Patawad, Trinidad.
Kung hindi dahil kay Santos,
wala na ako rito ngayon.
Sinabi sa akin ni Santos kung paano mo siya iniligtas sa minahan noon.
Hindi nakalimutan ni Santos ang pangalawang buhay na ibinigay mo sa kanya.
Bayad na 'yon
sa pagiging mabuting kaibigan niya sa akin.
Pagpalain ka nawa ng Diyos, G. Mauro.
Bakit mo hinayaang mapatay ang Indian?
Hindi mo naisip na iimbestigahan 'yon ng mga pulis?
Ikaw ang nagmungkahing magtulungan tayo.
Sangkot ka rin dito.
Mali ka.
Hindi kita kilala.
Mawalang-galang na, senyora, pero hindi n'yo pa ako nababayaran.
Ang ginoo ang singilin mo.
Mauna na ako.
May sasabihin ako sa'yo.
-Hindi ako interesado. -Mukhang mali ka riyan.
Bago ang lahat...
Alam ko kung nasaan ang ama mo.
Edward?
Inés.
Ikaw ba 'yan?
Oo. Ako nga.
Hindi ko naiintindihan.
Maupo ka muna.
Napakatanda ko na.
Ilang taon na rin ang lumipas.
May mga anak ka na ngayon.
Tama.
Oo, naaalala ko sila.
Nasaan tayo?
Nasa kumbento.
Bakit?
Nagmadre ako
pagkatapos mong pakasalan si Sol.
Pinakasalan mo siya, natatandaan mo?
Syempre naman.
Inagawan niya ako.
Hindi.
'Wag mo siyang sisihin.
Ako ang pumili kay Sol para mapangasawa ko.
At hindi ko man lang naisip ang damdamin mo.
Patawarin mo ako.
Mapapatawad mo ba ako?
-Magandang umaga. -Magandang umaga.
Larrea, kaibigan!
Mga ginoo, paumanhin, ngunit masama ang pakiramdam niya.
'Wag kang mag-alala, matutuwa siya.
Mga ginoo, hindi n'yo ba ako narinig?
May dala kaming magandang balita.
Handa naming bilhin nang buo ang ari-arian.
-Ang bahay, imbakan, at taniman. -Sa napagkasunduang halaga.
Hindi magandang panahon ito.
Maaari bang umalis na muna kayo?
Hindi mo yata ako naintindihan.
Nakapagpasya na sila at dala na nila ang pera.
Senyor, ito na ang pinakamalaking bentahang naganap sa kasaysayan.
Inuulit ko. Hindi magandang panahon ito.
G. Mauro...
Hindi na mauulit ang ganitong pagkakataon.
Babayaran nila ang halagang ibinigay ng binibini.
Ang sabi ko, alis.
Narinig n'yo ang aking ama.
Nawa'y igalang n'yo ang kanyang kahilingan.
Hindi dapat tayo nagtiwala sa dayo.
Mayayabang sila at pabago-bago isip.
Huminahon lang kayo... Kaya ko itong ayusin.
Nang ipanganak ka...
ang iyong ina ang pumili ng pangalan mo. Nicolás.
Tiyak na ikinahihiya niya ako ngayon.
Hindi.
Tiyak na ipinagmamalaki ka niya.
Makasarili ako.
Ginawa mo ang lahat para sa amin ni Mariana...
at hindi man lang ako nagpasalamat.
Anak...
Kung minsan, kailangan mo talagang maranasan ang pagdurusa,
bago mo makita ang mga bagay-bagay.
Kung hindi mo mahal si Teresa,
hindi mo siya kailangang pakasalan.
Sundin mo ang puso mo.
At tahakin mo ang sarili mong daan.
Ibinibigay ko na sa'yo ang basbas ko.
Mahalagang walang makakapansin sa pag-alis niya.
Maghintay kang maggabi.
At sa gilid kayo dumaan.
Walang makakakita sa inyo.
'Wag kang mag-alala.
Inés...
Bakit nagbago ang isip mo?
Dahil kina Manuel at Edward.
Nakausap mo si Edward?
Saglit lang.
Nakilala ka niya? Ano ang sinabi niya?
Sandali lang 'yon.
Natatandaan ka rin niya.
At ang mga anak ninyo.
Salamat.
Umalis ka na.
May gagawin pa ako.
Sige.
Alam mo, matutuwa ang mga batang makilala ang Tiya Inés nila.
Baka sa hinaharap...
Siguro.
Mag-ingat ka.
Ikaw rin.
Magandang umaga, Luis.
Magandang umaga, G. Larrea. Hinihintay ka ni G. Fatou.
Salamat.
Mauro, bakit ka nandito?
May natanggap akong mensahe mula kay Fatou. Ikaw?
Ako rin.
Mauro, ikinalulungkot ko ang pagkawala ni Santos.
Narito na pala kayo.
G. Fatou,
tungkol ba saan ito?
Sumama kayo sa akin.
Ano'ng ginagawa nila rito?
Akala ko, poprotektahan n'yo ako.
'Wag kang mag-alala, ligtas ka rito.
Napagpasyahan kong wakasan na ang usaping ito
sa pakikinig sa magkabilang panig.
'Yon ang patas na paraan.
Wala na akong idaragdag pa
sa mga nasabi ko na sa inyo.
At pasensya na kung nakapaghatid pa ito ng abala sa inyo.
Kung gayon, pagkakataon na ni G. Larrea na magpaliwanag.
Naniniwala ba talaga kayong dalawa,
sa ngalan ng saksi ko sa Havana na si G. Julián Calafat,
na lubusan akong pinagkakatiwalaan,
na magagawa ko ang akusasyon sa akin ng babaeng 'yan?
Gayunpaman, tinawid ni Gng. Gorostiza ang Atlantiko para lang puntahan ka rito.
Sinasabi mo bang
ginawa niya 'yon nang walang matinong rason?
'Yon mismo. Walang kahit ano sa babaeng ito ang matatawag na matino.
Inilagay pa niya sa panganib ang buhay ng anak ko.
Totoo ba 'yon?
Hindi ako ang may pakana niyon.
Ano ang masasabi mo sa lahat ng ito, Gng. Claydon?
Mapipilitan na akong magsalita.
Mukhang may problema na sa pag-iisip ang asawa ng aking pinsan.
Ano'ng pinagsasasabi mo?
Mayroon siyang tinatawag na hysteria,
kung saan nagbabago ang pagtingin niya sa realidad.
Bilang patunay, mayroon akong kasulatang nilagdaan ni Dr. Ysasi
na nagpapaliwanag ng kanyang karamdaman.
Kaya napagpasyahan namin ni G. Larrea na bantayan na muna siya.
Kasinungalingan 'yan!
Ikinulong ako ng mga kriminal na ito.
'Wag n'yo nang intindihin ang inaasal niya.
Hindi niya alam ang sinasabi niya.
Kung makakausap namin siya nang siya lang, baka-sakaling makumbinsi
namin siyang huminahon.
-Walang problema. -Sige lang.
Tama na ang pagpapanggap. Babalik ka na ng Havana bukas.
At kung hindi?
Kakausapin namin ang mga kinauukulan at sasabihin namin
na kasabwat ka sa pagkamatay ni Santos Huesos.
Wala akong pinatay. Si Alan 'yon.
At sino ang papaniwalaan ng hukom? Ang ginoo mula Inglatera o ikaw?
Nilagdaan ba talaga ni Manuel ang medikal na patunay na 'yon?
Hindi gagawin 'yon ni Manuel. Resibo lang ang inilabas ko kanina.
-Salamat sa pagtulong sa akin. -Walang anuman.
-Gusto kong humingi ng paumanhin. -Ako rin.
Ako rin.
Kanina, tinanggihan ko ang mga bibili.
Bakit?
Hindi mo dapat pinalampas ang pagkakataong 'yon.
Nangyari na.
Ito na ang mga huling oras ko sa Jerez.
Ngayong araw kayo aalis?
Wala akong pagpipilian.
Kahit saan kami magpunta, gagawin ni Alan ang lahat
para maangkin ang lahat ng mana.
Kailangan na naming umalis ni Edward.
Saan naman kayo pupunta?
Sa Portugal. May mga kaibigan kami sa Porto.
Magiging ligtas kami ro'n.
Paalam na.
Sa Mehiko, may paniniwalang kailangan mo munang mamaalam,
bago kayo muling magkita.
Heto. Ang pangako ay pangako.
Kasulatan 'yan na nagbibigay sa'yo ng kalayaan.
'Wag kang magulat.
Hindi ba't sinabi ko naman sa'yo?
Opo, senyora.
Hindi ko lang inakalang tutuparin n'yo.
Maski ako, nagulat.
Pagdating mo sa Havana, maghanap ka na ng abogado.
'Wag mong iwawala 'yan.
Umalis ka na. Magkaibang barko ang sasakyan natin.
Bakit po?
Para hindi magbago ang isip ko.
'Yon ang dahilan.
Hindi mo ba ako narinig? Umalis ka na!
Gng. Carola...
Kung sakaling magkita tayo sa Havana--
'Wag kang mag-alala. 'Di 'yon mangyayari.
Magkaiba ang mundo nating dalawa.
Kung sakali lang,
hindi ko hihilinging pansinin mo ako,
o kausapin ako...
Pero 'wag n'yo sana akong titingnan na para bang hindi mo ako kilala.
Sige.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Sino ka?
Hoy! Ikaw!
Paano ka nakapasok? Hoy!
Umalis na tayo.
Makakaalis ka na.
-Ano'ng ginagawa mo? -'Wag kang makialam.
Layas na!
G. Mauro.
Si Gng. Claydon?
Umalis na siya papuntang Cádiz kasama ang mga katulong.
Salamat.
Nasusunog ang kumbento.
-Ano'ng nangyari? -Walang nakakaalam.
Mukhang nagmula ang apoy sa simbahan hanggang sa umabot sa kwarto ng mga madre.
Mauro, pinuntahan kita dahil kailangan ko ng tulong.
Sol!
Halika na.
-Sister! -Salamat.
Tubig! Tulungan n'yo kami.
Bilisan n'yo! Kailangang magmadali!
Tulong! Tulungan n'yo kami!
Tubig!
Sister! Sister.
Nasaan si Edward?
Sinubukan ko siyang kunin pero...
Nasa loob pa siya?
Patawad, Sol.
Akin na ang susi.
Hindi ka pwedeng pumasok.
Kailangan ko siyang mahanap.
Imposibleng buhay pa siya.
Akin na ang susi.
Soledad!
Tulong, pakiusap!
-Kumuha ka ng tubig. -Tubig.
Soledad!
-Edward! -Sol!
Kailangan nating umalis dito.
Hindi ko siya pwedeng iwan.
-Halika na. -Hindi.
-Bilis. -Hindi.
Edward!
Sa itaas n'yo!
Edward.
Edward, kailangan na nating umalis.
Edward, tara na.
Mahal kong Sol...
Edward!
Makinig ka, bago pa mawala ang isip ko.
Wala na tayong oras.
Makinig ka sa akin.
Hindi na ako sasama sa'yo.
Ayaw ko nang maging pabigat sa'yo.
-Patawarin mo ako. -Ano?
Alam mo kung gaano kita kamahal.
Hindi! Tumigil ka!
Hindi!
Pinasaya mo ako nang husto.
Edward!
Hindi!
Huminahon ka, sister.
Lakasan mo ang loob mo, hija.
Kung may kailangan ka, narito lang kami.
-Mahal kong hija. -Salamat.
-Nakikiramay ako. -Salamat.
Babalik ka ba ng Inglatera?
Sa lalong madaling panahon. Para mailibing si Edward.
At si Alan.
At kailangan ako ng mga anak ko.
Ikinalulungkot ko ang lahat ng nangyari.
Salamat.
Mauro.
Wala kang dapat sabihin.
Ayos ka lang?
Oras na siguro para bumalik ng Mehiko.
Kailangan ko na yatang tanggaping hindi ko na mababayaran si Carrús.
Pwede namang hindi.
Magkano pa ang natitirang pera sa'yo?
Ang ipinautang lang sa akin ni Gng. Úrsula.
Gustong mamuhunan sa negosyo ng biyenan ng anak mo, tama?
Mayroon ka na no'n ngayon.
Kung nakagawa ka ng pera mula sa minahan,
magagawa mo ring pagkakitaan ang taniman.
Wala akong alam sa negosyong ito, anak.
Pag-aralan mo.
Papa...
Oras na para magbago ng direksyon.
Paano naman kayo ni Mariana?
May sarili kaming buhay ni Mariana.
Oras na para tumayo kami sa sarili naming mga paa.
Papa...
Ikaw ang pinakamabuting ama sa mundo.
Ngayon, pagkakataon naman namin para alagaan ka.
Iyo na ang bahay.
Tirhan mo,
o sunugin mo.
Gawin mo ang gusto mo,
dahil hindi na mababayaran ang inutang ng aking ama.
Nasaan siya?
Abala ang aking ama sa mas mahahalagang bagay, hindi tulad mo.
Nakakahiya naman ang ama ninyo,
hindi kayo nagawang pangalagaan,
maski ang mana ninyo.
Kung wala si Larrea rito...
'yon ay dahil duwag siya!
Hindi niya ako kayang tingnan sa mata
at tanggapin ang pagkatalo.
Larrea!
Kabaligtaran.
Naroon siya, kung saan siya masaya.
May iniwan sa amin ang aming ama na mas mahalaga pa sa kanyang ari-arian.
Ang aral sa buhay.
At ipinagmamalaki namin siya.
Mauuna na kami...
Pagpalain nawa kayo ng Diyos, mga ginoo.
Bilisan n'yo!
Heto po ang bote.
Salamat.
-Magandang umaga. -May padala sa binibini.
Pasok.
May padala sa inyo galing Espanya, madam.
Hindi katanggap-tanggap ang komisyon.
'Yon na ang nakagawian, Gng. Claydon.
Hindi 'yan totoo.
Baka magawan ka pa namin ng mas magandang alok.
Mahusay.
Bumalik kayo sa akin kapag mayroon na.
Sabihan mo ako kapag nakuha na ang pangalawang katas.
Maligayang pagbabalik, Soledad.
Salamat.
Bagay na bagay ito sa'yo.
Sana maayos na ang pakiramdam mo.
Nakatulong ang mga anak ko at ang pag-aasikaso sa negosyo.
Mabuti 'yon.
Natanggap ko ang regalo mo.
Binabati kita.
Mukhang maganda ang ani ninyo.
Natutuwa akong marinig 'yon galing sa isang eksperto.
May alok ako sa'yo.
Nakatuon pa rin ako sa negosyo ng alak.
Lumalakas ang kompetisyon sa Inglatera.
Mayroon nang galing Australia, Italya...
Pati Timog Africa.
At ano naman ang kinalaman no'n sa akin?
Bahagi ka na ngayon ng mundo ng alak.
Kailangan namin ng mga kakampi.
Alam natin pareho na ang koreo sa Espanya
ang pinakamaganda sa Europa.
Ang ibig kong sabihin...
Kung gusto mong makipagsosyo, bakit hindi mo na lang ipinadaan sa liham?
Pwede naman.
At pwede ka ring bumalik ng Mehiko.
Wala na akong lugar sa Mehiko.
Natutuwa akong makitang buhay na ulit ang lugar.
Kahit gaano pa katagal,
tahanan pa rin ang pakiramdam ko rito.
Hindi naman ito nawala sa iyo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio