‪มายุส เราได้รับแจ้งว่าวัวของเออร์ยุม ‪หลุดออกจากคอกอีกแล้ว เปลี่ยน
‪คุณได้โทรหาเขารึเปล่า เปลี่ยน
‪ไม่มีคนรับสาย
‪ฉันจะบอกเมียคุณว่าคุณกล้บช้านะ เปลี่ยน
‪ผมจะแวะไปที่บ้านเออร์ยุม ‪ไม่เป็นไร ยูเต ทราบแล้วเปลี่ยน
‪(ตับบด ‪ชีส)
‪(ตำรวจ)
‪(เกาะมูอึน ปี 1987)
‪เออร์ยุม
‪เออร์ยุม วัวนายหลุดจากคอกอีกแล้ว
‪เออร์ยุม
‪เงียบๆ น่า
‪เออร์ยุม
‪สวัสดี
‪ให้ตายสิ บ้าจริง
‪นี่มายุส จากกรมตำรวจ!
‪สวัสดี
‪นี่
‪ไม่นะ…
‪สวัสดี
‪สถานีตำรวจ นี่ยูเด้พูด
‪นี่ผมเองนะ เรียกรถพยาบาล ‪มาที่ฟาร์มของเออร์ยุมหน่อย
‪- เกิดอะไรขึ้นเหรอ ‪- มีเหยื่อเสียชีวิตสามราย
‪แล้วก็เด็กบาดเจ็บสาหัสหนึ่งราย
‪- ลูกชายคนโตเหรอ ‪- ไม่ ไม่ใช่เขา
‪คนเล็ก หนึ่งในลูกเลี้ยงสองคนน่ะ
‪แล้วลูกเลี้ยงที่เป็นเด็กผู้หญิงล่ะ
‪ส่งกำลังมาให้หมดเลย แล้วก็ตามหาตัวเออร์ยุม
‪รีบออกไปจากบ้านซะ
‪นี่ตำรวจนะ
‪สวัสดี
‪ใจเย็นๆ นะ ทำใจดีๆ
‪ฉันวางปืนแล้ว
‪ไม่ต้องกลัวนะ ฉันเป็นตำรวจ
‪ฉันชื่อมายุส ฉันมาช่วยเธอ
‪เธอชื่อแอสตริดใช่มั้ย
‪ใช่นะ เธออาศัยอยู่ในห้องนี้เหรอ
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เดอะ เชสต์นัท แมน)
‪(โคเปนเฮเกน - ปัจจุบัน)
‪(วันอังคาร 6 ตุลาคม)
‪- คุณต้องไปแล้ว ‪- ได้เลย
‪- นี่! ‪- แล้วเจอกัน
‪- อีกแผ่นจะใส่อะไร ‪- ช็อกโกแลตค่ะ
‪เราตกลงกันว่าระวังเรื่องการกินมากขึ้นใช่มั้ย
‪เราเริ่มพรุ่งนี้ละกัน
‪- เตรียมตัวไปโรงเรียนเรียบร้อยนะ ‪- ค่ะ
‪อย่าลืมหอมกรอบด้วยนะคะ
‪เล เร็วเข้า เตรียมตัวให้พร้อม
‪ครูไม่ชอบเวลาเราไปสาย
‪- หนูต้องส่งแผนผังครอบครัววันนี้ ‪- เหรอ
‪- แม่ไม่ได้ช่วยหนูเลย ‪- ก็ตาบอกว่าเสร็จแล้ว
‪ใบไม้หายไป
‪งั้นก็น่าจะซ่อมก่อนหน้านี้แล้วนะ เร็วเข้า
‪แล้วก็มองทั้งสองฝั่งล่ะ ‪ตอนเดินไปชมรมหลังเลิกเรียน
‪- แผนผังของหนูดูน่าเบื่อจัง ‪- ไม่นะ มันเยี่ยมมาก อย่าพูดยังงั้น
‪แฮสซั่นมีรูปมากกว่าของหนูอีก ‪ของหนูมีแค่แม่กับคุณตา
‪- แล้วก็ไม่ใช่ตาแท้ๆ ของหนูด้วย ‪- ห้านะถ้านับเจ้าบันนี่กับเบิร์ดดี้ด้วย
‪- คนอื่นไม่มีรูปสัตว์บนแผนผัง ‪- งั้นพวกเขาก็ไม่โชคดีเท่าลูก
‪แล้วเซบาสเตียนล่ะคะ
‪ทำไมเหรอ
‪หนูรู้ว่าแม่นอนกับเขา ถึงแม้แม่จะคิดว่าหนูไม่รู้
‪ใช่ แต่เราไม่ได้คบกันแบบแฟน
‪ก็ได้ เย็นนี้แม่จะชวนเขามากินข้าว ‪ถ้าลูกอยากเจอเขา
‪- งั้นหนูแปะรูปเขาบนแผนผังได้ใช่มั้ยคะ ‪- ไม่ได้
‪เร็วเข้า แล้วตาจะมารับนะ
‪แล้วอีกไม่นานแม่ก็จะมารับเองทุกวัน
‪- โอเคค่ะ บาย! ‪- บาย!
‪วันนี้เป็นวันอังคารแรกของเดือนตุลาคม ‪ซึ่งแปลว่ามีการเปิดประชุมรัฐสภา
‪แต่โฟกัสของวันนี้ ‪จะไม่เป็นเรื่องของราชินีหรือนายกรัฐมนตรี
‪แต่จะเป็นเรื่องของ ‪รมว. กระทรวงกิจการสังคม โฮซ่า ฮาร์ทุง
‪เธอกลับเข้าทำงานเป็นครั้งแรก ‪หลังจากที่ลูกสาวถูกฆาตกรรมเมื่อปีที่แล้ว
‪คนเดนมาร์กทุกคนติดตามคดีนี้กัน ‪ซึ่งทำให้มีการทบทวน
‪เรื่องการควบคุมตัว ‪และการจำคุกอย่างมีเงื่อนไข…
‪งี่เง่าจริงๆ
‪เพราะเขาเคยมีประวัติ
‪- ฉันมีนัดประชุมกับนีแลนเตอร์ ‪- เขากำลังประชุมอยู่
‪ติดประชุมอีกแล้ว ‪เขายกเลิกนัดฉันสองครั้งแล้วนะ
‪โทษที ผมช่วยอะไรไม่ได้
‪แต่…
‪- นีแลนเตอร์ ‪- ไหนบอกว่าเราจะได้งบฯ เพิ่ม
‪- คุณเพิ่งได้ลูกน้องเพิ่มคนนึง ‪- คนที่ยูโรโพลไม่อยากได้เนี่ยนะ พูดจริงสิ
‪- คุณมีเวลามั้ย ‪- ไม่ใช่ตอนนี้
‪- ไม่เป็นไร เราคุยกันเสร็จแล้ว ‪ - ไม่นะ เรา…
‪ตอนที่เราปิดคดีฮาร์ทุงได้ ‪คุณสัญญาว่าจะเพิ่มงบฯ ให้เรา
‪ถ้าหน่วยอื่นได้งบก้อนนั้นไป ‪ท่านผบ.ตร.ได้อ่านข่าวในสื่อแน่ๆ
‪- ฝากบอกท่านด้วยล่ะ ‪- แล้วเราค่อยคุยเรื่องนี้กันใหม่ อีกรอบนึง
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‪ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ก็ต้องรอไว้อาทิตย์หน้า
‪ฉันตัดสินใจสมัครทำงานกับเอ็นซี3
‪คุณทำแบบนั้นทำไม
‪พวกเขาประกาศหาคนทำตำแหน่งที่ฉันอยากทำ
‪- นี่เป็นเรื่องชั่วโมงการทำงานเหรอ ‪- ไม่ใช่
‪เราคุยกันเรื่องนั้นก็ได้นะ หรือว่าเป็นเรื่องอื่น
‪- รึเปล่า ‪- ไม่ค่ะ ไม่ใช่
‪คุณมีฝีมือด้านการสืบสวน ‪ผมอยากให้คุณทำงานหน่วยผม
‪คุณไปทำงานออฟฟิศน่าเบื่อ ‪กับพวกไอทีนั่นเมื่อไรก็ได้
‪ฉันตัดสินใจแล้ว
‪ฉันจะขอบคุณมาก ‪ถ้าคุณทำหนังสือรับรองการทำงานให้
‪คงต้องรอก่อนนะ ตอนนี้ฉันไม่ว่าง
‪เอาแฟ้มนี่ไปก่อนละกัน ผู้หญิงตายในฮูซัม
‪- พาหมอนั่นไปด้วย เฮสน่ะ ‪- เฮสเหรอ
‪คนของยูโรโพลที่ถูกย้ายมาอยู่กับเรา ‪ระหว่างที่พวกเขาตัดสินใจว่าจะปลดเขารึเปล่า
‪ไปได้แล้ว เกนซ์รออยู่ ‪เขาขอร่วมงานกับคุณมานานแล้ว
‪ไม่เอาน่า
‪เอ็นซี3 เนี่ยนะ ให้ตายสิ ทูลิน
‪ตอนนี้ธงโบกสะบัดอยู่ที่รัฐสภา
‪มันคือวันที่สมควรมีการเฉลิมฉลองเสมอ
‪เมื่อรัฐสภาเปิดทำการ ‪วันอังคารแรกของเดือนตุลาคม
‪อีกไม่นานบันไดข้างหลังผม ‪ก็จะเต็มไปด้วยผู้สื่อข่าวและช่างภาพ
‪เมื่อรัฐมนตรีและสมาชิกรัฐสภามาถึง
‪แต่วันนี้ต่างจากทุกปีที่ผ่านมาอย่างมาก
‪วันนี้ทุกคนเฝ้ารอดูบุคคลคนนึง
‪แน่นอนว่าผมกำลังพูดถึงโฮซ่า ฮาร์ทุง ‪รมว. กระทรวงกิจการสังคม
‪โฮซ่า ฮาร์ทุงกลับมาทำหน้าที่รัฐมนตรีอีกครั้ง
‪หลังจากที่ลูกสาวอายุ 12 ขวบของเธอ ‪ถูกลักพาตัวและฆาตกรรม
‪โดยลินุส เบ็กเกอร์เกือบหนึ่งปีที่แล้ว…
‪โฟเกิลพูดครับ
‪สวัสดี นี่ลิวนะ ทุกอย่างพร้อมที่จะต้อนรับเธอแล้ว
‪ฉันเตรียมกาแฟสุดโปรดของเธอไว้เพียบเลย
‪ฟังดูดีเลย ลิว
‪- คิดว่าจะมาถึงเมื่อไร ‪- แล้วผมจะโทรหาจากในรถ
‪- ยังไม่ออกมาอีกเหรอ ‪- ยัง แต่ไม่เป็นไร
‪- แค่ล่าช้านิดหน่อย ‪- ท่านรัฐมนตรีโอเคไหม
‪โฮซ่า ที่รัก
‪พวกเขามารอคุณกันแล้วนะ
‪โฮซ่า
‪- กินอะไรรึยัง ‪- ครับ
‪แล้วพร้อมรึยัง
‪พอแม่ไปแล้วเราก็จะไปกันเลยนะ
‪ฉันอยากปั่นจักรยานมากกว่า
‪เดี๋ยวพ่อขับไปส่ง
‪แต่ใครๆ ก็ปั่นจักรยานกันทั้งนั้น
‪เราจะทำตามกิจวัตรของเรา แม่อยู่ไหนเหรอ
‪ไม่รู้ฮะ
‪โฮซ่า
‪รถมารอแล้ว โฟเกิลมาถึงแล้ว
‪ฉันจำกลิ่นลูกไม่ได้แล้ว กลิ่นหายไปหมดแล้ว
‪ที่รัก
‪สตีน ฉันไม่รู้ว่าจะ…
‪คุณทำได้
‪ลูกจะต้องภูมิใจในตัวคุณมาก
‪รู้มั้ย
‪ไปกันได้แล้วครับ
‪- วันนี้เลิกงานกี่โมง ‪- ผมจะแวะรับกุสตาฟ
‪- ค่อยๆ ก้าวไปทีละวัน ‪- ใช่
‪ค่อยๆ ก้าวไปทีละวัน
‪- สวัสดี ‪- ทักทายคนขับรถคนใหม่หน่อยครับ
‪ได้สิ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดี
‪- ฉันชื่อโฮซ่า ‪- ยาคอบ ฮาซูลิ เชิญครับ
‪พ่อฮะ ไปกันเถอะ
‪คุณจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
‪อาจจะแค่สองสามวัน
‪- โอเค แล้วคุณประจำอยู่ที่เฮกเหรอ ‪- เปล่า ผมย้ายที่ทำงานบ่อย
‪ผมเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยเฉพาะกิจ ‪ในอัมสเตอร์ดัม ลิสบอน มาร์แซย์
‪ปารีส บูดาเปสต์ หลายที่เลย
‪- ทำมานานแค่ไหนแล้ว ‪- ห้าปี
‪- ห้าปีเหรอ ‪- ผมขอยืมนี่หน่อยนะ
‪เจ้าหน้าที่ประสานงานส่วนใหญ่ก็แค่สองปีเองนี่
‪เหรอ โอเค
‪คุณโอเคมั้ยถ้าสักพักผมต้องขอตัวกลับก่อน
‪- หมายความว่ายังไง ‪- ผมต้องจัดแจงเรื่องอะพาร์ตเมนต์
‪ได้สิ ตามสบายเลย
‪จอดตรงนี้หน่อยได้มั้ย ผมอยากซื้อกาแฟหน่อย
‪- ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมค่อยแวะซื้อขากลับ ‪- ได้สิ
‪ผมโทรหาคู่หูผมหน่อยนะ
‪ฟรังซัวส์ นี่มาร์กนะ
‪นี่เบอร์มือถือเบอร์ใหม่ของผม
‪เหยื่อชื่อลอร่า เคเยอร์ อายุ 37 ปี
‪เป็นทันตาภิบาลฝึกงานในโคเปนเฮเกน
‪ดูเหมือนเธอจะเข้านอน ‪แล้วก็ถูกทำร้ายโดยไม่ทันตั้งตัว
‪ล็อกประตูห้องใต้ดินถูกงัด
‪ลูกชายอายุสิบขวบของเธอ ‪นอนอยู่ชั้นบน พอตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นใคร
‪เขาแต่งตัว ทำมื้อเช้ากินเองแล้วก็รอแม่
‪สุดท้ายเขาก็เดินไปหาเพื่อนบ้าน
‪เธอแวะมาที่บ้านแต่ไม่เจอใคร
‪แต่ได้ยินเสียงหมาเห่าที่สนามเด็กเล่น ‪เจอเหยื่อที่นั่นแล้วก็โทรแจ้งเรา
‪เพื่อนบ้านบอกว่า
‪เหยื่อกับลูกชายเธอแวะไป ‪ที่สนามเด็กเล่นเกือบทุกวัน
‪พ่อเด็กเป็นมะเร็งตายเมื่อสองสามปีก่อน
‪ในรูปนั่นคือแฟนใหม่ของเธอ ‪ฮานส์ เฮนริก เฮาเก้
‪เขาอยู่ที่งานแฟร์ไอทีในรอสคิลเด้ ‪เราแจ้งไปแล้ว ตอนนี้เขากำลังมา
‪- มีพยานมั้ย ‪- ยังไม่มี แต่เรากำลังซักถามคนในละแวกนี้
‪- แล้วเด็กล่ะ ‪- ตอนนี้อยู่กับเพื่อนบ้าน
‪- เขาเห็นอะไร หรือได้ยินอะไรมั้ย ‪- ไม่น่านะ
‪เราพยายามสอบปากคำ ‪แต่เขายังงงๆ อยู่ เขาไม่ยอมพูดอะไรเลย
‪เขากำลังได้รับการประเมิน
‪(ใบนัด ‪การประเมินและวินิจฉัย)
‪- อยากคุยกับเขามั้ย ‪- เอาไว้ก่อน ดูแลเขาให้ดีล่ะ
‪- พวกมันขโมยอะไรไปรึเปล่า ‪- เปล่านะ เท่าที่เรารู้
‪สวัสดี เกนซ์
‪- สวัสดี ‪- เป็นไงมั่ง
‪ไม่ค่อยดี ฝนตกแฉะไปหมด
‪ตายตอนกี่โมงเหรอ
‪ฝนเริ่มตกตอนประมาณเที่ยงคืน ‪ผมเลยคาดว่าน่าจะราวๆ นั้น
‪ถ้ามีรอยเท้าบนพื้นก็ถูกฝนชะไปหมดแล้ว
‪อยากดูศพมั้ย
‪ใช่
‪แทบจะไม่มีร่องรอยการต่อสู้ในบ้าน ‪แล้วเท้าเธอก็สะอาด
‪ผมเลยคิดว่าเธอถูกวางยาในบ้าน ‪แล้วก็แบกมาที่นี่
‪ดูจากบาดแผลแล้ว เหมือนเธอจะรู้สึกตัว ‪แล้วก็พยายามปกป้องตัวเอง
‪- จนถึงตอนที่ถูกตัดชิ้นส่วน ‪- ตัดชิ้นส่วนเหรอ
‪ตรงนี้
‪แปลกมากทีเดียว
‪ผมเลยคิดว่าคุณควรสืบสวนดู
‪มีรถไฟขนส่งสินค้าวิ่งผ่านทั้งคืน
‪แล้วเพื่อนบ้านก็อยู่ห่าง ‪เลยไม่มีใครได้ยินเสียงอะไร
‪- แล้วเจอรึยัง ‪- มือเหรอ ยังเลย
‪หรือว่าเป็นหมา
‪- ที่เอามือไป ‪- โทษทีนะ เขาเป็นใคร
‪นี่คือเฮส เขาแวะมาแค่สองสามวัน ‪เกนซ์ดูแลกองพิสูจน์หลักฐาน
‪- สวัสดี ยินดีต้อนรับนะ ‪- ขอบคุณ
‪ใช่ อาจจะเป็นหมาก็ได้ ตอนนี้เรามีแค่นั้น โทษที
‪นั่นอะไร
‪มนุษย์เกาลัด
‪เราควรสอบสวนเขาด้วยมั้ย
‪เอามาเผื่อไว้
‪(ถุงเก็บหลักฐาน)
‪เราจะพบกับคณะรมต. ช่วงมื้อเช้า
‪ก่อนเข้าทำพิธีในโบสถ์ ‪และเปิดรัฐสภาอย่างเป็นทางการ
‪โฮซ่า
‪ฉันอยากเจอลิวกับคนอื่นๆ ก่อน
‪งั้นก็ควรเจอก่อนพิธีเปิด
‪แล้วผมก็รู้ว่าคุณอยากเจอกับบุกเก้ด้วย
‪ยาคอบ ไปส่งเราด้านหลังเลย
‪ไม่เป็นไร จอดตรงนี้แหละ
‪จะได้ทำให้มันจบๆ ไป
‪โฮซ่า รู้สึกยังไงครับที่ได้กลับมา
‪ยังมีความหวังที่จะเจอลูกสาวคุณอยู่มั้ย
‪โฮซ่า อาชญากรรมร้ายแรง ‪ควรได้รับโทษที่หนักขึ้นมั้ยครับ
‪อย่างที่ทุกคนทราบกันดี ‪ปีที่ผ่านมายุ่งยากสำหรับฉัน
‪ฉันและครอบครัวต้องขอบคุณ ‪สำหรับกำลังใจที่เราได้รับ
‪แต่ถึงเวลามองไปข้างหน้าแล้ว
‪ฉันดีใจที่ท่านนายกรัฐมนตรี ‪แสดงความเชื่อมั่นในตัวฉัน
‪โดยการให้ฉันกลับมาต่อสู้กับสิ่งที่ฉันยึดมั่น
‪ในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงกิจการสังคม
‪นั่นคือสิ่งที่ฉันจะมุ่งมั่นทำ ‪เลยอยากให้ทุกคนเข้าใจเอาไว้
‪ขอบคุณค่ะ
‪เชิญค่ะ
‪ขอเสื้อโค้ทด้วยค่ะ ‪ฉันจะไปจัดกาแฟมาให้แล้วเราจะได้เริ่มงานกัน
‪ขอบใจนะ ลิว
‪มีคนส่งดอกไม้มากันเยอะ
‪ท่านนายกฯ ก็ส่งการ์ดมา ‪วันนี้ท่านอยากให้คุณเข้าพบด้วย
‪ดี ฉันก็อยากเริ่มงานเลย
‪เราตกแต่งห้องใหม่ด้วย ‪แต่ยังไม่ได้ติดรูปที่มุมห้อง
‪อยากให้ติดตรงไหนก็สั่งได้เลยนะคะ
‪ก่อนอื่นเราต้องจัดการประชุมช่วงบ่ายให้เข้าที่
‪อีเมลของฉันใช้งานไม่ได้ ‪ตอนที่ฉันลองเช็คเมื่อเช้า
‪ตอนนี้ก็ยังใช้ไม่ได้ค่ะ ‪ท่านปลัดกระทรวงกำลังแก้ไขอยู่
‪ทำไมเอ็งเกิลส์เช็กอีเมลฉัน
‪ดิฉันจะให้เขาอธิบายเองนะคะ
‪ดิฉันจะไปจัดกาแฟมาให้
‪ลิว เฮ้
‪มีเรื่องอะไรเหรอ
‪คุณได้รับอีเมลให้กำลังใจมากมายเลย
‪แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงมีคนส่งอีเมลแบบนั้นด้วย
‪แบบไหน
‪จากที่ท่านปลัดกระทรวงบอก มันเป็นคำขู่
‪เกี่ยวกับลูกสาวของคุณ
‪หาชื่อเด็กๆ ที่เล่นในสนามเด็กเล่นมา
‪แล้วก็คนที่ชอบพาหมาเดินในละแวกนี้ด้วย ขอบใจ
‪ได้
‪เช็กถังขยะด้วยนะ ‪เวลาค้นหาอาวุธของฆาตกรน่ะ
‪ผมก็ไม่รู้จะพูดยังไง
‪แอสทัป เช็กคอมพ์ ไอแพด ‪แล้วก็มือถือของพวกเขาให้หน่อย
‪ได้เลย
‪แต่ขั้นตอนยังเหมือนเดิม
‪ผมแวะมาที่นี่แค่สองสามวัน ‪เพื่อประกาศขายอะพาร์ตเมนต์
‪ผมอยากรีบกลับให้เร็วที่สุด
‪แล้วผมจะส่งข้อความไป
‪ขอโทษนะ พอดีมีโทรศัพท์เข้ามาอีก
‪- อยากจะให้ผมทำอะไร ‪- ไม่รู้สิ คุณทำอะไรได้มั่งล่ะ
‪ขอเข้าไปหน่อย ให้ตายสิ!
‪ผมต้องคุยกับมาวนุส
‪คุณรู้จักเลาร่ามานานแค่ไหนแล้ว
‪ฮานส์ เฮนริก
‪พวกคุณค้นอะไรในโรงรถเหรอ
‪- เธอตายในสนามเด็กเล่นไม่ใช่รึไง ‪- เดี๋ยวเราค่อยคุยกันเรื่องนั้น
‪ตอบคำถามฉันก่อน คุณรู้จักเลาร่ามานานแค่ไหน
‪- ประมาณปีนึง ‪- เหรอ
‪- ผมย้ายมาอยู่กับเธอหลังวันปีใหม่ ‪- คุณเจอกันที่ไหน
‪ในอินเทอร์เน็ต
‪ผมเห็นโปรไฟล์เธอก็เลยส่งอีเมลทัก แล้วก็…
‪คุณเจอเธอครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
‪- เมื่อเช้าวาน ‪- เหรอ
‪ก่อนผมจะไปงานแฟร์ในรอสคิลเด้ ‪ผมทำงานที่ปรึกษาด้านไอที
‪เมื่อวานได้คุยกันมั้ย
‪เมื่อคืนหลังมื้อค่ำ…
‪ผมโทรหาเธอ
‪- ก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกตินะ ‪- แน่นอน
‪เธอตายยังไงเหรอ
‪ทำไมคุณไม่บอกผมว่าเกิดอะไรขึ้น
‪พวกคุณคุยกันเรื่องอะไร
‪ก็ไม่ได้คุยอะไรมากนะ เรา…
‪เราคุยกันเรื่องมาวนุส
‪ทำไมเมื่อคืนคุณไม่ขับรถกลับบ้าน
‪ผมต้องอยู่ที่นั่นจนถึงบ่ายพรุ่งนี้
‪- หัวหน้าผมบอกว่าเราต้องอยู่ต่อ ‪- มีคนอื่นๆ ด้วยเหรอ
‪ใช่ ทุกคนไปที่นั่น ‪เรากลับโรงแรมตอนประมาณสามทุ่ม
‪มีใครเห็นคุณที่โรงแรมรึเปล่า
‪- ผมอยากคุยกับมาวนุส ‪- เราคุยกันให้เสร็จก่อน
‪- คุณสองคนหมั้นกันแล้วเหรอ ‪- ใช่
‪เธอใส่แหวนมือไหน
‪- คิดว่ามือซ้ายนะ ทำไมเหรอ ‪- ทำไมคุณถึงเปลี่ยนล็อก
‪- เราไม่ได้เปลี่ยน ‪- เปลี่ยนสิ
‪ล็อกยังใหม่เอี่ยมอยู่เลย แล้วก็…
‪มีใบเสร็จของช่างติดตั้งล็อกอยู่ในเก๊ะด้วย
‪มีการเปลี่ยนล็อกเมื่อวานตอนบ่ายสามครึ่ง
‪ทำไมเลาร่าต้องเปลี่ยนล็อก ‪เมื่อวานตอนบ่ายๆ ด้วย
‪มาวนุส…
‪เขาชอบทำกุญแจหาย
‪หมอกำลังวิเคราะห์ว่าเขาเป็นออทิสติกรึเปล่า
‪ผมอยากคุยกันมาวนุสแล้ว
‪เขาอยู่ไหนเหรอ ผมอยากเจอเขา
‪ขอผมเจอเขาหน่อย
‪ว่าไง
‪- เขาปิดบังอะไรบางอย่าง ‪- ใคร เฮสเหรอ
‪เฮาเก้ แฟนของเหยื่อ ‪เรายืนยันข้ออ้างของเขาไม่ได้
‪เขาไม่รู้ว่าเหยื่อเปลี่ยนล็อกประตูก่อนเธอถูกฆ่า
‪โอเค
‪- มีหลักฐานพอที่จะตั้งข้อหามั้ย ‪- ยังไม่พอ
‪- เราไม่มีหลักฐาน ฉันเลยไม่แน่ใจ ‪- งั้นก็สืบสวนต่อไป
‪- คุยกับกองพิสูจน์ฯ แล้วค่อยโทรมา ‪- จดหมายแนะนำตัวฉันล่ะ
‪ไว้คุยกันนะ
‪อย่าลืมเก็บตัวอย่างนํ้าลาย ‪แล้วก็ลายนิ้วมือจากแฟนเหยื่อ
‪แล้วก็เช็กรถของเขาด้วย ตกลงมั้ย
‪หาบันทึกการสื่อสารระหว่างเขากับเธอด้วย
‪- ข้อความ อีเมล แล้วก็ในอินสตาแกรม ‪- ใช่
‪ช่วยเปิดประตูรถหน่อย
‪แล้วก็ข้อมูลทุกอย่าง ‪จากเว็บไซต์หาคู่ที่พวกเขาใช้ด้วย
‪ได้เลย
‪- เว็บไหนเหรอ ‪- ไม่รู้
‪แล้วค่อยไปเจอกันที่กองพิสูจน์ฯ นะ
‪โอเค
‪เขาไม่ค่อยกระตือรือร้นเท่าไรนะ
‪- เจอมือรึเปล่า ‪- ยังไม่เจอเลย
‪คุณคิดว่าแฟนเธอเป็นคนลงมือรึเปล่า
‪ไม่รู้สิ
‪ไนอา แล้วเราจะไปวิ่งด้วยกันเมื่อไหร่
‪ได้ข้อมูลอะไรก็โทรหาฉันล่ะ
‪มีการข่มขู่คุณทางอีเมลเมื่อเช้านี้
‪เราแจ้งหน่วยข่าวกรองแล้ว ‪แล้วก็ใช้เวลาช่วงเช้า…
‪ฉันอยากดูหน่อย
‪- คุณไม่จำเป็นต้อง… ‪- เอามาให้ฉันดู
‪ได้ครับ
‪ตำรวจกำลังเช็กเซิร์ฟเวอร์
‪เพื่อดูว่าหาคนส่งได้มั้ย แต่จนถึงตอนนี้…
‪รูปพวกนี้มีข้อความกำกับด้วยว่า
‪"หวังว่าจะเจ็บปวดนะ แกน่าจะตายๆ ไปซะ"
‪พวกนี้เป็นรูปจากอินสตาแกรมของคริสติเน่
‪- เราปิดบัญชีเธอหลังจากที่… ‪- ใช่
‪นั่นคือประเด็นที่เรากังวลมากเกี่ยวกับเรื่องนี้
‪เพราะมันแปลว่าคนที่ส่งอีเมล ‪ติดตามเรื่องของคุณมาพักนึงแล้ว
‪ฉันเคยได้รับอีเมลจากคนที่เกลียดฉันมาแล้ว ‪คนพวกนี้น่าสงสาร ฉันไม่ใส่ใจหรอก
‪ตำรวจคิดว่าคุณน่าจะมีเจ้าหน้าที่คอยคุ้มกัน
‪ฉันไม่เอาแล้ว ฉันไม่อยากให้กุสตาฟกลัวอีก
‪- ตำรวจคิดว่าคนส่ง… ‪- คุณจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย
‪ถ้ามีแค่นี้ ฉันก็ขอตัวไปพบท่านนายกฯ นะ
‪แน่นอนครับ
‪- ขอบคุณนะ ‪- ยินดีครับ
‪นี่เบอร์ของสตีน ฮาร์ทุงนะครับ
‪ทิ้งชื่อและเบอร์โทรไว้แล้วผมจะติดต่อกลับ
‪โทษทีนะที่ผมไม่ได้เข้าร่วมประชุม ‪ผมได้ยินว่ามีการข่มขู่เหรอ
‪พวกเขาส่งรูปของคริสติเน่มา
‪- รูปอะไร ‪- จากอินสตาแกรม
‪อะไรนะ
‪เดี๋ยวผมจัดการเอง
‪คุณไปพบท่านนายกฯ เถอะ
‪โฮซ่า
‪ดีจริงๆ ที่ได้เจอคุณ
‪คริสติเน่
‪สวัสดี ลูกรัก
‪โรงเรียนเป็นไงมั่ง
‪อย่ามารับผมอีกนะ
‪- รถพ่อเหม็นไปหมด ‪- ใช่
‪กุสตาฟ…
‪พ่อขอโทษจริงๆ
‪- พูดจริงๆ นะ ‪- พ่อไม่ใช่คนเดียวที่คิดถึงพี่หรอกนะ
‪ไปกันได้แล้ว
‪เธอถูกทำร้ายประมาณ 50 แห่งทั่วร่างกาย
‪โดยอุปกรณ์ที่ไม่แหลมคม มีพื้นผิวที่หยาบเป็นเม็ดๆ
‪อย่างเครื่องมือทำสวนหรือว่า…
‪ผมก็ไม่รู้ อาจเป็นได้
‪- มีการล่วงละเมิดทางเพศมั้ย ‪- ไม่มี
‪นอกจากคุณจะหมายถึงแนวซาดิสม์
‪เธอถูกทำร้ายอย่างสาหัส…
‪ก่อนการทุบที่เบ้าตาจะฆ่าเธอ
‪มือของเธอถูกตัดแล้วหลายนาทีก่อนหน้านั้น
‪ตัดด้วยอะไร
‪คงเป็นเลื่อยวงเดือน เลื่อยฉลุ…
‪ใช้แบตเตอรี่ ถ้าดูจากจุดเกิดเหตุ ‪เป็นใบเลื่อยตัดเพชร
‪แล้วแฟนเธอล่ะ ‪เจออะไรที่มาจากเขามั้ย ดีเอ็นเอล่ะ
‪- บางอย่างที่ระบุว่าเขาลงมือ ‪- ผมก็อยากช่วยนะ
‪มันเป็นคดีโหด แต่ผมไม่เจอเลย
‪เกนซ์
‪สวัสดี คุณช่วยแวะมาหน่อยสิ ‪คุณต้องเห็นอะไรบางอย่าง
‪ได้ เดี๋ยวเจอกัน
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪โทษทีนะที่ใช้เวลานานไปนิด
‪- ได้ข้อมูลอะไรมั้ย ‪- ทำไมยูโรโพลถึงส่งคุณกลับบ้านเหรอ
‪ทำหน้าที่บกพร่อง หรือติดเหล้า หรือเหตุผลอื่น
‪ผมแค่ต้องคุยกับหัวหน้าผม
‪แต่ตอนนี้คุณก็ติดแหงกอยู่ที่นี่ ‪จนกว่าพวกเขาจะอยากเจอคุณอีกที
‪งานนี้ไม่ได้มีความหมายอะไรกับคุณ ‪คุณก็เลยทำงานแบบขอไปที
‪ฉันพูดถูกรึเปล่า
‪ใช่ แล้วผมก็ต้องขายอะพาร์ตเมนต์ของผม
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี ทูลิน
‪ว่าไง มีความคืบหน้าอะไรเหรอ
‪เฮ้
‪- นึกว่าคุณจะมาคนเดียว ‪- ได้ข้อมูลเรื่องมือมั้ย
‪- ผมต้องรู้ก่อนว่าเราไว้ใจเขาได้ ‪- ไม่ต้องสนใจเขาหรอก
‪โอเค
‪ผมไม่มีความคืบหน้าเรื่องมือ
‪แต่…
‪ผมหารอยนิ้วมือที่สนามเด็กเล่น ‪เผื่อว่าเขาแตะต้องอะไร
‪ผมตรวจมนุษย์เกาลัดด้วย
‪แล้วไง
‪คืองี้…
‪ปกติเราต้องมีจุดระบุตัวตนสิบจุด ผมเจอแค่ห้า
‪แต่…
‪- มันก็เพียงพอที่จะเรียกได้ว่าเป็นหลักฐาน ‪- หลักฐานอะไร
‪หลักฐานที่ระบุว่ามันเหมือนกับ
‪รอยนิ้วมือของคริสติเน่ ฮาร์ทุง
‪- คริสติเน่ ฮาร์ทุงเหรอ ‪- ใช่
‪ลูกสาวของโฮซ่า ฮาร์ทุงเนี่ยนะ
‪ผมก็คิดว่ามันผิดพลาดนะ
‪- คริสติเน่ ฮาร์ทุงตายไปแล้ว ‪- ใช่ นั่นแหละปัญหา
‪ต้องเป็นความผิดพลาดแน่ ‪ลายนิ้วมือเป็นของเธอไม่ได้
‪- แต่ผมตรวจซํ้าสามรอบแล้ว ‪- เกาลัดนั่นเก่าแค่ไหนแล้ว
‪ตามความเห็นของผู้เชี่ยวชาญ ‪มันน่าจะหลายปีแล้ว
‪คริสติเน่ ฮาร์ทุงเป็นใครเหรอ
‪อย่าแวะไปที่บ้านครอบครัวฮาร์ทุง ‪คดีมันปิดไปแล้ว
‪งั้นเราจะสรุปว่ายังไง
‪ที่รอยนิ้วมือของเธอ ‪ไปอยู่บนมนุษย์เกาลัดในฮูซัม
‪เด็กๆ ก็ทำมนุษย์เกาลัดกันทั้งนั้น ‪แล้วลายนิ้วมือก็อยู่ได้นาน
‪แต่เราต้องถามครอบครัวฮาร์ทุง ‪ว่ามีคำอธิบายอะไรมั้ย
‪รอยนิ้วมือคงไปติดโดยบังเอิญ
‪- ค่ะ ‪- พวกเขาทุกข์ทรมานพอแล้ว
‪ใช่ ฉันรู้ว่าพวกเขาเจออะไรมาบ้าง ‪ฉันแค่พูดว่า…
‪โฟกัสที่ตัวแฟน
‪- เข้าใจมั้ย ‪- ค่ะ ได้เลย
‪แล้วไว้คุยกัน
‪- ว่าไง ‪- นีแลนเดอร์บอกว่าไม่ได้
‪- ทำไมล่ะ ‪- วันนี้เราไปที่นั่นไม่ได้
‪โฮซ่า ฮาร์ทุงเพิ่งกลับไปทำงาน ‪เป็นวันแรกของเธอในรัฐสภา
‪เราเลยต้องรอก่อน
‪แล้วเราจะรอรึเปล่า
‪แล้วจู่ๆ ลินก็ลุกขึ้นมา คนที่หน้าสวยๆ ‪ที่เสนอมาตรการจัดเวลาช้อปปิ้งน่ะ
‪เธอลุกขึ้นแล้วก็ตำหนินายกฯ ใหญ่เลย
‪คนครึ่งห้องประชุมก็เลยโห่เธอ…
‪เธอโกรธมากจนเผลอทำแว่นตัวเองหัก
‪ไม่ล่ะ ขอบใจ
‪แล้วงานราบรื่นดีมั้ย เห็นคุณโทรไปหาผม
‪ก็ขลุกขลักบ้าง แต่ก็ผ่านมาได้
‪เราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้
‪คุณว่ามั้ย
‪ลิวน่ะ
‪สวัสดี ลิว
‪ใช่
‪ได้ ตามนั้นเลย
‪โอเค
‪ใช่
‪- สตีน ฮาร์ทุงใช่มั้ย ‪- ใช่
‪ขอโทษที่เรามารบกวนนะ ‪เราเป็น จนท.ตำรวจ
‪ขอเราเข้าไปได้มั้ย
‪นี่มันเรื่องอะไรเหรอ
‪น่าจะดีกว่าถ้าเราเข้าไปคุยข้างใน
‪- งั้นเข้ามาเลย ‪- ขอบคุณค่ะ
‪บางทีภรรยาคุณน่าจะมาอยู่ตรงนี้ด้วย
‪ไม่เป็นไร คุณคุยกับผมก็ได้
‪- โอเค ‪- คุณต้องการอะไรเหรอ
‪มันค่อนข้างจะแปลก แต่วันนี้ที่จุดเกิดเหตุ
‪เราพบสิ่งของชิ้นนึงที่มีรอยนิ้วมือลูกสาวคุณ
‪หมายความว่ายังไง
‪สิ่งของแบบไหนเหรอ
‪รอยนิ้วมือเธอติดอยู่ที่มนุษย์เกาลัด
‪แต่มันยากที่จะระบุว่าเกาลัดเม็ดนี้อายุมากแค่ไหน
‪มันไม่เกี่ยวอะไรกับการสืบสวนคดีคริสติเน่
‪แต่เราไม่แน่ใจ ก็เลยอยากฟังคำอธิบาย
‪ขอโทษนะ ผมไม่เข้าใจ
‪คุณรู้จักคนชื่อเลาร่า เคเยอร์มั้ย
‪ไม่รู้จัก
‪เธอพักอาศัยอยู่ใกล้ๆ สนามเด็กเล่นในฮูซัม ‪บนถนนซีดาร์
‪บางทีลูกสาวคุณอาจจะรู้จักใครแถวๆ นั้น ‪หรือเคยไปเล่นกับเพื่อนที่นั่น
‪ไม่นะ เราไม่รู้จักใครในฮูซัม ‪นี่มันเรื่องอะไรเหรอ
‪- ผมขอนํ้าดื่มหน่อยได้มั้ย ‪- ได้เลย
‪เราแค่พยายามหาข้อมูลเพิ่มเติม ‪อย่างที่ฉันบอกไปแล้วว่ามันอาจจะไม่มีอะไร
‪คุณไม่เจออะไรแน่ คุณมาที่นี่ทำไม
‪- คุณมีสมมติฐานอะไร ‪- ไม่มี
‪เราแค่อยากรู้ว่ามันเป็นเหตุบังเอิญ ‪หรือว่าความเกี่ยวข้อง
‪กับคดีฆาตกรรมที่เรากำลังสืบสวนอยู่
‪ฆาตกรรมเหรอ
‪ใครถูกฆาตกรรมเหรอ ขอผมถามอีกทีนะ
‪คุณเจอรอยนิ้วมือลูกสาวผมบนหลักฐานชิ้นนึงเหรอ
‪ฉันขอยํ้าว่ามันไม่มีผลอะไรกับคดีลูกสาวคุณ
‪- เราแค่อยากจะเข้าใจว่า… ‪- ลูกเราขายมันริมถนนสายหลัก
‪ทุกๆ ฤดูใบไม้ร่วง
‪ขายกับมาทิลเด้ เพื่อนรุ่นเดียวกัน ‪พวกเขาตั้งโต๊ะขาย…
‪ขายคุ้กกี้ นํ้าเลม่อนเนด แล้วก็มนุษย์เกาลัด
‪เธอทำแบบนี้รึเปล่า ใช้กิ่งไม้แทนไม้ขีด
‪- ใช่ ‪- พอจะรู้มั้ยว่าใครซื้อไปบ้าง
‪ส่วนใหญ่เป็นพวกพ่อแม่ ‪หรือว่าเพื่อนๆ พวกเขารึเปล่า
‪ไม่นะ อาจจะเป็นใครก็ได้
‪ใช่
‪พวกคุณพอจะรู้มั้ยว่าเธอเคยขาย…
‪เราก็คิดแบบนั้น ฉันดีใจนะที่พวกคุณยืนยัน
‪ขอบคุณมากที่ให้ความร่วมมืออย่างดี
‪- เชิญออกกันเองเลยนะ ‪- ได้ค่ะ ขอบคุณ
‪ฉันบอกแล้วว่าฉันจะจัดการเอง
‪- พวกเขาเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ‪- แต่คุณก็ควรเกรงใจบ้าง
‪- คุณโอเคนะ ‪- ใช่
‪ดี
‪- กินข้าวกันเลยมั้ย ‪- ก็ดี…
‪แต่มีใครบางคนถูกฆาตกรรม…
‪แล้วผมก็ไม่เข้าใจเรื่องมนุษย์เกาลัดด้วย
‪พวกเขาบอกว่ามันไม่เกี่ยวกับคดีของลูก
‪สตีน ฮาร์ทุงเพิ่งโทรมา
‪ผมกำชับแล้วนะว่าไม่ให้แวะไปบ้านพวกเขา
‪ฉันรู้ แต่พอดีเราแวะไปแถวนั้น
‪เรายืนยันได้แล้วว่ารอยนิ้วมือคงเป็นเรื่องบังเอิญ
‪ผมต้องเขียนในจดหมายด้วยมั้ยว่าคุณฝ่าฝืนคำสั่ง
‪อาจจะเป็นที่ฉันนะ ‪แต่ฉันทำงานกับเฮสไม่ได้ ฉันทำไม่ได้
‪- ให้เขาทำอย่างอื่นไม่ได้เหรอ ‪- ไม่ได้
‪นัดสอบปากคำแฟนเหยื่อ หาหลักฐานเพิ่มเติม
‪- ค่ะ แต่ว่า… ‪- ขอบใจ
‪เซบาสเตียน
‪สวัสดี
‪ฉันขอโทษนะ เอ้อ…
‪- ไม่มีใครอยู่บ้านเหรอ ‪- มีนะ
‪- แต่เขาไม่เปิดให้ผมเข้า ‪- แอ็กเซลก็แบบนี้แหละ
‪สวัสดีค่ะ
‪- สวัสดี ‪- ดอกไม้กับไอศกรีม เยี่ยมเลย
‪คุณลืมสินะ
‪เปล่า ฉันตั้งหน้าตั้งตารอเลยแหละ
‪- เอาเก้ามาให้หนูให้หมด ‪- ไม่มีเลย
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪- สวัสดีค่ะ แม่ ‪- ไง ลูกรัก
‪นี่เซบาสเตียนนะ เลกับแอ็กเซล ตาของเล
‪เขาเคยเป็นตำรวจแต่เกษียณแล้วก็เลย…
‪ไม่ได้ตั้งใจจะเสียมารยาทนะ ระมัดระวังไว้ก่อน
‪ไม่มีปัญหาครับ ไม่ต้องห่วง
‪สวัสดี หนูคือเลสินะ
‪ขอบคุณที่ต้อนรับฉันนะ
‪แม่เอาไอศกรีมไปใส่ตู้เย็นก่อน
‪สงสัยแม่แอบไปกินไอศกรีมคนเดียวแล้ว
‪งั้นหนูเอาดอกไม้ไปละกันนะ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- เอาไปเลย
‪- อยากดูห้องหนูมั้ยคะ ‪- อยากสิ
‪- ทางนี้ค่ะ ‪- โอเค
‪ขอโทษที่กลับช้าค่ะ พอดีต้องทำคดีพิเศษ
‪อย่ามองแบบนั้นสิ ฉันคุยกับนีแลนเดอร์แล้วนะ
‪- ได้จดหมายแนะนำตัวรึเปล่า ‪- เหยื่อถูกตัดมือ
‪- มีรูปมั้ย ‪- ไม่มี พรุ่งนี้เจอกันนะคะ บ๊ายบาย
‪- แล้วอาหารล่ะ ‪- ในช่องแข็ง สตูเนื้อวัว
‪ขอบคุณค่ะ
‪โฮซ่า ฮาร์ทุง กลับเข้าทำงานวันนี้ ‪ในฐานะรมว. กระทรวงกิจการสังคม
‪เธอลาพักงานไปเมื่อปีที่แล้ว ‪ตั้งแต่เสียลูกสาวไปอย่างไม่คาดคิด
‪อย่างที่ทุกคนทราบกันดี ‪ปีที่ผ่านมายุ่งยากสำหรับฉัน
‪ฉันและครอบครัวต้องขอบคุณ ‪สำหรับกำลังใจที่เราได้รับ
‪แต่ถึงเวลามองไปข้างหน้าแล้ว
‪ฉันดีใจที่ท่านนายกรัฐมนตรี ‪แสดงความเชื่อมั่นในตัวฉัน
‪- มีอะไรเหรอ ‪- คุณเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่
‪ผมอยู่ที่นี่ นี่เป็นอะพาร์ตเมนต์ผม
‪ไม่ต้องห่วง ผมเป็นตำรวจ
‪มาร์ก เฮส
‪ผมเนห์รู เป็นคนดูแลที่นี่
‪อะพาร์ตเมนต์เอาไว้ทำอะไรเหรอ
‪- จับตาดูใครรึไง ‪- เปล่า แค่แวะมาทาสี
‪- แล้วก็ประกาศขาย ‪- เป็นไอเดียที่ดีนะ
‪อ้อ เดี๋ยวก่อน…
‪คุณมีเทปกาวกันสีเลอะมั้ย
‪มี แต่ถ้าอยากได้เอเย่นต์ขายบ้าน ‪ผมก็รู้จักอยู่คนนึงนะ
‪ห้านาทีนะ
‪(ไม่พบศพ คริสติเน่ ฮาร์ทุงอยู่ไหน)
‪(ฆ่าหั่นศพและฝัง)
‪(เธอถูกฝังไว้ที่ไหน)
‪ผมคิดว่าผมคงมีหมาพันธุ์ลาบราดอร์ ‪ที่แก่ที่สุดในโลกแล้วนะ
‪สุดท้ายผมเลยต้องกระโดดลงไปช่วยมันทั้งเสื้อผ้า
‪หนูดีใจที่คุณช่วยมันได้นะ
‪- อยากเห็นแผนผังครอบครัวที่หนูทำมั้ยคะ ‪- ไม่ใช่ตอนนี้จ้ะ
‪หนูโชว์อย่างอื่นก็แล้วกัน
‪วันนี้งานยุ่งเหรอ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดี ‪เกือบจะเสร็จแล้วแหละ ไม่ต้องห่วง
‪หนูทำมันตอนหลังเลิกเรียน คุณเอาไปก็ได้นะ
‪ตลกจัง มนุษย์เกาลัด ‪ฉันก็เคยทำตอนสมัยเรียนหนังสือ
‪นี่เป็นหมาพันธุ์ลาบราดอร์แก่ๆ รึเปล่า
‪ไม่ใช่ค่ะ มันเป็นม้า แต่เราทำหมากันก็ได้
‪ได้เลย มีไม้ขีดรึเปล่า
‪หักหัวมันออก มันจะได้ไม่มีมือ
‪เจาะเข้าไปเลย
‪แม่คะ
‪แม่คะ มาทำกับเราสิคะ
‪- ฉันต้องไปแล้ว ‪- ตอนนี้เลยเหรอ
‪จริงนะคะ แม่
‪- ว่าไง ‪- แอ็กเซลเหรอ ขอโทษที่โทรมาดึกดื่นนะ
‪ช่วยดูเลให้ฉันหน่อยสิ แค่ชั่วโมงเดียว ‪ฉันมีบางอย่างต้องทำ
‪ได้เลย ขอเวลา 15 นาที
‪คุณจะนั่งอยู่ตรงนี้ไม่ได้นะ คุณต้องออกไป
‪ไม่งั้นฉันจะเรียก รปภ.
‪คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอ
‪บอกฉันหน่อย
‪ผมต้องคุยกับเด็ก แต่มีไอ้บ้าบอกเขาว่า ‪วันนี้จะไม่มีใครมาเยี่ยมแล้ว
‪ฉันเองแหละ
‪วันนี้เขาเจอเรื่องมาเยอะพอแล้ว
‪ไนอา ทูลิน
‪คุณล่ะมาทำอะไรที่นี่
‪เราจะใช้เวลาไม่นาน
‪- ฉันจะคุยกับเด็กเอง ‪- ได้เลย
‪สวัสดี มาวนุส
‪ขอโทษที่รบกวนนะ
‪เราเป็นตำรวจ
‪เราอยากคุยกับเธอหน่อย ถ้าไม่ว่าอะไร
‪- เธอปิดเกมแป๊บนึงได้มั้ย ‪- นั่นเป็นกลุ่มที่ชื่อว่า "แอ็คเคิสด์" รึเปล่า
‪เธอเล่นเก่งนะ
‪มาวนุส เธอหยุดพักแป๊บนึงได้มั้ย
‪ฉันมีภารกิจให้เธอทำหมือนในเกมเลยนะ
‪ฉันต้องให้เธอช่วยแก้หน่อย
‪อยากลองดูหน่อยมั้ย
‪คือยังงี้นะ มาวนุส ฉันมีรูปอยู่ในนี้
‪เธอมีเวลาห้าวินาทีที่จะบอกฉันว่ามีบางอย่าง
‪ในรูปที่ผิดปกติรึเปล่า
‪เข้าใจใช่มั้ย
‪มันเป็นภารกิจที่ยาก เธอต้องใช้ทักษะทั้งหมดที่มี
‪เริ่มกันเลยนะ
‪อะไรเหรอ
‪เธอไม่เคยเห็นมันมาก่อนเหรอ
‪เธอแน่ใจเหรอว่ามนุษย์เกาลัด ‪ไม่ได้อยู่ที่สนามเด็กเล่นเมื่อวาน
‪- มาวนุส ‪- เธอแน่ใจเหรอว่ามันไม่อยู่
‪คิดให้ดีๆ นะ
‪มาวนุส ลองดูอีกทีซิ
‪แม่ผมจะไม่กลับมาแล้วใช่มั้ย
‪แม่เธอไม่กลับมาแล้ว มาวนุส
‪แม่เธอไปอยู่ในที่ที่ดีแล้ว
‪บนสวรรค์เหรอฮะ
‪ใช่ บนสวรรค์
‪มนุษย์เกาลัด
‪เข้ามาข้างในสิ มนุษย์เกาลัด
‪เข้ามาข้างใน วันนี้เธอมีเกาลัด
‪ให้ฉันรึเปล่า
‪ขอบคุณมากนะ…
‪นีแลนเดอร์ต้องรื้อฟื้นคดีฮาร์ทุงมาสืบสวนใหม่
‪ลืมไปได้เลย
‪ถ้ามีคนเอามนุษย์เกาลัดไปวางไว้ ‪ตอนที่เกิดเหตุฆาตกรรม
‪รอยนิ้วมือก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
‪ก็อาจจะใช่ แต่สองคดีนี้ไม่เกี่ยวข้องกัน
‪- คุณยังคิดว่าแฟนเธอเป็นคนลงมือเหรอ ‪- ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น แต่เขาไม่มีข้อแก้ตัว
‪ให้ฉันรึเปล่า มนุษย์เกาลัด
‪ขอบคุณมากนะ เข้ามาข้างในสิ
‪มนุษย์เกาลัด
‪เข้ามาข้างในสิ มนุษย์เกาลัด
‪ให้ฉันรึเปล่า เข้ามาข้างในสิ
‪- คดีฮาร์ทุงได้รับการสืบสวนไปแล้ว ‪- งั้นเหรอ
‪ฆาตกรยอมรับสารภาพ ‪ถูกจับเข้าคุก คดีก็ปิดไปแล้ว
‪ซึ่งคุณก็พอใจแล้วเหรอ
‪ฉันไม่อยากรื้อฟื้นอีกคดีนึงขึ้นมา ‪เพราะฉันมีปัญหากับการแก้คดีนี้
‪เข้ามาข้างในสิ มนุษย์เกาลัด
‪มีเกาลัดให้ฉันวันนี้มั้ย
‪ขอบคุณมากนะ
‪คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ