SERIAL ANIMOWANY NETFLIX
SZCZUR ŚCIEKOWY
Może to kolejna sztuczka Szkieletora, ale mnie to nie obchodzi.
To nie magia Szkieletora, tato.
Teela mnie tu sprowadziła.
Teela?
Królu, ja…
Sprowadziłaś mojego syna.
Dziękuję.
Przepraszam, że odeszłam, królu, ale…
Byłaś urażona i zła.
Miałaś prawo odwrócić się od Eternosu.
Tak wiele prawd zostało przed nim ukrytych.
- I przede mną. - Tato.
Powinienem był ci powiedzieć o He-Manie.
A ja powinienem był codziennie ci mówić,
że jestem dumny z tego, kim jesteś.
Musimy się uczyć na własnych błędach.
Królowie też.
Zwłaszcza oni.
A ty jak się masz, bojaźliwy kocie?
Kto? Ja?
To Kiciuś ocalił nas przed Szkieletorem.
Słucham?
Szkieletor znów prawie mnie zabił.
Ale Kiciuś ocalił mi życie.
Dziękuję, szlachetny Kocie Bojowy.
Nie ma za co, mój królu.
A to kto?
Cześć, Wasza Wysokość. Jestem Andra.
Panie.
Jestem koleżanką Teeli…
I bardzo mi pomaga. Gdyby nie ona, Adama by tu nie było.
Doprawdy?
Mam u ciebie dług, którego nie zdołam spłacić.
Ale jestem królem, więc mogę ci zapłacić.
Poproś mnie o cokolwiek, a to dostaniesz.
Wasza Wysokość…
Po śmierci dziadka żyłam sama na ulicy.
Miałam problemy ze snem, a gdy już zasnęłam,
to śniłam o byciu członkiem rodziny.
Po raz pierwszy w życiu czuję, że ją odnalazłam.
Jeśli pytasz, czego chcę,
to chcę zostać z wami.
Rozejrzyj się, młoda damo. To obóz wojskowy.
Szykujemy się do wojny. Cywil tutaj nie zostanie.
Tak, panie. Rozumiem.
Obawiam się, że nie.
Nie możesz zostać,
jeśli nie mianuję cię na poruczniczkę.
Co? Poważnie?
Boże, tak!
Nie pożałujesz, panie.
Dziękuję, Wasza Wysokość.
Ja dziękuje tobie, poruczniczko,
za przyprowadzenie tu mojej rodziny.
To nie moja zasługa.
Tylko Teeli.
- Użyła magii i nas teleportowała. - Magii?
Adam?
Mama!
Adam!
Jak to możliwe?
To długa historia, mamo.
Teraz cieszę się, że odzyskałem rodzinę.
Długa historia, akurat.
Pójdziesz teraz ze mną
i opowiesz mi, co się stało.
Trzymaj się. Pomożemy ci.
Zrobiłeś się miękki, Zbrojny Rycerzu.
Rozpadłeś się bez walki.
Najgroźniejszy człowiek na planecie Eternia.
Kiedyś uważaliśmy cię za trudnego przeciwnika,
a teraz wydajesz się taki bezsilny.
Jakie to uczucie utracić całą moc?
Ty mi powiedz.
A skąd mam wiedzieć? Moja moc jest silniejsza.
Mogę wywoływać ból.
Albo go niwelować.
Bawisz się mocą, jak kot myszą.
Widziałem, jak włada się prawdziwą mocą.
Słodka Czarodziejka.
Podejrzewałam, że łączy was coś więcej
niż zainteresowanie He-Manem.
Miałam rację?
Wiedziałam.
Opowiedz mi o kobiecie, którą utraciłeś.
Powiesz mi sam albo jako nowa Czarodziejka
rozerwę ci umysł i przeczytam twoje myśli.
Była najlepszą osobą, jaką znałem.
I najlepszą Czarodziejką.
Będę od niej dziesięć razy lepsza.
Świetnie zaczęłaś, dręcząc Orlaxa.
A twój chłopak dręczy ciebie.
Myślisz, że nie słychać tego w całym zamku?
Nawet stworzeniom w lochach, które cię nienawidzą,
jest ciebie żal, gdy słyszą, jak on tobą pomiata.
Nikt tu się ciebie nie boi, Evil-Lyn.
Jest nam ciebie żal.
Zachowajcie sobie tę litość, ja mam moc.
A co zrobiłaś z tą mocą?
Co Szkieletor pozwolił ci z nią zrobić?
Prawdziwa Czarodziejka miała tyle mocy, że ją oddała.
Jej darem było to, że mogła ją dawać i odbierać.
Jestem przesiąknięta silniejszą mocą,
niż twoja Czarodziejka trzymała w swoich rączkach.
A jednak zostałaś zniszczona przez swojego szefa
i nie widzisz, że jesteś od niego lepsza.
Czempion włada mocą, którą przekaże mu Czarodziejka.
Więc jeśli jesteś nową Czarodziejką,
Szkieletor jest twoim sługą.
Szukaliśmy ocalałych i uchodźców, gdy usłyszałam alarm
i bałam się, że Szkieletor przyszedł po Randora.
Żałuję, że nie widziałam miny twojego ojca,
gdy cię zobaczył!
Skoro mowa o tacie, czy między wami wszystko w porządku?
Gdy tracisz dziecko, to jakby ktoś zgasił światło.
Świat staje się ciemny i nic nie widzisz.
Ale żyję, mamo.
Teraz, dzięki Zoar.
Ale przez cały czas, gdy cię nie było,
Randor obwiniał mnie, bo nie powiedziałam o twoim sekrecie.
Najpierw drażniło mnie to obwinianie,
a potem zaczął drażnić mnie on.
Byliśmy dwoma zagubionymi duszami, chodziliśmy po zamku jak duchy.
W niczym się nie zgadzaliśmy.
Aż w końcu nie mogłam tak dłużej żyć.
Chciałam go zostawić.
Może wrócić na Ziemię.
Ale Raenius wsadził nas do Szpona i nas tu wysłał.
I rozpętało się piekło.
To moja wina. Moja śmierć zabiła wasze małżeństwo.
To nie twoja wina, synu.
Ludzie czasami się rozstają.
Jeśli coś jeszcze się rozpadnie, to centrum nie wytrzyma!
Miecz jest mój, a on i tak przywołał moc!
Rozwiązanie tej zagadki
musi skrywać się gdzieś w otchłani…
Zanudzam cię, Lyn?
Chodź, pokażę ci coś.
Upajaj się, Lyn.
Wszechświat jest potężny,
a my nadal myślimy, że mamy znaczenie dla kosmosu.
Ale tak nie jest.
Jesteśmy tylko roztoczami
dryfującymi w morzu gwiazd.
Oto Niebiański Wierzchołek.
Wkrótce pierwszy raz od Stworzenia
planety ustawią się tak, jak na początku.
Eternia znów znajdzie się w centrum wszechświata.
Skoro ja posiadam miecz,
Niebiański Wierzchołek nasyci mnie nie tylko władzą nad wszechświatem,
ale władzą nad całym istnieniem!
A istnienie wymaga przemiany.
Spójrz.
Jest taki
pusty.
Nie ma wyglądu, nie ma znaczenia.
Jest tylko ból.
Życie to niekończące się i bolesne spadanie w stronę śmierci.
Pozbawione nadziei.
Nie ma rozsądku, nie ma planu.
Jesteśmy w nim zupełnie sami.
Trzeba uważać, żeby nie wpatrywać się zbyt głęboko
w tę okropną pustkę.
Bo można się uzależnić.
Im bardziej zbliżymy się do Niebiańskiego Wierzchołka,
tym będę silniejszy.
Niedługo nie będzie miało znaczenia, jak Adam przywołał moc bez miecza,
bo będę miał całą moc, która istnieje.
I co wtedy?
Co wtedy?
Zabiję tę wersję He-Mana.
Najpierw uklęknie, a potem umrze.
Z rąk Szkieletora!
I tyle? Do tego to prowadzi?
Możesz posiadać całą moc, jaka istnieje,
a użyjesz jej, żeby zabić He-Mana?
Jak śmiesz się ze mnie śmiać, wiedźmo?
Za kogo ty się masz?
Nie za He-Mana.
Ale gdybym nim była, może zwracałbyś na mnie uwagę.
Odciągasz mnie od Niebiańskiego Wierzchołka.
Nie potrzebujesz go, żeby pokonać He-Mana, idioto.
Jedną myślą możesz zabić stąd króla Randora,
a Adam przypełźnie tu i będzie błagał, żebyś nie zabijał jego matki.
Masz bujną wyobraźnię, szczurze ściekowy!
Myśli, że do niego należysz.
A ty co myślisz?
Mówiłam ci, jak go poznałam?
Jasne, że nie.
Do niedawna niewiele z tobą rozmawiałam, bo miałam cię za idiotę.
Ale zrozumiałam,
że jesteś moim przyjacielem w tym nędznym życiu.
Urodziłam się w slumsach Zalesii.
W moje piąte urodziny głodujący rodzice nie mieli wyjścia
i postanowili zjeść swoją jedyną córkę.
Nie chciałam zostać zjedzona,
więc schowałam się w ściekach.
Jak szczur.
Znalazłam schronienie w kanałach, więc tam mieszkałam.
Przez 20 lat.
Z ofiary stałam się…
Patrz, jak chodzisz!
…agresorką.
Hej!
Gdy zaczęłam wierzyć, że nie zasługuję nawet na kanały…
odnalazł mnie on.
Nienawidzę Szkieletora,
ale zawdzięczam mu życie.
Wyciągnął mnie z kanałów.
Nauczył mnie walczyć.
Wzmocnił moją moc i dał mi dom.
Myśli, że do niego należysz.
Mamy takie powiedzenie.
To znaczy: „Należę do siebie”.
Należ do siebie, moja pani.
Odejdź, bo on cię kiedyś zabije.
Wiem to.
Ty też to wiesz.
Musisz się uwolnić od Szkieletora.
Nie.
Muszę uwolnić nas wszystkich.
Kurs do Posępnego Czerepu. Szybciutko!
Przed czym uciekasz?
Sam nie wiem.
Właśnie zrozumiałem, że moi rodzice są ludźmi.
Oboje? Szczęściarz z ciebie.
Sekret He-Mana, mój sekret, rozdzielił moich rodziców.
Wbił też klin między nami.
Widzisz to?
Nasze życie to jedna wojna za drugą.
Nie dlatego, że chcemy walczyć.
Chronimy naszych ludzi.
To właśnie robimy.
Myślałeś, że wyjawienie sekretu zagrozi ukochanym osobom.
Wiem, że ukryłeś to, bo miałeś dobre zamiary.
Dziękuję, Teelo.
Ale nie powiem, że twoje sekrety nikogo nie zraniły.
Jest coś jeszcze, czego ci nie mówiłem.
Powinienem powiedzieć to dawno temu.
- Próbowałem w Preternii, ale… - Wiem.
Czarodziejka to moja mama.
Może zawsze to wiedziałam.
Albo zrozumiałam to w Mistycznych Górach.
Mają to w nazwie.
Są mistyczne.
Może dlatego tu trafiliśmy, gdy użyłam zaklęcia Czarodziejki,
żeby uciec z Eternosu.
Zaklęcia mojej mamy.
Przepraszam, że to ukrywałem.
Miałaś tyle lat, żeby ją poznać.
Teraz jest za późno.
Sama mogła mi powiedzieć.
Bywaliśmy w Posępnym Czerepie.
Chyba nie chciała.
Kto zrozumie ludzkie serce?
A co dopiero serce Czarodziejki.
Przyszłaś dalej się ze mną kłócić?
Wręcz przeciwnie, mój kochany.
Ale lubię się z tobą kłócić.
Jesteś tu tak długo,
a nie robiliśmy jeszcze naszej drugiej ulubionej rzeczy.
Czyli czego?
Wiesz, że od zawsze pociąga mnie moc.
Teraz jesteś nią nasycony, więc chcę ją poczuć.
Nie tak.
Jeśli śmiertelniczka prześpi się z bogiem, może skończyć w zaświatach.
Musisz wyłączyć moc.
Żeby mnie nie zabić.
Niech moc wróci!
Cieszę się, że przyznałaś mi rację.
Ale odbiorę ci coś innego.
Ty prosty, przewidywalny człowieczku.
Stoisz nad brzegiem rzeki chaosu,
a brak ci wyobraźni,
żeby spojrzeć ponad swoje ryzykowne waśnie i ciemne pożądania.
Jesteś żałosny.
Nigdy nie zabijesz He-Mana.
Bo nie będziesz miał co robić.
Tylko on nadaje znaczenia twojemu pustemu wszechświatowi.
Bądź rozsądna, Lyn.
Już na to za późno.
Pokazałeś mi wszechświat, w którym nie było rozsądku.
Był nieograniczoną mocą, chaosem w pustce.
Tyle poświęciłam, żeby sprowadzić magię.
A ty ją straciłeś, gdy rozbiłeś Kulę.
Znaczyło to tyle, co dziecko skaczące na motylu.
Bo brakowało mi tego?
Głupiego miecza, który jest dla ciebie najcenniejszy.
Ważniejszy ode mnie.
Ale gdy trzymam w rękach to,
czego tak długo szukałeś, zastanawiam się,
po co wiązać się z Posępnym Czerepem,
skoro mogę być swoim czempionem.
O nie.
Na potęgę Posępnego Czerepu!
Mocy, przybywaj.
Déjà vu.
Dobry wieczór, Eternio.
Żałośni, mizerni, daremni głupcy,
którzy pełzacie w brudzie i myślicie,
że coś znaczycie.
Wasze nieskończone cierpienie
spotka się z kosmiczną równowagą.
Spójrzcie w górę!
Żeby nadać życiu znaczenia,
dążycie do wiecznej nagrody w zaświatach obok swoich bohaterów.
Ale uwolnię was z kajdan duchowości.
Powstańcie i zbierzcie swoją chwałę.
Nie ma po co żyć, jest tylko chaos.
I wszyscy się w niego obrócimy.
Skoro Evil-Lyn posiada moc, to musiała zabić Szkieletora.
Zabiła wszystkich w niebie!
Jeśli chcemy żyć, będziemy musieli walczyć.
Jak? Evil-Lyn jest silniejsza od naszej broni.
Możemy pokonać tę Czarodziejkę
inną Czarodziejką.
Teela, z każdą chwilą Evil-Lyn udoskonala swoje umiejętności
i staje się bardziej niepokonana.
Muszę zrobić to samo.
Jeśli wydobędę moc, to ją powstrzymam.
Dajcie mi trochę czasu.
I przyda nam się każda pomoc.
Polecę i poproszę o pomoc Avionów i Adreenidów.
Nie ma na to czasu.
Pozwólcie mi spróbować.
Wyślę wiadomość do mieszkańców Eternii
i poproszę, żeby do nas dołączyli.
Teraz przyda nam się każda pomoc.
Od kogokolwiek.
Nie stój tak, królewski błaźnie.
Zaproś mnie do środka.
Napisy: Kamila Krupiński