ช่วยหน่อย
จะฆ่าตัวตายก็ยังทำพลาดรึเนี่ย
ฆ่าฉันที
ขอร้องล่ะ
คิดว่าฉันจะช่วยให้แกได้ตายเร็วๆ งั้นเหรอ
เลิกฝันเฟื่องได้แล้ว!
ทรมานต่อไปซะเถอะ
จนกว่าจะตาย
ฉันเองก็จะชั่วจนคนเกลียดขี้หน้าจนถึงที่สุด
และลงนรกไปอย่างภาคภูมิ
(อลิสในแดนมรณะ)
ระดับความยาก ควีนดอกจิก
เกม "ทาร์เก็ต"
กรุณารอจนกว่าเกมจะเริ่ม
คิดว่าฉันตายแล้วรึไง
ไม่นี่
เธอแกร่งจะตายอัน ฉันเลยมั่นใจว่าเราต้องได้เจอกันอีก
แกร่งเหรอ
บอกตรงๆ ฉันชักจะเริ่มเชื่อแล้ว ว่าการอยู่เฉยๆ รอความตายอาจจะง่ายกว่า
ฉันเองก็เหมือนกัน
แต่เราก็อยู่ที่นี่แล้วนี่
อือ
ดอกจิกเป็นเกมที่แข่งเป็นทีม
ตอนนี้เรามีกันสองคนก็ไม่น่ายากแล้ว
แค่อีกนิดเดียว มาชนะเกมนี้ให้ได้กัน
อือ ต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว
ปิดรับลงทะเบียนแล้ว เกมจะเริ่ม ณ บัดนี้
นี่
นายเองก็มาที่นี่เหรอ
จิชิยะ
เหลืออีกแค่สองเกม
ผู้เล่นทุกคนเลยมารวมตัวกันที่ชิบุยะ
ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าในคนที่รอดชีวิตต้องมีนายแน่
รู้เปล่า นายเปลี่ยนไปมากเลย
เหรอ
อือ
นายยโสน้อยลง
ยโสน้อยลงน่ะเหรอ
ก็นะ ฉันผ่านอะไรมาเยอะ
ถ้างั้น อะริสุ
จะว่าอะไรไหม ถ้าฉันจะบอกเรื่องของฉันที่ไม่เคยบอกใคร
ได้สิ
ฉันน่ะ…
ไง
โคตรดีใจเลยที่ได้เจอกันอีก
นิรากิ
นายจงใจยิงไม่ถูกอวัยวะสำคัญใช่ไหม
ฉันจะให้มันจบแบบลอบกัดได้ไง
ทีนี้ก็มาเริ่มกันเลย
เกมสังหารของเรา
เราสามคนกลับมาเจอกันอีกแล้วนี่ ยังเหลืออะไรให้ทำอีกล่ะ
เกมระหว่างผู้เล่นกันเองเหรอ
พวกเราก็ไม่ต่างกันหรอก
หมาหัวเน่าที่เข้ากับสังคมไม่ได้
พวกเรามันสวะ
แต่ความอยากรู้สึกว่ามีชีวิตอยู่ ของเรามันมากกว่าใคร
เวลาของฉันไม่เหลือแล้ว
ถือว่าช่วยหน่อยก็แล้วกัน
ไหนๆ ก็เคยเป็นพี่น้องกัน มาร่วมเล่นเกมสุดท้ายกับฉันหน่อยเถอะ
ก็น่าสนใจดี
มาเล่นกับเราสิอะริสุ
จิชิยะ
ฉันรู้ว่านายก็มีเรื่องอยากเอาคืนฉัน
ใช้โอกาสนี้แก้แค้นซะเลยสิ
มาเล่นเกมของพวกเราสามคนกัน
นายพูดอะไรของนาย
มาเถอะ นายก็มีปืนนี่ เล็งเลยสิ
เราต้องทำแบบนี้จริงๆ เหรอ
นิรากิ! พอซะที!
ฉันแค่ทำสิ่งที่ฉันอยากทำ
พวกนายก็ไม่ต่างกัน
มีแต่ "ฉันๆๆ"
มีแต่ความต้องการของพวกนาย
แค่เพราะเคยเห็นคนตายมาบ้าง ไม่ได้ทำให้นายตรัสรู้เรื่องชีวิตหรอก
"อยู่เพื่อผู้อื่น" เหรอ ไร้สาระที่สุด
สิ่งที่เราห่วงจริงๆ มีแต่ตัวเราเอง
ยังไงก็ได้ขอแค่มันดีกับเราก็เท่านั้น
นายบอกว่าถ้าร่วมมือกันก็จะผ่านไปได้ไม่ใช่เหรอ
ที่จริงนายก็แค่อยากจะรอดตาย ไปคนเดียวเองนี่หว่า
ฉันไม่ได้อยากให้มันจบแบบนี้เลยสักนิด
อยากให้เราตายกันหมดรึไง ทำเลยสิ
ใช่
นายอาจจะพูดถูก
บางทีที่นี่การฆ่ากันอาจเหมาะกับเราแล้ว
ในที่สุดก็เห็นด้วยแล้วเหรอ
นิรากิ
คำพูดนายกระแทกใจฉันอย่างจัง
จนฉันเกือบคล้อยตามเลย
แต่ว่า…
ฉันจะไม่มีวัน…
อยากกลับไปเป็นคนอ่อนแอ ที่เห็นแก่ตัวแบบที่ผ่านมาอีกแล้ว
ดังนั้นฉันไม่เล่น
ฉันจะไม่เหนี่ยวไกเพื่อตัวเอง
ในที่สุด
ฉันก็สามารถจะ…
ตัดสินใจได้ซะทีว่าอยากใช้ชีวิตยังไง
ต้องขอบใจนายนะ
โง่ที่สุด ทำเอาหมดสนุกเลย
อะริสุ
ทำอะไรอยู่น่ะ
จริงด้วย ลืมเธอไปเลย
อุซางิ!
อย่านะ
เธอไม่เกี่ยวอะไรด้วย
ทุกเกมต้องมีนางเอกเพื่อจะได้น่าตื่นเต้นนี่นะ
บ้าไปแล้วรึไง
พอไม่มีเธอแล้ว
เราสามคนจะได้กลับมาเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิม
ฉันไม่อยากอยู่คนเดียวอีกแล้ว
จิชิยะ
จิชิยะ ทำไมล่ะ
มาช่วยฉันไว้ทำไม
ฉันอยากลองทำอะไรที่ไม่เหมือนเดิมบ้าง
คงต้องโทษคนที่ฉันเจอที่นี่ละมั้ง
อย่างคุสุริว
กับอะริสุ
นี่ ก่อนหน้านี้นายจะบอกอะไรฉันเหรอ
อืม…
สำหรับฉัน
คนที่ใช้ชีวิตจริงจังน่ะเหมือนคนโง่
คนที่ต่อสู้ดิ้นรนอย่างหนักพวกนั้น…
ฉันอยากหาเรื่องให้พวกเขาลำบาก
น้ำใจของพวกเขาน่าสะอิดสะเอียนสำหรับฉัน
แต่ที่จริงฉันคงอิจฉามากกว่า
พวกเขามีสิ่งที่ฉันไม่มี
มันเหมือนพวกเขากำลังติเตียนฉัน
ที่ทำตัวหยาบคายหยิ่งทะนง
ฉันกลัวคนแบบนั้น
ฉันเข้าใจ
ฉันก็คิดว่าอย่างอะริสุคงเข้าใจ
ปืนลูกซอง…
คงไม่แรงพอจะฆ่าฉันมั้ง
ต่อให้ยังไง
ก็ห้ามบอกว่าฉันเป็นคนเลว
ถ้ามีคนแบบฉันเจ็ดพันล้านคน
นายนั่นแหละที่จะเป็นคนเลว มันก็แค่นั้น
นายโชคดี…
ที่อยู่ข้างคนส่วนมาก
เขามาแล้ว
วิ่ง!
- เอาสองคนนั้นซ่อนไว้ใต้รถก่อน - ได้
เรือเหาะที่เหลือมีแค่คิงโพดำกับควีนโพแดง
พวกผู้เล่นที่รอดพากันมาที่ชิบุยะตรงที่เรือเหาะอยู่
เราไปต่อโดยไม่โค่นคิงโพดำไม่ได้
หือ ดูนั่นสิ
คุอินะ! อัน!
อะริสุ
ไม่เจอกันนานนะ
เธอปลอดภัย ดีจริงๆ
ดีใจที่ได้เจอเธออีกนะ
เห็นจิชิยะไหม
เห็น
เขาไม่เป็นไรหรอก
นั่นสินะ
คิงโพดำกำลังพยายามจะปิดเกม
เรามาช่วยกันล้มเขากันนะ
อัน!
ได้แล้ว เราทำได้แล้ว
เราทำสำเร็จแล้ว
- เราทำได้แล้ว - ใช่
อะริสุ!
บ้าเอ๊ย
- ยิงไม่โดน บ้าชิบ! - ไปกันเถอะ
อะริสุ
ทางนี้ เร็วเข้า
อะริสุ
เฮย์ยะ
เธอคืออุซางิเหรอ
ใช่
ยินดีที่ได้รู้จัก
อีกไม่นานกระสุนเขาก็น่าจะหมดแล้ว
อะงุนิ
อะงุนิ ทำไมถึงมาที่นี่ได้
ฉันตามเธอมา
งั้นคุณก็รักฉันจริงๆ สินะ
ยังไงเขาก็แค่มนุษย์
ไม่ได้คงกระพัน
ปืนของเขาก็ด้วย ไม่มีทางจะยิงได้ตลอดไปหรอก
พอกระสุนหมด เขาต้องบรรจุใหม่
เรือเหาะอาจเป็นตัวส่งกระสุนลงมาให้เขา
เรามีอาวุธ
แต่พวกเราเหลือกระสุนกันอยู่แค่นี้
จริงด้วย ฉันมีไอ้นี่
เครื่องรางนำโชค
เป็นระเบิดที่จิชิยะทำขึ้นมา
จิชิยะเหรอ
ของเล่นนั่นจะไปได้เรื่องอะไร
ล่อเขาเข้ามาแล้วใช้มันในระยะประชิด
ดมจากกลิ่นแล้ว ระเบิดนี่มีน้ำมันก๊าดอยู่
ระเบิดอันโฟ
ถ้างั้นแรงระเบิดก็ไม่สูง
ตรงนั้นมีร้านขายยา
ถ้าร้านปิดสนิทแล้วข้างในมีไอระเหยอยู่เต็ม
ระเบิดจะทวีความรุนแรงขึ้นได้
นายแน่ใจเหรอ
อาจจะนะ
พูดอีกอย่างก็คือ ต้องมีคนล่อเขาไปที่นั่น
ใช่
ฉันจะรอเขาอยู่ในร้าน คอยจุดชนวนเอง
แบบนั้นนายจะตาย
ไม่ ฉันจะรอดมาให้ได้
ยังไง
ถ้าฉันอยู่ชั้นสอง
ต่อให้โดนระเบิดกระเด็นออกมา ฉันก็ยังรอดได้
อาจจะนะ
นี่ นายมีแต่พูดว่า "อาจจะๆ"
แค่ "อาจจะ" ของเขาก็คุ้มจะลองดูแล้ว
คราวนี้ฉันจะเป็นเหยื่อล่อเอง
ล่อเขาแค่คนเดียวมันบุ่มบ่ามไป
ฉันคนเดียวก็พอ
พวกเราเป็นเหยื่อล่อกันให้หมด
แน่อยู่แล้ว ปล่อยเป็นหน้าที่เราเถอะ
เอาเลย ไปกันเถอะ
เราจะล่อเขาเข้าไปในตรอก เรือเหาะจะได้ส่งกระสุนให้เขาไม่ได้
แล้วเราค่อยล่อเขาไปที่ร้านขายยา
ฉันจะรีบวิ่งนำเอง
แล้วพวกเธอก็เข้าไปในตรอกนั้น ล่อเขาเข้าไป
เข้าใจแล้ว
อะริสุ อัดแก๊สให้เต็มร้านเลยนะ
ได้
ยิงโดนอะไรมั่งเป็นไหมเนี่ย
เกือบโดนฉันแล้วเนี่ย
ไม่ต้องห่วง ไม่โดนเธอหรอกน่า
อัน!
บ้าเอ๊ย
มาสิ
มาฆ่าฉันสิ
มาสิ
มาเลย
อะริสุ! เอาเลย
อะงุนิ
เจ้าโง่นี่
ขว้างเลย!
(ร้านขายยา)
อะงุนิ
ไปเถอะ
- ทุกคนล่ะ - พวกเขาไม่เป็นไร
นายไปเล่นเกมสุดท้ายเถอะ
อุซางิ!
อุซางิ
ฉันขอโทษ
มีแต่ต้องทำแบบนั้น…
ต้องทำแบบนั้นถึงจะช่วยนายได้
ฉันขอโทษ
ฉันไม่เคย…
เกลียดนายเลยสักครั้ง
ไม่ยุติธรรมเลยที่นายต้องตาย
โมริ
นายมาที่นี่ทำไม
อยากให้ฉันอ้อนวอนขอโทษนายเหรอ
เปล่า
ฉันต่างหาก…
ที่อยากขอให้นายยกโทษให้
ที่บังคับให้เพื่อนซี้ฉัน
ต้องรับหน้าที่ห่วยแตกแบบนี้
รักษาตัวด้วยนะ
อะงุนิ…
บ้าที่สุด
ฉันลุกไม่ขึ้น
เหลืออีก…
แค่เกมเดียวแท้ๆ
เธอ…
ยังไม่ตายเหรอ
ถ้าเรา…
ได้เจอกันอีก…
มาเป็นเพื่อนกันนะ
อัน
อุซางิ
เกมสุดท้าย
ผู้เล่นทุกคนที่ต้องการเข้าร่วม เชิญลงทะเบียนเดี๋ยวนี้
ถ้าเกิด…
มีกติกาที่บอกว่าผู้เล่นต้องฆ่ากันเอง
ฉันจะไม่ลังเลที่จะปกป้องอุซางินะ
นาย…
มาพูดตอนนี้…
ฟังแล้วน้ำเน่าชะมัด
ขอต้อนรับสู่พื้นที่เล่นเกมสุดท้าย
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์