‪ฉันเป็นครูประจำชั้นนะคะ เราต้อง…
‪ใช่ค่ะ ฉันเข้าใจ มันแค่…
‪ตอนนี้เลอยู่กับตา ถ้าต้องไปวันนี้ เขาก็จะพาไป
‪ฉันเชิญนักจิตวิทยาของโรงเรียนไว้ด้วย
‪นักจิตวิทยาเหรอ ทำไมคะ ‪มันแค่ปัญหาเรื่องเพื่อนไม่ใช่เหรอ
‪เราแค่อยากแน่ใจ
‪เด็กผู้หญิงทั้งกลุ่มก็จะมาร่วมด้วย
‪- ค่ะ ‪- ถ้าคุณมาร่วมได้ก็จะดีมาก
‪- ค่ะ ฉันก็อยากมาไปร่วม ‪- ดีเลย ไว้เจอกันนะ
‪คุณมาดูอะพาร์ตเมนต์เหรอ
‪ผมได้ดูเมื่อวันก่อน เพิ่งตกแต่งใหม่
‪คุณเข้าใจผิดน่ะ
‪รู้มั้ยว่าเฮสอยู่รึเปล่า
‪ไม่รู้สิ แต่คุณเข้าไปได้นะ เขาไม่ล็อกประตู
‪โอเค
‪เขาบอกว่าไม่มีของอะไรให้ขโมยอยู่ดี แต่ว่า…
‪นี่มันอะไรกันเนี่ย
‪ว่าไง
‪คุณเพิ่งทาสีไปนี่
‪ก็คุณบอกว่าต้องทาสองชั้นไม่ใช่เหรอ
‪พ่อฮะ เรากำลังเล่นเกมเศรษฐีกันอยู่
‪มาเถอะลูก
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪เป็นไงมั่ง
‪เห็นคุณไม่รับโทรศัพท์หรือเข้าประชุมเลย
‪ใช่ ว่าไงกันมั่งล่ะ
‪ผลการตรวจทางนิติเวชไม่พบอะไร
‪ไอทีก็ยังไม่เจอไอพีแอดเดรส ‪ของคอมพ์ที่ใช้แจ้งแบบนิรนาม
‪แล้วไอทีก็ไม่เห็นว่าใครส่งข้อความ ‪พร้อมกับวิดีโอเซ็กซ์
‪- เจอเบาะแสอะไรที่กระท่อมมั้ย ‪- ไม่เจอ
‪ฆาตกรคงเห็นเรา
‪แล้วเขาก็รู้ว่าบางครั้งคิยุมขอยืมกระท่อม
‪ตกลงเบาะแสอย่างเดียว ‪จากมนุษย์เกาลัดที่เราเจอ
‪คือรอยนิ้วมือของลูกสาวโฮซ่า ฮาร์ทุง
‪ใช่ เราถึงต้องคุยกับเธอ
‪- โฮซ่า ฮาร์ทุงเหรอ ‪- ใช่
‪ทุกอย่างเชื่อมโยงกับเธอ เป็นมาตั้งแต่ต้น
‪พวกเขาไม่ยอมให้เราสอบปากคำฮาร์ทุงแล้ว
‪ดูนี่สิ วิดีโอที่ผมเจอ ลองดูเลย
‪ไม่ใช่ตอนนี้ นีแลนเดอร์อยากคุยเรื่องริคส์
‪วิดีโอของตำรวจ ‪จากตอนที่คริสติเน่หายตัวไปเมื่อปีก่อน
‪ดูสิ
‪ดูข้างๆ กระเป๋านักเรียน
‪มนุษย์เกาลัด
‪เราต้องกดดันนีแลนเดอร์อีกรอบ
‪ใช่
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เดอะ เชสต์นัท แมน)
‪ริคส์ทำงานกับเรามา 22 ปี
‪และเป็นส่วนนึงของสน. นี้
‪เสมือนรากฐานที่คํ้าจุน สน. นี้ไว้
‪เราทุกคนได้รับผลกระทบ ‪จากการสูญเสียมาร์ตินและจากคดีนี้
‪และเราก็ติดค้างเขา ‪เหยื่อและครอบครัวของพวกเขาอยู่
‪เราจึงต้องหาและหยุดฆาตกร ‪หรือฆาตกรพวกนี้ให้ได้
‪เรามายืนสงบนิ่งหนึ่งนาที
‪เพื่อให้เกียรติเพื่อนร่วมงาน
‪และเพื่อนที่ชื่อ…
‪มาร์ติน ริคส์
‪เหยื่อสี่ราย รวมเพื่อนร่วมงานของเราด้วย
‪ถ้าฉันเข้าใจถูกต้อง ท่านรมต.จะเป็นรายต่อไป
‪ตำรวจจัดผู้คุ้มกันให้เธอแล้ว ‪เป็นมาตรการป้องกัน…
‪แล้วที่สามีเขาออกทีวีล่ะ… ‪พวกสื่อกัดเรากันสนุกเลย
‪รมว. ยุติธรรมก็เล่นงานฉัน ‪เรื่องบทความพวกนี้อยู่
‪- เพราะบทความพวกนี้จะไม่หายไปไหน ‪- ไม่ได้พูดแบบซีเรียสใช่มั้ย
‪เฮ้! ปล่อยเขา
‪- หยุดนะ! แยนเซ่น! ‪- มีเรื่องอะไรกัน
‪- แยนเซ่น หยุดนะ ‪- ความผิดของแก
‪ริคส์ตายเพราะไอเดียเยี่ยมๆ ของแก
‪หยุดนะ พอได้แล้ว!
‪ฉันเป็นคนอนุมัติ
‪ถ้าจะโทษ ก็โทษฉันนี่ ใจเย็นๆ หน่อย
‪กลับบ้านไปสงบสติอารมณ์ซะ
‪ครับ
‪- นีแลนเดอร์ ‪- อย่าเพิ่ง
‪มัวยืนกันอยู่ได้ เร็วสิ เรามีคดีต้องสืบสวนนะ
‪ฉันรู้ว่าจะขออะไร
‪เราสอบปากคำโฮซ่า ฮาร์ทุงได้
‪ฉันคุยกับทางกระทรวงแล้ว ‪พวกเขารู้ว่าเราจะแวะไป
‪รู้ไว้ด้วยว่าเธอถูกข่มขู่
‪จริงๆ ฉันไม่ควรพูด แต่ควรจะรู้กันไว้
‪เอารายงานจากหน่วยข่าวกรองไปด้วย
‪เรื่องของสตีนถูกเผยแพร่ไปทั่วทั้งโซเชียลมีเดีย
‪ผมเพิ่งได้รับโทรศัพท์จากที่ปรึกษาท่านนายกฯ
‪พวกเขาแนะนำให้เราแถลงการณ์กับสื่อ
‪เพื่อให้เห็นว่าคุณมั่นใจว่าตำรวจจะแก้คดีได้
‪แต่สตีนพูดถูก
‪ตอนนี้มีความไม่แน่นอนเกี่ยวกับคดีนี้
‪เราต้องทำให้สื่อเลิกคาดเดา
‪เพื่อหลีกเลี่ยงการกดดันรัฐบาล ‪และ รมว.กระทรวงยุติธรรม
‪- ตำรวจมากันแล้วค่ะ ‪- โฮซ่า…
‪คุณอยากกลับไปต่อรองอีกใช่มั้ย
‪ตอนนี้ฉันยังตัดสินใจไม่ได้
‪ให้ฉันคุยกับตำรวจก่อน
‪นี่คือผู้หญิงสามคนนั้น
‪เลาร่า เคเยอร์ แอนเน่ ไซเยอร์-ลาสเซ่น ‪แล้วก็เจสซี่ คิยุม
‪ฉันเคยเห็นพวกเธอในสื่อแต่ไม่เคยเจอตัวจริง
‪ฆาตกรแจ้งผู้หญิงทั้งสามคน ‪ต่อเจ้าหน้าที่แบบนิรนาม
‪ว่าละทิ้งหรือทำร้ายลูกๆ
‪แม้จะมีการแจ้งแต่ก็ไม่มีการตรวจสอบ
‪คุณเป็นรมว.กระทรวงกิจการสังคม ‪แล้วก็มีรอยนิ้วมือของคริสติเน่
‪เราเชื่อว่าคุณคือเป้าหมายของฆาตกร
‪เขาคิดว่าเป็นความผิดฉันเหรอ
‪อาจจะใช่
‪และเขาก็อาจจะเป็นคนที่ส่งข้อความข่มขู่คุณ
‪คุณพอจะรู้มั้ยว่าคนที่เรียกคุณว่าฆาตกรคือใคร
‪ตำรวจเคยถามฉันแล้ว แต่ฉันไม่รู้จริงๆ
‪คิดให้ดีๆ นะครับ
‪ว่าคุณมีความบาดหมาง ‪หรือมีปัญหากับใครที่อยากแก้แค้นมั้ย
‪ไม่มีนะ ฉันไม่มีศัตรูส่วนตัว
‪แต่ฉันเคยแนะนำให้ย้ายเด็กออกจากบ้าน
‪ในคดีทำร้ายร่างกาย ซึ่งอาจจะทำให้ ‪พ่อแม่เด็กบางคนรู้สึกว่าโดนก้าวก่าย
‪แล้วมีกรณีไหนที่คุณพอนึกออกมั้ย
‪ไม่นะ ฉันไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน้อยแบบนั้น
‪เด็กๆ ต้องมาก่อนเสมอ
‪อย่างที่รู้ๆ กันว่าฉันเอง ‪ก็เคยเป็นเด็กบ้านสงเคราะห์
‪- ฉันเลยรู้เรื่องนี้ดี ‪- เล่าให้เราฟังหน่อยครับ
‪มีคนรับฉันเป็นลูกบุญธรรม เป็นลูกคนเดียว
‪ฉันไม่เคยรู้จักพ่อแม่ที่แท้จริง
‪พ่อแม่บุญธรรมของฉันตายไปแล้ว ‪แต่ฉันมีชีวิตวัยเด็กที่ดี
‪มนุษย์เกาลัดต้องมีความหมายอะไรสักอย่าง
‪คุณพอจะคิดถึงเหตุผล ‪ที่ทำให้ใครบางคนใช้มันข่มขู่คุณได้มั้ย
‪ก็แค่ที่พวกคุณรู้กันแล้ว คริสติเน่เคยทำมัน…
‪มันไม่น่าจะเกี่ยวกัน น่าจะมีสาเหตุอื่น
‪มันเป็นตัวแปรที่แปลกมาก
‪ผมรู้สึกว่าต้องเป็นคนที่รู้จักคุณ ‪แล้วก็อยากบอกอะไรคุณบางอย่าง
‪คิดดูอีกทีซิครับ
‪อาจจะเป็นช่วงชีวิตสมัยก่อน…
‪ตอนคุณยังเด็ก หรือว่า…
‪ตอนที่คริสติเน่หายตัวไปเมื่อปีที่แล้ว
‪ไม่มีนะ
‪ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นอะไรไปได้
‪ขอบคุณค่ะ
‪- แปลว่าการสืบสวนไม่คืบหน้ารึเปล่า ‪- เปล่าค่ะ เราจะกลับมาใหม่
‪แต่เราอยากรู้คดีที่คุณแยกเด็กจากครอบครัว ‪ตั้งแต่คุณรับตำแหน่งรัฐมนตรี
‪ฉันเข้าใจ
‪ฉันก็มีคำถามจะถามพวกคุณนะ
‪มีโอกาสที่เธอยังมีชีวิตอยู่มั้ย
‪คริสติเน่น่ะ
‪ไม่น่าจะเป็นไปได้
‪แต่เราเข้าใจ
‪ว่าทำไมสามีคุณถึงพูดแบบนั้น ‪ตอนที่ให้สัมภาษณ์
‪แต่รอยนิ้วมือ…
‪สามครั้งดูเหมือนจะ…
‪ถ้าฆาตกรต้องการจะทำร้ายจิตใจคุณ
‪สิ่งที่เจ็บปวดที่สุด ‪ก็คือการทำให้คุณและสามีมีความหวัง
‪แต่พวกคุณก็ไม่แน่ใจแบบเต็มร้อย
‪มีโอกาสที่จะเป็นไปได้
‪ถ้าคุณคิดอะไรได้ก็โทรหาเรานะครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪นี่เป็นคดีที่เด็กถูกแยกจากครอบครัวที่เราพรินต์มา
‪ทางกระทรวงจะส่งมาให้อีก
‪พยายามหาคดีที่เกิดความเคียดแค้น ‪ระบบหรือตัวรัฐมนตรี
‪- ได้ ‪- เยี่ยม
‪คดีพวกนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของเรา
‪ฉันต้องไปประชุมที่โรงเรียน ‪แต่ชั่วโมงนึงก็คงกลับมา
‪มนุษย์เกาลัดในวิดีโอต้องหมายถึง ‪คนทำร้ายคริสติเน่ต้องเป็นคนเดียวกันกับ…
‪มัน…
‪โฮซ่าต้องเป็นตัวแปรแน่ๆ
‪ใช่ แต่เราพิสูจน์ไม่ได้ว่า ‪การฆาตกรรมทั้งหมดเกี่ยวข้องกับคริสติเน่
‪ขอฉันดูวิดีโออีกรอบซิ
‪- ได้เลย ‪- นาทีที่เท่าไรนะ
‪1,28
‪ก็ดูเหมือนตัวอื่นๆ นะ
‪เธออาจจะทำแล้วมันก็ตกจากกระเป๋า
‪มานี่หน่อย
‪เห็นอย่างที่ฉันเห็นมั้ย
‪กรอกลับซิ
‪เกนซ์ มีเวลามั้ย
‪ไม่มี นีแลนเดอร์จับตาดูผมไม่ห่างเลย
‪เปิดนี่แล้วดูตอนท้าย ตอนประมาณ 2,48 นาที
‪ได้ ทุกคนออกไปพักผ่อนห้านาที
‪ถ้ากรอไปที่เวลา…
‪ได้
‪- 2,48 นาที ‪- ได้
‪เดี๋ยวก่อน
‪- นั่นลินุส เบ็กเกอร์ไม่ใช่เหรอ ‪- ใช่
‪รู้มั้ยว่าวิดีโอนี่อัดไว้เมื่อไร
‪- มีบันทึกรึเปล่า ‪- มี
‪ตามรายงาน บ้านของลินุส เบ็กเกอร์ ‪ถูกค้นหลังจากที่มีคนแจ้ง
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪คนโทรแจ้งจากมือถือที่ซิมการ์ดไม่มีหมายเลข
‪- ใช่ ‪- แล้วรู้อะไรอย่างอื่นอีกมั้ย
‪ไม่มีนะ ตอนนั้นเรายุ่งอยู่กับมีดพร้า ‪แล้วก็เรื่องเพี้ยนๆ ที่เบ็กเกอร์ทำ
‪เขาแฮ็กไฟล์ของตำรวจเพื่อดูรูปคนตาย
‪แต่เขาไม่ได้รับสารภาพ ‪จนกระทั่งแยนเซ่นเอามีดพร้ามายืนยัน
‪ใช่ คิดว่ายังงั้นนะ
‪นั่นคือเวลา 18,07 น. ‪ตอนที่เบ็กเกอร์อยู่ตรงนั้น
‪18,07 น.
‪รายงานเขียนว่ายังไง
‪เวลาเดียวกัน
‪เวลาเดียวกับที่เบ็กเกอร์บอกว่า ‪เขาขับรถที่เขาใส่ร่างเอาไว้ขึ้นไปทางเหนือ
‪ผมไม่อยากทำให้การสืบสวนเสียรูปนะ
‪แต่เบ็กเกอร์อาจจะฆ่าเธอก่อนหรือหลังจากนี้ได้
‪เขาจะรับสารภาพทำไมถ้าไม่ใช่ฆาตกร
‪เราต้องลองถามเขาดู
‪- ใช่ ‪- คิดว่านีแลนเดอร์จะยอมรึเปล่า
‪ลิวรวบรวมคดีย้ายเด็กออกจากบ้านทุกคดีได้แล้ว ‪เธอจะไปเจอฉันที่บ้าน
‪หลังจากฉันประชุมสตรีลี้ภัยเสร็จ ‪เพื่อเราจะได้ทบทวนคดีพวกนั้นด้วยกัน
‪แต่เรามีนัดประชุมเจรจาต่อรอง ‪ที่กระทรวงการคลัง
‪ใช่ ฉันยกเลิกไปแล้ว
‪ฉันอ่านแถลงการณ์ฉบับร่างแล้ว เราจะไม่แถลง
‪ฉันเห็นด้วยกับสตีน
‪ผมก็ชอบสตีนนะ แต่ในสายตาคนนอก ‪เขาทำตัวเหมือนคนบ้า
‪ถ้าคุณสนับสนุนเขา ‪ในฐานะที่ปรึกษาและเพื่อน ผมต้องขอบอกว่า
‪คุณกำลังเสี่ยงต่อการถูกท่านนายกฯ ไล่ออก
‪ไม่มีอะไรสำคัญกว่าลูกสาวฉัน
‪ขอบคุณ
‪- ดูแลเธอให้ดีล่ะ ‪- แน่นอน
‪เดี๋ยวก่อน ฉันลืมแล็ปท็อป แต่เดี๋ยวลิวเอามาให้
‪- ได้เลย ‪- ขอบคุณ
‪เราต้องไปกันแล้ว
‪พ่อรออยู่นะลูก ไปกันเถอะ
‪โอเคมั้ยจ๊ะ วันนี้สนุกพอแล้ว
‪บ๊ายบาย โทบิอัส ไว้เจอกันนะ
‪ว่าไง
‪มีเรื่องตำรวจแล้วก็ผู้คุ้มกันวุ่นวายไปหมด ‪เรารอก่อนจะดีกว่า
‪เธอเองยังไม่รอเลย
‪เธอไม่ได้ให้โอกาสเรา ‪ทำไมเราต้องให้โอกาสเธอด้วย
‪ทำตามที่เราตกลงกันไว้
‪แล้วคดีนี้จากปีที่แล้วล่ะ
‪เลื่อนลงไป
‪นั่นไม่ใช่… แล้วคดีนั้นล่ะ
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪- นักข่าวยังอยู่ข้างนอกรึเปล่า ‪- ไม่อยู่
‪แต่พวกเขาไปที่โรงเรียน
‪ความผิดของพ่อกับแม่แท้ๆ เลย เริ่มกันอีกแล้ว
‪ผมอธิบายแล้วนะว่าทำไมเราต้องทำแบบนี้
‪แต่เขารู้สึกว่ามันเชื่อได้ยาก
‪ผมจะอยู่ในออฟฟิศนะ มือถือผมดังตลอดเวลาเลย
‪ได้รับอีเมลเป็นร้อยฉบับ ‪จากคนที่ดูการสัมภาษณ์ด้วย
‪คุณทำอะไรอยู่เหรอ
‪ตำรวจขอคดีที่เราย้ายเด็กออกจากบ้าน
‪ตั้งแต่ที่ฉันเริ่มเข้ารับตำแหน่ง ‪เราก็เลยพยายามหากันอยู่
‪โฮซ่า คุณจำคดีที่วุ่นวายนั่นได้มั้ย… ‪ที่เธอเป็นหมอใช่มั้ย
‪ลูกของเธอถูกสั่งให้ย้ายออกจากบ้าน ‪แล้วเธอก็แถลงข่าวกับสื่อ
‪เธอเป็นพยาบาล
‪เธอกล่าวหาเจ้าหน้าที่รุนแรงมาก
‪ใช่ ฉันพยายามหาไฟล์นั้น แต่จำชื่อเธอไม่ได้
‪เรื่องนั้นเกิดขึ้นหลังจากคุณกลับมาจากบรัซเซลส์
‪ย้อนกลับไปสองปีได้มั้ย
‪ตอนนั้นช่วงหน้าหนาว น่าจะมกราหรือกุมภา
‪หยุด ดูคดีนั้นซิ
‪แยนเซ่น ทำไมไม่กลับบ้านล่ะ
‪เห็นเฮสหรือทูลินมั้ย
‪ไม่เห็น มีอะไรเหรอ
‪ผู้ช่วยโฮซ่า ฮาร์ทุงโทรมา
‪พวกเขาหาคดีเจอคดีนึง
‪เดี๋ยวฉันคุยเอง
‪ขอบใจ
‪นักสืบทิม แยนเซ่น
‪ผมไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ไหน บางทีผมอาจจะช่วยได้
‪บอกเธอด้วยว่าฉันขอโทษที่ไปไม่ได้
‪พวกเขาอยากคุยกับพ่อแม่ ไม่ใช่ตา
‪- ค่ะ ‪- เลอยากคุยด้วยหน่อย
‪- ว่าไงจ๊ะ ลูกรัก ‪- แม่คะ แม่ต้องมาวย
‪แม่ขอโทษจริงๆ แม่ไปไม่ได้
‪ตาก็อยู่กับหนูแล้วไง ‪น่าจะจัดการกันเองได้นะ ใช่มั้ย
‪หนูคิดถึงแม่นะ
‪- ลูกรัก… ‪- นี่พ่อเอง
‪การประชุมจะเริ่มแล้ว
‪ทูลิน เร็วเข้าสิ
‪- สวัสดี ผมหมอไวแลนด์ ‪- เฮสครับ
‪สวัสดีครับ
‪- ตามผมมากันเลย ‪- ขอบคุณครับ
‪ผู้ป่วยที่นี่จะไม่ได้รับรู้ข่าวสาร
‪หรือข้อมูลที่เกี่ยวกับคดีฆาตกรรม
‪ถ้าคุณอยากคุยกับลินุส เบ็กเกอร์ ‪คุณก็พูดถึงได้แต่คดีของเขา
‪- เข้าใจกันนะ ‪- ค่ะ
‪ผมไม่รู้ว่าร่างเธออยู่ไหน
‪- ผมจำได้แค่สิ่งที่ผมพูดไปแล้ว ‪- นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เรามา
‪เราอยากให้คุณเล่าเรื่องไฟล์รูปที่คณแฮ็กอีกหน่อย
‪ไฟล์รูปศพจากจุดเกิดเหตุของตำรวจน่ะ
‪ช่วยเล่าให้เราฟังอีกหน่อยได้มั้ย
‪ผมรู้ว่ามันผิดกฎหมาย
‪แต่ตอนแรก ผมเชื่อว่ามันช่วยผม
‪รูปถ่ายพวกนั้น
‪แต่มันกลับทำให้ผมคิดถึงอย่างเดียว
‪คุณจำอะไรจากวันที่อยู่กับคริสติเน่ได้บ้าง
‪ผมจำได้ว่า…
‪ผมอยากสูดอากาศบริสุทธิ์
‪- ผมก็เลยขับรถเล่น ‪- วันที่มีการฆาตกรรมเหรอ
‪แล้วยังไงต่อ
‪ภาพเก่าๆ กลับเข้ามาในหัว ‪ยาของผมทำให้ผมจำอะไรไม่ได้เลย
‪แต่คุณจำได้หลังจากเรื่องของคริสติเน่ ฮาร์ทุง
‪ก็ไม่เชิง
‪แต่ผมจำสถานที่กับจักรยานของเธอได้
‪แต่ถ้าคุณจำเธอไม่ได้
‪เราจะรู้ได้ยังไงว่าคุณทำร้ายและฆ่าเธอ
‪พวกเขาพูดแบบนั้น
‪พวกเขาช่วยให้ผมจำเรื่องอื่นๆ ได้ด้วย
‪ใครช่วย ตำรวจเหรอ
‪- ใช่ ‪- เหรอ
‪พวกเขาเจอดินที่รองเท้าของผม ‪และเจอเลือดที่มีดพร้าที่ผมใช้
‪นั่นเป็นหลักฐาน เราไม่สนใจของพวกนั้น
‪แต่เราอยากรู้ว่าคุณ…
‪ตอนแรกคุณบอกว่าคุณไม่ได้ทำ
‪- จำได้มั้ย ‪- จำได้
‪ทำไมคุณพูดแบบนั้น
‪มัน…
‪หมอบอกว่าโรคของผมทำให้ผมเป็นแบบนั้น
‪ผมบิดเบือนความจริงและเรื่องจริง
‪ลินุส
‪ช่วงนั้นคุณสนิทสนมกับใครเป็นพิเศษมั้ย
‪ใครบางคนที่คุณเจอโดยบังเอิญ
‪ใครบางคนที่คุณไว้ใจ ‪อาจจะเป็นคนที่คุณรู้จักทางอินเทอร์เน็ต
‪ผมไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไร
‪ผมอยากกลับไปที่ห้องผมแล้ว
‪- ใจเย็นก่อน ‪- ไม่ต้องตื่นเต้นนะ ลินุส
‪- ไม่ต้องตื่นเต้น ‪- นั่งลงสิ
‪เราเกือบเสร็จแล้ว
‪ถ้าคุณช่วยเรา…
‪ถ้าคุณคิดให้ดีๆ…
‪เราก็จะคิดออกว่า ‪เกิดอะไรขึ้นกับคริสติเน่ ฮาร์ทุง
‪- คุณคิดยังงั้นเหรอ ‪- ใช่
‪คุณบอกว่าคุณขับรถขึ้นไปทางเหนือ ‪พร้อมกับร่างของคริสติเน่
‪แต่มันไม่เป็นความจริงเพราะคุณยืนอยู่ตรงนั้น
‪ดูสิ นั่นไง ตรงนั้น
‪ตอนที่เธอหายตัวไป
‪ฉันคิดว่าคุณรู้เรื่องของคริสติเน่จากข่าว
‪แล้วก็ไปที่จุดเกิดเหตุ ‪เพราะคุณชอบเรื่องพวกนี้ ใช่มั้ย
‪ลินุส
‪ทำไมคุณไม่ถามสิ่งที่อยากรู้จริงๆ ล่ะ
‪หมายความว่ายังไง
‪ทำไมผมถึงยอมรับผิดทั้งๆ ที่ไม่ได้เป็นคนทำ
‪- ทำไมคุณถึงยอมรับผิด ‪- ไม่เอาน่า…
‪- ทำไมถึงยอมรับผิดเหรอ ‪- ไม่เข้าใจรึไง
‪พวกคุณไม่เข้าใจอะไรล่ะ ‪ผมรู้นะว่าพวกคุณมาที่นี่ทำไม
‪เรามาที่นี่ทำไม
‪มนุษย์เกาลัด
‪เข้ามาข้างในสิ
‪คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไง
‪เหมือนพวกคุณไง ผมไม่รู้อะไรเลย
‪แต่แล้วพวกคุณก็เจอ ‪มีดพร้าเลอะคราบเลือดในโรงรถของผม
‪ผมถึงได้เข้าใจว่าผมเป็นส่วนนึงของแผนเขา
‪- ผมคือคนที่ถูกเลือก ‪- ใครเลือกคุณเหรอ
‪เขาเอาเกาลัดไว้ที่ไหน
‪เขาทำมนุษย์เกาลัดเองรึเปล่า ‪พวกมันมีปีกเล็กๆ ด้วยมั้ย
‪- คริสติเน่อยู่ไหน ‪- เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
‪- แกทำอะไรกับเธอ ‪- มันไม่สำคัญหรอก
‪เธออยู่ไหน
‪เธอได้สนุกกับเขา ฉันรับประกันเลยนะ
‪เธออยู่ไหน
‪- เฮส! ‪- บอกมานะว่าเธออยู่ไหน
‪บอกมาสิวะ
‪เขาทำร้ายผม ตำรวจทำร้ายผม
‪ขอโทษนะ
‪ผมทำเกินไปหน่อย
‪นีแลนเดอร์โทรมาหลายรอบแล้ว ‪สงสัยมีเรื่องอะไรแน่ๆ
‪เบ็กเกอร์รู้ได้ยังไงนะว่าฆาตกรคือใคร
‪เบ็กเกอร์แฮ็กไฟล์รูปภาพจุดเกิดเหตุของตำรวจ
‪ใช่
‪หรือเขาเห็นอะไรบางอย่างในไฟล์ ‪ที่เขาจำได้ว่ามาจากคดีคริสติเน่ ฮาร์ทุง
‪เดี๋ยวฉันจะโทรหาเกนซ์เลย
‪สวัสดี เบ็กเกอร์ว่าไงบ้าง
‪แล้วจะเล่าให้ฟัง ‪ตอนนี้เราอยากได้รูปถ่ายที่เบ็กเกอร์เจอในไฟล์
‪แล้วก็รายชื่อคดีที่เขาสนใจเป็นพิเศษ
‪งั้นก็ต้องโทรหาแผนกไอทีเองนะ
‪ผมกำลังไปจุดเกิดเหตุที่แยนเซ่นรายงานเข้ามา
‪- แยนเซ่นเหรอ ‪- ใช่
‪- เขาไม่ได้โทรมาเหรอ ‪- เปล่า
‪เราได้เบาะแสจากผู้ช่วยของโฮซ่า ฮาร์ทุง
‪พวกเขาคิดว่ารู้ตัวฆาตกรแล้ว
‪- แยนเซ่นอยู่ไหน ‪- ตรงทางเข้าตึก
‪ขอบใจ
‪เราได้เบาะแสจากผู้ช่วยของโฮซ่า ฮาร์ทุง
‪เกี่ยวกับผู้หญิงที่ทางการเอาตัวลูกเธอไป ‪เพราะเด็กถูกปล่อยปละละเลย
‪มันเป็นโรงหลอมเก่าและคนดูแลก็อยู่ที่นี่ด้วย
‪ผู้เช่าคือเบเนดิคเต้ สแกนส์
‪พยาบาลวัย 28 ปี
‪เธอมีอาการของโรคจิตหลังคลอด ‪เจ้าหน้าที่เลยเอาตัวลูกของเธอไปดูแล
‪หลังจากนั้นไม่นานลูกของเธอก็ตาย ‪เพราะติดเชื้อที่ปอด
‪เธอถูกส่งเข้าโรงพยาบาลโรคจิต ‪แต่ออกมาเมื่อฤดูไม้ผลิปีที่แล้ว
‪แล้วก็ได้บรรจุเข้าทำงานพยาบาลอีกครั้ง
‪เธออยู่ที่นี่กับแฟนของเธอ
‪อย่างที่เห็นนะ พวกเขาไม่ลืมเรื่องที่เกิดขึ้น
‪ผมคิดว่าสแกนส์กับแฟนเธอช่วยกันทำนะ
‪- ตอนนั้นพวกเขาอยู่ที่ไหน ‪- สแกนส์ออกจากโรงพยาบาลเมื่อตอนบ่ายสอง
‪แล้วก็ไม่มีใครเห็นเธออีกเลย
‪- แผนกไหน ‪- แผนกเด็ก
‪- แฟนเธอเป็นใคร ‪- เดี๋ยวสืบดูก็รู้
‪พวกเขาไม่ได้แต่งงานกัน ‪คดีก็เลยมีแต่ชื่อของเธอคนเดียว
‪แยนเซ่น คิดว่าเป็นพวกเขารึเปล่า
‪ตนที่ข่มขู่ฮาร์ทุง ฆ่าผู้หญิงแล้วก็ริคส์ด้วย
‪- ผมคิดว่าเป็นฝีมือพวกเขา ‪- เรายังปักใจไม่ได้
‪การที่เธอเป็นนางพยาบาลในแผนกนั้น ‪ทำให้เธอรู้จักเหยื่ออย่างน้อยสองราย
‪นีแลนเดอร์
‪เราต้องสอบปากคำพวกเขา แต่ว่า…
‪คงหาตัวยากแล้ว ‪เพราะทุกคนรู้ว่าเราตามหาพวกเขาอยู่
‪โอเค
‪- มีข้อมูลเกี่ยวกับแฟนเธอรึเปล่า ‪- นี่อะไรเนี่ย
‪หมอโทรมาจากเรือนจำผู้ป่วยโรคจิต
‪เขาบอกว่าพวกคุณสอบปากคำเบ็กเกอร์ ‪โดยที่ผมไม่รับรู้
‪คุณกระชากคอเขาด้วย เฮส ‪ผู้คุมต้องเข้ามาห้ามเอาไว้
‪นี่มันเรื่องบ้าบออะไรเนี่ย
‪บอกมาซิ
‪ใช่ คนนี้แหละ
‪พวกเขาคิดว่าเธอทำอะไร
‪เธอเคยติดต่อหรือข่มขู่คุณมั้ย
‪ไม่เคย แต่พวกคุณเจอบางอย่างที่บ่งชี้ว่า…
‪ลิว มีอะไรเหรอ
‪เองเกิลส์
‪ตำรวจรู้ตัวแล้วว่าแฟนของนางพยาบาลคือใคร
‪- สวัสดี ที่รัก ผมยังคิดว่า… ‪- กุสตาฟอยู่ไหน
‪ลูกไม่ได้ไปกับคนขับรถใช่ม้ย
‪ไปแล้ว ออกไปซ้อมเทนนิสเมื่อสิบนาทีนี่เอง
‪ก็เราไม่ให้เขาขี่จักรยานไปเอง
‪โฮซ่า มีอะไรเหรอ
‪- โฮซ่า ที่รัก ‪- คุณต้องไปตามหาเขา
‪ตำรวจบอกว่าคนขับรถของฉัน ‪คือแฟนของนางพยาบาลคนนั้น
‪คุณอยู่ไหน
‪อีกสองนาทีก็ถึงแล้ว ‪ผมดูตำแหน่งจากมือถือของลูก
‪เห็นลูกมั้ย
‪กุสตาฟ!
‪ได้ยินฉันมั้ย สตีน สตีน
‪กุสตาฟ!
‪มีพยานเห็นรถตู้สีเทาขับไปจากที่นั่น
‪เราต้องแจ้งให้ทุกหน่วยทราบเดี๋ยวนี้
‪ตำรวจเจอรถของรัฐมนตรีแล้ว
‪เริ่มสอบปากคำครอบครัว ‪แล้วก็นายจ้างให้หมดทุกคน
‪นีแลนเดอร์จะประสานงานกับหน่วยข่าวกรอง
‪ฉันต้องรับสายนี้
‪- สวัสดี แอ็กเซล ประชุมเป็นยังไง ‪- ไม่ค่อยดีเท่าไร
‪- ลูกน่าจะร่วมประชุมด้วยนะ ‪- ทำไมเหรอ
‪หลานร้องไห้ด้วย
‪ยังคุยกันตอนนี้ไม่ได้นะ ‪เพราะว่านี่ยังไม่ยอมหลับเลย
‪แวะเข้ามาก่อนไปโรงเรียนพรุ่งนี้ ‪แล้วเราค่อยคุยกัน
‪ตกลงนะ บ๊ายบาย
‪(วันอังคาร 20 ตุลาคม)
‪โอเค เขาไม่เคยพูดว่าจะไปที่ไหนเลยเหรอ
‪อาจจะไปกับเพื่อนหรือคนในครอบครัวก็ได้
‪ไม่เคย คุณถามฉันไปแล้ว ‪เขาเป็นพนักงานใหม่ ฉันไม่เคยรู้ว่าเขามีแฟน
‪ฉันขอโทษที่ถามคำถามซํ้าๆ
‪แต่เราพยายามหาเบาะแส ‪ก็เลยต้องรู้รายละเอียดทุกอย่าง
‪บางอย่างที่คนขับรถของคุณพูด
‪หรือรายละเอียดเกี่ยวกับเขาที่คุณสังเกตเห็น
‪- อะไรก็ได้ที่ช่วยให้เราหา… ‪- โฮซ่าตอบคุณไปแล้ว
‪ค่ะ
‪พวกคุณปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
‪พวกคุณไม่มีการคัดกรองคนรึไง
‪- เราไม่ได้… ‪- ถ้าพวกเขาเป็นคนเอาตัวคริสติเน่ไปล่ะ
‪ถ้าพวกนั้นเป็นตัวการด้วยล่ะ
‪เรายังไม่รู้เรื่องนั้น
‪แต่สิ่งสำคัญก็คือเรารู้ว่าพวกเขาเป็นใคร
‪เรารู้ว่าพวกเขาเป็นใคร
‪ลูกของพวกเขาตายเพราะโรคปอด
‪ไม่นานหลังจากที่ถูกทางการเอาตัวไปจากบ้าน
‪พวกเขาโทษคุณ
‪เรากำลังตามหารถตู้สีบรอนซ์เงิน
‪ที่มีพยานเห็นว่าขับออกจากบริเวณนั้น
‪สะพานและถนนสายหลักทุกสายถูกปิดหมดแล้ว
‪เราจับตาดูสนามบิน ‪สถานีรถไฟและเรือเฟอร์รี่ด้วย
‪ตอนนี้พวกเขามีทางเลือกสองทาง
‪จะซ่อนตัวหรือยอมมอบตัว
‪ถ้าคิดจะซ่อนตัว เราก็จะใช้ทุกวิถีทาง ‪เพื่อตามหาพวกเขาให้เจอ
‪หน่วยปฏิบัติการพิเศษรอคำสั่งอยู่
‪ฉันอยากได้ลูกคืน ลูกสาวของฉันด้วย
‪ตามหาลูกฉันให้เจอ
‪เรียกหน่วยทหารอาสาด้วย ‪เราต้องการกำลังคนมาเสริม
‪นี่ผ่านมา 12 ชั่วโมงแล้ว ‪แต่ยังไม่ได้ข่าวจากพวกที่ลักพาตัวเด็กไปเลย
‪ตกลง
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪เป็นไงกันบ้าง พร้อมไปโรงเรียนะ สวัสดีจ้ะ
‪- แม่มีอาหารเช้ามาฝากด้วย ‪- เราไม่ต้องคุยกันก็ได้
‪พ่อได้ยินข่าวแล้ว
‪ค่ะ
‪ขับรถไปกันนะ ขึ้นรถกันเลย เร็วเข้า
‪ใครอยากกินมูสลีหรือขนมอบบ้าง
‪คิดว่าไง
‪ลูกรัก แม่ขอโทษนะ ‪ที่ไม่ได้แวะไปร่วมประชุมที่โรงเรียน
‪แม่ควรจะไปร่วม
‪แต่ว่าตอนนี้แม่ทำคดีสำคัญอยู่
‪แล้วแม่ก็รู้ว่าตอนนี้ลูกไม่ค่อยมีความสุข
‪แต่มันก็แค่ช่วงนี้นะ เพราะเดี๋ยวแม่ก็ได้อยู่บ้าน
‪แล้วเราก็ได้อยู่ด้วยกันทุกวัน…
‪หนูอยู่กับตาได้มั้ยคะ
‪ลูกอยากอยู่ที่นั่นเหรอ
‪ตาไม่เคยหงุดหงิด
‪ตาชอบจุดเทียนแล้วเราก็เล่นไพ่โกฟิชกัน
‪หนูมีความสุขกว่าเวลาอยู่บ้านตา
‪ลูกมีความสุขคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในโลก
‪ไว้คืนนี้แม่แวะมาแล้วเราก็คุยกันเรื่องนี้ดีมั้ย
‪เป็นความคิดที่ดีนะ เล
‪ตกลงตามนั้นนะ
‪ดีเลย
‪ยังไม่มีข่าวว่าพวกเขาพาเด็กไปที่ไหนเหรอ
‪ยังไม่มีเลย
‪เราเจอห้องที่ทำขึ้นมา ‪เพื่อซ่อนตัวเด็กเอาไว้ชั่วคราว
‪แล้วไอแพดหรือแล็ปท็อป ‪จากอะพาร์ตเมนต์ของสแกนส์ล่ะ
‪การสร้างไฟล์ที่ลบทิ้งจากแล็ปท็อปไปแล้ว ‪ต้องใช้เวลาพอสมควร
‪ได้เรื่องอะไรบ้าง ว่าไง
‪ผมโทรไปที่แผนกเด็กในรอสคิลเด้ ‪เบเนดิคเต้ สแกนส์มีปัญหา…
‪เรารู้อะไรเกี่ยวกับราซูลี่บ้าง
‪เคยเป็นทหาร ออกรบที่อัฟกานิสถาน ‪สองครั้งในตำแหน่งพลรถ
‪ประวัติดูดีนะ
‪แต่เพื่อนๆ ของเขาบอกว่า ‪เริ่มจะไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอย
‪- โรคซึมเศร้าเหรอ ‪- อาจเป็นได้
‪การสูญเสียอย่างใหญ่หลวง ‪ทำให้พวกเขามีพฤติกรรมที่คาดเดายาก
‪ข้อมูลทุกอย่างบ่งชี้ว่าพวกเขาเป็นฆาตกร
‪ไม่นะ เราต้องยึดหลักฐานเป็นหลัก
‪พวกเขาข่มขู่โฮซ่า ฮาร์ทุง ‪แล้วก็ลักพาตัวลูกชายเธอ
‪แต่เราไม่พบหลักฐานที่บ้านพวกเขา ‪ว่ามีการวางแผนฆ่าเด็ก ใช่มั้ย
‪ยังไม่เจออะไร ไม่มีดีเอ็นเอ ‪รอยนิ้วมือหรือมนุษย์เกาลัด
‪สแกนส์มีปัญหากับตำรวจมาหลายครั้ง ‪เธอเขียนไว้ในไดอารี่ว่า
‪เธอเป็น "แม่ที่ดีกว่าพวกพ่อแม่สมองนิ่ม ‪ที่กลับได้เลี้ยงดูลูก"
‪นั่นไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย
‪- นีแลนเดอร์ เราต้องคุยกับเบ็กเกอร์… ‪- เลิกพูดถึงเบ็กเกอร์ได้แล้ว เฮส หยุดเลยนะ
‪สิ่งที่สำคัญที่สุดคือหาตัวเด็กให้เจอ
‪ทูลิน มาคุยกันหน่อยซิ
‪การพูดถึงเบ็กเกอร์อาจจะเกินเลยไปหน่อย
‪เฮสอยากไป เรามาคุยเรื่องนั้นกัน
‪ไม่ใช่เฮสหรอก แต่เพราะฉันเอง
‪ฉันเพิ่งคุยกับอดีตหัวหน้าของเขา
‪เขามีปัญหาเกี่ยวกับสภาพจิตมานานแล้ว
‪โอเค
‪ฉันรู้ว่าเมียเขาตายเพราะอุบัติเหตุไฟไหม้
‪- แต่ฉันไม่เห็นว่า… ‪- แล้วก็ลูกสาวอายุสามเดือนด้วย
‪โอเค แต่มันก็ไม่ได้แปลว่าเขาผิด
‪คุณสองคนแยกกันทำงานนะ ‪นายสืบเรื่องสภากับราซูลี่
‪สแกนส์กับบ้านของพวกเขาที่โรงหลอมนั่น
‪ไปดูว่าเรามองข้ามอะไรในห้อง ‪ที่พวกเขาทำไว้ให้กุสตาฟรึเปล่า ไปได้แล้ว
‪เอาล่ะ
‪เราจะรอให้ทุกอย่างสงบลงหน่อย
‪เด็กคงหิวนะ ที่รัก
‪เขาไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เช้าแล้ว
‪เราไม่น่าลักพาตัวเขามาเลย
‪ตอนที่ตำรวจรู้ที่อยู่เรา เราน่าจะหยุดตอนนั้น
‪หรือคืนตัวเด็กไป
‪แล้วก็เปิดเผยเรื่องทุกอย่าง ‪ว่าเราแค่อยากให้เธอรู้ว่าเรารู้สึกยังไง
‪ใช่
‪ถึงเวลาที่เธอจะได้รู้ว่าเราทกข์ทรมานแค่ไหน
‪จะทำอะไรเหรอ
‪จะทำอะไร
‪อย่า!
‪- เธอจะทำอะไร ‪- ปล่อยฉัน!
‪บ้าไปแล้วรึไง
‪- หยุดนะ ‪- เธอต้องชดใช้
‪เขายังเด็กอยู่ เขาเป็นเด็กนะ!
‪ผมอยู่ข้างคุณนะ
‪ผมก็คิดถึงเขาเหมือนกัน
‪ผมคิดถึงเขาทุกวันเลย
‪กอดผมไว้
‪เขาไม่เคยพูดว่าเคยไปที่นี่ ‪กับครอบครัวหรือเพื่อนๆ เหรอ
‪เราไม่ค่อยได้คุยกัน ‪แต่นี่เป็นบันทึกวันต่างๆ ที่คุณอยากได้
‪เขาไม่ใช่คนแบบที่สื่อบรรยายเลย
‪ส่วนใหญ่ก็เเป็นโฮซ่ากับโฟเกิล ‪ที่มอบหมายงานให้เขา
‪- นี่ถูกรึเปล่า ‪- ปกติโฟเกิลเป็นคนจัดตารางรถ แต่ว่าใช่
‪งั้นราซูลี่ก็ขับรถให้รัฐมนตรีเมื่อวันที่ 14 ใช่มั้ย
‪เวลานี้ คืนวันนั้น
‪ใช่
‪- โฟเกิลอยู่ไหน ‪- ห้องทำงานเขาอยู่นั่น
‪(คริสติเน่ ฮาร์ทุงยังมีชีวิตอยู่มั้ย)
‪โอเค เขาอยู่ในห้องทำงานผมเหรอ
‪สวัสดี
‪- เจอตัวราซูลี่รึยัง ‪- ยังเลย
‪มีอะไรให้ผมช่วยเหรอ
‪คุณรู้จักรัฐมนตรีมานานแค่ไหนแล้ว
‪โฮซ่ากับผมเรียนมัธยมปลายด้วยกัน ‪แล้วก็จบคณะรัฐศาสตร์เหมือนกัน
‪คุณสองคนรู้จักกันมานานแล้วเหรอ ‪เพราะเรียนมหา'ลัยด้วยกัน ร่วมงานกันแล้วก็…
‪- เริ่มมีครอบครัว ‪- ผมยังไม่มีครอบครัว
‪โอเค
‪แต่ผมก็เหมือนเป็นส่วนนึงของครอบครัวเธอ
‪แล้วก็ครอบครัวสตีนด้วย
‪- แล้วคุณก็รู้จักคริสติเน่ ‪- แน่นอน
‪นี่มันเรื่องอะไรเหรอ
‪ตามที่มีการบันทึก
‪ราซูลี่ทำงานวันที่ 14 ตอนดึก
‪ถูกต้องรึเปล่า หรือว่าคุณให้เขาลาหยุด
‪โฮซ่าต้องไปร่วมงานแจกรางวัลคืนนั้น ‪แต่มันถูกยกเลิก
‪ก็แค่นั้น…
‪ราซูลี่เขียนไว้ว่าคืนนั้นเขาทำงาน
‪หรือคุณลืมบอกเขา ‪เขาก็เลยไปนั่งรออยู่ที่หอสมุดหลวง
‪ผมไม่รู้นะ แต่ทำไมคุณถึงไว้ใจโน้ตของเขา
‪- คุณไม่ควรไปตามหาเขาเหรอ ‪- คืนนั้นคุณอยู่ที่ไหน
‪คืนวันที่ 6 ตุลาด้วย
‪แล้วตอน 6 โมงเย็นของวันที่ 12 ตุลาล่ะ
‪- นั่นคือเวลาที่เกิดการฆาตกรรม ‪- งั้นเหรอ
‪ผมจะตอบคำถามของคุณพร้อมทนายของผม ‪ตอนสอบปากคำอย่างเป็นทางการ
‪- เฮสพูด ‪- นี่เกนซ์นะ
‪รัฐมนตรีถามว่ามีอะไรคืบหน้ามั้ย
‪- พวกเขาทำเหมือนฉันเป็นผู้ต้องสงสัย ‪- ผู้ต้องสงสัยอะไร
‪จะไปเดี๋ยวนี้เลย
‪ผมต้องไปแล้ว
‪- ว่าไง ‪- ได้คุยกับเกนซ์รึเปล่า
‪เปล่า ทำไมเหรอ
‪เขาเจอรถตู้สีบรอนซ์เงินที่สแกนส์กับคนขับรถใช้
‪มันเป็นรถเช่า
‪- เจอที่ไหน ‪- ในป่าตรงไหนสักแห่ง ผมกำลังไปที่นั่น
‪แยนเซ่นกับหน่วยปฏิบัติการพิเศษอยู่ที่นั่นแล้ว
‪- เดี๋ยวฉันจะไปเลย ‪- ฟังนะ
‪มีเรื่องไม่ชอบมาพากล
‪จากบันทึกของคนขับรถ เขาอาจจะมีข้ออ้าง
‪เจสซี่ คิยุม
‪แล้วค่อยเล่าให้ฉันฟัง
‪เดี๋ยวเจอกันที่ป่า
‪สวัสดี
‪นี่ตำรวจนะ
‪สวัสดี
‪แยนเซ่น เด็กอยู่ไหน
‪ในรถพยาบาล เด็กไม่เป็นอะไร ‪แต่พวกเขาจะพาไปตรวจที่โรงพยาบาล
‪- แล้วนิติเวชล่ะ ‪- ยังมาไม่ถึงเลย
‪แต่พวกเขายังตัวอุ่นอยู่ตอนเรามาถึง ‪คงจะเพิ่งเกิดเหตุได้สองสามชั่วโมง
‪สงสัยผู้หญิงจะสติแตก
‪เธอเอามีดแทงแฟนก่อนที่จะปาดคอตัวเอง
‪มีร่องรอยคนอื่นมั้ย
‪แล้วมีการปิดกั้นพื้นที่รึเปล่า
‪เราต้องค้นป่า
‪เอาหมามา
‪- พวกคุณไปทางนั้น ‪- เฮส ทำไมเหรอ
‪- ตามผมมา… ‪- จะหาอะไร
‪มานี่ เอาไฟฉายมา
‪นี่ทูลินนะ
‪ส่งนิติเวชไปที่บ้านสแกนส์กับคนขับรถด้วย
‪คุณมีข้อความใหม่หนึ่งข้อความ ข้อความที่หนึ่ง
‪เฮส นี่นีแลนเดอร์
‪ดูเหมือนสแกนส์กับราซูลี่จะเป็นฆาตกรนะ
‪ฉันสั่งให้หยุดค้นหาบริเวณป่าแล้ว
‪หมอตรวจกุสตาฟ ฮาร์ทุงแล้ว ‪เขาหิวแต่ว่าไม่ได้รับอันตรายอะไร
‪เด็กๆ เป็นยังไงบ้าง
‪- เจอพวกเขามั้ย ‪- โฮซ่า ขอเราถ่ายรูปหน่อย
‪เจอกันที่สน.เพื่อฟังการสรุป
‪ไม่มีข้อความ
‪เมนูหลัก เพื่อฟังข้อความ กรุณากด 1 ‪อัดเสียงตอบรับ…
‪แน่ใจนะว่าไม่ได้ยินพวกเขาคุยกัน
‪ผมได้ยินพวกเขาทะเลาะกัน ‪แต่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร
‪พ่อเข้าใจ แค่อยากแน่ใจ…
‪- พวกเขาไม่ได้พูดถึง… ‪- เปล่าฮะ พวกเขาไมไ่ด้พูดถึงพี่คริสติเน่
‪กุสตาฟโอเคมั้ย
‪ค่ะ เราก็หวังอย่างนั้น
‪มีข้อมูลเกี่ยวกับคริสติเน่รึเปล่า
‪ไม่มีครับ ต้องเสียใจด้วย
‪แล้วพวกคุณได้ข้อมูลอะไรบ้าง
‪ผมเสียใจด้วยครับ เราไม่ได้ข้อมูลอะไร ‪ที่บ่งชี้ว่าคริสติเน่ยังมีชีวิตอยู่
‪- แล้วรอยนิ้วมือเธอล่ะ ‪- มนุษย์เกาลัดด้วย
‪ถ้าให้ผมเดา…
‪พวกเขาคงซื้อมาจากซุ้มตอนที่เธอทำขาย ‪แล้วก็เอามาใช้เพื่อทำร้ายจิตใจคุณ
‪- แต่อย่างที่ผมบอกไปแล้ว… ‪- เป็นไปไม่ได้
‪พวกคุณคงคิดผิด
‪วันนี้เราเจอของบางอย่างบ้านของฆาตกร
‪ที่ทำให้เราปิดคดี
‪ไม่มีอะไรที่บ่งชี้ว่าพวกเขา ‪เกี่ยวข้องกับคดีของคริสติเน่
‪ครับ
‪หวังว่าอีกไม่นานก็คงกลับได้แล้ว
‪ไม่ต้องรีบร้อน แกหลับไปแล้ว
‪คืนนี้แกไม่อยากคุยอะไร
‪- แล้วไม่บอกว่าอยากกลับบ้านเหรอ ‪- แกบอกว่าอยากอยู่กับตาสักพัก
‪- โอเคค่ะ ‪- พ่อไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงดี
‪เดี๋ยวเราค่อยคุยกัน แล้วฉันจะรีบกลับ
‪ดื่มกันสิ กำลังเย็นๆ อยู่
‪ทูลิน ไม่ดื่มหน่อยเหรอ
‪ได้ค่ะ
‪นีแลนเดอร์ ทำไมถึงสั่งให้หยุด ‪การสืบสวนในป่าล่ะ
‪ฉันยุ่งอยู่ เดี๋ยวต้องแถลงข่าว…
‪นิติเวชแน่ใจได้ยังไงว่าสแกนส์ฆ่าตัวตาย
‪- แฟนของเธอมีข้ออ้าง… ‪- คุณไม่ได้รับข้อความจากฉันเหรอ
‪เขาไม่ได้ฆ่าคิยุมกับริคส์เมื่อวันที่ 14 ตุลา
‪- คุณไม่ได้รับข้อความจากฉันเหรอ เฮส ‪- พวกเขาไม่ได้ทำ
‪ใครบางคนกำลังหลอกเราอยู่
‪พวกเขาอยากให้เราเชื่อว่าปิดคดีได้แล้ว
‪เราต้องคุยกับเบ็กเกอร์อีกรอบนึง
‪- แล้วถ้าคุณคิดผิดล่ะ ‪- เฮส ฉันไม่ได้คิดผิด
‪ทูลิน ช่วยเขาหน่อยได้มั้ย
‪เฮส โอเค…
‪- เราต้องคุยกับเบ็กเกอร์แล้วก็ตรวจ… ‪- คุณเลือดกำเดาไหล
‪ฉันเจอนี่ที่โรงหลอม มันอยู่ในตู้เย็น
‪แล้วทำไมก่อนหน้านี้เราไม่เจอ
‪โรงหลอมมันล็อกอยู่รึเปล่า
‪- มีคนแอบเอาไปวางรึเปล่า ‪- ใจเย็นๆ
‪มันไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย คุณเองก็รู้ดี
‪ถ้าเราเลิกหาเธอตอนนี้ เราก็เสี่ยง…
‪ลืมมันซะเถอะ
‪ถ้าเรา…
‪คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ