Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
87. Yaş günü
Bunu yapmaktan gerçekten nefret ediyorum.
-Bunu yapacak elemanları var. -Gerçek bir yıldız değilim
-çünkü başkası bu işi yapabilirdi. -Aynen.
Her şey böylesine iyi giderken yüzünün kızarmaya başlaması
ne kadar ilginç.
Gösteri dünyası bu. Hiçbir şeye gerçekten inanmamalısın.
Yok ünlüymüşsün, yok bilmem ne! Hepsi palavra.
Şöhret inip çıkar. Şu anda çıkmış durumda.
KENNEDY CENTER ONUR ÖDÜLÜ 6 ARALIK 2015
RITA MORENO EN İYİ ÇOCUK ALBÜMÜ
TELEVİZYON AKADEMİ ÖDÜLLERİ
Hay aksi!
Yerde bir elmas var!
Bu 77.yaş günümde başladı ve çok eğlenceliydi.
Yaş günü partilerimde hep bir konu ve kostüm seçerim.
İnsanlar kostüm giymeyi severler. Hatta buna bayılırlar.
Bu yıl konum Küba'daydı.
KÜBA'YI ZİYARET ET
Çocuk partisi gibi bir şey.
Küba'yla ne ilgisi var bilmem ama bu çok hoş.
İlgisi nereden mi geliyor? Festivalden.
İlgisi tam buradan geliyor.
Gel de şu yavru muzlara bak.
Fillerin penisine benziyor.
Öyle değiller mi tatlım?
Benim küçük bebeklerime benziyorlar.
87. Yaş günü
Rita, o şey... bir diva kız.
Kelimenin tam anlamıyla öyle biri.
Sanki o tarihi akla getiriyor.
Bu işte Amerikan rüyasını Rita Moreno'dan daha çok
yaşamış biriyle karşılaştığımı sanmıyorum.
Doğal bir icracı olduğumdan doğuştan böyle olduğumu sanıyorum.
Genlerime miras kalmış.
İlk resmimi gördüğüm andan beri hep film yıldızı olmayı istemişimdir.
Mutlu yıllar sana
Ve hep ne büyük bir yolculuk olduğunu düşünürüm.
Tıpkı bir oyundaki gibi
Duygularım ucuz taklitler
Rol kesmen gereksiz
Rolünü zaten biliyorum
Bu bir rol diye yalan söylüyorsun
Ama sonunda
Gerçek karakterin bu oluyor
Amerikalı arkadaşına bir mesajım var.
O katile Maria'nın onunla asla buluşamayacağını söyle.
Chino'nun onları bulduğunu ve onu vurduğunu söyle.
O öldü.
Bazıları Rita Moreno'yu Amerikan Rüyası'nın gerçekleşmesi sayıyor.
Rita Moreno, Özgürlük Heykeli'ni gördükten 80 yıl sonra
o heykelin vaat ettiği şeyin simgesi olmaya devam ediyor.
Burada, Amerika'da tipinin, nereden geldiğinin hiçbir önemi yok.
Soyadın da önemsiz. Çalışırsan başarabilirsin.
Bir sömürge geçmişinden gelen bir göçmenin
yıldızlar âlemine girmeyi başarması.
Bazı insanlar bunu böyle değerlendirebilir.
Oysa ben, önüne engeller konduğunu, sınırlandığını görüyorum.
Bu onun algılanan kökeninden
ve bu kökeninin insanlara yaptırdığı çağrışımlardan kaynaklanıyor.
Rita Moreno sahneye çıktığında çok az sayıda insanı takip ediyordu.
Rita Hayworth en bariz kişiydi.
Rita Hayworth Latin kimliğini bir şekilde gizliyordu.
Sanırım Rita Moreno da bu güçlükle yüzleşti.
Onun gibi birinin kendini oynayabilme olasılığı nedir?
Annem bana küçük bebeğim Munequita derdi.
Ben de bu rolü oynamayı öğrendim.
Merhaba tatlım.
Kendi kendime konuşurum.
Küçüklüğümden beri bunu yaparım.
Annem her zaman İspanyolca mırıldanırdı.
Ne dediğini anlamıyordum... İyi ama ne olacak?
Bazen kendime şakalar yaparım. Şaka demeyelim de
komik bir sesle bir şey deyip kendi kendime gülerim.
Ben Porto Rico'nun Humacao şehrinde doğdum.
Humacao hastanesi olan tek kentti.
1931 yılıydı.
Küçük erkek kardeşim Francisco ve babam Paco Alverio vardı.
Çoğu zaman yalın ayaklaydım. Ayakkabı gereksinimi duymazdık.
Annemin yakındaki dereye çamaşır yıkamaya gittiğini hatırlıyorum.
Oradaki kadınlar hepsi şarkı söyler birbirlerine bağırırlar
hikâyeler anlatırlar ve...
"Hey Juan'a ne oldu?"
Anladınız mı?
Çocuklar derede yüzüp oynarlardı.
Bu çok mutlu bir anı.
Annem boşandığında
dedemle birlikte taşındık. Beni dans ettirip kayıt yapmıştı.
Ettirdi yanlış, çünkü bayılmıştım.
Daha ilk başta ilgi çekmenin çok hoş olduğunu fark etmiştim.
Her şeyi değiştirense "daha iyi bir hayat" için ABD'ye taşınmak oldu.
Sive Chino, Pollack'ın yaptığının yarısını yapıyor.
-İşte reklam bu. -Pollack Amerika'da.
Senin annen Polonyalı, baban İsveçli ama sen burada doğdun.
Başka bir şeye ihtiyacın yok. Sen Amerikalısın ya biz?
Yabancıyız!
Annemle SS Carabobo isimli bir gemiye bindik.
Aslında çok komik bir isimdi
çünkü "şapşal yüz" anlamına geliyordu.
Uğurlu da gelmedi bu arada
çünkü hemen bir fırtınaya tutulduk.
Kusup duruyorduk, insanlar çok korkmuştu.
Şu "daha iyi hayata" işte böyle başlıyorduk.
Çok geçmeden annemin Porto Rico'yu temelli olarak
terk ettiğini anladım.
Küçük kardeşim Francisco'yu ve babamı terk ediyordu.
Küçük kardeşimi bir daha asla görmedim.
Porto Riko'dan New York'a gelmek Oz Büyücüsü'nü tersinden yaşamaktı.
O muhteşem yeşilliklerle kaplı renkli yerden
bu şeye...
Orada dikilmiş olan o yeşil kadına baktım.
Elinde kocaman bir dondurma külahı tutuyormuş gibi geldi.
Onu Amerika Birleşik Devletleri'nin başkanı sandım.
1930'lu yıllarda insanların gelişi Büyük Buhran'a rastlıyor.
Porto Rikoluların mevcut olan sınırlı işler için
birbirleriyle rekabet eden zümrelerle
gerginlikler yaşamasının nedenlerinden biri bu.
Oraya vardığımızda muhtemelen şubattı.
Dondurucu bir soğuk vardı.
Porto Riko'da iktisadi anlamda koşullar zordu.
Kelimenin tam anlamıyla sırtlarında giysi olmadan geldiler.
Ancak her zaman kendilerine has bir tarzları olmuştur.
"Hey, bana bak" derlerdi âdeta.
Annem bana çok şey dikti
çünkü beni bez bebek gibi giydirirdi.
Gerçekten o zamanlar New York'ta
epeyce bir hor görme ve ayrımcılık vardı.
Bazı sokaklarda yürürken aşırı tetikte olmak zorunda kalırdım
çünkü sokak çeteleri oralarda takılır
bana bugün sorsanız kimsenin bilmediği sözcüklerle seslenirlerdi.
Spico günlerde birisine seslenirken kullanılabilecek en kötü sözcüklerdendi.
Şu sokaktan geçer bu sokaktan geçemezdiniz.
Çünkü orası İrlanda sokağıdır.
Bu şey gibiydi... Bu gerçekti.
Hangi sokakta yürüdüğüne bağlı olarak karşılaştığın bir ayrımcılıktı
ve gerçekti.
Ben New York şehrinde büyüdüm.
Büyürken fazla bir değerimin olmadığını
hem öğrendim, hem de inandım.
Hiçbir değeriniz olmadığına inanırsanız bu gerçekten ciddi bir hastalıktır.
O çeşit değersizlik duygusunu
çok uzun yıllar ben de yaşadım.
Dans dersleri o zaman için derdimin tek dermanı oldu.
Böylece İspanyol dansına başladım.
Profesyonel anlamda sahneye ilk kez altı yaşındayken çıktım.
Greenwich Village'teki bir gece kulübündeydi.
Ona hayatta kalmayı öğreten bir sürü yıl geçirir.
Daha küçük yaşlarda dans ederek hayata tutunabileceğini anlar.
15 yaşımdayken filan okulu bıraktım.
Gece kulüplerinde çalışmaya başladım.
16 yaşında eve ekmek getiren sadece oydu.
Genç adamların gitmeye hazırlandığı bir rıhtımdaki gösterimi hatırlıyorum.
"Rum and Coca-Cola"şarkısını söylediğimi anımsıyorum.
Rom ve Kola içiyorum...
...annemin dikmiş olduğu Carmen Miranda kostümünü giymiştim.
Bütün kostümlerimi o dikerdi.
Okul çanına benzeyen gürültülü bir çan çaldı,
bazı çocukların dönme işaretiydi bu.
Hayatımda öylesine dokunaklı bir an hatırlamıyorum.
En az yarısının dönmediğini anlamamıştım.
Eğlendirmek, onun için
acı deneyimlerden sağ çıkabilme biçimiydi.
Film diyebildiğim çağlardan beri filmlerde olmayı istedim.
Bu benim amacımdı. Nihayetinde bir şekilde filmlere girecektim.
Bir yetenek avcısı bir dans resitalinde beni keşfetti. MGM'dan biriydi.
Mutluluktan havalarda uçuyordum.
Sahnenin arkasına gidip anneme kartvizitini verdi.
Ve ona dedi ki: "Louis B Mayer kasabada."
MGM Stüdyoları'nın başıydı ve başka şeylerin yanında
Oz Büyücüsü'ndende sorumluydu.
"O, kentte olacak ve seni onunla tanıştırmak istiyorum" dedi.
Onunla Waldorf Astoria'da çekme-katta buluştuk
ancak oraya çıkmamız zor oldu
çünkü bir çekme-katın ne olduğunu bilmiyorduk.
Hangi asansörün gittiğini bilmiyorduk.
Annem "Ne yapacağımı bilmiyorum" dedi.
Biz de resepsiyona gittik.
"Louis B. Major'ı görmemiz gerekiyor ama ne yapacağımızı bilmiyoruz" dedi.
Kadın da dedi ki: "PH yazan düğmeye basın yeter."
Üzerine basarak tane tane söyledi. PH.
Böylece annem PH'ye bastı
ve biz doğruca çekme-kat daireye gittik.
Daha önce asla bir otelde bulunmamıştık.
Bu tamamen öyle... daha 16 yaşındaydım.
Mümkün olduğunca Elizabeth Taylor'a benzeyecek şekilde beni giydirmiştik.
Gerçekten çok komikti. Korse taktırmıştık bana!
Belimi inceltmek için çünkü onun beli çok inceydi.
Sonra biraz da yardım aldık.
Saçlarımı onun gibi yaptım, kaşlarımı onun gibi yaptım.
Ona benzetebilecek her şeyi yaptım. Rol modelimdi
çünkü o günlerde benim gibi biri için hiç rol model yoktu. Hiç kimse!
Hiç kimse yoktu.
Ondan başka bakabileceğim biri yoktu çünkü o daha genç, ergen biriydi.
Oraya gittim buluştuk, beni şöyle bir süzdü.
Dedi ki: "Aman Tanrım,
bu kız Elizabeth Taylor'ın İspanyol şubesi olmuş."
Çok heyecanlanmıştım.
Sırf benziyorum diye bir sözleşme imzaladım, hiçbir şey yapmayarak!
Komik olan şu ki hayatın boyunca canını dişine takıyorsun
sonra böyle bir şey oluyor
ve birisine benzemekten başka hiçbir şey istemiyor.
Bu çok tuhaf.
Union Pacific ile batıya gideceklere
103 numaralı tren, Los Angeles şehrine gider.
Yaklaşık altı ay sonra annemle ben Hollywood'a giden trene bindik
ve stüdyo yakınlarında Culver City'de küçük bir kulübe bulduk ki
oraya yürüyebileyim. Araba kullanmayı bilmiyorduk.
Arabamız da yoktu.
CULVER CITY CA 27 EYLÜL 2018 SAAT 6:00
Porto Rikolu küçük bir kız düşünün.
MGM'ta sözleşmesi olan kimsenin saygı duymadığı biri.
GOLDWYN-MAYER-STÜDYOLARI
Bu anlatılamayacak kadar heyecan vericiydi.
GOLDWYN-MAYER-STÜDYOLARI
Şunu da söylemek gerekir ki her gün oradaydım.
Günaydın.
Teşekkürler.
MGM'ta insanlar bana iyi davranmıyorlardı.
Ben selam veriyordum, onlar başka tarafa bakıyorlardı.
Elbette ben bunu anında
Latin olduğum anlamına yordum.
Bu kaçınılmaz, öyle değil mi?
Sana iyi davranılmazsa senin de öyle bir sorunun
ya da korkun varsa, ilkin hep bunu düşünürsün.
Vay be, puf böreği mi o?
Aman Tanrım.
Lezzetle bayram etsin miden!
-Günaydın. -Günaydın. Nasılsın?
Puf böreği sever misin?
-Yok. Pastırmalı yumurta yerim her sabah. -Tamam.
Kolesterolüm yüksek çıksın istiyorum.
Aynen... Ekşi krema ye o zaman, tatlım.
-Orada görüşürüz. -Tamam.
Günaydın Dr. Ford.
Gönüllü bir şekilde ortaya çıkıp hikâyenizi bizimle paylaştığınız için
size teşekkür ederim.
Sizin için kolay olmadığını biliyorum.
Cinsel şiddet ciddi bir problem.
ABD'de üç kadından birinin
ve altı erkekten birinin
hayatlarında cinsel şiddete bir biçimde maruz kaldığı tahmin ediliyor.
Gerçekten de bana sık sık seks objesi olarak davranıldı.
Tanıtım bölümünün yaptığı şeylerden biri
aslında eskort kız isteyen biriyle size bir randevu ayarlamaktı.
Stüdyo sözleşmeli oyuncularından yapmacık randevulara gitmesini isterdi.
Ve her zaman resmin dergiye düşerdi.
20th Century Fox ile senin sonraki resminden bahsederlerdi.
Bir stüdyoyla sözleşme imzaladığında sana sahip olurlar.
Sanırım ben, Rita ve kızların çoğu da bunu bekliyorlardı.
20'li yaşlarımdaydım.
Bana derlerdi ki: "Bu kokteyle git
çünkü bir sürü önemli insan gelecek.
Bu sana ayarladığımız adam,
epey tanınan biri, sana faydası olabilir."
Ben de tamam, o kokteyle gideceğim diye düşünürdüm.
Büyük bir viski damıtım evi işleten parti sahibi yanıma geldi,
"Gel, seni insanlarla tanıştıracağım" dedi.
Columbia Stüdyoları'nın başı Harry Cohn ile beni tanıştırdı.
Çok kaba yontulmamış bir adamdı.
Daha ben ne olduğunu anlamadan bana dedi ki
"Biliyor musun, seninle sevişmek istiyorum."
Hayatımda o sözcüğün kullanıldığını üçüncü kez duymuştum o zaman.
Peki ne yaptım?
Bir budala gibi kıkırdadım
ve sadece uzaklaştım.
Gecenin ev sahibi Bay Damıtımcı, Bay Viski
yanıma gelip "Neden benimle dans etmiyorsun?" dedi.
"Tabii ki olur" dedim ve dans etmeye başladık.
Beni sıkı sıkı kendine çekip bastırmaya başladı.
Daha ne olduğunu anlamadan
üst dudağında boncuk boncuk terler birikmeye
ve derin derin nefes almaya başladı. O sahiden de...
Beni sımsıkı bastırıyordu. Beni taciz ediyordu.
"Gerçekten seksi bir karıymışsın, değil mi?"
Bahçeye çıktım. Orada Meksikalı bahçıvanları buldum.
Çünkü beş partisiydi.
Yine anlamaya başladım. "Yardımınıza ihtiyacım var.
Eve gitmem gerek."
Ne olduğunu sormadılar, sanki biliyorlardı.
Birisi ceketini çıkarıp sırtıma attı
ve beni Culver City'deki küçük kulübeme götürdü.
O öğleden sonra gördüğüm ilk beyefendiler onlardı.
Tina-Lina, hazırlan kalbini kaybetmeye
Tina-Lina yaptığında Tek ihtiyacın...
Ben yolunu bulmaya çalışan bu genç aktristtim.
Hollywood o günlerde benim gibi insanların yerli kızları oynadığı bir yerdi.
Aksan mutlaka gerekliydi.
Anadil kötü. Bunu kaç kez söylemek gerekiyor?
Kara derililerdi.
Bana hiç benzemiyorlardı.
Bu karakterlerin hepsi hep cahil ve ahlaksız çizilmişlerdi.
Erkeklerin ada kızlarıydılar.
Ne okuyorsun?
Büyü kitabı.
Senin gibi bir kız öyle bir kitaptan ne umabilir?
Büyük bir aşk büyüsü hazırlayacağım
sonra Tonio'yu büyüleyeceğim, o da beni sevecek.
Ama ben bir kadın oyuncuyum.
Her şeyi yapabilmem beklenir. Önce şunu itiraf ediyorum.
Bunun iyi olduğunu düşündüm.
Ama sonra bundan başka hiçbir şey yapmadığım bir noktaya geldi.
Bir ada kızı. Esther Williams'ın bir yüzme filmiydi.
Ona "Sırtüstü" Esther Williams derlerdi.
Böylece o filmde iyi bir rol kaptım ama yüzüm yine çamur kaplandı.
Buradayım.
Tamam, bizimle gel.
Başka rol alamıyordum.
Bu gerçekten acıtmaya başlamıştı.
Merhaba Pepe!
Merhaba, nasılsın?
Kendimizle özdeşleşmek, kişiliğimizi geliştirmek için bize çok az yer verildi.
Bu iş, erkeklerin kurduğu, parasını onların verdiği bir sektördür.
Bu yüzden içine bizi katacakları şeyleri yaptıklarında
bu çok sınırlı bir ölçekte oluyor.
Bir kadının istediği bir erkektir.
Yakala Pierre!
Bir aktris olarak, içinizde tuttuğunuz birçok şey vardı.
Çünkü bu anlaşılmayacaktı.
Aşırı gelecekti.
Kendi öyküsünün ve kim olduğunun onu nasıl gördüklerinden
çok daha önemli olduğuna karar vermek üzereydi.
Batı Yakasının Hikâyesi'nden beri hayranıydım
ama en çok sevdiğim müzikal filmlerinden biri Singin' in the Rain'dir.
O Singin' in the Rain'dir.
Şarkı söylüyorum yağmurda Yalnızca söylüyorum yağmurda
Uçarı takımının sevgilisi Zelda Zanders!
Zelda şuna bakın!
Singin' in the Rain'de cümleleri hatırladığımız bir karakteri vardır.
Zelda'nın bir sürü mutsuzluğu vardı.
Umarım bu kez gerçek aşk olsun.
O bir Latin aktris olarak tanınmaz.
O bir çeşit... O dansçı kız kategorisine girer.
Geçmişi değerlendirecek yaşa geldiğimde geriye bakıp şunu fark ettim,
"Aman Tanrım! O bir öncüydü!"
"Bu rolleri artık oynamayacağım" diye düşündüm.
Çok heyecanlanmıştım.
Şarkı söylüyorum yağmurda Yalnızca söylüyorum yağmurda
Gene Kelly Singin' in the Rain'i söylerken ben oradaydım.
Hayatımın en harika anlarından biriydi. Buna bayılmıştım.
Çok eğlenceliydi.
Kalbime güneş doğdu Ve ben aşka hazırım
Bu Gene Kelly ile olmak zorundaydı.
Elbette Gene Kelly ile olurdu çünkü o zeki bir adamdı ve her şey...
Bir not düşeyim, bu o esmer tenli kız rollerine kadar gidiyordu.
O krala bir hediye getiriyor.
Adı Tuptim.
Bayan Anna, okuyabileceğim İngilizce kitabınız var mıydı?
Elbette var tatlım ama daha paketleri açılmadı.
Kral ve Ben'de, 20th Century Fox ile sözleşme yapmıştım.
Bu kızı bana Birmanyalı bir prens hediye gönderdi.
Bir gün beni aradı ve "Ben Yul Brynner" dedi.
Benim adım Tuptim.
Ben zaten İngilizce biliyorum.
"Biliyorum rolün çok sıkıcı
çünkü hizmetçi kızlardan birisin." dedi.
"Tüm yapman gereken yas tutup üzgün bakmak
çünkü sevgiline kavuşamıyorsun ve bu çok sıkıcı" dedi.
Tabii ki onunla hemfikirdim. Oynanması imkânsız rollerdi.
İlginçlik katılamazdı. Hiçbir işe yaramayan rollerdi.
Film boyunca böyle bakıyorsun.
Gördüğüne iyi bak ve inan
O sıkıcı rolle elimden geldiği kadar iyi bir şey yapmaya çalıştım.
"Kuytularda Öpüşürüz" muhteşem şarkı.
Ama roldeki kız hep "Kuytularda Öpüşürüz" modunda.
Keşke olabilseydi.
Olacak. Buna yemin ederim.
Her şey ayarlanınca sana haber yollayacağım.
Hayatımın geri kalanı için hep buna hazırlanıyordum.
Ben de bunu yapacaktım.
O kendini aslında olmadığı bir kişiliğe dönüştürdü.
Bir kadın, eğlendiren biri olarak çok uzun zaman
başkalarını mutlu etti.
Yapabileceğimiz işleri yapmak için birçoğumuza fırsat verilmedi,
bu şekilde tanınmadık.
Şükürler olsun ki bu benim için üç kat kolaydı.
Kadınlar içinse üç kat zordu.
"MUHTEŞEM SENYORİTA"
Sana beni bırak diyorum!
Aşk daha önce vurmadığı gibi vuruyor onu.
O karakterleri o şekilde oynamanın, oynamak zorunda kalmanın
canını çok yaktığını söylediğini hatırlıyorum.
Şunu da hatırlamak zorundayız: Bizim toplumumuz,
medyada, televizyonda, filmlerde
o karakterlerin, o şekilde çizildiğini
yani hep olumsuz biçimde çizildiğini gördüğünde
bu yalnızca diğer toplumları bize dair eğitmekle kalmıyor
aynı zamanda kendimize nasıl baktığımızı da bize öğretmiş oluyor.
Muz ağacının gölgesinde iki kadın
Kim bilir ne lezizdir tatları
İspanyol olmaktan nefret ediyordum
çünkü bunun iyi bir şey olmadığını çok erkenden öğrenmiştim.
Sana tepeden bakıyorlardı, ya da seks nesnesi gibi.
Merhaba.
Bunun aynısını bir filmde görmüştüm.
Yukarıda oturan kız aşağıda oturan adamı ziyaret için iniyor,
havasını onun havasıyla değiştiriyor.
Hollywood'a gittiğin zaman hangi kutuya ait olduğuna dair
çok hızlı bir eğitim alıyorsun.
Rita'nın verdiği mücadelenin aynısını verdiğimi hatırlıyorum.
"Buna biraz aksan katabilir misin?
Şunu biraz daha Latin yapabilir misin?
Bunu biraz daha baharatlı yapsak?" Ne demekse "baharatlı?"
Bu sahnede Polinezyalı bir kızı oynuyor.
Aksan gerektiğinin farkında
ama sette nasıl bir aksan olacağını umursayan yok.
Hiç kimse yardım etmiyor, o da sonunda şu buluşla çıkıp geliyor:
"Evrensel etnik aksan."
Rus kızı için seçmelere giriyordu.
O böyle "konuşuyordu."
"Kübalı kız için bir seçme yapalım" diyorlardı.
O yine böyle "konuşuyordu."
"Macar kızı yapabilir misin?" diyorlardı.
O yine böyle "konuşuyordu." Hiç kimse farkı anlamıyordu.
Onlar çok farklı ülkeler.
Çok sabırlı olmak zorundaydı...
MORGAN FREEMAN AKTÖR THE ELECTRIC COMPANY
...çünkü onun için yapacak çok şey yoktu.
Bir sanatçı aklına sahipseniz yapmanız gerekeni yaparsınız.
O tür rolleri geri çevirmeyi istedim
ancak hep öyle roller teklif ediliyordu
ve geçinmek zorundaydım.
Saplanıp kalmış gibiydim.
En iyi şekilde yapmaya çalıştım, bu çeşit rollere çıktım
ama her zaman tuhaf konuştuğum o rollerden de epey yaptım.
Neden beni artık sevmiyor sen?
Burada onun mizah duygusu işe giriyor.
"Şöyle konuşmaktan bıktım," diyordu. 'neden beyaz kız sevmiyor sen?"
Ya da "Neden sen benim halkımın altınını alıyor?"
Bence bu çok komik.
Yedi Altın Şehir diye bir film çekiyordum.
Yine beyaz bir adamın metresi olan yerli bir kızı canlandırıyordum.
Adam kızı artık sevmediğini söylüyor.
Beni istemiyorsun.
Ula bekle! Ula dur!
Hayır dur! Onu demek istemedim Ula!
Gerçekten onu demedim!
Ula!
Ula dalgaların arasında yatıyor.
Tesadüf bu ya o gün
milyonlarca küçük denizanası sudaydı.
Seğirip durduğumu söylememe gerek yok.
Yönetmen dedi ki: "Tanrı Aşkına kımıldamayı keser misin?
Ölü olman gerekiyor."
Ben de "Gerçekten üzgünüm
ama bir sürü denizanası, beni ısırıp duruyorlar" dedim.
"Kapa çeneni ve ne diyorsam onu yap!"
Evet, aynen öyle dedi. Ekibin, herkesin önünde.
Bu kadar basit.
O beni Hollywood'ta ilerlemeye çalışan bir genç aktris olarak görmüyordu.
Rosita Moreno, şimdi Rita Moreno olarak.
O beni Ula olarak görüyordu.
Ben de mesajı çok güçlü aldım. Çeneni kapa ve seksi ol.
Yargıç Kavanaugh'ı tanımadığını
ve onunla bir partiye gittiğini bile hatırlamadığını iddia etti.
Personelim defalarca talepte bulundu
FBI açıkça bunda
veya diğer başka bir davada bir sonuca varamadı.
Hepsi zırva.
İnanılmaz bu FBI.
Aslında ajansım bana tecavüz etti
ve bunu yapmış olduğunu bile fark etmedim.
Onun dairesindeydim. Çünkü bir yere gidecektik.
O beni bir yere götürecekti.
Akşam yemeği gibi bir şeydi.
Ben de süslenip püslenmiştim.
Ne kadar hoş olduğumu,
ne kadar güzel göründüğümü filan söyledi.
Ne olduğunu anlamadan, zorla üzerime abanarak beni öpmeye başladı.
Ben onu öpmüyordum.
Beni itiyordu çünkü koltuktaydık.
O aslında...
O bana tecavüz etti.
Ve...
Korkunç bir öyküydü
çünkü aynı zamanda regl oluyordum.
Üzerimden ittim onu ve oradan kaçtım.
Daha beterini anlatayım.
Beni temsil etmesine yine de izin verdim.
Çünkü sözde kariyerimde bana yardım edecek
ondan başka kimseyi tanımıyordum.
Burada beni şaşırtansa kendimi çok az düşünmüş olmam.
Peki, hadiseye geri dönelim.
En iyi hatırladığınız an hangisi?
Hadiseye dair en güçlü anı. Unutamadığınız bir şey.
Kahkaha. O gürültülü kahkaha.
-İki şeyin arasında... -Patlayan kahkahaları...
-Çirkin. -...üzerine çıkarken.
Ona demin, üzerine çıkanın kim olduğunu yüzde yüz
tereddütsüz tespit edip edemediği soruldu.
Cesaretle ortaya çıktığına çok memnun oldum.
Merhaba. Bu Lucia.
Lucia saçların büyücüsüdür.
Bir şekilde bununla uğraşmak zorundaydım
o yüzden her şeyi aklımdan çıkardım uzun bir süre de böyle kaldım.
Aklımdan her şeyi atmıştım.
Ta ki biri çıkıp "senin tedaviye ihtiyacın var" diyene kadar.
O da Marlon Brando'ydu.
Anladığım kadarıyla
Rita Moreno, Marlon Brando'yla sadece çıkmıyordu.
Yıllarca süren bir ilişkileri vardı.
Yedi sekiz yıl aralıklarla beraber olduk.
O benim hayatımın lanetiydi.
Marlon Brando özellikle 1950'lerde
kendi kuşağının en büyük ve tek film yıldızıydı.
İhtiras Tramvayı filmiyle başladı.
O kraldı ve büyük bir yıldızdı.
Çağlar boyu görülmeyecek türdendi.
Ve beni seviyordu.
Bir türlü memnun edemediğim babaydı.
Bunu bilmiyordum.
Bunun farkında bile değildim.
Memnun etmem gereken biriydi. O benim evlenmeyi istediğim biriydi.
Hayatınızda sanki o varken iyi nefes alamadığınızı hissettiğiniz
birisine takıntılı oldunuz mu?
Evet.
Marlon kendi hakkında böyle düşünürdü.
Şimdi düşünüyorum da, neyi sevmiştim acaba?
Beni heyecanlandıran bazı şeyler vardı.
Elde edilmez biri olduğu gerçeği.
Beni ona en çok çeken buydu.
Bir Yunan tanrısı gibiydi. Tanrı aşkına gerçekten benziyordu.
Tanımış olduğum en komik insanlardan biriydi.
Beni sahiden önemserdi.
Hamileydim.
Marlon beni hamile bırakmıştı.
Tamamen onu suçladığımı söyleyemem çünkü birdenbire olmuştu.
Belki de bazı umutlarım vardı. O birden diyecekti ki:
"Öyle mi, bu durumda hadi evlenelim."
Ama öyle olmadı. O şekilde gitmedi.
Birine sordu.
O biri, o işi yapacak doktoru buldu.
Tabii ki gizli olarak.
Parayı da yanımda getirmek zorunda kaldım.
Beni uyuttu ve işi yaptı.
Aslında operasyonu iyi yapamadı.
Bence hamileliği bozdu yalnızca
çünkü günlerce kanamam oldu.
Çok yakın bir oda arkadaşım vardı, bana dedi ki:
"Böyle bir şeyin olması beklenmez."
Çok korkunçtu, çünkü ölebilirdim.
KADINLAR MERDİVEN ALTI KLİNİKLERDE ÖLECEK
Kadınların kürtaj hakkı alması giderek zorlaştırılıyor.
Bir sürü klinik kapanıyor ki bu berbat.
Eğer bir kadının ihtiyacı varsa, bu kürtaj hakkını
elde etmesi gerektiğine kesinlikle inanıyorum.
GÜVENLİ YASAL KÜRTAJI KORU
Kadınlar önemlidir.
Biz Amerika'yız.
Ve burada kalacağız.
Ben gençken, onu New York'taki yürüyüşlerde konuşurken hatırlıyorum.
Ne çeşit bir kadın sorunu olsa, ona gelse, onlar için orada biterdi.
Birçok endüstride halen olmayı sürdüren
cinsiyet eşitsizliği, gücün kötüye kullanımı vardı.
Bunun olağan sayıldığı bir dönemde benim kendi yaşadıklarım vardı.
Şaha kalkmıştı.
O zaman bunu öylece kabul etmiş miydim?
Elbette. Özellikle de o zaman.
Kimsin de sen bir şey yapacaksın? Hiç kimse bir şey yapmayacaktı.
#BENDE #BENDE MİTİNGE
Müzik hayatım boyunca tek bir kadın müzik şirketi yöneticisi tanıyordum.
Ama olan her şeyden haberdarım.
Örneğin güzel kadın görünce yetkinin kötüye kullanılması,
bu halen oluyor ve olacak.
Bunu değiştirmek hepimize bağlı.
#BENDE
Rita kendi hayatında bu konu hakkında açık ve yüksek sesle konuşurken
ona ilgi göstermedik ve o anda yapmış olduğu
bu önemli ifşayı takdir etmedik.
Brando ve Rita Moreno'yu bir araya getiren şeylerden biri
Brando'nun yurttaş haklarıyla pek yakından ilgili olmasıydı.
O, 1950'lerin sonu, 1960'ların başında
günümüzdeki aktörlerde olduğu kadar görülmeyen bir toplumsal farkındalığı
Rita Moreno ile paylaştı.
Rita'ya göre o dünyayla içli dışlı
bir dünya öğrencisiydi.
Marlon, onun en çok sevdiği kendini eğitmek için
içine daldığı konuları konuşmak istiyordu.
Bir bakıma bilinçli bir aktivist haline gelmişti.
Hayatımda ilk kez kendimi bir mikrofonun önünde buldum
ve atom bombası deneylerini durdurmak için nasıl örgütlenmemiz gerektiğini anlattım.
Çünkü atom bombalarının içindeki maddeler
çayırlarımıza karışabilirdi.
28 AĞUSTOS ULUSAL ÖZGÜRLÜK YÜRÜYÜŞÜ GÜNÜ
İlk büyük deneyimim Washington'daki yürüyüş üzerine yaptığım konuşmaydı.
Dr. Martin Luther King'in beş metre uzağında oturuyordum.
100 yıl sonra
zenciler halen özgür değiller.
"Bir rüyam var" konuşmasını yaptığında ben de oradaydım.
Zenciler, kelimelere sığmaz polis şiddetinin
kurbanı olduğu sürece biz asla tatmin olamayız.
Daha önce asla düşünmediğim çok önemli şeyleri söylerken
beni dinlemelerine bayılmıştım.
Zenci çocuklarına, Porto Rikolu çocuklara
Çinli çocuklara, her ulusun çocuklarına sesleniyorum.
Milliyetinizi bir bayrak gibi giyin. Onunla gurur duyun!
Porto Rikolu olmakla gurur duyun! Zenci olmakla gurur duyun!
Hayatımda ilk kez çok yararlı biri olduğumu düşündüm.
Çok sevdim.
Bir kere ilgi çekiyordum.
Bir aktris hep bunu istemez mi?
Hollwood'ta hiç alışmadık biri.
O gerçekten meseleleri önemsiyor.
Arada bir onunla konuşuyorum ve tartışabileceğim güncel meselelerde
ekibimden biri kadar bilgili.
Yerinde duramayan kıpır kıpır biri.
Merhaba.
Rita, demek geldin. Aman Tanrım!
Geleceğinden haberim yoktu.
-Nasılsın? -Merhaba.
Dükkâna bak.
"Dükkân." Rita böyle bir yere bunu derdi kesinlikle. Dükkân.
Bu ne harika... Şu oyuncak ayıların fiyatı ne?
O pembe ayı, mavi ayıdan daha pahalı, çünkü?
-Çünkü o bir dişi mi? -Evet.
-Ciddi misin? -Sana göstereyim.
Aynı şirket, aynı oyuncak ayı.
-Aynı şirket mi üretmiş? -Aynı şirket.
Şuna bak. Tıpkısının aynısı.
-28. -31.
Dişi için 31 dolar mı?
Altı aydır üzerinde çalışıyorum.
National Women's History Month için bir kanun teklifi yayınlayacağız.
Kanun teklifi ne için?
Cinsiyet vergisini kaldırmak için.
-Cinsiyet vergisi mi var? -Pembe Vergi.
Pembe Vergi İptali Yasası diyoruz biz.
Demek o yüzden buradalar.
-Daha var. Görmek ister misin? -Evet.
Çeneyi kaldır.
-Aç. -Tamam
Evet, muhteşem.
Sanat üretimi endüstrisinde
bir kadın olmanın getirdiği zorluklar çok.
Sinemaya bakarsanız
filmlerin çoğunun en az bir kadın oynattığını görürsünüz.
Ama hepsinde erkekler vardır.
Bu işte kimin borusunun öttüğüyle ilgili bir şey bu.
Tek başlarına yürüyecek
ve farklı bir öyküyü farklı merceklerle anlatmaya karar verecek insanlar.
Birçok bakımdan, biz hep buna değdiğimizi kanıtlamak zorundayız.
Bu çok iş demek. Tüketici bir şey.
Bu çok hayal kırıklığı yaratıyor. Çünkü olan şu:
Sen bakış açımızı anlamıyorsun
ve hikâyeleri bizim merceklerimizden görmüyorsun.
Özel bir çıkar grubu değiliz. Bu kürenin nüfusunun yarısıyız.
EFSANE SAYI RITA MORENO
Bu resim, Batı Yakasının Hikâyesi'nde sırasında çekilmişti, provadaydık.
Gördüğünüz gibi bu erkekler şu tarafta dans ediyorlar.
Provadalar.
Bense diğer tarafta prova yapıyorum.
Bu bir poz değil. Durmadan prova yapıyordum
çünkü genç dansçılar kadar yetenekli olmadığımı hissediyordum.
O yüzden devamlı böyleydim.
Asla ara vermemiştim.
Ne zaman on dakikalık ara olsa ayağa kalkıp aynını yapıyordum.
Durmadan prova yapıyordum. Provalar karşılığını verdi.
Biliyorsun ki onun bir annesi var. Bir de babası.
Bu ülkeyi ondan daha iyi bilmiyorlar.
Sen hiç bilmiyorsun.
Kızlar burada özgürce eğlenebilirler. O şimdi Amerika'da.
Porto Riko Amerika'da şimdi.
Bazen bilemiyorum aksanın mı yoksa kafan mı daha kalın.
Batı Yakasının Hikâyesi'ndeki Anita'da farklı olan şey
kendisine saygı duyan bir kızdı.
Bir dereceye kadar gururlu.
Benim rol modelim oldu. Çünkü daha önce hiç rol modelim olmamıştı.
Kendisinin farkında biriydi.
Kendisiyle gurur duyuyor düşüncelerini açıkça dile getiriyordu.
Önce mideni rahatlat.
Benim midemi boş ver.
Burnunun ve kafanın kırılmasına boş veremem.
-Kırılmasına mı? -Tabii.
III.Dünya Savaşı'nı başlatmak için Maria'yı bahane ediyorlar.
O, benim yıllar önce birçok kez yaptığım gibi sinmiyordu.
O yüzden onu çok sevdim.
O harikaydı. Onu oynamaya bayıldım.
Bakıp düşünüyorsun, kahramanın sensin.
Sen oynadığın kadınsın. İleride sana rehberlik etmesini
istediğin kadını oynuyorsun.
Bunu yapmak kolay değildir ama o bunu yaptı.
O sadece dans ediyordu.
Bir Amerikalıyla, daha doğrusu bir Pollack ile.
Spic diyor.
Anita korkunç derecede bağımsızdır.
Bernardo ile ilişkisi kontrollü olmak zorundaydı.
O dönemin kültüründe erkeklerle kadınlar arasında tüm bu güçlü dinamikler
söz konusuydu.
Bir kez göçmensen hep göçmensindir.
Hey bak, bu kız şampuan kullanmıyor, beyni yıkanmış.
-Kes şunu! -Porto Riko'dan vazgeçmiş,
Sam Amca için yanıp tutuşuyor.
Hayır, bu doğru değil.
Porto Riko kalbimi adadım ona
Bırak batsın okyanusta
Sözlerin orijinali şöyle devam ediyordu.
Porto Riko, seni çirkin ada
Tropik hastalıklar adası
Burada duruyorum, çünkü bu şöyleydi...
Kasırgıları hep esiyor
Nüfusu hep şişiyor
İşler borçla yürüyor
Ve günışığı parlıyor Ve yerliler terliyor
Manhattan adasıdır sevdiğim benim
Biliyorum sevdiğini!
Rolü aldığım zamanı, almak için verdiğim çabayı hatırlıyorum.
Aklıma ilk gelen şu olmuştu:
"Aman Tanrım bu şarkıyı söylüyor.
Ben bunu yapamam."
Müzikalin "Amerika" bölümünde geçen şarkı sözlerinin
Porto Rikoluları aşağıladığını hisseden
bazı Porto Rikolular vardı.
Amerika Birleşik Devletler'inde her şey harika,
Porto Riko'da her şey berbat gibi bir ikilem.
Bu görüşü paylaşmayan birçok Porto Rikolu vardı
ve bunun Porto Riko'ya kara çaldığını hissediyorlardı.
Hayat parlak olabilir Amerika'da
Mücadele edersen Amerika'da
Hayat güzeldir Amerika'da
Eğer hepiniz beyazsanız Amerika'da
İnsanların ıskaladığı buydu.
Bu Anita'nın görüşüydü.
Yönetmenin veya oyun yazarının değil.
O Rita Moreno da değildi.
Şimdi Amerika'da olduğundan
Porto Riko'nun adını duymak istemeyen Anita'yı oynayan Rita Moreno'ydu.
Bu onun söylediği bir şeydi.
Amerika
1960'larda Batı Yakasının Hikâyesi'ni izleyen bazı kişiler
Porto Rikolu olmaktan utandı ve aynı zamanda kızdılar.
Herkesin onları göreceği büyük bir ekranda
suçlu, kafayı sekse takmış insanlar olarak yansıtıldıklarını düşündüler.
Özünde iyi niyetli bir gösteriydi
ama dünya çapında bir başarı yakaladığından etkisi,
özellikle de filmin etkisi büyük oldu. Çünkü birçok insan bu sayede
Porto Rikolularla ilk kez tanıştı. Bunu kendi başımıza yaratmadık.
O sahnede sizi rahatsız eden bir duygu hissetmiş olabilirsiniz.
Diğer yandan Rita'nın performansı muhteşemdir.
O ilk başta sınırlı olan rolü alır,
rolün sınırlarını aşar ve Porto Rikolu bir kadının performansını
gözler önüne sererek
o basmakalıp tipe meydan okur.
Batı Yakasının Hikâyesi'nde, ABD'nde o zamanlarda yaşayan
Porto Rikolu bir kadın olarak hayatın üzüntü ve neşesini yaşatır.
Bunu da öylesine iyi oynar ki canlandırdığı Anita karakterinin olmadığı
bir Batı Yakasının Hikâyesi düşünmek çok zordur.
Şeker dükkânındaki sahneyi oynadığımda
erkeklerin Anita'ya saldırdığı sahneye tecavüz sahnesi derdim.
Haydi haydi!
Kesin şunu!
O sahneyi birçok kez canlandırdık.
Bana Bernardo'nun domuzu deyip durdular.
Daha başka berbat sözcükler de vardı.
Ben aniden sahneyi terk ettim.
Erkekleri uzaklaştırdılar
ve ben ağlamaya başladım. Ağladım da ağladım.
Gözyaşlarıma engel olamıyordum.
Kapanmış olduğunu düşündüğüm yaralar,
bu yaraların hepsi yeniden açıldı.
Bu çok şaşırtıcıydı.
Haklıydı.
Sokağın ortasında kan kaybediyor olsaydı biriniz
yanınızdan geçip yüzüne tükürürdüm.
Chino'ya, Tony'nin mahzende saklandığını söyleyecek!
Dokunma bana!
Kendini toparladıktan sonra, "Dokunma..." diye başlıyor ya
sadece iki kelime söylüyor.
Ama bunu öyle derinden öyle güçlü söylüyor ki
bu muhteşem.
Rita'nın geniş bir kariyere sahip olması nedeniyle
kiminin aklına şu, kiminin bu projenin gelmesi normaldir.
Bazı insanlar için bu Batı Yakasının Hikâyesi'dir.
Ama benim için Rita'nın dönüm noktası
intihara teşebbüs ettikten sonradır.
"Ben yaşayacağım. Bırakmayacağım.
Vazgeçmeyeceğim." demiştir.
Canıma kıymayı denediğim zaman...
Bunu yapmayı istedim çünkü artık acıya katlanamıyordum.
Marlon Brando ile yaşadığım ilişkinin acısına.
Küçük düşürücüydü, beni ezip geçmesine izin veriyordum.
Kendimden çok nefret ediyordum. Bu tuhaf bir nedendi.
Sanmıyorum ki birçok insan bunu yapsın.
Kendimden kurtulmayı istiyordum. Yaşamaya layık olmadığımı düşünüyordum.
Hap yuttum.
Hastaneden taburcu olduktan, teşebbüsü atlattıktan sonra
terapiye girdim.
Yaklaşık bir ay terapi aldım
ve başlamanın zamanı geldi dedim, yapmam gerekeni yapmıştım.
Bu adamı ruhumdan söküp atmıştım.
Bana dair halen canımı yakan şeyler var.
Küçük bir kızken, bana iftira atıldığı bir zamana kadar bunlar gidiyor.
Bu acıdan kurtulamazmışım gibi geliyor.
Bir de bazı yaralar var ki
bunlar öyle basitçe iyileşmiyorlar.
Kafayı yemiş olmalıyım. Marlon yüzünden canımı kıyma girişimimden yedi yıl sonra,
Marlon ile film çektim.
Sadece dün gece nerede olduğunu bilmek istedim.
Sence neredeydim?
Sabahın altısına kadar kardeşimle mi konuştun?
Sahneyi çekiyor, repliklerimizi söylüyoruz.
Hayır, önce geneleve gittim.
Aşağıda kızlar vardı, içki filan içtik.
Anladım. Hangi genelevmiş bu?
Ben şöyle çekilip yüzüne bir tokat patlatıyorum.
Yalancı!
O da bana bir tokat patlatıyor.
Bu kabuk bağlamış bir yarayı açıyor,
başka kadınlarla olduğunda benden yararlandığı zamanların bir yarası.
Yosunlu çamur yüzeye çıktı.
Ona bağırmaya başladım.
-Ben başka bir yatak odasına gitmedim. -Kes sesini!
Çekimi hiç durdurmadılar. Yönetmen bayılmıştı!
Gözyaşlarının kişisel olduklarını,
o sahneyle hiçbir ilgisinin olmadıkların biliyorlardı.
Sanırım bu olayı bitirdi gerçekten.
Çünkü hiç değilse çocuksu bir yöntemle de olsa
onunla ödeşmiştim.
Bence onun çığır açması Brando sonrasına rastlar.
O karanlıktan çıkıyordu.
Hayatındaki krizle yüzleşiyordu.
Kendini inceleyip
kendinde bir değer bulmak
eksiksiz bir kişi olmanın tek yoludur.
Tek yol budur.
Sanırım o yol da terapidir.
Bence o daha az geçilmiş yolları tercih etti.
O yüzden tüm bu ödülleri aldı.
Oscar gecesinde olmanın nasıl olduğunu size gösteriyoruz.
Yıldızlar gelmeye başladı ve sinema endüstrisinin
bu en büyük gecesinde heyecan dorukta.
Araba gelip önce beni aldı, sonra Rita'yı almaya gittik.
"Kazanamamış bir yüz çalışıyorum" dedi bana.
Salona giderken Goldwyn Stüdyoları'nın bizim için kiraladığı büyük limuzinde
tilki ulaşamadığı üzüme koruk dermiş misali konuşmalar yaptık.
Kazanamayacağımızdan emindik.
O yüzden o gülünç konuşmaları hazırladık.
Hiç istemiyordum. Berbat bir film falan filan.
Natalie Wood giriş yapıyor.
Oscar gecesinde bir Latin mahallesinde,
varoşta yaşayan bir arkadaşım
hava çok sıcak olduğundan bütün camların açık olduğunu,
televizyonlardan Oscar törenini duyabildiklerini söylemişti.
Rock Hudson gelip
"En İyi Kadın Oyuncu adayları
Nüremberg Duruşması'ndaki rolüyle Judy Garland" dediğinde
o mekân taş kesilmiş.
Ve Rita Moreno, Batı Yakasının Hikâyesi.
Zarfı alabilir miyim lütfen?
Rita Moreno, Batı Yakasının Hikâyesi.
Benim ismimi okuduğunda bizim yer delirdi.
Latinler kafalarını pencereden uzatıp
"O başardı, o başardı!" diye haykırıyorlardı.
Sahneye koşmamalıyım diye düşündüğümü hatırlıyorum.
Vakarlı durmalıyım.
Ve hemen oraya koşup
ödülü bana veren adamın
Rock Hudson'un elinden ödülü kapmamak çok zordu.
Buna inanamıyorum!
Yüce Tanrım!
Gerisi sizde kalabilir.
Rita, şu an ne düşünüyorsun?
Bir huşu içindeyim. İnanamıyorum.
Ama sanırım şimdi inanabilirim.
Ama o anda inanamıyordum.
George sen dersin?
Annem halen o küçük kızın
kendini güvende hissetmeyen, olmak istediği şey için
adeta kişiliğini kuşanmak zorunda kalan o küçük kızın
Rosita'nın etkisi altında olduğunu saklamıyor.
Batı Yakasının Hikâyesi büyük yumurta gibi duruyor.
Arkasından ne yapacaksın?
-Bunu takip etmek zor. -Evet, takip edemezsin.
Sonra kendine güvenip inanma halinin
diğer duyguyla yan yana olduğunu görüyorum.
O nefis altın adam bana verildi
ve ben sadece "İnanamıyorum!" dedim.
Yapılmış en kısa konuşma.
Buna gerçekten hazırlanmadığıma inandın mı?
O zamandan beri uzun konuşmalar yaparak bunu telafi etmeye çalışmaktayım.
Yapıp yapabileceğim tüm şey bu.
Sahiden ürpertici, dokunaklı bir konuşmaydı. "Buna inanamıyorum."
Kayıtlara geçmiş en kısa Oscar konuşmasının da sahibisiniz, doğru mu?
Kazanmayı beklemiyordum.
Judy Garland kazanır sanıyordum.
Podyumda daha çok zaman kalsaydınız
-ne derdiniz? -Sorduğuna memnun oldum.
Ama ben biliyorum ki halen bazen sahne korkusu duyuyor,
yetersizlik hissettiği zamanlar oluyor.
Evet, bu bir bölünme.
Rita'nın güzelliği kendi benliğine dokunuşunda yatıyor.
Kişinin bütünü.
Rosita'nın neşesine karşı Rosita'nın laneti.
Evet, Bayan Rita Moreno geliyor.
Akademi Ödülü kazandın.
Şimdi daha çok film çekmeye can attığını düşünüyorum, ne dersin?
Evet, değerlendirdiğim filmler var
ama doğru rolü bulmak için seçici olmak zorundayım.
Çok iyi anladım. Ben de aynı dertten mustaribim.
Jack, sen 20 yıldır film çekmiyorsun.
Gördün mü ne kadar seçici olduğumu?
Batı Yakasının Hikâyesi'nden sonra inanın inanmayın, iş bulamadım.
Bence de öyle.
Bazı şeyler teklif edildi
ama hepsi çeteli filmlerdeki Latin karakterlerdi.
Hayır dedim. Küçük altın adamımı koltuğumun altına aldım
ve "Aksanlı hiçbir şeyde oynamayacağım" artık dedim.
Televizyona işler yaptım.
Açık hava gösterileri filan yaptım.
Çalışıyordum ama yedi yıldır tek bir lanet film yapmamıştım.
Londra'dan sonra Broadway'de ilk kadın başrolümü aldım
ve çok heyecanlandım.
Broadway gerçekten büyük işti.
Sidney Brustein'in Camındaki İz bir hafta bile sürmedi.
Ama o zaman Lenny ile tanıştım.
Babamın bir hastası vardı.
Leah adındaki bu Yahudi psikolog.
Bu kız ikisini evinde akşam yemeğine alıyor.
Babam tamamen büyüleniyor.
Yılbaşı akşamı yemeğe götürmeyi teklif ediyor.
Dengeli, normal bir adam olunca o hemen şüpheleniyor.
"Bu iyiye işaret değil" oluyor.
Öyle adamları çekici bulmaz.
Vahşi, intihara meyilliler çekicidir.
"Tamam saat 10.30'da tiyatronun önünden al beni." diyor.
Hiçbir soru sormuyor.
Yılbaşı akşamı iki dirhem bir çekirdek tiyatroya gidiyor.
İnsanlar kaybolmaya başlıyorlar, babam onu arıyor.
Annem onu ekiyor.
Çok kızıyor.
"Nasıl beni eker?" diyor.
Rita soyunma odasında. "Lenny nerede? Beni ekti.
"Nasıl olur da bu adam tarafından ekilebilirim?"
Saat gece 11:00 olmuş.
Babam mahzun uzaklaşıyor.
Sokakta yürürken arkasına bakıp ilanı görüyor:
"Rita Moreno Sidney Brustein'ın Camındaki İz"'de.
"Aman Tanrım," diye düşünüyor.
Hemen tiyatroya koşuyor. Sahne arkasına gidip
soyunma odasının kapısını vurup içeri giriyor
"Sen o Rita Moreno musun?" diye soruyor.
Rita Moreno'nun o Rita Moreno olduğu aklına bile gelmemiş.
Babamın masumluğu, bunu bilmiyor oluşu
annemi büyülüyor ve karar o anda veriliyor.
Altı ay sonra evleniyorlar.
Rita Moreno olduğu için değil, onun kişiliğini seviyor.
O kendisiydi.
Lenny gerçekten sevgi dolu zeki, tatlı bir adamdı.
Annem ve babam birlikte çok eğlendiler.
Annem babamı öyle çok güldürürdü
ki bunun bir ilişkinin temeli olduğunu düşünüyorum.
Babam gerçekten nüktedandı.
Birlikte akşam yemeğine filan giderdik.
Şu oyunu oynardık. Hani yaşlı bir çift görürsün,
nasıl tanıştıklarına dair öyküler uydurursun.
Neden evlenmişlerdir, birbirlerinden ne gizliyorlardır.
Çok yaratıcı bir aileydik.
Nasılsın tatlım?
Seni gördüm daha iyi oldum ben.
Alexa'dan bahset bana.
-O nasıl? -O çok iyi.
Onunla olmamaya alışabildin mi?
Evet, bu zor.
Ama bu duruma göre idare ediyoruz aslında.
Yakın bir zamanda birbirimiz için
bir yere gitmemeyi kararlaştırdık gibi.
Gerçekten bir anlaşmaya vardınız mı?
Evet, sözsüz bir anlaşma gibi. Abesle uğraşmıyoruz.
Doğru.
Programın dördüncü sezon devam ederse
ki bence kesinlikle...
Hiç seyrettin mi?
Birinci bölümü seyrettim.
-Gerçekten... -Gloria Estefan ile komik miydi?
-Çok komik. -Seyrettiğine memnun oldum.
Katıldığım Jimmy Kimmel Şov'u gördün mü?
-Gerçekten iyi. -Eğlenceli değil miydi?
-Evet. -O gerçekten hoş biri.
Vay canına! Muhteşem bir geliş.
-Nasılsın? -Şu orkestraya bak!
-Çok teşekkürler. -Ne program ama!
Evet, hepsine ben öğrettim çalmayı.
Çocukluğumda ve hayatımda senin ne büyük bir figür olduğunu
tahmin edebilir misin?
-Hayatında mı? -Hayatımda.
İlk olarak Batı Yakasının Hikâyesi.
Evdeki altı albümden biriydi.
Durmadan onu çalardık.
Ve The Electric Company şey gibiydi...
New Yorklu bir çocuk olarak benim için son noktaydı.
-Güzel programdı değil mi? -Gerçekten harikaydı.
Ve Gladys kıkırdadı "Dur kızarayım!"
Adını bilmiyordum, hakkında bir şey bilmiyordum.
Yalnızca en çok sevdiğim programların birinde bana benzeyen
birinin olduğunu biliyordum.
Çok mutlu yıllardı.
Evde ve mesleğimde o kadar mutlu olduğum başka an olmadı.
Electric Company'deki repliğinizi söyler misiniz?
Merhaba çocuklar!
"Merhaba çocuklar!"
Evde hepimiz birbirimizi "merhaba çocuklar" diye çağırırdık.
Yetişkinler çocukça şeyler yapıyorlardı.
O ağır mı?
Bir sürü tuhaf şeyler yaptık, öylesine oyalandık.
Dikkat! Merhaba.
O karakteri oynuyordu. Film yönetmeniydi.
Eli maşalı biriydi.
Lütfen dur!
Çünkü biz keyfimize bakıyorduk.
-Salatanız var mı? -Salatamız var.
-Ne çeşit salata? -Her çeşit salata.
Yeşil salata, sardalya salatası, mandalin salatası, magazin salatası
Yulaf salatası, laf salatası ve bugüne özel benzin salatası.
The Electric Company albümü için Grammy ödülü kazandım.
Muppet Show setini ziyaret etmeyi hep çok sevdim.
Hayatımın en harika deneyimlerinden biriydi.
Jim... Bir dâhiyle çalışmak büyük şanstı.
Ona bazı fikirler verdim, çok sevdi ve kullandı.
Seni ne çok sevdiğimi hiç bilmedin
Ne çok önemsediğimi hiç bilmedin
Kolunu bana doladığında
Ateş basar içimi Yaktın sen beni bir kor gibi
Bu, Rita Moreno'nun kariyerindeki çeşitliliğe dair bir his verir.
Batı Yakasının Hikâyesi'nden sonra kariyeri
daha büyük, daha iyi rollerle uçuşa geçmedi.
Medya ve çeşitli rolleri
kapsayacak şekilde kariyeri genişledi.
İlk Emmy ödülünü Muppet Show'la mı kazandı?
Tam benim tipim bu kadın!
Bir yıl sonra ikinci Emmy ödülü The Rockford Files ile geldi.
The Rockford Files "The Paper Palace"
Aman Tanrım!
Sadece şunu söylemek... Ne söylemek istediğimi bilmiyorum be!
Çok heyecanlıyım.
Şunu söyleyeyim keşke siz şu an benim yerimde olsaydınız.
Teşekkürler.
Rita için yazdığım rol onun bir partide yarattığı karakterdi.
Ne kadar berbat olduğunu bilmeyen son derece yeteneksiz bir aktris.
Googie Gomez adını verdiğim bu karakteri yazmaya başladım.
Bu öylesine çıktı.
Bir rüya gördüm
Senin hakkında bir rüya, bebeğim
Rüya gerçekleşecek bebeğim
Aşkımızın bittiğini sanıyorlar ama
Bir karakter yaratarak basmakalıp tiplere meydan okudu.
Googie Gomez'in işi
bu basmakalıp karakterlerin saçmalığını teşhir etmektir.
Her şey havalı görünüyor
Abartılmış aksan, insanların zekâsına dair varsayımlar.
Sanat yoluyla açık eleştiri ya da basmakalıpların sanat dolu eleştirisi.
Her şey güllük gülistanlık oluyor
İyi anlamda bu da bir basmakalıptır.
Ben o rolü çok sevdim ve bir Tony daha aldım.
Yardımcı Kadın Oyuncu'ya şunu söylemek isterim ki
her kim olursan ol,
ben birazcık pişmanım
çünkü The Ritz'in başrol oyuncusuyum. Yardımcı aktris değilim.
Demek istediğim...
Bu ödül Googie Gomez'e
The Ritz'te oynadığım karaktere gitseydi o şöyle derdi. "Bak tatlım
o programda sadece sutyen kopçamdan yardım aldım."
Rita Moreno kesinlikle EGOT denilen o şeyi
kazanan ilk Latin icracıdır.
Emmy, Grammy, Oscar ve Tony.
Bu inanılmaz bir başarıdır.
Bu şimdi çok büyük bir başarı ve rekabet isteyen bir şey gibi görünüyor.
İnsanlar "Bunu almak zorundayım" gibiler. Biz sadece çalışıyorduk.
Bir EGOT alabileceğimizi bilmiyorduk.
Böylece eserler ortaya koyduk, insanlar da onu gördü
ve dediler ki "yaptığınız işi sevdik."
Bekle.
Hollywood Ünlüler Kaldırımı'nda Bayan Rita Moreno'ya hoş geldin diyoruz.
Benim zamanımda bir kadın için 64 yaşında olmak
tarih olmak demekti.
Ama Hollywood Ünlüler Kaldırımı'ndaki yıldızımı ben o zaman aldım.
Belki de bu reklam bana bir şeyler getirmiş olabilir diye düşünüyorum.
Birkaç yıl sonra
Oz denilen bir hapishanede çalışan bir rahibeyi oynadım.
Erkeklerle seks yapmaktan hoşlanıyor musun?
Seksten hoşlanıyorum. Sen hoşlanmıyor musun?
Rahibe olmadan önce bana evlenmiş olduğunu söylemiştin.
Kocanla iyi sevişir miydiniz? Bence sevişirdiniz.
Bahse girerim çok vahşiydin.
Tüy.
Rita'nın dizide oynadığı rol
dizinin temellerinden biriydi.
Bu rolü onun oynamasını istememin nedeni
Rita'nın oynadığı rol ne olursa olsun, ona bir otorite
ve dürüstlük katmasıydı.
Onlara seks yapabileceklerini söyleyen güçlü bir kadının
bu kaba saba tutsaklar arasında olması harika olur diye düşündüm.
Şimdi bu diziyi onsuz düşünemiyorum.
Akıl almaz bir şeydir bu.
Son iki oturuma gelmedin. Neden?
Oz'da inanılmazdı. Bir dostu olarak onu tanıdığımdan
Rita'dan yararlandı, her şeyini role kattı.
Tepeden bakmak zorundaydı, kusurlu olmalıydı
ve lanet derecede zeki olmalıydı.
-Orada her şey yolunda mı Rahibe? -Sorun yok.
Rita Oz'un onu geri getirdiğini söyler bana
ama işin gerçeği onun bir yere gittiğini sanmıyorum.
Belki de almak istediği rolleri almıyordu.
O rolde kesinlikle harikaydı. Ama bir kanaat oluşturmuştu.
Bir şekilde Oz onu geri getirmişti. Belki de öyleydi bilmiyorum.
Boston Pops Orkestrası'nın 4 Temmuz kutlamasında Boston'dayken
ufak bir tişört gördüm, beni anlatan bir yazısı vardı ki çok sevmiştim.
O gece için giyeceğim geceliğe tonlarca para döktüm.
Eleştirmenleri bilirsiniz.
Sonra o tişörte baktım ve düşündüm...
Dediği şeye bayıldım, o öylesine ben ki.
Bu cafcaflı şeylerde hayatımda ilk kez bir gecelik giymeyeceğim.
Hepimizin bilip sevdiği Moreno yüzümü takınacağım.
Bu komik çünkü içimden beni güldüren bir şarkı söylüyorum.
Ben olmak zorundayım.
Beriki makyajını yapıp ben-liği gizlerken.
Annemle çok yakınız.
Tek çocuk olarak, böyle hoş bir annem olduğu için çok şanslıyım.
-Dur, bunu mu diyorsun? -Evet, onu.
Şov dünyasında herkes tiyatro anneleri
ve annelere dair bazı şeyler duyar.
Bu senin için nasıl bir duygu?
Bunu duymaya can atıyorum.
Makyajımızı yapmaya ve pabuçlarımıza bayılırız. Özellikle pabuçlara.
O Büyük, ben Küçük Imelda.
Onun dolabı devasa, benimki de çalışıyor.
Ayrıca ben de onunla birlikte yolda olurdum.
Arka vokal ve dansçısı olurdum, çingeneler gibi seyahat ederdik.
Annemin o zaman bir konser müdürü vardı. Vegas ve Atlantic City gibi yerlerde
büyük gösteriler yapardık.
Bu müdür yolda hastalandı ve ışıkları yapamadı.
Doktor olan babam dedi ki:
"Bunu çözebilirim. Ben zeki bir adamım."
Ve o bu işi çok sevdi çünkü bir kontrol manyağı gibiydi.
O artık bir şovmen doktordu.
Arada bir
birçok evli insan gibi birbirlerinin damarına basarlardı.
Ama çoğunlukla inanılmaz bir çifttiler.
Ama sen evlendin ve çok romantik bir kocan var.
Bacak bey diyebiliriz ona.
Harika bacakları var.
Sen mi Yahudi oldun o mu Porto Rikolu?
Kendimi fahri Yahudicik sayabilirim.
-Ki bu çok tatlı. -Evet.
Ama iyi bir evliliğin var. Herkes kesinlikle...
-Daha 19.yıldönümümüzü kutladık. -Tanrı sizi kutsasın.
Herkes öyle olduğunu sanıyordu ama aslında iyi bir çift değildik.
O rolü oynadım.
Halkın arasındayken hep ele eleydik, kafam onun omzundaydı.
O gerçekten de içtendi.
Ben değildim.
O harika şefkat dolu biriydi.
Ne diyorum, çok sorunlarımız vardı.
Yönetimi hemen ele alan biriydi. Tam bir denetçi.
Tabii ki onunla bu nedenle evlendim.
Ta ki ben ilişkimizde gelişmek isteyen dek. Artık yürümüyordu.
Ben şamatalı bir insanım.
Kahkaha atmaya bayılırım.
Bunu da yüksek yaparım.
Bu benim huyum. O bu huyumdan nefret ediyordu.
Bense o huyuma bayılıyordum.
Bu benim içimdeki çocuk ve muntazam, komik ve güzel.
Bu onu sahiden sıkıyordu.
Utanıyordu.
Göz makyajım bela bir mesele.
Yüce Tanrım.
Bunu yapmak istediğimize emin miyiz?
Onunla evlenmiş olduğuma pişman değilim.
Demek istediğim, bak neler oldu. Fernanda.
Bak ne oldu, taptığım torunlarım oldu.
Hayır, pişman değilim
ama olmam gereken zamanın gerisinde kaldığıma pişmanım.
Buna şaşırdım çünkü Lenny'yi tanıyordum.
O hayattayken, Rita bunu asla benimle paylaşmadı.
O yüzden, o hayata gözlerini yumunca Rita yine kendinin farkına vardı.
Aklından nelerin geçtiğine dair yine terapiye başladı.
Kim olduğunu bulmaya çalışıyor.
Onu biçimlendirmiş bazı kalıpların ve tüm hayatının
o evlilikte yattığını anlıyor.
Gözlerim yaşardı.
-Bir saniye ara verelim... -Tamam.
...gözlerime damla damlatayım, olur mu?
Öldüğünde ne olduğunu anlatayım.
Bir seferinde, hastane odasındaydım.
Yaklaşık bir buçuk aydır yanındaydım.
Bir gün, bir hemşire geldi ve olabildik en...
Sanki önemsizmiş gibi dedi ki:
"Bayan Gordon, Bay Gordon, kocanız nefes almayı bıraktı."
Aynen öyle dedi.
Şey gibiydi...
Bana bir sürü kaygı, üzüntü ve neşe veren,
çünkü o bu dünyadaki en komik adamlardan biriydi,
bu zayıf, narin ve beni çok sevmiş
bu ufalmış bedene baktım.
Anlarsınız ya,
Lenny öldüğünde ben şu zavallı küçük Rosita'ya çıkma izni verdim.
"Rahatladın mı?" soruna cevap vereyim.
Evet, rahatlamıştım.
California'daki bu eve geri döndüğümde
yardımcıma büyük bir bardakla şarap getirmesini rica ettim
ve bu nefis avluda oturdum.
Bir sürü şarap içtim.
Ve "bitti" diye düşündüm.
Artık kimseye cevap vermek zorunda değilim.
Yalnız yaşamak gerçekten kıyak,
hele de yaşadığın kişiyi seviyorsan.
Hayır, bu hoş durmadı.
Çünkü şununla uyuşmuyor.
Bu kadar uzun olmamaları gerek.
Hayır, neden biliyor musun?
Birbirine çok yakın. Sana top küpe lazım.
-Daha çok... -Bu güzel mi?
-Ben bayıldım diyemem. -Diğerini de sevmedin.
Tamam.
Ya şuna ne diyorsun?
Bu çok iyi.
Tamam.
Bu tür şeyleri yakıştırmak için geometrik bakmalısın.
Buna bayıldım.
Çok büyük bir fikir bence.
Öyle değil mi? Beni güldürüyor.
70'lerde giyilen pantolonlardan.
Ama ilginç bir şey oldu. Kariyerim uçuşa geçti.
Bunun nasıl açıklayabilirsin?
Bu belki, sırf kendim olmakla bana gelen köklü mutlulukla,
benim tavrımla alakalıydı.
Televizyon Eleştirmenleri Derneği
2018 Yaşam Boyu Başarı Ödülü
unutulamaz Rita Moreno'ya gidiyor.
Gel!
Merhaba, beş dakikan var.
-Hazırım. Teşekkürler. -Harika. Teşekkürler.
Rita'nın oynadığı en çok sevdiğim rol Lydia.
Aman Tanrım.
O karaktere bayılıyorum çünkü her zerresini anlıyorsun.
Evet millet karşınızda!
Rita Moreno!
Bir büyükanne arıyorduk.
Parlak aktris Justina Machado'nun annesi olacaktı.
Tek bir Rita Moreno vardır.
Sevgili Rosito.
Çok üzgün! Çünkü Chloe'ya çıkma teklif etmiş kız hayır demiş.
Ben sana ne dedim?
Denemekten vazgeçme.
Onu yıprat.
Hayırı cevap kabul etme.
Lydia benim annem.
O benim annemdi. Yani annemin aksanı.
Ama uyarmadı demeyin!
Bunu canlandırırken karikatüre düşme tehlikesi vardı, çünkü çok abartılı.
Asla bitmez.
Ama ben büyüğüm. Alabileceğiniz kadar büyüğüm.
Ufak tefek olabilirim ama büyüğüm, ben buyum.
Ama öyle bir karakteri oynarken dikkatli olmanız gerek.
Basmakalıp tip diğerlerinin öykümüzü nasıl anlattığından gelir.
Öykümüzü biz nasıl anlatıyoruzla ilgileniyorum ben.
Bizim öykümüzü anlatacaklar olsalar da bir öykü anlatacaklar.
Bu böyle olur.
Ama öykümüzü biz anlattığımızda
o ekrana çıkarmak için kimi seçeceğimiz meselesi
bence bu diyaloğun diğer tarafıdır.
Rita Moreno'nun en büyük sırlarından biri hep beş yaşında kalmış olmasıdır.
Dördüncü sahne...
Gıdı gıdı gıdı!
Beni yakaladın.
İnsanı şok etmeyi sever.
Buna bayılır.
Yardım parası topluyorduk ve insanlar azıcık para veriyorlardı.
Kimse de bir şey yapmıyordu. Sonunda o sahneye çıktı.
Kendisi ve dört kişi için açık arttırmalı akşam yemeği yaptı.
10 bin dolara yemek pişirecekti ve göğüslerini açtı.
10 bin doları topladı.
Ben yaşlı, edepsiz bir kadınım.
Yazarlara dedim ki "onu seksi yapın.
Neden yaşlı insanlar da seksi olmasın?"
Bunu unutmayın.
Benim için bunu yaptılar.
İşte başlıyor. Kendi adımı duyamayacağım.
Ben de kim oluyorum ki?
O sahici biri.
Hayatının her saniyesinde böyle olmaktan kendini alıkoyamıyor.
İnsan onun mutlu kişiliğinde kayboluyor,
onunla olduğu için kendini daha iyi hissediyor.
SAAT 21:00
Şimdi yüzümdeki bu çöplükle eve varınca
onları yıkayıp çıkarmak zorundayım.
Saat dokuz ama gece 12 gibi.
Gerçekten tükenmiş hâldeyim.
87 yaşında Netflix'te gözde bir şov ve bir film çalışması
Batı Yakasının Hikâyesi'nin yeniden çevrimi,
onda vazgeçme işareti gözükmüyor.
-Buna bayıldım. -Evet insanlar yukarıda yürüyecek.
-Doğru. -Gölgeler filan...
Bu kez, başrolde Latin karakterlerle çekilecek.
SONIA SOTOMAYOR ANAYASA MAHKEMESİ YARGICI
Hiç fena değil.
Berbat değil.
Dönüp dolaşıp aynı yere gelmekten mi bahsediyorsun?
Bu tam bir delilik. Çatlaklık.
Neler oluyor burada?
Tanrılar, yıldızlar, gezegenler hizalanmış.
Rita Moreno ile dans ettim, Aman Tanrım!
Tanınmanın o sıcak ihtişamını bir kez hissedersen
artık gölgelerden korkmazsın ama ne diyeceğim?
Çoğumuz halen korkuyoruz.
Geçmişimize, yaşadığımız ana
çekilip durmamız çok ilginç.
Ben çok mutluyum.
Kahrolsun gölgeler, yaşasın ışık. Teşekkürler.
YÜRÜMEYE KARARLI BİR KIZ
Yaptığı iş için hakikati arayan Rita Moreno oldu sonunda.
İçine girmeyi istediğimiz bu sanat dünyasında
üç dört kuşaktan beri bize bir yer olmadığını düşünürsek
yukarıya bakıp Rita'nın aydan bize bayrak salladığını görüp
"Evet o yapabildi ben ne kadar yaklaşabilirim" diyebiliriz.
Tüm bu sınırları ve engelleri yok etmesini sağlayan şey yeteneğidir.
Şu soruyu sorabiliriz:
"Şayet o sınırlara hapsolmamış olsaydı o nasıl biri olmuş olurdu?"
Rita engelleri yıkma demektir.
Ve kazanan Rita Moreno...
Rita Moreno Batı Yakasının Hikâyesi.
Beyaz Perde Oyuncuları Yaşam Boyu Başarı Ödülü Rita Moreno.
Gerçekten onun çekimine girmiştim.
Kadınların her şeyi yapabileceği duygusunu bana o verdi, çünkü o başardı.
O da benim gibi Latin'di.
Sevgili Rita Moreno, idolüne onu ne kadar çok sevdiğini nasıl söylersin?
Sen bana umut verdin. Savaşmam, açıkça konuşmam için bir neden verdin.
Benim sesim oldun. Hayallerinin peşinden gittiğinde Rita,
hayallerimin peşinden gitmem için bana pay verdin.
Rita, bu benim sana aşk mektubum.
Hep ayrımcılığa uğradığını hissettiğinde
her zaman kızgınsındır. Peki kime kızacaksın?
Herkese mi?
Bu zehirdir.
Bunu yapamazsın.
Hayat bir yandan olduğu gibidir.
Diğer yandan senin yaptığın şeydir.
Çok fazla mücadele etmek benden bir şey aldı mı?
Benden almadı.
Ben değilim o.
Merhaba tatlım.
Buna bayıldım.
-Eğlenceli değil mi? -Eğlenceli.
Bu inanılmaz.
Alt yazı çevirmeni: Zafer Avşar