Jest tylko jedna.
Wykuto je jako parę.
Będziemy szukać. Musi być gdzie indziej.
Gdzie indziej?
Niby gdzie?
WITAMY W JERSEY CITY
Kamala! Odrabiasz lekcje?
Tak! Fizykę!
Bum!
Wkracza Kamala Khan.
Gotowa na...
Kapitan Marvel.
Trzeba jej pomóc.
Zabłyśnij, mała.
Dłonie są takie trudne.
Miss Marvel już jest. W samą porę!
I Avengers potrzebują wsparcia.
Bum! Łubudu!
Oto moja szansa!
Łup!
Bum!
Nieźle, młoda.
Jak się nazywasz?
Miss Marvel.
Stara.
Spóła!
Lecisz na imprezę z Avengers?
Tak!
Umiesz latać?
Nie, ale umiem to.
Kamala! Bo zaraz tam przyjdę!
- To nie brzmi jak nauka fizyki. - Okej.
WCZEŚNIEJ TEGO DNIA...
Nic nie pamiętasz?
Widzę...
urywki.
Fragmenty.
Gdybym zobaczyła, co się stało tamtego ranka,
może nabrałoby to sensu.
Wykradliście mnie z domu, od rodziny i przyjaciół.
Porucznik Kłopot.
- Wyżej, dalej, szybciej, kochana. - Tak jest.
Położę kres Najwyższemu Intelektowi.
Wojnie, kłamstwom.
Wszystkiemu.
Nie wolno ci.
Wrócę raz-dwa.
Wylecę ci na spotkanie.
Jeśli zaczniesz świecić jak ciocia Carol.
Chodź tu, Goose.
Dzwoni Nick Fury.
To do ciebie?
Może niech się nagra.
Nick Fury,
mój ulubiony jednooki as wywiadu.
Carol Danvers.
Córa marnotrawna Drogi Mlecznej.
Jak się masz?
Kwitnąco.
Co to było?
- Goose? - Tak.
A ty?
Co u ciebie?
Co to był za skok mocy w systemie portali parę godzin temu?
Nie zauważyłam.
Zerknę.
Jeszcze się trzęsie.
Próbujemy to rozgryźć.
Dotknął całej sieci?
Od końca do końca.
Technicy łączności
ustalili, że źródło było na MB-418.
- Jesteś w okolicy, nie? - Tak.
Zajrzysz tam?
- Już się robi. - Dzięki.
Monica i jej ludzie dadzą znać, jak coś znajdą.
Monica?
Myślałam, że jest na Ziemi.
- Wszystko z nią okej? - Tak.
Nie jest już małą dziewczynką.
Myślicie, że skończymy przed obiadem?
Nie zdążymy dokonać pomiarów portalu.
Ale znam kogoś, kto ma supermoce i da radę.
A.
Dobra. To lecę.
Wy sprawdźcie co z siecią.
Musimy spróbować naprawić uszkodzenia.
Tak jest.
Fury...
Chyba coś znalazłam.
Połączenie priorytetowe.
Kapitan Rambeau. Poza stacją.
Połączono.
Rambeau...
co ty wyczyniasz?
Portal wciąż odczuwa skutki skoku mocy.
Dokonam paru pomiarów.
Mon...
- Halo? - Ica...
Halo?
To Monica?
- Ciocia Carol? - Fury?
- To Monica? - Chcesz z nią gadać?
To chyba nie jest najlepszy
moment, żeby...
Nie chcę...
Słuchaj...
Nie chcę w ten sposób.
- Nie po tylu latach. - Wiesz,
- kiedyś będziesz musiała. - Wiem.
Wiem, ale...
Spotkanie po latach dopiero jak wrócę.
Chyba znalazłam źródło skoku mocy.
Co tam widzisz?
To portal, ale nie zamyka się.
Jakby się zaciął.
Danvers.
Danvers!
Z portalu wciąż wycieka energia.
- Kapitan... - Halo?
- Monica.
Jakie piękne.
O rany, o rany, o rany!
Nie kręć się, nie kręć się, proszę!
To Nick Fury! Cześć!
Jak ty... O, rany.
Jestem Kamala Khan. A właściwie Miss Marvel.
Jestem z Jersey City.
O nie, nie mam maski.
To test do Avengers?
Coś ty, do cholery, za jedna?
Cześć.
Przyjemny salon.
- Kamala? - Kamala?
Co mi zrobiliście?
- Co knuje Dar-Benn? - Już za późno.
Supremor jest na Tarnaksie.
Nie zatrzymasz tego.
Zobaczymy.
Fury. To Kree.
Atakują Skrullów na Tarnaksie.
Czekaj. Nie rzucaj się z pięściami.
- To wizyta pokojowa. - Fury.
- Wiem, co robię. - Carol...
Zamieniłam się z jakąś Kamalą Khan?
Tak. Też wyglądała na zaskoczoną.
Wśród jej mocy nie ma teleportacji.
Dość o niej.
Mów, co ci się stało na MB-418?
Tak jest.
Z góry uprzedzam, że nie bardzo wiem.
Nie zepsułam drzwi do szafy. Byłam w kosmosie.
- Same się zepsuły, tak? - Nie. Zrozumcie. Zniknęłam stąd.
Może Kapitan Marvel je zepsuła.
- Co? - Twoja koleżanka, Kapitan Marvel.
Weszła nagle do salonu.
A zaraz potem ty,
- bez słowa przeprosin. - Była u nas Kapitan Marvel?
Czy ona wywiera na ciebie presję?
Rozumiem, że to ważna osoba, ale nie musisz
jej słuchać.
To oczywiste, że są w zmowie.
- Spójrz na nią. - Przestań.
- Znów coś ukrywa. - Nie dokuczaj jej.
- Patrz. - Muneeba.
Kamala, znów kłamiesz?
- Powiedz, że nie. - Powiedziała.
- Kamala. - Świetnie
- się bawi. - Muneeba.
- Nie umie kłamać. - Znowu!
Planeta Tarnax.
Uwaga.
Statek Kree na kursie.
TARNAX KOLONIA SKRULLÓW
Nie tak się umawialiśmy, Dar-Benn.
Supremor Dar-Benn.
Skrullów
rozegnano na cztery strony wszechświata.
Wszędzie jesteśmy uchodźcami,
a mimo to siadaliśmy do negocjacji pełni wiary.
Rozumiem, Dro'ge.
Nikt chyba lepiej niż ja nie wie, przez co przechodzicie.
Próżnię po mojej poprzedniczce
wypełnili heretycy.
Wojna domowa skaziła niebo. Moi rodacy się duszą.
Nasze słońce gaśnie.
Czas Hali się skończył.
Liczę, że zbudujemy wspólny dom.
Dlatego jestem skłonna puścić w niepamięć zadawnione urazy.
I dać ci szansę zadbać o poddanych.
Przestać uciekać.
Skrullowie zajmą należne im miejsce w imperium Kree.
Sama zajmę się ich przesiedleniem.
Przesiedleniem? Co to ma znaczyć?
Boję się, że twój lud się udusi, gdy odrę planetę z atmosfery.
To Anihilatorka!
Rany!
- Co się, cholera, dzieje? - Tak, co się dzieje?
Przerzuciło mnie na jakiś statek.
Może to nowa moc.
- A ten kot zjadł człowieka. - Jak?
Ma macki.
- I zjadł. - Macki?
- Nie wiem. - Gdzie?
Wychodzą z pyska i...
- Matko! - Och!
Znów się zaczyna!
- Nie. - Kamala, kto to?
Uciekajcie.
Jak tu trafiłaś i co tu robisz?
- Kree zmontowali na MB-418 tunel. - W sensie portal?
- Nie wiem. Dotknęłam go i... - Czemu?
Bo pulsował tajemniczo.
Nowa zasada. Nie tykaj badziewia. Szczególnie tajemniczego.
Masz negatywne nastawienie.
Odrzucam je. Nie w tym rzecz.
Rzecz w tym, że zasysał atmosferę. I zrobił mi to!
Nożyce tną papier.
Fury! Jakaś energia spowiła moją dłoń. Skup się.
To może zrobię tak.
Anihilatorka.
Nie lubię tej ksywy.
- To twoi znajomi? - Cześć.
Anihilatorka!
Aamir, załatw go!
Yusuf!
Puść mnie!
Kamala, jesteś cała?
Fury!
Teleportuje mnie, kiedy ogniskuję dowolną świetlistą...
Przerzuca mnie, jak używam mocy.
Dobra teoria.
Testy dają wciąż te same wyniki.
Kolejne portale coraz bardziej destabilizują sieć.
Radzę zaczekać na drugą bransoletę.
Oj.
Cześć, jeszcze raz.
Przepraszamy za wcześniej.
Szukamy Kamali Khan.
Dostałam się?
- To nowy iPad? Nie widziałam. - Chcieliby.
- Jazda. - Chwila.
Skoro to tajne dane, czemu wszystko widać?
Wiesz...
Przesuń troszkę w... Hej.
- Okej... - Nie wierzę. Mają info o mnie.
O mnie!
Moje dane.
Popatrz tylko.
Co oznacza skrót S.Z.A.B.L.A.?
Stałoorbitalny Zespół Astrometrycznych
- Badań Lokalizacji Aswoistych. - To tajne.
Przepraszam.
„Twarde światło”, tak.
- „Noor”... - Czemu macie dane o niej?
Czy jesteśmy pod obserwacją?
- To za dużo powiedziane. - Państwa córka
jest bohaterką Jersey City.
Musimy mieć dane na jej temat. Jesteś też odmienna
- elektromagnetycznie. - Co to znaczy?
Po prostu obie mamy
moce świetlne.
Jaki masz kryptonim?
Nie mam kryptonimu.
- Wymyślimy. - Nie, dzięki.
Ciocia Carol...
Kapitan Marvel też ma moce świetlne.
To chyba nie przypadek.
Tym bardziej że obie miałyście styczność
z uszkodzonymi portalami.
Że też Kapitan Marvel tu była, a ja jej nie spotkałam.
Miałam mieć z nią spółę.
Bo tak samo się nazywamy. Potem oczywiście...
Chciałam dać jej list.
I poszłybyśmy coś zjeść i...
Powiedziałaś „ciocia Carol”?
Powiedziałam, że Kapitan Marvel
pochłania energię świetlną.
Ja ją widzę.
A ty przekształcasz światło
w materię fizyczną.
To coś nowego.
- Mam teorię... - Pokażę.
Nie!
Co za jakieś...
Cześć.
Nie wyglądają na krewne.
Co ty tam wiesz. Rodziny są pogmatwane.
Monica, przedstawisz Carol swoją roboczą teorię?
Tak.
Witaj, Kapitan Marvel.
Miło cię widzieć, poruczniku Kłopot.
Wzajemnie.
Teraz już kapitan Rambeau.
No tak, przepraszam.
Co nowego?
Gdzie moja siostra?
Kontakt z niestabilnymi portalami
i podatność na energię elektromagnetyczną sprawiły,
- że nasze linie życia się splotły. - To ważne.
Nasze moce świetlne splątały się ze sobą.
Zamieniamy się miejscami, gdy użyjemy ich naraz.
- Czyli Kamala... - Skąd masz moc?
Przeszłam przez barierę ochronną
heksu wiedźmy i mogę manipulować
falami elektromagnetycznymi.
Serdeczne gratulacje.
- Gdzie nasza córka? - Tak. Gdzie Kamala?
Tam, gdzie byłaś.
- Gdzie? - Jaka Kamala?
Ta trzecia, z którą się zamieniamy.
- Moce świetlne. Nastolatka. Gdzie byłaś? - Co robisz?
- Co ty robisz? - Chcę się zamienić.
- Czemu nie działa? - Tak.
- Danvers! - Hej!
- Dziwne. - Powiedz Kamali, że Abu się gniewa.
Dokąd i po co idziemy?
- Carol! - Carol, ty dokąd?
Możesz...
- Matko! - Oho.
Monica, leć.
Nie.
Znaczy, wiem.
Ale jeszcze nie latałam.
Teraz musisz.
Inaczej Kamala nie ukończy szkoły.
Dawaj! Z krzyża!
Rany.
Hej! Czarna Magia!
Złapię cię!
Złapię!
Ups!
Matko święta!
Czekaj!
Co się stało?
Nie mogę cię utrzymać, kiedy lecę.
O rany!
- Zginiemy! - Czekaj!
Myślę!
Mam pomysł.
Złap się mnie.
Oby zadziałało!
Spoko. To Carol.
Nie używaj mocy.
Co to za jedne?
Współpracownice Kapitan Marvel.
Anihilatorka tu jest?
Była. A potem nagle zjawiły się one.
Co z bransoletą?
Muszę przejść do ataku.
Nie wiem, czemu wykazała niestabilność na MB-418.
- Ma o wiele więcej... - Ale działa?
Tak. Ale daj mi trochę czasu.
- Okiełznam ją. - Nie.
Działajmy.
Zanim zjawi się Anihilatorka.
A co zrobić z... tymi dwiema?
Ty.
Wrócimy do tego.
Co jest?
Odbierzmy jej bransoletę.
Wygląda jak moja.
Dziewczyny!
Nie umiem latać.
Mogę pożyczyć statek albo...
Kamala, nie gadaj z nimi.
Wiesz, jak mam na imię!
Kree przybyli tu z nadzieją
- zawarcia pokoju. - Coś ty zrobiła?
Ale nasłaliście na nas Anihilatorkę.
Jakbyśmy byli robactwem.
Po raz kolejny Skrullowie zdradzili Kree.
I za to...
Musimy ich stąd zabrać.
Cesarzu Dro'ge,
proszę ewakuować poddanych.
Nie mamy dokąd uciec.
Carol, te statki...
Nie dadzą rady.
Wróć na pokład i nie używaj mocy.
- Mogę pomóc. - Już.
- Szybko. - Gdzie Kamala?
Kamala!
Nie!
Jazda!
- Szybko! - Ruszajcie się,
proszę.
- Wszyscy ci ludzie... - Chodź.
- Nie mogą tak zostać. - Już!
Ratujmy, kogo się da.
Wiadomość wysłana.
Hej.
Ten układ pokojowy
był korzystny.
- To był podstęp. - Nawet jeśli tak,
nie zapobiegłaś mu.
Nie chcemy więcej twojej pomocy.
Wezwałam przyjaciółkę.
Znajdzie wam bezpieczne miejsce.
Może być?
Nie mamy wyboru.
Zaraz będzie.
Wszystko gra?
Dzięki jeszcze raz.
Dla ciebie wszystko.
Widzę, że w końcu znalazłaś drużynę.
Niechcący.
Też niechcący trafiłam do kilku.
- Wiem, ale... - Nie musisz być sama, żeby być sobą.
Wierz mi na słowo.
Hej.
Kapitan Marvel to załatwi.
Obiecuję.
Dziękuję.
Oby kolejne nasze spotkanie było weselsze.
Oddychajcie.
Pamiętacie czasy,
gdy nad Halą świeciło słońce?
Jak piękna była nasza ojczyzna?
Nim zjawiła się ona?
Przed Anihilatorką.
Byłam przy tym.
Słyszałam jej kłamstwa.
Twierdziła, że przybyła nas uwolnić.
Ale gdy zniszczyła Najwyższy Intelekt,
zniszczyła także Kree.
Od 30 lat walczę ramię w ramię z wami.
Nie tylko dałam wam pokój,
ale wprowadzę znów Halę na drogę chwały.
Supremor!
Bransoleta nie ma dość mocy, by znów uruchomić nasze słońce.
Taka ilość energii...
Zabiłaby cię.
Moje życie to niska cena.
Za jakiś czas znajdziemy drugą.
Nie ma już czasu.
Na Hali czas się skończył.
Pomóc?
Tak.
Podasz mi laser? Trzy mikrometry.
To dzięki temu, że przeszłaś przez heks?
Tak.
Gdy wróciłam po Blipie, nie chcieli nas wysyłać w kosmos.
Kazali nam badać ziemskie anomalie.
Musiało być ci ciężko.
Twoja mama mówiła, że zawsze marzyłaś o kosmosie.
Chciałaś się wykazać.
Powiedziałaś, że zaraz wrócisz.
Co?
Na odchodnym
powiedziałaś, że zaraz wrócisz.
Naprawdę myślałam, że wrócę. Nie wiedziałam,
w co się pakuję.
Nie wiedziałam, jak wyjaśnić dziecku...
Dla którego twoje słowa były święte.
Gdybyś wiedziała...
Zamierzałam wrócić.
Ale...
Potrzebowali mnie tam.
My tutaj też, Carol.
Hej.
Nie gniewasz się? Nie mam ciuchów.
Spoko.
Dobrze wyglądasz.
Ja...
Przepraszam
za to, co powiedziałam.
Dziękuję.
Wiem, że sytuacja nie jest idealna,
ale cieszę się,
że mam was na pokładzie.
Czuję się tu trochę samotna.
Chętnie dotrzymam ci towarzystwa. Rzucę wszystko.
Rzucę szkołę.
Nie rób tego.
Możemy zacząć jeszcze raz?
Cześć, jestem Carol Danvers.
A ja Kamala Khan.
A gdy bronię Jersey City przed złem,
jestem Miss Marvel. Jeśli mi pozwalasz.
Nie sądziłam, że cię spotkam.
I nagle mogę cię dotknąć.
Powinnam była zapytać o zgodę.
To co, spóła?
Zgoda.
Zrobimy tak.
- Kapitan Marvel. - Nie mów tak.
- Przewijałam cię. - Jeden raz.
A potem podobno się porzygałaś.
To mój statek,
więc ja dowodzę.
A kiedy ostatnio to robiłaś?
W zeszłym tygodniu.
Goose się nie liczy.
To sama spróbuj.
Jesteśmy drużyną?
- Nie. - Nie jesteśmy.
Ja, Kamala Khan z Jersey City,
w drużynie z Kapitan Marvel i kapitan Monicą Rambeau.
Która od dziś będzie nosić miano
- Profesor Marvel. - Och!
- Profesor Marvel. - Nie.
- Nie będzie. Ale dzięki. - Marvels.
A teraz, droga drużyno, skoro wszystko ustalone,
chcę wyjaśnić, jak ona robi te dziwne portale.
Ma coś takiego.
Bransoleta mojej babci.
Zaczęła tak dziwnie świecić,
kiedy Dar-Benn otworzyła pierwszy portal.
Przerzuciła mnie też w czasoprzestrzeni,
te sprawy mogą być powiązane.
To jest Obręcz Kwantowa.
Wiedziałam, że są dwie.
Ale nie, że druga jest w kosmosie.
Jest ich para? Skąd masz Obręcz Kwantową?
I co to w ogóle jest?
Mit. Tak sądziłam. Starożytne dzieło sztuki.
Znalezione przez Dar-Benn na MB-418.
I wpadły na siebie z Kamalą przypadkiem?
Dziwny przypadek.
„Szuka cię to, co chcesz znaleźć”.
Tak głosi inskrypcja.
Zgodnie z legendami Kree
dzięki Obręczom stworzono wszystkie portale we wszechświecie.
Sieć teleportacyjna.
Obręcze Kwantowe jako bieguny spinające galaktykę.
Stąd nasze zamiany miejsc i splątanie mocy.
Ale Dar-Benn ma tylko jedną.
Pewnie ładuje ją energią z tego swojego kosmicznego młota.
Broni Uniwersalnej.
Chciałam to nazwać Cosmi-Rod.
Kleci sieć z niestabilnych portali.
Musimy ją dopaść, nim otworzy kolejny.
Na jej statku widziałam mapy gwiezdne.
Świetnie. Mapy czego?
- Gwiazd? - Okej.
Nie szkodzi. Mam plan.
Użyjemy tego.
- To jest... - Narzędzie tortur.
Mam to założyć na głowę?
Nic ci nie grozi. Daje dostęp do pamięci.
Używam tego,
by odzyskać wspomnienia, które zabrali mi Kree.
Wciąż?
Tak.
Ale ma też inne zastosowania.
Jest bezpieczne.
Lepiej usiądź.
Dziwne.
Czekaj. Cofnij.
Jej opaska pochłania i przekierowuje energię.
Wykorzystuje twoją moc przeciw tobie.
Kamala?
A to?
Są! Współrzędne. Odczytasz je?
Tak. Galaktyka Magellańska.
Siadaj w fotelu pilota.
To ty, Monica? Jaki słodziak!
Nie, czekaj.
Carol, co robisz?
Po co mnie zaprosiłaś?
Mama.
Rak wrócił.
Musisz zająć się Goose.
- Nie. - Jak to „nie”?
Raz go pokonałaś. Pokonaj znów.
Carol...
- Nie wezmę kota. - To nie kot.
Ty powinnaś była lecieć.
Ten głupi wyścig do hangaru.
Nie chciałam być Kapitan Marvel.
Kapitan Rambeau mi odpowiada.
Tylko do powrotu Moniki.
Zginęła w Blipie.
Nie chcę tego oglądać.
Przepraszam.
Przestań, Carol!
Pamiętaj, po co to robisz.
- Szukam pacjentki ze 104. - Nie wiem.
I pamiętaj, żeby wrócić.
Twoja mama zmarła, kochanie.
Nie.
Więcej tego nie rób.
Wybacz. To niechcący.
Twoja mama...
Zmarła, gdy znikłam w Blipie.
Gdy wróciłam,
nie zastałam nikogo.
Okej.
Dziękuję.
Wyglądała na fajną. Współczuję.
Była fajna.
Najlepsza.
Musi nam wystarczyć to, co wiemy teraz.
A wiemy tyle.
Wszechświatowa Sieć Teleportacyjna
to system tuneli czasoprzestrzennych zwanych portalami,
które przerzucają między punktami w kosmosie.
Przekształcają one przestrzeń, nie naruszając continuum.
Ale, jak w górnictwie, im więcej kopiesz,
tym mniej stabilny staje się teren i następuje tąpnięcie.
Jeśli będzie otwierać kolejne portale,
sytuacja szybko się pogorszy.
Pytanie, czego ona chce?
Kiedyś Tarnax był zamieszkany przez Kree.
Może atak to przestroga?
Czas na kolejną byłą kolonię?
Są inne byłe kolonie Kree?
Kiedyś zajmowali 25% galaktyki, więc...
Skoro chciała zniszczyć Tarnax,
czemu nie posłużyła się armią czy bombą?
Czemu portal?
Właśnie. To nie broń, a środek transportu.
Każdy portal ma dwa końce.
Odessana atmosfera Tarnaksa
- musiała gdzieś trafić. - Hala.
Wojna domowa
wyczerpała jej zasoby naturalne.
Powietrze jest zatrute,
- panuje susza. - Susza?
Więc może chodzi o wodę.
- Gdzie w galaktyce jest... - Aladna.
Oceany pokrywają 99,63% jej powierzchni.
Precyzyjne dane. Byłaś tam.
Tak.
Dziwnie to powiedziała.
- Czemu? - Dobra.
Zgoda co do Aladny.
- Tak. - Do roboty.
Lecimy na Aladnę odebrać Dar-Benn bransoletę.
Kurs wytyczony.
Kamala, nie będziesz mi się szwendać po kosmosie.
Nicholas wyjaśnił mi, jakie to niebezpieczne.
Mówi się „Fury”. Rany.
Gdzie wy jesteście?
W piekle. Wlecze nas do piekła.
Czyli jestem diabłem?
- Serio, Fury? - Sami chcieli.
Ale tatuś źle znosi życie na orbicie.
Hej, mała, lecę w górę kosmiczną windą.
A może w dół.
- W kosmosie są kierunki? - Jasne.
I zakaz filmowania.
Okej.
Pomocy.
Fury, wszystko gra?
Był kolejny skok.
Raporty sypią się zewsząd.
Wszyscy go poczuli.
Musimy zapobiec otwarciu kolejnego portalu,
ale nie możemy zamieniać się miejscami.
Pani Khan, córka musi zostać na statku, aż rozwiążemy
- tę sprawę. - Nie.
Tak!
Wypuśćcie ją.
To nie takie proste.
Kamala jest nam potrzebna.
Jest ta druga bransoleta,
ale taka groźna pani chce nią
zniszczyć świat. Musimy ją pokonać.
Jest druga bransoleta.
I ktoś chce cię nią zniszczyć?
Monica o nią zadba.
Tak. Wróci do domu cała i zdrowa.
Obiecuję.
Trzymajcie kurs.
Wymyślimy, jak zamknąć portale.
Kamala, słuchaj mnie.
Jeśli coś ci się stanie...
Zabiję ją.
Tak jej powiedz.
Kocham cię, beta.
Ja ciebie też.
- Co powiedziała? - Nic.
Kapitan Marvel troszczy się o ludzi
i zawsze zbiera za to baty.
Kamala jest pod dobrą opieką.
Co jest z tym kotem?
Dziwnie się zachowuje.
Troszkę jest za gruby.
Przekarmia go pan.
Goose.
Goose!
Świetlik? Świetlówka!
Hrabina Marvel. Lady Marvel?
- Doktor Marvel? - Dość.
Doktor Światło.
Profesor Marvel.
Nova. Supernova Laska.
- Spektrum. - Dość.
Vision! A, nie, przepraszam.
Powtarzam, że nie potrzebuję
- kryptonimu. - Nie to nie.
Ważniejsze jest, żebyśmy się zgrały.
Rozgryzamy zamiany?
Po zamianie moc dalej działa. Dobrze wiedzieć.
Uwaga, razem, na trzy.
Gotowe? Raz, dwa, trzy, już.
„Już”? Mówiłaś, że na trzy.
Tak, wiem.
Teraz.
Raz, dwa, trzy!
Bo tak spojrzała.
Teraz. Teraz.
Możecie zaczekać?
Idziecie. Zamiana!
Zamiana!
Hej, umiem!
Tak!
Zamiana!
Dlatego lepiej inwestować w fundusze niż w akcje.
Oczywiście inne formy oszczędzania niosą korzyści podatkowe.
Wiesz, dotąd nie myślałem o emeryturze.
Nigdy nie jest za późno.
Ani za wcześnie, jak mawiam.
- Ile masz lat? - 306.
O, rówieśnicy.
Co to było?
- Dowiem się. - Proszę.
Obcy przedmiot w sektorze K.
- Słodki Svartalfheim. - Nie dotykaj.
Co to jest?
Pojęcia nie mam.
- Skąd się tu wzięło? - Nie wiem.
Mówimy Fury'emu?
Dwadzieścia sekund do portalu.
Wiecie, jakie to dziwne?
Ja, kosmos, superbohaterki.
Zdążę jeszcze do WC?
Już prawie muszę.
Nikt nie uwierzy.
Nakia? W życiu.
ALADNA WIELKI OBŁOK MAGELLANA
Proszę. Łączność.
- Marzyłam o tym. - Dziękuję.
- Próba mikrofonu. Raz, dwa, trzy. - Kamala.
Słyszymy cię, kochana. Dzięki.
Jedna sprawa, zanim nas to wciągnie.
Co to ma być?
Ostrzegam, jestem tu dość sławna.
Wiesz, że jesteś sławna wszędzie?
Tutaj to co innego. Pomogłam księciu w pewnej kwestii prawnej.
Okej.
Chodźmy.
W każdej sytuacji
róbcie to, co ja.
To specyficzna kultura.
Musimy wziąć udział w paru ceremoniach.
Tylko spokój.
Piękna Aladna
Spokojne rozdroże
Diament wśród kwadrantów
Aladna, nasz dom
- Cześć, dziecko, czy wiesz... - Piękna Aladna
Czas się zatrzymał
Cieszymy się, że wróciłaś
Księżniczko, witaj w domu
Księżniczko?
Nominalnie.
Co jest grane?
Język śpiewany.
Trzeba śpiewać, by zrozumieli.
Chodźmy na przyjęcie Książę Yan jest na przyjęciu
Chodźmy Książę Yan tam jest
Cześć. Dzień dobry.
Idziemy na przyjęcie Idziemy na przyjęcie
Gdzie książę? Hej, hej, hej
Chodźmy, chodźmy na przyjęcie
Czemu nie tańczycie?
Tańczę.
Taniec to życie
Już blisko.
Jaki aniołek! Ojej. Okej.
Rany, dajcie mi to, co im.
- Jeśli wygadacie... - Co?
Że jesteś piękną księżniczką?
Więc to miałaś na myśli, mówiąc o "kwestii prawnej".
To małżeństwo z rozsądku. Decyzja dyplomatyczna.
Walka o władzę. Społeczeństwo matriarchalne.
Jesteśmy tylko znajomymi. Długa historia.
Może zaśpiewaj o niej.
Może nie.
To tutaj.
W mordę.
- Widzicie, nachodzą - Witajcie
Już wiem, czemu lubisz tu przyjeżdżać.
- Uwaga - Tak
Z radością informuję Zgromadzonych dookoła
Dwie nowe twarze
Jedna niezbyt wesoła
Ha-Ha-Ha-Ha-Ha-Ha
Tak czy owak, zadzwonimy
I wspólnie powitamy
Ni mniej, ni więcej
Jeden, dwa, trzy
Marvels!
- Marvels - Marvels?
Tak!
Ta nazwa już funkcjonuje?
- Daj na luz. - Gdzie książę?
Widzę...
Jak to?
- Co ona robi? - Szanuje flow.
Ile czasu
Mamy tym razem na tańce?
Yan...
- Coś nam... - Co jest?
- Grozi - Że jak?
- Kapitan prosi o pomoc - Pomocy!
- Dar-Benn nadchodzi - Czuję mnóstwo uczuć.
Aladna się nie boi
Zaproś ją tu, niech zejdzie na dół
Daj mi wkroczyć
- Nim zrobi się ciężko - Mam wpuścić wilka za mury
I wierzyć, że sama jedna
- Pokonasz całą armię? - Czy kiedyś zawiodłam
- Cię? - Będzie o tym...
- Nie zawiodę dziś - ...w twoim fanfiku?
- Raczej. - Nie zapominaj
Nie zapominaj
Nie jestem sama
Monica.
Moja księżniczko rodem z gwiazd...
Przepraszam. Zaczekaj. Musimy porozmawiać.
- Rozmawiajmy. - Dobra.
Czyli nie musi śpiewać?
Jest dwujęzyczny.
Mamy braki w garderobie.
Możesz nam załatwić odzież bojową?
Oczywiście.
Dziękuję.
Jakieś teorie?
Wersja lepsza: zwykły szkodnik.
Wersja gorsza: atak biologiczny.
Celowe skażenie.
Być może robota zdrajcy.
Bez pochopnych wniosków. To „jajo”, jak je nazwałeś...
Obserwujmy je, a jeśli coś się wykluje...
Uwaga. Wykryto 29 nowych obiektów.
Rany.
Może Pani Światła?
- Fala. Pulsar. - Nie.
Pulsar Pani Światła?
Wykluczone. To trochę przesada.
- Jasne. - Nie.
Szybka akcja. Żadnych popisów.
Musicie zniknąć. Ale być blisko.
Moja specjalność.
Uda się, Yan.
Unikamy przypadkowych zamian.
Odwróć jej uwagę, na ile to możliwe.
Monica i ja zabierzemy jej
bransoletę.
Już czas.
Supremor, co cię sprowadza?
Chcę cię uwolnić od zarzutu zbrodni przeciw Imperium Kree.
Uklęknij.
Przed tobą?
- Nigdy. - Dobrze.
Cholera!
Użyj szala.
Ruszać!
Znalazłam ją.
Gdzie jesteś?
Monica, wpuść mnie.
Jeden, dwa...
Nie rób tego.
Spóźniłaś się.
Skąd to masz?
Babcia przysłała mi w paczce.
- Oddaj. - Kamala, uciekaj.
Na statek.
Dzięki niej czerpię z twojej mocy.
Skoki niszczą system.
Co robimy w tej sprawie?
Winda wysiadła.
A dobre wiadomości?
Kapsuły ratunkowe padają.
To nie jest dobra wiadomość.
Jesteście w środku?
Tak.
Myśliwce, nowy cel.
Wyłączam autopilota.
Rany. Dobra. Lecimy.
Monica?
Spadamy! Monica!
Nie umiesz prowadzić?
Carol! Wracaj tu!
Jedna chwila.
Widziałaś ją?
Och, moja Kapitan!
- Nie! - Przesiądź się.
Aktywuję portal.
- Zgubię ją. - A pozostałych 20 statków?
Dam radę.
- Statek namierzony. - Hej?
Statek namierzony.
Pociski odpalone.
- Trafienie za pięć... - Znikajmy.
- Nie znów to! - Cztery.
- Za późno. - Trzy...
- Dam radę. - Ale zabijesz nas.
Portal aktywny.
Porzuciłyśmy Aladnę.
Mogłam stracić bransoletę.
Wybrałam mniejsze zło, jak ty na Tarnaksie.
Nie naśladuj mnie. Schrzaniłam tamtą sprawę.
Gdybyśmy nie były
splątane, pokonałabyś Dar-Benn.
Przepraszam.
Nie rozumiesz.
Kree od wieków rządziła sztuczna inteligencja.
Ona wywołała konflikt.
Zniszczyłam ją, by położyć mu kres.
Ale to...
pogorszyło tylko sprawę.
To przeze mnie wybuchła wojna domowa,
to moja wina, że nie mają czym oddychać.
Dlatego nazwali mnie Anihilatorką.
Nie chciałam, byś poznała tę wersję mnie.
Dlatego nie wróciłaś?
Chciałam to naprawić
i dopiero wtedy wrócić.
Carol.
W rodzinie nie o to chodzi.
Nie czekałam na wspaniałą Kapitan Marvel.
Tylko na ciebie.
Moją ciocię.
Cieszę się, że tu jesteś.
I ty też.
Cieszę się, że tu jestem.
Chyba to wiecie. Wybacz, że na początku
otoczyłam cię takim kultem.
Nie dałam ci szansy być sobą.
Musimy ją znaleźć.
Ale może być wszędzie.
Nie wszędzie.
Bierze na cel bliskich mi ludzi
i kradnie zasoby ważnych dla mnie światów.
Trzeba ostrzec Fury'ego.
Uwaga, awaria.
Personel stacji proszony jest o przejście do kapsuł ratunkowych. Zachowaj
- spokój. - Działa tylko jeden port.
Czyli do ewakuacji
350 osób mamy 15 kapsuł. Mieści się w nich
pięć, maks dziesięć osób. Za mało.
Upchnijcie, ile wlezie.
- I wymyślcie plan B. - Uwaga, awaria.
Nie, czekajcie.
Aamir. Pomóż im.
Okej.
Ja to zrobię.
Mój salon.
Goose?
Goose, jak ty...
Chodź do mnie.
Tak. Chodź. Popatrz tylko.
Spójrz!
Nie w zdrowe oko!
Została jedna kapsuła.
Już po nas.
Nie jest nam dane
wybrać, jak przejdziemy z tego życia
do następnego.
Co? Nie.
Wszyscy na pokład ewakuacyjny.
Już!
Co robimy?
- Nie mogę. Możesz? - Jasne.
Co się dzieje?
Kamala?
Kamala, Yusuf, Kamala!
Kamala!
Wróciłaś szczęśliwie.
- Hej. - Żyjesz.
Nie mam łączności z Ziemią.
Musimy opuścić okręt.
Wypluj pana.
- Wypluj. - Nie.
To mój plan.
- Plan? - Łatwiej
przewieźć parę kotów niż setki ludzi.
Zabawa w kotka i myszkę?
Kici, kici!
Uwaga, załoga.
Dajcie się zjeść flerkenom.
Nic wam nie grozi.
Uwaga, załoga.
Dajcie się zjeść flerkenom.
Nie uciekajcie.
Przykro mi.
Dajcie się zjeść flerkenom.
Nie uciekajcie.
Znalazłam ją.
- No, już. Jazda. - Hej! Idź.
Idź.
- Już! - Dalej.
- Idźcie do statku. - Dobrze.
Szybko. Yusuf, zostaw ten pasek.
Jazda.
Nie. Dziękuję. Nie.
Chodź.
Nie bój się, malutki. Idź do Kamali. Idź.
Proszę. Jeszcze wezmę tego.
- Dobrze. Chodź. - Znalazłam Dar-Benn.
Co?
Chce nam zabrać słońce.
Znów lecisz?
Tak.
Wszechświatowi coś grozi.
Co oznacza, że wam także.
A jeśli wam coś...
Posłuchaj.
Zostałaś wybrana do wielkich celów.
Musisz teraz odejść.
Ale nie dam ci odejść tak całkiem.
Rozumiesz?
- Tak. - Wróć cała i zdrowa.
Koniecznie. Nie chcę znów być jedynakiem.
Nie takich rodziców.
To mądrze wieźć bransoletę tej złej kobiecie?
Pan Fury ma rację. Daj. Zabiorę ją do domu.
By zamknąć nowy portal,
będą potrzebne dwie bransolety.
Nie pozwól, żeby ta cholera położyła na nich łapę.
Tak jest.
Panie Fury,
- to nie w tę stronę! - Pani Khan, wiem!
- Udało się panu! - Nic nie zrobiłem.
Modlisz się?
Nie przestawaj! Każda pomoc się przyda!
Amen!
W paszczę jeża!
Panie Fury!
Jest.
Anihilatorka.
To koniec, Dar-Benn.
Jeszcze nie.
Wiem, że chcesz bronić Hali,
ale to skończy się zagładą Kree, zagładą wszystkiego.
Zabrałaś mi coś. Odpłacam ci tym samym.
Oddaj bransoletę.
Zapominasz o czymś.
- O czym? - O mnie.
Nie musicie tego tak utrudniać.
Uważam, że mamy szanse.
Zasługujesz na swoje imię.
Nie chciałam tego.
Śmierć idzie twoim śladem.
To nie musi tak się skończyć.
Oddaj bransoletę.
Nigdy!
Słońce Hali umarło przez ciebie.
Czas wyrównać rachunki.
Może i fakt.
Reakcje w jądrze słońca zamierają.
Tylko wielka ilość energii je ożywi.
A ty ją masz, Carol.
Twoja moc może ocalić Halę.
Nigdy tego jeszcze nie robiłam.
Ja ciągle robię rzeczy, których nigdy nie robiłam.
Dasz radę.
Dla Hali.
Jeśli drgniesz, zabiję ją.
Carol!
Nie!
Nie przeżyjesz tego.
Dar-Benn, posłuchaj.
Nie!
Jesteś cała?
Tak.
Nie było zamiany.
Jeden, dwa, trzy.
Dobrze, że nic ci nie jest.
I masz bransolety.
Będą potrzebne.
Wstawaj, księżniczko.
Co to właściwie jest?
Osobliwość o nieskończonej gęstości, ujemnej masie
i nienewtonowskiej topologii.
Zrobiła dziurę w czasoprzestrzeni.
Inna rzeczywistość wlewa się do naszej.
Da się to naprawić?
Jeśli wytworzycie tę samą ilość energii, jakiej użyto,
by zrobić tę dziurę.
Ja ją wchłonę, a potem uwolnię w jej pobliżu.
A co z zamianami?
Nasze moce nie są już splątane.
To chyba dobrze.
Chwila. Mamy ci przekazać dawkę mocy równą tej,
która wywaliła dziurę w czasoprzestrzeni?
Jeśli chcemy ją zatkać.
Monica...
Przyda ci się.
Jak tam, Miss Marvel?
Te bransolety szukały mnie od dawna.
I wreszcie znalazły.
Jestem w swoim żywiole.
Teraz albo nigdy.
Twoja mama byłaby dumna.
Wyżej, dalej, szybciej.
Zamyka się. Monica, uciekaj.
Nie wycofam się.
Jak to?
Nie mogę.
Muszę to dokończyć.
Monica, zamyka się. Uwięzi cię!
Nie szkodzi.
Szybciej.
Wiedziałam, że będę musiała zostać.
Kamala.
Hej. Jesteś cała.
Kamala! Ocaliłaś świat.
Czemu płaczesz?
Co się stało?
Straciliśmy Monicę.
Została po drugiej stronie.
A Carol?
Musi spełnić pewną obietnicę.
Jaka sytuacja?
Planety dochodzą do siebie.
Na Halę jadą naukowcy, żeby pomóc mieszkańcom.
Nie o to pytam.
LUIZJANA
W pudle „Kuchnia” są tylko saszetki z ostrym sosem
i jakaś taka dziwna taca.
Ale jakość pierwsza klasa.
Proszę ją wziąć.
- Nie... - Bo gdzie?
Nie wiem, co to.
Dla mnie też.
Ten bezmiar daje człowiekowi nową perspektywę na życie.
Prawda?
Było zaskakująco fajnie.
Piękny dom.
Tak.
Wciąż nim latasz?
- Pokazać ci? - Tak.
Dobra.
Chwileczkę. Chodź do mnie.
- Cieszę się, że wróciłaś. - Dobrze.
Aamir.
Świetne miejsce do założenia rodziny, co?
Aamir.
Ale super.
Siadaj w fotelu pilota.
To lecimy.
Nie mam kluczyka.
Opiekuję się nim tylko.
Do powrotu Moniki.
Tak.
Do powrotu Moniki.
Brakuje mi jej.
Byłyśmy dobre razem.
Co nasuwa mi pewną myśl...
Pizza przyjechała.
O co chodzi?
Kate Bishop.
Nie jesteś jedyną supernastolatką.
- Mam 23 lata. - Wiem.
Czytałam o tobie.
Skąd go masz?
Był u mnie na kanapie.
Okej.
Jesteś częścią większej całości.
Którą na razie jestem głównie ja.
Ale rozglądam się.
- Ant-Man ma córkę. - Czego chcesz?
Zbieram zespół.
Chcę, żebyś dołączyła.
Proszę?
MARVELS
Mamo?
- Mamo! - „Mamo”?
Tak za tobą tęskniłam!
Tęskniłaś?
- Przepraszam. - Już, spokojnie.
Hej, popatrz na mnie, już dobrze. Wszystko jest dobrze.
Jak tam nasz tajemniczy gość?
Jest chyba trochę zagubiona.
Gdzie jesteśmy? Co się stało?
Liczyliśmy, że ty nam to wyjaśnisz.
Wiemy tylko, że Binary cię znalazła.
Przypuszczam, że trafiłaś tu przez wyrwę w czasoprzestrzeni.
Jesteś w rzeczywistości równoległej.
A to jest, oczywiście, niemożliwe.
Chyba nie bardzo wie, co i jak.
To pierwszy krok na drodze do wiedzy.
Okej. Zastąpię cię.
Charles czeka na wiadomości.
Zajrzę do was później.
Kim jesteś?
W mordę.
Tekst - Kuba Wecsile