‪(เวสต์ซีแลนด์ ปี 1985)
‪มนุษย์เกาลัด เข้ามาข้างในสิ
‪วันนี้เธอมีเกาลัดให้ฉันรึเปล่า
‪ขอบคุณมากนะ
‪อย่าแคะมันสิ เจาะมันแบบที่แอสตริดทำ
‪ลองดูอีกที
‪เราต้องทำกี่ตัวเหรอ
‪เราทำให้เป็นครอบครัวใหญ่ไปเลย ‪แล้วก็วางเรียงไว้เป็นวงกลม
‪โฮซ่า
‪มีเวลาแป๊บนึงมั้ย
‪เรา…
‪พ่อกับแม่คุยกันเรื่องที่เราจะรับเลี้ยงฝาแฝด
‪โทเค่กับแอสตริดเคยมีชีวิตที่ลำบาก ‪พวกเขาต้องมาบ้านที่อบอุ่น
‪พ่อกับแม่เลยคิดว่าบ้านของเรา ‪เป็นบ้านของพวกเขาได้
‪- ตลอดไปเหรอคะ ‪- ใช่
‪ถ้าลูกไม่มีปัญหาอะไรนะ
‪ได้ค่ะ
‪แน่ใจเหรอ
‪ค่ะ
‪มาสิ โฮซ่า ไปบอกข่าวดีกับพวกเขากัน
‪สามวันก่อน ตำรวจในโคเปนเฮเกน ‪พบฆาตกรทั้งสองคน
‪ในสภาพที่ดูเหมือนว่าเป็น ‪การฆาตกรรมและฆ่าตัวตายตาม
‪ตำรวจไม่พบหลักฐานว่าฆาตกรเกี่ยวข้อง
‪กับการฆาตกรรมลูกสาวของโฮซ่า ฮาร์ทุง ‪เมื่อฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้ว
‪คดีนี้ถือว่าเสร็จสิ้นและจะถูกปิด ‪หลังจากการแถลงกับนักข่าววันนี้
‪รมว. กระทรวงกิจการสังคม โฮซ่า ฮาร์ทุง…
‪โฟเกิลมาแล้ว
‪อยากให้ผมบอกให้เขากลับไปมั้ย
‪เดี๋ยวฉันออกไป
‪เราเคยคุยกันเรื่องเก็บข้าวของในห้องคริสติเน่
‪- ผมคิดว่า… ‪- เราจะทำวันนี้
‪ไปรอพ่อเลย เดี๋ยวพ่อตามไป
‪ผมไม่อยากให้พ่อไปส่ง ผมอยากปั่นจักรยาน
‪ไม่ได้นะ เราตกลงกันแล้วว่าพ่อจะไปส่ง
‪ไม่ต้องแล้วนี่ฮะ
‪พ่อก็รู้ดีว่าทำไม
‪ผมจะไปกับวิคเตอร์แล้วก็ธอร์
‪เดี๋ยวเธอออกมา
‪ผมรอได้
‪เดี๋ยวเราค่อยคุยกันได้มัย
‪ไม่ได้ ท่านนายกฯ อยากประชุมออนไลน์กับคุณ
‪จุดยืนเราอ่อนลงหลังจากที่คุณเข้าข้างสตีน
‪เพราะฉะนั้น…
‪เราต้องวางแผนกันหน่อย
‪ฉันฝันแปลกๆ
‪โอเค
‪ฉัน…
‪ฉันคิดว่ามันเป็นความฝัน แต่ไม่แน่ใจเหมือนกัน
‪มันอาจจะไม่สำคัญนะ
‪แต่การประชุมสำคัญ
‪เราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้ เราผ่านได้เสมอ
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เดอะ เชสต์นัท แมน)
‪(วันศุกร์ 23 ตุลาคม)
‪ผมต้องไปฝึกคอร์สเทคฯ บ่ายนี้ในจัตแลนด์
‪แล้วก็ได้หยุดพักสองสามอาทิตย์
‪ได้พักผ่อนหน่อยน่าจะดีใช่มั้ย
‪แน่นอน
‪แย่นะที่เฮสสติแตกแบบนั้น
‪- เขากลับไปเฮกรึยัง ‪- ไม่รู้สิ
‪ฉันลองโทรหาเขาแต่ไม่มีคนรับ
‪เหรอ
‪แต่คุณสองคนทำผลงานได้ดีนะ
‪เว้นแต่ว่าเขาขี้บ่นไปหน่อย ‪แล้วทฤษฎีของเขาก็ไม่ค่อยมีเหตุผลเท่าไร
‪คิดแบบนั้นรึเปล่า
‪เขามีเหตุผลที่ทำให้ต้องบ่น
‪ไม่มีร่องรอยว่าสแกนส์กับคนขับรถสนใจ
‪พวกผู้หญิงที่ถูกฆาตกรรม ‪แม้ว่าเราจะเจอชิ้นส่วนในตู้เย็น
‪แต่ก็เป็นไปได้ว่ามีคนแอบเอาไปใส่ไว้
‪แล้วก็ไม่มีเกาลัดกับรอยนิ้วมือของคริสติเน่ด้วย
‪คุณคิดว่านีแลนเดอร์ปิดคดีเร็วเกินไป
‪เราไม่แน่ใจว่า
‪สแกนส์กับคนขับรถเป็นคน ‪เอาเกาลัดพวกนั้นไปวางไว้รึเปล่า
‪รอจนผมหยุดงานก่อนแล้วค่อยเปิดคดีอีกรอบนะ
‪อะไรเหรอ
‪นั่น…
‪นั่นลูกสาวฉันกับเพื่อน
‪- งั้นเหรอ ‪- มันซับซ้อนน่ะ
‪ตอนนี้เธอพักอยู่กับตา
‪สวัสดี
‪สวัสดี ลูกรัก
‪สวัสดี สาวน้อย
‪แม่ดีใจที่เจอลูกนะ
‪- สวัสดี ฟิโอน่า ‪- สวัสดีค่ะ
‪ดูน่ากลัวทั้งคู่เลยนะเนี่ย
‪ฟิโอน่ากับหนูต้องยืนพูดหน้าชั้นด้วย
‪แม่รู้ แม่จะไปฟังด้วย ‪แทบรอไม่ไหวเลย แม่จะเอาฟักทองไปด้วยนะ
‪เสร็จแล้วอยากกลับบ้านมั้ย
‪วันนี้แม่ทำงานวันสุดท้ายแล้ว
‪คุณเป็นใครเหรอคะ
‪- ฉันชื่อซิม่อน ‪- เราทำงานด้วยกัน
‪ต้องบอกว่าเคยทำงานด้วยกันสิ ‪แม่ของหนูกำลังจะเปลี่ยนงานแล้ว
‪ใช่ เราจะได้มีเวลาด้วยกันมากขึ้น
‪แล้วนี่จะไปไหนกันเหรอ
‪- ปาร์ตี้วันฮัลโลวีนค่ะ ‪- งั้นเหรอ แล้วกลัวกันรึเปล่า
‪รู้มั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪พวกหนูจะทำให้ผีลุกขึ้นมาจากหลุม ‪แล้วมันก็จะออกมาจับกินเป็นมื้อเย็น
‪พร้อมกับแพนเค้กแล้วก็แยม
‪แล้วนี่ก็การ์ดประตูเข้าออก
‪การ์ดห้องฟิตเนสแล้วก็…
‪- กุญแจตู้ล็อกเกอร์ ‪- จะอยู่ตอนแถลงข่าวกับสื่อด้วยมั้ย
‪- ไม่ค่ะ ‪- กุญแจรถล่ะ
‪เราจะระบุว่าเบเนคิคเต้ สแกนส์ ‪กับยาคอบ ราซูลี่เป็นฆาตกร
‪โอเค
‪- ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ ‪- ขอบคุณ
‪สองสามวันสุดท้ายไม่ราบรื่นเท่าไร ‪แต่คุณก็ประคับประคองได้ดี
‪โชคดีกับพวกไอทีสมองเปรื่องนะ
‪ขอบคุณ
‪หน่วยชันสูตรถามว่าจะเอาข้อมูลเพิ่มเติม ‪เพื่อการแถลงข่าวมั้ย
‪- ได้ก็ดี ‪- ได้เลย
‪โชคดีกับที่ทำงานใหม่นะ
‪- ทูลิน ‪- ว่าไง
‪ฉันอีเมลรูปที่คุณกับเฮสขอไปให้แล้วนะ
‪- รูปเหรอ ‪- ใช่
‪- ฉันทำดัชนีไว้ในอีเมลด้วย ‪- รูปอะไร
‪คุณขอรายชื่อคดีที่เบ็กเกอร์สนใจไง
‪โทษที ฉันลืมบอกไปว่าฉันทำงานที่นี่วันนี้วันสุดท้าย
‪แต่ก็ขอบใจนะ ฉันเป็นหนี้คุณนะ
‪ใช่ อย่างน้อยก็ครั้งนี้
‪- ผมหยิบให้ ‪- ขอบใจ
‪ตกลง…
‪- โชคดีนะ ‪- ขอบใจ อบิลด์กอร์ด ไว้เจอกันนะ
‪ไว้เจอกัน
‪(ต้องการตัว - ฮานส์ เฮนริค เฮาเก้ ‪ข้อหาใช้ความรุนแรงและชำเราเด็ก)
‪เยี่ยมนี่ พอเริ่มแล้วก็ทำออกมาดีเลยนะ
‪พอดีมีเวลาว่างน่ะ
‪- ต้องเซ็นเอกสารเลยรึเปล่า ‪- ผมยังไม่มีแบบฟอร์ม
‪พรินต์เลยได้รึเปล่า ผมอยากขายเดี๋ยวนี้เลย
‪ได้เลย แต่เราต้องให้ฝ่ายจัดการเซ็นยินยอมก่อน
‪ได้จากริสวานแล้วผมจะส่งให้เลย
‪มือถือคุณดังแน่ะ
‪ปล่อยให้มันดังไป
‪มือถือของมาร์ก เฮสครับ
‪สักครู่นะ หัวหน้ามาแล้ว
‪- นี่เฮสพูด ‪- สวัสดี ฉันเองนะ
‪ฉันมีข่าวดี
‪พวกเขาเจอตัวเฮาเก้แล้ว เขาถูกจับแล้ว
‪- ผมรู้ ‪- อ้าว เหรอ
‪คือผม…
‪ผมกำลังจะเดินทางวันนี้แล้วก็ได้คุยกับอบิลด์กอร์ด
‪เขาบอกว่าจับได้ที่ปั๊มนํ้ามัน
‪แล้วเรื่องงานคุณก็เรียบร้อยดีนะ
‪- ใช่ ‪- คุณกลับเฮกสินะ
‪ผมจะไปบูคาเรสต์ มีคดีรอผมอยู่ที่นั่น
‪ก็เลยตรงไปที่นั่นเลย
‪โอเค วันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายของฉัน
‪- ใช่สิ ยินดีด้วยนะ ‪- ขอบคุณ
‪แต่ว่า…
‪ดูแลตัวเองล่ะ โอเคมั้ย บ๊ายบาย
‪ฝากทักทายเลด้วยล่ะ
‪แล้วถ้ามีใครขอที่อยู่คุณล่ะ
‪ไม่มีใครขอหรอก
‪(โฮซ่า ฮาร์ทุงกลับมารับ ‪ตำแหน่งรมว.กิจการสังคม)
‪จับผู้ร้ายได้รึเปล่า ฆาตกรที่ฆ่าผู้หญิงพวกนั้นน่ะ
‪- ได้ ‪- ลูกชายผมคิดว่าคุณเป็นฮีโร่ด้วยนะ
‪ไม่ใช่ฮีโร่หรอก เป็นตัวถ่วงซะมากกว่า
‪ไปสนามบินครับ
‪ขอบคุณที่มาช่วยนะ
‪ว้าว เราแกะสลักฟักทองเยอะเลย
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี ไนอา
‪- สวัสดี ขอต้อนรับนะ ‪- ขอบคุณ
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪- ฉันขอโทษเรื่อง… ‪- ช่างมันเถอะ
‪- วันสุดท้ายเป็นไงมั่ง ‪- ก็ดี
‪อุ๊ย! แม่ตกใจเลย น่ากลัวจัง
‪ทำให้แม่เหรอ น่ารักมากเลย
‪ขอบใจนะลูก
‪ดูสิว่าแม่ซื้ออะไรมาฝากลูกกับฟิโอน่า
‪ฟักทอง
‪ทำไมแม่ไม่ได้แกะสลักมันเหมือนคนอื่นๆ ล่ะคะ
‪แม่นึกว่าเราจะแกะสลักกันที่นี่ซะอีก
‪ไม่มีใครสังเกตหรอก ‪เดี๋ยวเราช่วยจัดให้เรียบร้อยละกัน
‪เข้าไปข้างในสิ แกตั้งหน้าตั้งตารอตั้งนานแล้ว
‪ผู้โดยสารที่จะเดินทางโดยเที่ยวบินเอสเค224 ‪ไปบูคาเรสต์ กรุณาไปที่ประตูบี12…
‪ผมไม่ได้รับตั๋ว คุณช่วยเมลมาอีกทีได้มั้ย
‪ได้สิ ผมจะส่งไปที่อีเมลที่ทำงานของคุณนะ
‪ได้เลย ขอบคุณ
‪- เสียใจด้วยเรื่องบูคาเรสต์ ‪- ไม่เป็นไร
‪บูคาเรสต์ ไม่เป็นไร แล้วเจอกันที่นั่น
‪บ๊ายบาย
‪(ลินุส เบ็กเกอร์ - คดีโปรด)
‪(แม่)
‪ปี 2008 เดนมาร์กผลิตฟักทองได้สี่แสนลูก
‪ปีนี้จำนวนฟักทองมีมากกว่าแปดแสนลูก ‪เพราะฉะนั้นฮัลโลวีนจะอยู่กับเราไปอีกนาน
‪ขอบใจนะ เล
‪สาวๆ ทำอาหารฤดูใบไม้ร่วงอร่อยๆ ให้เราด้วย
‪- เราอบ… เกาลัดมาค่ะ ‪- ใช่
‪มาลองชิมกันได้เลยนะคะ
‪เลกับฟิโอน่าจะบอกทุกอย่าง ‪ที่พวกเธอรู้เกี่ยวกับเกาลัดให้ฟัง
‪(ลูกสาว)
‪(ลูกชาย)
‪(พิงผนัง)
‪(ล็อกหัก)
‪(มายุส แอล)
‪ผู้โดยสารเที่ยวบินเอสเค224 ไปบูคาเรสต์…
‪กรุณาขึ้นเครื่องได้แล้วค่ะ
‪ผู้โดยสารเที่ยวบินเอสเค224 ไปบูคาเรสต์ ‪กรุณาขึ้นเครื่องได้แล้วค่ะ
‪กรุณาขึ้นเครื่องเลยค่ะ
‪แล้วต้องรู้จำอะไรไว้อีกจ๊ะ
‪ต้องเลือกเกาลัดให้ถูกชนิดค่ะ ต้องเป็นชนิดหวาน
‪ถูกต้อง
‪ขอบใจมากจ้ะ
‪ไม่มีเกาลัดสองเม็ดไหนที่เหมือนกัน
‪มันมีมากมายหลายชนิด
‪ปลูกในที่ต่างๆ กันและมันก็ดูต่างกันด้วย
‪- มีเสียงกระซิบบอกครูว่า… ‪- ขอโทษค่ะ
‪ที่คุณบอกว่ามีหลายชนิด
‪หมายความว่ายังไงเหรอคะ
‪มันมีอยู่สองสายพันธุ์
‪เกาลัดม้ากับเกาลัดหวาน ‪แต่ละสายพันธุ์ก็มีพันธุ์แยกย่อยออกไปอีก
‪มันรูปร่างต่างกันขึ้นอยู่กับพื้นที่ที่ปลูก
‪ขอบคุณค่ะ
‪เล มากับแม่หน่อยสิ
‪- นี่มันเรื่องอะไรกัน ‪- อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้
‪ได้เวลาตัดสินใจแล้วนะ ‪ว่าอยากจะอยู่ที่นี่หรือที่นั่น
‪- ฉันรู้ ‪- นึกถึงความรู้สึกของเลบ้าง
‪ฉันนึกถึงความรู้สึกของลูกตลอดเวลา
‪ฉันนึกถึงภาพลูกไม่พอใจอยู่ตลอด
‪นึกว่าทุกอย่างเป็นความผิดฉัน ‪นึกว่าฉันเป็นแม่ที่แย่
‪เพราะเธอชอบอยู่กับคนอื่นมากกว่าฉัน
‪- สวัสดี เล ‪- สวัสดีจ้ะ
‪มานี่สิ
‪ฟังนะ
‪แม่ภูมิใจในตัวลูกมากนะ
‪แม่คิดถึงลูก
‪แม่รักลูกด้วย
‪โอเคมั้ย
‪แต่แม่ต้องไปก่อนนะ
‪มีงานบางอย่างที่แม่ต้องสะสางให้เสร็จ
‪แต่รู้ไว้ว่าลูกคือสิ่งที่ดีที่สุดที่แม่มี
‪ดีที่สุด
‪มันเกี่ยวกับคดีฆาตกรรม
‪ที่เบ็กเกอร์คลิกดูมากที่สุดตอนที่เขาแฮ็กไฟล์
‪ผมเปิดไฟล์คดีไม่ได้ ผมเห็นแต่รูป ‪แต่ผมอยากอ่านไฟล์
‪ไม่มีอะไรเกี่ยวกับคดี ‪ในบันทึกจุดเกิดเหตุ มีแต่รูป
‪แต่ฉันเห็นว่ามันเป็นคดีจากปี 1987 ในเมิน
‪งั้นไฟล์ก็ไม่ได้ระบุตัวฆาตกร ‪หรือคนที่อยู่ในบ้านนั้นเหรอ
‪ใช่ เท่าที่ฉันเห็นนะ
‪คดีนี้มีจอห์น บริงค์ ซึ่งเป็น ‪ตำรวจท้องที่เมินเป็นคนสืบสวน
‪- ช่วยพูดชื่อเขาอีกทีซิครับ ‪- จอห์น บริงค์
‪ขอที่อยู่ด้วยครับ
‪เลขที่ 12 ถนนว้าดโบร ทอร์ฟ เมืองสไต
‪- เลขที่ 12 เหรอ ‪- ใช่
‪เยี่ยม อีกคำถามนึง ทูลินเห็นนี่รึเปล่า
‪ไม่คิดว่าเห็นนะ
‪วันนี้วันสุดท้ายของเธอ ‪เธอเลยคงจะไม่สนใจเรื่องนี้
‪ใช่สิ
‪ดีมาก ขอบคุณนะ
‪เกือบพร้อมแล้วรึยัง
‪เดี๋ยวเธอจะเริ่มแล้ว
‪ผมจดไว้ให้สองสามประโยค ‪เผื่อคุณคิดอะไรไม่ออก
‪จำเรื่องที่เราคุยกันไว้ล่ะ เรียงตามนั้นเลย
‪- โอเคมั้ย ‪- โอเค
‪- เข้าใจแล้ว ‪- เยี่ยม เธอมาแล้ว
‪- สวัสดี โฮซ่า ดีใจที่เจอกับคุณนะ ‪- สวัสดี
‪เป็นยังไงบ้าง
‪เอาเป็นว่าไม่ใช่เป็นการกลับมาทำงาน ‪อย่างที่ฉันนึกภาพเอาไว้
‪แต่ตอนนี้มันเป็น…
‪เวลาที่จะต้องมองไปข้างหน้าแล้วก้าวเดินต่อไป
‪บอกนะถ้าฉันช่วยอะไรได้ เราทุกคนเต็มใจช่วย
‪ขอบคุณค่ะ
‪ฉันคงหยุดงานอยู่บ้านสักสองสามวัน ‪หลังจากนั้นก็คงพร้อมทำงาน
‪เราได้ปรึกษาหารือกันนะ ฉันเห็นด้วยกับคุณ
‪ฉันว่าเป็นความคิดที่ดีเลยที่คุณจะหยุด
‪ฉันเห็นด้วยกับโฟเกิลว่าควรจะหยุดถึงวันจันทร์
‪เราคิดว่าคุณน่าจะพักงานสักสามเดือน
‪เราทั้งคู่จะได้มีโอกาสคิด…
‪ทบทวนทุกอย่างให้ดี
‪แล้วการเจรจาของคณะรัฐมนตรีล่ะคะ
‪เรื่องงบประมาณที่เราปรึกษาหารือกัน ‪ฉันคงหยุดไม่ได้
‪ไม่ต้องห่วง เราจะหาทางออกที่เหมาะสม
‪อย่างที่ฉันบอกนะ สิ่งที่สำคัญที่สุด…
‪ตกลงคุณใช้ฉันเพื่อเรียกคะแนนความเห็นใจ
‪แต่พอฉันไม่ยอมทำตามก็สั่งพักงาน ‪มันเป็นยังงั้นเหรอคะ
‪ขอโทษค่ะ
‪ฉันสัญญาว่าฉันจะ…
‪ไม่เป็นไร โฮซ่า
‪เดี๋ยวฉันต้องเข้าประชุมต่อ
‪ฉันเลยอยากรู้ว่าตกลงตามนั้นมั้ย
‪ค่ะ ก็ได้
‪เยี่ยม แล้วบอกให้โฟเกิลแวะมานะ
‪เราจะได้คุยเรื่องรายละเอียด ‪แล้วก็วางแผนการแถลงกับสื่อ
‪ดูแลตัวเองด้วยนะ
‪ผมจะเข้าไปจัดการทุกอย่างเอง
‪พอครบสามเดือนคุณก็จะเข้มแข็งขึ้นมากนะ โฮซ่า
‪บางทีคุณสองคนน่าจะใช้เวลาคุยกันนะ
‪ถ้าจะให้ผมช่วยก็บอกได้
‪เราจะเริ่มกันเลยมั้ย
‪- เก็บห้องคริสติเน่น่ะ ‪- เอาสิ
‪ผมจะไปเช่ารถพ่วงที่ปั๊มนํ้ามัน
‪ฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว
‪โอเค
‪ผมจะแวะไป…
‪ผมจะไปซื้อถุงขยะที่ปั๊มนํ้ามัน
‪(คนหาย)
‪สตีน
‪นั่นใครเหรอ
‪ไม่เป็นไร
‪แค่ต้องฝึกหน่อย
‪คุณทำฉันตกใจหมดเลย
‪โฟเกิลบอกว่าคุณตกลงว่าจะพักอยู่ที่บ้านสักพัก
‪คุณต้องช่วยฉันสืบอะไรหน่อย
‪เราเข้าถึงฐานข้อมูลของตำรวจท้องที่ ‪เกี่ยวกับการย้ายตัวเด็กและบ้านอุปภัมถ์ได้
‪ค่ะ แต่ว่า…
‪โฮซ่า
‪คุณมาทำอะไรที่นี่ ‪ผมคุยกับท่านนายกฯ จนทุกอย่างลงตัวหมดแล้ว
‪- ไว้ฉันจะอธิบายให้ฟัง ‪- ไปข้างนอกกันเถอะ คุณไม่ควรมาที่นี่
‪- เฟรเดอริค คุณไม่เข้าใจ ‪- เข้าใจสิ โฮซ่า ผมเข้าใจ
‪หน้าที่การงานคุณพังแล้ว ‪และผมกำลังพยายามกอบกู้มันอยู่
‪แต่ดูเหมือนว่าคุณอยากทำลาย ‪อนาคตของเราทั้งสองคนนะ
‪ของเราเหรอ
‪ด้วยความสามารถของคุณ ‪กับความเห็นอกเห็นใจจากคนโหวต…
‪คุณขึ้นไปถึงจุดสูงสุดได้นะ
‪- เราขึ้นไปด้วยกันได้ ‪- ถอยไป
‪เกนซ์
‪ไม่ใช่ตอนนี้ ผมกำลังจะไปจัตแลนด์ ‪แล้วก็ต้องทำเรื่องนี้ให้เสร็จก่อน
‪นี่เรื่องสำคัญ ฉันลองโทรหาคุณแล้ว
‪- เพื่อคุยเรื่องเบ็กเกอร์เหรอ ‪- ไม่ใช่
‪เกาลัดข้างๆ ศพเหยื่อ ‪ที่มีรอยนิ้วมือของคริสติเน่ ฮาร์ทุง
‪เป็นพันธุ์ที่ปลูกในสวนของพวกเขารึเปล่า
‪ใช่ เกาลัดม้า เรายืนยันเรื่องนั้นไปแล้ว
‪งั้นมันก็ต้องมาจากซุ้มของคริสติเน่ที่ขายอยู่ริมถนน
‪แต่มันเป็นพันธุ์ย่อยพันธุ์เดียวกันรึเปล่า
‪หมายความว่ายังไง
‪เราต้องมีรายงานข้อมูลเกี่ยวกับเกาลัดอยู่
‪ใช่ น่าจะมี
‪จากภาควิชาวิทยาศาสตร์ของกรมป่าไม้
‪ช่วยหาให้ฉันได้มั้ย
‪เพื่อคุณ ได้อยู่แล้ว
‪รอแป๊บ
‪เอาล่ะ เกาลัดพบที่สวนของฮาร์ทุงคือ
‪พันธุ์อาเอสคูลัส ฮิปโปแคสเตนัม
‪สายพันธุ์ย่อยจากจุดฆาตกรรมเลาร่า เคเยอร์คือ
‪อาเอสคูลัส ฮิปโปแคสเตนัม… โนวุม
‪- โนวุมเหรอ ขอดูหน่อย ‪- นี่ไง
‪ไม่เข้าใจเลย ไม่สมเหตุสมผลนะ
‪ไม่ใช่สายพันธุ์ย่อยเดียวกัน
‪- ตกลง… ‪- แล้วมนุษย์เกาลัดตัวอื่นๆ ล่ะ
‪แอนเน่ ไซเออร์-ลาสเซ่น
‪เจสซี่ คิยุม
‪อาเอสคูลัส ฮิปโปแคสเตนัม โนวุม
‪โอเค
‪แล้วมันมีผลกับคดียังไงเหรอ
‪นี่แปลว่าเกาลัดที่เราเจอ ‪ในจุดเกิดเหตุไม่ได้มาจาก
‪สวนของคริสติเน่ ฮาร์ทุง
‪แต่เธออาจจะใช้เกาลัด ‪ที่ไม่ได้มาจากสวนที่บ้านก็ได้
‪วันจันทร์ลองคุยกับนีแลนเดอร์สิ
‪คุณก็รู้อยู่ว่านีแลนเดอร์คิดว่าคดีจบไปแล้ว
‪- ผมกำลังจะไปจัตแลนด์ ‪- ใช้เวลาไม่นานหรอก
‪งานผมยุ่ง ตอนนี้ผมคงช่วยไม่ได้
‪ดี งั้นฉันก็ต้องหาใครสักคน ‪ที่จะบอกได้ว่าต้นเกาลัดพวกนั้นปลูกอยู่ที่ไหน
‪เพราะหมายความว่าคริสติเน่อาจจะยังมีชีวิตอยู่
‪เดี๋ยวก่อน รอเดี๋ยว…
‪บอกผมซิว่าคุณคิดว่าเราควรทำอะไร
‪สถานีตำรวจเมิน มีอะไรให้ช่วยครับ
‪นี่มาร์ก เฮสอีกแล้วนะ ขอสายบริงค์หน่อยครับ
‪เขายังติดประชุมอยู่ ‪คงต้องโทรมาวันจันทร์นะครับ
‪(สถานีตำรวจ)
‪เปิดประตูหน่อยครับ
‪นี่เฮสนะ คนที่โทรมาก่อนหน้านี้
‪ยินดีครับ แล้วโทรกลับมานะครับ ‪รอสักครู่ครับ
‪- ว่าไงครับ ‪- ผมมาพบจอห์น บริงค์
‪เขายังประชุมอยู่
‪ช่วยบอกเขาหน่อยว่าเป็นเรื่องสำคัญ
‪บริงค์กลับบ้านไปแล้ว มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‪มันเกี่ยวกับคดีเก่า
‪ถ้าคดีเก่าก็คงต้องรอวันจันทร์นะครับ
‪ไม่งั้นอีริคก็คงช่วยได้ บ๊ายบายครับ
‪เจอกันวันจันทร์นะ บริงค์
‪สวัสดี ผมมาตามหาฆาตกร
‪เยี่ยม
‪ผมคิดว่าคุณเคยเจอเขาเมื่อปี 1987 ‪ตอนที่เพื่อนร่วมงานคุณถูกฆ่าตาย
‪นี่ไง
‪มายุส ลาร์เซ่น หัวหน้าเราโทรกลับมาที่สน.
‪เขาแวะไปที่ฟาร์มนั่นเพราะวัวหลุดจากคอก
‪นั่งก่อนสิ
‪ผมจะไม่มีวันลืมวันนั้นได้เลย
‪ตอนนั้นเพิ่งย่าง 29 แล้วก็ยังมือใหม่
‪เราไปถึงฟาร์มของเออร์ยุมเพื่อช่วยมายุส
‪เออร์ยุมเหรอ
‪นั่นเป็นนามสกุลของคนที่เป็นพ่อ ‪ซึ่งเป็นเจ้าของฟาร์ม
‪ตอนนั้นชีวิตพวกเขาคงค่อนข้างลำบาก
‪เมียเขาก็เลยตัดสินใจรับเด็กไปเลี้ยง
‪เพราะรัฐบาลจ่ายค่าเลี้ยงดูลูกบุญธรรม
‪ทุกคนรู้ดีว่าเออร์ยุมกับเมียเขา ‪ไม่ใช่คนที่มีใจรักเด็กเท่าไรแต่ว่า…
‪ฟาร์มอากาศบริสุทธิ์ มีลานกว้าง มีวัว
‪เราเลยคิดว่าเด็กๆ จะมีชีวิตที่ดีขึ้น
‪กว่าบ้านที่พวกเขาเคยอยู่
‪เด็กสองคนนั่นเป็นใคร
‪นั่นเป็นลูกวัยรุ่นของเออร์ยุม
‪เราเจอเมียเขาถูกฆ่าตายในห้องนํ้า
‪แล้วก็เจอมายุสในชั้นใต้ดิน
‪เขายังตัวอุ่นๆ อยู่เลย
‪แล้วฆาตกรล่ะ
‪เราคิดว่าเออร์ยุมเป็นคนลงมือ ‪แต่เราพบร่างของเขาในเหมือง
‪ซึ่งอยู่ด้านหลังฟาร์ม เขาฆ่าตัวตายด้วยปืนลูกซอง
‪คุณรู้ได้ยังไงว่าเขาคือฆาตกร
‪ลูกเขาสองคนกับหมูถูกยิงด้วยปืนกระบอกเดียวกัน
‪เราคิดว่าความรู้สึกผิด
‪คงกัดกินใจเขา
‪เรื่องอะไร
‪เรื่อง…
‪ที่พวกเขาเคยทำ
‪สิ่งที่พวกเขาเคยทำกับลูกบุญธรรม
‪เด็กฝาแฝด
‪เราพบพวกเขาอยู่ในห้องใต้ดิน
‪เด็กผู้ชายกับเด็กผู้หญิง
‪เราเคยได้ยินเรื่องของพวกเขาก่อนหน้านั้นแล้ว ‪พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นของหลานผม
‪แต่พวกเราไม่รู้ว่าพวกเขาถูกเลี้ยงอยู่ในชั้นใต้ดิน
‪เราแล้วก็เจอตู้เก็บของที่มีวิดีโอพวกนี้…
‪ซึ่งอัดสิ่งที่พวกเขาทำเอาไว้
‪- น่าสงสารเด็กนะ ‪- ใช่
‪เราได้ยินเสียงเด็กผู้ชายร้องให้แม่ช่วย
‪ร้องขอให้มันหยุด แต่ว่า…
‪เธอไม่ช่วยเหรอ
‪เธอเป็นคนถ่าย
‪แล้ว…
‪พวกเขาก็ล็อกเด็กผู้ชายไว้ในห้อง ‪แล้วก็บอกให้เขาทำมนุษย์เกาลัด
‪ซึ่งเขาก็ทำ
‪ทุกครั้ง
‪ห้องใต้ดินมีมนุษย์เกาลัดอยู่เต็มไปหมด
‪แต่ทำไมไม่มีรูปเด็กผู้ชายล่ะ
‪ไม่มีเหรอ
‪ไม่มี
‪ไม่เข้าใจเลย
‪ผมต้องรู้ทุกอย่างที่คุณรู้เกี่ยวกับเด็กผู้ชายคนนี้
‪- ได้เลย ‪- เขาชื่ออะไร
‪โทเค่ น้องสาวเขาชื่อแอสตริด นามสกุลเบอริ่ง
‪โทเค่กับแอสตริด เบอริ่ง
‪รู้มั้ยว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ไหน ‪ผมต้องคุยกับพวกเขา
‪แต่ว่า…
‪คดีนี้มัน 30 กว่าปีแล้ว
‪ทำไมคุณถึงจะขุดคุ้ยมันขึ้นมาอีก
‪เพราะผมไม่คิดว่าเออร์ยุมเป็นคนฆ่าหัวหน้าคุณ
‪ไม่ได้ฆ่าครอบครัวของเขาด้วย
‪เด็กผู้ชายเหรอ
‪คุณพูดเล่นแน่ๆ
‪ตอนนั้นเขาอายุ 11 หรือ 12 เองนะ
‪เป็นไปไม่ได้ว่าไฟล์หายไป
‪ตระกูลปีเตอร์เซ่นรับเด็กๆ ไปเลี้ยง ‪เลขที่ 35 ถ.เดียร์เคไวจ์ เมืองออดเชอร์เรด
‪พ่อชื่อพอล แม่ชื่อเคียร์สเตน
‪พวกเขารับเด็กฝาแฝดไปเลี้ยง
‪แต่ว่า…
‪คดีไหนเหรอคะ ‪มีหมายเลขประกันสังคมของพวกเขามั้ย
‪ข้อมูลอะไรก็ได้เพื่อฉันจะลองค้นดู
‪พวกเขารับเด็กผู้หญิงไปเลี้ยงอีกคนด้วย ‪261276-8122
‪- นั่นเป็นเบอร์ประกันสังคม ‪- ลองใส่ดู
‪เป็นเด็กผู้ชาย เขาไปพร้อมๆ กับน้องสาว
‪คุณรู้ชื่อหรือว่าอะไรที่…
‪พวกเขาอยู่ที่นั่นแค่สองสามเดือน
‪โอเค เจอแล้ว
‪นี่น่าจะใช่ ปี 1985
‪แอสตริด เบอริ่ง และพี่ชายฝาแฝดของเธอ
‪(โทเค่)
‪โทเค่
‪พวกเขาอยู่ที่นั่นสองเดือนก่อนจะถูกย้ายไปอยู่ที่อื่น
‪พวกเขาถูกย้ายไปอยู่ไหน
‪เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา ขอฉันพิมพ์เองหน่อย
‪ฉันต้องติดต่อพวกเขา
‪นี่มันเรื่องอะไรเหรอคะ
‪โฮซ่า จะให้ฉันช่วยอะไรอีกมั้ยคะ
‪(ถูกลงโทษ ขังไว้เป็นเวลาหลายวัน)
‪(ถูกปล่อยปละละเลย ทารุณทางเพศ)
‪โฮซ่า ขอโทษนะ ท่านปลัดกระทรวงอยากพบคุณ
‪(แวะมาคืนนี้ถ้าอยากรู้)
‪(ว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกสาวแก)
‪(ที่ไหน)
‪มีคนพบพวกเขาถูกทิ้งไว้ข้างๆ โรงพยาบาลกลาง
‪มีข้อมูลเกี่ยวกับแอสตริด เบอริ่งด้วยนะ ‪เคยพยายามฆ่าตัวตายและใช้ยาเสพติด
‪เธอออกจากโรงพยาบาลผู้ป่วยทางจิตเมื่อปีที่แล้ว
‪แต่ไม่มีที่อยู่ในไฟล์ของเธอ
‪แล้วเด็กผู้ชายล่ะ
‪โทเค่ เบอริ่ง แปลกจริงๆ ไม่มีข้อมูลเลย
‪เขาไม่มีที่อยู่ตั้งแต่อายุ 18
‪มีอะไรเหรอ เฮส
‪- อบิลด์กอร์ด ไปกันได้แล้ว ‪- ครับ
‪ผมช่วยต่อไม่ได้แล้ว เรากำลังจะแถลงข่าว…
‪โอเค ช่วยหาชื่อครอบครัว ‪ที่รับพวกเขาไปเลี้ยงให้หน่อย
‪บางทีพวกเขาอาจจะยังติดต่อกันอยู่
‪โอเค
‪ครอบครัวแรกถอนตัวหลังจากสองเดือน
‪แล้วพวกเขาก็ย้ายไปที่ฟาร์มเกาลัด
‪- แล้วก็… ‪- ทำไมครอบครัวแรกถึงถอนตัว
‪ไม่ได้ระบุไว้
‪ผมต้องไปแล้ว
‪โอเค งั้นบอกชื่อครอบครัวแรกมาหน่อย
‪ปีเตอร์เซ่น
‪พอลกับเคียร์สเตน ปีเตอร์เซ่น ‪พวกเขารับเด็กชื่อโฮซ่าไปเลี้ยงก่อนหน้านั้นแล้ว
‪โฮซ่าเหรอ
‪คุณคิดว่า…
‪โทรหาโฮซ่า ฮาร์ทุงแล้วถามเธอ ‪ว่านามสกุลดั้งเดิมของเธอคือปีเตอร์เซ่นรึเปล่า
‪แล้วเธอเคยอยู่กับฝาแฝดมั้ย
‪ได้เลย เดี๋ยวถามให้
‪เราหาข้อมูลเกี่ยวกับโทเค่ เบอริ่งไม่เจอเลย ‪ต้องขอโทษด้วย
‪แล้วหลานคุณล่ะ ‪คุณบอกว่าพวกเขาเรียนชั้นเดียวกัน
‪ใช่
‪เดี๋ยวผมลองถามพี่สาวผมดู
‪ไม่นะ ผมไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
‪ลองโทรเข้ามือถือเธอดูสิ
‪งั้นก็ลองโทรไปที่กระทรวงดู
‪ครับ
‪สวัสดีครับ
‪ขอโทษที่มารบกวน
‪ผมชื่อสตีน ฮาร์ทุง
‪นี่ลูกสาวผม
‪เธอหายตัวไปเมื่อปีที่แล้ว
‪(คุณเห็นเด็กผู้หญิงคนนี้มั้ย)
‪เผื่อว่าคุณเผอิญเห็นอะไรบ้าง
‪ไม่ว่าอะไรก็เถอะ
‪ตอนนั้นเธอกำลังกลับบ้านจากสนามกีฬา
‪เธอใส่เสื้อผ้าร่มสีแดงกับกางเกงยีนส์
‪ใช่
‪ตามที่เห็นในรูป
‪ครับ
‪เดี๋ยวก่อน
‪ผมเคยเจอคุณมาก่อนนี่
‪ผมเคยเจอคุณที่ไหนนะ
‪ผมก็เคยเจอคุณมาก่อนเหมือนกัน
‪เมื่อวานคุณก็แวะมาแล้วก็ถามคำถามเดียวกัน
‪ผมขอโทษ
‪บางทีคุณควรจะกลับบ้านนะ
‪- กลับบ้านเหรอ ‪- ใช่
‪คุณคิดว่าผมอยากมายืนอยู่ตรงนี้
‪ถ้ามีที่อื่นที่ผมอยากจะไปเหรอ
‪คิดยังงั้นเหรอ
‪ผมขอโทษ มันไม่ใช่ความผิดคุณ ผมขอโทษ
‪ให้ผมขับรถไปส่งที่บ้านมั้ย
‪ผมไปเอากุญแจก่อนนะ
‪โฮซ่า
‪พ่อฮะ
‪สวัสดีลูก
‪- แม่อยู่ไหนฮะ ‪- พ่อก็ไม่รู้
‪ผมพยายามโทรหาแม่ทั้งวันเลย รถก็ไม่อยู่
‪นี่อะไรฮะ
‪ผมเจอมันในห้องนั่งเล่น ประตูบ้านก็เปิดอยู่
‪พ่อฮะ มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‪(สตีน)
‪ออกไปเล่นสิลูก
‪มีอะไรเหรอ ลูกแม่
‪โทเค่น่ะค่ะ
‪เขาทำอะไรเหรอ
‪ถ้าเป็นเรื่องที่ไม่ดี ลูกก็ต้องบอกแม่นะ
‪เขาทำอะไรเหรอ
‪เขาทำอะไรลูก
‪แน่ใจนะว่าทั้งหมดเป็นเรื่องจริง
‪มันสำคัญมากนะที่ลูกไม่ได้แต่งเรื่องนี้ขึ้นมาเอง
‪มานี่สิลูก
‪รู้ไว้นะคะว่าเราเข้าใจการตัดสินใจของคุณ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ลูกสาวคุณเป็นยังไงบ้าง
‪ก็โอเคค่ะ
‪โชคดีที่เธอไม่เป็นไร
‪- รู้มั้ยคะว่าเด็กๆ จะไปอยู่ที่ไหน ‪- คิดว่าที่เมินค่ะ
‪ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
‪ขอบคุณที่ช่วยดูแลเด็กๆ นะคะ
‪(ไม่แสดงหมายเลข ‪ปิดเครื่องแล้วโยนทิ้งซะ)
‪(ปิด)
‪คิดว่าเธอมีรายชื่อของเพื่อนร่วมชั้นมั้ย
‪โยฮานเน่ เร็วๆ สิ ให้ตายเถอะ
‪- เราไม่มีเวลาทั้งวันนะ ‪- ฉันมาแล้ว
‪ฉันต้องปิดเตาอบก่อนน่ะ ‪วันนี้ลูกๆ หลานๆ จะแวะมา
‪นี่เป็นครั้งแรกที่หลานๆ จะมา ‪"หลอกหรือเลี้ยง" หรือเรียกว่าอะไรก็เถอะ
‪กินเค้กกันหน่อยมั้ย
‪ไม่เป็นไร ขอบคุณครับ
‪ลูกสาวคุณเคยเรียนห้องเดียวกับ ‪โทเค่และแอสตริด เบอริ่งใช่มั้ย
‪ใช่ค่ะ อิเบน ลูกสาวฉัน
‪แย่เลยนะ ส่งผลร้ายกับเด็กๆ ทุกคนเลย
‪ตอนนี้อิเบนอยู่ในนอร์เวย์แล้ว ‪เธอทำงานในโรงแรม
‪คืนนี้จะมีแต่พวกหนุ่มๆ กับเด็กๆ
‪จอห์นบอกว่าเคยมีงานเลี้ยงรุ่นเมื่อสองสามปีก่อน
‪โยฮานเน่ เราอยากได้รายชื่อ ‪เพื่อนร่วมชั้นของอิเบน
‪พร้อมช่องทางติดต่อพวกเขา
‪ฉันรู้ว่าเรามีแน่ๆ ‪เพราะฉันเก็บข้าวของของอิเบนไว้
‪- ขอลองหาก่อนนะ ‪- ดี
‪น่าจะอยู่ในนี้
‪คงอยู่แถวนี้นี่แหละ
‪มีแต่นิตยสารกับของอื่นๆ
‪พอจะใช้ก็หาไม่เจอทุกที
‪โทษทีนะ แต่ว่า…
‪ไม่รู้ว่าอิเบนเอาไปหรืออยู่ในห้องใต้หลังคาก็ไม่รู้
‪หรือจะไปเก็บไว้ในโรงรถตอนที่เราแต่งบ้านใหม่
‪- เดี๋ยวผมหาเอง ‪- อย่าผลักพี่สิ
‪ก็ตอนโทรมาพี่บอกว่ามีรายชื่ออยู่
‪พอเรามาก็หาไม่เจอ
‪- เราอุตส่าห์ขับมาตั้งไกล ‪- อยู่กินมื้อเย็นด้วยกันก็ได้นะ
‪พี่ทำอะไรกินล่ะ
‪หมูอบแต่ว่ายัดไส้ลูกพรุนนะ
‪- คนในรูปนี่ใครเหรอครับ ‪- ใส่แต่สมุนไพรจากสวน
‪ดูสิ
‪- คนในรูปนี่ใครเหรอครับ ‪- นั่นอิเบนไง
‪ถ่ายกับเพื่อนๆ ร่วมชั้น
‪แล้วนั่นก็โทเค่ คนนั้นไง
‪- นั่นเป็นรูปงานพรอมที่โรงเรียนเมิลเลแวง ‪- เป็นไปไม่ได้
‪- นั่นแหละเขา ฉันจำได้… ‪- โทเค่เหรอ
‪ใช่ ฉันจำหน้าเขาได้แม่นเลย
‪อิเบนยังแปลกใจเลยที่เขาแวะไปงานพรอม
‪เพราะเขาลาออกจากโรงเรียนก่อนนั้นหลายปี
‪แต่เขาแวะไปแค่ประมาณชั่วโมงเดียว
‪ไม่มีใครพูดอะไรเลย
‪ทุกคนรู้สึกแย่กับเรื่องที่เกิดขึ้น ‪กับเด็กๆ พวกนั้นที่ฟาร์มของเออร์ยุม
‪มนุษย์เกาลัด
‪เข้ามาข้างใน วันนี้เธอมีเกาลัด
‪ให้ฉันรึเปล่า
‪เริ่มประชุมสรุปผลกันเลย
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการข้อมูล…
‪โทษทีนะ แป๊บนึง
‪ไม่รู้ว่าคุณกะจะแถลงอะไรบ้าง ‪แต่พูดถึงสิ่งที่ฉันขีดเส้นใต้ไว้ด้วยล่ะ
‪- นีแลนเดอร์ มีโทรศัพท์เรื่องสำคัญ ‪- ตอนนี้คุยไม่ได้
‪- ผมต้องแถลงข่าว ‪- คุณต้องรับ
‪ถ้าไม่รับคุณจะเสียใจ
‪เราพร้อมแล้ว
‪- นีแลนเดอร์พูด ‪- ฟังให้ดีนะ
‪- เฮส ‪- จับเกนซ์ไว้เดี๋ยวนี้เลย
‪เข้าใจมั้ย
‪(ตำรวจ - ซิม่อน เกนซ์)
‪ระยำเอ๊ย!
‪นีแลนเดอร์
‪ว่าไง จับเขาไว้ได้มั้ย
‪ไม่ได้ เขาไปแล้ว
‪- ไปไหน ‪- ไม่มีใครรู้
‪เขาไปกับทูลินเมื่อสองสามชั่วโมงก่อน
‪- ทูลินเหรอ ‪- ใช่
‪ได้ยินว่าพวกเขาไปประชุม
‪เราเจอมือถือเธออยู่ในถังขยะ
‪ให้ตายสิ! เกนซ์ไม่มีผลประโยชน์อะไรกับทูลิน ‪เช็กซิว่าเขาไปส่งเธอที่ไหนรึเปล่า
‪เช็กที่บ้านเธอดู เราต้องหาเธอให้เจอ
‪- น่าจะตรงนี้ ‪- ตรงนี้เหรอ
‪เราตรวจเมินจนทั่วเมืองแล้ว
‪ตามรายงานทางวิทยาศาสตร์ ‪เกาลัดพันธุ์นี้มีอยู่แค่สามที่
‪แล้วเราก็หาทั้งสามจุดไปแล้ว
‪ผมต้องไปจัตแลนด์แล้ว ผมจะไปส่งที่สน.
‪เราขับอ้อมไปอีกทางได้มั้ย
‪แต่ทางนั้นอ้อมมาก
‪เราลองดูหน่อยนะ
‪อย่าทำหักล่ะ มันเป็นหลักฐานไม่ใช่เหรอ
‪ใช่
‪ปืนคุณอยู่ในนี้
‪ให้ตายสิ ลืมล็อกช่องเก็บของทุกทีเลย
‪- โทษทีนะที่ทำให้เสียเวลา ‪- ไม่เป็นไร
‪ผมต้องมาทางนี้อยู่ดี
‪ไม่ใช่ก็ต้องใช่แล้ว
‪เธอสนุกมากสินะ
‪- ลูกคุณน่ะ เธอน่ารักดี ‪- ใช่
‪แล้วปาร์ตี้เป็นไงมั่ง
‪คิดว่าก็ดีนะ
‪- คิดว่าเหรอ คุณไปร่วมงานด้วยนะ ‪- แต่ฉันกลับก่อน
‪- ฉันถึงมาอยู่ตรงนี้ ‪- แต่อย่าลืมหาโอกาสแก้ตัวด้วยนะ
‪ถ้าอยากเป็นแม่ที่ดี
‪แม่ที่ดีเหรอ
‪แม่ที่ดีเป็นยังไง
‪ก็ใครบางคนที่เข้าใจ
‪ว่าเด็กเป็นสิ่งที่มีค่าและต้องดูแลพวกเขาให้ดี
‪เหมือนกับพ่อที่ดี
‪มือถือฉันอยู่ไหนนะ
‪- ฉันวางไว้ในออฟฟิศคุณ ‪- แต่พ่อต่างจากแม่
‪สุดท้ายแล้วแม่ต้องดูแลให้ลูกปลอดภัย
‪ไร้สาระน่า
‪ไม่ใช่หน้าที่แม่คนเดียวหรอกนะ ‪ที่ต้องดูแลให้ลูกปลอดภัย
‪เพราะเธอต้องทำงานหาเงินด้วย
‪ไม่นะ เพราะการเลี้ยงลูกเป็นสัญชาตญาณของแม่
‪พ่อไม่ค่อยสำคัญเท่าไร ‪ลูกจะมีความผูกพันกับแม่ ใช่มั้ย
‪แม่ต้องคอยปกป้องลูก ‪ไม่งั้นก็ถือว่าเธอทำหน้าที่บกพร่อง
‪แน่นอนว่าแม่ต้องทำแบบนั้น
‪แต่แม่ที่ดีก็ตัองรู้ด้วยว่าเวลาไหน ‪ที่ลูกต้องการแม่
‪แล้วก็คอยให้กำลังใจ
‪โอเค
‪แต่เธอมีตาด้วย เธอมีแอ็กเซล
‪คุณรู้ได้ยังไงว่าเขาชื่อแอ็กเซล
‪คุณบอกผม
‪ฉันขอยืมมือถือหน่อยสิ
‪ผมไม่รู้ว่าอยู่ไหน
‪- แวะตรงนี้หน่อยสิ ‪- ได้
‪แวะหน่อย จอดรถ
‪แป๊บเดียว
‪ไนอา เราต้องรีบไปแล้ว
‪หยิบถุงให้ฉันหน่อยสิ
‪ดูสิ
‪อาจจะเป็นต้นนี้ก็ได้นะ
‪ใช่
‪คุณรีบกลับไปหาเลไม่ใช่เหรอ
‪ฉันอยากดูอะไรหน่อย แค่ห้านาที
‪- ตรงนั้นเหมือนจะเป็นฟาร์มนะ ‪- เยี่ยม
‪อยากเจอดีสินะ
‪งั้นก็ได้เลย
‪คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ