‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เบ็ตต์ เธอหายหัวไปไหนมา
‪นอนอยู่ ฉันเพิ่งได้ข้อความของทุกคน
‪ใช่สินะ
‪- เรื่องจริงเหรอ ‪- ใช่
‪- ยัยนั่นตกจากหลังคา ‪- ทุกคนมาครบแล้ว
‪ยกเว้นนาบิล เขานอนร้องไห้อยู่บนเตียง
‪- โทษเขาได้เหรอ ‪- ได้สิ เรื่องแย่กว่านี้ก็จะโทษด้วย
‪จูนก็นอนอยู่ ไม่รู้เรื่องรู้ราวด้วยซ้ำ ‪ว่ารูมเมทตายแล้ว
‪เราไม่รู้นะว่าแคสซี่ตายแล้ว
‪เบ็ตต์ ยัยนั่นไม่มีทางรอดอยู่แล้ว
‪โอ้ พระเจ้า!
‪ทุกคน มีสติหน่อย
‪มาดามกับตำรวจนั่นคุยกันมาชั่วโมงแล้ว ‪ต่อไปก็ตาเรา
‪- เธอจะถามว่าเราอยู่ไหน ‪- ตำรวจคิดว่าแคสซี่ถูกผลักเหรอ
‪ฉันว่าไม่นะ ยัยนั่นเมาปลิ้น
‪เราต้องเล่าเรื่องให้เหมือนกัน
‪เราหลับอยู่ตอนแคสซี่ตกตึก
‪นั่นมันโกหกนะ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ‪ว่าพวกเธออยู่ที่ไหนตอนแคสซี่ตก
‪แถมนั่นแปลว่าถ้าใครเผลอปริปาก ‪พวกเราที่เหลือจะดูผิดไปด้วย
‪ผิดเรื่องอะไรล่ะ มันเป็นอุบัติเหตุ
‪มาทำให้แน่ใจว่าตำรวจจะไม่คิดเป็นอื่นเถอะ
‪เชนพูดถูก เราต้องเล่าเรื่องตรงกัน
‪ทุกคนเลย
‪ปาส์เดอเดอซ์คือหัวใจหลัก ‪ของบัลเลต์เกือบทุกเรื่อง
‪มันคือดูเอ็ต การเต้นคู่
‪ทำหน้าที่เป็นแกนของการหมุนแต่ละครั้ง
‪การเต้นคู่ต้องการการสอดประสาน ‪อันสมบูรณ์แบบ
‪ทั้งสองร่างผสานเป็นโครงร่างเดียว ‪หายใจเป็นหนึ่ง
‪เป็นเสียงขานเรียกและตอบรับแห่งสมดุล ‪ที่เปลี่ยนแปลงได้ในเสี้ยวพริบตา
‪มันต้องการการเสียสละ
‪คู่เต้นแต่ละคนเต้นเพื่อบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเอง
‪ในการเต้นออกมาให้ดี มีเพียงสิ่งเดียวที่สำคัญ
‪ความเชื่อใจระหว่างพวกเธอทั้งสองคน
‪ลื่นเพียงครั้งเดียว ตื่นเต้นเพียงน้อยนิด ‪โครงร่างนั้นจะพังทลายในเสี้ยวพริบตา
‪และเธอจะพาคู่เต้นล้มลงไปด้วย
‪เหยียดขาไปด้านหลัง
‪นี่เรียกว่าท่าอะราเบสก์ ไม่ใช่เซคะเบสก์
‪ตั้งท่าเอพอลม็องต์ตั้งฉาก เริ่ม
‪ดีขึ้น
‪เพราะแขกของเรามาพร้อมแรงบันดาลใจ ‪ที่ฉันไม่มีให้สินะ
‪โอเค พักได้
‪ไม่ ค้างไว้
‪ยังไงซะ เซียนน่า มิลเคนก็มาที่นี่แล้ว
‪อย่างที่รู้กันแล้ว ฉันได้มอบข้อยกเว้นที่หาได้ยาก
‪ให้กับนักเรียนสามคนเพื่อไปเต้นในมิวสิกวิดีโอ
‪ที่คุณมิลเคนเข้าเมืองมาออกแบบท่าเต้น ‪และร่วมแสดงด้วย
‪ให้พวกเขาพักก็ได้นะคะถ้าอยาก
‪ฉันสั่งได้ แต่จะไม่สั่ง ยังก่อน
‪นี่เป็นโอกาสของพวกเธอ ‪ในการทำให้หนึ่งในนักเต้นที่เก่งที่สุดในประเทศ
‪ได้เห็นว่าพวกเธอเก่งแค่ไหน ‪ก่อนจะทำการคัดเลือกนักเต้น
‪ขอบใจ
‪มันไม่เคยง่ายขึ้นเลยใช่ไหม
‪มาตรงกลางเลย ขอดูท่าตองดูต่อจากเมื่อวาน ‪แบ่งเป็นสามกลุ่มนะ
‪เซียนน่าคะ หนูเบ็ตต์ วิตลอว์ค่ะ น้องสาวพี่ดีเลีย
‪พระเจ้า ฉันว่าเราเคยเจอกัน ‪ตอนเธอสิบขวบได้มั้ง
‪ฉันรักพี่สาวเธอเลย เขาเก่งที่สุด
‪ถ้าคุณชอบสิ่งที่พี่ทำได้ คุณก็จะชอบหนู
‪คุณวิตลอว์ สนใจมาเต้นกับเราไหม
‪คุณมิลเคน
‪ผมเคเล็บ วิคครับ
‪เมื่อกี้เก่งมาก
‪ครับ คือ…
‪ผมแค่อยากบอกว่าผมตื่นเต้นมากที่จะได้เต้นให้คุณ
‪ฉันก็แน่ใจว่าเธอตื่นเต้น คุณวิค ‪แต่เราต้องไปต่อแล้ว
‪คุณเป็นแขกที่ได้รับอนุญาตแล้วเหรอคะ
‪ใช่ค่ะ ฉันเป็นแม่ของเนเวอาห์ สตรอเยอร์
‪งั้นนี่ก็มารดาผู้ลึกลับสินะ
‪โอเค
‪และฉันก็ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยมานาน ‪กว่าจะได้มาดูเธอเต้น
‪ผมไทเลอร์ครับ ‪แก่กว่าเนเวอาห์นิดหน่อยแต่ฉลาดกว่ามาก
‪น้องสาวคุณมีพรสวรรค์มากค่ะ
‪ครับ เธอเจ๋งเนอะ
‪ทายซิใครเคยเดินไปส่งเธอที่ชั้นเรียนเต้นรำ ‪ตอนเธอยังเด็ก
‪แม่!
‪- ไงจ๊ะ! ‪- มาทำอะไรที่นี่คะ
‪ลูกกลายเป็นนักเต้นคนเก่งไปแล้ว
‪ที่นี่ทำให้เธอพัฒนาขึ้นเยอะเลย
‪มาดามคะ ฉันอยากขอบคุณจริงๆ ‪ที่ยอมเสี่ยงกับลูกสาวฉัน
‪คุณมอบอนาคตให้เธอเลย ‪และนั่นถือเป็นความกรุณาจริงๆ
‪ให้ฉันพูดยังไงก็ไม่พอ
‪ฉันว่าคุณพูดพอแล้ว
‪แต่ไม่มีอะไรรับประกันทั้งนั้น
‪ใช่ไหม เซียนน่า
‪ค่ะ ขึ้นอยู่กับพรสวรรค์ล้วนๆ
‪งั้นตอนนี้เธอก็มีแม่คอยสนับสนุนแล้ว
‪เป็นโชคดีของเธอ
‪แล้วเจอกันค่ะ
‪เดี๋ยวฉันตามไปนะคะ
‪แม่จะบินไปแคลิฟอร์เนียเมื่อไรคะ
‪แม่ไม่บินไปหรอก
‪ทนายของแม่กำลังเจรจากับเรือนจำ ‪เรื่องระงับการย้ายแม่ไปที่นั่น
‪แบบว่าจะย้ายรัฐทำไมในเมื่อลูกอยู่ที่นี่แล้ว
‪เนวี่ แม่จะอยู่ชิคาโกล่ะ
‪หม่ามี้สตรอเยอร์! คุณออกมาแล้ว!
‪หวัดดี!
‪นาบิล ลิมยาดีใช่ไหม
‪เรามีเพื่อนที่ปารีสกลุ่มเดียวกัน
‪หวังว่าจะได้เห็นนายไปเต้นคัดตัวทีหลังนะ
‪ผมมีที่อื่นต้องไป
‪ล้อเล่นใช่ไหม
‪ตอนนี้ชีวิตผมไม่ใช่เพลงป๊อปหรอกนะ
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪คุณไม่ได้รู้เลยสักนิด
‪ให้เดาไหมล่ะ แม่สาวที่นายรัก
‪ถ้าเธอรู้ว่านายเจออะไรอยู่ตอนนี้
‪เธอจะไม่ยอมให้นายเอาแต่นั่งรอเธอแน่
‪เธอคงอยากให้นายเต้น
‪ลูกเก็บพวกมันไว้
‪จะให้หนูทำอะไรล่ะ โยนทิ้งเหรอ
‪เหมือนที่แม่บอกไว้เลย
‪ลูกต้องอ่านหนังสือหนาๆ พวกนี้ซะตอนยังเด็ก
‪เพราะพอโตขึ้น ใครจะไปมีเวลากัน
‪หนูว่าตอนติดคุก แม่ก็มีเวลาเยอะออก
‪หนังสือเป็นทางเดียวที่แม่จะได้เห็นโลกจากในคุก
‪ด้านหลังกำแพงคอนกรีต ‪ไม่มีอะไรช่วยให้เข้าถึงเซนได้มากนักหรอก
‪เวอาห์ นั่นกาวตราช้างนี่
‪ค่ะ และมันก็จะช่วยให้หนู ‪ไปเต้นคัดตัวให้คุณมิลเคนได้
‪ลูกต้องล้อเล่นแน่
‪แม่ ตอนนี้ไม่มีกระโปรงฟูฟ่องกับมงกุฎแล้วค่ะ
‪แม่รู้ ก็แค่นั่นไม่ใช่วิธีดูแลตัวเองนะ
‪โอเค
‪ไทกับแม่จะไปสำรวจอะไรๆ หน่อย
‪ขอให้ได้เต้นให้ผู้หญิงคนนั้นนะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪- หวัดดีค่ะ ‪- เจ้าหน้าที่ครูซ
‪นักเรียนเข้าเรียนหมดแล้ว คุณทางสะดวกค่ะ
‪- ขอบคุณนะคะที่ยอมพบฉัน ‪- ได้อยู่แล้ว
‪รู้ไหม ครั้งหนึ่งฉันเคยรับบท ‪ในเรื่องชิคาโก พีดีด้วย
‪เป็นงานเล็กๆ แต่รู้ไหมว่าคนชอบพูดว่าไง
‪"ไม่มีบทไหนเล็กหรอก ‪มีแต่นักแสดงที่ทำตัวให้เล็ก"
‪ฉันเลยไปค้นข้อมูลบทนั้นมาเพียบเลย
‪เพราะนั่นเป็นวิธีการสำคัญที่ฉันใช้และ…
‪- คุณได้เบาะแสมา ‪- ค่ะ
‪มีบางคนส่งเจ้านี่ให้ฉัน
‪ฉันคิดว่ามันเกี่ยวกับแคสซี่ เห็นรูปสเกตช์ไหม
‪เด็กสาวกำลังนอนอยู่บนเตียง
‪อาจเป็นเด็กสาวในโคม่า
‪มีรหัสบางอย่างด้วย น.สีม่วง ‪มงกุฎสองอัน ความปรารถนา
‪ดูเหมือนคุณจะได้รายชื่อคัดตัวมานะ อิซาเบล
‪ฉันเรียกคุณแบบนั้นได้เนอะ ‪เพราะคุณเคยบอกว่านั่นเป็นชื่อคุณ
‪คือแบบนี้ค่ะ นั่นไม่ใช่โคม่าหรอก
‪นั่นเจ้าหญิงนิทรา ‪เป็นละครบัลเลต์ที่พวกเขาวางแผนจะแสดง
‪ก่อนที่แคสซี่จะตกตึก
‪ที่คุณถืออยู่คือรายชื่อคัดตัวของโทเฟอร์ บรูกส์
‪ตรงนี้ไม่ใช่คำว่า "ปรารถนา" ‪แต่อ่านว่าเดซีเร เป็นเจ้าชาย
‪ดูเหมือนเชนจะได้เล่นบทนั้น
‪จนกระทั่งบรูกส์เปลี่ยนใจให้นาบิลเล่นแทน
‪งั้นคนที่ได้บทไปก็คือเขากับแคสซี่สินะ
‪ส่วนคนแพ้จะได้เป็นตัวสำรองของสองคนนั้น
‪วงการบันเทิงก็แบบนี้
‪งั้นเชนก็ถูกถอดจากบทนำ
‪ส่วนเบ็ตต์ก็ติดแหง็กที่บทตัวรอง
‪มีข่าวลือว่าทั้งสองคนทะเลาะกับแคสซี่ ‪ในคืนที่เธอตกตึก
‪งั้นก็เพิ่งมีคนส่งเบาะแส ‪แบบยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวให้ฉัน
‪โชคดีจัง
‪ฉันว่าจะขอให้คุณช่วยเบี่ยงเบนความสนใจ ‪ตอนฉันคุยกับนักเรียน
‪มาดามคงไม่ชอบเรื่องนั้นใจแน่
‪แล้วคุณล่ะ ‪คุณไม่อยากให้เด็กๆ พวกนี้ปลอดภัยเหรอ
‪โย่ ไม่ต้องโชว์พาวนักก็ได้
‪ฉันเปล่าโชว์พาว
‪นายทำ และนักเต้นอย่างเซียนน่า มิลเคน ‪ก็มองออกทันทีแน่
‪ขอที ฉันจะต้องปังในการคัดตัวนี้
‪มิวสิกวิดีโอเลยนะ
‪ที่บ้านจะได้เห็นฉันเต้นเป็นครั้งแรก ‪หลังจากที่ฉันเสียงแตกหนุ่ม
‪บ้านนายจะอยากดูนายเต้นทำไม ‪ในเมื่อมีคลิปนายอาละวาดในโรงพยาบาลให้ดู
‪ฉันกำลังหาทางทำให้ตัวเองดูดีขึ้นอยู่
‪ของนายหรือเปล่า
‪- ถ้าครูบรูกส์ได้ยินเสียงมือถือในนี้ นายตายแน่ ‪- ครูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันมีชีวิตอยู่
‪ดูซิว่ามีอะไร เชนนี่
‪เอามานะ
‪"หวัดดี หนุ่มแซ่บ"
‪"คิดถึงนายทั้งสัปดาห์เลย"
‪"อยากเจอกันคืนนี้ไหม"
‪กำลังจะแย่งได้แล้วน่า
‪ใช่เลย นายได้แยงแน่คืนนี้ เชนนี่ ไอ้บ้ากามเอ๊ย
‪อย่างน้อยฉันก็จะได้ซั่ม แต่นายคงพูดแบบนั้นไม่ได้
‪แบบว่าถามจริงเถอะ เคเล็บ
‪ตึกนี้มีแต่ชะนี แต่นายยังไม่ได้แอ้มใครเลยเนี่ยนะ
‪เก็บไว้ให้คิด
‪เชื่อเถอะ ฉันโอเคดี
‪ห้า หก ห้า หก เจ็ด แปด!
‪วิฟ เธอออก คนต่อไป
‪ควบคุมได้ดี
‪ห้า หก ห้า หก เจ็ด แปด
‪ขอบใจจ้ะ สาวๆ
‪คราวนี้ใส่สไตล์ตัวเองไปด้วย
‪และตรงช่วงท้ายเพลง เต้นตามใจตัวเองเลย
‪เอาเลย
‪คนต่อไป
‪ขอบใจนะ หนุ่มๆ ฉันได้เห็นพอแล้ว
‪สำหรับการเต้นกลุ่ม…
‪ฉันอยากเชิญ…
‪เนเวอาห์…
‪กับ…
‪เบ็ตต์
‪เซียนน่า ขอบคุณมากค่ะ ‪หนูจะไม่ทำให้ผิดหวังเลย
‪ฝากทักทายพี่เธอด้วยนะ
‪ส่วนคนที่จะเต้นคู่กับฉัน…
‪นาบิล
‪ฉันอยากเริ่มซ้อมที่สตูดิโอคืนนี้หนึ่งทุ่ม
‪ขอบใจนะ ทุกคน
‪ยินดีมากที่ได้เจอพวกเธอ
‪(คืนนี้ว่างไหม)
‪(ตอนนี้ว่างแล้ว)
‪ยินดีด้วย
‪ขอบใจ
‪ดูเหมือนนายจะได้เต้นเดี่ยวแล้ว
‪ได้เริ่มงานสักที
‪อย่างน้อยก็น่าจะทำหน้าดีใจกว่านี้หน่อย
‪ฉันไม่จำเป็นต้องทำอะไรให้นาย
‪พวกหล่อนยะ!
‪ทายซิคืนนี้ใครจะไม่จำโต๊ะมั่วอีกแล้ว
‪ฉันจำเลขโต๊ะได้หมดแล้วนะ
‪เสียแรงเปล่า เธอเพิ่งได้เลื่อนขั้น ‪ให้ไปทำที่เลานจ์เพทรอนส์
‪- จริงอะ ‪- ก็นั่นน่ะสิ
‪ฉันทำงานที่นี่มาเป็นปีแล้ว ‪ส่วนเธอเพิ่งมาแค่แป๊บเดียว
‪ที่นั่นทิปเท่าตัวเลย ฮัลโหล!
‪- และลาก่อน ‪- ขอให้สนุกนะ
‪แหม ดูซิว่าใครได้เลื่อนขั้น
‪ทราวิส ยินดีที่ได้เจอนะคะ
‪เธอคงรู้จักคุณทัลบ็อทคนนี้นะ
‪อดีตประธานกรรมการของเรา รู้จักสิคะ
‪เขาเป็นนักลงทุนในบริษัทสตาร์ทอัพล่าสุดของฉัน
‪หวังว่าจะสนุกกับงานใหม่นะ
‪ฉันไม่ค่อยถนัดเลยค่ะ แต่ก็…
‪เธอทำได้อยู่แล้ว คืนนี้แค่สนุกก็พอ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เสื้อนี่มองแล้วเหมือน ‪"ไงคะ แม่ หนูโตขึ้นมาได้ดีโดยไม่มีแม่" ไหม
‪เหมือน "หนูกลัวที่จะเปิดใจ ‪เลยผลักไสทุกคนออกไป" มากกว่า
‪ฟังนะ ฉันอาบน้ำร้อนมาก่อน
‪แม่กำลังรักเธอเท่าที่ท่านจะทำได้แล้ว
‪พวกเราที่เหลือสิ ต้องไปหาความรักเอาที่อื่น
‪เชน ฉันไม่อยาก…
‪สายไปแล้ว ฉันส่งที่อยู่เขาให้เธอแล้ว
‪โทรหาฉันตอนสี่ทุ่มนะ ถ้าฉันไม่ตอบ ‪ส่งหน่วยสวาทไปขุดร่างฉันออกมาด้วย
‪อดคิดถึงฉันไม่ได้เลยสิ
‪ฉันเพิ่งได้โอกาสเด็ดๆ ที่จะทำพังไม่ได้
‪ไม่ใช่ปัญหาของฉัน
‪ฟังนะ เหตุผลเดียวที่ฉันได้โอกาสนี้มา ‪ก็เพราะพี่สาวคนเก่งของฉัน
‪ฉันต้องพิสูจน์ว่าตัวเองคู่ควร
‪แมตตี้ กำลังคุยกับใครน่ะ
‪ขอล่ะ ฉันต้องไม่รู้สึกเจ็บ
‪ไม่ ไม่ใช่ตอนนี้ โอเคไหม
‪นี่แฟนใหม่ลูกเหรอ
‪ฉันเคยเห็นเธอแถวนี้มาก่อนใช่ไหม
‪เปล่าค่ะ
‪จริงเหรอ งั้นไปเล่าให้ฉันฟังข้างในเถอะ
‪มาสิ ฉันกำลังทำซอส
‪- หนูแค่มาเอาของน่ะค่ะ ‪- เธอจะกลับแล้วครับ
‪ใครเลี้ยงลูกมาเนี่ย ฝูงหมาป่าเหรอ
‪ชวนเพื่อนลูกอยู่กินมื้อค่ำเลย
‪แล้วปิดประตูด้วย ลูกทำแอร์ออกหมดแล้ว
‪อากาศที่นี่สดชื่นมากเลย
‪คนก็นิสัยดี
‪หวัดดีค่ะ
‪น่าทึ่งนะที่แม่คิดแบบนี้ ‪หลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้น
‪เวอาห์ ตอนอยู่ในคุกแม่บอกตัวเองว่า ‪ถ้าแม่ใช้เวลาทั้งชีวิตเกลียดคนอื่น
‪แม่คงทำอย่างอื่นไม่เป็นกันพอดีตอนออกมาแล้ว
‪แม่เขียนรายการที่ที่เราไปดูด้วยกันได้มาแหละ
‪ที่ไหนบ้างคะ
‪เราพูดกันเรื่องหนังสือเล่มโปรดของลูก ‪แม่ว่าไปแมสซาชูเซตส์ก็ดีนะ
‪ไปว่ายน้ำกันที่สระวัลเดน ‪หรือเดินเส้นแบล็กเฮอริเทจกันก็ได้
‪แล้วยังไปดูที่ที่ลุยซา เมย์ อัลคอตต์เคยอยู่ก็ได้
‪รู้ไหมว่าบ้านของเธอเป็นจุดแวะ ‪ของขบวนการทางรถไฟใต้ดินด้วย
‪สี่ดรุณีไม่ใช่นิยายเรื่องโปรดของหนูแล้วค่ะ
‪มันเคยเป็นนี่
‪ลูกชอบเรื่องราวของเอมี่ ‪ที่ได้ออกไปผจญโลกและไล่ตามความฝัน
‪เพราะลูกเองก็ชอบออกเดินทาง
‪เราชอบเดินทางทั้งคู่นั่นแหละ แม่
‪หนูแน่ใจว่าที่แอลเอ ‪ต้องกำลังมีรับสมัครบรรณารักษ์
‪ชิคาโกก็มีห้องสมุด
‪หนูรู้ แต่หนูต้องมีสมาธิที่นี่
‪ถ้าหนูต้องคอยห่วงแม่…
‪ลูกจะไม่ต้องห่วงหรอก ‪แม่มาที่นี่เพื่อช่วยลูกไล่ตามความฝันนะ
‪หรือไม่ก็หาเรื่องดราม่าใส่ตัวเหมือนที่ทำตลอด
‪แล้วหนูก็ต้องกลายเป็นคนดูแลแม่
‪แล้วการที่คนดูแลกันมันเป็นเรื่องไม่ดีตรงไหน
‪อยู่นี่หนูมีโอกาสจริงๆ แล้ว
‪โอกาสที่หนูจะไม่มีวันได้รับอีก
‪ถ้าหนูไขว้เขว หนูจบเห่แน่
‪แม่ก็มีโอกาสที่นี่เหมือนกัน เวอาห์
‪แม่มีโอกาสจะได้เป็นแม่ให้ลูกอีกครั้ง
‪อุ้มสิจ๊ะ เขาชอบเธอแน่ะ
‪หนูกลัวจะทำเขาร้องไห้น่ะค่ะ
‪เธอทำแบบนั้นกับหนุ่มทุกคนเลยครับ
‪นั่นพอแล้วค่ะ
‪เดี๋ยวก็อยากเติม เชื่อเถอะ
‪เธอไม่ได้มาจากในเมืองใช่ไหม
‪เกล็นโคเหรอ วิลเม็ตต์ หรือเคนิลเวิร์ธ
‪- เดาออกได้ไงคะ ‪- ของกล้วยๆ
‪ครอบครัวฉันอยู่ที่เมืองแห่งโคลนนี่มาร้อยปีแล้ว
‪เราหยั่งรากลึก
‪เอาไวน์วีโน่ไหม ของดีเลยนะ
‪นั่นเยอะเกินกว่าที่ฉันจะกินหมดแล้วค่ะ
‪ทำเสร็จใหม่ๆ เลยนะ ไม่อ้วนหรอก
‪แม่ครับ เธอเป็นนักเต้นน่ะ
‪ไม่เห็นเหมือนนักเต้นที่ฉันเคยเจอเลย
‪เพราะวัฒนธรรมชั้นสูงที่คุณรู้จัก
‪มีแค่นักเต้นรูดเสาที่คลับเปลื้องผ้าไง
‪ที่รัก ผมก็ขึ้นชื่อเรื่องเต้นนะ
‪แล้วเธอชอบลูกชายฉันเหรอจ๊ะ
‪แม่ครับ ไม่ทำแบบนี้ได้ไหม
‪แค่ถามเฉยๆ
‪แม่มีสิทธิ์รู้ว่าสาวผู้ดี ‪มาเห็นดีเห็นงามอะไรในตัวลูกแม่
‪รู้ไหม เขาทำเป็นปากเก่งไปงั้น
‪แต่ขอบอกเลย พ่อหนุ่มนี่ขี้ใจอ่อนสุดๆ
‪โอเค เรากินกันเลยได้ไหม ขอร้องล่ะ
‪ใช่ กินกันเถอะ
‪อร่อยใช่ไหม
‪ค่ะ
‪แมตเตโอ คนนี้ แม่ชอบนะ
‪- ดื่ม ‪- ดื่ม
‪เดินหนึ่ง และสอง และสาม และสี่
‪และห้า หก เจ็ด ตัวอ่อน แปด
‪และเอื้อมมือ สอง และสาม
‪ผมเต้นผิดเหรอ
‪นายเต้นถูก แต่ความรักล่ะอยู่ไหน
‪อยู่บนเตียงโรงพยาบาล ห่างจากที่นี่สิบนาที
‪ฉันว่านายมันยโส
‪ขอโทษด้วยที่ผมไม่ชอบเพลงของคุณ
‪ฉันเข้าใจ
‪นายคิดว่าบัลเลต์ ‪ต้องหม่นหมองซึมเศร้าถึงจะงดงาม
‪รู้แล้วเลือกผมทำไม
‪ฉันเห็นเด็กผู้ชายในตัวนายที่เคยชอบสิ่งนี้
‪จำครั้งแรกที่นายได้ดูบัลเลต์ได้ไหม
‪พ่อกับแม่พาผมไปดูเรื่องดอนกิโฆเต้
‪ฉากเปิดตัวของบาซิลโล่เบิกเนตรผม
‪ทำให้เห็นว่าผมเป็นอะไรได้ ‪ผมเห็นพลังและการควบคุม
‪- ความเคารพ ‪- แล้วความสุขล่ะ
‪มีสิ ก็ตอนนั้นผมยังเด็ก
‪งั้นมิวสิกวิดีโอตัวนี้อาจเป็นครั้งแรก ‪ที่เด็กคนอื่นจะได้เห็นบัลเลต์ก็ได้
‪ถ้าไม่อยากแสดงความสุขนั้นให้ฉันเห็น
‪ก็ทำให้พวกเขาเห็น
‪นายรู้สึกถึงมัน นาบิล
‪ฉันมองออก
‪ถ้าผมเริ่มรู้สึกตอนนี้…
‪ผมอาจหยุดไม่ได้
‪ไง หวัดดี นี่เชน…
‪เจสันหรือเปล่า
‪ถอดรองเท้า
‪แต่งห้องสวยดีนะ
‪ฉันชอบจูบน่ะ
‪ฉันรู้ว่าบางคนก็ไม่ชอบ แต่…
‪สามีฉันแหละตัวดี
‪เขาเลี้ยงลูกๆ ให้รักดนตรี
‪สอนพวกเขาให้เต้นสวิง
‪แล้วก็งานช่างด้วย
‪เขาเสียเมื่อไรคะ
‪เขายังอยู่แถวๆ นี้แหละ ที่รัก
‪แค่ไม่ได้อยู่ที่นี่
‪เธอต่อเลย!
‪ไปเรียนเต้นสวิงแบบนั้นมาจากไหน
‪นาทีก่อนมั้งคะ
‪นี่ เย็นหน่อย พี่ เธอเต้นมาทั้งวันแล้ว
‪ไม่เห็นเธอจะบ่นเลย ไอ้น้องชาย
‪ดูเธอสิ
‪มาเลย!
‪กวาดได้เพียบเลยนี่
‪ฉันควรเป็นคนดูแลแขก ‪แต่กลับต้องให้แขกดูแลซะครึ่งโต๊ะได้
‪ดูเหมือนเธอควรได้พักนะ
‪ไม่ได้ค่ะ ยังอยู่ในกะ
‪ที่นี่กฎต่างออกไป
‪ไม่ใช่กับฉัน
‪ฉันต้องการงานนี้ และถ้าอยากรักษามันไว้ ‪ฉันก็ต้องทำตามกฎ…
‪คุณผลักฉันนี่!
‪ยอมรับเถอะ เธออยากลงอยู่แล้ว
‪ฉันต้องกลับเข้าไปนะ!
‪เธอเปียกไปแล้ว
‪ทราวิส นี่ไม่ใช่ชุดของฉันด้วยซ้ำ
‪คิดซะว่าเป็นค่าชดใช้ที่เธอทำน้ำหกใส่ฉัน
‪นึกว่าอยากทำอะไรสนุกๆ ซะอีก
‪ก็มันมาแบบตกใจนี่นา
‪นั่นแหละที่ทำให้มันสนุก
‪- อะไรเนี่ย ‪- นึกว่าการตกใจทำให้สนุก
‪ฉันก็เพิ่งพูดเรื่องชดใช้
‪อยากให้ชดใช้เหรอ
‪ก็ได้ เธอชนะ
‪แน่นอนสิยะ
‪ฉันควรกลับไปจริงๆ แล้ว ‪งมรองเท้าให้หน่อยได้ไหมคะ
‪ได้เลย
‪ให้ฉันช่วยเธอขึ้นสระนะ
‪ไม่เป็นไร ตรงนี้มีแค่เรา
‪- ขอโทษค่ะ ฉันต้องไปหาเพื่อนแล้ว ‪- ไม่เป็นไร
‪(เนเวอาห์)
‪เอาจริงเหรอ
‪ฉันยังไม่ตาย เคนะ ขอบใจ บาย
‪เอาอุ่นในกระทะนะจ๊ะ ได้ยินไหม
‪ห้ามใช้ไมโครเวฟล่ะ
‪มากอดกันหน่อย
‪แล้วรีบกลับมาด้วย ได้ยินนะ
‪คืนนี้สนุกมากค่ะ ขอบคุณนะคะ
‪อยากให้ฉันไปส่งหรือเปล่า
‪กีตาร์พวกนี้เป็นของพ่อนายเหรอ
‪แม่บอกอะไรเธอ
‪นี่ ฉันมองออกเถอะ ‪ว่าครอบครัวไหนเจอเรื่องแย่มา
‪แม่พูดเก่งน่ะ เผื่อเธอดูไม่ออก
‪เวลาที่ฉันอยากอยู่เงียบๆ ฉันจะเข้ามาในนี้
‪งั้นพวกนี้ก็ของนายสิ
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าแม่เกลี้ยกล่อมให้เธออยู่กินมื้อค่ำ
‪หวังว่าอย่างน้อยมันจะช่วยให้เธอ ‪เลิกคิดเรื่อง…
‪มันช่วยได้
‪พอคิดว่าพรุ่งนี้ฉันจะเจอกับอะไร…
‪นี่แหละที่ต้องการ
‪พวกเรามาร์เกตตีคงเป็นยาชั้นดีล่ะมั้ง
‪ฉันยังต้องการ…
‪แบบเดิมเพิ่มสักสองสามเม็ดด้วย
‪ไม่เอาน่า
‪ฉันอยู่กินมื้อค่ำ ฉันทำให้แม่นายหลงรัก ‪ทำให้นายดูดีแล้วนะ
‪ใช่ และเธอก็สนุกด้วย
‪และนายก็ติดหนี้ฉัน
‪ที่เธอเจ็บอยู่น่ะ
‪คือการที่ร่างกายเธอบอกว่า ‪มีบางอย่างผิดปกติ เข้าใจไหม
‪ส่วนฉัน ฉันคือคนเดียวที่บอกเธอตรงๆ
‪นายไม่เข้าใจหรอกว่ามันหมายถึงอะไร ‪การต้องสู้เพื่อบางสิ่ง
‪จากที่เห็น นายไม่มีใจสู้ ‪จนเคยทำอะไรสำเร็จด้วยซ้ำ
‪ในการเต้นคู่ทุกครั้ง ‪จะมีช่วงเวลาหนึ่งที่ทุกอย่างหนึบชา
‪เหมือนเธอก้าวออกจากร่างตัวเอง ‪เธอไม่มั่นใจ ว่างเปล่า ก้มหน้าหลบตา
‪แล้วความหลังของเธอก็ปรากฏขึ้นมา
‪การฝึกฝนที่ผ่านมา พรสวรรค์ของเธอ ‪ร่างกายเธอกลับมานำเธออีกครั้ง
‪ผ้าชุบน้ำอุ่นไหม
‪มันจดจำสิ่งต่างๆ ที่เธอไม่เคยรู้ด้วยซ้ำ
‪ขอบใจ เดี๋ยวจะเขียนรีวิวในเน็ตให้ดีๆ เลย
‪ฉันควรไปได้แล้ว
‪ไหงงั้น มีที่ต้องไปต่อเหรอ
‪เปล่า ฉันแค่คิดว่า…
‪อะไร เสร็จเรื่องแล้วก็น่าจะเจ๊าะแจ๊ะกันหน่อยสิ
‪นั่นอาจเป็นส่วนที่ดีที่สุด ว่าไหม
‪ไม่รู้สิ ที่ทำเมื่อกี้ก็เอาเรื่องอยู่
‪ฉันต้องขอบอกนะ
‪ตอนเห็นการแต่งบ้านจิตๆ ของนาย ‪ฉันพร้อมเผ่นเลย
‪ฉันย้ายมาชิคาโกสามเดือนก่อนน่ะ
‪เดี๋ยวนะ นี่นายอยู่เหมือนผู้ลี้ภัย ‪มาสามเดือนเลยเหรอ
‪ฉันไม่ใช่พวกชอบแต่งบ้านหวานๆ
‪นายมาดแมนสมชาย ‪เกินกว่าจะแต่งบ้านด้วยโซฟาด้วยงั้นเหรอ
‪นี่ ฉันทำงานสัปดาห์ละร้อยชั่วโมงได้
‪แล้วคิดว่างานฉันไม่หนักเหรอ
‪เพื่อน ฉันเป็นนักวิเคราะห์รุ่นเล็ก ‪ให้นักลงทุนใจบุญ
‪ฉันเพิ่งจบจากวอร์ตัน ‪ต้องทำงานก้นแทบพังเพื่อให้ได้มาที่นี่
‪ฉันเชื่อเรื่องนั้น
‪นายทำก้นฉันแทบพังเหมือนกัน
‪แปลกแฮะ
‪นายไม่ใช่สเปกฉันสักนิด
‪- จริงเหรอ ‪- นายตุ้งติ้ง โทษที
‪ทำไม ฉันไม่เสียใจ
‪คนอื่นๆ เรียกฉันว่าตุ๊ด ก่อนที่ฉันจะรู้จักคำนั้นอีก
‪ไหงงั้น
‪นักเต้นบัลเลต์น่ะ เป็นราคาที่ต้องจ่าย
‪ถึงว่า ฉีกขาเก่ง
‪นี่ เจ้านายฉันก็ชอบพวกเรื่องศิลปะ ‪นายอยู่คณะไหนล่ะ
‪ไว้จะบอกตอนเดตครั้งที่สอง
‪นายเดตซ้ำด้วยเหรอ
‪ไม่
‪เหมือนกัน
‪นักเต้นเหรอ ว้าว
‪นายคงได้หนุ่มไม่ซ้ำหน้าทุกคืน
‪ถูกเป๊ะ
‪รายชื่อคัดตัวนี่ รู้อะไรเกี่ยวกับมันไหม
‪ค่ะ เราเรียกมันว่าข่าวเก่า
‪เธอเคยต้องเล่นเป็นนางฟ้าสีม่วงใช่ไหม
‪เป็นรองเสมอเลย
‪มันให้ความรู้สึกยังไงล่ะ
‪ใครจะสน เราไม่ได้เต้นเรื่องนี้ด้วยซ้ำ
‪ก็จริง ทุกอย่างเปลี่ยนไปคืนที่แคสซี่ตกตึก
‪และเธอก็ได้ประโยชน์มากกว่าสาวๆ คนอื่น
‪ฉันเรียกนั่นว่าแรงจูงใจ
‪ด่วนกระโจนไปหน่อยนะ คุณตำรวจ ‪น่าจะมาเต้นบัลเลต์ดู
‪ที่เธอทะเลาะกับแคสซี่คืนที่เขาตกตึก ‪คงหลอกหลอนเธอน่าดู
‪ไม่งั้นเธอจะมาที่นี่ทำไม
‪รายชื่อหลุด และหนูอาจไม่ชอบสิ่งที่เห็นก็จริง
‪แต่ไม่ได้แปลว่าหนูจะลงมือทำอะไร
‪ที่จริงหนูต้องการยัยนั่นด้วยซ้ำ
‪ไม่มีใครอีกแล้วที่จะผลักดัน ‪ให้หนูพยายามมากขึ้น เต้นให้ดีขึ้น
‪สำหรับหนู นั่นคือการ "ผลัก" เดียวที่สำคัญ
‪ฉันรู้ว่าเธอเป็นแฟนคลับ
‪ฉันเสียใจที่เซียนน่าไม่เลือกเธอ
‪คุณเสียใจจริงเหรอ
‪ไม่เห็นคุณจะทำอะไรเพื่อช่วยผมเลย
‪อย่างห้ามไม่ให้เธอทำตัวเองขายหน้าเหรอ
‪- ประจบประแจงแม่นั่นกลางทางเดินแบบนั้น ‪- คุณหึง
‪เปล่า เคเล็บ
‪ฉันต้องการสิ่งที่ดีที่สุดให้เธอ
‪จริงเหรอ ก็เขาไงตั๋วในการไต่เต้าของผม
‪เป็นวิธีให้คนอื่นได้เห็น ‪ว่าผมทำอะไรได้นอกอาคารบ้าๆ นี่
‪แล้วจะให้ฉันทำยังไง บังคับให้เขาจ้างเธอเหรอ
‪แค่ช่วยผมเหมือนที่คุณช่วยคนอื่นๆ
‪แต่คุณจะไม่ทำแบบนั้นหรอกใช่ไหม
‪คุณกลัวที่จะช่วยผมเผื่อว่ามีใครเริ่มขุดคุ้ย
‪เคเล็บ สาบานได้ว่าไม่ใช่แบบนั้นเลย
‪ไม่ อย่าพยายามเลย
‪งั้นเธอต้องการอะไร
‪มากกว่านี้
‪ผมต้องการมากกว่านี้ โมนิก
‪- ผมต้องการสิ่งที่คุณมี ‪- อะไรล่ะ
‪ทุกอย่างเลย!
‪นี่แหละเรื่องที่คนแถวนี้มีปัญหา
‪เหมือนผมควรทุ่มสุดตัวเพื่อคุณ
‪ทั้งที่ผมไม่ได้อะไรตอบแทนที่อุตส่าห์ทำแบบนั้น
‪เราสร้างอาชีพให้คน เคเล็บ
‪เราพัฒนาร่างกายและจิตใจ
‪และมันอาจใช้เวลา แต่เวลาของเธอจะมาถึง
‪ไม่มีอะไรรับประกันนี่
‪พ่อผมยังไม่เคยได้เลย จริงไหม
‪พ่อเสียเวลาหลายปีที่ต่างประเทศ
‪สุดท้ายก็ได้คำขอบคุณที่มาในรูปแบบระเบิดมือ
‪พ่อของเธอทำผิดพลาด
‪ฉันเสียใจ แต่ใครสักคนต้องพูดแบบนี้
‪เธอเรียกเขาว่าฮีโร่ ‪แต่เขาก็เป็นแค่คนโง่คนหนึ่ง
‪ร้อยตรีวิคขัดขืนคำสั่ง
‪ไปในที่ที่ไม่ควรไป เลยต้องชดใช้
‪และจากที่ฉันเห็น ‪เธอเองก็กำลังจะทำแบบเดียวกัน
‪คุณอาจมีอำนาจ
‪คุณอาจมีอดีตสวยหรู
‪แต่ผมมีความแข็งแกร่งและความหิวโหย
‪ผมจะไม่รอให้ถึงเวลาของผม
‪ผมจะไปคว้ามันมา
‪เธออยู่ดึกไปสำหรับคนที่มีถ่ายวันพรุ่งนี้นะ
‪ป๊อปคอร์นไหม
‪ฉันจะไม่มีวันกินอะไรอีกแล้ว
‪กับอดีตคนคุกเป็นไงบ้าง
‪หลังจากติดคุกมาหกปี แม่มีปัญหาเรื่องขอบเขตล่ะ
‪พวกเธอเชื่อไหมว่ายัยนี่เพิ่งได้เลื่อนขั้นล่ะ
‪หล่อนมีอะไรที่ฉันไม่มีนะ
‪เจ๋งนี่ แม่สาวแซ่บ เธอไปได้สวยเลย
‪มีคนจ่ายให้ลงไปว่ายน้ำด้วย
‪เชื่อเถอะ มันก็งานนั่นแหละ
‪บางคนนี่ก็โชคดีจริงๆ
‪นี่ เธอโอเคไหม
‪ฉันไม่ชอบทำงานนี้เลย
‪เปิดประตูหนีไฟทิ้งไว้ด้วยล่ะ
‪เบ็ตต์ ขอเวลาหน่อยสิ
‪เบ็ตต์ ฉันไม่ใช่เครื่องจักร…
‪รอให้ฉันลงน้ำมันก่อนเถอะ
‪เหตุฉุกเฉินทางการแพทย์ ผมได้ละเว้นเคอร์ฟิว
‪ฟังไม่ขึ้นอีกเรื่องแล้วนะ คุณแมคเร
‪ผมเปิดเผยอย่างกับหนังสือที่อ้าอยู่เลยนะ
‪และฉันก็เคยพลิกอ่านแล้ว
‪ฉันได้รับแจ้งหลายครั้งเลย
‪ว่านายทะเลาะกับแคสซี่ ชอร์ในคืนที่เธอตกตึก
‪ผมเคยบอกแล้วไง เราทุกคนหลับอยู่
‪และก็มีคนกะเทาะเรื่องโกหกนั้นแล้ว
‪เชื่อเถอะ คนสุดท้ายที่ยึดเรื่องโกหก ‪จมดิ่งเหมือนหินเลย
‪ฉันรู้ว่านายเกือบได้เล่นบทนำครั้งแรก ‪เป็นเจ้าชายเดซีเร
‪นายคงรู้สึกเหมือนทำสำเร็จสักที
‪และฉันก็รู้ว่าเกิดบางอย่างขึ้น ‪นายเลยถูกขีดชื่อออก
‪แล้วมันสำคัญยังไง เราไม่ได้เต้นเรื่องนั้นแล้ว
‪ใช่ เพราะแคสซี่ตกตึก
‪เพราะครูบรูกส์ต่างหาก
‪เขาทำผมใจสลายที่ไม่เลือกผม
‪ใครทำคุณใจสลายล่ะ
‪ว่าอะไรนะ
‪คุณตามสืบคดีที่ปิดแล้วทั้งวันทั้งคืน
‪พยายามหาความยุติธรรมให้กับคนที่ไม่มีใครปลื้ม
‪นี่ลืมเหรอว่าฉันเป็นตำรวจ
‪เปล่า แต่ผมว่าคุณนั่นแหละลืม
‪เชน ฉันรู้ว่าเป็นยังไงเวลาเห็นอะไรที่เลยเถิด
‪ฉันไม่รู้วิธีย้อนคืนเรื่องแย่ๆ ที่นายเคยทำหรอกนะ
‪แต่ความจริงก็คือนายมีแรงจูงใจ มีช่องทาง
‪และก็มีโอกาส ดังนั้นนอกจากนายจะมีพยานที่อยู่…
‪โอเรน
‪ผมอยู่กับเขา สองต่อสอง
‪และตื่นด้วยไหม
‪เราตื่นกัน ในทุกๆ ทางที่คำนั้นจะแปลได้
‪ฉันจะขอสอบปากคำพวกนาย ‪ให้แน่ใจว่าเรื่องของนาย…
‪ได้เลย เรื่องนั้นก็สนุกดี
‪- โลกไม่ได้หมุนรอบนายนะ ‪- เออ แต่ฉันเพิ่งถูกหักหลัง
‪ฉันไม่มีทางเลือก ตำรวจนั่นไล่บี้ฉัน
‪เราทุกคนมีเรื่องเล่าเดียว
‪สิ่งเดียวที่นายต้องทำคือยึดตามนั้น
‪แต่นายปริปาก ทำให้พวกเราที่เหลือซวยไปด้วย
‪ทีนี้ฉันเลยดูเหมือนคนโกหก
‪มันก็แค่เพิ่มเรื่องใหม่
‪ที่นายต้องทำคือเล่าออกไป
‪ทำแบบนั้นแล้วจะดีเอง
‪เธอเกร็ง
‪ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเกิดจากใส่ส้นสูงวิ่งวุ่นเมื่อคืน
‪มาดามคะ…
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันรู้เรื่องที่เธอถูกจ้างเป็นคนดูแลแขกที่มิชิบีชแล้ว
‪ดูเหมือนเธอจะกำลังดูแลตัวเอง ‪เหมือนที่บอกไว้ว่าจะทำ
‪ฉันมองเห็นนะ
‪เธอกำลังคิดว่าการเต้นนี่
‪โรงเรียนนี้ ทำให้เธอมีที่ซ่อน ‪ทำให้เธอไม่พร้อมทำงาน
‪แต่ความจริงก็คือ ถ้าเธอตั้งใจฟังนะ จูน…
‪บัลเลต์สอนทุกอย่างที่เธอต้องรู้ไว้หมดแล้ว
‪ตาจับจ้องรางวัลเอาไว้
‪ถ้าพวกนั้นผลัก เธอผลักกลับทันที
‪ปักหลักให้มั่น
‪รู้สึกถึงอำนาจที่เธอมี
‪ผู้คนจะหาทางเอาเปรียบเธอ…
‪ถ้าเธอยอม
‪เธอใช้ร่างกายนั้นเขียนเรื่องราวของตัวเอง
‪เพราะถ้าเธอไม่ทำ คนอื่นจะทำแทน
‪คัท!
‪พวกเธอไปพักก่อนดีไหม
‪ขอดูแค่นาบิลก่อนนะ
‪นี่ หนูเต้นได้ดีนะคะ
‪แน่นอน ฉันแค่คิดว่ามันอาจรกเฟรมน่ะ
‪ขอดูหน่อยว่าเต้นเดี่ยวแล้วดูเป็นยังไง
‪นาบิล
‪ผมไม่แน่ใจว่าจะทำได้
‪ฉันคิดเสมอว่าเรากลายเป็นสิ่งที่เราเต้น
‪มาเถอะ ลองดูจะได้ตัดสินใจ
‪ค่ะ โอ๊ะ เดี๋ยวนะ
‪เดี๋ยวสิ พวกเขาไม่ต้องการลูกแล้วเหรอ
‪พวกเขาถ่ายฉากอื่นน่ะค่ะ แม่ เราโอเค
‪แม่เล่นหูเล่นตากับหมอนั่นเหรอ
‪แม่แค่กำลังผูกมิตรน่ะ สาวน้อย ‪พยายามกอบกู้ชีวิตคืนมาไง
‪และแม่ก็รู้มาว่าที่โรงเรียนลูก ‪กำลังเปิดรับตำแหน่งภารโรง
‪โมนิก ดูว์บัวไม่จ้างคนขี้คุกหรอกค่ะ
‪เธอต้องไม่พูดแบบนั้นนะ ไม่ใช่กับแม่
‪แม่คิดจะไปถูพื้นที่โรงเรียนฉันเนี่ยนะ
‪แต่จะเป็นฉันต่างหาก ‪ที่ต้องตามล้างตามเช็ดให้แม่
‪อย่าต้องให้ฉันไล่ตามเธอนะ
‪นายก็เห็นดีเห็นงามกับแผนของแม่
‪อย่าทำเหมือนไม่ใช่หน่อยเลย
‪หกปีที่ฉันคอยดูแลเธอ
‪หกปีบนเก้าอี้เฮงซวยนี่
‪- อะไร จะโทษฉันเรื่องนี้เหรอ ‪- เปล่า!
‪ฉันกำลังบอกว่านี่มันเกี่ยวกับเธอตลอดเลย เนวี่
‪เพราะเธอมีสิ่งที่ฉันไม่มี
‪- ไทเลอร์… ‪- และฉันก็ดีใจ
‪การดูแลเธอทำให้ฉันมีชีวิตต่อไปได้
‪การได้เห็นเธอเติบโต ‪เห็นสิ่งที่เธอสร้างขึ้นด้วยตัวเอง
‪ฉันคงตายไปแล้ว ‪ถ้าไม่ต้องมาคอยผลักดันตัวเองเพื่อเธอ
‪แล้วตอนนี้มีคนอื่นที่อยากดูแลเธอ
‪หกปีที่แม่ติดอยู่ในคุก
‪หกปีที่แม่วางแผนชีวิตใหม่ในแคลิฟอร์เนีย
‪แม่ยอมตัดใจจากมัน เพื่อเธอ
‪เหตุผลเดียวที่ฉันผ่านมันมาได้ ‪ก็เพราะฉันมีเธอ และเธอมีฉัน
‪แล้วตอนนี้มีคนอื่นที่ต้องการให้เธอช่วย
‪แค่ยอมให้แม่ได้รักเธอเถอะน่า
‪คัท!
‪ฉันว่าได้แล้วล่ะ
‪ไม่ต้องตื่นเต้นนะ
‪เป็นคุณก็พูดง่ายสิ
‪แค่เล่าความจริง
‪แน่นอนครับ
‪แค่เล่าความจริง
‪แล้วผมจะโกหกทำไม
‪เริ่มที่เรื่องเบ็ตต์แล้วกัน นายรักเธอไหม
‪เขากับเบ็ตต์เหรอ
‪ไม่แน่ใจเท่าไร
‪- แล้วนายกับเขาล่ะ ‪- ไม่มีอะไรทั้งนั้น
‪งั้นมีเรื่องดราม่าอะไรกัน
‪- มันซับซ้อน ‪- มันก็ง่ายๆ
‪- เขาคิดว่าผมชอบเขา ‪- แล้วไม่ชอบเหรอ
‪เขาเสนอ ผมก็สนอง
‪ผมแค่ให้ในสิ่งที่เขาต้องการ
‪- แล้วคืนนั้นล่ะ ‪- มีปาร์ตี้
‪เราเมากันทุกคน
‪นายอยู่กับเขาเหรอ
‪ไม่มีทาง
‪ผมอยู่กับเบ็ตต์ แฟนผม
‪รู้ไหมว่าเบ็ตต์กับแคสซี่มีปากเสียงกัน ‪ในคืนที่เธอตกตึก
‪ครับ เบ็ตต์บอกผมแล้ว
‪เว้นแต่ว่าตอนแคสซี่ตก ‪เบ็ตต์ไม่ได้อยู่แถวดาดฟ้าเลย
‪แต่นายกับเขาใกล้ชิดกัน
‪นี่เป็นกงการของคุณตรงไหน
‪คุณจะอยากรู้ไปทำไม
‪ฉันก็จากแม่มาตั้งแต่เด็ก
‪ถ้าเรียนบัลเลต์ มันเหมือนเป็นข้อตกลงที่ต้องเจอ
‪แต่ฉันก็พบบางอย่างในตัวเองที่…
‪ให้ความรู้สึกดีกว่าความรักของแม่
‪และในตอนที่ฉันคิดว่าข้อตกลงนี้ไม่ยุติธรรมแค่ไหน
‪การที่บัลเลต์ปล้นวัยเด็กและทำให้เราเจ็บปวด
‪ฉันก็ใช้มันสร้างบางสิ่งที่งดงาม
‪แต่เรื่องก็คือนักเต้นส่วนใหญ่จะภูมิใจ ‪ที่มีแม่แบบที่เธอมี
‪คุณไม่รู้อดีตของแม่
‪ฉันไม่จำเป็นต้องรู้ ‪เพราะสิ่งที่ฉันเห็นนะ เนเวอาห์...
‪คือความรักและการสนับสนุน ‪แบบที่นักเต้นทุกคนฝันอยากจะมี
‪อยู่นี่เอง
‪ได้งมรองเท้ามาให้ฉันไหม
‪เด็กฉลาด
‪ฉันจะบอกคนอื่น
‪เธอมันขี้อ่อย จูน เธอเอาแต่ได้
‪ฉันไม่เคยอ่อยคุณเลยนะ
‪ขอที เธอชอบเลยต่างหาก
‪คุณกดดันให้ฉันทำสิ่งที่ไม่อยากทำ ‪และฉันจัดการเรื่องนั้นได้นะ
‪ฉันก็จัดการเธอได้เหมือนกัน
‪เด็กสาวที่วางยารูมเมทตัวเอง
‪ฉันมีเส้นสายในเมืองนี้ จูน
‪และฉันทำให้ชีวิตของเด็กสาวตัวเล็กๆ
‪ที่จินตนาการบรรเจิดให้เป็นทุกข์ได้
‪สิ่งที่คุณทำไม่ใช่จินตนาการของฉัน
‪แล้วใครที่ไหนจะเชื่อ
‪ถ้าเธอพยายามเล่นงานฉันเรื่องนี้
‪เธอจะได้เป็นคนที่ขายหน้า
‪เหมือนเขาถามฉันเป็นสิบๆ แบบ ‪ว่าฉันอยู่ในตอนแคสซี่ตกตึก
‪โชคดีที่เธอมีคำตอบง่ายๆ แบบเดียว
‪ใช่ ฉันปกปิดให้เธอ เว้นแต่ตำรวจบอกฉัน
‪ว่าคืนนั้นเธอทะเลาะกับแคสซี่
‪แล้วไง เธอจะเชื่อใครล่ะ
‪เบ็ตต์
‪เธอสนบ้างไหมว่าฉันทำอะไรอยู่ ‪ไม่สงสัยเลยเหรอ
‪ไม่ เพราะไม่งั้นฉันจะติดค้างคำตอบเธอ
‪และยอมรับเถอะ เรามีความลับกันมากพออยู่แล้ว
‪มันโคตรเหนื่อยเลย เธอว่าไหม
‪เรื่องโกหกทั้งหมดนี่
‪ฉันรู้ว่าฉันทำพัง
‪เพราะแบบนั้นล่ะมั้งฉันถึงมองออก ‪ว่าเธอมีเรื่องปิดบังฉันอยู่
‪ฉันไม่รู้ว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับฉัน ‪หรือเธอไปทำเรื่องอื่นมา
‪แต่ที่ฉันรู้คือถ้าเราไม่บอกความจริงกัน
‪ถ้าเราไม่เปิดใจกันสักนิด เราก็จะไปกันไม่รอด
‪เธอพูดถูก
‪เราไปกันไม่รอด
‪ดีใจนะที่เธอยอมรับสักที
‪- ไม่นะ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น ‪- เราไม่เหมาะกัน
‪เราดึงส่วนแย่ของกันออกมา นั่นแหละความจริง
‪งั้นเราจะแก้ไขมัน
‪- เราจะดีขึ้น ฉัน… ‪- มันสายไปแล้ว โอรี่ เราจบกันแล้ว
‪ตัดสินใจง่ายๆ แบบนั้นไม่ได้
‪ก็ฉันเพิ่งทำ
‪นักเต้นที่ดีจะทำทุกอย่างเพื่อยกคู่เต้นตัวเองให้สูง
‪คุณจะพยายามสุดกำลัง ‪เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายร่วงหล่นลงมา
‪ความเชื่อใจระหว่างพวกเธอ ‪เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อธิบายไม่ได้
‪ฉันได้เลื่อนขั้นล่ะ!
‪มันสร้างพันธะที่คนอื่นไม่เข้าใจ
‪แต่แค่เพราะเธอเป็นห่วงคู่เต้น ‪และคอยยกพวกเขาให้สูง
‪ไม่ได้แปลว่าจะไม่มีใครล้ม
‪มันก็แค่…
‪คนที่ว่านั้นคือเธอ
‪คุณรักเธอหรือเปล่า
‪เธอรู้คำตอบอยู่แล้ว
‪งั้นมีเรื่องดราม่าอะไร
‪นั่นคำถามของฉัน
‪เธอจะไม่ยอมพูด
‪งั้นเข้าไปทำให้เธอพูดกัน
‪ฉันไม่ใช่คนที่ผิดนะ
‪ได้ยินไหม คนขี้โกหก
‪ผีย่อมเห็นผี
‪และฉันก็มีเบอร์เธอ
‪เว้นแต่ว่าคุณไม่มี ก็แค่เรื่องโกหกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‪รู้ไหมว่าหัวใจคืออะไร
‪รูปร่างเหมือนกำปั้น
‪- รู้ไหมว่ามือคืออะไร ‪- มันสวมแหวนไว้
‪รู้ไหมข้อมือคืออะไร
‪ไม่นะ!
‪เป็นวิธีตายของเธอ
‪แคสซี่ อย่า เธอยังมีชีวิตอยู่นะ
‪ก็ใช่สิ คุณทำให้หนูเป็นแบบนั้น
‪ก็เธออยากให้ฉันทำ
‪หนูจะอยากทำแบบนั้นทำไม
‪ฉันว่าโชว์จบแล้วล่ะ
‪คำวิจารณ์ได้ออกมาเลวร้ายแน่
‪ให้ตายสิ แคสซี่
‪ฉันพาเธอกลับมานะ อย่าหลับ ‪แคสซี่! อย่าหลับนะ!
‪สู้สิ มีชีวิตต่อไป!
‪นี่
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่านายไม่อยากพูดถึงมัน
‪แต่ฉันอยากบอกว่าฉันได้ข่าวแล้ว ‪เสียใจด้วยจริงๆ
‪หุบปากเลย เชน นายสะใจ
‪ที่เห็นเพื่อนรักฉันเจ็บปวดนี่เหรอ ฉันไม่สนุกหรอก
‪ฉันได้แต่เดาว่าคนอื่นจะพูดอะไร
‪นี่ ใครๆ ก็รู้ว่าเบ็ตต์น่ะเยอะ ‪ทุกคนคิดแบบนั้นแหละ
‪ตอนนี้เราปลอดภัย เลิกกดดันตัวเองได้แล้ว
‪เรื่องก็คือฉันบอกเจ้าหน้าที่ครูซ ‪ว่าฉันอยู่กับเบ็ตต์
‪บ้าจริง
‪ใช่เลย เป็นพยานที่อยู่แน่นหนาให้เธอ
‪ฉันกลับคำไม่ได้ด้วย ไม่งั้นจะดูเหมือนฉันโกหก
‪เบ็ตต์ได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็ทิ้งฉันเฉยเลย
‪ใช่ นายโกหกให้ผิดคนจริงๆ นั่นแหละ
‪เจสัน
‪เดี๋ยวฉันตามไป
‪เจ้านายใจบุญของนายเป็น ‪สมาชิกคณะกรรมการเราเหรอ
‪เราไม่รู้จักกัน เข้าใจไหม
‪นายบอกฉันว่าชื่อเจสัน
‪ส่วนนายก็บอกว่าเป็นนักเต้นอาชีพ ‪ไม่ใช่เด็กม.ปลาย
‪เราเจ๊ากันแล้ว
‪ปาส์เดอเดอซ์เป็นไปตามรูปแบบทั่วไป
‪การเต้นคู่ในบทเพลงช้า การเต้นเดี่ยวของเธอ ‪การเต้นเดี่ยวของคู่เธอ…
‪และสุดท้ายคือการเต้นเพลงโคด้า ‪ที่ที่พวกเธอจะได้เฉิดฉาย
‪ถ้าเธอเอาความต้องการของตัวเองเป็นหลัก ‪และลืมรูปแบบนั้น
‪ทุกอย่างอาจหลุดร่วงได้
‪ท้ายที่สุดแล้ว เธอจะเก่งได้เท่ากับ ‪อ้อมแขนที่รอรับคู่เต้นของเธออยู่
‪และในการเต้นนั้น ‪ใครๆ ก็สามารถพบกับความรักรูปแบบหนึ่งได้
‪เธอสวยเนอะ
‪หนูมาดูเธอสัปดาห์ละครั้งได้
‪ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไม
‪เธอแผ้วถางเส้นทาง ยัยแสนกลคนนี้
‪เธอเคยมีชีวิตที่เลวร้ายมาก
‪ผู้ชายทำกับเธอเหมือนขยะ
‪เธอยากจน ไร้ตัวตน ถูกลืม
‪และแข็งแกร่ง
‪ก็ดูเธอสิ
‪หนูอาจต้องการความช่วยเหลือ ‪ที่แม่อยากหยิบยื่นให้
‪หนูแค่กังวลว่าจะไม่รู้วิธีรับมัน
‪บางทีลูกอาจแข็งแกร่งพอ ‪ที่จะยืนด้วยสองขาของตัวเองเหมือนกับเธอ
‪โอ ลูกรัก
‪ลูกมาไกลมากและ…
‪ลูกคือดรุณีน้อยที่ได้ออกไปผจญโลก
‪สิ่งสุดท้ายที่แม่อยากทำคือเหนี่ยวรั้งลูกไว้
‪หนูอยากให้แม่รู้ว่า ‪หนูไม่ได้คิดว่ามาถึงขนาดนี้ได้ด้วยตัวเอง
‪ทั้งพ่อ ไทเลอร์
‪คุณยาย ครูแบงส์…
‪แล้วก็แม่
‪ทุกคนแผ้วถางเส้นทางให้หนู
‪หนูติดหนี้แม่ก้อนใหญ่
‪และตอนนี้ถึงเวลา ‪ลูกแผ้วถางเส้นทางของตัวเองแล้ว
‪เพราะงั้น…
‪นี่คือบ้านของลูก
‪แคลิฟอร์เนียคือบ้านแม่
‪เพื่อความโชคดีค่ะ
‪ที่หนูจะบอกนะคะ มาดาม
‪คือเลานจ์เพทรอนส์ไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น
‪มันไม่ปลอดภัยสำหรับเด็กสาวๆ ‪และเพจก็เพิ่งได้เลื่อนขั้น
‪หนูเป็นห่วงเธอค่ะ
‪ฉันก็ด้วยจ้ะ
‪ขอบคุณนะ จูน ต้องใช้ความกล้ามากที่มาบอกฉัน
‪ปล่อยให้ฉันจัดการได้เลย
‪ขอบคุณค่ะ มาดาม
‪เอเดรียน ทัลบ็อทใช่ไหม นี่โมนิก ดูว์บัว
‪เรามีปัญหาแล้ว
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์