ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΤΟΥ NETFLIX
Στο κέντρο του σύμπαντος, στον πλανήτη Ετέρνια,
κυριαρχεί το Κάστρο Γκρέισκαλ,
ένα αρχαίο οχυρό μυστηρίου.
Τη δύναμή του εποφθαλμιούν οι σκοτεινές δυνάμεις του Όρους Φίδι,
άδυτο αμαρτίας και οδύνης,
το οποίο κυβερνά ο δαίμονας Σκέλετορ και οι μοχθηροί ακόλουθοί του.
Το μοναδικό εμπόδιο στο διάβα τους είναι ο πρίγκιπας Άνταμ,
που υπερασπίζεται τα μυστικά του Κάστρου Γκρέισκαλ ως Χ-Μαν,
ο δυνατότερος άνθρωπος στο σύμπαν!
Μοιράζεται το μυστικό του με άλλους τέσσερις,
Φύλακες του Γκρέισκαλ κι αυτοί,
ανάμεσα σε μια στρατιά ενάρετων,
αφοσιωμένων στο να προστατεύουν το Γκρέισκαλ από το χάος της καταστροφής.
Γιατί αυτοί που ελέγχουν το Γκρέισκαλ, ελέγχουν τη δύναμη.
Τη δύναμη να γίνουν…
Κυρίαρχοι του Σύμπαντος!
Ηρέμησε. Ηρέμησε, μικρή μου Τίλα.
Αυτό είναι ευλογία.
Ευλογία που θα εκδηλωθεί όταν θα τη χρειάζεται περισσότερο.
Πάντα θα είμαι δίπλα στο μωρό μας.
Το ξέρω.
Μάθε της να προστατεύει τον εαυτό της.
Μια μέρα, εκείνη θα προστατεύσει εσένα και ολόκληρη την Ετέρνια.
Πουλάκι μου,
η μητέρα σου σ' αγαπάει πάρα πολύ,
αλλά θα λείψει για λίγο καιρό.
Θα γυρίσει ολόκληρο το σύμπαν
και όλα θα φαίνονται τόσο ασήμαντα πλέον.
Αφού ποτέ δεν θα την κάνει να νιώσει
όπως ένιωσε μαζί σου τη μέρα που γεννήθηκες.
Μαμά.
Ντάνκαν μου.
Ηρέμησε.
Παραβρεθείτε στον μύθο της Μάγισσας,
που τη βλέπετε εδώ στην πιο σκοτεινή της ώρα.
"Βρες το σπαθί!" έκραξε η γριά καρακάξα.
"Είναι η πηγή της μαγικής μου δύναμης".
Συγκάλεσε τρεις στο Γκρέισκαλ.
Μία μάγισσα, έναν πολεμιστή, μία προστατευόμενη.
Με όλες τις ελπίδες χαμένες, τον υπερασπιστή νεκρό,
τους ικέτευσε "Βρείτε το σπαθί!"
Πρίγκιπα Άνταμ.
Έγιναν συμμαχίες, σχηματίστηκε αδελφότητα
που έβρεξε κόλαση, έφτασε στον ουρανό, και άλλα πολλά.
Μόνο τώρα, όμως, καταλαβαίνουν.
Όλα έγιναν για τον Σκέλετορ.
Έχει γεύση χαλκού.
Τι έχει γεύση χαλκού, άρχοντά μου;
Ο χρόνος, θαρρώ.
Ή ίσως να είναι μόνο τα αστέρια.
Ή μετά από τόσα χρόνια λαχτάρας,
ίσως απλώς να απολαμβάνω τη γεύση
του ανυπέρβλητου θριάμβου!
Είδα αιώνες να περνούν στις σκοτεινές γωνιές του διαστήματος.
Έγινα μάρτυρας πλανητών δημιουργημένων από πάγο και μόνο,
είδα αρχαίους ήλιους να σκοτεινιάζουν και να σβήνουν,
παρασύροντας ολόκληρους πολιτισμούς στο αιώνιο σκοτάδι.
Ο αέρας γέμισε απελπισία και παραφροσύνη.
Θα το είχες λατρέψει, Λίνι.
Γλυκιά Μάγισσα,
αφυπνίστηκες.
Ή καλύτερα αποδυναμώθηκες.
Όταν η μαγεία επέστρεψε,
αντί να θρέψεις τον εαυτό σου με την παλιά σου δύναμη,
άφησες ολόκληρη την Ετέρνια να τη ρουφήξει πρώτη.
Τι ευγενική πράξη. Και πόσο ανόητη.
Αν δεν είχες προσπαθήσει να βοηθήσεις τους άλλους,
μπορεί να με είχες μυριστεί.
Όμως, αλίμονο,
μετά από τόσα χρόνια,
επιτέλους, έμαθα το πραγματικό μυστικό του Γκρέισκαλ.
Θέλουμε να πιστεύουμε σε ένα διατεταγμένο σύμπαν,
σε μια μεγαλειώδη αρχιτεκτονική που το συγκρατεί,
αλλά, τελικά, υπάρχει μόνο δύναμη.
Υπέροχη, χαοτική, ωμή δύναμη.
Και ενίοτε, για τους πιο ακατάληπτους λόγους,
η δύναμη αυτή διοχετεύεται σε ένα πλάσμα.
Ένα σε ολόκληρη την πλάση.
Και τώρα,
εγώ έχω τη δύναμη.
Σύντομα, ολόκληρη η Ετέρνια θα θυμάται αυτήν την ιστορική στιγμή,
όταν ο Σκέλετορ θα έχει επιτέλους σκοτώσει τον Χ-Μαν.
Εγώ δεν είμαι ο Χ-Μαν.
Τι είπες;
Εγώ είμαι ο Άνταμ.
Πρίγκιπας της Ετέρνια.
Και υπερασπιστής…
Και υπερασπιστής των μυστικών του Κάστρου Γκρέισκαλ.
Και αυτός είναι ο ατρόμητος φίλος μου,
ο Κρίντζερ.
Όχι!
-Τρέξε, Τίλα. Τον κρατάω. -Μπαμπά, δεν μπορείς.
Φύγε!
Για πού το βάλαμε;
Η ώρα του παιδιού τελείωσε.
Δεν έχετε πού να πάτε.
Δεν έχετε πού να κρυφθείτε.
Σας εγκατέλειψε η Δύναμη του Γκρέισκαλ.
Ανόητη Μάγισσα.
Τα τελευταία ψήγματα μαγείας δεν αρκούν για να τα βάλεις μ' έναν θεό.
Μπορεί να μην έχω ανακτήσει τη δύναμή μου,
αλλά εσύ παριστάνεις τον θεό, Σκέλετορ.
Ξεχνάς τι πραγματικά είσαι.
Και τι είναι αυτό;
Δεν είσαι παρά ένα μάτσο κόκαλα.
Όχι!
Μη βιάζεσαι, Πολεμιστή.
Όχι!
Κουραστική γυναίκα.
Είσαι Μάγισσα εδώ και τόσο καιρό.
Καιρός για νέο αίμα.
Όχι!
Γιατί; Γιατί το έκανες αυτό;
Γιατί, αγάπη μου;
Ντάνκαν μου.
Τίλα!
Πρέπει να τον βοηθήσεις.
Θεέ μου!
Πρίγκιπα Άνταμ.
Περίμενε, πρέπει να σταματήσουμε την αιμορραγία.
Ζόαρ, βοήθησέ με.
Σ' αγαπώ, πουλάκι μου.
Όχι, αγάπη μου, μη μ' εγκαταλείπεις.
Θλίψη. Είναι τόσο αποκρουστική.
Κλείστε τον στα μπουντρούμια.
Αφήστε τον να βράσει στο ζουμί του,
μέχρι να ακρωτηριάσω τον Πολεμιστή του.
Αυτό το σφαγείο που λέγεται σύμπαν βρίθει νεκρών,
επειδή οι άντρες και οι γυναίκες έχουν γεννηθεί μονάχα για να πεθάνουν.
Οι θεοί, από την άλλη,
ζούμε για πάντα.
Αυτό το αινιγματικό κάστρο χρειάζεται μια αφέντρα μαγείας.
Οπότε, εσύ είσαι η νέα Μάγισσα του Γκρέισκαλ.
Είδες τι μπορούσα να καταφέρω όταν δεν με περιστοίχιζαν
οι τσαρλατανισμοί αποκρουστικών ανόητων.
Το καλύτερο που μου συνέβη στη ζωή ήταν ότι με σκότωσαν.
Ωστόσο, επιβίωσες.
Προτού με κονιορτοποιήσει η Σφαίρα,
έχωσα στα γρήγορα τον εαυτό μου μέσα στο ραβδί σου, για προστασία.
Εκεί, τρεφόμουν από εσένα σαν τσιμπούρι.
Το κορμί μου αναπτυσσόταν εκ νέου, αργά-αργά, από το δικό σου.
Και όταν ανέκτησα αρκετή δύναμη, σου ψιθύρισα
τα καπρίτσια και τις ευχές που σε έφεραν εδώ.
Με χρησιμοποίησες.
Και βέβαια σε χρησιμοποίησα.
Και σε ξεπλήρωσα βελτιώνοντάς σε
με λίγη από τη δύναμή μου.
Δυστυχώς, το ιερό μαντείο της Μάγισσας
συνοδεύεται και από μια φριχτή κατάρα, αγαπητή μου.
Είσαι εγκλωβισμένη για μια αιωνιότητα
στις αίθουσες του Γκρέισκαλ,
χωρίς να μπορείς να εγκαταλείψεις αυτό το ερειπωμένο οχυρό.
Όμως, χάρη στη νεοαποκτηθείσα δύναμη μου,
εγώ θα φέρω το Σύμπαν…
σε σένα!
Και τώρα, θέλω να χρησιμοποιήσεις αυτήν τη δύναμη
για να δεις πού έστειλε τους υπηρέτες της η Μάγισσα.
Πώς έκανες αυτό το μαγικό κόλπο;
Δεν ξέρω.
Έλα.
Ακόμα δεν έφυγαν ο βασιλιάς και η βασίλισσά σας
και εσείς, προδοτικές κλέφτρες, έρχεστε να λεηλατήσετε το Παλάτι.
Θα σ' αφήσω να τον χτυπήσεις με τη γροθιά σου,
αν μ' αφήσεις να σε χτυπήσω με τη δικιά μου.
Κλαμπ Τσαμπ. Φίστο. Είστε τυφλοί;
-Αυτή είναι η Τίλα. -Τίλα.
Το γεράκι από πάνω.
Την Τίλα την ξέρουμε. Αυτή δεν την ξέρουμε.
Είναι φίλη μου, Φίστο.
Εμένα με γνωρίζετε.
Πρίγκιπα Άνταμ.
Τι είδους αρρωστημένο ξόρκι είναι αυτό;
Θες να μιλήσουμε για αρρωστημένο ξόρκι; Πού να 'βλεπες τι έκανε η Τίλα πριν.
Δεν είναι ξόρκι. Ο Άνταμ είναι ζωντανός.
Με κάποιον τρόπο.
Ο βασιλιάς και η βασίλισσα θα είναι περιχαρείς.
Ρένιους, πού πήγαν όλοι; Πού είναι η μαμά και ο μπαμπάς;
Μόλις τους έδιωξα με το Βασιλικό Μαχητικό.
Μόλις είδαμε τι συνέβαινε στον ουρανό πάνω από το Γκρέισκαλ,
ο βασιλιάς διέταξε εκκένωση του Ετέρνος.
Μόλις η πόλη αδειάσει, θα συναντηθούμε στο Πόιντ Ντρεντ.
Είναι αλήθεια; Ο Σκέλετορ επέστρεψε;
Ρώτα τον μόνος σου.
Επέστρεψε δεν θα πει τίποτα.
Πολύ θα ήθελα να του δώσω μια μπουνιά.
Αξιοθρήνητα ανθρωπάρια της Ετέρνια,
ο παντοδύναμος αφέντης σας επιτέλους βρήκε τι να κάνει
με τις τελείως άχρηστες ζωές σας.
Ως μια στρατιά νεκρών!
Ώστε εδώ είσαι.
Βρε, βρε, πάντως σίγουρα είσαι εφτάψυχος.
Έχω τη λύση σ' αυτό.
Η ομίχλη είναι διαβρωτική.
Τότε, απόφυγέ την.
-Άνταμ! -Προχώρα, άσ' το σε μένα.
Οπαλάκια!
Δεν είναι ώρα για ξάπλα στο κάστρο, πρίγκιπα Άνταμ.
Βρομοκοπάει. Πάμε.
Από δω. Ελάτε.
Ήρθε η ώρα η ομίχλη αυτή,
τη γροθιά μου να συναντήσει.
Ρένιους, εγώ είμαι. Σύνελθε.
Δεν έχει νόημα, έχει χαθεί οτιδήποτε έμεινε από τους φίλους μας.
Συγγνώμη, Κλαμπ Τσαμπ.
Για να με νικήσεις, δεν αρκεί η γροθιά σου και μόνο.
Τίλα!
Συγγνώμη.
Λυπάμαι, παλιόφιλοι.
Αξίζατε καλύτερο θάνατο.
Οι ψυχές τους ήταν ειλικρινείς και αληθινές.
Αν γνωρίζω κάτι για τη μετά θάνατον ζωή,
και ο Φίστο και ο Κλαμπ Τσαμπ βρίσκονται ήδη στην Προτέρνια.
Θα βρίσκονταν εκεί…
αλλά, όπως βλέπετε, κρατάω τις ψυχές τους εδώ μέσα,
στην παλάμη μου.
Τόση είναι η δύναμη που βρέθηκε ξαφνικά στην κατοχή μου.
Τώρα δεν έχω μόνο τον έλεγχο της ζωής και του θανάτου,
αλλά και της μεταθανάτιας ζωής.
Όσο για σένα, Άνταμ,
καταχράστηκες αυτήν τη δύναμη.
Την έκρυψες, και στρεφόσουν σ' αυτή μόνο για να αστυνομεύσεις εμένα,
όταν μπορούσες μ' αυτή να ξεριζώσεις την ψυχή απ' το σώμα μου,
όπως έκανα εγώ μόλις τώρα στους ευγενείς φίλους σας.
Οπότε, ενώ τους περίμενε δόξα και αιώνια ανταμοιβή στην Προτέρνια…
αντ' αυτού, εγώ καταδίκασα και τους δυο τους στη Σαμπτέρνια.
Τολμάτε να μου επιτίθεστε;
Χωρίς το ανόητο σπαθί σου, δεν είσαι πλέον Χ-Μαν.
Θέλω να πω, καλά-καλά δεν είσαι άντρας.
Κοίτα τα χάλια σου.
Κάποτε το μαρτύριο της ύπαρξής μου,
τώρα, μοναχά ένα ζουζούνι στον ανεμοθώρακα του Αερομαχητικού μου.
Οι ηρωισμοί σου με διασκεδάζουν.
Θέλεις να παλέψουμε;
Μπορώ να σε αφανίσω με μία μου σκέψη,
αλλά νομίζεις ότι είσαι ικανός να με νικήσεις;
Ένα θα σου πω, μικρέ…
Βάλε τα δυνατά σου.
Γιατί γελάμε;
Βλέπεις, το σπαθί είναι απλώς ο αγωγός,
αλλά η σπίθα,
αυτή ήμουν πάντα εγώ, και συχνά αναρωτιόμουν
τι είδους υπέροχες μυστικές δυνάμεις θα μου αποκαλύπτονταν,
αν δεν είχα το σπαθί,
αλλά επαναλάμβανα τις λέξεις.
Όχι…
Με τη Δύναμη του Γκρέισκαλ!