‎(ซีรีส์แอนิเมชันจาก NETFLIX)
‎(หนูที่อยู่ในท่อน้ำทิ้ง)
‎ถ้านี่เป็นอุบายของสเกเลทอร์ พ่อไม่สนด้วยซ้ำ
‎นี่ไม่ใช่เวทมนตร์ของสเกเลทอร์ ท่านพ่อ
‎ทีล่าพาข้ากลับมา
‎ทีล่างั้นรึ
‎ฝ่าบาท ข้า…
‎เจ้าพาลูกชายข้ากลับมา ขอบใจนะทีล่า
‎ข้าเสียใจที่ข้าจากไป ราชาแรนดอร์ คือข้า…
‎เจ้าเจ็บและโกรธ ‎เจ้ามีสิทธิ์จะหันหลังในอีเทอร์นอส
‎ความจริงมากมายถูกปิดไม่ให้เขารู้
‎- รวมถึงข้าด้วย ‎- ท่านพ่อ
‎ข้าน่าจะบอกท่านเรื่องฮีแมน
‎และข้าก็น่าจะบอกเจ้าทุกวัน
‎ว่าข้าภูมิใจในตัวเจ้าตอนนี้แค่ไหน
‎ทุกคนควรเรียนรู้ ‎จากความผิดพลาดของตัวเอง อดัม
‎แม้แต่ราชา โดยเฉพาะราชา
‎แล้วเจ้าล่ะ เจ้าสหายแมวขี้กลัว
‎ใคร ข้าเหรอ ข้า…
‎ครินเจอร์ช่วยเราทุกคนจากสเกเลทอร์
‎อะไรนะ
‎สเกเลทอร์เกือบฆ่าข้าซ้ำสอง
‎แต่ครินเจอร์ช่วยชีวิตข้าไว้
‎ขอบใจนะ เจ้าแบทเทิลแคตผู้สูงเกียรติ
‎ด้วยความยินดี ฝ่าบาท
‎แล้วนี่ใครกันล่ะ
‎สวัสดี ฝ่าบาท ข้าชื่ออันดร้าพะยะค่ะ
‎เพคะ ข้าเป็นสหายของทีล่าและ…
‎และช่วยได้มาก ถ้าไม่มีอันดร้า ‎อดัมคงไม่ได้มาอยู่ที่นี่ตอนนี้
‎งั้นรึ
‎ข้าเป็นหนี้บุญคุณเจ้าเกินกว่าจะชดใช้ให้ได้
‎แต่ข้าคือราชา ข้าเลยชดใช้ให้ได้เยอะ
‎อยากได้รางวัลใดจงเอ่ยมา อันดร้า ‎และข้าจะมอบให้เจ้า
‎เอ่อ ฝ่าพระบาท
‎หลังจากท่านปู่ข้าตาย ‎ข้าเติบโตจากข้างถนน โดยลำพัง
‎ข้าแทบไม่ได้นอน แต่พอได้นอน
‎ข้าก็จะฝันว่าได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวอีกครั้ง
‎และเป็นครั้งแรกในชีวิต ‎ที่ข้ารู้สึกว่าค้นพบครอบครัวนั้นแล้ว
‎ดังนั้นหากท่านถามว่าข้าอยากได้อะไร
‎ข้าแค่อยากอยู่กับพวกท่านทุกคน
‎ดูรอบๆ สิสาวน้อย นี่คือค่ายทหาร
‎เรากำลังเตรียมออกศึก พลเรือนจึงอยู่ที่นี่ไม่ได้
‎ใช่ ฝ่าบาท ข้าเข้าใจ
‎ข้าเกรงว่าเจ้าไม่เข้าใจหรอก
‎เจ้าอยู่ไม่ได้
‎เว้นแต่ว่าข้าจะแต่งตั้งเจ้า ‎เป็นผู้หมวดกองทหารรักษาพระองค์ของข้า
‎อะไรนะ ท่านพูดจริงเหรอ
‎เพราะว่า ให้ตายสิ เยี่ยมเลย
‎ท่านจะไม่เสียใจเลย ฝ่าบาท
‎ขอบพระทัย ฝ่าบาท
‎ไม่สิ ข้าสิต้องขอบคุณ ผู้หมวด
‎ที่นำพาครอบครัวข้ามาสู่ค่ายความกลัว
‎ไม่ใช่ข้า
‎ทีล่าต่างหาก
‎- ทีล่าเสกย้ายร่างเรามาที่นี่ ด้วยเวทมนตร์ ‎- เวทมนตร์เหรอ
‎อดัม
‎ท่านแม่
‎อดัม
‎เป็นไปได้ยังไง
‎เรื่องมันยาวครับท่านแม่ แต่ตอนนี้
‎ข้ามีความสุขที่ครอบครัวเรา ‎กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง
‎เรื่องยาวแค่ไหนกันเชียว
‎ลูกต้องมากับแม่เดี๋ยวนี้
‎แล้วเล่าให้ฟังสิว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
‎อดทนไว้นะ เราจะให้คนมาช่วยเจ้า
‎ใจอ่อนขึ้นมาสินะ แมนแอทอาร์มส์
‎เปราะบางเมื่อห่างศึกอย่างที่เคยเป็น
‎ชายผู้อันตรายที่สุดในอีเทอร์เนีย
‎ศัตรูที่ครั้งหนึ่งเรามองว่าน่าเกรงขาม
‎ทว่าตอนนี้ท่านกลับดูหมดสภาพ
‎รู้สึกยังไงที่ต้องสูญเสียพลังทั้งหมดไปล่ะ
‎เจ้าบอกข้าสิ
‎ข้าจะไปรู้ได้ยังไง ‎พลังของข้ามีแต่จะแข็งแกร่งขึ้น
‎ข้ามีพลังที่จะสร้างความเจ็บปวด
‎หรือจะขจัดความเจ็บปวดก็ย่อมได้
‎เจ้าเล่นกับพลังเช่นแมวเล่นกับหนู
‎แต่ข้าเคยเห็นว่าควรรับมือพลังแท้จริงอย่างไร
‎โอ้ ซอร์เซอเรสที่รักของท่านสินะ
‎ข้าสงสัยอยู่เชียว ‎ว่ามีอะไรในความสัมพันธ์ของท่าน
‎มากกว่าที่จะสนใจในตัวฮีแมน
‎ข้าพูดถูกไหม
‎ว่าแล้วเชียว
‎เล่าให้ข้าฟังเรื่องเด็กหญิงที่หนีไปได้สิ ‎ท่านแมนแอทอาร์มส์
‎ท่านบอกข้าได้นะ ในฐานะซอร์เซอเรสคนใหม่
‎ข้าเปิดจิตอ่านความคิดท่านได้ง่ายๆ
‎นางเป็นคนที่ดีที่สุดที่ข้าเคยรู้จักมา
‎และเป็นซอร์เซอเรสที่เก่งกาจที่สุด
‎ข้าจะเป็นซอร์เซอเรสที่เก่งกว่านางเป็นสิบเท่า
‎เจ้าเริ่มต้นได้น่าประทับใจดีแท้ ‎ที่รังแกเจ้าหมึกยักษ์ออร์แล็กซ์
‎หลังจากที่คนรักของเจ้ารังแกเจ้า
‎อะไร คิดว่าทั้งปราสาทไม่ได้ยินที่เจ้าคุยกันรึไง
‎แม้แต่สิ่งต่างๆ ในคุกใต้ดินที่จงชังเจ้า
‎ยังรู้สึกเสียใจแทนเจ้าตอนได้ยินเขา ‎ข่มเหงด้อยค่าและเหวี่ยงเจ้าไปมา
‎ที่นี่ไม่มีใครเกรงกลัวเจ้าหรอก อีวิลลิน
‎เราต่างเวทนาเจ้า
‎เก็บความเวทนาท่านไว้เถอะ ข้ามีพลัง
‎แล้วเจ้าทำอะไรกับพลังนั่นล่ะ
‎หรือพูดให้ถูก สเกเลทอร์ให้เจ้าทำอะไรกับมัน
‎ซอร์เซอเรสโดยเนื้อแท้ทรงพลานุภาพ ‎มหาศาลจนต้องหยิบยื่นให้ผู้อื่น
‎มันคือของขวัญของนาง ‎ที่จะมอบหรือยึดคืนได้ตามปรารถนา
‎ข้าเปี่ยมไปด้วยพลัง ‎มากกว่าที่ซอร์เซอเรสหน้าโง่ของท่านเคยมี
‎ในอุ้งมือแสนปวกเปียกซะอีก
‎กระนั้นเจ้ายังถูกเจ้านายทารุณไม่เหลือดี
‎เสียจนมองไม่เห็นว่าเจ้าเก่งกว่าเขาแล้ว
‎พลังใดๆ ที่นักรบสำแดงออกมา ‎ซอร์เซอเรสเท่านั้นเป็นผู้มอบให้
‎ดังนั้นหากเจ้าเป็นซอร์เซอเรสคนใหม่จริงๆ
‎นั่นทำให้สเกเลทอร์ไม่ต่างจากทาสรับใช้ของเจ้า
‎เรากำลังตามหาผู้รอดชีวิตและผู้ลี้ภัย ‎ตอนแม่ได้ยินสัญญาณเตือน
‎และแม่กลัวว่าสเกเลทอร์จะบุกมาหาแรนดอร์
‎ตอนนี้แม่อยากเห็นสีหน้าพ่อของเจ้า
‎ตอนเขาเห็นว่าเป็นเจ้าเสียจริงๆ
‎พูดถึงท่านพ่อ ข้ารู้สึกไม่ผิดใช่ไหม ‎ว่าท่านสองคนมึนตึงใส่กันอยู่
‎เมื่อเจ้าสูญเสียลูกไป มันเหมือนสูญเสียแสงสว่าง
‎โลกมืดมนเกินกว่าจะมองเห็นได้อีก
‎แต่ข้ายังไม่ตาย ท่านแม่
‎ตอนนี้ก็ใช่ ขอบใจโซอาร์
‎แต่ตลอดเวลาที่เจ้าจากไปนั้น
‎แรนดอร์โทษแม่เพราะแม่ไม่เคยบอกเขา ‎ว่าแม่รู้ความลับเจ้า
‎ทีแรก แม่เคืองคำกล่าวโทษของเขา
‎จนกระทั่งแม่เคืองในตัวเขา
‎เราคือจิตวิญญาณแหลกสลายสองดวง
‎หลอกหลอนปราสาท ‎ราวกับผีแห่งตัวตนในอดีตของเรา
‎เราไม่เห็นพ้องสิ่งใดกันเลย
‎จนแม่ทนให้เป็นเช่นนั้นต่อไม่ได้อีกแล้ว
‎แม่จะไปจากพ่อของเจ้า อดัม
‎บางทีอาจกลับไปดาวโลกด้วยซ้ำ
‎จนกระทั่งเรเนียสพาเรา ‎ขึ้นยานทาลอนไฟเตอร์และส่งเรามาที่นี่
‎แล้วความพินาศก็บังเกิด
‎ทั้งหมดเป็นความผิดข้า ‎การตายของข้าฆ่าชีวิตคู่ของท่าน
‎นี่ไม่ใช่ความผิดลูกหรอก
‎บางทีคนเราก็ย่อมเลิกรากัน
‎ถ้ามันเสียหายมากไปกว่านี้ ‎ศูนย์คงจะต้านทานเอาไว้ไม่อยู่
‎ถึงข้าจะมีดาบ แต่เจ้าเด็กนั่นกลับเรียกพลังได้ ‎โดยไม่ต้องใช้ดาบด้วยซ้ำ
‎คำตอบที่จะคลี่คลายปริศนานี้
‎ต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งข้างนอกนั่น ‎ในดินแดนอันไกลโพ้น
‎ข้าทำเจ้าเบื่อรึไง ลิน
‎มานี่สิ ข้ามีอะไรให้เจ้าดู
‎ดื่มด่ำมันซะสิ ลิน
‎จักรวาลช่างไพศาลนัก
‎ทว่าเรายังคิดว่าเราสำคัญต่อจักรวาล
‎แต่เปล่าเลย
‎เราเป็นแค่ไรแมงมุม
‎ล่องลอยอยู่ในห้วงทะเลแห่งหมู่ดาว
‎ข้าขอมอบจุดสูงสุดแห่งดวงดาวให้เจ้า
‎อีกไม่นาน นับเป็นครั้งแรก ‎ตั้งแต่กำเนิดแห่งสรรพสิ่ง
‎หมู่ดาวเคราะห์จะเรียงตัว ‎เช่นเดียวกับที่เคยเมื่อครั้งแรกเริ่ม
‎และอีเทอร์เนียจะกลายเป็น ‎ศูนย์กลางจักรวาลอีกครั้ง
‎และในเมื่อข้ามีดาบ
‎จุดสูงสุดแห่งดวงดาวนี้ ‎จะอาบร่างข้าด้วยพลังเหนือจักรวาล
‎และพลังเหนือการมีอยู่ทั้งปวง
‎และการมีอยู่จะถูกปรับโฉมเสียใหม่
‎เจ้าจงดูมันสิ
‎ทุกอย่างช่าง
‎ว่างเปล่า
‎ไร้การออกแบบ ไร้ความหมายใดๆ
‎มีแค่ความเจ็บปวด
‎ชีวิตเป็นเพียงการร่วงลอยสู่ความตาย ‎อันแสนเจ็บปวดไร้สิ้นสุด ปราศจากความหวัง
‎ไร้เหตุผล ไร้แผนการ
‎เราทุกคนต่างเดียวดายลำพัง
‎ระวังอย่าจ้องลึกเกินไป ‎ในความสยองแห่งความว่างเปล่า
‎มันอาจทำเจ้าเสพติดได้
‎ยิ่งเราเข้าใกล้จุดสูงสุดแห่งดวงดาว ‎ข้าก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น
‎ดังนั้นในไม่ช้า มันก็ไม่สำคัญว่าอดัม ‎จะเรียกพลังมาใช้โดยปราศจากดาบหรือไม่
‎เพราะข้าจะครอบครองพลังทั้งปวงที่มี
‎แล้วไงต่อ
‎หมายความว่ายังไง แล้วไงต่อ
‎ข้าจะฆ่าเจ้าฮีแมนในร่างนั้นด้วย
‎ก่อนอื่นเขาต้องคุกเข่าและเขาจะตาย
‎ด้วยน้ำมือของสเกเลทอร์
‎แค่นั้นเหรอ ที่ทำไปทั้งหมดเพื่อแค่นั้นเหรอ
‎ท่านยืนอยู่บนจุดเปลี่ยนที่จะควบคุมพลังทั้งปวง
‎และท่านจะใช้พลังเพื่อฆ่าฮีแมนงั้นรึ
‎กล้าดียังไงถึงหัวเราะเยาะข้า นังแม่มด
‎คิดว่าตัวเองเป็นใคร
‎ไม่ใช่ฮีแมน
‎อ่อ แต่ถ้าข้าเป็นจริงๆ ล่ะก็ ‎ข้าคงจะหันมาสนใจข้าเพียงสักนิด
‎เจ้าทำข้าไขว้เขวจากจุดสูงสุดแห่งดวงดาว
‎ท่านไม่ต้องการจุดสูงสุดแห่งดวงดาว ‎เพื่อเก่งเหนือกว่าฮีแมน ท่านเขลานัก
‎แค่ใช้ความคิด ท่านก็สามารถสังหาร ‎ราชาแรนดอร์ได้จากที่นี่
‎และเจ้าชายอดัมจะคลานมาหาท่าน
‎วิงวอนให้ท่านไว้ชีวิตแม่ของเขา
‎แหม นังหนูท่อน้ำทิ้งจอมโลกสวย
‎เขาคิดว่าท่านเป็นของเขา
‎ว่าแต่ท่านคิดยังไงล่ะ
‎ข้าเคยเล่าให้เจ้าฟังไหม ‎ว่าข้าเจอสเกเลทอร์ยังไง
‎แน่ละว่าข้าไม่เคย
‎พักหลังๆ นี้ ข้าไม่ได้พูดกับเจ้ามากนัก ‎เพราะเชื่อว่าเจ้ามันโง่เง่า
‎แต่ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าเจ้าใกล้เคียง ‎กับคำว่าเพื่อนที่สุดในชีวิตน่าเวทนาของข้า
‎ข้าเกิดในสลัมแห่งเซลีเซียน
‎และในวันเกิดครบห้าขวบของข้า ‎พ่อแม่ผู้หิวโหยของข้าไม่มีทางเลือก
‎จนต้องกินลูกสาวของตัวเอง
‎และเพราะข้าไม่อยากถูกกิน
‎ข้าจึงไปหลบในท่อระบายน้ำ
‎มิต่างจากหนู
‎การรอดพ้นภัยของข้า ‎จึงอยู่ในท่อน้ำทิ้ง มันคือที่ที่ข้าอาศัย
‎เป็นเวลา 20 ปี
‎จากนั้นข้าเปลี่ยนจากเหยื่อ…
‎ดูตาม้าตาเรือหน่อยสิ
‎…ไปเป็นผู้ทำคนอื่นเป็นเหยื่อ
‎เฮ้ย
‎ตอนข้าเริ่มเชื่อว่าชีวิตข้ามีค่าน้อยกว่าท่อน้ำทิ้ง…
‎เขาก็พบข้า
‎ข้าเกลียดสเกเลทอร์
‎แต่ข้าเป็นหนี้ชีวิตเขา
‎เขาพาข้าออกจากท่อน้ำทิ้งซาเลเซียน
‎เขาสอนให้ข้าสู้
‎เขาเพิ่มพลังเวทมนตร์ให้ข้า ‎เขาให้ที่อยู่ที่ข้ารู้สึกว่าเป็นที่ของข้า
‎เขาคิดว่าท่านเป็นของเขา
‎แต่คนของข้ามีคำกล่าวนึง
‎มันแปลว่า "ข้าเป็นเจ้าของตัวข้าเอง"
‎เป็นเจ้าของตัวเองเถอะ ท่านหญิง
‎ไปซะ ไม่งั้นสักวันเขาจะฆ่าท่านแน่
‎ข้ารู้ดี
‎ท่านเองก็รู้
‎ท่านต้องปลดปล่อยตัวเองจากสเกเลทอร์
‎ไม่
‎ข้าต้องปลดปล่อยเราทุกคน
‎พาข้าไปเกรย์สกัลล์หน่อย พลขับ ‎ขับไปให้ไวเลย
‎ท่านวิ่งหนีอะไรอยู่
‎ก็ไม่รู้สิ
‎ข้าว่าคงเพราะข้าเพิ่งรู้ว่า ‎พ่อแม่ข้าก็คนธรรมดาเหมือนกัน
‎ทั้งคู่เลยเหรอ โชคดีของท่าน
‎ความลับของฮีแมน ความลับข้า ‎ทำให้พ่อแม่แยกทางกัน
‎และข้ารู้สึกว่ามันทำให้เจ้ากับข้า ‎คิดต่างไม่ลงรอยกัน
‎ท่านเห็นไหม
‎ทั้งชีวิตเรา ออกสู้ศึกครั้งแล้วครั้งเล่า
‎ไม่ใช่เพราะเราอยากสู้หรอกนะ
‎แต่เพราะเราต้องปกป้องคนของเรา
‎นั่นคือสิ่งที่เราทำ
‎ท่านคิดว่าการบอกความลับท่าน ‎ทำให้คนที่ท่านรักตกอยู่ในอันตราย
‎ข้าบอกท่านได้แค่ว่า ‎ท่านปกปิดความลับเอาไว้เพียงเพราะมีเจตนาที่ดี
‎ขอบใจ ทีล่า
‎แต่ข้าพูดไม่ได้หรอกนะว่า ‎ความลับท่านไม่ทำคนอื่นเจ็บปวด
‎ยังมีบางอย่างที่ข้าไม่เคยบอกเจ้า
‎ทีล่า ข้าควรพูดมันมาตั้งนานแล้ว
‎ข้าพยายามแล้วตอนอยู่พรีเทอร์เนีย แต่ข้าก็…
‎ข้ารู้
‎ซอร์เซอเรสคือแม่ข้าเอง
‎ข้าอาจรู้มาโดยตลอดก็ได้
‎หรือการอยู่ในเทือกเขาลี้ลับทำให้ข้าตระหนักได้
‎ข้าหมายถึงชื่อมันก็บอกอยู่แล้ว
‎พวกเขาลี้ลับ
‎บางทีอาจเป็นเหตุผลที่เรามาโผล่ที่นี่ ‎หลังจากข้าร่ายมนตร์ซอร์เซอเรส
‎เพื่อเสกพาเราหนีจากอีเทอร์นอส
‎มนตร์ของแม่ข้า
‎ข้าขอโทษที่ปกปิดไม่ให้เจ้ารู้
‎ตลอดหลายปีมานี้ เจ้าน่าจะได้รู้จักนาง
‎แต่ตอนนี้กลับสายไปแล้ว
‎นางน่าจะบอกข้าด้วยตัวเอง
‎ทุกครั้งที่เราเจอนางที่เกรย์สกัลล์
‎ข้าว่านางคงไม่อยากบอก
‎ใครเล่าจะหยั่งถึงก้นบึ้งใจมนุษย์ได้
‎ประสาอะไรกับใจของซอร์เซอเรส
‎กลับมาชวนทะเลาะอีกรึไง
‎ตรงกันข้ามซะมากกว่า ที่รักของข้า
‎สู้กับท่านสนุกเสมอแหละ ‎แต่อย่าเข้าใจข้าผิด
‎ท่านกลับมานานแล้ว แต่เรายังไม่ได้
‎ร่วมทำกิจกรรมฆ่าเวลาที่เราโปรดปรานเลย
‎แล้วมันคืออะไรล่ะ
‎ท่านก็รู้ว่าข้าหลงใหลในพลังอำนาจ
‎แต่ตอนนี้ท่านมีพลังท่วมท้น ‎และข้าอยากสัมผัสมัน
‎ไม่ใช่แบบนี้
‎ถ้ามนุษย์นอนกับพระเจ้า ‎นางอาจตื่นขึ้นมาในโลกหลังความตาย
‎ไม่ละ ท่านต้องดับพลังลงก่อน
‎พลังอาจฆ่าข้าได้
‎พลังจงกลับไป
‎ข้าดีใจที่เจ้าเข้าใจเจตนาข้า
‎นั่นไม่ใช่เจตนาที่ข้ามาหรอกนะ
‎ท่านนี่มันเดาทางง่ายชะมัด
‎ท่านยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแห่งหายนะ
‎แต่กลับไม่มีจินตนาการมากพอ ‎จะมองเลยความพยาบาทแสนบ้าระห่ำ
‎กับแรงปรารถนาดำมืดของท่าน
‎ท่านมันน่าสมเพช
‎ท่านไม่มีวันฆ่าฮีแมนได้
‎ท่านไม่รู้ว่าต้องจัดการอย่างไร
‎เขาเป็นสิ่งเดียวที่นำความหมาย ‎มาสู่จักรวาลอันว่างเปล่าของท่าน
‎มีเหตุผลหน่อย ลิน
‎โอ๊ย มันสายไปแล้วละ
‎ท่านเผยให้ข้าเห็นรูปร่างของจักรวาล ‎และมันไร้เหตุผล
‎มันเป็นแค่พลังที่ไร้ขีดจำกัด ‎ความหายนะในความว่างเปล่า
‎การเสียสละของข้าเพื่อนำเวทมนตร์กลับมา
‎เวทมนตร์ที่ท่านเสียไปตอนทำลายลูกแก้ว
‎และมันก็มีความหมาย ‎เหมือนทารกที่เกาะอยู่บนผีเสื้อ
‎ทั้งหมดเป็นเพราะข้าพลาดสิ่งนี้เหรอ
‎ดาบโง่ๆ ที่ท่านเห็นค่ามากกว่าสิ่งใดๆ
‎มีค่ามากกว่าข้า
‎แต่เมื่อข้ากำดาบนี้ไว้ในมือ
‎ดาบที่ท่านตามหามานาน ข้าถึงกับต้องสงสัย
‎ทำไมต้องผูกมัดตัวเองกับเกรย์สกัลล์
‎ในเมื่อข้าเป็นนักรบด้วยตัวข้าเองได้
‎โอ้ ไม่นะ
‎ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์
‎ข้ามีพลัง
‎เดจาวู
‎สวัสดีชาวอีเทอร์เนียทุกคน
‎พวกโง่ไร้ค่าน่าสมเพช
‎คลุกคลานเศษดิน ถูกกลืนกินด้วยความมั่นหน้า
‎ว่าตนเองช่างสำคัญนัก
‎พวกเจ้าทนทุกข์ทรมานไร้สิ้นสุด
‎และต้องลงเอยด้วยสมดุลแห่งจักรวาล
‎จงเงยมอง
‎เพื่อหาความหมายให้ชีวิต ‎พวกเจ้าดิ้นรนเพื่อรางวัลตอบแทนนิรันดร์
‎ในดินแดนอันไกลโพ้นเคียงข้างวีรบุรุษเจ้า
‎แต่ข้ามาเพื่อปลดปล่อยเจ้า ‎จากโซ่ตรวนแห่งจิตวิญญาณ
‎จงลุกและรับความรุ่งโรจน์
‎ชีวิตหาได้มีอยู่เพื่อสิ่งใด มีเพียงหายนะ
‎และเราจะกลับมาเพื่อหายนะอีกครั้ง
‎ถ้าอีวิลลินควบคุมพลังได้ ‎นางคงต้องฆ่าสเกเลทอร์ไปแล้วแน่ๆ
‎นางเพิ่งฆ่าทุกคนบนสวรรค์
‎และถ้าเราอยากมีชีวิตอยู่ต่อ เราจะต้องสู้
‎ยังไง อีวิลลินทรงพลัง ‎เกินกว่าอาวุธเราจะต้านไหวแล้ว
‎งั้นทางเดียวที่เราจะหยุดซอร์เซอเรสนางนี้ได้
‎ต้องอาศัยซอร์เซอเรสอีกคน
‎ทีล่า ยิ่งเวลาผ่านไปเท่าไหร่ ‎อีวิลลินยิ่งมีความสามารถใหม่ๆ มากขึ้น
‎และจะยิ่งไม่มีทางเอาชนะได้
‎งั้นข้าก็ต้องทำแบบเดียวกัน
‎ถ้าข้าเข้าถึงพลังได้ ‎ข้าก็หยุดนางได้ ข้าแค่ต้องการเวลามากกว่านี้
‎และเราต้องการความช่วยเหลือ ‎มากเท่าที่จะหาได้
‎ข้าจะบินไปพบชาวเอวิออนและเอดรีนิด ‎เพื่อให้พวกเขามาร่วมกับเรา
‎ไม่มีเวลาแล้ว ฝ่าบาท
‎ให้ข้าลองเถอะ
‎ฉันส่งสารพลังจิตไปยังทุกคนในอีเทอร์เนียได้
‎และขอให้ทุกคนมาร่วมสู้ไปกับเรา
‎ถึงตอนนี้ ข้าว่าเรายินดีรับ ‎ทุกความช่วยเหลือที่หาได้
‎จากใครก็ตาม
‎อย่ามัวแต่ยืนอยู่ตรงนั้นสิ เจ้าเซ่อ
‎เชิญข้าเข้าไปสิ
‎คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์