‎(ซีรีส์แอนิเมชันจาก NETFLIX)
‎(ถ้วยอาบยาพิษ)
‎ให้ตายสิ กลิ่นนี่สุดๆ
‎ขนาดข้าใส่หน้ากากกรอกอากาศ ‎ยังได้กลิ่นเหม็นคลุ้ง
‎ข้ารู้ว่ามันเป็นขยะ ‎แต่บางอย่างในนี้เหม็นชะมัด
‎เฮ่ ข้าเจอแล้ว
‎อย่าเอานิ้วมือเหม็นสบู่มาแตะของล้ำค่าของข้า ‎เจ้าพวกทหารโสโครก
‎เจ้ารู้จักไอ้ตัวเหม็นนี่เหรอ
‎สติงกอร์ รู้จักสิ
‎จากชีวิตเก่าข้าน่ะ
‎ขอโทษที่ทำเละเทะ
‎ข้าไม่รู้จะขอบคุณเช่นไรดี ‎ที่ช่วยหาถุงมือแห่งโกลโบลาห์จนเจอ
‎ถุงมือถูกร่ายด้วยเวทย์ที่เก่าแก่ที่สุด
‎ก็เลยคิดว่าจะป้องกันโจรได้
‎ขอบใจที่ขโมยมันกลับคืนมาจนได้
‎ถ้าไม่มีถุงมือแห่งโกลโบลาห์ ‎ชาวเมืองคงรู้สึกว่างเปล่าและใจสลาย
‎ถุงมือไม่มี ชีวีห่อเหี่ยว
‎สติงเกอร์ต้องการอะไรจากมันเหรอ
‎เอามันไปขายให้กับผู้ประมูลสูงสุด
‎วัตถุวิเศษนับว่าหายากและเป็นที่ต้องการ ‎เพราะเวทมนตร์ได้หายไปจากอีเทอร์เนีย
‎ท่านไม่ต้องการเวทมนต์ ‎เพื่อปกป้องถุงมือท่านหรอก
‎ท่านแค่ต้องการเทคโนโลยีที่ดีกว่านี้
‎ข้าแกะรอยถุงมือได้จากสิ่งนี้ ‎และมันก็ไม่ได้ปลุกเสกด้วยพ่อมดตนไหน
‎แต่วิศวกรสร้างมันเองกับมือ
‎วิศวกรคนนี้แหละ นี่อันดร้า
‎ข้าใช้หัวคิด ส่วนเธอออกแรง
‎ยิ่งคนพึ่งพาเวทมนต์น้อยลงแค่ไหน ‎เราก็จะยิ่งดีขึ้นมากแค่นั้น
‎เห็นด้วย เห็นด้วย
‎มีอะไรให้เราช่วยไหม ท่าน...
‎มาเจสทรา
‎ช่วยข้ารึ ‎ไม่มีการช่วยเหลือใดได้มาเปล่าๆ หรอกนะ
‎ข้าเองย่อมต้องจ่ายเพื่อให้งานสำเร็จ
‎งานประเภทไหนรึ
‎พวกเจ้าช่วยวิหารได้ของที่ถูกขโมยกลับคืนมา
‎ช่วยทำเช่นเดียวกันให้ข้าด้วยเถิด ‎สถานที่ที่จะไปอาจท้าทายเอาเรื่อง
‎จงนำวัตถุที่ข้าตามหากลับมา ‎และข้าจะจ่ายให้มากกว่านี้อีกสามเท่า
‎โอ้ จัดให้ตามคำขอเลย ‎ว่าแต่วัตถุอะไรเหรอ
‎มันเป็นถ้วยเก่าๆ
‎ขอเดานะ คงเป็นถ้วยวิเศษโบราณ
‎ไม่วิเศษหรอก แค่มีคุณค่าทางใจ
‎ถ้วยนั่นเป็นของเพื่อนที่ลาโลกไปแล้ว
‎เพื่อนที่ดีที่สุดของข้า
‎ข้านำเขากลับมาไม่ได้ ‎ข้าจึงพร้อมยอมจ่ายไม่อั้น
‎ขอแค่ให้ได้สัมผัสสิ่งที่เป็นของเขาอีกครั้ง
‎ได้ เราจะต้องขโมยถ้วยนี่จากที่ไหนกัน
‎ภูเขาอสรพิษ
‎เดี๋ยวนะ ภูเขาอสรพิษเหรอ
‎ได้ ตกลงตามนั้น
‎อะไรนะ เจ้าบ้าไปแล้วรึไง
‎ไม่ ข้าชำนาญต่างหาก กลับมาเจอเราที่นี่ ‎ในอีกสองวัน เราจะเอาถ้วยมาให้
‎แหงสินะ ถ้าเรารอดกลับมา
‎จงระวังตัวให้ดีที่ภูเขาอสรพิษ สาวๆ
‎มันเป็นดินแดนแสนชั่วร้าย
‎ไต่หางแล้วกัน
‎ทำไมนานนัก
‎ประตูกลน่ะสิ
‎ถ้าเจ้าเล่นสนุกพอแล้ว ‎ก็รีบจัดการให้จบๆ เถอะ
‎ไม่แบ่งกันก็เสียมารยาทน่ะสิ
‎วิปแลชโดนเล่นงานซะอ่วม
‎ประตูหมาป่า
‎ถ้าเจ้าไป ข้าก็ไป
‎ไม่เคยเจอแฮะ
‎ดูเหมือนเครื่องตรวจจับความดัน
‎แค่แตะ ก็ระเบิดตูม
‎ปลดสลัก ปิดเครื่อง หายใจรดมัน...
‎น่าประทับใจ ‎นี่ถ้าไม่ติดว่ามีเงินค่าจ้างก้อนโตล่ะก็
‎ปฏิเสธไม่ได้ว่าชวนหลงใหลอยู่หรอก
‎ประตูปิดสนิทใช่ไหม
‎อ๋อแหง
‎- ตายแน่ๆ สินะ ‎- ดูจะยังงั้น
‎งั้นถ้าเจ้าคิดว่าเราเข้าทางนี้ไม่ได้ ‎พวกมันก็คงคิดว่าเราเข้าทางนี้ไม่ได้เช่นกัน
‎และถ้ามันคิดยังงั้น ‎นี่ก็จะเป็นทางเข้าทางเดียวที่มันไม่เฝ้าระวัง
‎เจ้ามีวิธีที่จะผ่านพื้นโลหะงั้นเหรอ
‎ภูเขาอสรพิษมีจุดอ่อนอยู่อย่าง
‎เริ่มขุดกันได้
‎ข้าไม่รู้ว่าคาดหวังจะเจออะไรนะ ‎แต่พวกมันตกแต่งซะใหม่เอี่ยม
‎เวทมนตร์ และผู้ละโมบอยากได้มันมาครอง
‎ได้สร้างความหายนะไปทั่วทั้งอีเทอร์เนีย ‎มานานเกินไปแล้ว
‎เพื่อนบ้านกลายเป็นศัตรูคู่อริ
‎พ่อลูกต้องสู้รบกัน
‎เพราะเนื้อหนังมันช่างอ่อนแอ
‎ทว่าไม่ใช่กับเครื่องจักรกล
‎มาเธอร์บอร์ดแข็งแกร่งยืนนานตลอดกาล
‎เปี่ยมเมตตานิรันดร์
‎จงดื่มจากถ้วย
‎และปกป้องตัวเองและครอบครัวเจ้า
‎จากกลียุคแห่งตัณหามนุษย์
‎เยี่ยมยอด
‎อีกคนแล้วที่เข้าสู่แสงสว่าง
‎ความรุ่งโรจน์จงมาสู่เรา
‎ผู้ดำรงชีวิตและเชื่อมต่อเวียนว่าย ‎อยู่ในมาเธอร์บอร์ดอันเกรียงไกร
‎ความรุ่งโรจน์จงมาสู่เรา
‎ขอให้มาเธอร์บอร์ดจงรุ่งโรจน์ยิ่งๆ สืบไป
‎นี่มันโชว์ประหลาดอะไรกันเนี่ย
‎เตรียมลุยให้พร้อม
‎ขอบคุณ ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์
‎เราดั้นด้นแสวงบุญมาไกล
‎ด้วยหวังจะพบเส้นทางใหม่ที่ดีกว่า
‎คุณมาถึงดินแดนไถ่บาปแล้ว
‎เราพร้อมพาเนื้อหนังมนุษย์สามัญอย่างเจ้า ‎สู่อ้อมกอดของมาเธอร์บอร์ดแล้ว
‎มาสวดภาวนากัน
‎โอ้ ท่านมาเธอร์บอร์ด
‎เจ้าแห่งโลหะ...
‎จะโลหะหรือจะเนื้อ เราจะผ่านไปให้ได้ ‎เราต้องได้สิ่งที่อยากได้กลับไป
‎ข้าจะเบี่ยงเบนความสนใจเอง ‎เจ้าไปเอาถ้วย
‎ผิวนุ่มเนียนที่ข้าจะรังสรรค์ใหม่ ‎ในรูปลักษณ์ของเจ้า
‎ในนามแห่งระบบหุ่นยนต์อัตโนมัติ ‎และฟันเฟืองศักดิ์สิทธิ์
‎แทร็ปจอว์และไทรคล็อปส์
‎ข้าว่าข้าได้กลิ่นน้ำมันเครื่องโสโครก
‎ทีล่า กล้าดียังไงถึงมาลบหลู่ ‎ความศักดิ์สิทธิ์แห่งภูเขาอสรพิษ
‎ข้าเนี่ยนะที่ลบหลู่ภูเขาอสรพิษอันศักดิ์สิทธิ์
‎ข้าจำที่นี่ไม่ได้ด้วยซ้ำ ‎มีแต่เศษขยะเทคโนโลยีของเจ้าเต็มไปหมด
‎ความพ่ายแพ้ของสเกเลทอร์แสนไร้น้ำยา
‎ทำเราตระหนักว่าเราผิดพลั้งไปอย่างร้ายแรง
‎แผนอันสุดสมเพชแผนแล้วแผนเล่า
‎เจ้าแห่งการทำลายล้างที่ว่านั่น
‎หวังพึ่งแต่เวทมนตร์แต่กลับล้มเหลว
‎เพราะเวทมนตร์คือคำสัญญาลมๆ แล้งๆ
‎พระเจ้าจอมปลอม
‎ทางออกของคนบาป
‎พลังอันแท้จริงในอีเทอร์เนีย
‎ย่อมคือความเชี่ยวชาญของคน
‎ในด้านเทคโนโลยี
‎ฟังดูท่าทางเจ้าจะสติฟั่นเฟือน ‎นอตหลุดไปหน่อยนะ
‎ข้ายินดีขันนอตสมองให้เจ้าเอง
‎ไป
‎วิปแลช เดจาวูจริงๆ
‎ไม่ต้องห่วง เราจะช่วยเจ้าออกจาก...
‎เสร็จข้า
‎ตามมันไป
‎ทางไหนดี
‎- ข้างล่าง ‎- หวังว่าเจ้าจะรู้ว่าทำอะไรอยู่นะ
‎รีบเผ่นจากพวกสมุนหุ่นยนต์นี้กันเถอะ
‎รายได้ต่อเดือนพุ่งขึ้นสามเท่า ‎แถมยังขัดขวางแผนชั่วของหุ่นจักรกลคลั่งอำนาจ
‎ถ้าชีวิตเก่าเจ้าเป็นแบบนั้น ‎ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะถอนตัวออกมาทำไม
‎นางถูกหลอกด้วยคำลวงน่ะสิ
‎นางเลยถอนตัวไงละ
‎ท่านโผล่มาจากไหนเรื่อยเลยไม่ทราบ
‎รางวัลล่ะ
‎สนใจทำงานให้เสร็จไหมล่ะ
‎เราทำเสร็จแล้ว
‎สิ่งที่ได้รับต้องนำไปส่งมอบต่อไป
‎ช่วยข้านำถ้วยไปส่ง ‎แล้วข้าจะจ่ายให้อีกสองเท่า
‎เอาไปส่งที่ไหน
‎ในดินแดนนี้มีป้อมปราการเก่าแก่มากกว่าหนึ่งแห่ง
‎เจ้าจะว่ายังไงถ้าต้องเดินทาง ‎ไปทำภารกิจที่เกรย์สกัลล์
‎เกรย์สกัลล์เหรอ ปู่ข้าเคยเล่าเรื่องต่างๆ นานา ‎เกี่ยวกับดินแดนนั้นให้ข้าฟัง
‎บอกข้าสิ หัวหน้า เจ้าไม่เคยสงสัยเลยหรือ ‎ว่าเจ้าทิ้งอะไรไว้เบื้องหลัง
‎ข้าเลิกสงสัยไปนานแล้ว ‎ข้าเจอสิ่งที่ข้าตามหาจากภูเขาอสรพิษแล้ว
‎ข้อเตือนใจว่าทำไมเราล้มเหลว
‎เมื่อท่านตามหามัน มันย่อมมีบางสิ่ง ‎ที่ท่านต้องสู้เพื่อให้ได้มาอย่างหน้ามืดตาบอด
‎แต่เรากำลังสู้เพื่อสิ่งใดกันอยู่
‎เรื่องเล่าขาน คำโป้ปดรึ
‎ข้าอยากได้สิ่งที่เป็นรูปธรรมกว่านั้น
‎ท่านไม่เจอสิ่งนั้นในเกรย์สกัลล์หรอก
‎ฟังนะ ที ‎ข้าก็ไม่เชื่อนางพอๆ กับเจ้าน่ะแหละ
‎แต่ถ้านางมีแผนอะไรที่เกรย์สกัลล์ ‎ต้องมีใครสักคนจับตาดูนางไว้
‎ข้ารู้ว่าเจ้าไม่อยากทำตัวเป็นฮีโร่ ‎แต่ก็ใช่ว่าข้าต้องคิดแบบเจ้า
‎บางทีนี่อาจเป็นโอกาสที่มีความหมายบางอย่าง
‎เจ้ามีความหมายนะ อันดร้า ‎ตัวเจ้ามีคุณค่า
‎การผจญภัย การเป็นฮีโร่ ‎มันสูบเอาเวลาและพลังเจ้าไปหมด
‎ข้ายินดีน้อมรับความเสี่ยงนั้น
‎เดี๋ยว
‎ทีล่า เจ้าไม่ต้องทำภารกิจนี้ก็ได้
‎ข้าจะไปถ้าเจ้าไป
‎หลังสมรภูมิสุดท้าย ราชาบัญชาให้ปราสาท ‎เป็นเขตต้องห้าม
‎ข้านึกว่ามันจะต้องมีกะโหลกยักษ์ซะอีก
‎แค่มาที่นี่เราก็ทำผิดกฎหมายแล้ว
‎ครั้งสุดท้ายที่ข้าเห็นที่นี่คือวันที่อดัมตาย
‎เจ้าดูแก่ซะไม่มี
‎เวทมนตร์นี้ ความงามทั้งมวล
‎และทุกอย่างของเจ้า
‎ในขณะที่พวกเราที่เหลือ ‎ต้องดิ้นรนทนเอาชีวิตรอดเท่าที่ทำได้
‎ข้าว่าได้เวลาที่เจ้าจะบอกเราแล้ว ‎ว่าเจ้าต้องการอะไรกันแน่ อีวิลลิน
‎ไม้เท้าแห่งหายนะ
‎เจ้าทำนางเจ็บนะ
‎- ครินเจอร์ ‎- ข้าขอโทษ ทีล่า
‎แต่เราไม่มีเวลามามัวสู้กันแล้ว
‎ข้าอุตส่าห์ทนเดินทางยากลำบาก ‎มาเพื่อเพิ่มพลังให้ซอร์เซอเรสของเจ้า
‎ด้วยเวทมนตร์น้อยนิดที่ยังหลงเหลือ ‎ในไม้เท้าแห่งหายนะ
‎ข้าไม่เชื่อคำโกหกของเจ้าหรอก ‎เจ้าจะช่วยซอร์เซอเรสไปทำไมกัน
‎เพราะข้าขอให้นางทำ
‎เพื่อรักษาพลังสุดท้ายแห่งเวทมนตร์อันแท้จริง ‎ที่ยังหลงเหลือในอีเทอร์เนีย
‎ท่านไว้ใจข้างั้นรึ
‎ข้าเชื่อว่าความสนใจของเราตรงกัน
‎ถ้าถ่านพลังนี้ดับ ‎เวทมนตร์สุดท้ายของอีเทอร์เนียก็จะสูญสิ้น
‎จงรักษามันไว้ยิ่งชีพ
‎ไม่ว่าท่านจะรับใช้เกรย์สกัลล์ ‎หรือภูเขาอสรพิษ
‎ตอนนี้เราต่างมีภารกิจต้องร่วมมือกัน ‎ไม่งั้นอีเทอร์เนียจะดับสูญ
‎เจ้าแมวขี้กลัวพูดความจริง
‎เวทมนตร์ให้กำเนิดอีเทอร์เนีย
‎ดาวเคราะห์ดวงแรกแห่งการอุบัติสร้าง
‎หัวใจเชื่อมต่อสำคัญของกาลอวกาศ
‎และดาบแห่งพลัง ‎คือสิ่งที่พันผูกเวทมนตร์นั้นไว้กับอีเทอร์เนีย
‎แต่ตอนนี้ดาบหายไป ‎เวทมนตร์จึงหายไปด้วย
‎ปราศจากเวทมนตร์ อีเทอร์เนียก็จะเน่าตาย ‎เหมือนต้นไม้ขาดน้ำ
‎และเมื่อมันเกิดขึ้นกับอีเทอร์เนีย
‎มันก็จะเกิดขึ้นกับทั้งเอกภพ
‎ทีล่า ทางเดียวที่จะนำเวทมนตร์กลับสู่อีเทอร์เนีย
‎คือรวบรวมพลังแห่งเกรย์สกัลล์
‎และในการทำเช่นนั้น ‎เจ้าต้องใช้ดาบแห่งพลัง
‎แต่ดาบแห่งพลังถูกทำลายไปแล้ว ‎ในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย
‎หาได้ถูกทำลาย ‎แค่ถูกแยกส่วน
‎ตำนานเล่าขานกันว่าดาบแห่งพลัง ‎สร้างขึ้นจากดาบโลหะโบราณสองเล่ม
‎ดาบเล่มหนึ่งตีในห้องโถงแห่งวีรบุรุษ ‎ในพรีเทอร์เนีย
‎อีกเล่มตีขึ้นในซับเทอร์เนีย ‎ดินแดนแห่งโลกหลังความตาย
‎เมื่อดาบดูดซับเวทมนตร์ทั้งหมด ‎จากลูกแก้วแห่งพลังที่ระเบิด
‎มันก็แตกหักเป็นสองส่วนที่เหมือนกัน
‎และหวนคืนกลับสู่ดินแดนที่มันถูกตีขึ้น
‎เจ้าจึงต้องค้นหาดาบทั้งสองส่วนให้เจอ ‎และใช้ถ่านพลังหลอมรวมดาบแห่งพลังขึ้นมาใหม่
‎นี่ข้าบ้าไปเอง ‎หรือพวกนางคิดจะส่งเราไปตายจริงๆ กันนะ
‎พวกท่านไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ
‎ข้าสร้างชีวิตแห่งสัจจะ ถอยห่างจากเวทมนตร์ ‎แต่นี่ท่านจะส่งข้าไปกอบกู้เวทมนตร์นะเหรอ
‎ใช่ ทีล่า ‎เพราะเจ้ามีสิ่งพิเศษ...
‎ท่านไม่เข้าใจรึไง ‎ข้าพอแล้วกับเรื่องพรรค์นี้
‎ปล่อยให้ปราสาทปรักหักพังนี่ตายไปเถอะ
‎และให้ความลับอันเห็นแก่ตัวของมัน ‎ตายไปกับมันด้วย
‎ท่านจำได้ไหมว่าใครตั้งชื่อข้าว่าครินเจอร์
‎ท่านไง
‎ข้าเป็นแค่แมวขี้หวาดกลัวตัวเล็กๆ ‎ที่กลัวแม้กระทั่งเงาตัวเอง
‎และยามที่ท่านดูแลข้า ‎ท่านเริ่มเรียกข้าว่าครินเจอร์
‎และมันก็มีเหตุผล ‎เพราะข้าเองก็รู้อยู่บ้างว่าความกลัวเป็นเช่นไร
‎และเราอาจแสดงออกได้หลายรูปแบบ
‎แต่ข้ารู้ว่าท่านรู้สึกยังไงตอนนี้
‎ท่านไม่ได้โกรธ แต่ท่านกลัว
‎ท่านกลัวเพราะท่านเพิ่งรู้แก่ใจ
‎ว่าอดัมเชื่อใจและฝากทุกอย่างนี้ไว้กับท่าน
‎และท่านกลัวว่าท่านจะทำเขาผิดหวัง
‎กลายเป็นว่าข้าแทบไม่รู้จักอดัมเลย
‎เจ้ารู้ว่าเขาเป็นใครโดยเนื้อแท้
‎ท่านเองก็รู้
‎เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของท่าน
‎ท่านคิดว่าอดัมจะยอมสละชีวิตตนเอง ‎อย่างที่เขาทำ
‎ถ้าเขาไม่รู้ว่าท่านจะมาที่นี่ ‎เพื่อปกป้องอีเทอร์เนียยามเขาจากไปแล้วรึไง
‎เขาฝากสิ่งที่เป็นยิ่งกว่า ‎ความลับของเขาไว้กับท่าน ทีล่า
‎เขาฝากฝังอีเทอร์เนียทั้งอาณาจักรไว้กับท่าน
‎และแน่ละว่าข้าเองก็อาจรู้ความลับสำคัญของอดัม
‎แต่ทีล่า ท่านรู้ถึงหัวใจของเขา
‎จงถามใจท่านเถอะ
‎ว่าอดัมต้องการให้ท่านทำเช่นไร
‎เจ้าแมวน้อย
‎ข้าเปล่าแอบฟังนะ
‎แต่จะบอกให้ ‎ข้าเห็นด้วยกับเจ้าแมวเขียวเต็มประตู
‎เจ้าอยากไปซับเทอร์เนียใช่ไหมล่ะ ‎ดินแดนแห่งโลกความตายเชียวนะ
‎ลุยกันให้ตายไปข้าง
‎ไม่มีทางที่ข้าจะยอมให้เด็กอย่างพวกเจ้า ‎ข้ามหน้าข้ามตาข้าไปหรอก
‎เราต้องการผู้กล้าร่วมภารกิจเพิ่มอีก
‎ข้ารู้จักสุดยอดปรมาจารย์ด้านอาวุธ ‎เพียงหนึ่งเดียวในโลกใบนี้
‎ผู้มีความสามารถจะตีดาบแห่งพลังได้
‎คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์