NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To nie tylko zły, ale i niebezpieczny pomysł.
Nie możesz przychodzić do znamienitej szkoły baletowej
i jarać się spektaklem, którego nikt nie chce oglądać.
- Mona chce. - Nie nazywaj mnie tak.
Błagała mnie o to jak za dawnych czasów.
Zapowiedziałam nowy balet Ramona Costy, co nie daje ci wolnej ręki.
Mamy inspirować artystów,
a nie niszczyć ich dusze.
- Artyści kroczą w mroku. - Nasza uczennica prawie zginęła.
Dlatego muszę im pomóc stawić czoła lękom.
Teraz pomoże im magia.
Szybko dorastają,
ale musimy pomóc im odnaleźć się w świecie.
Jeśli według was życie to bajka, róbcie Śpiącą Królewnę.
- Ja się zmywam. - Słucham?
Dokąd, Ramon?
Podobno Paryż nieaktualny.
- Czyżbyś miał inną pracę? - Nikt nie jest bezpieczny.
Zajęliśmy się tym.
Instalujemy zamki czasowe w internacie.
Ściema dla psioczących rodziców.
- To początek. - To żart.
I tak będą się wymykać, jak my kiedyś.
To ty wymyśliłaś ten piarowski chwyt.
Idźmy za ciosem.
Już widzę plakaty: „Dzieci odgrywają zbrodnie Kuby”…
Zatytułujemy go Rozpruwacz.
Jak zwał, tak zwał.
Nie masz zajęć?
Nadal mnie kocha.
Nie pochlebiaj sobie.
Wyobraź sobie prostą historię.
Chłopak poznaje pannę, nęka miasto.
I staje się legendą.
To byłby skandal. Zarząd w życiu na to nie pójdzie.
Maltretujemy ciała tych tancerzy.
Czemu mamy pobłażać ich psychice?
Ściągać szmaty!
Wszyscy!
Pierwsza pozycja przodem do drążka!
Oren, masz chwilkę?
Jasne.
Ładne podwójne tours.
Dzięki.
Ważne, by przyciągać uwagę. Żebyśmy my przyciągnęli uwagę widzów.
Chcesz coś powiedzieć?
Tak.
Dobrze nam wczoraj poszło.
Wiem.
Trzymajmy się razem i pokażmy klasę na przesłuchaniu.
- Już planujesz dominację nad światem. - Po co marnować czas?
Nie miałaś wcześniej przyzwoitych partnerów, co?
No i?
Każdy koleś w tej szkole potrafi zrobić to, co ja.
Wiem, że masz dziewczynę, i nie zamierzam się wpierniczać,
ale prawda jest taka, że mnie chcesz.
Jako partnerkę.
Zanim Ramon zrobi odsiew,
będzie nas obserwował.
Jesteś świetna.
Dasz czadu.
- Ale mam słabą technikę. - Opanujesz ją.
Tylko nie dzisiaj.
Chłodzisz się przed badaniem Wykręta?
Pokiereszowałaś się.
Jeśli znów wyłożymy się przed Costą, mamy przerąbane.
Słuchaj, przykro mi, że upadłaś.
Niepotrzebnie. Nic mi nie jest.
Ale ustalmy strategię.
- Moja jest prosta: wymiatać. - To za mało.
W studiu daję ci całego siebie.
Ale tutaj sama musisz sobie radzić.
Podobno upadłaś.
Bo Bette to upadła kobieta.
To nic takiego.
Dobrze, rzućmy okiem.
- Boli? - Nie.
A to?
Nic a nic.
Dobrze, cóż…
Na podstawie ograniczonej ruchliwości zakładam, że coś jest nie tak.
Może dlatego, że rekompensujesz opuchnięte ścięgno Achillesa.
Jesteś w rozsypce.
Gdyby coś było nie tak, tobym powiedziała.
Nie ryzykowałabym zdrowia dla głupiej roli.
Co robisz?
Jestem martwa, skończona, pokonana.
Przesłuchania nawet się nie zaczęły.
Costa nie obsadzi mnie jako solistki,
a mama odeśle mnie do Nowego Jorku.
Możesz go przekonać.
Łatwo ci mówić. Ty masz go w garści.
Bo nie widział, jak wymachuję na zajęciach Brooksa.
Tak, baletmistrz jest surowy.
Jakby mówił w innym języku.
Francuski to jest inny język.
Próbuję nadrobić zaległości.
Zacznij od podstaw.
Jeśli nauczysz mnie rzeczy, o których mówi Brooks,
ja pomogę ci się rozluźnić.
Skąd masz tę różę?
To prezent.
Zobacz.
„Twoja kolej, by pofrunąć”?
To praktycznie groźba śmierci.
Na ulicy obok Cassie leżała biała róża.
Pokaż to policji.
Zapomnij.
Neveah!
Nie wiesz wszystkich rzeczy o tej szkole.
Rzeczy, które widziałam.
Tamtej nocy nie spałam i widziałam kogoś na końcu korytarza.
W wielkiej bluzie z kapturem…
Z czerwonym zamkiem?
Skąd wiesz?
- Zgadłam. - Teraz panikuję.
Spokojnie.
To nie balet Ramona Costy.
Jesteś tego pewna?
- Wzywał mnie pan? - Wiesz dlaczego?
Trochę przesadziłam…
Notka od szefostwa.
Kończysz śledztwo w szkole baletowej i wracasz do patrolowania ulic.
- Nic nie upośledziło… - Cruz, jesteś nowa.
Osiem lat służyłam w wojsku.
Musisz mieć dystans do tego, co widzisz na miejscu zbrodni.
Mamy ślady walki,
dyrektorka mnie blokuje, a uczniowie kłamią.
Nie mam dostępu do akt. Wyślę to do wydziału zabójstw.
Przecież nikt nie zginął.
Chodzi o przyjaciółkę?
Chcesz wziąć urlop?
Nie, chcę, aby moi koledzy chronili ludzi, a nie instytucje.
Coś tu nie gra. Jeśli pan tego nie widzi, to jest pan częścią problemu.
Wiele kobiet zmarnowało swój potencjał,
bo na drodze stawały im uczucia.
To nie jest właściwy sposób, by zwrócić uwagę przełożonych.
Dobra, pięć minut przerwy.
Potem solówka.
Brava!
Madame DuBois. Ledwie wystarczyłoby na zaliczenie.
City Works ma szczęście, że wróciłaś.
Dziękuję.
Choć niektóre rzeczy się nie zmieniają.
Zbok pozostaje zbokiem.
Cóż mogę powiedzieć? Prezes zarządu jest entuzjastą.
Do tego hojnym.
Dobre, co?
Świetne.
Gadałem z Talbotem.
Miły gość. Chce zobaczyć jutro fragment Rozpruwacza.
Nie podejmuje decyzji artystycznych.
To pierwsze zebranie od upadku Cassie. Będą wybierać nowego prezesa.
To nie pora na przedstawienia.
Talbot uważa inaczej.
Mówiłaś, że w życiu się nie zgodzą.
Udowodnię ci, że tak.
Ramon!
Brisé volé.
Tendu cuisse.
Sissonne, trois, pas de bourrée.
Trois, pas de bourrée, pas de chat i pas de bourrée.
Za późno.
Dobrze się bawisz.
Prawda?
Piqué, balancé, balancé.
Soutenu.
Sissonne doublée.
Sissonne doublée! Relevé. Piqué en tournant en dehors.
Chaînés.
I zakończ.
Myśl jak marionetka.
Baletmistrz jest mózgiem, a ty ciałem.
- Dalej. - Dobra.
Bette.
Fajnie, że znalazłaś czas dla starej matki.
Dzięki za spotkanie.
Trochę się spieszę. Jestem umówiona na kolację.
Tata nie wrócił?
Bette, terapia działa.
Dobrze wiedzieć.
Ubiegam się o fotel prezesa.
Do trzech razy sztuka.
Nasze nazwisko zostało oczyszczone, więc pora sięgnąć po trofeum
i zyskać szacunek przyjaciół i sąsiadów.
Wżeniając się w kasę…
nie masz lekko.
Też chcę po coś sięgnąć.
Źle wylądowałam.
Dlatego chciałaś mnie widzieć.
Mogę kuśtykać na ibuprofenie albo mi pomożesz.
Myślałam o dwunastu percocetach.
- Sześć sztuk vicodinu. - Mamo!
Zależy mi na tobie.
Kogo my tu mamy?
- Jesteś. Jak próby? - Wspaniale.
Bette, dołączysz?
To z nią masz kolację?
Nie rób sceny, skarbie.
Mieszkam w internacie pięć ulic dalej.
To twoja decyzja.
Jeśli chcesz zostać, proszę bardzo.
À propos, ile masz głosów?
Sporo, odkąd moja córeczka została primabaleriną.
Ktoś musi zdetronizować Talbota.
Uwolnię lud.
Podobno macie przesłuchania.
W razie czego mogę pomóc.
Dzięki, nie trzeba.
Każdy inny tancerz błagałby o wskazówki Delii Whitlaw.
Żaden inny tancerz nie musi ich znosić przez całe życie.
I tak mam robotę.
Tak, lizanie klejnotów Costy to praca na cały etat.
Elizabeth!
Czemu jesteś taka podła?
Bo cierpię, mamo!
Pomóż mi, a obiecuję, że będę słodka jak miód.
Może ci pomogą.
Muszę wracać.
Zamierzasz to robić codziennie?
To zajmie tylko chwilę.
To mój pokój.
Nie chrzaniony meczet.
Używaj pleców.
Dziewczyno, widzę, że liczysz.
Jestem beznadziejna.
Nie, niektóre rzeczy są fajne.
Od początku.
Dalej.
Sześć, siedem i…
W balecie możesz być silny jak rugbista,
wytrzymały jak maratończyk i zahartowany jak mistrz wioślarstwa.
Ale masz też coś, czego nie posiada nikt inny:
gibkość.
Rodzisz się z nią.
Posiadasz boski dar giętkich więzadeł i ścięgien.
Ale to, co zostało ci dane, nie wystarczy.
A więc walczysz ze sobą.
Z ciałem, które chce zwinąć się w kłębek.
Łamiesz się, próbując się wygiąć.
Opuścisz dzień i się cofasz.
Przesadzisz, a ciało się mści.
Napina się pełne urazy.
Ale się uczysz.
Odkrywasz idealną torturę, by osiągać wyniki, nie niszcząc maszyny.
Dasz radę.
Spóźniłeś się.
Grand allegro.
Z rogu. Chcę saut de basque zamiast grand jeté en tournant.
Panowie…
tour en l'air. Panie, zostawcie jeté.
I…
Nie licz.
I tour en l'air!
Balancé, balancé, soutenu.
I six.
I six!
Szerzej.
I tour en l'air.
Piąta pozycja przy assemblé, nie tylko przy lądowaniu.
Dzięki, Brooks.
Miło, że inspirujesz kolejne pokolenie.
Wyłonię ośmioro z was,
którzy przygotują później krótki pas de deux.
Wtedy zadecyduję, kto zatańczy solówkę.
Pan Brooks przydzielił wam partnerów.
Ale nie będę się do nich przywiązywał.
Ty.
I ty.
Tak!
Woli June Park ode mnie?
Ślepy czy co? Ona jest okropna!
Boże.
Nie mogę z tobą rozmawiać.
Rozumiem.
Też bym się wściekła.
- Nie, po prostu… - Wiesz, jak to jest.
Atakujemy tych, których najbardziej kochamy.
Zjedz muffinkę.
Stawiam.
Zasłużyłaś.
Poza tym zasługujesz na główną rolę.
Obie na nią zasługujemy.
Dlatego wiemy, kto stanowi prawdziwy problem.
Nowi, którzy przyjeżdżają.
Neveah?
Wykorzystuje cię.
Pomogła mi wczoraj. Tylko dzięki niej przeszłam dalej.
Nie doceniasz się.
To prawda.
Neveah Stroyer szuka skrótu na szczyt,
a pomagając jej,
rzucasz sobie kłody pod nogi.
Przyjaźnimy się od 13. roku życia i musimy trzymać się razem.
Inaczej skończysz jak Cassie.
Jak to?
Będziesz wzbudzać podziw i strach.
Ale na końcu…
zostaniesz sama.
Nowy balet nosi tytuł Rozpruwacz.
To historia seryjnego mordercy. Brutalnego i okrutnego.
To również historia kobiet, które…
Coś nie tak?
Jeden z was będzie Kubą.
A jedna z was zagra jego ostatnią ofiarę, Mary Jane Kelly.
Szukam namiętności, ekspresji, odwagi…
i skupienia.
Postarajcie się.
Bette.
Naradzałam się z zarządem odnośnie jutrzejszego zebrania.
Jestem trochę…
Costa mnie odrzucił.
W pierwszej rundzie.
Nie najlepszy moment.
Miałam ochotę umrzeć.
Wyobrażam sobie.
Po tym, ile wydałam na instruktorów i ile drzwi ci otworzyłam,
twoja porażka nie ułatwia mi pracy.
Staram się, mamo. Przysięgam.
Robię straszne rzeczy, by nie wypaść z gry.
Zaczynam wątpić, czy jestem dobrą osobą…
i postępuję właściwie.
Elizabeth, masz tylko jedno zadanie.
Tańczyć lepiej niż ktokolwiek inny.
Wtedy będziesz ustawiona.
Ja również. Nasza rodzina będzie miała przyszłość.
- Ale jeśli ciągle dajesz ciała… - Naprawię to.
Muszę tylko oczyścić umysł. Mamo!
Może pójdziemy do herbaciarni, do której mnie zabierałaś?
Zamówimy sobie te małe kanapki.
Widziałaś ostatnio, żebym jadła chleb?
Potrzebuję teraz mamy.
Oczywiście.
Ale najpierw sama muszę założyć maskę tlenową…
abym mogła pomóc tobie.
Jeden krok do podniesienia.
W górę i od razu w dół. Nie bójcie się.
To nie moja choreografia.
Przestańcie!
Wy dwoje.
Pokażcie im.
Na co czekamy? Muzyka!
Z arabeski.
Ładne ozdobniki. To bardziej w moim stylu.
Jesteście młodzi…
wygłodzeni…
silni i entuzjastyczni.
Ale brak wam konsekwencji,
a w balecie to podstawa.
Nie możecie jednego dnia być świetni, a następnego beznadziejni.
Jutro zobaczymy, jak wam pójdzie.
Moja balerina z pozytywki.
Na pewno jej nie widziałaś?
Nie.
Obiecuję, że nie będę zła,
ale naprawdę jej potrzebuję.
Nie ukradłam jej.
- Widziałaś, co się stało. - Czekaj.
Myślisz, że kiepsko ci poszło,
bo nie potarłaś brzucha jakiejś figurki?
Mam dużo na głowie.
Więc wykonuję pewien rytuał.
Uspokaja mnie i przypomina, na co mnie stać.
A ty jako jedyna o tym wiedziałaś.
Masz chwilę?
Tak.
To moja wina.
Schrzaniłam to. Przepraszam.
To dopiero pierwsza próba.
Wciąż możemy dowieść Coście, że jesteśmy dobrzy.
Czuję, jakbyśmy gonili za dawną magią zamiast tańczyć w danej chwili.
Tak, za bardzo się staramy.
Musimy się wyluzować.
Wydostać się ze studia, sami coś znaleźć.
Bette!
Przepraszam.
O Boże!
Popatrz tylko! Wymknęliśmy się, zanim Monique nas zamknie.
- Dzięki za SMS-a. - Na twoim miejscu chciałabym wiedzieć.
Muszę odsapnąć.
Mam też inny pomysł.
Naucz nas choreografii Ramona.
Możesz o nim teraz nie wspominać?
Nie zobaczy tego.
Wbijemy się na próbę.
Nie zdradzę, że to ty nas uczyłeś.
Twoja matka nie pociąga za sznurki?
Teraz ja straciłam ochotę.
Proszę.
Pomóż nam to opanować.
Co to było?
Ten psychol cały czas nas obserwował.
Gapił się na nas.
Mówiłem ci o wczoraj?
Wchodzę do pokoju, a ten leży i modli się do Bóg wie czego.
Ja znajduję Boga w sypialni w inny sposób, ale co kto lubi.
Przeraża mnie.
Caleb, niefajnie.
Co? Sam mówiłeś, że do nas nie pasuje.
Bo jest arogancki, nie dlatego, że zwraca się w stronę Mekki.
Nieważne.
Nie ja!
Uważaj, cioto.
To ty łazisz jak ciota.
Dupek.
Zamknij się i przeproś.
W tej kolejności?
- To może być trudne. - Spieprzaj.
Shane! Spokojnie.
Atakujesz jego, to i nas.
Policja? Chcę zgłosić bójkę. Zaatakowano mnie i przyjaciół.
Jezu, kim wy jesteście?
Tancerzami, dupku.
I skopiemy ci tyłek!
Banda wychudłych dziwolągów.
Poprawka: jest na odwrót.
Już nie żyjesz!
Raczej walę cię w ryj!
Tylko na tyle cię stać? Dalej!
Właśnie tak!
Pożałujesz tego!
Już się boję!
To nasza dzielnia, suko!
Chłopaki!
O Boże!
Gdzie nauczyłeś się bić?
Kogo to obchodzi?
To przez ciebie musiałem.
Rodzina wojskowych.
Jakiś problem?
Panno Stroyer?
Muszę iść spać.
Chodzi o Cassie.
Szkoła mówi, że się potknęła. Wierzysz w to?
Gdy do tego doszło, byłam w innej strefie czasowej.
Ale zajęłaś jej miejsce i może cię spotkać ten sam los.
Opowiedz o róży.
Niech cię, June!
Zadziera ze mną.
Nie, boi się o ciebie.
Ktokolwiek popchnął Cassie, mógł wysłać wizytówkę,
która pije wodę w twojej sypialni. Więc może pogadamy.
Proponuję pani zacząć od źródła.
June widziała dużo więcej tej nocy.
Na przykład co?
Co? Neveah!
Kurwa…
Dzięki za wsparcie.
Ojciec powtarzał: „Nie zostawia się żołnierza na górze”.
Dobry z niego człowiek.
Teraz już martwy.
- Przykro mi. - Słusznie.
Zabiliście go.
Kto? Francuzi?
Dobrze wiesz.
Aby uczcić pamięć ojca, musiałem dziś bronić jego wroga.
Możemy być rywalami.
Ale przysięgam…
że nie jestem wrogiem.
- Musimy dzielić pokój… - Nie musimy.
Mam układy z madame.
Poproszę ją o zmianę współlokatora.
Zachowaj ten teatrzyk dla innego frajera.
Co ty wyprawiasz?
Neveah, puść mnie! Jezu!
Puszczaj!
Każdy by tak zrobił!
Każdy kabel. Mówiłam, że nie gadam z glinami.
I mieszasz między mną i Bette?
Mówiłam jej tylko, że jesteśmy w klubie. To nie moja wina!
Zwinęłaś mi amulet.
Chyba żartujesz!
Gdzie go schowałaś?
Jesteś stuknięta. A teraz wszyscy o tym wiedzą.
Ty suko.
Nie włożyłam go tam.
Po tym, jak ci pomogłam?
A ja tobie!
To ostatnia rzecz…
Jedyna, jaką dostałam od mamy.
Doszły mnie słuchy o bójce, ale nie sądziłam, że chodzi o was.
Madame DuBois, odbierałam tylko to, co straciłam.
- Stracisz dużo więcej. - Madame DuBois?
Nie potrafisz uszanować tej formy sztuki,
więc solówka nie wchodzi w grę.
- Chwileczkę… - Takie są zasady.
Chyba każdego obowiązują inne.
Musisz się dopasować.
- Chcemy jej, madame. - Słucham?
Właśnie to opublikowali.
PRZYSZŁOŚĆ BALETU?
Spodobałaś im się.
W świecie baletu pojawia się paradoks:
nasza niezwykła giętkość ma rozkwitać w sztywnym świecie.
Brutalne zasady, nieustanna izolacja, chaos w twoim umyśle
zamieniają twoją naturalną skłonność do rozciągania się
w perwersyjny wyraz cudu.
Aby stać się plastyczną gliną, musisz dać z siebie wszystko.
Uczysz się oszukiwać sam siebie.
Tłumisz w sobie uczucia i nie zważasz na to, co możliwe
w dążeniu do ekstremalnej wysokości, długości i szybkości.
Z czasem stajesz się tym, czego inni pragną i oczekują
za pomocą prostych środków.
Siłą użytą w stosunku do ciała trzymanym poza zasięgiem bólu.
Wstrzymujesz ten ból.
Wstrzymujesz go.
Mi amor, dzień dobry.
Mi amor, chce mi się spać.
Chcesz mnie tak puścić?
Cały dzień pracuję z pięknymi kobietami.
Tutaj musisz się zachowywać.
To uczennice.
A jedną z nich jest moja siostra.
Spokojnie.
Nie dostanie głównej roli.
Przesłuchania nadal trwają.
To nieistotne.
Już ją wyrzuciłem.
Myślałam, że pójdzie jej lepiej.
Ona też.
Kto do ciebie wypisuje?
NR NIEZNANY: NIE ODEJDĘ
Nikt.
- Ta dziewuszka z corps? - Nie.
To… nikt.
Ktoś pisze, że byłem niegrzeczny i że ma na mnie haka.
A ma?
- Jest coś, co powinnam…? - Oczywiście, że tak.
Zawsze jest.
Jestem artystą.
I jak każdy porządny artysta…
jestem bestią.
Gdy jestem głodny…
jem.
Dziwaczne rozciągnięcia i szaleńcze wygięcia stóp…
Stajesz się giętki, by zbliżyć się do Boga.
Rozciągasz swoją istotę, duszę.
Pokaż im, na co cię stać.
Nie spodoba im się.
Wrogów najbardziej torturujesz własną doskonałością.
Frajerka.
Spójrz na siebie. Dominacja nad światem?
Skopiemy ci tyłek.
To się nazywa show.
Cassie.
To zbyt ryzykowne.
Też byłam przyszłością.
Nie oglądaj się.
Tylko się potkniesz.
Mam cię.
A oni wygrają wyścig.
Od podstaw…
Nosisz rozmiar 37.
Tak.
A to rozmiar 36.
Tylko… przeglądam.
Ten artykuł przyniesie więcej szkody niż pożytku.
Masz talent.
Ale nie tańczysz choreografii, tylko ona ciebie.
Chcę się uczyć.
Jeśli pan mnie nie nauczy, zrobią to inni.
Ramon Costa jest tu przejazdem.
A z takim nastawieniem ty też.
Tu jest moje miejsce.
Coś ci powiem.
Ci, którzy naprawdę w ciebie wierzą,
nie stawiają cię w centrum uwagi, robiąc z ciebie hit sezonu.
Trzymają się na uboczu i uczą cię podstaw.
Tak się to robi.
Od podstaw?
Właśnie.
Mam tylko dwa lata, by zostać Delią Whitlaw.
Nikt nie zajmuje miejsca na szczycie tylko dlatego, że chce.
Tak?
No to zobaczymy.
MAMA: DLACZEGO TEN ARTYKUŁ NIE JEST O TOBIE?
Nie możemy się spotykać.
Artykuł pogrążył kierownictwo szkoły.
Wyraźnie tylko Neveah zaprowadzi nas do ziemi obiecanej.
Nie zgadzasz się?
Wlokła mnie wczoraj przez korytarz jak jakaś prostaczka.
I nazwała kłamczuchą.
Bo nią jesteś.
Słucham?
Mówiłaś, że w noc wypadku byłaś w łóżku.
- Byłam. - Rozmawiam też z innymi.
Mówiłam, co mogłam…
By ratować swój tyłek.
Bałam się.
To prawda.
Nie spałam tej nocy
i widziałam, jak korytarzem zbiega ktoś w bluzie z kapturem,
ale ta osoba też mnie widziała.
Jeśli to wypłynie,
ta osoba będzie wiedziała, że to ja puściłam farbę.
Dobra, była w bluzie z kapturem?
Tak.
Ale jedyną twarzą, jaką widziała, była moja.
O rany.
- Ty założyłeś drzwi? - Tancerze.
Tak, a dzięki jednemu z nich masz limo.
- Pora na rewanż. - Spróbuj.
Shane, odpuść. Idziemy.
Fajna.
Póki mnie nie poznasz.
Jesteście do dupy.
Ale ktoś musi zatańczyć wieczorem dla zarządu szkoły.
Wy.
Jeśli się nie zbłaźnicie, dostaniecie tę rolę.
Przyszłość!
Boże, przeczytałeś w sieci?
Wyglądałaś groźnie.
Pindy muszą cię zaakceptować.
Tak, moje życie towarzyskie kwitnie.
Zobacz…
z kim się bujam.
Śpiąca Królewna.
Zrób snapa.
Tyler, jesteś obrzydliwy.
Dzięki niej tam jesteś, nie?
Nowa gwiazda.
Wcale nie.
Jesteś najlepsza.
Musisz pogodzić się z tym, że być może jestem tylko przyzwoita.
Nie ma takiej opcji.
Robisz to dla nas wszystkich.
Muszę kończyć.
Śledzi mnie pani?
Wpadam tu czasem po zmianie.
Dowiaduję się wielu rzeczy.
Cassie siada i zaczyna nadawać?
Nie, ale ludzie, którzy ją odwiedzają.
Nie ja.
To straszne…
Wchodzisz do świata, który opuściła w ten sposób.
- Nie. - Co?
Nie dam się podejść.
Liczy pani na awans?
Byłam tam. Uratowałam jej życie.
Umieściła ją pani w czyśćcu.
Szara bluza z kapturem i czerwonym zamkiem.
Twoja współlokatorka widziała w niej kogoś tamtej nocy.
To budynek pełen nastolatków.
Wszyscy takie noszą.
Nie wiem, co cię trapi. A ty nie wiesz, co trapi mnie.
Ale każda z nas patrzy na wojowniczkę.
A w walce ktoś musi cię asekurować, jeśli zamierzasz wyjść z ukrycia.
Próbuję ci powiedzieć…
że cię asekuruję.
TWOJA KOLEJ, BY POFRUNĄĆ
Przepraszam.
Za co?
Nie wiem. Dobre pytanie.
Piękny, co?
Widok.
Horyzonty i tak dalej.
Nie mogę uwierzyć, że nas wybrał.
To oczywiste, że wybrał ciebie, ale mnie…
Poradzisz sobie.
Zaufaj mi.
Nasz wielki moment.
Nie chcę się spóźnić.
Będziemy tańczyć dla tych wszystkich ludzi.
Tak, ale ćwiczyliśmy to z milion razy,
a przynajmniej kilkanaście,
czyli dużo więcej niż wiele rzeczy, które dobrze robiłam wcześniej.
Tak że będzie super.
Pójdzie jak po maśle i…
Masz klucz?
Nie.
Co, do diabła? Otwórz się.
Może w ten sposób?
Halo?
Przepraszam.
Ma pani chwilę?
Niestety nie, panie Wick.
Mam poważny problem.
Jesteś dużym chłopcem. Poradzisz sobie.
Mieszkanie z Nabilem?
Nie ma mowy.
- Pogadaj z Torri. - Posłucha cię.
Caleb, mam własne problemy.
Nabil jest dobrym tancerzem i ma prawo tu być.
Wiesz o moim ojcu.
Porozmawiamy jutro.
JESTEM W CHICAGO ZOSTAŃ TAM
Pomagam młodemu człowiekowi wyzdrowieć po urazie łąkotki.
Ale zważywszy na oczekiwany…
Selena ich szuka. Dzwoniłam do nich, ale nie odpowiadają.
To ci pasuje.
Ramon, może tego nie chciałam, ale nie zamierzam ponieść teraz klęski.
…biorąc pod uwagę grafik i budżet,
będzie to miało kluczowe znaczenie dla zdrowia i bezpieczeństwa uczniów.
Dzięki za raport o stanie zdrowia.
Dobrze wiedzieć, że nasi młodzi tancerze są w formie.
A teraz Ramon Costa zaprezentuje fragment spektaklu,
który dla nas zaaranżowałem.
Panie i panowie, musimy zaczekać.
Mamy zatwierdzony plan.
Ale taniec, Hadrianie, wymaga elastyczności.
Proponuję omówić następny punkt: funkcję prezesa zarządu ASB.
Ale to część mojego programu. Zobaczmy go przed głosowaniem.
Zgadzamy się.
Nasza ukochana szkoła baletowa zmierza w kierunku katastrofy.
Ale każdy kryzys daje szansę na odrodzenie.
A mnie się wydaje, że to miejsce trzeba wymyślić na nowo.
Pod kierownictwem Talbota bezpieczeństwo padło ofiarą korporacyjnej wydajności.
Wprowadzamy zmiany.
Drzwi tego nie naprawią.
Jako matka dwóch tancerek
mogę spojrzeć rodzicom w oczy i zapewnić ich o bezpieczeństwie dziecka.
Jak przypomina artykuł,
jeśli balet umiera, jedynym sposobem, by go uratować,
jest inwestowanie w wizję, którą wesprze każda kochająca matka.
Każdy tancerz w pewnym sensie jest naszym dzieckiem.
Musimy więc zrobić wszystko, aby dać im przyszłość, na którą zasługują.
Jeszcze nie głosujemy.
Przeciągasz, Hadrian.
Pan Talbot ma rację.
Mamy zatwierdzony plan.
Ze względów prawnych nie możemy go zmienić.
Nie mamy tancerzy.
Owszem.
Przyszliśmy obejrzeć June, ale jesteśmy gotowi.
Nieprawda.
To nie was wybrałem.
Miło, że ktoś przejął inicjatywę.
Zobaczymy taniec?
Oczywiście.
Whitlawsi zawsze są tam, gdzie trzeba coś naprawić.
Kochanie, byłaś cudowna.
Cieszę się, że twoja ciężka praca w końcu zaowocowała.
Whitlawsi są tam, gdzie trzeba coś naprawić.
Gratuluję, pani prezes.
Jak mogłam być tak głupia?
W porządku.
Będzie niejedna okazja, by zaimponować zarządowi.
Nie, jeśli mama się dowie, że nie dostałam głównej roli.
Tak mi przykro.
Shane nalegał, żebyśmy nauczyli się choreografii.
Zatańczyłam, bo chciałam ci pomóc.
Nie sądziłam, że Ramon nas wybierze.
To nie twoja wina.
Tylko Neveah.
Nie myślisz…
Nabil obwinia Caleba.
Ale to ona mi to zrobiła.
Miałaś rację.
Nie powinnam była jej ufać.
- Może nowe drzwi się zacięły. - Bette.
Potrafię rozpoznać wroga.
Dobrze wyglądasz.
To, jak ze sobą pogrywasz…
Osiągam rezultaty.
Bette napisała.
Ty też osiągasz rezultaty.
Tym razem ja tańczę księcia.
W balecie Ramona Costy nie ma żadnych książąt.
Tylko diabeł.
Nie jestem złym gościem.
Musimy przestać to robić.
- Bo mnie obsadził? - Bo to złe.
Mówiłeś, że to nic takiego.
Dla mnie.
Wiem, co się tam dzieje, Shane.
Nie jestem idiotą.
Tak?
Co się tam dzieje?
Wal się.
Na tym to polega.
A to pech.
Zostawiono mnie na górze.
Może po prostu się do tego nie nadajesz.
Chcesz, by mnie wyrzucili.
Dlaczego?
Madame DuBois zaprosiła mnie tu, bo doskonale wie,
że jestem znakomitym tancerzem.
Nie wiem, co widzi w tobie.
Jestem tu od dawna.
Dowiodłem swojej wartości.
Z tym że…
postanowiła, że szkoła potrzebuje czegoś więcej.
Więc zastanów się, Calebie Wicku,
zanim każesz jej wybierać między nami…
kogo wybierze.
Jestem pewien…
że to nie będziesz ty.
Robota skończona?
Tak, teraz już nic wam nie grozi.
Super.
Co za ulga.
Spoko, te drzwi łatwo się zacinają.
Ale…
jeśli chcesz się odwdzięczyć…
przyjdź mnie zobaczyć.
Wchodzę o 21,00.
Piosenkarz?
Neveah, zostaw moje rzeczy. Nie panujesz nad sobą. Mama?
Ty też. Zabieram cię do domu.
To jest mój dom.
Miałyśmy umowę.
Albo dostaniesz główną rolę, albo wracasz do Nowego Jorku.
Przykro mi,
ale to koniec.
Mówiłam, że ludzie nie doceniają mnie na własne ryzyko.
Mnie też nie doceniają.
Jako szef medycyny sportowej mogę nie wydać zgody na taniec.
Na przykład kiedy?
Gdy widzę, jak ktoś tańczy jak ty.
Podejrzewam złamanie drugiej kości śródstopia.
Potrafisz dobrze kłamać.
Ale nasze ciała nie kłamią.
Napisy: Monika Bartz