ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Κάλυψη πλάνου.
Το 2003 ένας μεγαλόσωμος και σχετικά άγνωστος άντρας
χόρεψε χαρούμενα πάνω σε τραπέζι…
σε ένα εγκαταλελειμμένο ψυχιατρείο.
Είναι ένα από τα πιο ανατριχιαστικά μέρη που έχω δει.
Είναι θεότρελος.
Τρελός ή όχι…
Ήταν τρελό:
…εδώ και 20 χρόνια, αυτή η διαχρονική, αγαπημένη ταινία
σκορπίζει χριστουγεννιάτικο κέφι…
Τραγουδώντας δυνατά.
-…γεμάτη συντελεστές… -Εντελώς άγνωστους.
Και κάποιους γνωστούς.
Ο Ονειρεμένος Τζίμι. Όντως ονειρεμένος για εμένα.
Όμως, αυτή η χριστουγεννιάτικη κωμωδία δεν ήρθε από το πουθενά.
Θα κάνω ανιμέισον καρέ-καρέ.
Εμπνεύστηκε από κάπου…
Όπως η Rankin/Bass.
Έτοιμος, Άγιε Βασίλη;
…μα σύντομα απέκτησε νομικούς μπελάδες.
-Τι; -Τι;
Μήπως είναι Οι Ταινίες με τις οποίες μας Μήνυσαν;
Αυτή η αναμφίβολα ξεκαρδιστική…
Είσαι άθλιος.
…κωμωδία…
Δεν άρεσε στην εταιρεία.
…αμφισβητούνταν συνεχώς.
Είσαι τελείως τρελός
αν θεωρείς ότι ο Γουίλ Φέρελ μπορεί να πρωταγωνιστήσει…
-Όχι! -…σε οτιδήποτε.
Όπως κι ο ίδιος ο Μπάντι,
η δημιουργία αυτής της ταινίας είναι μια ιστορία ταπεινού, αθώου ξεκινήματος…
Ωραία. Τώρα τι κάνω;
…που με επιμονή, εξελίχθηκε
σε μια από τις πιο αναπάντεχες κλασικές χριστουγεννιάτικες ταινίες.
Μη φύγετε. Θα βγάλει το παντελόνι του.
Πώς αλλιώς να γινόταν;
ΤΟ ΞΩΤΙΚΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Βλέπετε τις Χριστουγεννιάτικες Ταινίες με τις οποίες Μεγαλώσαμε.
Καιρός να προετοιμαστούμε για τα επόμενα Χριστούγεννα.
Το Ξωτικό των Χριστουγέννων μιλά
για έναν ψηλό, αδέξιο άντρα που νομίζει ότι είναι ξωτικό.
Αυτό είναι γελοίο!
Αρκετά γελοίο. Αναζητά τον…
-Μπαμπά! -…με κρίσεις θυμού.
-Λεφτά θέλεις; -Πατά τα κουμπιά όλων…
Βγες έξω!
Ξαναπές με "ξωτικό".
…όλοι τραβούν τα γένια τους…
ενώ συγχρόνως ερωτεύεται…
Είμαι ερωτευμένος, ας το μάθουν όλοι.
…και ζεσταίνει τη θυμωμένη, κρύα καρδιά του πατέρα του
και, εν τέλει, σώζει τα Χριστούγεννα.
Μα όσον αφορά το ξεκίνημα της ιστορίας…
αρχίζει από τον μακρινό Βόρειο Πόλο.
Βασικά, αρχίζει εδώ, στη Φιλαδέλφεια της δεκαετίας του '70,
με ένα εβραιόπουλο
που είχε ανορθόδοξη οπτική για τα Χριστούγεννα.
Η Χανουκά ήταν φανταστική, αλλά τα Χριστούγεννα είχαν κάτι το ιδιαίτερο.
Πολλά ιδιαίτερα έχουν τα Χριστούγεννα.
Τρέχεις στον κάτω όροφο, βρίσκεις δώρα.
Μην ξεχνάτε πως κάνει…
Κρύο έξω. Ζέστη μέσα.
Μα αυτό που λάτρευε ο Ντέιβιντ…
Λατρεύω τις χριστουγεννιάτικες ταινίες.
Παρακολουθούσε ταινίες…
Νυχθημερόν.
Ώσπου το ρολόι χτύπησε 1993, όταν έφυγε από τη Φιλαδέλφεια και ταξίδεψε…
Πέρα από τη θάλασσα με τα στριφογυριστά ζελεδάκια.
…προς το Χόλιγουντ, για να γίνει σεναριογράφος χριστουγεννιάτικης ταινίας.
Αντί γι' αυτό, εργάστηκε…
Σε εργοστάσιο εσωρούχων. Ναι.
Θαυμάσια ζωή πραγματικά.
Αν θέλετε να μάθετε για λεπτά τιραντάκια, εμένα ρωτήστε.
Όμως, το να ζει τη μεγάλη ζωή ενός νεανία δεν αρκούσε στον Ντέιβιντ.
Το Λος Άντζελες με άφησε άναυδο. Τα Χριστούγεννα ήταν ζεστά και παράξενα.
Για να νιώσω περισσότερο σαν στο σπίτι μου,
νοίκιαζα χριστουγεννιάτικες ταινίες.
Μα όταν επανασυνδέθηκε με μια αγαπημένη του ταινία από τα παιδικά χρόνια,
μια φωτεινή ιδέα γεννήθηκε στο μυαλό του Ντέιβιντ.
Θα τον ονομάσουμε…
Ρούντολφ.
Όπως κι ο Ντέιβιντ στο Λος Άντζελες…
Ο Ρούντολφ είναι περιθωριακός. Δεν μπορεί να ενσωματωθεί.
Προσπαθεί να βρει πού ανήκει.
Έτοιμος, Άγιε.
Συμπάσχοντας με τα δεινά αυτού του άμοιρου ταράνδου,
ο Ντέιβιντ Μπέρενμπομ είχε μια ιδέα…
-Έχω μια ιδέα. -…που θα άλλαζε τα Χριστούγεννα.
Θα μετέτρεπα τον Ρούντολφ σε ένα γιγάντιο ξωτικό.
Κι η ιδέα ονομάστηκε…
Το Ξωτικό Των Χριστουγέννων.
Μάλιστα.
Με καρδιά γεμάτη από τη χριστουγεννιάτικη αθωότητα
της εταιρείας Rankin/Bass,
ο Ντέιβιντ ξεκίνησε να γράφει μια ιστορία
για ένα ξωτικό ονόματι Μπάντι στη Νέα Υόρκη.
Δεν ανήκω πουθενά.
Η ταινία είναι αστεία.
Να ένα καλό ξεκίνημα.
Ήταν γελοία και παράλογη.
Τώρα που το σκέφτομαι…
Το σήμα κατατεθέν μιας χριστουγεννιάτικης ταινίας αφορά μια τεράστια καρδιά.
Επομένως, για την ταινία…
Το συναισθηματικό κομμάτι της ταινίας αφορά την ιστορία πατέρα και γιου…
Με την οποία ο Ντέιβιντ ταυτιζόταν για τα καλά.
Ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν μικρός,
οπότε η κινητήριος δύναμη της ταινίας είναι η αναζήτηση του πατέρα.
Ήξερα πως εξιστορώντας την…
Μπαμπά, σε αγαπώ.
…συνδεόμουν μαζί της σε αυτό το επίπεδο.
Ήξερα πως ήθελα αυτό να είναι το ταξίδι του Μπάντι.
Έχοντας πια το σενάριο, ήταν ώρα για χριστουγεννιάτικα ψώνια.
Η ατζέντης μου ενέκρινε το σενάριο.
Πριν το καταλάβει, βρήκε εταιρεία παραγωγής.
Η MPCA την επέλεξε για ένα έτος.
Κι έτσι, το Ξωτικό Των Χριστουγέννων είχε στήριγμα.
Έτσι, προχώρησαν στο να βρουν ηθοποιούς.
Φυσικά, προφανώς ήθελαν να ξεκινήσουν
με μεγάλο όνομα από το θρυλικό Saturday Night Live,
αλλά όχι αυτόν που νομίζετε.
Ήθελαν να είναι ταινία του Κρις Φάρλεϊ.
Κοιτάξτε με! Είμαι γεμάτος με ξωτικόσκονη!
Θα ήταν μια διαφορετική ταινία.
Την οποία ο Ντέιβιντ…
Τελείως άλλη ταινία.
…δεν ήθελε να κάνει.
Επειδή νοιαζόταν τόσο για το σενάριό του,
ο Ντέιβιντ αποφάσισε να εξαντλήσει την ετήσια επιλογή…
για να λύσει το συμβόλαιο και να βρεθεί με κάποιον σε αυτήν την καφετέρια.
Με κάποιον που τον καταλάβαινε.
Κάποιον όπως τον παραγωγό Τζον Μπεργκ.
Συναντήθηκα με έναν σεναριογράφο που δεν είχα ξανασυναντήσει.
Ήταν κάποιος τελείως άσημος…
Ήμουν τελείως άσημος.
…χωρίς κάτι στο ενεργητικό του, αλλά με ταλέντο.
Πες το κι έτσι.
Ήθελε μάνατζερ, και του είπα "Θα γίνω εγώ ο μάνατζέρ σου".
Αυτό χρειαζόταν, κάποιον με προϊστορία.
Ήμουν παντελώς άσημος με τίποτα στο ενεργητικό μου.
Όμως, είχε τον συνεργάτη του, τον Τοντ Κομαρνίκι.
Κι όταν βρέθηκαν στην καφετέρια…
Μόνο για τον καφέ είχαμε.
…ο Τζον τού έδωσε κάτι να σκεφτεί.
Δεν μπορώ να του πληρώσω ούτε μεσημεριανό.
Τότε, τι στο καλό θα του προσέφερε ο Τζον;
Τον Γουίλ Φέρελ ως Μπάντι.
Συγγνώμη που άργησα.
Ο Τζον κι εγώ ξέραμε ότι το σενάριο θα του ταίριαζε γάντι.
Ποιον πλανήτη προτιμάς;
Κάτι διέκρινε τον Γουίλ στο Saturday Night Live.
-Τι; -Η αιώνια αθωότητα.
Ξεκινήστε φαγοπότι μες στη φιλία και τη φρίκη.
Αυτό το άτομο εξέπεμπε κάτι λαμπερό.
Δείτε με!
Ο Τζον κι ο Τοντ θεωρούσαν…
-Ήταν ζωτικής σημασίας για τον Μπάντι. -Λατρεύω να χαμογελώ.
Γι' αυτό ο Γουίλ ήταν τέλειος.
Θα είναι τζαμάτο.
Με τις υψηλές απαιτήσεις που είχε ο Ντέιβιντ, θα μπορούσαν να τον πείσουν;
Τέλεια! Φανταστικά! Πάμε.
Παρά τις προσπάθειές σου, απάντησες σωστά.
Μπορούσε ο Τζον Μπεργκ να εξασφαλίσει τον Γουίλ Φέρελ;
Εννοείται.
Κι ενώ αυτός ο ψαρωμένος παραγωγός απάντησε με νευρικό γέλιο…
Ενίοτε, καλός παραγωγός σημαίνει
να παίζεις μπάσκετ το Σάββατο πρωί στο γήπεδο τένις στο σπίτι ατζέντη.
Ο Τζον έδεσε τα παπούτσια του και πήγε για καλάθι.
Ή έστω για πόντους.
Έπαιξα με εκπρόσωπο του Γουίλ, τον Τζέισον Χέιμαν.
Του πάσαρα το σενάριο, του άρεσε.
Το έστειλε στην Τζούλι Ντάρμοντι, μια τότε μάνατζερ του Γουίλ.
Της άρεσε, το πάσαρε πιο πάνω,
στο μεγάλο κεφάλι που στήριζε τον Γουίλ, τον Τζίμι Μίλερ.
Άρεσε και στον Τζίμι και εστάλη στον Γουίλ.
Ο Γουίλ το διάβασε, οι άνθρωποί του είπαν ότι τον ενδιαφέρει
και έτσι ξεκίνησε το ταξίδι.
-Η ομάδα των τριών άσημων… -Ναι.
…κατάφερε τον διάσημο να πει…
Ναι.
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να κάνουν μια εταιρεία να πει…
-Ναι. -Τηλεφωνούσα σε εταιρείες.
Είχα ωραία συνοπτική παρουσίαση.
Τους έλεγα ότι έχω θαυμάσιο σενάριο…
-Ναι; -…με τον Γουίλ Φέρελ πρωταγωνιστή.
Ναι!
-Προσπαθούσα να τους εξιτάρω. -Ναι!
-Όμως… -Όλοι αρνούνταν.
Δεν κάνω τίποτα σωστά.
Το πιο εύκολο πράγμα στο Χόλιγουντ είναι να πεις…
-Όχι. -Κυρίως ακούς να λένε…
-Όχι. -Όχι;
Όχι.
Μα υπήρχε και κάτι άλλο πολύ σοκαριστικό που άκουγαν.
Έλεγαν "Είσαι τελείως τρελός
που θέλεις τον Γουίλ Φέρελ για πρωταγωνιστή…
Όχι!
…σε οτιδήποτε".
-Δεν ήταν ιδιαίτερα… -Εντελώς άσημος.
-Ουσιαστικά ο Γουίλ δεν είχε… -Καμία προϋπηρεσία.
-…όσον αφορά τις ταινίες. -Ακριβώς.
Βούλωσέ το.
Είναι δύσκολο να σκεφτείς
"Υπήρχε εποχή που ο Γουίλ Φέρελ δεν ήταν ακόμα μεγάλο αστέρι".
Νιώθω λες και παίρνω χάπια!
Όμως, τότε, ο Γουίλ είχε γυρίσει μόνο το Τρελές νύχτες στο Ρόξμπερι.
Δεν θα έλεγε κανείς ότι έκανε και… πάταγο στις εισπράξεις.
Δεν είχε ανταποκριθεί στις προσδοκίες.
Εμείς θα στηρίζαμε πρώτοι ταινία πάνω στον Γουίλ.
Αποδείχτηκε πως δεν ήταν οι μόνοι.
Δέχτηκα ένα απροσδόκητο τηλεφώνημα από κάποιον Κέιλ Μπόιτερ.
Είναι θεόρατος.
Εντάξει. Έγινε. Γεια.
Λες και συναντούσαμε θύελλα.
Ποιος είσαι;
Θαυμάσια ερώτηση.
Ο Κέιλ ήταν κατώτερο στέλεχος, τονίζω το "κατώτερο",
στη New Line Cinema.
Η εταιρεία ήταν τότε γνωστή κυρίως για την ταινία…
Εφιάλτης Στον Δρόμο με τις Λεύκες.
…και για άλλες ακραίες τρομακτικές ταινίες ή κωμωδίες.
-Όχι για οικογενειακές ταινίες. -Δεν είναι παράξενο;
Ή στην περίπτωση του Κέιλ, καμία ταινία.
Δεν είχα οργανώσει ποτέ ταινία, δεν ήξερα καν τι γίνεται.
Όμως, ορμώμενο από μια επιθυμία…
Λατρεύω τον Γουίλ Φέρελ, ήθελα να τον βλέπω συνεχώς.
…το κατώτερο στέλεχος…
Άρπαξα το σενάριο, το διάβασα και είπα "Είναι απίστευτο. Είναι τέλειο γι' αυτόν".
Με κάλεσαν και μου είπαν "Θέλουμε τα δικαιώματα γι' αυτό".
Χαίρομαι που συνάνθρωπος έλκεται από την κουλτούρα των ξωτικών.
Να 'μαστε και πάλι στα βασικά της παραγωγής. Επιτέλους, έχουμε ηθοποιό.
-Ναι! -Έχουμε και εταιρεία παραγωγής.
Ναι.
-Αλλά η ταινία δεν έχει εγκριθεί. -Όχι!
Είχαμε απλώς ένα από τα εκατομμύρια σενάρια που στέλνονται στους σκηνοθέτες.
Αν και το σενάριό τους ήταν ένα στα εκατομμύρια,
η πιθανότητα να πετύχουν τους σκηνοθέτες που ζήτησαν…
Ρον Χάουαρντ. Στίβεν Σπίλμπεργκ.
…ήταν μία στο εκατομμύριο.
Δεν παίρνετε τους πρωτοκλασάτους.
Όσο για τους δευτεροκλασάτους…
Συναντήσαμε άτομα που ήθελαν να μετατρέψουν την Τζόβι σε πόρνη.
Προσπαθώ να βγάλω τις διακοπές.
Εναντιώνονταν στην καρδιά του σεναρίου.
Για να ελκύσουν τον σωστό σκηνοθέτη, έπιασαν μέχρι και σχολικές αναμνήσεις.
Κάναμε συναντήσεις όποτε γυρίζονταν οι Σχολικές Αναμνήσεις.
Όχι, σοβαρά, Σχολικές Αναμνήσεις.
Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν οι Γουίλ Φέρελ, Λουκ Γουίλσον και Βινς Βον.
Είναι η καλύτερη μέρα.
Ο Βινς έκανε παρέα μαζί μας ενόσω μιλούσαμε για σκηνοθέτες,
και μας πάσαρε την ιδέα για τον Φαβρό.
Τι; Τον Τζον Φαβρό τον ηθοποιό;
Υπήρξε ηθοποιός σε διάφορα.
Είσαι ο Τζον Φαβρό, Ρόκι Μαρτσιάνο, Ολέθρια Σύγκρουση, Αδιόρθωτοι Γλεντζέδες.
Κανείς δεν ήξερε τις σκηνοθετικές του ικανότητες τότε.
-Ο Βινς Βον τις ήξερε καλά. -Αξίζεις πολλά λεφτά και δεν το ξέρεις.
Ο Φαβρό είχε κάνει μία ταινία. Είχε κάνει την ταινία Made.
Πρωταγωνιστής ήταν ο Βινς Βον, αλλά δεν ήταν σκηνοθέτης βαρέων βαρών.
Ακόμα κι έτσι, τον συνάντησαν.
-Ήμασταν σε μικρή αίθουσα συνεδριάσεων. -Ελπίζω να αξίζει τον κόπο.
Μπήκε μέσα και εστίασε σε τρία πράγματα.
Νούμερο ένα.
Αρχικά, έβαλε πάνω στο τραπέζι
ένα βιβλίο για…
-Ένα ροδάκινο που μένει στη φάρμα. -Όχι. Ένα βιβλίο…
-Για τη Rankin/Bass. -Μισό λεπτό!
-Μιλάς… -Για τη Rankin/Bass.
-Την εταιρεία παραγωγής του… -Ρούντολφ.
Την αγαπημένη ταινία του Ντέιβιντ.
-Το λάτρεψα. -Να ένα καλό ξεκίνημα.
Και είπε "Αυτό θα μας πληροφορήσει για την αισθητική των κοστουμιών".
Αναφέρθηκε ακόμα και στον Ερμή το ξωτικό.
Ερμή!
Ακόμα δεν το έβαψες αυτό;
Ο Φαβρό όχι μόνο διέκρινε από πού εμπνεύστηκε ο Ντέιβιντ το σενάριο,
αλλά είπε κιόλας…
Θα κάνω ανιμέισον καρέ-καρέ.
"Έτσι οραματίζομαι τον Βόρειο Πόλο, όπως κι η Rankin/Bass".
Κι εμείς είπαμε "Αυτό ακούγεται τέλειο".
Κι ευτυχής συγκυρία ακούγεται, πόσο μάλλον το επόμενο.
Δεύτερον, είπε πως τα Χριστούγεννα, για εκείνον,
ήταν μια απίστευτα ιδιαίτερη εποχή.
Η μητέρα του είχε πεθάνει όταν ήταν μικρός γύρω στα Χριστούγεννα.
Οι χριστουγεννιάτικες ταινίες θεράπευαν τον πατέρα του κι εκείνον.
Δεν διέφυγε της προσοχής του Τζον…
Μου ήρθε σαν κεραμίδα καθώς ερχόμουν.
…που είχε γίνει πρόσφατα πατέρας, ότι…
-Είναι η ιστορία πατέρα-γιου. -Είναι αγόρι.
Είπε "Θέλω να φτιάξω κάτι που θα μοιραστώ με τα παιδιά μου".
Όμως, παρά τη σκηνοθετική απειρία του…
Μόλις το άκουσα αυτό, είπα "Αυτός είναι ο τύπος που ψάχνουμε".
-Περίμενε. Δεν ακούσαμε τον τρίτο λόγο. -Εντάξει.
Το τρίτο πράγμα που είπε, που το θεώρησα φιλόδοξο, ήταν…
Ξέρετε κάτι;
Θα σας πούμε γι' αυτό όταν θα πλησιάζουν τα Χριστούγεννα.
Προς το παρόν, αρκεί να ξέρετε ότι…
Αυτό ακριβώς θέλαμε να ακούσουμε.
Υπέροχα! Έτσι, ο Τζον Φαβρό προσλήφθηκε.
Με ενθουσίασε αυτό.
Τότε, ο επικεφαλής της New Line Cinema, ο Μπομπ Σέι, είπε…
Ξέρεις πόσο θα κοστίσει;
Αγνοώ αν η ταινία ήταν του γούστου του.
Πάντως, η New Line Cinema την κοστολόγησε.
Μόλις όλοι ικανοποιήθηκαν με το δημιουργικό κομμάτι…
Ναι…
Ξέρετε.
Ναι;
Πήραμε το πράσινο φως, θα φτιάχναμε την ταινία.
-Ναι! -Ναι.
-Παρά τις δυσκολίες, αυτοί οι άσημοι… -Ναι.
…πήραν 30.000.000 δολάρια από τη New Line Cinema.
Μας άφησαν ήσυχους να φτιάξουμε την ταινία.
Μια ταινία που αφορούσε την αγάπη ενός πατέρα,
τη μαγεία των Χριστουγέννων…
-Μια ταινία… -Με σκηνοθέτη μιας μόνο ταινίας.
Και με παραγωγούς που δεν είχαν κάνει τίποτα.
Κι εγώ δεν ήξερα τίποτα.
Αναγκαστικά, μάθαιναν δουλεύοντας.
Ως πρωτάρης παραγωγός, δεν ήξερα τους ρυθμούς.
Δεν κατανοούσαμε τις διάφορες μανούβρες.
Έπρεπε να βρούμε έξυπνους ανθρώπους που ήξεραν τι κάνουν.
Κι αυτό ακριβώς έκαναν.
Ξέρεις κάτι περίεργο; Με πήρε τηλέφωνο ο Τζον, από εδώ μέσα.
Υποθέτω ότι είσαι στο σπίτι.
Άρχισε να καταγράφει ιδέες του.
-Σκέφτηκα "Αυτό είναι υπέροχο". -Υπέροχα!
Έλαβα ένα τηλεφώνημα για μια χριστουγεννιάτικη ταινία.
Με ρώτησε αν είχα εμπειρία σε καρέ-καρέ ταινίες,
που είχα.
Θαύμαζα απίστευτα τον Γουίλ Φέρελ.
Όσον αφορά τον σχεδιαστή παραγωγής…
-Τον θεώρησα ευφυέστατο. -Ας κάνουμε παρέα.
Συναντηθήκαμε κι ήθελε η ταινία να μοιάζει με της Rankin/Bass…
Αλλά όχι να είναι ακριβές αντίγραφο, έτσι;
Δεν το θεωρήσαμε παράγωγο προϊόν, αλλά εμπνευσμένο από εκεί.
Εμφανώς εμπνευσμένο.
-Τι; -Τι;
Ξεκίνησαν, λοιπόν, ξεκαθαρίζοντας αυτό.
Ήμουν σίγουρος ότι θα πετύχαιναν συμφωνία με τη Rankin/Bass.
Είσαι σίγουρος;
Δεν ήταν η Lucasfilm ούτε ο Πόλεμος των Άστρων.
Ακριβώς. Δεν θα αποτελούσε πρόβλημα.
Και μιας κι αναφερθήκαμε σε άστρα, χρειάζονται και αστέρες.
Πρώτα έπρεπε να αποφασίσουμε ποιος θα έπαιζε τον Γουόλτερ.
-Υποδεχθείτε τον Γκάρι Σάντλινγκ! -Ο Γκάρι είναι κωμική ιδιοφυΐα.
Δεν μου είναι εύκολο, αλλά…
Αρνήθηκε.
Ευτυχώς, αυτό μας οδήγησε στον επόμενο στη λίστα,
που ήταν ο Τζέιμς Κάαν.
-Ο Τζίμι Κάαν ήταν δραματικός ηθοποιός. -Πες το κι έτσι.
-Είμαι πολύ… -Δραματικός.
Έχει κάνει όλες αυτές τις απίστευτες ταινίες.
Είναι σκληρός άντρας. Αρρενωπός.
Είναι ο Σόνι Κορλεόνε!
Τινάζεις τα μυαλά τους στο κοστούμι σου.
1Αν κάποιος μπορούσε να φέρει σοβαρότητα και δυναμική στον ρόλο, θα ήταν…
Ο Τζέιμς…
Κάαν.
-Ενθουσιασμένοι, επικοινώνησαν. -Παρακαλώ;
Ο Τζέιμς Κάαν διάβασε το σενάριο και είπε…
Γιατί όχι;
Αν και ο Τζέιμς Κάαν συμφώνησε…
Όλοι μας φοβόμασταν λίγο τον Τζέιμς Κάαν.
…αυτό σήμαινε ότι ο Τζέιμς θα εμφανιζόταν στα γυρίσματα.
Για ισορροπία, οι παραγωγοί άρχισαν την αναζήτηση
της συμπρωταγωνίστριας του Μπάντι, της Τζόβι.
Η εταιρεία μάς πίεζε να βάλουμε στον ρόλο αυτό την Κέιτι Χολμς.
Είναι η στιγμή σου.
-Ήταν μεγάλη σταρ. -Είμαι.
Δεν την καταφέραμε, δεν ήθελε να το κάνει.
Είναι μεγάλη ιστορία.
Περάσαμε πολύ κόσμο από οντισιόν.
Κι εγώ;
Η Ζόι Ντεσανέλ πέρασε από οντισιόν.
Η Ζόι τότε ήταν πολύ νεαρή ηθοποιός.
Δεν είχα ποτέ κανονική δουλειά.
Είχε μια αυθάδικη ευφυΐα, μα ήταν και ευσπλαχνική.
Εύκολα κανείς την επαινεί ως ηθοποιό.
-Όμως, μπορεί και να… -Τραγουδά.
Θέλαμε να κάνουμε κάτι για να το αναδείξουμε.
-Είπαν στη Ζόι… -Θα είσαι μια χαρά.
-Άρχισαν να ψάχνουν το αφεντικό της. -Κορδέλες 15 εκατοστών.
Θέλαμε τη Γουάντα Σάικς.
-Τι θέλεις; -Αλλά αρνήθηκε την τελευταία στιγμή.
Ο Φαβρό ήξερε τον Φέιζον Λοβ, τον πήρε τηλέφωνο,
κι εκείνος μας έκανε τη χάρη.
Το καρτελάκι του ονόματος γράφει "Γουάντα".
Τόσο σίγουροι ήμασταν ότι την είχαμε κλείσει.
Εκείνος ήθελε να φορά αυτό το καρτελάκι.
Ο Τζον Φαβρό πήρε κι άλλα τηλέφωνα
για να κλείσει ηθοποιούς.
-Ο Φαβρό… -Παρακαλώ;
…ήθελε τον Μπομπ Νιούχαρτ ως το γηραιό ξωτικό.
-Και για… -Άγιε Βασίλη!
-Για Άγιο Βασίλη ήθελε τον Εντ Άσνερ. -Δεν έχω ξανακούσει κάτι πιο αηδιαστικό.
Πανέξυπνες επιλογές.
Μετά από αυτές τις επιλογές, ξεκίνησαν για το Μανχάταν…
…για 13 μέρες, για να χωρέσουμε όσο περισσότερα Χριστούγεννα γινόταν.
Αυτές οι 13 μέρες γυρίσματος πραγματικών Χριστουγέννων
ξεκίνησαν στη Νέα Υόρκη στις 2 Δεκεμβρίου του 2002
με περιορισμένο προϋπολογισμό και περιορισμένο χρόνο.
Προσπαθούσα να βρω πώς να τραβήξω τους δρόμους.
Πώς θα αποδώσουμε την ενέργεια της Νέας Υόρκης;
Πώς δεν θα βγει ψεύτικο;
Κι η απάντηση;
Ο μόνος τρόπος γι' αυτό είναι ο ρεαλισμός, γι' αυτό και τον βγάλαμε στους δρόμους.
Συγκέντρωσαν ένα μικρό συνεργείο για αυθόρμητα γυρίσματα.
Υιοθετήσαμε το αντάρτικο στιλ.
Τα πρώτα γυρίσματα ήταν στη σήραγγα του Λίνκολν.
Φοβόμουν για τον Γουίλ.
Μπήκε στη σήραγγα με έναν κάμεραμαν.
-Κόλλησαν στον τοίχο. -Σκέτη τρέλα.
Αυτό ήταν το πρώτο γύρισμα.
Εκείνη τη μέρα γυρίσαμε διάφορα, όπως τον Γουίλ στις στριφογυριστές πόρτες.
-Που έτρεχε στην κίνηση. -Τότε βρήκε την τσίχλα.
Κάναμε γυρίσματα στην Παρκ Άβενιου.
Το μακρινό πλάνο, το ονομάσαμε το πλάνο Τούτσι.
-Και οι κομπάρσοι; -Ήταν πραγματικοί, όχι ηθοποιοί.
-Ο τύπος με την κόκκινη φόρμα… -Άγιε Βασίλη!
Απλώς βρέθηκε εκεί.
Που πλησίαζε κι άγγιζε ανθρώπους…
Οτιδήποτε μπορούσε να συμβεί. Αυτό με ανησυχούσε.
Ο ηθοποιός που ανησυχούσε τους πάντες…
Ο Σόνι Κορλεόνε!
…είχε έρθει η ώρα να παρουσιαστεί.
Οι φήμες έλεγαν πως ο Τζέιμς Κάαν δεν ήταν συνεργάσιμος.
Παλιο…
Όλοι μας είχαμε ακούσει ιστορίες ότι ο Τζέιμς Κάαν
ήταν αγριάνθρωπος.
Έχοντας μια φήμη να συντηρήσει, ο "αγριάνθρωπος" έκανε ανακοίνωση.
-Την πρώτη μέρα… -Έβγαλε λόγο.
"Με λένε Τζέιμς Κάαν, αλλά θέλω όλοι να με φωνάζετε…
'ο Ονειρεμένος Τζίμι'".
Ονειρεμένος Τζίμι.
"Όταν σας ρωτούν 'Πώς ήταν η συνεργασία με τον Τζέιμς Κάαν;'
θέλω αμέσως να σκέφτεστε 'Ο Ονειρεμένος Τζίμι; Ήταν ονειρεμένος'".
Μου αρέσει.
Το τμήμα παραγωγής, την επόμενη μέρα στο γύρισμα,
είχε αλλάξει το κέντημα στην καρέκλα του, και έγραφε "Ο Ονειρεμένος Τζίμι".
-Και με αυτό… -Καληνύχτα.
…η ανησυχία για τη συνεργασία με τον Τζέιμς Κάαν σταμάτησε.
-Βασικά… -Ή μήπως όχι;
Πες τους πώς σκέφτηκε για το φλας σου.
"Δεν πιστεύω να έχεις αυτό το μαραφέτι στο γύρισμα!"
-Τι περίεργο! -Έτσι συστήθηκα στον Τζέιμς.
Και καθώς ο Γκρεγκ κι ο Τζέιμς συστήνονταν,
έφτανε η ώρα αποχαιρετισμού της Νέας Υόρκης.
Αντίο, παιδιά.
Αφού πρώτα γύρισαν τον συγκινητικό επίλογο.
Το έλκηθρο κινείται με το χριστουγεννιάτικο πνεύμα.
Ναι, αυτό. Και βρήκαν το μέρος…
Στη διασταύρωση της 6ης Λεωφόρου με το νότιο τμήμα του Σέντραλ Παρκ
ήταν το μόνο κατάλληλο σημείο.
Όλοι τραγουδούν και το χριστουγεννιάτικο πνεύμα διασπείρεται.
Το χριστουγεννιάτικο πνεύμα ενεργοποιεί το έλκηθρο,
και ο Γουόλτερ τραγουδά.
Το τραγούδι με συγκίνησε.
Αυτό που λένε "στιγμή ευφορίας".
Έτσι, ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα στη Νέα Υόρκη.
Όταν το κατώτερο στέλεχος, ο Κέιλ Μπόιτερ, πήγε τα αρχεία στη New Line,
το αίσθημα ευφορίας μετατράπηκε σε δισταγμό.
Θυμάμαι τον Μπομπ να με φωνάζει στο γραφείο του
και να ξεκινά το βίντεο.
Ο μπαμπάς περνά από μπροστά από τον Γουίλ και τον βλέπει.
"Μπαμπά!"
Και είπε "Αυτό το βρίσκεις αστείο;"
Ήταν ξεκάθαρο τι σκεφτόταν ο Μπομπ.
Ο Μπομπ δεν πείστηκε.
Είσαι άθλιος!
Κοιτώντας γενναία το αφεντικό του στα μάτια,
το κατώτερο στέλεχος είπε…
"Ναι, το βρίσκω αστείο".
Είσαι χωμένος μες στο ψέμα.
Τα παίρνεις όλα στα σοβαρά.
Όταν βλέπεις τα αρχεία εκτός συνόλου,
δεν φτάνεις να γελάσεις.
Αντί να βάλει την ταινία στη γωνία και να απολύσει τον υπάλληλό του…
Μάλλον σεβάστηκε σιωπηλά το ότι δεν δείλιασα,
γιατί ήταν αστείο.
Αγνοώντας μακάρια τις ανησυχίες της New Line,
το συνεργείο άφησε τη Νέα Υόρκη με ευδιαθεσία.
Θα κάναμε όλα τα γυρίσματα στη Νέα Υόρκη αν γινόταν.
Όπως και σε άλλες ταινίες, κατέληξαν στο Βανκούβερ του Καναδά.
Τα γυρίσματα σε στούντιο του Καναδά είναι πιο φτηνά.
Κανένα από τα στούντιο του Βανκούβερ δεν ήταν κατάλληλο.
Για τον Βόρειο Πόλο, χρειαζόμασταν συγκεκριμένες αποστάσεις,
χωρίς εμπόδια.
Έτσι, τα γυρίσματα πάγωσαν…
σε στυλ Καναδά.
Στήσαμε τα πάντα σε δημόσιο στάδιο χόκεϊ, το PNE.
Κι είχαν μπόλικο χώρο.
Ήταν κατάλληλο για να φτιάξουμε το περιβάλλον
και το παρασκήνιο του φωτισμού.
Εδώ έφτιαξαν και το χωριό του Άγιου Βασίλη.
Είχαμε ως σημείο αναφοράς τη Rankin/Bass.
-Και ποιος όχι; -Όλα ήταν λευκά.
Έτσι αναδεικνύονταν όλοι οι χρωματιστοί χαρακτήρες,
κι αποφασίσαμε ότι έτσι θα ήταν τα σκηνικά μας.
Όμως, εκείνα γυρίστηκαν το 1964,
ενώ η ταινία μας δημιουργούταν στην ψηφιακή εποχή του 2003.
Η τεχνολογία προχωρούσε γοργά.
-Και λίγα λες. -Όχι!
-Ειδικά με αυτό το νέο κύμα… -Τελευταίας τεχνολογίας επεξεργαστές.
-Ο Τζον Φαβρό… -Θα μπεις;
-Πού; -…δεν συναινούσε.
Θα το σκεφτόμουν να ανέβω.
Ο Τζον δεν ήθελε τα ψηφιακά εφέ.
Δεν ήθελε να φαίνεται απαρχαιωμένο.
Στα γυρίσματα του μεγαλόσωμου Μπάντι στον μικροσκοπικό κόσμο των ξωτικών…
Κινηματογραφήσαμε υπό κλίμακα όσο μπορούσαμε.
Πάμε για γύρισμα υπό κλίμακα στο σκηνικό.
Η κινηματογράφηση υπό κλίμακα είναι ένα απλό τρικ, θεωρητικά.
Γίνεται με σύμπτυξη.
Υποτίθεται ότι είναι δίπλα-δίπλα,
αλλά οι ηθοποιοί έχουν απόσταση τρία μέτρα μεταξύ τους.
Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Έχει 50 με 60 χρόνια να γυριστεί κάτι έτσι.
Σαν να εφηύραμε ξανά τον τροχό.
Ένας δύσμορφος τροχός που γυρνούσε αργά.
Πάμε. Ξεκινάμε πρόβα. Να είστε έτοιμοι.
Την πρώτη μέρα,
η παραγωγή ξόδεψε μία μέρα για μία λήψη και δεν την κατάφερε.
Ενώ ο Γκρεγκ ήταν γεμάτος αυτοπεποίθηση…
Ήξερα τι έκανα.
…οι άλλοι δεν ήταν.
Η New Line ανησυχούσε. "Θα λειτουργήσει αυτό;"
Μέχρι το πρώτο πρωινό γυρισμάτων, οι παραγωγοί είχαν αγχωθεί τόσο
που πήγαν τα αρχεία κατευθείαν στα εργαστήρια για επεξεργασία
και τα είδαμε κατά το μεσημεριανό.
Υπάρχει χώρος για όλους στη Λίστα των Καλών.
Κι όλοι έλεγαν "Πέτυχε!"
Κι εγώ έλεγα "Ναι, λειτουργεί. Ειδάλλως, θα είχα απολυθεί".
Όντως, καλή οπτική.
Παρόλο που ο Γκρεγκ ήλεγχε τα πάντα στενά, δεν είχαν περιθώρια χρόνου.
Ο χρόνος κυλούσε.
Ο Τζον έπρεπε να ξεχάσει τα γυρίσματα υπό κλίμακα.
Καθυστερούσαμε.
Έμεινα λίγο πίσω στον σημερινό στόχο.
Μα αυτό δεν άρεσε στον Τζο Μπάουερ, που είπε…
Θα το σκεφτώ παράμερα.
Θα με βοηθήσεις με τη χαμαλοδουλειά;
Φτιάξαμε μια δεύτερη μονάδα και ερχόμασταν κάθε βράδυ…
Τεμπελχανά!
…και στήναμε τις λήψεις.
Δεν είχα ρεπό για μήνες.
Ήταν, όμως, τόσο διασκεδαστικό
που δεν θα ήθελα να είμαι κάπου αλλού.
Εδώ μαζί μας ίσως;
Εντάξει.
Καθώς ο Τζο καθόταν,
το ίδιο έκανε κι ο Μπάντι, στα πόδια του γηραιού ξωτικού.
Πώς θα κάναμε τον Γουίλ να καθίσει στα πόδια του Μπομπ;
Τα πόδια που κουνιούνται είναι ενός παιδιού.
Κάναμε πατέντα.
Είναι ξαπλωμένος σε σανίδα.
Ο Μπομπ Νιούχαρτ κάθεται σε καρέκλα τρία μέτρα πιο πίσω.
Πλέον τα τρικ υπό κλίμακα δεν γνώριζαν όρια.
-Μη βιάζεσαι, Μπάντι. -Είχαμε παιδί σε πρώτο πλάνο.
Από πίσω τους ήταν ένα καθισματάκι με ένα τετράχρονο αγόρι,
με τα χέρια του πάνω στους ώμους,
κι ο Μπομπ Νιούχαρτ έγερνε και φώναζε "Πρόσεχε!"
Όλα αυτά για μία λήψη.
Με μία λήψη τη φορά, γύρισαν ό,τι αφορούσε το χωριό του Άγιου Βασίλη.
Νομίζω ότι καταλήξαμε με 47 σκηνικά υπό κλίμακα.
Μιλάμε για μεγάλη ποσότητα.
Ίσως υπερβολικά μεγάλη.
Και δεν μπήκαν όλα στην ταινία.
-Μα δεδομένης της ξεκάθαρης έμπνευσης… -Ρούντολφ.
…υπήρχε κάτι που έπρεπε να συμπεριληφθεί.
-Ο Τζον ήθελε τεχνική καρέ-καρέ. -Δίνοντας τη λύση ξανά, ο Τζο Μπάουερ…
-Ήξερα πού να τηλεφωνήσω. -Εντάξει, εμπρός.
Είμαι ο Τσάρλι Κιόντο, κι έχω αδερφό τον Στίβεν.
Είμαι ο Στίβεν Κιόντο, κι έχω έναν αδερφό, τον Έντουαρντ.
Η εταιρεία Chiodo Brothers είναι οικογενειακή.
Είμαστε αδέρφια που δημιουργούμε εφέ καρέ-καρέ στο Λος Άντζελες.
Θεωρούμε ότι η εταιρεία μας προσφέρει κάτι ιδιαίτερο.
Που να με…
Με βιογραφικό όχι και τόσο χριστουγεννιάτικο…
Είναι βόμβα, Τζομπράιαθ.
…αυτή ήταν μεγάλη ευκαιρία.
Κάνουμε ταινίες από παιδιά. Εμπνευστήκαμε από τις ταινίες της Rankin/Bass.
Ναι, λογικό.
Όπως ήταν φυσικό, η πρώτη τους λήψη περιείχε
τον μακρύ, επικίνδυνο χαυλιόδοντα του κου Νάρβαλ.
Ο Τζον περιέγραψε ότι ήθελε όταν εμφανίζεται ο Νάρβαλ,
ο χαυλιόδοντας να αναδύεται από το νερό
όπως το κτήριο Κράισλερ.
Και ποιος λέτε να έκανε τη φωνή του;
Αντίο, Μπάντι.
"Ελπίζω να τον βρεις".
Όχι, δεν ήταν αυτός.
Ο Τζον Φαβρό έκανε τη φωνή του Νάρβαλ.
-Ελπίζω να βρεις τον μπαμπά σου. -Ευχαριστώ, κε Νάρβαλ.
Με τη σκληρή δουλειά των Chiodo Brothers, το αφιέρωμα του Τζον Φαβρό στη Rankin/Bass
άρχισε να…
δείχνει ότι καταρρέει…
Συγγνώμη!
…γιατί κάτι απαίσιο επρόκειτο να συμβεί.
-Λάβαμε κακά νέα. -Είχαμε θέματα με την εξουσιοδότηση.
Το νομικό τμήμα της New Line άρχισε να ανησυχεί.
Αγχώθηκαν ότι αντιγράψαμε υπερβολικά τη Rankin/Bass.
-Τι; -Τι;
Αναρωτιούνταν αν είχαμε το δικαίωμα να αναπαράγουμε τα κοστούμια.
Δεν έπρεπε να έχει ήδη ξεκαθαριστεί;
Ποιος κάνει την παραγωγή;
Νομικά, νομίζαμε ότι είχαμε κάνει συμφωνία,
οπότε ξεκινήσαμε τα γυρίσματα.
Όμως, το νομικό τμήμα της New Line σκεφτόταν διαφορετικά.
Ξαφνικά περικυκλωθήκαμε από δικηγόρους.
Δικηγόροι στα σκηνικά.
Δικηγόροι στο καλλιτεχνικό τμήμα να ρωτούν "Ποια είναι η πηγή;
Πώς σου ήρθε αυτή η ιδέα;"
Παγιδευτήκαμε!
Ρωτούσαν "Πόσο επηρεασμένος είσαι;"
Κι απαντούσαμε "Τρομερά επηρεασμένος".
Η συσχέτιση με την ταινία της Rankin/Bass ήταν εμφανής.
-Όντως. -Ήρθε ο Φαβρό
κι άρχισε να απαγγέλει κατηγορίες στην πρώτη συνάντηση.
Αυτήν τη φορά, οι κατηγορίες ήταν γι' αυτούς.
Ο παραγωγός μού είπε ότι ίσως δεν μπορούσε να βγει η ταινία.
Θυμάμαι τον Τζον να κάθεται πάνω από τον καναπέ-μινιατούρα
με τα χέρια στο κεφάλι, έτσι.
Για να κατευνάσει αυτήν τη νομική καταιγίδα,
η παραγωγή έλαβε δράση.
Τι θα κάνουμε;
Ξαφνικά, εμφανίστηκε η μπλε στολή του Μπάντι.
Το προσπαθήσαμε για μία μέρα.
Κάναμε τις λήψεις με την αρχική στολή,
μετά ο Γουίλ άλλαζε,
και ξαναέκανε τη λήψη με την άλλη στολή.
-Υπήρχε ένα τεράστιο πρόβλημα. -Είχαμε ήδη προχωρήσει πολύ.
Αν δεν έπαιρναν την άδεια για την πράσινη στολή, έπρεπε να κάνουν ξανά γυρίσματα!
-Θεέ μου! -Κανείς δεν το ήθελε αυτό.
Θα μου πεις τι θέλεις να κάνεις;
Μια λύση ήταν "Ας…"
Να αλλάξουμε ψηφιακά τα κοστούμια… δεν ξέρω.
Τελικά, οι απειλές για ακύρωση της παραγωγής
ήταν λιγάκι… κενές.
Χρειάζονταν σύντομες νομικές διαδικασίες.
Εν τέλει, αποδείχτηκε ότι ήμασταν καθαροί κι ελεύθεροι.
Ευτυχώς, κάποιοι βρήκαν άκρη.
Αφού κατατρόπωσαν κι αυτό το τέρας,
ήταν ώρα για τα εσωτερικά γυρίσματα,
τα οποία γυρίστηκαν…
Δεν ήταν σε πολυκατάστημα, αλλά έμοιαζε.
Ήταν ένα ψυχιατρείο.
Ακριβώς. Ψυχιατρείο.
Σκέφτηκα "Ταιριάζει στη New Line".
Όμως, ο σχεδιαστής παραγωγής Ράστι Σμιθ έπρεπε
έπρεπε να το κάνει τέλειο.
Έπρεπε να αναδιαμορφώσουμε αυτό το αυστηρό ψυχιατρείο.
Ήταν ό,τι έπρεπε για Τμήμα,
αλλά ήταν ό,τι πιο ανατριχιαστικό έχω δει ποτέ μου.
Πώς αλλιώς να ήταν;
Μα όταν ο ουρανός ξαστέρωσε,
ανακάλυψαν ότι αυτό το κτήριο ήταν πολυχρηστικό,
αφού εδώ γύρισαν…
Το ορφανοτροφείο, τον εκδοτικό οίκο.
Φρανσίσκο, πολύ αστείο αυτό.
Το διαμέρισμα των Χομπς.
-Τι να βάλουμε πρώτα; -Φωτάκια.
Μου άρεσε εκεί που στόλιζε το δέντρο…
-Πώς θα βάλουμε το αστέρι; -Πρέπει να βάλει το αστέρι.
Μπορώ εγώ.
Λέγεται "Τεξανή αντικατάσταση".
Ο πρωταγωνιστής, ο Γουίλ Φέρελ, πάει πίσω να κοιτάξει κάτι,
και τότε ο κασκαντέρ τρέχει με φόρα, πηδά στο δέντρο,
κι αυτό πέφτει.
Όλα αυτά με μία λήψη.
Ξέρετε ότι δεν είμαι εγώ, έτσι;
Ενόσω ο Γουίλ Φέρελ έφερε το αστείο στοιχείο,
η Ζόι Ντεσανέλ έφερε την καρδιά.
Τα έχει πάρει που δουλεύει στο μαγαζί με αυτήν τη γελοία στολή.
Απολαμβάνεις τη θέα;
Όμως, υπό το φως του Μπάντι του ξωτικού…
Μάλλον κάποια πρέπει να τραγουδήσει κάλαντα.
-Φύγε. -…λιώνει.
Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς. Όλοι λιώνουμε όταν εκείνη τραγουδά.
Ξέραμε ότι τραγουδά.
Ο Φαβρό ήθελε το ντουέτο της Τζόβι και του Μπάντι.
Όταν κάποιος μπορεί να τραγουδά,
πάντα υπάρχει η χαρά κι η έκπληξη.
Έξω! Μη με κοιτάς!
Κι οι εκπλήξεις δεν τέλειωσαν εδώ.
Γαργαλάει!
Ο Γουίλ ακόνισε το ταλέντο στους αυτοσχεδιασμούς.
Ξανακάνε το, Γουίλ, για καλύτερο ρούφηγμα.
Το γυρνάμε όπως προβλεπόταν και μετά με εναλλακτικές.
Είμαστε δεμένοι. Δεν ξέρω αν θα έλεγα "δεμένοι".
Κάνε το πιο ταιριαστό.
Τα καμώματα του Γουίλ ήταν ξεκαρδιστικά.
Διακοπή!
Όχι, όμως, και για τον συμπρωταγωνιστή.
Μπαμπά;
Τι;
Αν και προσπαθούσε να είναι…
-Ο Ονειρεμένος Τζίμι. -…σκεφτόταν αλλιώς.
Ο Γουίλ έκανε συνεχώς πράγματα που νευριάζανε τον Τζέιμς Κάαν.
-Κι ο Τζέιμς Κάαν δεν γαργαλιέται. -Στη σκηνή του γαργαλητού…
-Γαργαλομαχία! -…ο Τζίμι Κάαν δέχεται επίθεση.
Μετά το δεύτερο γύρισμα ρωτούσε "Τελειώσαμε;"
-Μπαμπά; -Τι;
Ο Τζέιμς προσπαθούσε να το λήξει, αλλά ο Γουίλ όχι.
-Μπαμπά… -Δεν το έληγε.
-Σε αγαπώ. -Κοιμήσου τώρα.
Με αγαπάς;
Το αδιάκοπο παίξιμο…
-Μπαμπά! -…είχε τα θετικά του.
Βγήκε τρομερά καλό,
όσον αφορά την ένταση ανάμεσα σε αυτόν και τον γιο του.
-Είναι ο μπαμπάς. -Μα αν το παράκανε…
-Με έβγαλε με εγγύηση. -…το όνειρο θα γινόταν εφιάλτης.
Όταν θυμώνει με τον Μπάντι, τον σπρώχνει πάνω στο γυαλί…
Τι θέλεις; Λεφτά;
…όλοι στο συνεργείο κάναμε…
Υπάρχει επικίνδυνος ηλεκτρισμός εδώ.
Όμως, μόνο ένα άτομο μπορούσε να εκνευρίσει τελείως τον Τζέιμς.
-Και δεν ήταν ο Γουίλ. -Βγες έξω!
Σε ένα από τα τελικά γυρίσματα, ο Τζον Φαβρό…
…ψιθύρισε κάτι στο αυτί του Τζίμι…
Κι εγώ ψιθυρίζω.
…και βγήκε η λήψη της ταινίας.
Δεν με νοιάζει πού θα πας ή αν είσαι ξωτικό!
Δεν με νοιάζει αν είσαι τρελός ή αν είσαι γιος μου!
Φύγε από τη ζωή μου, τώρα!
Το ερώτημα ήταν…
"Τι του ψιθύρισες στο αυτί;"
Και ο Φαβ είπε "Του υπενθύμισα
ότι ήταν ο Σόνι Κορλεόνε".
Έλα εδώ. Το παίρνεις υπερβολικά προσωπικά.
Τέλεια. Τέλος.
Από τη Νέα Υόρκη στο Βανκούβερ, τα γυρίσματα τελείωσαν.
Είπα "Τελείωσε;"
Ας βγάλουμε άκρη με το μοντάζ.
Εκεί αποφασίζεις τι θα είναι η ταινία.
Ο Τζον Φαβρό κι ο μοντέρ Νταν Λέμπενταλ ξεκαθάρισαν ακριβώς αυτό…
Ωραίο το σημείο που τραγουδά δυνατά.
Υιοθετήθηκα…
…οι Chiodo Brothers δούλευαν σκληρά.
Σχεδόν.
Κάποια πλάνα καρέ-καρέ δεν είχαν τελειώσει.
Αντιθέτως, φαινόταν κάποιος με φουσκωτό κεφάλι να περπατά.
-Παρεμπιπτόντως, μη φας το κίτρινο χιόνι. -Το ξέρω αυτό.
Ώσπου λάβαμε ένα τηλεφώνημα ότι θα κάναμε προβολή προεπισκόπησης.
Είχε κανονιστεί από τη New Line.
Ο Τζον ένιωθε πως χωρίς το καρέ-καρέ στην προβολή προεπισκόπησης,
θα μας ακύρωναν.
Οι σκηνές καρέ-καρέ της ταινίας κινδύνευαν να μην περιληφθούν.
-Δεν θα ενταχθείς ποτέ! -Μα γιατί;
Ο Τζον ανησυχούσε ότι η New Line ήθελε να κάνει οικονομία.
Δεν είχαν τόση πίστη στην ταινία όση είχε ο Τζον.
Μα κοιτώντας στο ημερολόγιο…
Είχαμε μία μέρα στη διάθεσή μας για να προλάβουμε.
Ώρα για δουλειά.
Η Τερέζα Ντρίλινγκ, που είναι τρομερή στα κινούμενα σχέδια
και δουλευταρού,
είπε "Παιδιά, δώστε μου καφέ και θα το τελειώσω σε μία μέρα".
Δούλεψε ακατάπαυστα για 27 ώρες.
Νομίζω ότι ήπιε γύρω στις 12 κούπες καφέ.
-Πρέπει να ήταν… -Ο καλύτερος καφές του κόσμου.
-Γιατί… -Προλάβαμε την προθεσμία.
Μπήκε στην προεπισκόπηση.
Έτσι, το όραμα του Τζον Φαβρό ήταν έτοιμο να το δουν.
Η New Line οργάνωσε μια πολύ μικρή…
προβολή για υπαλλήλους, φίλους, οικογένεια, για δοκιμή.
Κοιτούσαμε την ταινία, είχε ενδεικτική μουσική.
Όχι ενδεικτικά καρέ-καρέ, όμως.
Κι όπως όλοι τους παρακολουθούσαν την ταινία για πρώτη φορά…
Ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου για το τι θα ήταν.
Η καρδιά μου τραγουδούσε.
Αυτό είναι, εκατό τοις εκατό.
Κι όπως χαλάρωσαν, απολαμβάνοντας τη ζέση…
από τη λαμπερή προβολή της κωμωδίας,
ήρθε η ώρα να το κάνουν κατανοητό με το συγκινητικό τέλος.
Ο κινητήρας ξεκινά, κι εκείνοι πετούν μακριά…
ΤΕΛΟΣ
Αυτό είναι. Αυτή είναι η ταινία. Τίτλοι τέλους.
Πίστευα ότι παρέλειψαν κάτι.
-Σοκαρίστηκα. -Τι έλειπε;
Δεν υπήρχε το χριστουγεννιάτικο πνεύμα που ενεργοποίησε το έλκηθρο,
το τραγούδι του Γουόλτερ και των άλλων
ή το πλάνο σε όλους όσους ο Μπάντι είχε συναντήσει.
Όλα αυτά είχαν βγει.
Χωρίς το μαγικό χριστουγεννιάτικο τέλος, η ταινία θα έχανε την καρδιά της.
Τι στο καλό συνέβη;
Κάτι συνέβη ανάμεσα στα γυρίσματα και στην προεπισκόπηση.
Οι Σχολικές Αναμνήσεις.
Οι Σχολικές Αναμνήσεις; Τις αναφέραμε πριν από 25 λεπτά.
Είχαν γυριστεί.
Δεν είχαν προβληθεί ακόμα.
Όταν προβλήθηκαν λίγους μήνες πριν από το Ξωτικό των Χριστουγέννων…
ενθουσίασαν το κοινό.
Ο Γουίλ Φέρελ ήταν σε πρώτο πλάνο.
Είμαστε ολόγυμνοι, ναι!
Ο Γουίλ ήταν φοβερός στην ταινία. Μας γύρισε μπούμερανγκ.
Πώς γύρισε μπούμερανγκ αυτό;
Είχαμε μια ταινία με εκείνον πρωταγωνιστή…
Θα σε σκοτώσω!
…να φορά κίτρινο κολάν.
Τρελαίνομαι να χαμογελώ.
-Τουλάχιστον φορούσε κάτι. -Γλυκιά μου!
Ήμασταν από τη μια εμείς, με τη γλυκιά, τρυφερή, ευγενική ταινία.
Δεν νομίζω ότι οι επικεφαλής της New Line ήξεραν τι να κάνουν.
Άρχισαν να αναρωτιούνται
αν τα αστεία μας θα περνούσαν στο κοινό.
Έτσι, η New Line έκανε ανταλλαγή.
-Παρακαλώ; -Μου τηλεφώνησε ο Τζον.
Θέλω να μιλήσουμε.
Ήταν στο μοντάζ.
Μας αρέσει αυτό το τέλος, αυτό χρησιμοποιούμε.
Παρέδωσε την κόπια του,
και με ενημέρωσε ότι η New Line τού πήρε μέρος της ταινίας.
Η New Line την είχε αρπάξει από τον Φαβρό και την είχε πια στα χέρια της.
Προσπάθησαν να την εντάξουν κάπου αλλού.
Μπλου, είσαι δικός μου!
Υπήρχε μια μάχη να την κάνουν συνήθη κωμωδία.
Ίσως να είχε συμβεί, αν το επέτρεπε το συνεργείο.
Ήταν τόσο αφοσιωμένοι στο όραμα του Τζον
και στον τρόπο γυρισμάτων,
που δεν το επιτρέψανε.
Δεν μπορούσαν να το ξαναμοντάρουν σε κάτι
που η εταιρεία θεωρούσε καλύτερο.
Το Ξωτικό των Χριστουγέννων ήταν αυτό μέχρι το μεδούλι.
Δεν γινόταν να εγκαταλείψεις τις ρίζες της ταινίας.
Η ταινία συνεχίζει να αρέσει γιατί δεν έχασε την καρδιά της.
Πίστη, φως, αγάπη. Αυτά κάνουν τον κόσμο να γυρίζει.
Έτσι, η New Line έδωσε νέα ευκαιρία,
και δοκίμασε το πρωτότυπο τέλος…
σε κοινό των Σχολικών Αναμνήσεων,
και…
Σε αυτό το σημείο, ξέραμε ότι είχαμε κάτι ιδιαίτερο.
Όλα τα άλλα είναι γνωστά.
Εδώ είναι το διασκεδαστικό κομμάτι.
-Όχι μόνο απέδωσε καρπούς… -Το τερμάτισε το κοντέρ!
…αλλά ξεπέρασε κάθε προσδοκία.
Το Ξωτικό των Χριστουγέννων με εξέπληξε, περίμενα ότι θα το μισούσα.
Το να παρακολουθείς μια ταινία που έγραψες είναι ονειρικό.
-Ίσως επειδή ξεκίνησε από όνειρο. -Ο Τζέιμς Κάαν δεν ήταν ονειρικός.
Μου αρέσει αυτό.
Ή λόγω ενός φαντάσματος από παλιότερες ταινίες.
Θα σου βγει το μάτι!
Ή λόγω του τύπου με το ταμπελάκι "Γουάντα".
-Όποιος κι αν είναι ο λόγος… -Θεέ μου, πέτυχε!
Ναι. Βρέθηκε στην κορυφή του box office.
Στη δεύτερη εβδομάδα προβολής, ήμασταν το νούμερο ένα στις πωλήσεις εισιτηρίων.
Ποιος το περίμενε ότι θα ήταν προσοδοφόρα;
Βασικά, κατάφερε κάτι παραπάνω.
Χάρη σε αυτήν την ταινία,
αυτή η ομάδα νέων, άπειρων κινηματογραφιστών
έκανε την είσοδό της στο Χόλιγουντ,
ενώ ο Τζον Φαβρό είναι ένας από τους δέκα κορυφαίους, καλοπληρωμένους σκηνοθέτες.
Υπήρξε παραγωγός στον Iron Man…
-Εκδικητές! -…στις ταινίες των Εκδικητών…
και να παραδώσει το Baby Yoda στον κόσμο του Mandalorian.
-Υπάρχει άλλη ταινία των Rankin/Bass… -Τι;
Όχι, αλλά όσον αφορά το Ξωτικό των Χριστουγέννων,
ο Γουίλ Φέρελ έγινε ένας από τους πιο αγαπημένους κωμικούς της Αμερικής.
-Δεν χωρά αμφιβολία… -Είμαι ο Ρον Μπέργκεντι.
…ως προς το γιατί.
Η ερμηνεία του Γουίλ είναι η ταινία.
Είναι πραγματικά ο κινητήρας, η καρδιά κι η ψυχή της.
-Χωρίς αυτόν, δεν υπάρχει ταινία. -Σε αγαπώ.
Αυτό που έκανε ο Γουίλ Φέρελ απέδωσε πιστά ό,τι οραματίστηκα
ήδη από τον πρώτο καφέ με τον Ντέιβιντ Μπέρενμπομ.
Τον πρώτο καφέ, που τον ήπιαν εδώ…
-Να 'μαστε εδώ ξανά. -Εδώ.
…όπου δύο τυχαίοι τύποι ήπιαν καφέ και κατέστρωσαν σχέδιο.
Θυμάσαι που εκεί ήταν το γραφείο μου;
Δεν ήθελα να μετακινηθώ μακριά για το ραντεβού.
Κατανοητό. Αν δεν βγάλεις άκρη, την κοπανάς… "Πρέπει να φύγω".
-"Έχω κάτι…" -Σωστά, ναι.
Δες αυτό το μέρος!
-Εδώ δες. -Έχει αλλάξει.
Έχει αλλάξει. Δεν είχε παράθυρα εδώ.
Δεν νομίζω, σωστά;
Όχι, μου αρέσει όπως το έκαναν.
Εσύ κι εγώ, και πάλι λέω, για δύο τύπους που δεν είχαμε κάνει τίποτα ως τότε…
Κανείς μας δεν είχε κάνει ταινία,
και καθίσαμε εξαιτίας του σεναρίου σου, επειδή είχε ωραία πλοκή κι ήταν αστείο.
Ήταν η σωστή ιδέα, με τους σωστούς παραγωγούς,
τον σωστό πρωταγωνιστή και τον σωστό σκηνοθέτη.
Τζόνι Φαβς!
Στην πρώτη δημιουργική συνεδρία, εκπέμπαμε ήδη στην ίδια συχνότητα.
Από την πρώτη συνάντηση φάνηκε ότι ο Τζον Φαβρό ήταν το πεπρωμένο.
Τσεκάρετε την πύλη.
Πρέπει μόνο να σιγουρευτείς ότι όλοι έχουν το ίδιο όραμα.
Ένα όραμα που εμπεριείχε τρία πράγματα.
Σωστά, ποιο ήταν το τρίτο;
Το τρίτο πράγμα που είπε, που το θεώρησα φιλόδοξο, ήταν…
Εμπρός, πες το.
Είπε ότι ήθελε να γίνει διαχρονική χριστουγεννιάτικη ταινία.
Ήταν ο αρχικός στόχος και τον κατάφερε.
Είμαι τυχερός γι' αυτό.
Ο Τζον Φαβρό ήθελε να κάνει διαχρονική χριστουγεννιάτικη ταινία…
Έγραψες τρομερό σενάριο και την κάναμε ωραία ταινία.
…και φυσικά, πραγματοποιήθηκε.
Σίγουρα θέλαμε να φτιάξουμε ταινία που θα μεγάλωνε γενιές.
Και μιλώντας για γενιές,
όταν αυτοί οι τύποι μιλούσαν για οικογενειακή ταινία,
το εννοούσαν.
Αυτός εδώ ο τύπος είναι ο μικρός αδερφός του Γουίλ Φέρελ.
Γύρνα πίσω στο Gimbels!
Εμφανίστηκε κι η κόρη του Γκρεγκ Γκάρντινερ.
Κι η συχωρεμένη μαμά του Μπάντι;
-Είναι κάποια. -Κάποια;
-Η αγάπη μου! -Συγγνώμη, Τοντ. Η γυναίκα σου.
Κι ο μικρός Μπάντι είναι ο γιος του Τζον Φαβρό.
Ο Τζον είπε "Θέλω να φτιάξω ταινία για τον γιο μου".
Την ήθελε να είναι ζεστή και τρυφερή,
να μπαίνει στα σπίτια του κόσμου,
και συγκινούμαι με αυτό.
Κι όπως το πνεύμα των Χριστουγέννων…
Ξεκινά συχνά από ένα άτομο.
Ξεκίνησε με ένα άτομο, τον Ντέιβ Μπέρενμπομ,
που έγραψε κάτι, πίστεψε σε αυτό όταν ήταν άσημος…
Δεν είχε κανέναν να τον ενθαρρύνει.
Όταν έγραψα την ταινία, ήμουν μόνο γιος.
Τώρα είμαι πατέρας…
οπότε το ότι μπορώ να τη δείχνω στα παιδιά μου
σημαίνει τα πάντα.
Όταν ο Ντέιβιντ Μπέρενμπομ έγραψε το σενάριο,
έγραψε κάτι παραπάνω από κωμωδία,
κάτι περισσότερο από τρυφερή ταινία.
Θα είμαι πάντα εδώ για εσένα.
Ίσως κάτι πιο σημαντικό κι από τα Χριστούγεννα.
Ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν μικρός.
Αυτή η ταινία αφορά την αναζήτηση του πατέρα.
Όταν έγραφα την ταινία, αυτό ήθελα να καταφέρει ο Μπάντι.
Στο τέλος της ταινίας,
όταν ο Γουόλτερ αγκαλιάζει τον Μπάντι,
αυτό είναι η ταινία για εμένα.
Γιε μου, σε αγαπώ.
Έτσι, η παρακαταθήκη είναι ότι μια οικογενειακή ταινία
μετατράπηκε στην κορυφαία χριστουγεννιάτικη ταινία.
Οπότε, η οικογένεια της ταινίας αξίζει λίγη αγάπη,
γιατί χάρη σε αυτούς, η ταινία δεν αφορά μόνο την αγάπη,
αλλά πραγματικά φτιάχτηκε…
-Με αγάπη. -Με αγάπη.
-Πολλή αγάπη. -Και φως.
Έκανε μια μικρή ρωγμή στο σκοτάδι του κόσμου.
Είναι πραγματική μαγεία.
Κι αυτό είναι το νόημα των Χριστουγέννων.
Χαρούμενα Χριστούγεννα!
ΤΕΛΟΣ
Νιώθω κάπως που το κρατώ.