องการแม่
‪หุบปากซะ
‪- ใจเย็นน่า ‪- ปล่อยฉัน
‪ช่างหัวแม่ง!
‪บอกเหตุผลดีๆ มาสักข้อซิ ‪ว่าทำไมเลไม่ควรมีชีวิตที่ดีขึ้น
‪เกนซ์!
‪ออกมาสิวะ!
‪เกนซ์ ออกมาจากรถสิวะ!
‪เฮส!
‪อย่า… ห่าอะไรวะเนี่ย
‪อย่าขยับนะ
‪โอเค โฮซ่าอยู่ไหน
‪เธอปลอดภัยดีแล้วก็อยากฟัง ‪ว่าแกทำอะไรกับลูกของเธอ
‪- ไม่นะ ‪- ใช่
‪เลื่อยของแกไม่ได้ตัดแค่กระดูก ไอ้สารเลว
‪เกนซ์ มันจบแล้ว
‪- หุบปาก ‪- ออกมาจากรถแล้วยกมือขึ้นดีๆ
‪หุบปากซะ!
‪ทูลิน
‪มานี่
‪โอเค
‪มานี่
‪ผมช่วยคุณเอง
‪- โอเคนะ ‪- โอเค
‪- ค่อยๆ ‪- โอเค
‪เร็ว
‪ผมอุ้มคุณไว้แล้ว
‪เขาอยู่ไหน
‪เกนซ์…
‪เกนซ์
‪คริสติเน่อยู่ไหน
‪เกนซ์ คริสติเน่อยู่ไหน
‪- บอกมาสิว่าเธออยู่ไหน ‪- เกนซ์ บอกมาสิ
‪คริสติเน่อยู่ไหน
‪ฮัลโหล
‪ฮัลโหล โทเค่
‪เธออยู่รึเปล่า
‪ฉันไม่ชอบเลยนะ
‪เธอสัญญาว่าจะโทรมาทันทีที่…
‪ตำรวจรู้สึกช็อกที่พบว่า ‪ซิม่อน เกนซ์ซึ่งอายุ 44 ปี
‪คือฆาตกรที่ได้รับฉายาว่า "มนุษย์เกาลัด"
‪เกนซ์ถูกตำรวจฆ่าตาย ‪ระหว่างการจับกุมเมื่อวานนี้
‪เขาเป็นหัวหน้ากองพิสูจน์หลักฐาน
‪เขาเป็นคนที่สืบสวนการฆาตกรรม ‪ซึ่งเขาเป็นคนลงมือเอง
‪ตอนนี้ตำรวจกำลังสืบสวนอยู่ว่า ‪เกนซ์มีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายตัวไป
‪ของคริสติเน่ซึ่งเป็นลูกสาว ‪ของ รมต.โฮซ่า ฮาร์ทุงหรือไม่
‪เธอหายตัวไปเมื่อปีที่แล้ว
‪โฮซ่า ฮาร์ทุงออกจาก ‪โรงพยาบาลแล้วเมื่อเช้านี้…
‪หนาวมั้ย
‪- อยากให้เปิดฮีทเตอร์รึเปล่า ‪- ไม่ ฉันไม่หนาว ขอบใจนะ
‪นีแลนเดอร์จะบรีฟให้เราฟังเมื่อเราไปถึง
‪เขากำลังคุยอยู่กับตำรวจเยอรมัน
‪- รู้นะ ‪- ดี
‪คุณรู้ใช่มั้ยว่าโอกาสที่เธอจะยังมีชีวิตอยู่มีน้อยมาก
‪ถ้าเราหาเธอเจอนะ
‪มีข่าวคราวอะไรมั้ย
‪โทรศัพท์ที่โทรไปหาเกนซ์เมื่อคืน ‪มาจากเสาส่งสัญญาณมือถือ
‪ที่ห่างจากท่าเรือเฟอร์รี่หนึ่งชั่วโมง ‪ใกล้ๆ ชายแดนโปแลนด์
‪พวกเขาเจอบ้านหลังนึงที่นั่นแล้วก็ปิดถนนไว้แล้ว
‪- มันเป็นบ้านลักษณะไหน ‪- เรารู้ว่ามันอยู่ใกล้ๆ หมู่บ้าน
‪พยานสองสามคนจำรถของเกนซ์ได้
‪ปีที่แล้วเขาแวะไปที่นั่นบ่อย
‪ตั้งแต่ที่เขาซื้อบ้านให้น้องสาวของเขาน่ะ
‪พวกเขายืนยันน่ะ
‪พอคัดค้าน รมว. ยุติธรรมก็โทรมา
‪- เรารู้มั้ยว่าเธอ… ‪- ไม่มีใครเคยเห็นเด็กแถวๆ บ้านหลังนั้น
‪พยานหลายคนบอกว่าน้องสาวเขาอยู่ที่นั่นคนเดียว
‪เรารู้ว่าเกนซ์จับตาดูเธอ
‪และจุดตั้งแค้มป์ ต่อไปเป็นรายงานภูมิอากาศ
‪พรุ่งนี้อากาศจะแปรปรวน ‪ท้องฟ้าจะเริ่มโปร่งวันพุธและวันพฤหัส
‪จะแดดออก และไม่มีฝนตก ‪รายงานสภาพอากาศสนับสนุนโดย…
‪สวัสดีครับ คุณแจ้งว่ามีพื้นที่ที่ฝนทำเสียหายใช่มั้ย
‪ฉันพูดภาษาเยอรมันไม่เป็น
‪แอสตริด เบอริ่งใช่มั้ยครับ
‪ปล่อยฉันนะ
‪อย่าดิ้น
‪- ปล่อยฉันสิ ‪- อย่าขยับ
‪ปล่อยฉัน
‪ไม่ต้องกดก็ได้ เธอหายใจไม่ออก
‪แอสตริด คริสติเน่อยู่ไหน
‪- เขาตายแล้วเหรอ ‪- ใช่
‪คริสติเน่อยู่ไหน
‪บอกพ่อแม่เธอด้วยว่าฉันทำเท่าที่ทำได้แล้ว
‪ชั้นล่าง
‪มันล็อกอยู่
‪ทำไมไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยนะ
‪คริสติเน่
‪สตีน ฉันทำใจไม่ได้ ฉันว่าเราไปกันเถอะ
‪- เปิดประตูหน่อย ‪- ที่รัก
‪- ฉันรู้สึกได้เลยว่ามีอะไรผิดปกติ
‪ฉันอยากกลับบ้านแล้ว
‪- อรุณสวัสดิ์จ้ะ ‪- แม่
‪เอกสารจากฝ่ายจัดการ ‪เซ็นแล้วเรียบร้อย ทุกอย่างพร้อม
‪- ตกลงให้ผมฉีกทิ้งใช่มั้ย ‪- ใช่เลย
‪ช่วยเก็บกุญแจไว้ให้ผมได้มั้ย
‪ได้สิ
‪ฉันสัญญากับเลไว้ ‪ว่าจะไม่พูดเรื่องงานเวลาอยู่บ้าน
‪แอ็กเซลก็เลยเอามือถือฉันไปเก็บไว้
‪แล้วก็บอกหัวหน้าคนใหม่ของฉันว่า ‪ถ้ามีอะไรที่สำคัญมากนัก
‪ก็ให้ส่งอีเมลหาฉัน
‪ขนาดนั้นเชียว
‪แล้วคุณล่ะ
‪ถึงบูดาเปสต์แล้วไงต่อ
‪บูคาเรสต์น่ะ ถึงแล้วก็เข้าโรงแรมเลย
‪แล้วก็มีบรีฟกับประชุมตลอดอาทิตย์
‪เราต้องปิดคดี แล้วก็จะมีคดีใหม่รออยู่
‪ใช่สิ
‪- ถึงแล้ว ‪- ใช่
‪- เดินทางปลอดภัยนะ ‪- ขอบคุณ เรา…
‪ไว้เจอกัน
‪ผมสงสัยว่า…
‪ทำอะไรน่ะ
‪เรา…
‪- ไว้เจอกัน ‪- แล้วเจอกัน ใช่
‪เดินทางปลอดภัยนะ
‪ขอบคุณ
‪เฮส
‪เกือบลืมให้ของคุณเลย
‪เลฝากมาน่ะ
‪- จากเลเหรอ ‪- ใช่
‪- ฝากขอคุณเธอด้วยล่ะ ‪- ได้เลย
‪- บ๊ายบาย ‪- บ๊ายบาย
‪อาทิตย์หน้าผมจะติดต่อเจ้าหน้าที่ ‪เพื่อเจรจาเรื่องค่าตอบแทน
‪ที่คุณต้องติดคุกเพราะอาชญากรรม ‪ที่คุณไม่ได้เป็นผู้กระทำ
‪น่าจะเป็นเงินจำนวนมากพอสมควรเลย
‪เดี๋ยวเราก็จะได้รู้
‪คุณจะได้รับความยุติธรรม
‪ยินดีด้วยนะ
‪คุณได้รับอิสรภาพแล้ว
‪คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ