‪- ฮัลโหล นี่เกนซ์ ‪- นี่เฮส
‪โทรมาเร็วจัง
‪- ผมต้องการล็อกอินเข้าคลังเก็บวิดีโอ ‪- โอเค
‪ผมอยากดูข้อมูลคดีฮาร์ทุงหน่อย
‪คุณกำลังสืบสวนคดีตัดมือกับทูลินไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ คุณจะส่งล็อกอินให้ผมได้เมื่อไร
‪- จะส่งให้เดี๋ยวนี้เลย ‪- ขอบใจ
‪นี่คือเทปอัดเสียงการสอบปากคำลินุส เบ็กเกอร์
‪เกี่ยวกับการฆาตกรรมคริสติเน่ ฮาร์ทุง
‪ผู้เข้าร่วมการสอบปากคำคือ ‪เจ้าหน้าที่มาร์ติน ริกส์ และทิม แยนเซ่น
‪และทนายของผู้ต้องสงสัย
‪ลินุส
‪ช่วยเล่าได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ‪เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน
‪เล่าด้วยตัวคุณเองเลยนะ
‪คํ่าวันนั้นผมรู้สึกกระวนกระวาย ‪ก็เลยออกไปขับรถเล่น
‪นั่นคือตอนที่ผมเห็นเธอ
‪เด็กผู้หญิง เธอกำลังเดินจูงจักรยาน
‪แล้วหลังจากนั้นคุณทำอะไรกับร่างของเธอ ‪เล่าให้เราฟังได้มั้ย
‪ผมขับรถไปทางเหนือพร้อมกับมีดสปาต้าที่อยู่ในรถ
‪แล้วผมก็หั่นศพเธอ
‪ผมฝังเธอไว้ในป่า
‪แถวไหนเหรอ
‪ผมจำไม่ได้
‪ผมจำไม่ได้จริงๆ
‪เก่งมากลูก กินผลไม้ซะ
‪ไปกันได้แล้ว
‪หนูปวดท้องนิดหน่อย
‪ฟังนะ เราแค่คุยกันเฉยๆ โอเคมั้ย
‪ไม่มีใครอารมณ์เสีย
‪เข้าใจมั้ย
‪โอเค เรียนให้สนุกนะลูก
‪สวัสดีค่ะแม่
‪ลูกอยู่คนเดียวรึเปล่า คุยได้มั้ย
‪- ได้ค่ะ เด็กๆ เพิ่งไปโรงเรียน ‪- ลูกตัดสินใจถูกแล้วนะ แอนเน่
‪มันอาจจะเป็นการตัดสินใจที่ถูก ‪แต่มันก็ไม่ง่ายเลย
‪แม่รู้ แต่ลูกทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
‪แม่ไม่รู้รายละเอียด
‪แต่สิ่งสำคัญก็คือลูกต้องดูแลตัวเองและเด็กๆ
‪หนูรู้ค่ะ
‪โอเค แล้วบ่ายๆ เจอกันค่ะ
‪- แล้วก็จัดข้าวของให้เรียบร้อยนะ ‪- ค่ะ หนูจะจัดทุกอย่างใส่กระเป๋าไว้
‪แม่รักลูกนะ แอนเน่ ‪จำไว้ว่าลูกไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว โอเคมั้ย
‪หนูก็รักแม่ค่ะ
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เดอะ เชสต์นัท แมน)
‪(วันจันทร์ 12 ตุลาคม)
‪โชคร้ายที่ไม่มีใครยืนยันได้ ‪ว่าคุณอยู่ที่โรงแรมคืนวันจันทร์
‪ไม่มีใครเห็นรถคุณในลานจอดรถ ‪ก่อน 7 โมงเช้าของวันรุ่งขึ้น
‪คุณคุมตัวลูกความฉันไว้ 48 ชั่วโมงแล้ว
‪แต่เขายืนยันว่าเขาอยู่ที่โรงแรมทั้งคืน
‪แล้วเขาก็ไม่ได้ทำอะไร ‪เพราะฉะนั้นถ้าคุณมีข้อมูลใหม่…
‪เลาร่าเปลี่ยนล็อกประตูโดยที่ไม่ให้คุณรู้ ทำไม
‪ผมบอกไปแล้ว
‪มาวนุสคงทำกุญแจหายอีกแล้ว
‪ใช่ หรือไม่เธอก็อยากเลิกกับคุณ
‪คํ่านั้นเธอโทรหาคุณ เธอโทรทำไม
‪เธอบอกเลิกกับคุณรึเปล่า
‪- คุณถามคำถามนั้นแล้ว ‪- คงยากสินะ
‪เพราะคุณทำให้เธอและลูกของเธอมาเยอะ
‪มันก็เป็นเรื่องธรรมดา ‪ที่คุณจะขับรถกลับบ้านเพื่อคุยกับเธอ
‪- ผมไม่ได้กลับ ‪- แต่เธอก็ยืนกราน
‪มันจบแล้ว คุณต้องย้ายออก ‪แล้วก็ไม่ได้เจอมาวนุสอีกเลย
‪- คุณเลยสติแตก ‪- ไม่ใช่
‪คุณตัดมือซ้ายของเธอที่สวมแหวนหมั้น
‪หยุดนะ! คุณสอบสวนลูกความฉันมาพอแล้ว
‪เขาอยากกลับบ้าน ‪แล้วก็เจอกับลูกชายเขาทันทีที่เขาออกจาก…
‪ใช่
‪อีกคำถามเดียว
‪เคยเห็นนี่มั้ย
‪ไม่เคย
‪เยี่ยม
‪เราจะไปกันแล้ว
‪ลูกความของฉันอยากให้ความร่วมมือ ‪กับการสืบสวนของคุณนะ
‪แต่เขาจะกลับบ้านได้เมื่อไร
‪บ้านยังถูกปิดไว้จนกว่าเราจะสืบสวนเสร็จ ‪เขาต้องรอไปอีกหน่อย
‪- เราค่อยว่ากันอีกที ขอบคุณ ‪- ขอบคุณ
‪อบิลด์กอร์ด คุณเจอภาพรถเฮาเก้บ้างมั้ย
‪ไม่เจอ
‪กล้องจราจรระหว่างรอสคิลเด้ ‪กับฮูซัมต้องมีภาพรถเขาบ้างสิ
‪เส้นทางนั้นรถเยอะ
‪ฉันรู้ แต่ฉันขอให้คุณหารถแค่คันเดียว
‪ทูลิน
‪ผมอยากให้คุณดูอะไรหน่อย
‪- คุณไม่ได้มาที่นี่หลายวัน ‪- ใช่ ผมศึกษาเรื่องกระดูกอยู่
‪โอเค คุณอ่านเกี่ยวกับกระดูกเหรอ
‪ใช่ ตามผมมาหน่อยสิ
‪ผมไม่ได้ดับเครื่องรถ
‪เขาทำอะไรเนี่ย
‪- เขาไม่กลับไปยูโรโพลรึไง ‪- ไม่รู้เหมือนกัน
‪ผมศึกษาคดีฮาร์ทุงแล้ว
‪คดีฮาร์ทุงเหรอ
‪ก่อนเราเริ่ม ผมต้องรู้ก่อนว่าไว้ใจคุณได้
‪ผมซีเรียสนะ
‪ถ้ามันไม่ใช้เวลาทั้งวัน ‪แล้วก็ไม่ผิดกฎหมาย คุณก็ไว้ใจผมได้
‪ตามรายงานการชันสูตร
‪ลินุส เบ็กเกอร์ฆ่าและชำแหละ ‪คริสติเน่ ฮาร์ทุงโดยใช้มีดพร้า
‪ใช่ เขาสารภาพแล้วหลักฐานก็แน่นหนา
‪เราเจออาวุธที่ใช้ฆาตกรรมในโรงรถของเขา
‪แล้วแผนกชันสูตรก็รายงานว่า ‪มีเลือดติดอยู่ที่มีดพร้า
‪แต่มีบางอย่างหายไป ‪ผมเอามีดพร้าแบบเดียวกันมาด้วย แล้ว…
‪- นั่นอะไรเหรอ ‪- ช่วยยกหน่อยสิ
‪- ช่วยเขาหน่อย ‪- เร็วสิ
‪- ผมต้องช่วยเหรอ ‪- ใช่
‪ทำไมผม…
‪เลิกเรียนแล้วหาอะไรทำกันหน่อยมั้ย
‪แม่คงติดประชุมจนมืด
‪ทำอะไร
‪ไม่รู้สิ
‪ทำอไะรสนุกๆ
‪ก็ได้
‪เมื่อคืนก่อนตำรวจมาทำไมเหรอฮะ
‪แม่บอกลูกเหรอ
‪เปล่า ผมเห็น
‪ไม่มีอะไร แค่เข้าใจผิดนิดหน่อย
‪งั้นก็ไม่ใช่เรื่อง…
‪ไม่ใช่
‪โอเค
‪พ่อรักนะ
‪ฮะพ่อ บ๊ายบาย
‪ดูตาม้าตาเรือกันหน่อยสิ
‪มาทิลเด้
‪สวัสดี
‪สวัสดีค่ะ
‪เป็นไงบ้าง
‪ก็โอเคค่ะ
‪ฉันขอถามอะไรหน่อยสิ
‪ช่วงฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้ว ‪ตอนที่เธอกับคริสติเน่ทำมนุษย์เกาลัดที่บ้านฉันกัน
‪เธอทำมันยังไงเหรอ
‪- มนุษย์เกาลัดเหรอคะ ‪- ใช่
‪- ส่วนใหญ่เธอทำหรือคริสติเน่ทำ ‪- เราช่วยกันค่ะ
‪แล้วเอามันไปทำอะไรเหรอ
‪- เราเอาไปขาย ‪- ขายให้ใคร
‪คนรู้จักหรือคนที่ผ่านไปมา
‪ไม่รู้สิคะ
‪ไม่รู้เหรอ เธอต้องจำได้สิว่าขายให้ใครบ้าง
‪- บอกฉันหน่อย ‪- เราไม่รู้จักคนซื้อ
‪แน่ใจเหรอ
‪- มันอาจจะสำคัญนะ ‪- หนูต้องไปแล้ว
‪ขอโทษนะ
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมายืนตรงนี้แล้วก็…
‪เราคิดถึงเธอกันน่ะ
‪หนูก็คิดถึงเธอค่ะ
‪เธอด้วย ขอโทษนะคะ หนูอยู่คุยไม่ได้
‪เดี๋ยวก่อนค่ะ เมื่อปีที่แล้วเหรอคะ
‪ใช่
‪ปีที่แล้วเราไม่ได้ทำมนุษย์เกาลัด
‪มีแต่เด็กๆ เขาทำกัน
‪เราทำให้เด็กๆ น้อยเกินไปขณะที่เราเป็นรัฐบาล
‪แต่พอกันที ฉันจะจัดหาทรัพยากร ‪ให้พรรคคุณมากขึ้น
‪เพื่อใช้สำหรับการป้องกัน ‪เรารู้ดีว่ามันสำคัญแค่ไหน
‪เราต้องจัดหานักสังคมสงเคราะห์ ‪ให้กับโรงเรียนและสถานดูแลเด็กเล็กเพิ่มขึ้น
‪แล้วเราก็ต้องพัฒนาบุคลากรทางการศึกษา
‪เพื่อพวกเขาจะได้ช่วยเหลือเด็กได้เร็วขึ้น…
‪เกี๊ยต ฉันทำคุณเบื่อเหรอ
‪เปล่าเลย
‪แต่มันไม่ใช่เรื่องใหม่อะไร
‪ใช่ ปีที่แล้วฉันก็พูดตอนประชุมงบประมาณ
‪แต่เราไม่ได้รับเสียงโหวตพอที่จะให้พรบ.ผ่าน
‪โฮซ่า ผมชอบคุณนะ
‪ผมเสียใจกับการสูญเสียของคุณ
‪แต่ผมคิดว่าท่านนายกฯ ‪พยายามหาผลประโยชน์จากเหตุการณ์นั้น
‪ซึ่งทำให้ผมรู้สึกสะอิดสะเอียน
‪- บุกเก้ ผมคิดว่า… ‪- ฉันไม่เข้าใจว่าคุณพูดอะไร
‪ตั้งแต่คุณหยุดไป รัฐบาลก็ได้รับการยอมรับน้อยลง
‪ตอนนี้ท่านนายกฯ ก็เลยพยายาม ‪จัดงบประมาณแบบใครคว้าได้คว้าเอา
‪เขาให้รัฐมนตรีที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ‪ทำตัวเป็นซานตาคลอส
‪เพื่อเรียกคะแนนเสียงก่อนการเลือกตั้ง
‪แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ฉันให้ความสำคัญมาตลอด
‪มันไม่เกี่ยวกับเรื่องของการเมือง
‪ก็ดี ถ้าคุณพูดแบบนั้น
‪แต่ถ้าคุณมีข้อเสนอแบบหว่านแห ‪เราก็ต้องคุยกันหน่อยนะ
‪- ถ้าเราเสนอ… ‪- เราไม่เสนออะไรทั้งนั้น เฟรเดอริค
‪คุณเอาไปปรึกษากับพรรคของเขาดู
‪ฉันขอตัวนะ
‪ถ้าบุกเก้พยายามกดดัน เราก็จะทำเหมือนกัน
‪ฉันอยากจัดให้มีการสัมภาษณ์ ‪เริ่มวันนี้ถ้าเป็นไปได้ แล้วก็ตลอดทั้งอาทิตย์
‪- จัดเยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้ ‪- จะดีเหรอ
‪เราต้องพูดถึงนโยบายทางสังคมของเรา
‪เพื่อเป็นการบังคับให้บุกเก้สนับสนุนเรา ‪ไม่ยังงั้นเขาจะดูอ่อนแอและไม่เด็ดขาด
‪แล้วถ้าพวกเขาถามคำถาม ‪ที่ไม่เกี่ยวกับการเมืองล่ะ
‪ฉันไม่กลัวหรอก
‪ก็ดี แต่เราต้องมีวิธีจัดการมัน
‪เราต้องคิดแผนเอาไว้ ‪เพื่อพวกเขาจะได้ไม่รุมถามว่า…
‪คุณคิดถึงคริสติเน่มากมั้ย
‪ทำใจยากแค่ไหน แล้วคุณร้องไห้บ่อยรึเปล่า
‪โฮซ่า มันต้องไม่บดบังข้อมูลทางการเมืองของคุณ
‪ผมไปสั่งแซนด์วิชแค่ห้านาทีเอง
‪ใครเป็นคนเขียนอะไรบ้าๆ แบบนี้นะ
‪(ฆาตกร)
‪เดี๋ยวผมจะโทรหาตำรวจ
‪เฮส อธิบายให้ฟังหน่อยว่าทำอะไรกับหมู
‪อีกสามนาทีผมต้องไปประชุมที่แผนกนะ
‪โอเค
‪เรียบร้อย
‪ทีนี้เราก็ต้องล้างมัน
‪ความหนาแน่นและความแข็งของกระดูก ‪เทียบได้กับเด็กอายุ 12 ขวบ
‪- พอจะพูดแบบนั้นได้มั้ย ‪- ใช่ คิดว่างั้นนะ แล้วยังไงเหรอ
‪เฮส
‪ทีนี้ก็ขอยืมกล้องจุลทรรศน์หน่อย
‪ได้
‪เมื่อมีการตัดผ่านกระดูก
‪เศษกระดูกเล็กๆ ก็จะติดอยู่ตามร่องของอาวุธ
‪ซึ่งไม่สามารถล้างออกได้
‪นอกจากจะขัดถูมันอย่างเอาเป็นเอาตาย ‪เหมือนที่เบ็กเกอร์บอกว่าเขาทำ
‪ใช่ ผมเองก็ทำแบบนั้น
‪ลองมาดูสิ
‪ได้
‪โอเค
‪ให้ตายสิ…
‪เศษกระดูกที่ตกค้าง แล้วไงเหรอ
‪การวิเคราะห์อาวุธฆาตกรรม
‪พบร่องรอยเลือดของคริสติเน่แต่ไม่พบเศษกระดูก
‪หรือเบ็กเกอร์ไม่ได้หั่นศพเธอ
‪เป็นเรื่องแปลกนะ ‪ที่ไม่มีเศษกระดูกบนอาวุธฆาตกรรม
‪แต่เขาสารภาพว่าลงมือ
‪แล้วหน่วยชันสูตรก็เจอเลือดของคริสติเน่ ‪ที่มีดพร้าในโรงรถด้วย
‪ซึ่งแปลว่าเขาฆ่าเธอ
‪- เกนซ์ ‪- ว่าไง
‪เราต้องไปแล้ว
‪- ขอตัวก่อนนะ ‪- ได้เลย
‪ทำไมเบ็กเกอร์ถึงหาที่ที่เขาฝังร่างไม่เจอ
‪เขาได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคหวาดระแวง
‪เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดทางเพศหลายคดี ‪เขาสารภาพและได้รับโทษทัณฑ์
‪ฉันมองไม่เห็นเลยนะว่ามันเกี่ยวกับ ‪การฆาตกรรมเลาร่า เคเยอร์ยังไง
‪เราเจอมนุษย์เกาลัดที่มีรอยนิ้วมือ ‪ของคริสติเน่ที่จุดเกิดเหตุ
‪ทูลิน
‪ว่าไง
‪มีคนส่งข้อความมาที่มือถือของเลาร่า เคเยอร์
‪เขียนว่ายังไง
‪ปกติเราจะยกเลิกสัญญามือถือ ‪หลังจากเราตรวจสอบเสร็จแล้ว
‪แต่ฟังสิ
‪มนุษย์เกาลัด
‪เข้ามาข้างในสิ มนุษย์เกาลัด
‪เข้ามาข้างใน วันนี้เธอมีเกาลัด
‪ให้ฉันรึเปล่า
‪ใครส่งมาเหรอ
‪เบอร์ถูกบล็อกไว้แต่ส่งมาจากในเมือง
‪ส่งมาเมื่อไร
‪สองสามชั่วโมงก่อนแต่เราเพิ่งเห็น
‪มนุุษย์เกาลัด
‪แต่คนที่รู้เรื่องมนุษย์เกาลัด ‪ก็มีแต่เรากับครอบครัวฮาร์ทุง
‪- คิดว่าจะหามือถือที่ส่งข้อความเจอเมื่อไร ‪- ฉันเริ่มเดี๋ยวนี้แล้ว
‪วันนี้เธอมีเกาลัดให้ฉันรึเปล่า
‪ผมงี่เง่าเอง ที่รัก ผมขอโทษ
‪มันจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว ผมสัญญา
‪ผมนัดผู้เชี่ยวชาญด้านชีวิตคู่ไว้แล้ว ‪เราจะได้ไปเจอเขากัน
‪ผมรักคุณกับลูกๆ นะ ผมอยู่โดยไม่มีคุณไม่ได้แน่ๆ
‪ฟังข้อความแล้วโทรหาผมด้วย ‪ขอบคุณนะ ที่รัก บ๊ายบาย
‪มานี่ เอามือถือมา!
‪- มือถือ ‪- นี่มันเรื่องอะไรกัน
‪ได้ตัวเขาแล้ว
‪เลาร่า เคเยอร์ ทันตาภิบาลอายุ 37 ปี
‪คุณส่งไฟล์เสียงไปให้เธอ
‪ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร ‪เลาร่า เคเยอร์คือใคร
‪ไฟล์เสียงไม่อยู่ในนี้ ‪มีแต่รูปผู้หญิง พวกเธอเป็นใคร
‪- ผมไม่รู้ ‪- คุณถ่ายรูปผู้หญิงที่คุณไม่รู้จักเหรอ
‪- ผมแต่งงานแล้ว มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด ‪- แล้วข้อความที่ส่งให้เคเยอร์ล่ะ
‪เขามีมือถืออีกเครื่องนึงรึเปล่า
‪ผมไม่มีมือถือเครื่องอื่น
‪พวกคุณทำอะไรกันเนี่ย
‪ผมไม่ได้ทำอะไรผิดแต่พวกคุณจับผมขึ้นรถตำรวจ
‪เราตามไฟล์เสียงมาที่มือถือคุณ
‪(เลาร่า เคเยอร์ ‪24 ซีเดอร์แวนเกต, 2700 ฮวิโดเวอร์)
‪ส่งมาจากเลาร่า เคเยอร์ ‪ทำไมถึงมีพัสดุจากเลาร่า เคเยอร์
‪- ข้างในมีอะไร ‪- ผมได้รับข้อความแล้วก็สะสมไว้
‪มันเป็นของส่วนตัว คุณเปิดไม่ได้นะ
‪ห่าอะไรเนี่ย
‪ให้ผมลงจากรถเดี๋ยวนี้นะ
‪- เปิดให้ลงเดี๋ยวนี้ ให้ตายสิ ‪- นี่ทูลินนะ ส่งแผนกชันสูตรมาที่ลิม่า 2 ด้วย
‪ผมอยากให้คุณลองคิดดีๆ นะ
‪คุณรู้จักเลาร่า เคเยอร์ได้ยังไง
‪ผมบอกแล้วไงว่าไม่รู้จัก
‪- เมื่อคืนวันจันทร์คุณอยู่ที่ไหน ‪- อะไรนะ
‪- คุณอยู่ไหน ‪- เมียคุณอยู่ไหน
‪- เมียผมเหรอ ทำไม ‪- เธออยู่ไหน
‪- ทำไมคุณถึงถาม ‪- เธออยู่ไหน
‪คงอยู่บ้าน เกิดอะไรขึ้นเหรอ มีเรื่องอะไร
‪ผมงี่เง่าเอง ที่รัก ผมขอโทษ
‪มันจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว ผมสัญญา
‪ผมนัดผู้เชี่ยวชาญด้านชีวิตคู่ไว้แล้ว ‪เราจะได้ไปเจอเขากัน
‪ผมรักคุณกับลูกๆ นะ ผมอยู่โดยไม่มีคุณไม่ได้แน่ๆ
‪ฟังข้อความแล้วโทรหาผมด้วย
‪ขอบคุณนะ ที่รัก บ๊ายบาย
‪นั่นใคร
‪- ไม่มีคนอยู่ ‪- ฉันจะเช็กชั้นบน
‪มีร่องรอยการต่อสู้ในห้องนอนกับห้องนั่งเล่น
‪ประตูสวนเปิดอยู่ตอนเรามาถึง ‪เรายังไม่ได้เริ่มตรวจบริเวณรอบๆ
‪เฮส!
‪รายงานว่าแอนเน่ ไซเออร์-ลาสเซ่นหายตัวไป
‪แล้วก็แกะรอยสัญญาณโทรศัพท์
‪สอบปากคำเพื่อนบ้านด้วย ‪ว่าเห็นหรือได้ยินอะไรมั้ย
‪ผมจะแจ้งหน่วยเค-9
‪เรียกเค-9 มา
‪แอนเน่
‪เฮส!
‪ทำไมถึงมีคนพ่นสีคำว่า "ฆาตกร" นะคะ
‪- ตำรวจก็ถามคำถามเดียวกัน ‪- พรุ่งนี้เราค่อยคุยกัน เองเกิลส์
‪- ฉันต้องวางหูแล้ว ‪- ได้ครับ บ๊ายบาย
‪คุณเป็นพรรคร่วมรัฐบาลพรรคเล็ก
‪คุณจะแน่ใจได้ยังไงว่าพรรคอื่นจะสนับสนุนคุณ
‪โชคดีที่เราร่วมงานกันได้ด้วยดี
‪เพราะฉะนั้นฉันแน่ใจว่าบุกเก้และพรรคของเขา ‪จะจัดงบประมาณสำหรับเรื่องนี้ไว้
‪ไหนๆ คุณก็คุยกับเราแล้ว…
‪หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคุณ ‪มันยากแค่ไหนคะที่ต้องกลับมาทำงาน
‪แน่นอนว่าฉันไม่เหมือนเดิมแล้ว
‪แต่สามีฉันกับตัวฉันตัดสินใจกันว่า ‪ชีวิตต้องเดินหน้าต่อไป
‪เพื่อลูกชายของเราและตัวเราเอง
‪ซึ่งมันช่วยให้ฉันรับมือกับหน้าที่ความรับผิดชอบ ‪นอกเหนือจากเรื่องของครอบครัวได้
‪ระวังไหม้นะ
‪คุณทำได้ดีนะ ที่รัก
‪- ได้ดูแล้วโกรธฉันรึเปล่า ‪- หมายความว่ายังไง
‪ที่ฉันคุยเรื่องนี้ไง
‪ไม่นะ
‪คุณเองก็ไม่ควรโกรธตัวเองด้วย
‪วันนี้คุณโทรหาฉัน มีเรื่องอะไรเหรอ
‪เมื่อเช้าผมเจอมาทิลเด้ที่โรงเรียน
‪เธอเป็นยังไงบ้าง
‪เราคิดผิด
‪ปีที่แล้วพวกเขาไม่ได้ทำมนุษย์เกาลัด
‪โอเค งั้นก็คงเป็นปีก่อนหน้านั้น
‪โฮซ่า
‪ซอสมะเขือเทศอยู่ไหน
‪ได้ยินที่ผมพูดมั้ย
‪งั้นทำไมตำรวจถึงเจอ ‪รอยนิ้วมือของคริสติเน่ในฮูซัม…
‪สตีน หยุดนะ! ฉันรับไม่ไหวแล้ว
‪กุสตาฟ กินข้าวได้แล้ว
‪อยากให้ผมหยุดทำอะไรเหรอ
‪- มันแปลกที่… ‪- พอแล้ว!
‪- ผมแค่… ‪- มันไม่มีประโยชน์แล้ว
‪- ผมแค่พยายาม… ‪- สตีน
‪ลูกเราตายแล้ว
‪คุยอะไรกันเหรอฮะ
‪ไม่มีอะไรจ้ะ
‪- ถ้าอยากกินโค้กก็ไปหยิบนะ ‪- ไม่เอาฮะ
‪- ไม่อยากกิน ‪- โอเค
‪ช่วยแม่จัดโต๊ะหน่อยสิ แม่ลืมเลย
‪เร็วเข้า มาช่วยกัน
‪- วันนี้ซ้อมเทนนิสเป็นไง ‪- ก็ดีฮะ
‪เฮนริคไม่สบายเลยไม่ได้ไป
‪- เหรอ โอเค ‪- วันนี้เลยเล่นกันสบายๆ
‪ดีเลย
‪แล้ววันนี้ลูกชนะรึเปล่าล่ะ
‪(ข่าวด่วน)
‪เราเจอมนุษย์เกาลัดในบ้าน
‪มีพยานมั้ย
‪- คนจูงหมา คนวิ่งออกกำลังกาย ‪- เรากำลังจัดการอยู่
‪- ทอมเซ่น ค้ากห์ ตรวจค้นในบ้านด้วย ‪- รับทราบ
‪อบิลด์กอร์ด สอบปากคำจนท.ดูแลป่า ‪ทันทีที่เขามาถึงเลยนะ
‪ได้เลย เขามาถึงแล้ว
‪- อยากรู้เรื่องนี้ก่อนเลยใช่มั้ย ‪- ใช่
‪ผมจะรีบจัดการให้
‪ชาร์ลี 5 กำลังมาแล้ว
‪เรากำลังปิดถนนแล้ว…
‪เมื่อคืนพ่อดูข่าวแล้ว
‪แน่ใจเหรอว่าลูกเหมาะกับคดีนี้
‪ค่ะ นั่นแหละปัญหา
‪- พ่อยกไปให้เอง ‪- ขอบคุณค่ะ
‪อย่าลืมเทศกาลโคมไฟที่โรงเรียนของเลคืนนี้นะ
‪(เทศกาลโคมไฟที่โรงเรียน)
‪อรุณสวัสดิ์
‪ไม่รู้เหรอว่าเดี๋ยวนี้มีถังขยะ ‪สำหรับของรีไซเคิลแล้ว
‪พลาสติก เศษเหล็ก ขยะชีวภาพ…
‪- กี่โมงแล้ว ‪- ไม่สำเร็จเหรอ
‪- เลิกเล่นได้แล้ว ‪- มานี่
‪คุณต้องเก็บกวาดหน่อยนะถ้าอยากขาย
‪มือถือผมอยู่ไหนเนี่ย
‪ผมมีกระดาษทรายอยู่ที่ชั้นใต้ดิน ‪ให้ผมเอามาให้มั้ย
‪แล้วถ้าอยากได้นายหน้าขายบ้าน ‪ผมก็มีเพื่อนที่เก่งเรื่องขายอสังหาฯ นะ
‪(เหมือนกัน)
‪- เยี่ยม ขอบใจนะ ‪- ข่าวร้ายเหรอ
‪(วันอังคาร 13 ตุลาคม)
‪เหยื่อทั้งสองรายอายุ 30 กว่า ‪ทั้งคู่ถูกทำร้ายในบ้านตัวเอง
‪การสืบสวนเบื้องต้นพบว่า ‪พวกเธอตายด้วยวัตถุแข็งไม่มีคม
‪ซึ่งเจาะทะลุตาและสมอง
‪เหยื่อรายแรกถูกตัดมือซ้าย
‪เหยื่อรายที่สองถูกตัดมือซ้ายและขวา
‪อาจเป็นเลื่อยแบบใช้แบตเตอรี่ ‪เรากำลังตรวจสอบรุ่นต่างๆ อยู่
‪แล้วโทรศัพท์ที่ใช้ส่งข้อความหารเคเยอร์ล่ะ
‪มันใช้ซิมการ์ดแบบเติมเงิน
‪หมายเลขถูกลบออก เราเลยแกะรอยไม่ได้
‪- แล้วใครเป็นคนส่งพัสดุ ‪- จ่าหน้าว่าจากเลาร่า เคเยอร์
‪คนร้ายวางกล่องพัสดุไว้หน้าบ้านเธอ
‪คนส่งพัสดุหยิบมาจากตรงนั้น
‪ตอนแรกเรา…
‪เราคิดว่าฮานส์ เฮนริก เฮาเก้ ‪แฟนของเคเยอร์เป็นผู้ต้องสงสัย
‪แต่เมื่อคืนเขาอยู่กับทนายของเขา
‪ตกลงเราไม่มีเบาะแสอะไรเลย
‪เราคาดว่าเหยื่อไม่มีความเชื่อมโยงกัน
‪นอกจากมนุษย์เกาลัดกับรอยนิ้วมือ
‪เราเจอมนุษย์เกาลัด ‪ใกล้ๆ กับจุดเกิดเหตุทั้งสองจุด
‪เราพบรอยนิ้วมือที่มนุษย์เกาลัดทั้งสองตัว
‪แล้วการวิเคราะห์ก็พบว่า
‪เป็นลายนิ้วมือของคนคนเดียวกัน
‪ซึ่งคือคริสติเน่ ฮาร์ทุง
‪อะไรนะ
‪- เป็นไปไม่ได้ ‪- ฟังก่อน…
‪ทุกคน ตอนนี้เรารู้แค่นั้น
‪รอยนิ้วมืออาจจะไม่มีผลต่อคดีของเราก็ได้
‪เกาลัดเก่าแค่ไหนแล้ว
‪เราไม่รู้ คณะวิทยาศาสตร์ ‪ของมหา'ลัยโคเปนเฮเกน
‪ระบุว่าอาจจะไม่กี่อาทิตย์หรือปีนึง ‪ขึ้นอยู่กับว่าถูกเก็บไว้ยังไง
‪แม้เราจะสะเทือนใจกับคดีนี้
‪แต่ต้องขอยํ้านะว่าทุกอย่างต้องเก็บเป็นความลับ
‪เราต้องรื้อฟื้นคดีฮาร์ทุง
‪รอยนิ้วมือรอยเดียวอาจบังเอิญได้ ‪แต่สองรอยไม่ใช่แน่
‪ถ้ามันเป็นรอยนิ้วมือของฮาร์ทุง
‪ทฤษฎีเกี่ยวกับการหายตัวไปของเธอก็อาจจะผิด
‪นี่จะพูดว่าเราทำงานหละหลวมเหรอ
‪เปล่านะ นี่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว
‪ก็ไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องส่วนตัวหรอกนะ
‪แค่รู้สึกแปลกที่ถูกวิจารณ์
‪โดยคนที่เพิ่งมาทำงานที่นี่ ‪เพราะทำงานผิดพลาดในเฮก
‪เฮส รู้มั้ยว่าเราใช้เจ้าหน้าที่ ‪สืบสวนคดีนี้เยอะแค่ไหน
‪บางทีหน่วยชันสูตรตอนนั้นอาจจะไม่ดีพอ
‪เมื่อมีรอยนิ้วมือใหม่ เราก็ต้องตรวจสอบ
‪เจ้าหน้าที่ทำงานกันทั้งวันทั้งคืน
‪อย่ามาคาดเดาเรื่อยเปื่อย ‪ถ้าไม่มีหลักฐานมาหนุน
‪จะมีการฆาตกรรมอีก
‪หมายความว่ายังไง
‪ลองนึกถึงมนุษย์เกาลัดสิ มันไม่มีมือหรือเท้า
‪เหยื่อรายแรกมือขาดไปข้างนึง ‪รายที่สองขาดสองข้าง
‪ให้ตายสิ นี่นายไม่ได้จะพูดว่า…
‪คริสติเน่ ฮาร์ทุงกับมนุษย์เกาลัด ‪เป็นตัวเชื่อมโยงเหยื่อสองคน
‪เราต้องคุยกับครอบครัวของเธอ
‪ฉันจัดการเอง นายไม่ต้องยุ่ง
‪นอกจากจะหาหลักฐานมาหนุนได้
‪ลืมครอบครัวฮาร์ทุงไปได้เลย ‪ต้องมีบางอย่างที่มองข้ามไปแน่ๆ
‪ฉันขอคุยกับทูลินหน่อย
‪ตามลำพัง
‪ให้ตายสิ หมอนี่น่ารำคาญชะมัด
‪ส่งเขากลับบ้านดีมั้ย
‪ฉันว่าเขามีฝีมือนะ
‪งั้นก็เป็นปัญหาของคุณ
‪ทำไมคุณไม่หนุนหลังผม
‪ฮะ
‪ถ้ากลัว…
‪เดี๋ยวคุณก็ต้องกลับเฮกแล้ว ‪ฉันไม่อยากต้องเก็บกวาดทีหลัง
‪สวัสดี เซบาสเตียน เดี๋ยวเราค่อยคุย…
‪- คุณใส่ไว้เป็นผลงานเพื่อเอ็นซี3 ได้นะ ‪- ขอบคุณ
‪ผมไม่ได้เป็นคนเดียวที่อยากออกไปจากที่นี่
‪คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฉันเลย
‪ทูลิน
‪อีริค ไซเออร์-ลาสเซ่นอยู่ในห้องประชุม
‪ไซเออร์-ลาสเซ่น… คุณมีอะไรจะบอกเราสินะ
‪เลาร่า เคเยอร์ แอนเน่รู้จักเธอรึเปล่า ‪หรืออย่างน้อยก็อาจจะเคยพูดถึงเธอ
‪ไม่รู้จักนะ
‪แล้วแอนเน่กลัวใครรึเปล่า ‪เธอมีศัตรูหรือว่า…
‪แอนเน่รักบ้านและรักลูกๆ เรา
‪ทำไมเธอถึงอยากหย่า
‪แม่ยายคุณบอกว่าแอนเน่ ‪กำลังแยกทางกับคุณ เพราะอะไรเหรอ
‪ผมเคยแอบคบผู้หญิงอื่นสองสามครั้ง
‪แล้วแอนเน่รู้รึเปล่า
‪- รู้ ‪- เธอเลยอยากเลิกกับคุณเหรอ
‪คงเป็นแบบนั้น
‪เธอเก็บข้าวของของเด็กๆ ใส่กระเป๋าแล้ว ‪ดูเหมือนเธอจะเอาจริงนะ
‪ผมบอกคุณทุกอย่างที่ผมรู้แล้ว
‪เจ้าหน้าที่ของเราพบคราบเลือด ‪บนพื้นห้องนั่งเล่น
‪มันมาจากไหนเหรอ
‪โซเฟีย ลูกสาวคนโตของเรา ‪จมูกกับกระดูกไหปลาร้าหักเมื่อสองสามเดือนก่อน
‪- เธอต้องเข้าโรงพยาบาล ‪- โรงพยาบาลไหน
‪โรงพยาบาลกลาง
‪- แผนกไหน ‪- แผนกเด็ก
‪ที่เดียวกับที่มาวนุส เคเยอร์ไปหาหมอ
‪สวัสดีค่ะ เราโทรมาก่อนหน้านี้แล้ว
‪เรามีคำถามจะถามเกี่ยวกับเด็กสองคน ‪ที่เคยมารักษาในแผนกนี้
‪เราต้องคุยกับใครเหรอ
‪แพทย์ที่ปรึกษาค่ะ ‪ตอนนี้เขาเดินตรวจความเรียบร้อยอยู่
‪บอกเขาให้หยุดตรวจก่อน เรามีเรื่องด่วน
‪ให้ฉันช่วยอะไรมั้ยคะ
‪ปกติพยาบาลจะรู้จักคนไข้ดีกว่าหมอ
‪เราอยากคุยกับแพทย์ที่ปรึกษา
‪ไปรอที่ห้องโถงเลยค่ะ เดี๋ยวฉันจะตามเขาให้
‪ขอบคุณ
‪มาวนุสอยู่ในความดูแลของเรา ‪ได้ประมาณปีนึงแล้ว
‪โซเฟียเคยรับการรักษาเพราะกระดูกหัก ‪หลังจากหกล้มที่บ้านเมื่อสองสามเดือนก่อน
‪เด็กสองคนรู้จักกันมั้ยหรือพ่อแม่อาจจะรู้จักกัน
‪ไม่นะ ดูเหมือนจะไม่รู้จักกัน
‪พวกคุณเข้าใจอะไรบางอย่าง
‪เกี่ยวกับแผนกนี้
‪- มันเป็นทางผ่านไปสู่แผนกอื่น ‪- ใครเป็นคนพาเด็กๆ มา
‪เท่าที่ผมจำได้ ส่วนใหญ่ก็เป็นแม่เด็ก
‪แต่คุณต้องถามพวกเขาเองเพื่อให้แน่ใจ
‪แต่ผมกำลังถามคุณอยู่
‪แล้วผมก็ตอบแล้ว
‪ฉันทึ่งนะที่คุณจำพวกเขาได้
‪แล้วก็แม่ๆ ของเด็กด้วย
‪ใช่ สิ่งสำคัญที่สุดอย่างนึง ‪คือการทำให้พ่อแม่เด็กรู้สึกปลอดภัย
‪แน่นอน
‪- คุณรู้จักแม่ๆ ดีสินะ ‪- ใช่
‪หมายความว่ายังไง
‪คนมีเซ็กซ์กับพวกเธอรึเปล่า
‪ถ้าคุณจะถามแบบนั้น ผมก็ขอไปตรวจเด็กๆ นะ
‪เรายังถามไม่เสร็จ
‪แม่สองคนนี้ตายแล้ว ‪คุณคือตัวแปรที่รู้จักเธอทั้งสองคน
‪ผมรู้จักแม่ของมาวนุส
‪ผมสนิทสนมกับเธอที่สุด
‪เพราะเราดูแลโรคออทิสซึม ‪ให้มาวนุสมาพักนึงแล้ว
‪เธอไม่ค่อยพอใจที่วิธีไหนก็ช่วยไม่ได้มาก
‪แล้วจู่ๆ พวกเขาก็เลิกมาโรงพยาบาล
‪ทำไมล่ะ
‪เธอบอกว่ามีคนโทรแจ้งกรมสังคมสงเคราะห์
‪แจ้งว่าอะไร
‪- มีพ่อแม่เด็กรออยู่นะคะ ‪- ปล่อยให้รอไป…
‪ตกลงมีการแจ้งกรมสังคมสงเคราะห์เหรอ
‪ผมรู้เท่าที่แม่เด็กบอก แต่เธอบอกด้วยว่า
‪เธอถูกกล่าวหาว่าไม่ยอมดูแลมาวนุส
‪เธอได้บอกมั้ยว่าใครเป็นคนรายงาน
‪ไม่ได้บอก
‪เท่าที่รู้ คนแจ้งไม่ระบุชื่อ
‪แต่เธอเป็นแม่ที่รักลูกนะ
‪เพราะฉะนั้นไม่น่าจะจริง
‪เราต้องดูรายงานของกรมสังคมสงเคราะห์
‪ตำรวจบอกว่าคนที่พ่นสีรถคุณ
‪เป็นคนเดียวกับที่ส่งข้อความข่มขู่
‪ผมเองก็พอจะเดาได้
‪เขาเป็นใครเหรอ
‪รถจอดในจุดที่กล้องวงจรปิดมองไม่เห็น
‪ตำรวจเลยไม่มีผู้ต้องสงสัย
‪โฮซ่า ตำรวจยืนยันว่าคุณต้องมีผู้คุ้มกัน
‪ก็ได้ ถ้าไม่มีทางเลือกอื่น
‪แต่ฉันขอบอกครอบครัวฉันด้วยตัวเองนะ
‪ได้เลย
‪ท่านนายกฯ ชอบการให้สัมภาษณ์ทางทีวีของคุณ
‪(ฆาตกรคนเดียวกันหรือ)
‪- บุกเก้อยากนัดประชุม ‪- ดีเลย
‪โดยเฉพาะถ้าเราตกลงบางเรื่องกันได้ ‪บอกให้เขามาได้เลย
‪- โอเค ‪- ขอบคุณนะ
‪นักสืบแผนกฆาตกรรม ‪ขอเข้าพบคุณกับสามีคุณวันนี้ค่ะ
‪เป็นเรื่องด่วน
‪ขอบคุณที่แวะมาครับ ผมจะไม่พูดให้เสียเวลามาก
‪ผมรู้ว่าคุณโฮซ่ามีประชุม
‪มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมอีกคดี ‪เราเจอมนุษย์เกาลัดอีกตัวนึง
‪ซึ่งมันมีรอยนิ้วมือของคริสติเน่ด้วย
‪เหยื่อเป็นผู้หญิงชื่อ แอนเน่ ไซเออร์-ลาสเซ่น
‪คุณรู้จักเธอมั้ย
‪ไม่รู้จัก
‪พวกเขาอยู่ในแคลมเปนบอร์ก ‪สามีเธอชื่ออีริค ไซเออร์-ลาสเซ่น
‪เราเพิ่งเริ่มการสืบสวน
‪แต่มันอาจจะเป็นการก่อกวน ‪ที่มุ่งร้ายโดยตรงกับคุณ
‪- ทำไมล่ะ ‪- เราเองก็อยากรู้เหมือนกัน
‪หน่วยข่าวกรองกำลังช่วยอีกแรงด้วย ‪ผมได้ยินมาว่าคุณได้รับการข่มขู่
‪ไม่ใช่อะไรที่ทำให้ฉันถึงกับนอนไม่หลับ
‪- ข่มขู่อะไร ‪- เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟัง
‪ผมรู้ว่าเรื่องนี้มันทำให้พวกคุณเจ็บปวดแค่ไหน
‪และผมก็ขอสัญญา ‪ว่าเราจะจับคนร้ายให้ได้โดยเร็ว
‪- เพื่อคุณจะได้สบายใจ ‪- ดีค่ะ
‪ผมแค่อยากจะ…
‪ว่าไงครับ
‪ในเมื่อคุณเจอรอยนิ้วมือของเธออีกแล้ว…
‪เป็นไปได้มั้ยว่า…
‪คริสติเน่ยังมีชีวิตอยู่
‪สตีน ผมไม่คิดแบบนั้นนะ ‪รอยนิ้วมืออยู่ได้นานหลายปี
‪คนคนนี้อาจจะได้เกาลัดเมื่อนานมาแล้ว
‪แต่คุณมั่นใจได้ยังไง
‪มันยากที่จะยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้น ‪แต่มันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร
‪ผมเสียใจด้วยจริงๆ
‪- นีแลนเดอร์ ‪- ว่าไง
‪ขอตัวสักครู่นะครับ
‪ฉันถูกข่มขู่สองครั้งแล้ว
‪ครั้งแรกทางอีเมล ‪แล้วก็มีคนพ่นสีรถ แต่ไม่มีอะไรหรอก
‪ตำรวจจะจัดผู้คุ้มกันให้ฉันสองคน…
‪ไม่มีอะไรเหรอ
‪ผู้หญิงถูกฆ่าตายสองคน คุณถูกคุกคาม
‪พวกเขามีรอยนิ้วมือของคริสติเน่ ‪มันเรื่องอะไรกันเนี่ย
‪โฮซ่า คนขับรถของคุณบอกว่าต้องไปแล้ว
‪คุณยกเลิกไม่ได้เหรอ
‪ขอโทษจริงๆ ฉันยกเลิกไม่ได้ ‪ฉันนัดประชุมกับบุกเก้
‪ฉันกลับไม่ดึกหรอก
‪- ขอบคุณที่แวะมานะครับ ‪- ยินดีค่ะ
‪- ผมไปละ ‪- ขอบคุณนะครับ สตีน
‪(ยุติการค้นหาคริสติเน่ ฮาร์ทุง)
‪(ตำรวจค้นป่า)
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดี แอ็กเซล
‪ฉันซื้อของสำหรับเทศกาลโคมไฟแล้ว ‪เดี๋ยวเราเจอกันที่โรงเรียน บ๊ายบาย
‪กรมสังคมสงเคราะห์ได้รับรายงาน ‪จากคนนิรนามเกี่ยวกับเลาร่า เคเยอร์
‪คนแจ้งเหตุอยากให้ย้ายเด็กออกจากบ้านของเขา
‪"นังคนเห็นแก่ตัวคิดถึงแต่ตัวเอง ‪ไม่เคยคิดถึงลูกชาย"
‪"เธอไม่ควรทำแบบนั้นเลย"
‪รายงานยังบอกด้วยว่ามีหลักฐานอยู่ในบ้าน
‪- โอเค แล้วพวกเขาเจออะไร ‪- ไม่เจออะไร
‪แล้วก็ไม่รู้ว่าใครแจ้งไปเหรอ
‪ไม่รู้ ถึงได้บอกว่านิรนามไง
‪- แล้วครอบครัวไซเยอร์-ลาสเซ่นมีรายงานมั้ย ‪- กรมสังคมสงเคราะห์บอกว่าไม่มี
‪เราลองไปตรวจบ้านเลาร่า เคเยอร์กันอีกรอบ
‪ก็ได้ ไปกันเลย
‪ฉันต้องกลับก่อนงานเทศกาลโคมไฟของลูกสาวฉัน
‪คุณไม่มีใครรอบ้างรึไง
‪ฉันรู้ว่าคุณแต่งงานแล้ว ‪เธอไล่คุณออกจากบ้านเหรอ
‪ผมจะตรวจตราบ้านเอง ‪คุณลองไปสอบปากคำเพื่อนบ้านดู
‪- ได้ ‪- มีใครบางคนรายงานเกี่ยวกับเลาร่า เคเยอร์
‪ขอกุญแจด้วย
‪- เฮ้ ฟรังซัวส์ ‪- สวัสดี เพื่อนยาก
‪วิลกินส์บอกว่าเขาพร้อมที่จะลืมเรื่องที่เกิดขึ้น
‪ฉันคิดว่านายน่าจะขอโทษเขาหน่อยนะ
‪ก็ได้ แล้วฉันจะคุยกับฟรีแมนน์
‪นั่นเป็นทางออกที่ดีที่สุด ฉันเกริ่นไว้ให้แล้วนะ
‪ขอบใจ นายทำดีมาก
‪- เดี๋ยวนายก็คงจะได้กลับมาแล้ว ‪- ไว้เจอกันนะ
‪โอเค บ๊ายบาย
‪- เฮส ‪- เจออะไรรึเปล่า
‪เพื่อนบ้านบอกว่าครอบครัวนี้นิสัยดี
‪ไม่เคยมีใครเห็นอะไร ‪ที่ทำให้พวกเขาอยากแจ้งเจ้าหน้าที่แบบนิรนาม
‪โอเค
‪คุณกลับบ้านไปหาลูกชายเถอะ
‪เดี๋ยวเสร็จแล้วผมล็อกประตูเอง
‪ได้
‪ลูกชายที่ไหน
‪คุณโทรมา
‪สวัสดี เซบาสเตียน คุณยังอยู่ที่ทำงานรึเปล่า
‪- ใช่ มีอะไรเหรอ ‪- ฉันอยากเจอคนสติดีๆ หน่อย
‪สวัสดี ทูลิน
‪ช่วยบอกให้อบิลด์กอร์ดเช็กทะเบียนรถให้หน่อย
‪- ได้ ว่ามาเลย ‪- บีเอส 23 512
‪เสร็จแล้วเขาจะติดต่อมานะ ‪นี่มันเรื่องอะไรเหรอ
‪ยังไม่รู้ แต่ว่า…
‪- บอกเขาว่าเช็กเสร็จแล้วโทรหาฉันละกัน ‪- ได้เลย
‪- สวัสดี ผมนึกว่าคุณงานยุ่ง ‪- ก็ยุ่งอยู่ อีกสิบนาทีก็ต้องไปแล้ว
‪เหรอ
‪- โอเค ‪- ฉันแค่คิดว่า…
‪ฉันไม่รู้ว่าวันนั้นตัวเองคิดอะไร
‪(อบิลด์กอร์ด)
‪ต้องรับเหรอ
‪อบิลด์กอร์ด ว่าไง
‪เฮส
‪นี่ตำรวจ!
‪หันหน้ามา
‪หันมาเดี๋ยวนี้!
‪เฮาเก้ คุณมาทำอะไรที่นี่
‪คุณมาที่นี่ไม่ได้
‪คุณมาทำอะไร
‪เฮ้ย ระยำเอ๊ย!
‪นั่นเสียงอะไร
‪เฮสอยู่ไหน
‪เปิดเดี๋ยวนี้
‪เปิดสิ!
‪เฮส!
‪คว้าแล็ปท็อปไว้
‪คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ