‎(ซีรีส์แอนิเมชันจาก NETFLIX)
‎(นิจนิรันดร์ในป่าลึก)
‎เจ้าภักดี
‎ท่านมีเมตตา
‎ท่านเขลานัก
‎เจ้าช่วยมอบสิ่งที่ทำให้เขาหวนนึกถึงบ้านได้ไหม
‎พรีเทอร์เนียทำแบบนี้ได้เหรอ
‎พงไพรคือเพื่อน
‎ขอบใจ มอสแมน
‎เขาจะอยู่แบบนั้นไปอีกนานแค่ไหน
‎เขาเพิ่งได้ข้อมูลที่ยากจะรับไหว
‎ต้องใช้เวลาประมวลความคิด ‎ใช้เวลาปรับอารมณ์ความรู้สึก
‎กอบกู้เวทมนตร์ กอบกู้อีเทอร์เนีย
‎ดาบแห่งพลังต้องถูกตีหลอมขึ้นมาใหม่
‎ไม่มีเวลาแล้ว
‎ลูกเถ้าถ่านจะกอบกู้จักรวาลได้
‎เราต้องกลับบ้าน เดี๋ยวนี้
‎ถ้าเจ้าอยากได้ดาบ ข้าจะยกให้
‎เจ้าจะขอให้ฮีโรช่วยตีดาบขึ้นมาก็ย่อมได้
‎โว้ว ฮีโรอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ
‎ชั่วนิรันดร์ เหมือนเจ้าตอนนี้ไง
‎เพราะประตูสู่พรีเทอร์เนีย ‎จะเปิดเฉพาะในมิติเดียว
‎ท่านหมายถึงเราจะติดอยู่ในสวรรค์เหรอ
‎อันดร้าใช่ไหม
‎คิดซะว่าที่นี่เป็นสวนล้อมกำแพง
‎ที่พวกเจ้าเข้ามาได้ก็เพราะซับเทอร์เนีย
‎เพราะซับเทอร์เนียใช้กำแพงร่วมกับเรา
‎เพราะงั้นก็ใช่ เจ้าติดอยู่ที่นี่
‎แต่ข้าว่าข้ารู้วิธีพาพวกเจ้าออกไป
‎ข้าต้องให้เจ้าช่วย ทีล่า
‎ไปสิ ไปสร้างดาบแห่งพลังให้เรา
‎ตามคำขอ พี่สาวข้า
‎โชคดีนะ ที
‎เราจะคุยกันหน่อยไหม
‎คุยเรื่องอะไร
‎ไม่เอาน่า เจ้ามาที่นี่ทำไม ‎เจ้าจะเอาดาบไปทำไม
‎ท่านคงไม่คิดเคือง ‎ที่ข้ามีความลับต่อท่านหรอกใช่ไหม
‎ฮีแมน
‎ฟังนะ ข้าไม่อยากให้เจ้ารู้ความจริงแบบนั้น
‎ท่านไม่อยากให้ข้ารู้ความจริงเลยต่างหาก ‎บอกแผนท่านมาก็พอ
‎หอคอยเกรย์สกัลล์
‎หากมีเส้นทางไปอีเทอร์เนีย ก็น่าจะอยู่ที่นั่น
‎งั้นทำไมเรายิ่งเดินยิ่งไกลจากที่นั่น
‎เราต้องไปเจอชายผู้นั้น
‎เกรย์สกัลล์ "บุรุษในตำนานจากบทกลอน" ‎เกรย์สกัลล์น่ะเหรอ
‎อ่อ เขามีตัวตนจริง ‎และเขาอยู่ที่ไหนสักแห่งแถวนี้
‎วันนี้คือวันล่าสัตว์
‎นั่นมันอะไรกัน
‎ตั๋วเดินทางกลับบ้านของเจ้าไง ก้มเร็ว
‎จำนี่ได้ไหม
‎ใครจะไปลืมได้ลงล่ะ
‎รู้ไหมว่าชายคนนี้เป็นใคร
‎ฮีโรคือตำนานแห่งอีเทอร์เนียเชียวนะ
‎เขาสู้กับผู้รุกรานจากฮอร์ดและปกป้องชาวเมือง ‎ผู้เป็นไทข้างกษัตริย์เกรย์สกัลล์
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎ความเชื่อของข้าก็ถูกท้าทายเช่นกัน
‎ข้าได้พบเห็นหลายสิ่งที่เกินคำอธิบาย ‎ตอนที่ข้ายังมีลมหายใจอยู่
‎แต่ดาบที่ถูกแยกเป็นสองเนี่ยนะ
‎นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ
‎ท่านว่ามันจะหลอมกลับเป็นหนึ่งเดียวกันได้ไหม
‎มันถูกสร้างโดยจอมเวทย์โทรลแลน ‎เมื่อหลายพันปีก่อน
‎มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลย
‎เราก็ไม่ได้มาเล่นๆ
‎ฉันปล่อยไฟใส่ดาบได้
‎หัวใจของข้าคือเครื่องเร่งอนุภาคควาร์ก
‎หัวแหลมมาก เจ้ามนุษย์โลหะ ‎แต่อะไรจะกักพลังงานมันได้
‎แม้แต่เตาหลอมที่เกรย์สกัลล์ก็แทบไม่อาจ...
‎แล้วที่นี่ล่ะ
‎กำแพงทำจากอีเทอร์เนี่ยมใช่ไหม
‎มีขั้นตอนการปิดตายไหม
‎เจ้ามีแผนร้ายๆ อะไรอยู่ในใจรึ
‎เราจะเปลี่ยนทั้งหอคอยให้เป็นเตาหลอมดาบ
‎ไวคอร์ คูดุค นี่ทีล่า ‎ทีล่า นี่คือสหายข้าเอง
‎ยินดีที่รู้จัก ทีล่า
‎เธอว่าหวัดดี
‎ไหนท่านว่าพวกเขาเป็นสหายท่าน
‎ลืมบอกไป มันเป็นการแข่งขัน
‎กระชับมิตรน่ะ
‎เกรย์สกัลล์จะนำเป็นจ่าฝูง
‎เกรย์สกัลล์
‎วิ่งไล่ได้ดีมาก เพื่อนข้า ‎ไว้เจอกันคราวหน้า
‎เจ้าเหาะได้ดี
‎เจ้าคงจะตายอย่างมีเกียรติมาแน่ๆ
‎โอ้ ข้าเปล่า คือว่าข้ายังไม่...
‎ข้ามาด้วยความสิ้นหวังเพื่ออ้อนวอนให้ท่าน...
‎เราเอารางวัลการล่ามาแล้ว
‎ขอต้อนรับสู่วงผู้ชนะ ฟลีแมน
‎เราเรียกเขาแบบนั้นเพราะเขาตัวจิ๋ว ‎เหมือนตัวหมัด
‎ใช่ มีเหตุผล ขอบใจ
‎เราเลือกรูปกายของเราเองที่นี่
‎และไม่มียอดนักรบคนไหนเลือกรูปกาย ‎ที่ด้อยกว่าเดิม จนมาเจออดัม
‎มีคนทำลูกแก้วแตกสินะ
‎ดาบแห่งพลังถูกสร้างขึ้นเพื่อปกป้องลูกแก้ว
‎ข้าควรรู้ดี ‎ข้านี่แหละคนที่กวัดแกว่งดาบนั่นเป็นคนแรก
‎ท่านคือยอดนักรบผู้ชนะคนแรกงั้นเหรอ
‎ไม่แปลกใจที่พวกเขาเรียกที่นั่นว่าเกรย์สกัลล์
‎ตอนเหล่าผู้อาวุโสสร้างภาพลวงตา ‎เพื่อซ่อนห้องโถงแห่งปัญญาแต่แรก
‎พวกเขาตั้งชื่อมันว่าปราสาทเกรย์สกัลล์ ‎เพื่อเชิดชูเกียรติข้า
‎แต่ถ้าเจ้าเคยเห็นปราสาท ‎เจ้าจะรู้ว่ามันเป็นเกียรติที่น่าสงสัยใช่เล่น
‎ถึงอย่างนั้น มีประตูอยู่ภายในหอคอยข้า
‎ที่จะนำทางสู่บริเวณรอบนอกปราสาท ‎ในมิติของเจ้า
‎ข้าจะพาเจ้าไปที่นั่น
‎ท่านไม่เคยใช้มันเลยเหรอ ‎ท่านเคยย้อนกลับไปไหม
‎เราตายไปแล้ว เจ้าหนุ่ม ‎มันคงผิดธรรมชาติแน่ๆ
‎ข้าใช้ทั้งชีวิตด้วยความกลัวตาย
‎แต่พอข้าตายและได้รับการต้อนรับสู่สวรรค์
‎ข้าพบว่ามันไม่เคยมีสิ่งใดให้ต้องกลัว
‎จุดจบก็เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้นเอง
‎และข้ามีชีวิตอย่างแท้จริงก็เฉพาะยามตายไปแล้ว
‎ข้าจึงอยากถามเจ้า ‎ข้าจะจากที่นี่ไปทำไมกัน
‎เจ้าควรตามนางไป
‎ให้เธออยู่คนเดียวเถอะ
‎เหมือนเทียนจากคบเพลิง ‎ข้ายืมพลังนี้มาจากปราสาทเกรย์สกัลล์
‎มันเชื่อมโยงเรากับพลังงานนั้น
‎ทว่ายังมีความแข็งแกร่งอยู่ในนั้น
‎พลังงานจะรุนแรงมหาศาล เจ้ามนุษย์โลหะ
‎เจ้าแน่ใจนะว่าจะยอมเสี่ยงภารกิจอันตรายนี้
‎โอ้ ไม่เลย ช่วยกันทุกคนออกไป ‎ให้อยู่ระยะปลอดภัยด้วย
‎(ค่าอ่านพลังเกินขีดศักยภาพ ‎ฉนวนกันพลังงานใกล้ล้มเหลว)
‎ทีล่า ข้า...
‎- ข้ารู้ที่เจ้า... ‎- หยุด
‎หยุดอะไร
‎หยุดทำเป็นดีซะที ‎ปล่อยให้ข้าโกรธเถอะ
‎เพราะข้าโกหกงั้นเหรอ
‎ใช่ เพราะท่านโกหก
‎ท่านไม่เข้าใจด้วยซ้ำใช่ไหม ‎ว่ามันทำร้ายข้ายังไง
‎ฉันไม่สามารถไว้อาลัยสหายที่จากไปได้ ‎เพราะข้าไม่รู้ว่าเขาเป็นใครด้วยซ้ำ
‎ข้าเป็นข้ามาโดยตลอด เสมอมา
‎ฮีแมนก็แค่...
‎ฮีแมนไม่ได้ทำข้าเจ็บ ‎ท่านต่างหาก อดัม
‎และข้าตะโกนว่าท่านไม่ได้ด้วยซ้ำ ‎เพราะท่านจากไปแล้ว
‎ข้าตายนะ
‎ใช่ และเราทุกคนที่เหลือต้องทนอยู่กับมัน
‎ทีล่า ข้าต้องรู้ว่าเจ้ามาที่นี่ทำไม
‎อย่าถามข้าเลย ได้โปรด
‎เจ้าเจ็บ หรือป่วย หรือว่า...
‎เกิดเรื่องกับเวทมนตร์ในอีเทอร์เนียใช่ไหม
‎ทำไม ท่านรู้อะไร
‎ทีล่า มีบางอย่าง...
‎อย่า
‎ข้าไม่อยากฟัง
‎เราเปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้
‎ข้าแค่ต้องกลับไปหาอีเทอร์เนีย ‎พร้อมดาบแห่งพลัง
‎ทำไม เจ้าจะเอาดาบไปทำไม ‎เรากู้โลกไว้ได้แล้วนี่
‎ไม่ใช่เหรอ
‎บอกท่านไปก็ไม่ช่วยอะไร ‎รังแต่จะทรมานท่าน
‎ข้ากลับไปได้นะ ถ้าจำเป็นต้องทำ
‎อย่างที่เกรย์สกัลล์บอก ที่นี่คือสรวงสวรรค์
‎ท่านจะจากมันไปทำไม
‎ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังฟังอยู่
‎ไม่ การแอบฟังมันหยาบคายจะตาย
‎ข้าได้ยินทุกอย่าง
‎เคยมีใครออกไปจากที่นี่บ้างไหม
‎ถามข้าทำไม
‎เจ้าเป็นสัตว์กึ่งพืชพรีเทอร์เนียในตำนาน ‎เพียงตนเดียวที่ฉันรู้จักใช่ไหมล่ะ
‎ท่านคิดว่าข้าไม่เหมือนใคร ‎แต่ข้าแค่ตายและกลายเป็นป่าไพร
‎ไม่ได้แตกต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ
‎คนเราตายและหวนคืนสู่ธรรมชาติ
‎และสุดท้ายก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ
‎ข้าไม่
‎ท่านได้รับการผ่อนปรน ‎เพราะท่านทำประโยชน์มากมาย
‎หากท่านต้องกลับสู่อีเทอร์เนียล่ะก็
‎สรวงสรรค์ก็ไม่ใช่ที่ที่จะได้มาง่ายนักหรอกนะ
‎ท่านอาจไม่มีวันกลับมาที่นี่อีกเลย
‎ท่านจะแตกดับเช่นมนุษย์ เป็นผงธุลี
‎ดังนั้นท่านต้องตัดสินใจว่าพบความสงบแล้วรึไม่
‎กับการกลายเป็นส่วนหนึ่งของพงไพร ‎อย่างที่มันเป็น
‎แต่ก็อีกน่ะแหละ หากเทียบกับจักรวาล ‎ข้าเองยังอ่อนเยาว์นัก
‎อายุแค่หนึ่งล้านปี ‎ข้าจะไปรู้อะไรล่ะ จริงไหม
‎(ระดับแกนพลังเข้าขั้นวิกฤต ‎อันตราย)
‎ทีล่า เดี๋ยว
‎มันได้ผล
‎โรบอโต้
‎เจ้าทำได้ เจ้าซ่อมดาบสำเร็จ และ...
‎และเจ้าจะต้องไม่เป็นไร เชื่อข้า
‎ทีล่า บอกท่านพ่อด้วย ‎ว่าเขาสร้างข้าได้สำเร็จสมบูรณ์กว่าที่เขาคิด
‎ถ้าข้าเป็นแค่เครื่องจักร ข้าคงไม่กลัวที่จะตาย
‎แต่เมื่อฟันเฟืองข้าติดขัด ‎และระบบโปรแกรมข้าหยุดทำงาน
‎ข้าหวาดกลัว
‎ไม่นะ โรบอโต้ ‎ดันแคนจะซ่อมเจ้าได้
‎อย่าร้อง ท่านไม่เห็นรึ ‎ข้ารู้สึกถึงความกลัวได้
‎เออร์โก ข้ารู้สึกได้
‎ข้าไม่ใช่แค่เครื่องจักร
‎ข้าคือปาฏิหาริย์
‎ช่างดีงามจริงๆ...
‎ข้าว่าได้เวลาแล้ว
‎ไม่
‎ถ้าข้าอยู่ที่นี่ ใครจะเรียกพลังแห่งเกรย์สกัลล์
‎มียอดนักรบก่อนหน้าเจ้า อดัม ‎และย่อมจะมีนักรบหลังจากนี้อีก
‎ปล่อยวางซะเถอะ
‎โรบอโต้ ออร์โก
‎พวกเขาสละทุกอย่างเพื่อภารกิจเจ้า
‎จะต้องไม่มีใครตายอีก
‎ไม่ว่าเจ้ามีอะไรที่ไม่บอกข้า ‎ไม่ว่าอีเทอร์เนียจะกลายเป็นเช่นไร
‎เราจะเผชิญไปด้วยกัน
‎อดัม ถ้าท่านไปกับพวกเขา ‎จะไม่มีโอกาสให้หวนกลับมานะ
‎นี่คือรางวัลยิ่งใหญ่ของท่าน
‎เจ้าไปไหน ข้าไปด้วย
‎ขอให้โชคดี
‎ปกป้องครอบครัวและผองเพื่อนท่าน
‎ลาก่อน
‎ฟลีแมน
‎พวกเขาจะกลับมา
‎มีการบุกโจมตีทุกๆ ไม่กี่ชั่วโมง
‎แต่ข้าจะยอมตายก่อนที่พวกมันจะเอามือสกปรก ‎มาแตะต้องตัวนาง
‎ข้าพอจะรู้จักความตายอยู่บ้าง
‎อดัม เป็นไปได้ยังไงกัน
‎อดัมเหรอ
‎ครินเจอร์
‎โอ้ เจ้าเพื่อนยาก ‎ข้าไม่คิดเลยว่าจะได้เจอเจ้าอีก
‎เมื่อท่านซึมซับพลังระเบิดจากลูกแก้ว ‎มันทำลายดาบท่านออกเป็นสองส่วน
‎และทั้งสองส่วนพรากเอาเวทมนตร์ ‎จากทั่วทั้งจักรวาล
‎กลับสู่พรีเทอร์เนียและซับเทอร์เนีย
‎แต่บัดนี้ ดาบถูกหลอมขึ้นมาใหม่ ‎ดาบท่านกลับสู่สภาพเดิม
‎เพื่อเรียกคืนพลังอำนาจกลับมา
‎ท่านเรียกพลังทั้งมวลกลับมาได้ ‎เพียงเอ่ยมนตราไม่กี่คำ
‎เจ้าทำได้ดี
‎ทีล่า
‎อย่าห่วงไปเลย เราจะรักษานางเอง
‎ยังจำได้ขึ้นใจใช่ไหม
‎จะลืมกันง่ายๆ ได้ยังไงล่ะ
‎ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์
‎ถอย
‎ข้ามีพลัง...
‎ไม่
‎สเกเลทอร์
‎ขอโทษทีที่ไม่ได้บอกเจ้านะที่รัก
‎แต่ตอนที่ข้าถูกทำลายพินาศครั้งลูกแก้วระเบิด
‎ข้าถูกบังคับให้ต้องหลบภัยอยู่ในไม้คทาเจ้า ‎เพื่อปกป้องจิตข้า
‎เจ้าทำได้ดี ลินนี่
‎ทีนี้จงมายืนเคียงข้างข้าอย่างที่เจ้าควรซะสิ
‎ข้าเริ่มจะชอบพวกเจ้าอยู่แล้วเชียว เด็กน้อย
‎เจ้าไม่ต้องทำแบบนี้
‎ดีใจที่ท่านกลับมา นายท่าน
‎เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง
‎โทษทีนะ แล้วเจ้าเป็นใคร
‎อย่ายุ่งกับนาง
‎นางถามคำถามข้า ท่านแม่ทัพ ‎นางจึงสมควรได้รับคำตอบ
‎ดูหน้าข้าสิ เจ้าเด็กน้อย
‎มันเต็มไปด้วยชีวิตที่โดดเดี่ยวอ้างว้าง ‎เสียจนไม่มีใครมองข้าว่าเป็นคน
‎ถ้าเช่นนั้น ข้าจะเป็นพระเจ้ามันซะเลย
‎ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์...
‎ข้ามีพลัง
‎ทีนี้ข้า สเกเลทอร์
‎คือเจ้าแห่งจักรวาล
‎คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์