- Halo? Tu Genz. - Mówi Hess.
Wcześnie dzwonisz.
Potrzebuję loginu do archiwów wideo,
żeby przejrzeć sprawę Kristine Hartung.
Nie pracujesz z Thulin nad sprawą amputowanej ręki?
Pracuję. Kiedy dostanę login?
- Już przesyłam. - Dzięki.
Nagranie przesłuchania Linusa Bekkera w sprawie zabójstwa Kristine Hartung.
Na sali obecni są funkcjonariusze Martin Ricks i Tim Jansen
oraz adwokat podejrzanego.
Linusie?
Co się stało w środę 3 listopada?
Mów własnymi słowami, proszę.
Miałem niespokojny wieczór, więc postanowiłem się przejechać.
Wtedy ją zobaczyłem.
Dziewczynkę. Prowadziła rower.
Co potem zrobiłeś z ciałem? Opowiesz nam?
Pojechałem na północ. Maczeta była w aucie.
Pociąłem ją
i zakopałem w lesie.
Gdzie dokładnie?
Naprawdę nie pamiętam.
Nie pamiętam.
Proszę. Zjedz owoce.
Ruszajcie.
Brzuszek mnie boli.
Posłuchaj. Tylko rozmawialiśmy.
Nikt nie jest na ciebie zły. Dobrze?
Miłego dnia, skarbie.
- Mamo. - Jesteś sama? Możesz rozmawiać?
- Właśnie wyjechały. - Podjęłaś dobrą decyzję, Anne.
Może i dobrą. Ale nie była łatwa.
Wiem, ale tak trzeba.
Nie znam szczegółów, ale ważne jest,
abyś zadbała o siebie i dziewczynki.
Wiem.
Zobaczymy się później.
- Bądźcie spakowane. - Tak, jasne.
Kocham cię, Anne. Nie jesteś w tym sama.
Też cię kocham.
SERIAL NETFLIX
KASZTANOWY LUDZIK
PONIEDZIAŁEK, 12 PAŹDZIERNIKA
Nikt nie potwierdził, że był pan w motelu w poniedziałek wieczorem.
Widziano pana auto na parkingu dopiero po siódmej rano następnego dnia.
Zatrzymali państwo mojego klienta na 48 godzin.
Ale twierdzi, że całą noc był w motelu
i nic nie zrobił, więc jeśli nie mają państwo nic nowego…
Laura zmieniła zamki bez pańskiej wiedzy. Dlaczego?
Już mówiłem.
Magnus pewnie znowu zgubił klucze.
Tak. Albo chciała zakończyć wasz związek.
Zadzwoniła do pana tamtej nocy. Czego chciała?
- Zerwała z panem? - Już pani o to pytała.
Musi być panu ciężko.
Po tym, co pan zrobił dla niej i dziecka.
To normalne, że pojechał pan do domu, żeby z nią porozmawiać.
- Nie pojechałem! - Ale była nieugięta.
Koniec. Miał się pan wyprowadzić. Już nie zobaczyłby pan Magnusa.
- Stracił pan kontrolę. - Nie.
Odciął jej pan lewą rękę z pierścionkiem zaręczynowym.
Dość! Proszę przestać nękać mojego klienta.
Chce już wyjść i zobaczyć chłopca…
Proszę.
Ostatnie pytanie.
Poznaje to pan?
Nie.
Świetnie.
Wychodzimy.
Mój klient jest cierpliwy
z racji prowadzonego śledztwa, ale kiedy może wrócić do domu?
Dom będzie zaplombowany, dopóki nie skończymy,
więc jeszcze trochę cierpliwości.
- Coś wymyślimy. Dziękujemy. - Dziękuję.
Abildgårdzie, znalazłeś zdjęcia samochodu Hauge’a?
Nie.
Kamery drogowe między Roskilde i Husumem musiały go złapać.
To ruchliwa trasa.
Wiem, ale proszę, żebyś znalazł jeden konkretny samochód.
Thulin,
chcę ci coś pokazać.
- Nie było cię tu kilka dni. - Czytałem na temat osteologii.
Poduczałeś się w sprawie kości?
Właśnie. Chodź za mną. Mój samochód stoi na zewnątrz.
Co on wyprawia? Nie wraca do Europolu?
Nie mam pojęcia.
- Badałem sprawę Hartung. - Sprawę Hartung?
Zanim zaczniemy, muszę wiedzieć, że mogę ci zaufać.
Mówię poważnie.
O ile nie potrwa to cały dzień i będzie legalne, możesz mi ufać.
Według raportu patologa
Linus Bekker zabił i rozczłonkował Kristine Hartung za pomocą maczety.
Tak, przyznał się i dowody były przytłaczające.
W jego garażu znaleziono narzędzie zbrodni,
a patolog ze 100% pewnością potwierdził, że na maczecie była jej krew.
Ale czegoś tam zabrakło. Przyniosłem identyczną maczetę…
- Co to niby jest? - Chwycisz tam?
- Ty to zrób. - Chodź.
- A muszę? - Tak.
Dlaczego?
Chcesz coś później porobić?
Mama pewnie ma spotkania do późna.
A co?
Nie wiem.
Coś fajnego.
Jasne.
Czego ostatnio chciała policja?
Mama ci powiedziała?
Nie. Widziałem ich.
To nic takiego. Nieporozumienie.
- Czyli nie chodziło o… - Nie.
Dobra.
- Kocham cię. - Jasne. Na razie.
Patrz, gdzie jedziesz!
Mathilde?
Cześć.
Jak leci?
Dobrze.
Mogę o coś spytać?
Ubiegłej jesieni robiłyście z Kristine kasztanowe ludziki u nas w domu.
Jak je robiłyście?
- Kasztanowe ludziki? - Tak.
- Ty zrobiłaś większość czy ona? - Raczej razem.
Co z nimi zrobiłyście?
- Sprzedałyśmy. - Komu?
Znajomym czy przechodniom?
Nie mam pojęcia.
Nie? Na pewno pamiętasz, komu je sprzedałyście.
- Pomyśl. - Nie znałyśmy ich.
- Na pewno? To może być ważne. - Muszę iść.
Przepraszam.
Nie chciałem tu stać i…
Tęsknimy za tobą.
Ja za wami też.
I za nią. Przepraszam, nie mogę.
Chwila! To było w zeszłym roku?
Tak.
W zeszłym roku nie robiłyśmy ludzików. Zbyt dziecinne.
Za mało zrobiliśmy dla dzieci, odkąd utworzyliśmy rząd.
Dość tego. Wspólnie z waszą partią chciałabym przeznaczyć więcej środków
na wczesne działania prewencyjne. Wiemy, że są ważne.
Potrzebujemy więcej pracowników socjalnych w szkołach i żłobkach.
Musimy poprawić kompetencje wychowawcze personelu,
by umiał z wyprzedzeniem chronić dzieci.
- Gercie? Nudzę cię? - Skądże.
Ale to nic nowego.
Zgoda, mówiłam to rok temu na debacie budżetowej,
ale nie uzyskaliśmy dość głosów, żeby uchwalić ustawę.
Roso, lubię cię.
Przykro mi z powodu twojej straty,
ale premier chyba próbuje wykorzystać ją do swoich celów.
Aż mi się źle robi.
- Bukke, chyba… - Nie wiem, o czym mówisz.
Odkąd ciebie nie ma, poparcie dla rządu spadło.
Teraz premier chce zaproponować rozdęty budżet.
Obsadził najbardziej popularną minister w roli Świętego Mikołaja,
by zwabić z powrotem wyborców przed wyborami.
Ale ta sprawa zawsze była mi bliska.
To nie ma nic wspólnego z populizmem.
Skoro tak twierdzisz.
Ale jeśli nasz budżet jest „rozdęty”, omówmy to.
- Jeśli zaoferujemy… - Nic nie oferujemy, Frederiku.
Bukke musi to omówić ze swoim klubem.
Proszę wybaczyć.
Jeśli Bukke chce wywierać presję, my też możemy…
Proszę, zorganizuj kilka wywiadów.
Najlepiej dzisiaj i ile się da do końca tygodnia.
Czy to mądre?
Jasno zakomunikujmy naszą politykę społeczną.
Możemy tak wymusić poparcie.
Inaczej wyjdziemy na słabych i niezdecydowanych.
A kiedy zapytają o tematy niepolityczne?
Nie boję się tego.
Świetnie, ale musimy tym zarządzać.
Potrzebujemy strategii, żeby nie rzucili się…
z pytaniami o to, jak bardzo tęsknisz za Kristine i jak często płaczesz?
Roso, to nie może przyćmić twojego przekazu politycznego.
Zamówiłem kanapkę i nie było mnie pięć minut.
Kto napisałby coś takiego?
MORDERCZYNI
Wezwę policję.
Hessie, wyjaśnij, co robisz ze świnią!
Za trzy minuty mam spotkanie wydziału.
No dobrze.
No i proszę.
Teraz musimy ją umyć.
SEBASTIAN ŚPIMY JUTRO U CIEBIE?
Gęstość i twardość kości są jak u 12-latki.
- Uczciwe stwierdzenie? - Tak. Do czego zmierzasz?
Hessie?
Tak. Pożyczysz mi mikroskop?
Jasne.
Kiedy przecina się kość,
w pęknięciach i szczelinach broni pozostają mikroskopijne resztki kości.
Nie da się ich usunąć.
Chyba że dokładnie wyszorujesz broń, jak twierdził Bekker.
Tak też zrobiłem.
Zobaczcie.
Tak.
No dobrze.
Ja pierniczę.
Resztki kości. No i co z tego?
Techniczna ekspertyza narzędzia zbrodni
wykazała ślady krwi Kristine, ale nie ma tam resztek kości.
Czyli Bekker mógł jej nie rozczłonkować?
Brak resztek na narzędziu zbrodni dziwi.
Ale przyznał się do morderstwa.
Technicy kryminalni znaleźli krew Kristine na maczecie w garażu,
co znaczy, że ją zabił.
- Genz? - Tak?
Musimy iść.
- Wybaczcie. - Jasne.
Dlaczego Bekker nie mógł znaleźć miejsca, gdzie rzekomo zakopał ciało?
Zdiagnozowano u niego schizofrenię paranoidalną.
Skazano go za przestępstwa seksualne. Przyznał się i został skazany.
Nie rozumiem związku z zabójstwem Laury Kjær.
Znaleźliśmy ludzika z odciskami Kristine na miejscu zbrodni.
Thulin?
Tak?
Ktoś wysłał wiadomość na telefon Laury Kjær.
Jakiej treści?
Zwykle anulujemy umowę ofiary po analizie kryminalnej,
ale posłuchaj tego.
Kasztanowy ludziku
Wejdź, kasztanowy ludziku
Wejdź Masz dla mnie
Jakieś kasztany?
Kto ją wysłał?
Numer jest zastrzeżony, ale wysłano ją z miasta.
Kiedy?
Kilka godzin temu, ale dopiero ją odkryłam.
Kasztanowy ludzik
O kasztanowym ludziku wiemy tylko my i Hartungowie.
- Ile zajmie namierzenie komórki? - Już to robię.
Masz dla mnie jakieś kasztany?
Byłem strasznym idiotą, skarbie. Przepraszam.
To się więcej nie powtórzy. Słowo.
Zapisałem nas na terapię małżeńską. Tak jak rozmawialiśmy.
Kocham ciebie i dzieci. Nie potrafię bez was żyć.
Zadzwoń, jak odsłuchasz wiadomość. Dzięki, skarbie. Pa.
Chodź tu. Telefon.
- Telefon. - O co chodzi?
Mamy go.
Laura Kjær, 37-letnia pielęgniarka dentystyczna.
Wysłał jej pan plik dźwiękowy.
Nie wiem, o czym pani mówi. Kim jest Laura Kjær?
Nie ma nagrania audio. Są tylko zdjęcia kobiet. Kim one są?
- Nie mam pojęcia. - Robisz zdjęcia nieznajomym kobietom?
- Jestem żonaty. To nie tak. - A wiadomość do Kjær?
Ma drugą komórkę?
Nie mam innych telefonów.
Co wy robicie?
Wsadzono mnie do radiowozu bez przyczyny.
Plik audio wysłano z pana telefonu.
To od Laury Kjær. Dlaczego ma pan paczkę od niej?
- Co jest w paczce? - Dostałem SMS-a i go odebrałem.
To prywatne. Nie wolno panu otwierać.
Ja pierniczę!
Wypuśćcie mnie z samochodu. Już!
Wypuśćcie mnie!
Tu Thulin. Ślijcie kryminalnych do Limy 2.
Proszę się poważnie zastanowić.
Skąd pan zna Laurę Kjær?
- Mówię, że jej nie znam. - Gdzie pan był w poniedziałek w nocy?
- Co? - Gdzie pan był?
Gdzie pana żona?
- Co? - Gdzie teraz jest?
- Dlaczego pani pyta? - Gdzie jest?
Pewnie w domu. A co się dzieje?
Byłem strasznym idiotą, skarbie. Przepraszam.
To się więcej nie powtórzy. Słowo.
Zapisałem nas na terapię małżeńską. Tak jak rozmawialiśmy.
Kocham ciebie i dzieci. Nie potrafię bez was żyć.
Zadzwoń, jak odsłuchasz wiadomość.
Dzięki, skarbie. Pa.
Halo?
- Nikogo nie ma. - Sprawdzę na górze.
Są ślady walki w sypialni i salonie.
Drzwi do ogrodu były otwarte. Nie przeszukaliśmy jeszcze okolicy.
Hessie!
Zgłoś zaginięcie Anne Sejer-Lassen. Namierz sygnał jej telefonu.
Zapytaj sąsiadów, czy coś słyszeli lub widzieli.
Potrzebny pies tropiący.
Wezwijcie psy.
Anne?
Hessie!
Po co ktoś miałby pisać „morderczyni”?
- Policja też o to pyta. - Obgadajmy to jutro, Engellsie.
- Muszę już iść. - Jasne, pa!
Tworzycie rząd mniejszościowy. Skąd pewność, że koalicjant was wesprze?
WIĘCEJ ŚRODKÓW NA OCHRONĘ DZIECI
Na szczęście nasza koalicja jest silna.
Bukke i jego partia na pewno uwzględnią to w budżecie.
Skoro tu pani jest…
Jak trudno było wrócić po tym, co pani przeszła?
Wiadomo, te przeżycia mnie zmieniły.
Wraz z mężem postanowiliśmy,
że życie musi toczyć się dalej.
Dla dobra nas i naszego syna.
Pomaga mi to wziąć na siebie obowiązki, które wykraczają poza moją rodzinę.
Uważaj, bo spalisz.
Świetnie sobie radzisz, kochanie.
- Wkurza cię, gdy to oglądasz? - Co masz na myśli?
Gdy o tym opowiadam.
Nie. Nie powinnaś też być zła na siebie.
- Dzwoniłeś wcześniej. O co chodziło? - Wpadłem rano w szkole na Mathilde.
Co u niej?
Popełniliśmy błąd. Nie robiły ludzików w zeszłym roku.
W takim razie musiało to być rok wcześniej.
Roso?
- Gdzie keczup? - Słyszysz, co mówię?
Dlaczego znaleźli odciski Kristine w Husum?
Steenie, przestań. Więcej już nie zniosę.
Gustavie, kolacja!
Co mam przestać?
- To dziwne. Próbuję… - Przestań! To bez sensu.
- Próbuję… - Steenie, ona nie żyje.
- O czym rozmawiacie? - O niczym, skarbie.
- Chcesz colę? Weź sobie. - Nie, dzięki.
- Nie mam ochoty. - No dobrze.
Zapomniałam. Miałeś nakryć do stołu. To chodź.
- Jak trening tenisa? - Było nieźle.
Henrik był chory.
- Rozumiem. - Więc było miło i spokojnie.
Świetnie.
No i? Pokonałeś go dzisiaj?
Z OSTATNIEJ CHWILI
Znaleźliśmy w domu kasztanowego ludzika.
Są jacyś świadkowie?
- Wyprowadzacze psów, biegacze? - Sprawdzamy to.
- Thomsenie i Kraghu, przeszukajcie dom. - Przyjęliśmy.
Abildgårdzie, pomów ze strażnikiem leśnym.
Jasne. Właśnie dotarł.
- Mam to sprawdzić najpierw? - Tak.
- Już się robi. - Charlie 5 w drodze.
Robimy blokadę drogi…
Oglądałem wczoraj wiadomości.
Na pewno nadajesz się do tego śledztwa?
Tak. I w tym problem.
- Daj mi to. - Dziękuję.
Nie zapomnij o festiwalu lampionów w szkole Le.
FESTIWAL LAMPIONÓW W SZKOLE
Dzień dobry.
Nie wiesz, że są nowe kosze na recycling śmieci?
Tworzywa sztuczne, metal i bioodpady…
- Która godzina? - Praca utknęła?
- Możesz przestać? - Chodź tutaj.
Musisz podrasować podłogi, jeśli chcesz sprzedać mieszkanie.
Gdzie się podział mój telefon?
W piwnicy jest cykliniarka. Przynieść ci?
Jeśli szukasz agenta nieruchomości, mój kumpel jest w tym dobry.
ZGODNOŚĆ
- Super, dzięki. - Złe wieści?
WTOREK, 13 PAŹDZIERNIKA
Obie ofiary są po trzydziestce i zaatakowano je w domu.
Według wstępnej analizy zmarły na wskutek tępych urazów,
które przebiły oko i mózg.
Pierwszej ofierze amputowano lewą rękę.
Drugiej obie ręce.
Zapewne przy użyciu piły akumulatorowej, ale sprawdzamy różne modele.
A telefon, którego użyto do wysłania wiadomości na komórkę Kjær?
Był na kartę SIM z przedpłatą.
Usunięto numer seryjny, więc nie można go namierzyć.
- A kto wysłał paczkę? - Laura Kjær.
Sprawca zostawił paczkę przed drzwiami frontowymi,
skąd zabrał ją kurier.
Pierwotnie…
Pierwotnie podejrzewaliśmy partnera Kjær, Hansa Henrika Hauge’a.
Wczoraj wieczorem był jednak ze swoją adwokatką.
Czyli mamy jedno wielkie gówno?
Zakładamy, że ofiar nic nie łączy.
Poza kasztanowymi ludzikami i odciskami.
Znaleźliśmy kasztanowe ludziki w pobliżu obu miejsc zbrodni,
a odciski palców zdjęto z obu ludzików.
Daktyloskopia wykazuje,
że odciski pasują…
do Kristine Hartung.
Co?
- To nie może być prawda! - Słuchajcie…
Na razie to wszystko, co wiemy.
Może się okazać, że odciski nie mają znaczenia w tej sprawie.
Jak stare są kasztany?
Nie wiemy. Uniwersytet powiedział nam,
że mogą mieć kilka tygodni lub rok, w zależności od warunków przechowywania.
Ta sprawa dotyczy nas wszystkich
i podkreślam, że pozostaje ściśle poufna.
Musimy otworzyć sprawę Hartung.
Jeden odcisk może być przypadkowy. Dwa już nie. Jeśli to jej odciski,
teoria o jej zniknięciu może być błędna.
Twierdzisz, że źle wykonaliśmy swoją pracę?
Nie. To nic osobistego.
Nie biorę tego do siebie,
ale dziwnie być krytykowanym przez kogoś,
kto tu jest, bo spieprzył coś w Hadze.
Hessie, wiesz, ile środków w to utopiliśmy?
Może kryminalistyka się nie spisała?
Mamy nowe odciski. Musisz się tym zająć!
Nasi koledzy pracują na okrągło.
Nie rzucaj spekulacjami bez mocnych dowodów.
Będzie więcej morderstw.
Co masz na myśli?
Pomyśl o kasztanowym ludziku. Nie ma rąk ani nóg.
Pierwsza ofiara straciła jedną rękę. Druga obie.
Kurwa, chyba nie uważasz…
Te sprawy łączą Kristine Hartung i kasztanowe ludziki,
więc musimy porozmawiać z rodziną.
Ja to zrobię. Ty nawet nie próbuj.
Chyba że masz niezbite dowody.
Zapomnijcie o Hartung. Musieliście coś przegapić.
Chciałbym porozmawiać z Thulin. Na osobności.
Jezu, ale jest irytujący!
Odesłać go do domu?
- Myślę, że jest zdolny. - Ty się z nim męcz.
Dlaczego mnie nie wsparłaś?
Jeśli się boisz…
Wrócisz do Hagi, a ja będę musiała po tobie sprzątać.
Cześć, Sebastianie. Porozmawiajmy później.
- A może chodzi o referencje do NC3? - Dzięki.
Nie tylko ja chcę się stąd wydostać.
Gówno o mnie wiesz.
Thulin. Mamy Erika Sejer-Lassena w sali konferencyjnej.
Musi pan coś wiedzieć.
Laura Kjær. Czy Anne ją znała? Wspominała o niej?
Wątpliwe.
Czy Anne się kogoś bała? Miała jakichś wrogów czy…
Anne opiekowała się tylko domem i dziećmi.
Dlaczego chciała pana zostawić?
Pana teściowa mówi, że Anne chciała odejść. Dlaczego?
Miałem kilka romansów.
Anne o nich wiedziała?
- Tak. - I chciała pana zostawić?
Tak podejrzewam.
Spakowała rzeczy dziewczynek. Dosyć drastycznie.
Nie wiem nic więcej.
Technik znalazł ślady suchej krwi na podłodze w salonie.
Skąd się tam wzięły?
Najstarsza córka, Sofia, upadła i złamała sobie nos i obojczyk parę miesięcy temu.
- Trafiła do szpitala. - Do którego?
Głównego.
- Na którym oddziale? - Chyba na pediatrię. Anne się tym zajęła.
Tam diagnozowano Magnusa Kjæra.
Witam. Dzwoniliśmy wcześniej.
Mamy kilka pytań na temat dwójki dzieci, które przyjęto na oddział.
- Z kim można porozmawiać? - Z lekarzem specjalistą. Robi obchód.
Mógłby później? Spieszymy się.
Mogę w czymś pomóc?
Pielęgniarki często znają dzieci lepiej niż lekarze.
Chcemy porozmawiać z lekarzem.
Dobrze, proszę zaczekać. Zawołam go.
Dziękuję.
Magnus przychodzi tu na ocenę od roku.
Sofia została przyjęta z prostym złamaniem po upadku w domu kilka miesięcy temu.
Czy dzieci się znały? Albo rodzice?
Nie. Nic na to nie wskazuje.
Proszę zrozumieć jedno, jeśli chodzi o ten oddział.
Jest bramą do innych oddziałów.
Kto przyprowadził dzieci?
O ile pamiętam, głównie matki.
Musi je pan zapytać dla pewności.
Ale pytam pana.
No i odpowiedziałem.
Jestem pod wrażeniem, że pan je pamięta, a także ich matki.
Tak. Kluczowym aspektem jest to, żeby rodzice czuli się bezpiecznie.
No jasne.
- Czyli dobrze pan znał matki? - Tak.
W jakim sensie?
Uprawialiście seks?
Jeśli takie chce pani zadawać pytania, wolę się skupić na dzieciach.
To nie koniec.
Obie matki nie żyją. Jest pan ich wspólnym mianownikiem.
Znam mamę Magnusa.
Ją znałem najlepiej,
bo przeciągała się diagnoza Magnusa w kierunku autyzmu.
Była sfrustrowana, bo nic nie pomagało.
Nagle przestali przychodzić.
Dlaczego?
Mówiła, że ktoś zgłosił ją i jej syna do opieki społecznej.
Za co?
- Pacjenci czekają. - Niech czekają.
Chwila. Było zgłoszenie do opieki społecznej?
Wiem tylko to, co powiedziała mama, ale oskarżono ją o zaniedbywanie Marcusa.
- Wspominała, kto to zrobił? - Nie.
Z tego, co wiem, zrobiono to anonimowo.
Ale była kochającą matką, więc…
to nieprawda.
Musimy uzyskać kopię raportu zgłoszenia.
Policja twierdzi, że osoba, która niszczy pani samochód,
wysyłała też te groźby.
Nawet ja mógłbym to wydedukować.
Kim on jest?
Samochód był zaparkowany w martwej strefie monitoringu,
więc nie ma podejrzanych.
Roso, policja nalega na ochronę.
Dobrze, skoro nie ma innego wyjścia.
Ale chciałabym sama powiedzieć rodzinie.
Oczywiście.
Premierowi podobał się wywiad.
TEN SAM MORDERCA?
- Bukke chce się spotkać. - Miło.
Zwłaszcza jeśli możemy się porozumieć. Niech przyjedzie.
- Tak. - Dziękuję.
Śledczy z wydziału zabójstw poprosił o spotkanie z tobą i twoim mężem.
To pilne.
Dziękuję za przybycie.
Streszczę się. Wiem, że Rosa ma spotkanie.
Podczas innego morderstwa znaleźliśmy kolejnego kasztanowego ludzika.
Też ma odciski palców Kristine.
Ofiara to kobieta. Anne Sejer-Lassen.
Znacie ją?
Nie.
Mieszkają w Klampenborgu. Mąż to Erik Sejer-Lassen.
Dopiero rozpoczęliśmy śledztwo,
ale prawdopodobnie ktoś celowo was nęka.
- Dlaczego? - Też chcielibyśmy to wiedzieć.
Służby wywiadowcze nas wspomagają. Ponoć otrzymałaś też groźby.
Nic, co zakłóci mi sen.
Jakie groźby?
Później ci powiem.
Rozumiem, że to dla was bolesne.
Obiecuję, że szybko zatrzymamy prześladowcę.
- Abyście mieli nieco spokoju. - Dziękuję.
Muszę…
Słucham?
Skoro znów państwo znaleźli jej odcisk…
czy to może znaczyć,
że Kristine wciąż żyje?
Obawiam się, że nie. Odciski palców mogą przetrwać kilka lat.
Ta osoba mogła otrzymać kasztany wiele lat temu.
Skąd masz tę pewność?
Trudno zaakceptować, co was spotkało,
ale ta sprawa nic nie zmienia.
Przykro mi.
- Nylanderze? - Tak.
Przepraszam.
Grożono mi już dwukrotnie.
Najpierw przez e-mail, potem było graffiti na moim aucie.
To nic wielkiego.
Policja da nam parę ludzi do ochrony…
Nic wielkiego?
Zamordowano dwie kobiety. Grożono ci.
Mają odciski Kristine. Co tu się dzieje?
Roso, kierowca chciałby już ruszać.
Nie możesz odwołać?
Niestety nie. Spotykam się z Bukke.
Nie wrócę późno.
- Dziękuję za przybycie. - Nie ma za co.
- Tak. - Dziękuję, Steenie.
ZAPRZESTANO POSZUKIWAŃ KRISTINE HARTUNG
Nie, wszystko gra, Akselu.
Zrobiłam zakupy na festiwal lampionów, więc zobaczymy się w szkole. Pa.
Opieka otrzymała anonimowe zgłoszenie odnośnie Laury Kjær.
Nadawca chciał, żeby zabrano chłopca z domu.
„Samolubna dziwka myśli tylko o sobie, a nie o chłopcu.
- Powinna wiedzieć lepiej”. - Napisano też, że w domu są dowody.
- Dobra. A co znaleźli? - Nic.
I nie mają pojęcia, kto to wysłał?
Nie. Jak to bywa z anonimami.
- A Sejer-Lassen? Jakieś zgłoszenie? - Opieka społeczna mówi, że nie.
Sprawdźmy raz jeszcze dom Laury Kjær.
Dobra.
Muszę wrócić przed festiwalem lampionów córki.
Nikt na ciebie nie czeka?
Wiem, że jesteś żonaty. Wyrzuciła cię?
Sprawdzę dom. Porozmawiaj z sąsiadami.
- Jasne. - Ktoś w końcu zgłosił Laurę Kjær.
Klucze.
- Hej, Francois. - Bonjour, mon ami.
Wilkins mówi, że jest gotów zapomnieć.
Ale myślę, że powinieneś zadzwonić i go przeprosić.
- Jasne. Potem pogadam z Freimannem. - Tak będzie najlepiej. Ugłaskałem go.
Dzięki. Dobra robota.
- Wrócisz, zanim się obejrzysz. - Na razie.
Ciao.
- Hessie? - Odkryłaś coś?
Sąsiedzi mówią, że rodzina jest miła.
Nikt nie widział niczego, co uzasadniałoby anonimowy donos.
No tak.
Wracaj do syna. Skończę tutaj i pozamykam.
Jasne.
Syn?
Dzwoniłaś?
Sebastianie, wciąż jesteś w pracy?
- Tak. Co tam? - Muszę się spotkać z kimś normalnym.
Cześć, Thulin.
Niech Abildgård sprawdzi tablice rejestracyjne.
- Jasne, mów. - BS 23 512.
Zadzwoni, jak sprawdzi. O co chodzi?
Nie wiem, ale…
- Niech zadzwoni, gdy skończy. - Załatwione!
- Myślałem, że jesteś zajęta. - Jestem. Mam dziesięć minut.
Cóż…
- Dobra. - Myślałam sobie…
Nie wiem, co myślałam.
Musisz odebrać?
Czego się dowiedziałeś?
Hessie?
Policja!
Odwróć się.
Już. Odwróć się.
Hauge, co tu robisz? Nie wolno ci tu być.
Co tutaj robisz?
Hej! Kurwa mać!
Co to było?
Gdzie Hess?
Rusz się.
Otwórz!
Hessie!
Zabierz laptopa.
Napisy: Przemysław Stępień